Meningen

“It began as a prank... and ended in murder.”

Het eerste deel van ‘Netflix’’s eigen horrorserie verwerkt in drie films: ‘Fear Street’. Op het oog niet zo heel boeiend, laag scorend en typisch ‘Netflix’ lijkt het een saaie zit te gaan worden. Toch laat de film zien dat idee volledig om te draaien en buiten het feit dat het ontzettend cliché is en goed gejat van grotere films in het genre, voornamelijk de filmreeks ‘Scream’, heb ik me uitstekend weten te vermaken met het eerste deel.

Wat me eigenlijk vrij snel op viel is dat de film aardig bloederig is, wat altijd een pluspunt is zeker gezien een horrorfilm en dat opent leukere scenes. De film speelt overduidelijk in de jaren negentig af en dat is aan alles te zijn, wat een ontzettend leuke sfeer wist te creëren. Echter was het acteerwerk nergens boeiend te noemen en is het zeker in het begin wel even wennen, dat houterige acteerwerk van de cast. Overigens deden ze het gezien hun leeftijd na een tijdje wel wat leuker, of ik was er gewend aan geraakt, dat kan ook nog. Ik kende niemand uit de cast en ik vond niemand echt ontzettend goed spelen.

Een groot pluspunt in deze film voor mij was het muziek. We zien dat het broertje van een groot ‘Iron Maiden’ fan is en dat kregen we ook te horen na een erg leuke soundtrack ‘Fear Of The Dark’ en laat dat nou net mijn favoriete nummer van mijn favoriete metalband zijn. Een pluspuntje vanuit mijn kant voor die keuze is dus best logisch, toch komt er veel meer leuke muziek voorbij. Wat mij echter wel stoorde is dat er iets té vaak muziek werd gebruikt, ook op soms onlogisch voelende momenten. En daar kon ik mij wel eens aan storen.

Een echte B-film vind ik altijd wel leuk in het horrorgenre, zeker als het een hersenloze film is als dit met een cliché maar wel leuk verhaal om te gaan volgen. Ik heb me uitstekend weten te vermaken met deze horror, hoewel het voor mij soms nog wel wat harder mocht gaan begint ‘Netflix’ nog wat rustig aan deze trilogie, laat de rest maar komen, die gaan we snel erachter aan gooien!

3.5*

"I'm Lori fucking Granger."

Na vier jaar keert de 'Fear Street' franchise terug op Netflix, waarin Matt Palmer een vierde deel toevoegt aan de eerste instantie 'horror trilogie' wat uiteindelijk een leuk terug-kijk-moment is geworden naar het depressieve corona-tijdperk. En in die vier jaar heb ik geen moment het gevoel gehad dat ik een vierde deel van deze franchise nodig was, die destijds onwijs leuk was. Het was niet verfrissend, maar aangezien we in die tijd nogal een tekort aan echt leuke films (voornamelijk horrorfilms) hadden (omdat iedereen dus in lockdown zat), waren dit soort films een leuke vluchtroute naar het nodige vermaak.

Vanavond met een kameraad van mij deze film maar aangezet, aan gebrek van iets beters en totaal niet wetend wat we konden verwachten. Wat de films destijds zo leuk maakten, was toch wel het onverwachte bloederige die de films kenden, maar het blijft vooralsnog een heel clichématige franchise die eigenlijk op horrorgebied niet echt iets bijzonders brachten, buiten het feit om dat de film verschillende leuke thema's achtervolgen, en daar was inderdaad een 'Prom horror' a la 'Carrie' nog niet langs gekomen.

Dit vierde deel zat overigens behoorlijk lang op een zeventje, uiteindelijk is dit gewoon geen spannende film en kent de film vooral veel clichés, maar het is wel vermakelijk. Het is een doorsnee slasher, die ook best wel wat leuke kills brengt en ook echt wel gore kan zijn. Maar qua verhaal is het al helemaal niet bijzonder. Het einde met bijvoorbeeld de ontmaskering van de killers is echt voor de hand liggend, en heb je zo onwijs snel door met een beetje simpel nadenk werk, en daar baalde ik toch wel een beetje van. Ik hou er wel van dat films zoals dit spelen met de vraag: wie is de moordenaar? En met die vraag ook alle mogelijke kansen open stelt.

Wat eigenlijk de grootste tegenvaller is, is het einde. Waar Palmer te veel wil werken met een soort 'revanche', wat uiteindelijk echt veelte makkelijk is, en duidelijk was ook dat dit helemaal niet bij de film past. Ik ben het met joolstein eens dat de film zijn ding doet, maar over een maand ben ik deze film alweer helemaal vergeten dat het überhaupt bestaat, en ik zal er niet vaak meer naar omkijken. De vorige drie hadden nog het corona-sausje (persoonlijk), en dat is de laatste troef die ze hier kwijt zijn. Maar ik vind de poging leuk!

Fear, Inc.

Het was toch best wel een vage film die Fear, Inc. maar, hij was stiekem toch best, heel erg leuk. Gemengde gevoelens over-de-top kreeg ik bij Fear, Inc. waardoor ik toch vaak met een vervaagd beeld zat te kijken. Ik heb besloten dat Fear, Inc. waarschijnlijk mijn afsluiter voor de Halloween maand 2016 is. Ik heb te weinig films gekeken vind ik maar, ik ben druk bezig op mijn PlayStation 4 om Battlefield 1 even gaar te spelen waardoor ik toch weinig zin had om een film op te zetten, wat ik nu achteraf wel jammer vind want, er kwamen een paar goeie film langs die ik toch maar links heb laten liggen, daar heb ik wel een beetje spijt van.

Ik vind Fear, Inc. een prima tussendoor filmpje, het stelt helemaal niks voor want de film heeft daar een te grote B oog voor. De film begon leuk, met een toch spannende opening scene vult de film eigenlijk zijn concept groot en deels aan. Toch vond ik het vage film en dan verwijs ik je graag door na het einde. Het was wel tot drie keer toe aan de orde dat Joe Foster in de zeik werd genomen door zijn vrienden en vriendin. In het huis toen hij de acteur had vermoord, bij zo’n woestijn gebeid en later in de koffie kraam, waar ze dan toch weer uiteindelijk werden vermoord. Het sloeg echt helemaal nergens op.

Het verhaal was redelijk. Joe Foster is een groot horror fan, hij kent alle grote cult en reguliere films en is voor niks meer bang. Wanneer hij zijn vriendin mee neemt naar The Hollywood Horror Bar, kan het verkeerd hebben, worden ze aangesproken door een zekere man die Joe een visitekaartje van Fear, Inc. Overhandigd. Nadat zijn vrienden aan zijn gekomen en ze grote lol hebben maar, Joe ook waarschuwen voor Fear, Inc. Kan hij het toch niet laten en belt hij ze op. Later op een avond komen ze terug van een feestje, waarna een nieuwsbericht volgt dat Joe Foster zijn drie vrienden vermoord heeft en zijn buurman. Wanneer hij naar buiten gaat want het licht was uitgevallen word zijn buurman vermoord. Daarna zijn vrienden en toen was zijn vriendin nog vast gebonden ook nog. Wanneer Joe een moordenaar daadwerkelijk vermoord blijkt het allemaal in scene gezet te zijn waar iedereen een rol in gespeeld heeft.

Zoals ik al zei vond ik de film wel vaag, met een makkelijk verhaal en slechte acteerprestaties is Vincent Masciale er nog makkelijk afgekomen omdat de gore in de film prima is voor een B-tje. Zoals ik al zei is heel veel verwarrend waardoor je telkens anders en raarder naar het scherm begon te kijken maar, het was stiekem ook wel weer leuk.

Ik denk dat Fear, Inc. een prima concept bevat die toch wel op redelijke wijze is uitgevoerd en qua komedie gehalte is de film nog best sterk. Het is het geheel wat het toch na beneden haalt en dan vooral de verwarringen binnen de film omdat het verhaal te vaak word omgegooid, heb ik me nog prima vermaakt.

3.0*

“The monster's cock is stuck in the door!”

