13 Jours, 13 Nuits (2025)

Vanaf 19 maart 2026 in de bioscoop (18K Film)

Mooie indrukwekkende film en wat is het vreselijk om in Afghanistan te leven laat staan als vrouw.

Roschdy Zem zet zoals vaak een indrukwekkende rol neer ook Lyna Khoudri de geboren Algerijnse was uitstekend ze lijkt daarbij nog erg jong ook al is ze 33.. Een dikke zeven dus 3.5 *

Ik hou niet zo vd Franse taal.

Film wordt leuker int 2de deel.

Ik vond wel dat die dame in fout is en hun leven koste: je mag nooit twijfelen, laat staan zolang.

Ze kon hem uitschakelen (al kon het nog zijn afgegaan dat besef ik wel) of je roept naar je collega's om weg te rennen.

Maar het duurde te lang en dat koste hun leven & dat niet alleen, Biden heeft dit toen ook fout aangepakt.

De eerste helft kostte mij moeite om erin te komen, maar die 2e helft... vanaf dat de bussen vertrekken werd ik compleet in de film gezogen en darn, wat is Lyna Khoudri een mooie vrouw, mijn grote liefde Jessica Alba heeft concurrentie gekregen. Die Benzema heeft een mazzel hoorhey

Eerste helft 3* , 2e helft 4,5* = 3,75 maar vooruit voor Lyna 0,25 erbij

Redelijk sterk drama. Het waargebeurde verhaal wordt vakkundig en realistisch uitgewerkt. De opbouw is goed en de hele film is de spanning voelbaar. Richting de tweede helft wordt deze nog eens extra opgevoerd. De film moet het ook van de spanning en drama hebben want echte actie bevat het vrijwel niet. De hele film is realistisch gefilmd en de massascenes zijn erg sterk. Minpunt is wel dat je als kijker niet het idee hebt dat het een slopende missie van 13 dagen en nachten is geweest, waar de titel naar bewijst. Eerder een heel stuk korter. Het acteerwerk is dik in orde. 3.5/4.0

Een film die niet in Afghanistan kon worden opgenomen vanwege het Talibanregime, die geen buitenlandse filmproducties toestaat. De film werd zodoende in Marokko opgenomen. De scènes op de luchthaven vonden plaats in Casablanca en Kenitra. De hoofdrollen worden o.a. vertolkt door Roschdy Zem en Lyna Khoudri. Laatstgenoemde speelt het fictieve personage Eva. Haar tegenhanger in het echte leven was Wali Mohammadi, een Afghaans-Franse jurist en vertaler. De film is een bewerking van het boek "13 Jours, 13 Nuits dans l'enfer de Kaboul" van Mohamed Bida.

De film vertelt het waargebeurde verhaal over de Franse operatie Apagan in augustus 2021, tijdens de noodevacuatie van westerse troepen uit Afghanistan. Bida en andere Franse militairen beschermden en evacueerden honderden Afghaanse burgers uit Afghanistan. Regisseur Martin Bourboulon werkte aan de postproductie van "Les Trois Mousquetaires: Milady" toen producent Dimitri Rassam hem het boek van Mohamed Bida liet zien. Bourboulon was erg enthousiast over het idee om dit verhaal te verfilmen en liet het boek vervolgens aan Roschdy Zem zien, die er ook enthousiast over was en de hoofdrol accepteerde. Dit alvorens het script überhaupt was geschreven.

Een indrukwekkende film die de spanning en emoties in balans blijft houden.

3,0 *

Twee weken voor zijn pensioen wacht Mohamed Bida [Roschdy Zem] de taak om een groep van 300 mensen te evacueren naar de Franse ambassade en vervolgens naar het vliegveld in Kabul. De Taliban heeft op dat moment een groot deel van de stad al in handen en de situatie op het vliegveld wordt steeds nijpender. Goede vertolkingen van met name Khoudri als de geïmproviseerde tolk en van Knudsen als een ervaren oorlogscorrespondent ten spijt, weinig overtuigende reconstructie van een complexe reddingsoperatie. Bourboulon worstelt met de massascènes, die bij lange na niet zo chaotisch en indrukwekkend zijn als de authentieke beelden die bij veel kijkers nog op het netvlies gebrand zullen staan.

Uitstekende film waarin de Franse ambassade in Kabul een evacuatie voorbereidt als de Taliban de macht terug pakt. De film laat goed zien wat er zich heeft afgespeeld destijds. Alhoewel het qua drama soms een tikkeltje dik is aangezet, is dit wel een meeslepende film die hier en daar spannend is. Het ziet er allemaal vrij realistisch uit en ook het acteerwerk is goed. Een nipte 4.0 sterren.

De aftocht uit Afghanistan.

Het desastreuze gevolg van Trump's waanzinnige idee om een 'deal' te sluiten met de Taliban - in een 70 jaar lange serie van monumentale vergissingen van de Amerikaanse bemoeienis in de regio wellicht de grootste, de meest misdadige stommiteit, en dat zegt wat. Daar geeft hij dan graag Biden de schuld van, maar het is echt allemaal voor eigen rekening, want tegen dat Biden er iets aan had kunnen doen was de Amerikaanse militaire positie in Afghanistan al zo zwak dat terugtrekken de enig overgebleven optie was, en dat dat niet fraai ging worden was ook een gegeven, een cadeautje van de Don.

In Nederland hebben we geen Roschdy Zem, en ook geen Mohamed Bida. Maar toch, ik stond bij toeval op de Veluwe toen de overgebleven C-130s vertrokken voor de repatriatie - helemaal alleen midden op de heide, en ze maakten een rondje, haast recht boven mijn hoofd - hadden ze me zien staan, en maakten ze daarom een ererondje? Ik zou nergens zo trots op zijn, maar ik denk van niet, het zal wel wat anders geweest zijn. En waren ze echt onderweg, of was het een proefrondje? Ook dat zal ik wel nooit weten.

De film geeft een geloofwaardig beeld van de verwarring, de angst, de puinhoop - maar vreemd genoeg ook juist van alles wat positief is aan de mensheid. Meestal zijn we erger dan beesten, maar als het het meeste nodig is lijken we toch altijd net iets beters te kunnen. Toch blijven de beelden van de wanhopige mensen op het vliegveld op mijn ziel ge-etst, inclusief de wetenschap dat er ergens anders op de aardbol bij diezelfde beelden een dik mannetje met vreemd haar en makeup zat te kraaien van de lach. Losers!

Zem speelt zoals we van hem gewend zijn - dit is niet een van zijn karakterrollen. Maar dat wordt ook nauwelijks gevraagd, en met dit onderwerp en met zo'n grote cast zou het ook ongepast zijn. Het verhaal is op zich al genoeg, daar hoeft weinig meer aan gespeeld te worden. Qua beeld ziet het er voldoende overtuigend uit, al zal het voor iemand die ter plaatse geweest is hier en daar wel een beetje scheef zitten. En is het echt zo gegaan, met dat groepje kunstenaars? Des te beschamender voor Nederland, dat we niet eens de mensen die voor ons gewerkt hebben willen toelaten. Niet alleen niet toen, tijdens de chaos van de repatriatie, maar nog steeds niet. Wat een triest land zijn we toch geworden. Hoe kan iemand dit soort film zien, en de volgende dag leuteren over gelukszoekers.