Fear Street: Prom Queen (2025)

Minder goed dan de eerste drie delen, maar het kan er nog mee door als een doorsnee slasher filmpje.

De killer(s) is jammer genoeg heel voorspelbaar. Verwacht je dan ook niet aan enige plottwists.

Wel leuk om Oz uit American Pie terug te zien, deze keer als vader en niet als geile tiener.

Weer een heerlijke fear street film opnieuw. Lekkere slasher met genoeg kills, genoeg gore, meer dan voldoende actie....

En ja deze keer is het een 80's prom queen slasher film.... voor mij aangenaam.

Jammer genoeg, zoals eerder vermeld hierboven krijgt de film opnieuw zoals de vorige fear street films een maar voor mij te lage score door het "kritische" moviemeter publiek... jammer, want de fear street films zijn zeker niet slecht! Deze ook niet!

Was weer leuk. Maar wel een deja vu.

Deja vu van films als Lisa Frankenstein, Carrie of de type films waarin de hoofdrolspeelster de pispaal is omdat ze vast en zeker wat te maken heeft gehad met een ingrijpende gebeurtenis; dan wel niet binnen haar familie. Nu heet het meisje Lori. En de standaard zaken voor dit pakket gaan voort: Jaren 80-stereotypen en muziek, high school, een prom, slijmerige leerkrachten, gepest in de klas, de achterbakse gemene trutjes; onder de leiding van de verschrikkelijke egotripster Tiffany.

Los van dat; wat is het eigenlijk toch een pervers en seksistisch gegeven... dat hele Prom Night. Als ik even bij de tijd mag zijn.

Maar het neemt allemaal niet weg dat het lekker wegkijkt en dat het stiekemweg ook nooit bepaald verveeld op een saaie warme avond in het hoogseizoen. Natuurlijk komt er ook nog een gemaskerde moordenaar (of moordenaars) om de hoek kijken en mocht er weer creatief gedaan worden over hoe gruwelijk de moorden eruit mogen zien. En dan volgt er op het laatst ook een vrij verrassende twist.

De regisseur van de spannende Calibre weet hier wel op lager niveau te gaan, maar het is hem wel gelukt om hier iets vermakelijks van te maken. Na de drie aaneenschakelende delen borduurt de reeks toch nog voort... ofwel, het zal niet lang duren voor er weer een Fear Street-aflevering komt. Maar blijf dan niet bungelen in de jaren 80 (en eind jaren 70).

3,5*

De vierde film gebaseerd op de Fear Street-boekenreeks van R.L. Stine heeft eigenlijk weinig te maken met de vorige drie delen. Alleen de situering dat dit verhaal tussen de tweede film en de eerste film hangt , maar voor de rest mist deze film de satirische ondertoon en vooral ook de bloederige momenten van zijn drie voorgangers. De kills zijn vaak matig qua uitvoering en de weliswaar verrassende ontknoping is te ver gezocht. Toch kijkt de film wel vlot weg en biedt het nog voldoende entertainment. Een 12 in dozijn slasherfilmpje die zomaar uit de jaren 80 zou kunnen komen. Muziek is hier wel weer leuk, al was dat aspect ook leuker bij de vorige drie delen. 6/10

Heerlijke wegkijker. Beter dan scream en lekkere 80s muziek.

What the fuck...?

En daar was op de zaterdagavond het laatste Fear Street deel al in de vorm van Prom Queen op waar ik deze reeks er behoorlijk snel door gejast heb maar dit vooral ook kwam omdat meer dan vermakelijk was. Desondanks waren we met Prom Queen absoluut wel bij het minste deel aangekomen...

En zoals ik al bij de vorige delen constateerde had heeft de bedenker heel goed naar andere horrorfilms gekeken zoals Halloween, The Faculty en weet wat meer waar we hier toch in een soort van Carrie rip off terechtkomen, iets dat absoluut niet een minpunt is ofzo. Maar cliché is de setting natuurlijk wel met het prom feest, haar en nijd rondom verkiezing Prom Queen, the ugly duckling als inzet, en vervolgens moord en doodslag. En er vallen wel wat haren te splijten, want een afgehakt hoofd in de punch? En een reprimande is alles? Die rare Megan Rogers met haar stunt in de klas met die bijl? Leuk maar het lijkt mij dat die van school gestuurd werd daarna. De twee leading ladies staan elkaar naar het leven maar beginnen een dance battle...? Uhm...oké! En wat laat men zich iedere keer gemakkelijk verrassen door de man in het rood.

Zoals reeds gezegd, dit deel vangt de meeste kritiek van de hele reeks en heeft behoorlijk minpunten wat dat betreft. Maar andermaal slaagt men er wel in om er best iets leuks van te maken want net als de andere delen is de cast, styling en soundtrack om van te smullen. Niet te vergeten de kills zoals met de papiersnijder, heerlijk! En ach, zo vermaakt dit deel ook wel weer waar het wel overduidelijk interieur is aan de andere drie delen zonder dat het nu heel slecht wordt.