Toch een zeer vermakelijke film, niet zoals ik had verwacht. ‘Feast’ is op alle punten eigenlijk vrij positief, de film duurt nergens te lang en de slechte humor gaat gepaard met prima acteerwerk en een heel simpel verhaal. Ik heb deze film al een tijdje op het oog maar, nooit echt een must geweest te kijken, er zaten wat dingen in die me tegen dachten te houden. Nu ik hem voorbij zag komen in de horror toplijst die net is afgewerkt kon ik het toch niet laten en heb ik hem gelijk maar aan geslingerd.

Het begin is dan ook gelijk het minste van de hele film, de door ‘John Gulager’ gemaakt introductie in de film van alle personages is nogal langdradig en word erg saai. Maar nadat we dat zo’n tien minuten hebben gehad gaat de film wel gelijk van start. Er is maar weinig ruimte voor rust in deze film, en ondanks de korte speelduur weet ‘Gulager’ wel gelijk wat hij wil en hoe hij wilt beginnen. Niet meer onnodige poespas maar gewoon gelijk beginnen, daar houd ik wel van.

Dan is ook al snel duidelijk dat de film eigenlijk geen verhaal kent. De film baseert zich meer op de moorden dan een verhaal, wat soms nog wel saai kan worden, je moet toch iets hebben om te volgen in mijn ogen. De monsters zagen er wat dat betreft niet heel bijzonder uit, soms zelf ook wel erg slecht geanimeerd in mijn ogen hoe ze zich voortbewogen maar, was dat echt een groot probleem? In mijn ogen in ieder geval niet.

“Aw man! The monsters are doing it doggy style. “

Iets wat deze film in mijn ogen erg weet te redden is naast de vele bloederige scenes, toch wel de fantastische en flauwe komedie de film kent. Voornamelijk seksueel getinte grappen maar ook vaak aardig droge humor. Zoals de quote hierboven maar, ook nog wel velen te vinden in de film. Het zit in ieder geval niet stil.

Met ‘Henry Rollins’ die een rol heeft kan een film mij altijd meer vermaken en vaak wil ik er ook nog wel een extra punt voor geven, fantastische man die mij zowel in de muziekwereld als in de film wereld weet te vermaken. De droge humor van ‘Rollins’ vind ik erg leuk en hoewel hij niet veel te vinden was in ‘Feast’ deed hij het wederom leuk. Ook de rest van de cast deed het echter prima hoor.

Qua bloed zit het echt wel goed, het enige wat mij dus wat tegen hield was het feit dat er gewoon geen verhaal in de film zat. Het was buiten het overleven om vrij doelloos en dat vind ik wel jammer. Al om al, heb ik me erg vermaakt met deze lekkere droge horror!

4.0*

“Your odor reminds me of the paste my asshole makes on a hot day.”

Heerlijk tweede deel die eigenlijk net zo geweldig is als het eerste deel. Er zitten natuurlijk zo zijn min en pluspunten aan waar ik toch voornamelijk even moest wennen hier ‘Henry Rollins’ niet meer in te zien, tevens wel een erg leuk doorgaand deel vanuit de eerste film. ‘John Gulager’ had er op alle fronten heel erg veel zin in en dat was zeker te merken, toch met een heel laag ogende film (voornamelijk de speciale effecten waren verschrikkelijk) en met een vrij laag budget weet ‘Gulager’ hier wederom een bloederige film met ontzettend veel droge, slechte en seksuele humor te plaatsen. Toch stond mij de afspeelduur niet aan, dan kun je merken dat ‘Gulager’ er echt zin in had, want met nog eens vijf minuten boven op de tijdsduur van deel één word dit al vrij een lange zit, zeker om het leuk te houden.

De film kende zeker een paar geinige elementen en scenes. Zo blijven de wezens erg seksistisch wat toch ook weer vermakelijk is maar we mogen ook wat meer genieten van het vrouwelijk schoon in dit tweede deel. Maar ook een oma die ondergekotst wordt door een alien en vervolgens al haar huid etc. verliest en vervolgens weg wordt geschoten d.m.v. een katapult tegen een muur aan, en dit gevierd word is vrij hard. Of het kindje wat de lucht in gegooid word en vervolgens dood neervalt op de grond en uit elkaar spat was best grof maar, ik moest er vrij hard om lachen. Of neem het moment van de autopsie die uitgevoerd word op het beest en wanneer ze iets raken hij een scheet laat en vervolgens een lading uitkotst om misselijk van te worden, maar je zag ook heel erg veel gore en horrorelementen in het lichaam, fantastisch gedaan.

De film heeft soms wat weg van een zombie wereld maar dan met andere wezens. Het slingeren van lichamen of het onthoofden van personen gaan zeker niet voorbij. En dat blijft toch wel soms echt vermakelijk om te zien.

Zoals ik al zei sluit dit tweede deel mooi aan op deel één, en kun je zien dat ‘Gulager’ dit als zijn pareltje beschouwt en heeft de touwtjes goed in handen. Ik heb me erg vermaakt met deze lugubere horrorprent waarbij je eigenlijk (ondanks de tijdsduur) lekker achterover voor moet gaan zitten en maar op je af laat komen, neem vooral niks serieus.

4.0*

“As soon as we find the keys for that gun cabinet, grab some guns, throw your chambers in your pockets, we'll have enough "fuck you" in this place to really hurt some feelings.”

Het derde deel van ‘Feast’ wederom volledig in de handen van ‘John Gulager’ met zelfs nog een paar familieleden volgens mij. Het is een herhalend concept van deel twee, we gaan namelijk nauw verder met het verhaallijn van het tweede deel en dat maakte de films soms toch wat minder bijzonder. Het ziet er echter wel mooier uit, dat zou ook wat met het jaargetal te maken hebben. We zitten al wel even wat verder in de trilogie dan deel één, de monsters zijn nu echt zeer goed in beeld met close-ups en andere beelden en daar zien we dat ‘Gulager’ en zijn team best nog wel mooi aandacht heeft besteed aan deze monsters, ze zien er nergens slecht uit en ik vind het eigenlijk best goede monsters zelf.

Qua bloed is er genoeg aanwezig, ook naaktheid en actie kent een leuke rol. Het obscure is wat weg gezakt, het is nog zeker wel aanwezig waar bijvoorbeeld iemand door zo’n monster in zijn kont word geneukt dat waren we de obscure scenes maar het is een stuk minder dan deel twee, of de grappen komen minder goed binnen dat kan ook nog eens.

Qua cast is het allemaal het zelfde, dat is erg leuk en dat is ook beter want daar waren we ook aan gewend. Zoals ik al zei is dit derde deel gewoon één en de zelfde film als deel twee, zelfde principe en zelfde doel. ‘Gulager’ laat zich helemaal gaan en maakt een erg leuk slot met een zingende man.

3.5*

"Do you want to go for a lunch with me?”

Een ‘Chan’ film die eigenlijk nogal onzichtbaar is geweest voor mij. Op zich ook niet heel onlogisch omdat deze film best weinig is gezien, wat me dan wel weer doet verbazen. Nog geen tienduizend stemmen op ‘IMDb’ en hier nog onder de honderd. Is de film dan zo slecht? Nee, totaal niet maar duidelijk is wel dat de film matig is ontvangen, althans ik hoor er gewoon niemand meer over. En dat terwijl de film vrij hoog scoort (ondanks de lage stemmen). Dat zette voor mij in ieder geval wel een bepaalde lat waar de film ook aan moest komen maar, naar mijn mening weet de film het helaas niet te redden. Dit komt vooral omdat de film zo leuk begon, en daarna mij volledig kwijt was. Ik vond het verhaal niet boeiend en de film werd na een tijdje gewoon niet zo interessant meer. Ik kwam op deze film door een nieuwe challenge op het forum, waardoor ik deze film toch heb leren ontdekken.

En ik ben wat dat betreft best een grote fan van ‘Jackie Chan’, al was ik dat vroeger nog wel een tikkeltje meer dan nu verder. Zijn humor in films kan ik altijd wel waarderen, het is zo zonde dat ik een verkeerde versie heb gepindakaast voor deze film, nu moest ik na een irritant overlappende Engelse stem luisteren waar ik eigenlijk net niks aan had. Neemt immers niet weg dat zijn humor nog steeds goed aanwezig was in deze film, misschien wel iets té aanwezig. En dat stoorde me eigenlijk constant aan deze film, ik had vooral het gevoel dat alles nogal opgeblazen was hoe leuk het allemaal moest zijn. Veel scenes vallen nogal slecht weg, grapjes komen vaker niet aan dan dat het wel grappig is en de chaos wordt eigenlijk gewoon irritant. ‘Chan’ verwerkt overigens altijd wel een deel van zijn komedie in zijn vechtscènes, wat het dan altijd wel weer een tikkeltje leuker maakt.

De rest van de cast vond ik dan weer niet zo héél boeiend opzich. De roadies van ‘Chan’ deden het leuk maar niet bepaald benoemingswaardig, en ook de andere acteurs vond ik allemaal niet heel spannend. Ik denk dat ‘Benny Urquidez’ meer opviel met z'n mascara, dat zag er niet uit... Alleen houdt het daar ook wel weer op, ook hij weet geen boeiende rol af te leveren.

Ook het verhaal vond ik niet héél bijzonder, en dat had ik stiekem al wel een beetje verwacht gezien de plotomschrijving die deze film ook kent. Het is immers ook gewoon een doorsnee komedie, die we gewend zijn van onze vriend ‘Chan'. Het verhaal vond ik immers ook niet zo interessant, het was nogal karig, wellicht ook een tikkeltje saai te noemen. En dat is misschien ook precies datgene waar deze film de fout volledig in ging, het was allemaal niet zo boeiend, spannend en interessant. En daar kon de film in mijn ogen toch wel echt beter werk afleveren.

Neemt overigens niet weg dat de actiescènes gewoon wel leuk waren, en wellicht nog wel het enige wat me wist te interesseren in deze film. Chan brengt gewoon altijd vermakelijk actiescènes maar, dat heb ik volgens mij al wel benoemt.

Toch helaas één van de mindere Chan films, persoonlijk, terwijl de film nog wel zo goed ontvangen werd door vele anderen. Ik had er sowieso veel meer van verwacht maar, het neemt mijn liefde voor Chan niet weg verder. Het was gewoon een vermakelijk avondje, niks bijzonders.

"When your life is defined by a single action, it changes the concept of time.”

Eigenlijk heel onverwachts deze film opgezet gisteravond. Na een druk maar leuk festivalweekend wou ik ook niet zo'n bijsterend lange film zien, daar was ik namelijk ook niet echt aan toe omdat ik te moe was. Al gauw kwam deze film voorbij op mijn Netflix account en ik was eigenlijk wel direct geïnteresseerd in deze film, ik hou altijd wel van die gevangenis-drama's en ook deze film mag zich daar wel deels bij voegen. En eigenlijk achteraf moet ik zeggen dat de film qua verhaal helemaal niet bijzonder is, het was allemaal best simpel maar de uitwerking van deze film is zo onwijs goed dat je echt heel rap door deze film heen raast en eigenlijk geen moment verveling hebt.

De film wordt gelijk ook al wel gedragen door twee fantastische acteurs in beiden zo hun eigen bijzondere rollen. Val Kilmer als Smith was zo een eigenaardig typetje die eigenlijk zijn eigen leven leidde en dacht dat hij als god rondliep, dit ook wel door zijn vele connecties en het feit dat hij gerespecteerd wordt in de gevangenis. Hij komt in de cel terecht van de pupil Wade Porter die terecht kwam in de EBI nadat hij een mes in zijn handen gedrukt kreeg door een stel neo-Nazi's (ook wel uit the Aryan Brotherhood) nadat die een medegevangene dood hadden gestoken in de bus. Porter komt ongelukkig in de gevangenis terecht, en moet zijn gelukkig leventje omruilen voor de harde realiteit in de gevangenis, waar hij vooral zichzelf moet verdedigen om levend uit de bajes te komen, en daar komt hij verschillende tegenslagen waaronder corruptie tegen.

Zoals ik al zei raast de film eigenlijk vrij makkelijk en best leuk door, en is de film daardoor ook eigenlijk vrij snel voorbij wat ik misschien enigszins wel een beetje jammer vond, aangezien ik er net zo lekker in zat. Dit is typisch zo'n film waarvan je eigenlijk kan zeggen dat hij ook best wat langer had gemogen, alleen is het misschien wel beter dat het niet is gebeurd, want zo is hij wel op z'n best.

Dus ja, best vermakelijke Netflix avondje, men mag dit soort films er wel vaker op gooien en dat bagger wat ze de laatste tijd toevoegen kan dan mooi weg gelaten worden. Voor de fans van gevangenisfilms zeker een aanrader om te kijken, hoewel de film eigenlijk nooit heel spectaculair wist te worden, was het pakkend genoeg. Zowel verhaaltechnisch al acteerprestaties.

Fences

Hoewel ik (bijna) nooit drama films kijken, zonder enige subgenre is Fences zeker een film die ik niet aan mij voorbij wou laten gaan. We volgen hier een afro-Amerikaans familie in het jaartal van 1900, hierbij een strenge vader die eigenlijk zijn hele familie in de ban doet. Hij was in zijn vroegere jaren een honkbalspeler die helaas niet mee mocht doen in de hoogste league omdat het destijds verboden was voor zwarte mensen om aan zoiets mee te doen. Toen er eindelijk ook zwartere spelers toe liet was Troy te oud en je merkt aan hem dat het op de dag vandaag aan hem knaagde waar helaas de hele familie het van moest ontgelden.

Troy heeft zijn vrouw beloofd om een hek te bouwen rond hun huis, helaas is dit hoofdverhaal verdeelt in kleine stukken waardoor er een hele bult drama om bij komt kijken in de progressie tijdens het maken van het hek. Troy is een man die al vroeg ‘mishandeld’ is door zijn vader en in de tijd dat ze leven is er zeker nog een leefomgeving waarbij de ‘man’ of ook wel vader het hoogste woord heeft binnen de familie. We zitten nog in de tijd dat de man eigenlijk niet zonder de vrouw kan en andersom. Mannen zorgen voor het geld (troy in dit geval als vuilnisman) en de vrouw zorgt voor het huis. Iets waar we hedendaags als niet meer in begeven (uiteraard sommige families nog wel). Hoewel Troy niet echt een ‘troste’ vader is heeft hij altijd erg mooie verhalen te vertellen die hij dan graag met zijn vriend Bono en zijn vrouw en of zoon deelt.

Fences brengt een mooi beeld waarbij de afro-Amerikanen nog echt racistisch bevoorrecht werden. Uitsluiting op van alles en nog wat en een heel krap en klein samenleving waarbij geld echt een gemis is, ze hebben niks om te sparen en ga zo maar door. Ook werk gerelateerd zit het niet mee voor deze mensen. De zwarten moeten achteraan de vuilniswagen staan om het zware werk te gaan doen terwijl de blanken de vrachtwagen moeten besturen want de zwarten mogen dat niet. Troy zorgt er echter wel voor dat dit later in de film veranderd en hij ook mag rijden in de vrachtwagens, een soort van revolutie. De film verteld helaas ook het trieste verhaal dat troy vreemdgaat met een andere vrouw en deze vervolgens zwanger weet te maken, hoop verdriet en gescheld en zoals ik al eerder zei, ze blijven wel bij elkaar. Dit omdat ze totaal niet zonder elkaar kunnen.


Toch eindigt de film anders dan verwacht. Je hebt Troy die dood neervalt, al zie je dat niet en zijn zoon Cory die als korporaal rond beweegt van de U.S.A. Marine Corps. Toch twee grote veranderingen en veel verdriet in die film die voor een raar en totaal anders verwacht einde heeft gezorgt.

Hoewel de film echt te lang duurt, je begint een intro van misschien wel twintig minuten, heb het persoonlijk niet bij gehouden, vind ik dit iets teveel van het goeie. Troy bleef maar aanhouden met zijn verhaal waardoor de zit erg lang gaat duren, vooral voor iemand als mij die totaal niet in de drama films is, kijk ze bijna nooit, word de film er slaperig door. Al om al heb me zeker niet verveeld en was het een prima zondag middag drama film, die zozeer niet binnen slaat maar wel een goed beeld geeft.

3.0*

“Ach flikker toch op man, hysterische blafkut.”

Leuk! Ik heb zelf verslaafd naar het eerste seizoen van de Nederlandse misdaad serie “Undercover” gekeken die al heel goed (zeker voor Nederlandse bodem) binnenkwam, de serie (tevens ook deze film) is keihard, direct en leuk in elkaar gezet. Dat er een film zat aan te komen was eigenlijk voor de hand liggend, het is ook een succes in eigen land (en ik meende ook het buitenland) en dat mag niet zomaar vergeten worden. Ook vond ik zo’n prequel op de serie ook wel een leuke insteek, hoe is ‘Ferry’ nou precies zo geworden zoals wij hem kennen van de serie, waar komt hij verdaan? Wat is zijn achtergrond? De film schetst daarmee een leuk verhaal, en ik heb zelf best genoten.

Het is ook wel echt duidelijk dat ‘Frank Lammers’ samen met ‘Elise Schaap’ een gouden duo vormen, het Brabantse accentje helpt daar wellicht wel wat bij mee. De chemie tussen deze twee spat echt wel van het beeldscherm af en deden het beiden voortreffelijk. Voor de rest viel de cast wel mee, voornamelijk leuke bijrollen van onder andere ‘Huub Stapel’ als de Amsterdamse crimineel ‘Brink’ en nog wel een paar anderen.

Ik verwacht nooit veel van Nederlandse films die mij tot zoverre vaker teleurstellen dan echt weten te vermaken. Ik had er overigens al wel wat meer van verwacht aangezien de serie mij wat meer aansprak. De film is keihard, erg leuke actiescènes vliegen ons om de oren en een typerend beeld verschijnt constant op het beeldscherm. Daarbij was het verhaal geinig, niet heel bijzonder maar leuk genoeg. Leuke Nederlandse misdaad film, kijkt prima weg.

3.5*

Ik ben vrijdag eindelijk geëindigd met ‘Le Cinquième Élément’ die ik in vlagen heb gekeken omdat ik voornamelijk bij het Stöppelhaene festival aanwezig was en ik de film niet volledig kon afkijken. Wat ‘Le Cinquième Élément’ goed maakt is dat de film zich ondanks zijn 20 jarige leeftijd super fris en nieuw over weet te komen, waar toch twee zeer irritante personages als een Jovovich en een Oldman de film een beetje ruïneren weet ‘Le Cinquième Élément’ zichzelf in het algemeen frisjes te houden en waar er dan wel geen goeie CGI aanwezig is, en misschien ook wel niet aanwezig kan zijn, de film kent leuke scenes en is gewoon vermakelijk.

Dit is alweer de achtste film van de twaalf die ik heb mogen lenen van mijn collega, zo ben ik een hele vakantie al zoet met zijn films die ik tussendoor mee pak als ik geen andere kan kijken. ‘Le Cinquième Élément’ is één van de leukere films die hij meegegeven heeft en er staan nu nog drie films op de planning want eentje heb ik gisteravond nog gekeken die ik zomenteen ga uittypen.

Zoals ik waarschijnlijk al meerdere malen heb lopen roepen is dat ik ‘Le Cinquième Élément’ aardig fris eruit vind zien ondanks zijn leeftijd. Daarbij zijn de ruimtewezens hier natuurlijk nog echt identiek, hier is nog veel moeite in gestoken terwijl je tegenwoordig echt alles op de PC kan aanpassen. Hoewel ‘Le Cinquième Élément’ er verfrissend uitziet vind ik het niet een bepaalde topper en dat hangt er echt vanaf omdat ik het verhaal wat aan de saaie kant vond en het acteerwerk van de meesten (alleen Willis niet) gewoon ronduit saai heb gevonden. De actie is prima en er is weinig spanning aanwezig, zo wisselt de films dus ontzettend erg af in zijn niveau waar de ene scéne de ander weer omhoog haalt maar ook weer andersom: ze halen elkaar ook weer het diepe in.

Het verhaal was simpel maar wel redelijk te volgen. We volgen Willis die als taxichauffeur werkt in het nieuwe Amerika? Ik weet het eigenlijk niet eens meer welk land ze in leven. Op een dag vliegt hij vrolijk rond waarna Jovovich op zijn dak belandt, ze is ontsnapt aan de soldaten en vraagt Willis om hulp. Jovovich is een alien die voor de pastoor is gekomen, ze kan namelijk de aarde redden van de buitenaardse dreigingen. Willis word gekozen om vijf stenen te redden en redt daarbij Jovovich en de aarde van de buitenaardse aanval.

Al om al, redelijk vermaakt met deze film en na de af en toe wat clichématige scénes raast de film nog aardig snel door en heb ik me niet constant zitten vervelen.

3.0*

Fight Club

Erg goeie film, waarin je hersens moeten werken. Nu ik nog vakantie heb is dat wat meer gevraagd dan normaal ! Maar toch heb ik wel genoten.. Zoverre het kan.. Soms werd de film een beetje raar, maar het bleef wel leuk om naar te kijken.. Soms zat je met verbazing te kijken, en zo werkt de zo geheten 'Mindfuck'.. Erg leuk!

Ik was de film aan het kijken, en ergens kwam mij het gezicht van Edward Norton bekend voor.. En ja hoor, hij kwam uit de film American History X. Ook in deze film vond ik hem erg sterk en mooi acteren.. Brad Pitt acteerde ook erg sterk! Was gewoon plezierig om naar te kijken! Je werd gewoon mee getrokken in het gestoorde script, want dat was het wel. En dat is dan echt zo lekker om naar te kijken. De rest van de acteurs deden het ook goed, en ik keek er erg met plezier naar.

Zoals ik al eerder zei is het verhaal beetje ingewikkeld. Maar erg leuk om te volgen, en het einde is daarom ook echt een opluchting en dan snap je eindelijk eens waar het allemaal over gaat. Best wel raar haha! Het concept is ook erg leuk! Alleen soms snapte ik de titel "Fight Club" niet echt voor deze film. Later werd het duidelijk! Leuke film en zeker het kijken waard!

4.5*, ik heb erg genoten.. Alleen soms was het ietsjes te veel mindfuck..

"Most people confuse evil with their own trivial lusts and perversions. Now, true evil is as pure as innocence.”

De één na laatste film voordat ik het net uitgekomen deel wil kijken en de derde film uit de franchise omtrent Damien, oftewel de ‘Omen’ films. Helaas is het na het eerste deel niet héél best uitgepakt, het tweede deel was in mijn ogen echt een fiasco en ook dit deel oogt totaal niet sterk zoals het eerste deel dat wel deed. Toch was ik erg benieuwd naar deze film, en was ik ook best tevreden toen ik zag dat ‘Disney+’ deze films in haar catalogus heeft opgenomen. Een vrij snelle keuze dus, en goed zoals ik eigenlijk altijd heb; éénmaal een film hebben gezien van een franchise wil ik ook hier alle delen gewoon rustig kijken, ook al weet ik dat het een taaie zit gaat worden.

Deze film is ook een vrij taaie zit. En je weet gewoon dat het niet veel soeps ging worden maar, toch ik was wel een beetje benieuwd wat deze film in petto had. En dan toch, het hele concept van deze film trok me wel maar kon me niet lang vasthouden. Het ouder worden van Damien is natuurlijk een realistische tijdlijn, wat ik ook wel snap maar, nog steeds mis ik het creepy gevoel wat het eerste deel gewoon goed wist over te brengen. En hier mis ik toch wel die momenten.

De film zit wel gevuld met een paar leuke moorden, al is het allemaal gewoon onwijs tam. Al vond ik die zelfmoordscene op het begin wel echt heel goed en ook dat moment in de TV studio was best goed gedaan, alleen daar blijft het ook wel bij hoor. Acteerwerk is nergens héél sterk en het verhaal werd gewoon niet boeiend. Had er toch misschien iets meer van verwacht; al had het zijn vermakelijke momenten. Na een uur was ik erop zich ook wel echt klaar mee, en dan moet je nog best even zitten tot de film eindelijk afgelopen is.

Ik dacht toch zowaar dat ik deze film al wel eens gezien had, en na deze kijkbeurt vanmiddag vond ik sommige scénes verdacht goed terug komen in mijn gedachtes en wist ik bijna zeker dat ik de film al eens gezien had. Toch een wat trage zit, en omdat ik hem dus waarschijnlijk al wat vaker heb gezien vond ik het ook niet de leukste zit die ik gehad heb.

De cast is prima, en vond ik nog redelijk vermakelijk. Alhoewel ik wat beter gewend ben is het voor dit soort films een prima uitgekozen cast.

Ik ga het kort houden met mijn mening, want echt veel kun je hier niet over vertellen, en ik ben aardig moe en heb nog een andere film klaar staan die meer van mijn aandacht krijgt aangezien dit een mooie doorsnee horror is, en meer ook niet.

3.0*

“Man with hooks? Man with hooks! Hey, I think I see a man with hooks! Is that... a sign?”

Ik kwam van de week een keer aan het denken over deze films aangezien ik ze vooral vroeger erg leuk vond en ik kwam er achter dat ik nog twee films van deze franchise moet kijken want daar mis ik een stem op. Ook dit tweede deel kende nog geen stem van mij maar ik kende hem al wel aangezien hij mij bekend voor kwam, de film herkijken was zeker geen ramp en ik heb me uitstekend vermaakt, misschien nog wel iets meer als het eerste deel.

De film duurde wat dat betreft niet lang en dat was al gauw wel een pluspunt, hierdoor bleef de film leuk en de constante actie wist de verhaallijn zeker te stimuleren waardoor het leuk was te volgen, er was ruimte voor hier en daar wat gepraat maar het was veelal de dood ontlopen, waar deze films ook voor bedoelt zijn. Met een aardige cast, leuke ‘dood’ scenes zeker in het begin weet de film toch aardig genoeg te boeien om interessant te blijven.

3.0*

Final Destination 3

Wat mij erg fascineert aan de Final Destination films is dat het niet verveeld dat alles 'toevallig' gebeurd. Dit zijn juist de films met het perfecte concept dat dit soort dingen uitgevoerd kunnen worden. toevallig rolt die kogel tegen het houtje aan, wat een toeval! Nee, ik ken de Final Destination reeks al langer, toch maar eens tijd voor een herziening en zoals bij deze een stem. Dat heb ik ook nog niet op alle geplaatst.

Het verhaal was leuk, het concept vond ik erg mooi. De CGI zag er niet uit en het acteerwerk was niet echt veel aan. Even een snelle recensie van mijn kant want dit was voor mij gewoon een leuk tussendoortje. Het was een film met prima horror scenes in het, althans de beelden toen de mensen dood gingen zag er lekker uit. Gewoon prima filmpje, met leuke Final Destinations alleen was het eind afgeraffeld.

3.0*

“Death... doesn't like to be cheated.”

Het vijfde en laatste deel uit deze film reeks moest ik nog zien, en dat heb ik laatst dan ook maar snel gedaan. De film duurde wat dat betreft niet heel lang wat het uitzitten toch wat makkelijker heeft gemaakt. Ik kende de film nog wel, en kon me veel herinneren uit de film. Maar toch helaas nog niet veel genoeg dat ik de film zo neer kan kladden. Helaas door drukte wel deze mening vrij laat en ook houdt ik hem kort. De film is wel leuk, de ‘ongeluk’-momenten waren wederom leuk bedacht maar zeker niet de beste uit deze reeks. De film doet duidelijk wat achter de andere vier delen en weet helaas niet meer bijzonder over te komen. De film draaft lekker door, al is het herhalende concept niet spannend genoeg meer. Het vijfde deel is dan ook wel één van de mindere uit deze reeks.

2.5*

The Final Destination

Ik vond het een beetje een tegenvaller. Het is een film uit 2009, waarvan ik dacht dat hij uit 2000 (iets in de richting) kwam...
Ook de Special Effects waren niks, en dit viel allemaal vies tegen..

Nu zijn de Final Destinations opzich nog best wel goed bedacht. Vooral toen het vliegtuig explodeerde vond ik hem nog wel redelijk. Maar na mate de film begon die een beetje te vervelen en heb zo af en toe wat momenten doorgespoeld omdat ik het niet leuk vond. Die van de Juffrouw (De Final Destination) was opzich wel bruut, met dat glas in haar nek, en mes in haar Buik? of longen ergens daar in de buurt.

Nu vond ik dus het verhaal niet echt leuk om te volgen, maar ik heb ook alleen maar Final Destination 5 (2011) gezien van de film reeks, rest zal ik nog een andere keer bekijken!

Ik kom in het algemeen op een 2.0*, maar als ik even verder denk, en het opzich nog best wel goed bedacht is (Alle Final Destinations), dan geef ik hier toch een 2.5* voor, maar hoger ga ik ook niet zitten met deze film want dat is hij niet waard.

"I intend to enjoy the time I have left, and I suggest you do the same. Life is precious. Enjoy every single second. You never know when... Good luck."

Vrij logisch bioscoopbezoek van mij en wat vrienden om richting deze film te gaan, Final Destination is een hele lange tijd één van mijn favoriete horrorfilms geweest, en het zijn ook de films waarmee mijn instap in het horrorgenre is gemaakt. Typisch een gevalletje jeugdsentiment en na jaren dan eindelijk een nieuw deel. Ik heb de reeks niet herzien in de afgelopen weken, wat overigens wel het plan was, maar de laatste tijd herzie ik al zoveel films dat deze franchise een beetje buiten de boot is gevallen.

Het nieuwe deel is dan wel erg leuk, allemaal wel erg gelikt hoor en de CGI valt soms wat tegen, bloederig is het zeker. Er circuleren wat making off filmpjes rond op Instagram en TikTok, leuk om te zien ook hoe ze bepaalde deaths hebben uitgewerkt. Overigens precies wat je verwacht van deze reeks, de deaths in deze film, en waarom het dan ook zo ontzettend lekkere horror was. De film laat zien nog steeds niet bang te zijn om het gore jouw kant op te smijten, en ik hoop dat de Terrifier reeks misschien dat wat omhoog heeft gekrikt, en deze film laat zien dat Hollywood nog steeds bloederige films kan produceren.

Acteerwerk overigens prima, niks op aan te merken. En voor de rest een lekkere weg kijker in de bios. Dit soort films mogen er voor mij wel vaker komen, maar gezien de trailers die we vooraf zagen. Het verhaal is misschien niet altijd even bijzonder, en veel momenten in de film die uiteraard nogal doordacht zijn, het is wel leuk. Het moment dat jij achterover valt omdat je een stuk glas in je voet hebt, en op het moment dat je valt er een grasmaaier met een wheelie jouw kant op komt die jouw hoofd even vermaalt is uiteraard niet realistisch, maar wel onwijs smaakvol en grappig om te zien.

Ik denk dat er wat mensen in de zaal zaten die hadden verwacht dat deze film een realistische film ging zijn. Maar dit is simpelweg gewoon een schoolvoorbeeld van een leuke en vermakelijke komedie film in een horror jasje. Elke death in deze film is leuk bedacht, geinig gemaakt en wordt vooral luchtig gebracht. En daar gaat het uiteindelijk ook gewoon om.

"People are killed every day for no reason at all."

De mensen die mij kennen weten wel dat ik van dit soort films hou, en dan toch ook wel van die ordinair lekkere slashers uit de jaren tachtig. Toch kost het je wel moeite om de echte parels van deze films te kunnen vinden, en het kost je dus best wel wat tijd om de perfecte films te vinden. Eigenlijk had ik een beetje mijn hoop gevestigd op deze titel, en weet men het niet helemaal waar te maken. En hoewel het toch nog best een vermakelijke film kan zijn, Huston gooit voornamelijk zelf roet in het eten om de film toch vrij lang te laten duren zonder enige bloedvergiet, iets wat ik wel echt liever had willen zien. Hij besluit om eigenlijk alles te verpakken in de laatste 30 minuten, dat is gewoon weg veelste laat!

En toch vond ik het wel een boeiend verhaaltje, het begint overigens wel echt héél tof en zo zien we trouwens wel vaker deze slasher films beginnen. Ik werd wel een beetje gek van dat gezeik van die meid toen, al zal het destijds een behoorlijke spanningsopbouw zijn geweest. Je weet wat er gaat komen, en Huston weet er nog een behoorlijke gorey scene van te maken; heel tof.

Daarna is de film dus echt wel te traag. Het hele script is uiteraard gebaseerd op het thema van de titel; een paar studenten moeten hun eindexamens doen. Het is duidelijk niet echt puur gericht op een Sorority house, zoals hier beneden wel staat gesuggereerd, de moordenaar heeft het duidelijk gemunt op de eindejaar studenten, en die zitten in verschillende vakgebieden. Huston gebruikt veel tijd voor character development, niet fout persé maar, die tijd had ook beter opgevuld kunnen worden. Veel andere slasher films laten bijvoorbeeld zien, door een paar externe moorden om je als kijker toch wakker te houden. Dat heeft deze film niet. Huston kiest er wel voor een soort foute stunt te laten gebeuren waar, een vermeende groep terroristen het terrein van de school overhoopschieten maar, dat blijkt dus een examenstunt te zijn. Die scenes kun je in de huidige tijd overigens niet meer gebruiken, dan word je geheid gecanceld.

En natuurlijk kom je op een paar daden uit, zo heeft ‘DeAnna Robbins’ een affaire met haar leraar, die ze aan het einde verwacht om natuurlijk een laatste seks partij met elkaar te hebben. Wel geinig dat ik deze films nu wel langer ken dan vandaag, en je eigenlijk wacht op haar naaktscènes en die komen er ook, wel helemaal op het laatst; prachtig lichaam en prachtige dame destijds. Het is overigens niet echt heel bijzonder verder hoor, je ziet alleen wat borsten, en voor de rest kent de film geen echt moment zoals dit.

Huston had overigens wel wat meer moeite mogen doen in de moordenaar van deze film. Dit was gewoon een slap aftreksel van de Halloween films, dat kon je zo wel zien. Jammer man, had veel meer ingezeten. En ik denk dat er sowieso wel veel meer in deze film had gezeten, en dat zal wel gewoon budgetwijs zijn. De moorden zijn overigens niet héél bijzonder, al zit er soms best wat lekkere bloed momenten tussen en is de moord van Robbin echt niet spectaculair genoeg. Zo zonde.

Als je niet tegen dat hele midden verhaal kan, wordt die echt een hele zware zit. Je moet dus geen constante moordpartij verwachten, dan stelt de film je ongelooflijk teleur maar; over het algemeen ken ik ook wel slechtere slashers.

The Final Girls

Ik ben totaal onverwachts ‘The Final Girls’ in getrokken maar ik heb me uitstekend weten te vermaken. Heb hier en daar zeker het een en ander gelezen en was erg enthousiast geworden van deze film, leuke horror vermaak met een snufje komedie er door, zo ik ze graag altijd wel wil zien. Toch haalt ‘The Final Girls’ zichzelf ook wel eens uit haar vaart, vooral sommige lange praat scenes zijn niet al te fijn maar, ze worden wel weer heerlijk weggezet.

In ‘The Final Girls’ speelt een onbekende cast voor mij alhoewel, helemaal onbekend was het niet. Malin Akerman (mooie meid) speelde onder andere in Stolen (2012) en The Numbers Station (2013) . Ook Alexander Ludwig is geen onbekende met zijn goeie rol in Vikings speelt hij de sterren van de hemel. Ook in ‘The Final Girls’ speelt hij een prima rol. De rest van de cast was mij wat onbekend al vond ik de cast helemaal niet slecht spelen. Acteren deden ze dus prima!

We volgen Max Cartwright, dochter van Amanda Cartwright die in een tweedelige horror film heeft gespeelt: “Camp Bloodbath”. Max zit met haar moeder in de auto wanneer ze een auto ongeluk hebben gekregen, waar Amanda (Max haar moeder) bij komt te overlijden, dan moet je, je ogen maar op de weg houden! Max word gevraagd om mee te gaan naar het feest waar ze de twee films weer opnieuw laten afspelen. Dit feest loopt niet vlekkeloos aangezien er een brand uitbreekt in de bioscoopzaal (doormiddel van een fles drank dat wegglijd en een lijn van drank achter laat en vallend as van een sigaar/sigaret). Ze willen vluchten (er valt ook heel toevallig een machete op de grond) en ze vluchten door het doek heen, waarnaar ze op een vreemde wereld stuiten en totaal onbekend is hoe ze daar komen. Al gauw komen ze er achter dat ze in de film Camp Bloodbath zitten.

Ze komen uiteraard niet zo makkelijk uit de film, ze moeten de hele film mee spelen en ze proberen er voor te zorgen om niet dood te gaan. Nu is het dus zo dat ze pas worden vermoord als ze seks hebben/hebben gehad (en dat is werkelijk waar een mooie reden). Ze gaan de film door waar Duncan denkt dat Billy Murphy hun niks kan doen aangezien ze eigenlijk niet in de film zitten. Toch worden ook hun 1 voor 1 vermoord totdat Max, Billy vermoord door zijn hoofd er af te hakken. Wanneer ze denken dat ze de film uit hebben krijgen ze ook nog deel twee voorgeschoteld, al word daar door de film niet veel aandacht meer aan besteed.

Ik moet zeggen dat ‘The Final Girls’ erg vermakelijk was, en ik mij mijn middag wel lekker fijn ben door gekomen zo! Typisch Amerikaanse horror humor waar ik altijd wel om kan lachen en ook erg leuk dat ze een soort Friday the 13th (1980) concept er in hebben geplaatst!

3.5*

"If you people want to survive, you better start looking and thinking like the forest.”

Door de lovende woorden toch erg nieuwsgierig geworden naar deze horrorfilm maar, ik denk dat dat tevens ook direct de strop is geweest voor deze film. Een vrij luchtige jaren tachtig slasher die eigenlijk maar weinig te bieden heeft. Gelet ook op het feit dat Davis na deze film een paar goede prenten op zijn naam heeft mogen schrijven, al hebben daar niet echt meer “horrorfilms” tussen gezeten (overigens wel twee van mijn favoriete Seagal films). Als regisseur zeker geen slechte maar, in mijn ogen wel het verkeerde genre dit.

Toch wel de volledige jaren tachtig elementen die erin verwerkt zijn, een slasher film die zich afspeelt in het bos met een bepaalde kamp. We kennen ze, het wel bekende recept van de eigthies slashers die het vooralsnog vaak best leuk doen. Toch vond ik het script bij deze toch wel erg matigjes hoor, weinig echt horrormomenten en voor de gore hoef je het eigenlijk ook niet te doen. Al zijn de horrormomenten wel onwijs goed verzorgd, en dat is dan wel weer een pluspunt die je kan meepakken. Ik had wat dat betreft geen last van een te donker gefilmde film, wellicht dat mijn gepindakaasde versie de juiste was.

Leuk Daryl Hannah hierin te zien, prachtige meid overigens maar, voor een jaren tachtig slasher ook maar bar weinig naakt gezien hier. Zijn toch vaak wel de dingen die je verwacht als je dit soort horrorprentjes aan zet. Goed, dat zijn misschien wensen die meer voor lust werken, en duidelijk niet een gepast middel in de ogen van Davis. Ik ben content met het feit dat hij in de toekomst zich meer heeft gericht op de actieprenten, en ik denk ook echt wel dat deze films fans kan werven alleen ik ben dat niet geworden, daar had ik toch iets meer van verwacht. Toch ben ik het wel eens met de eerder benoemde feiten, en film technisch is de film best goed. De setting is prachtig, zo in de dichtbegroeide bossen en de personages lopen niet dom te doen, al is dat laatste misschien juist wel dat gene wat een slasher spannender kan maken, I don't know.

Finding Dory

Als groot fan van het vorige deel ‘Finding Nemo (2003)‘ heb ik nu zijn opvolger ‘Finding Dory’ gezien maar, of ik er nou echt van stond te kijken is een heel ander verhaal. Ruim 13 jaar later bedenkt Andrew Stanton samen met zijn partner Angus MacLane het idee om toch een sequel van het eerste deel te maken. Waarschijnlijk is Angus er mee gekomen aangezien het zijn eerste film is. Even na gaan dat ‘Finding Nemo (2003)‘ een jeugd film van mij is, was toen welgeteld vijf jaar oud.

Hoewel ik erg stond te springen voor deze Sequel is hij me echt vies, vies en dan ook echt vies tegengevallen. Ik zou vooropstellen dat ik het geen slechte film vond maar, de manier waarop ‘Finding Dory’ is gemaakt en werd gepresenteerd is het gewoon een grote kopie van ‘Finding Nemo (2003)‘ , wat ik al wel een beetje dacht. Deze film mag dan wel een totaal ander verhaallijn hebben het komt echt op het zelfde neer. Waar nu Nemo zijn vader niet naar Nemo zoekt, zoekt Dory naar haar ouders, die waren ook al gevangen geweest en wisten weer met behulp van andere zeedieren naar buiten gebracht. Nee, dat deed mij vrij weinig.

Waar ik Dory in ‘Finding Nemo (2003)‘ toch een heel leuk karakter vond (zelfs bij de herziening afgelopen zomer) is een eigen film niet voor de karakter Dory weggelegd. Het was zeker een film wat zozeer niet saai was, het doen en laten van Dory lopen nogal op het zelfde uit. Dit ADD- vergeet achtig visje valt 97 minuten constant in herhaling door de zelfde opmerkingen te maken. Ja, dat hoort nou eenmaal bij de dingen die ze heeft, het is gewoon na een tijdje saai aan het worden om te kijken wat ik erg zonde vond.

Het verhaal is zoals al gezegd er eentonig en een mooie kopie van zijn voorganger.. We volgen dit keer Dory, die haar ouders kwijt is geraakt. Ze gaat samen met de twee clownvisjes opzoek naar haar ouders waar ze al snel uitkomen bij een soort Seaworld. Wanneer ze daar in allerlei probleempjes terecht komen vinden ze haar ouders uiteindelijk buiten het prak en was het eind goed al goed. om het maar even vluchtig samen te vatten.

Het meest heb ik nog wel genoten van de twee zeeluipaarden (zeeleeuwen wat het waren) die op een steen zaten en dat er constant er eentje bij wou, met het er af blaffen. Dat vond ik nog wel goud waardig, heb ik ook nog wel om gelachen maar de rest viel mee. CGI was redelijk up-to-date en was niet irritant om naar te kijken, zo heb ik deze ook weer gehad en viel ook dit me weer erg tegen.. Veel films uit 2016 zijn een negatief gedachten bij mij.

2.0*

Finding Nemo

Finding Nemo heb ik altijd nog gehad op VHS, ik durf niet te zeggen dat, dat destijds nog een speciale editie was aangezien toen de DVD populairder begon te worden maar, zo herken ik de film wel. Dan ik elke zondag nog aan mijn moeder vroeg om Finding Nemo er in te doen want die wou ik graag kijken. Dat deed ik altijd samen met The Lion King (1994), die hadden we sowieso op VHS. Met name dankzij mijn nogal jonge leeftijd, is deze film nog jeugdsentiment voor mij. Dat wil niet zeggen dat deze film me altijd ontgroeid is, de film blijft sowieso één van mijn favoriete animatie films die ik, hoe vaak dan ook, nog altijd met liefde kan bekijken.

Finding Nemo is een film die tot de Disney PIXAR familie behoort. Deze familie bevat al grote titels zoals Toy Story (1995) en Monsters, Inc. (2001) maar ook al wat nieuwere titels bevat als Inside Out (2015) en de opvolger van Finding Nemo, Finding Dory (2016). De Disney Pixar films behoren tot mijn favoriete Animatie films. Buiten alle MARVEL en DC Animated Studios om kijk ik het liefste naar de Disney Pixar films. Ook de oude classics pakken vaak goed uit maar dat meuk zoals Frozen (2013) wat ik nog liever door de wc wil spoelen dan dat ik hem zelfs links laat liggen.

Finding Nemo is wel echt een film waarvan ik houd, heerlijke kinderdrama met een leuk verhaal erachter heeft mij zonet weer tot een leuke waarneming gebracht. Finding Nemo is eigenlijk een best simpel maar leuk verhaal. Marlin en zijn vrouw verwachting baby's. Op een dag worden ze 'aangevallen' een een jaagvis die er voor zorgt dat zijn vrouw en 199 baby's verdwijnen. Eentje blijft over, die Marlin op idee van zijn vrouw Nemo noemt. Nemo word geboren met een kleinere vin dan normaal en word erg veel in bescherming genomen door zijn vader. Nemo is het zat en neemt de poging om een vissersboot aan te gaan raken, om zijn vader meer en deels te laten zien dat het niet gevaarlijk is. Toch word Nemo mee genomen door een tandarts in Sydney en komt daar in een aquarium terecht, wachtend tot dat hij overdragen kan worden aan zijn nichtje. In een tocht van Marlin om Nemo te redden komt hij de nodige gevaren maar ook erg leuke scenes tegen, en Nemo vecht in zijn eigen haggie om te ontsnappen.

Ik kan begrijpen dat sommigen Dory niet uit kunnen staan, het zijn af en toe té kinderrijke scenes en de personage Dory kan vaak erg irritant overkomen. Toch heb ik erg vaak glimlach op mijn gezicht gehad om haar en ik kon er wel naar kijken. Finding Nemo, een fijne film die ik toch met liefde heb bekeken. Het verhaal was simpel maar erg leuk en het concept blijft toch fantastisch. Ik kan niks anders doen dan op de huidige stem te blijven en dat vind ik niet erg. Zeer leuke film voor de kids maar, ook de wat ouderen kunnen er nog alledaags van genieten. Nu op naar Finding Dory (2016).

5.0*

First Blood

Vandaag dan toch zover gekomen dat ik eindelijk het eerste deel van Rambo heb gezien.. Ook wel "First Blood".. Ik heb voor deze film alleen Rambo (2008) gezien, misschien deze ook wel, maar dat kan ik me verder niet herinneren! Best wel leuk, Sylvester Stallone ken ik eigenlijk alleen nog maar van zijn laatste films.. Zoals Expendables etc. Maar nog nooit echt een film gezien met zo'n jong koppie als dat die bij First Blood heeft.. Ook Rocky heb ik nog nooit gezien, best wel schamend eigenlijk haha... First Blood vond ik wat dat betreft een erg leuke film, waar ik eigenlijk een soort oorlog's film had verwacht, kreeg je een Jacht - Survival film voor waar John Rambo (Sylvester Stallone) moest zien te overleven omdat die de politie en het leger achter zich aan heeft.. Als Ex-Commadant beleef je de "hunting - Skills" mee met Sylvester Stallone... Ik kon er wel van genieten! Vooral in het bos, toen de die eerste groep agenten te grazen nam, met die soort Pijlen dat die vast had gemaakt in de bosjes, die eruit schoten en zo in de been van de politie agent gingen, helaas zit er ook wel iets ongeloofwaarlijk in en dat is, dat het leger een Raket kogel naar binnen schoot in de mijn, en dat John Rambo dan net on komt en dat de politie erg snel een conclusie trekt terwijl ze nog niet eens een lichaam hadden gevonden O.I.D.

Zoals ik al zei is dit mijn eerste Rambo film, morgen ga ik, denk ik, Rambo 2 kijken en daarna drie! Dan heb ik deze ook gehad

4.0*

First Kill

Bruce Willis was voor mij altijd wel een film-held. In films als The Sixth Sense (1999) , Pulp Fiction (1994) (die ik nog een keer moet hezien en waar ik nog niet op gestemd heb) en Die Hard (1988) vond ik de beste man rete goed. Helaas heeft Bruce ook de keuze gemaakt (of zijn management) om in B-films als deze te gaan spelen die helemaal niet interessant zijn laat staan leuk, zo ken ik Bruce niet maar zo is hij toch geworden ben ik bang.

Ik ben bang dat Steven C. Miller geen goeie regisseur is noch voor Bruce noch voor een concept als dit. Waar het concept echt zo slecht als een zeeotter is want kom op, dit concept is zo saai en slecht bedacht dat zelfs een kind van twaalf dit nog kan bedenken. Er hangt op sommige momenten wel een leuk sfeertje maar dat word ook op een gegeven moment snel afgeslagen en dan word de film echt oninteressant, saai en een nare kijkervaring rijker. De plottwist was al in Tokyo te bekennen want daar lag gewoon erg veel druk op en Steven laat helaas veel hints achter dat je al kan bedenken dat het er aan zat te komen.

Ik moet zeggen dat ik na het zien van de trailer en de poster aardig onder de indruk was. De trailer straalde een leuke sfeer af en ik vind dit geen slecht uitziende poster. Toch is dit van alles niks waar en is de film wel erg snel moe naar 50 minuten want dan zijn de leukste scenes toch wel echt geweest en word het allemaal maar erg saai. Qua acteerprestaties is dit ook niet de beste film en ik heb me weer gergert aan het kind in de film en in dit geval: Ty Shelton. Wat een ongelofelijk irritant rot kind was dit in de film, en zoals altijd wanneer ik bepaalde kinderen haat in films is dat het kind denkt dat ze een bepaalde superheld zijn. Zoals bijna op het eind waar Will, Howell onder schot houd en dan Danny er bij komt en Howell ook onder schot hield, echt daar kan ik gewoon niet tegen.

Het verhaal was te doen maar of het speciaal was kan ik je niet zeggen, wat ik je wel kan zeggen is dat het verhaal leuk begint en slecht eindigt, tja wat had je ook anders verwacht van deze film. We volgen Will en Laura, Will is een hoge pief bij volgens mij een oliebedrijf en Laura is een zuster in het ziekenhuis. Samen hebben ze een zoontje genaamd ‘Danny’ die op school geslagen is waarna Will besluit de familie mee te nemen op een jagers tripje in de bossen. Eenmaal aangekomen neemt Will, Danny mee uit op het jagen waarna ze twee mannen tegen komen die een zaakje afhandelen. Eentje van de twee word neergeschoten waarna het zoontje van Will schrikt en geluid maakt. De moordenaar komt er achter dat ze er zijn en besluit hun te beschieten, Will neemt risico maar vermoordt wel de man die hun beschoot wat achteraf een wout blijkt te zijn. Nu heeft Will niet alleen Levi achter zich aan nadat Will, Levi heeft geholpen maar ook de politiekorps waar de chief en twee agenten corrupt zijn (waaronder ook Howell). Na wat actie scenes en heel wat saaie praat scenes waar ik meer haat kreeg op Danny krijg je een eind goed al goed en is de film ook snel afgelopen.

Hoewel het begin scene van het hele jagen toch wel gaaf is. Heerlijk sfeertje hing er door de regen en je werd meegenomen in de film wist Steven dit niet voor te zetten tot aan het eind van de film. Word alles saai en zijn er geen mooie en nieuwe omgevingen gebruikt om toch een fijnere kijkervaring te beleven. Ik ben een beetje geschrokken dat de film me toch zo vies tegenviel en ik heb het gevoel dat ik toch nog een te hoog cijfer geef maar, ik voel me hier het fijnst bij.

1.5*

"That's one small step for man, one giant leap for mankind.”

Ik ben altijd zwaar geïnteresseerd in films met inhoudt zoals deze; ruimtevaart. Iets wat me eigenlijk al in zijn greep heeft gehouden sinds ik jong was, en nog steeds ben ik erg onder de indruk van de ruimte en alles eromheen. Het heeft dus echt wel mijn interesse maar, wat minder mijn interesse heeft is Neil Armstrong. Een man waar ik en ik denk ook meerdere mensen veel over hoort, toch is die hele Apollo 11 missie wel eens bij mij voorbijgegaan en wekte het toen wel wat interesse.

Mijn eerste vraag was vooral of ik Ryan wel een gepast acteur vond voor een rol als dit. Ik vind dit namelijk niet direct echt in zijn straatje passen, dus het is wennen maar, hij doet het zoals gewoonlijk weer erg tof. Toch niet helemaal de film die ik bij hem had verwacht en/of gehoopt trouwens, het blijft een fenomenale acteur natuurlijk.

Het verhaal is prima overigens, het script is wat matigjes, het zit allemaal prima in elkaar maar soms gaat het misschien iets té snel? Ik ben wel van mening dat de film te lang duurt en de inhoudt toch wel vrij slap is, het verhaal schept de nodige interesse maar, ik vond het eerste uur niet bepaald boeiend om te kijken, wanneer ze richting Mars gaan wordt het dan wel niet interessanter, nog steeds weet de film mij nergens totaal omver te blazen.

En dan ben ik achteraf toch wat teleurgesteld, en ik had er ook wel echt veel meer van verwacht en gehoopt. Jammer, gemiste kans toch wel.

"Listen to me, Margaret. There are two churches. One follows God. And the other follows something else.”

Het is een feit dat ik deze film nu driemaal heb geprobeerd te kijken maar, twee keer heb ik niet echt naar de film gekeken, de eerste keer hebben ik en mijn maat de film zelfs vroegtijdig uitgezet, de tweede keer ging wel wat beter maar ik was al praktisch alles over deze film vergeten. Nu heb ik dan eigenlijk een beetje van mezelf verplicht deze film ook genoteerd voor de horror challenge zodat ik de film nu ook eindelijk eens heb kunnen afkijken, en het daar ook mee heb afgedaan. Een poosje geleden heb ik het originele deel uit de jaren zeventig al wel eens gezien, alleen is het snel duidelijk dat deze nieuwe gewoon totaal niet kan tippen aan het niveau wat Donner destijds neer wist te zetten. Het was tevens ook niet zo heel interessant allemaal.

Dus ik snap oprecht ook wel waarom ik er behoorlijk veel moeite mee had. Want hoewel de film best prachtig is aangekleed, en er heel verzorgd uitziet, is het me allemaal wel gewoon wat te braaf. Geen enkele personage wist mij de kriebels te geven zoals Damien wist te creëren. Wat een geweldige rol was dat zeg. En er zitten echt wel wat leuke horrormomentjes in hoor, ook best wat gore momenten waar bijvoorbeeld die hand uit de vagina van die vrouw kwam zetten, was zo'n moment dat de film eigenlijk een beetje buiten zijn eigen lijntjes trok. Alleen was dat misschien ook direct wel het meeste wat je zag. Er was maar weinig echte horror momenten, ook die possession bij die auto vond ik niet bepaald spectaculair. Het was gewoon echt tam.

Het verhaal interesseerde me eigenlijk ook allemaal niet zo heel veel, deed me overigens ook gewoon niet zoveel dus het keek me een beetje irritant weg. Het wist me gewoon allemaal wat minder te pakken als het origineel, misschien dat ik ook wel een beetje moe ben van dit soort horrorfilms, die de laatste jaren toch wel heel erg in trek waren, en misschien ook nog wel lange tijd blijven, alleen kan ik er niet zo heel veel meer mee.

De horror momenten die overigens in de film zaten, waren ook wel leuk om te zien. Al mocht het van mij wat heftiger. De derde keer is scheepsrecht zeggen ze dan ook wel, eindelijk eens afgekeken en heel stiekem ook wel mee vermaakt, daar blijft het allemaal wel bij. Het originele deel blijft gewoon mijn favoriet.

Waar ik toch wel fan was van deel twee en drie vond ik dit vierde deel eigenlijk best tegen vallen, of moet ik zeggen het begin van alles films? Nee, ‘The First Purge’ kon mij maar weinig interesseren en dat merkte ik al vanaf het begin wat in mijn ogen vooral sfeerloos overkwam. Ik had er eerlijk gezegd wel wat meer van verwacht maar, met de twee delen hiervoor kon de film eigenlijk niet echt origineel overkomen en daar was ik sowieso al een beetje bang voor. De cast deed het redelijk maar echt héél goed vond ik het nergens worden. Het verhaal is vrijwel het zelfde als de vorige delen en brengt niks nieuws en dan blijft het allemaal aardig standaard. De moorden zagen er soms wat amateuristisch uit, en de harde beelden worden ons vaak genoeg ontnomen. Nee, niet onder de indruk helaas.

2.0*

"You think this is funny? Messing with the tv with your goddamn computer telephone?”

Drie december van dit jaar heb ik de hip-hop legende Ice Cube live mogen aanschouwen in de Ziggo Dome. Dat was een heel leuk optreden en zorgde er eigenlijk voor dat ik best graag wel weer een film van hem wou zien. Deze Fist Fight heb ik destijds overgeslagen, omdat hij me eigenlijk op papier al niet zo boeiend leek, en nu ik hem eigenlijk heb gezien is dat ook wel bevestigd man. Wat een oersaaie film was dit zeg.

Ice Cube deed het leuk maar, erg typisch en niks bijzonders. Charlie Day vond ik dan alweer wat minder en Jillian Bell vond ik echt verschrikkelijk. Toch weer de nodige politiek correcte verwijzingen, veelal nogal onnodig. Heel saai verhaal en toch ook best een saai concept. Nergens grappig, nergens interessant. Eentje die je gewoon rustig weer mag overslaan.