Fear Street: 1994 (2021)

Hele sterke soundtrack, verhaal vind ik iets minder, wellicht als ik de trilogie heb gezien dat er meer kwartjes in de automaat vallen. We gaan het meemaken.

De kill op het einde met dat gezicht in laantjes was geweldig

Prima slasher filmpje hoor, met een fijne jaren 80/90 sfeertje dat goed is neergezet.

Veel actie en een lekker tempo . Verhaal is prima en begrijpelijk . Ga er geen enorm verhaal van maken . Als ik mij heb vermaakt en het een lekker tempo heeft ben ik tevreden . Het is geen enorm meesterwerk , maar dit hoeft ook niet . Gewoon een fijne film voor een avondje op de bank.

Deze film deed me wat aan Scream denken, al was die wel beter. Ook wat knipoogjes naar andere horrorfilms. De film was nog redelijk bloederig. De cast was niet echt verrassend, maar typisch voor dit soort films. De soundtrack was wel nog leuk.

De speelduur was goed, niet te lang en niet te kort.

De film zal zeker niet uitblinken qua originaliteit, maar soms hoeft dit ook niet.

Leigh Janiak als regisseur deed niet meteen een belletje rinkelen bij mij maar zijn film Honeymoon deed dat wel. Dat was een aangename verrassing toen, een bovengemiddelde goede en originele horrorfilm. In Fear Street probeert hij bezetenheid door een demon te combineren met slasher/campfilms. Daar slaagt hij wel behoorlijk in, maar het wordt nergens echt sterk. Misschien komt dat door de cast. Daar kende ik niemand van omdat het waarschijnljk hun debuutfilm was in acteren. Nu goed, horror is een prima genre om naambekendheid mee op te doen. Zo denk ik dat Anya-Taylor Joy vast bekend geworden is sinds The Witch. In deze film zitten we voor een deel in een winkelcentrum dat toch net iets minder campy aanvoelt dan een bos met wat hutjes. Kiana Madeira vond ik wel iets hebben. Je merkt wel dat 2021 een beetje het jaar van de wokeheid was, al wordt er niet te expliciet de nadruk op gelegd. Het was zeker origineel en ik heb me niet verveeld met deze film.

De openingsscène gaf me enorme Scream vibes, en toen ik de tienercast zag verschijnen dacht ik: oh nee, weer zo'n flauw tiener horrorfilmpje dit wordt niets! Maar de jongelui doen het wel goed, het verhaal met de heks boeit ook wel, en naar het einde van de film toe zitten er wat leuke, bloederige kills in (met natuurlijk de broodsnijmachine als hoogtepunt). Ook leuk zijn de lesbische scènes tussen Kianna Madeira (die warempel erg lijkt op een ex van mij) en Olivia Scott Welch.

Het moet ook gezegd dat de production design erg degelijk is. Er zitten weliswaar enkele minpuntjes in deze film. Zo ligt de heks blijkbaar slechts onder een laagje mos begraven, waar je zo overheen struikelt.

Ik vond het geen verkeerde film, eigenlijk vond ik het best leuk! Natuurlijk heeft de film een beetje weg van scream, maar voor de rest vond ik heel erg leuk. Goeie film, erg leuk, heb er echt wel met spanning naar gekeken.

Positief verrast.. don’t fier the reaper.. heerlijke revival van de ouderwetse slashers met een moderne twist die ook voldoende knipogen geeft naar bekende toppers in dit genre .. lekker de trilogie gaan kijken.

Net als andere leden best positief verrast door dit eerste deel van de Fear street. Het lijkt me sowieso al interessant om terug te gaan in de tijd als ik er de twee andere films op na sla. De vervolgen staan dus zeker nog op het weeklijstje. Interessant om verschillende horror genres in elkaar te verweven en tegelijk nog geslaagd over te komen ook.

Ten eerste is het altijd fijn om als protagonisten minderjarige tieners in te zetten. Dat wil nog niet noodzakelijk zeggen dat het voor tieners gemaakt is, maar met minderjarige tieners heb ik toch altijd een soort van een adventure gevoel. Verder heb je het slasher genre dat duidelijk aanwezig is in combi met wat occulte witchcraft waarbij de psycho's toch anders zijn.

Niet alles is even geslaagd. De agenten mogen dan misschien niet geloven dat Ryan herrees uit de doden, dat wil daarom nog niet zeggen dat er misschien niemand anders is. En hoe het graf zou onteerd zijn van de heks, is me ook een raadsel, tenzij je amper onder het mos ligt natuurlijk. Beetje vreemd ook hoe de overlevende tieners omgaan met de dood van de anderen.

Maar ik genoot er wel van. Best fris en een andere aanpak. Leuke sound ook wel en best wel een prima uitgangspunt tussen die twee gemeenten die elkaar rauw lusten.

Herzien en het cijfer blijft spijtig genoeg steken op een nipte voldoende. Regisseuse Leigh Janiak kleurt haar wereld mooi in en profiteert van een fijn concept, maar moet helaas met nogal onuitstaanbare hoofdfiguren te werk gaan. Zeker Kiana Madeira is erg vervelend en communiceert al haar dialogen met een boze blik of hard stemvolume, terwijl het juist haar personage is dat de film moet dragen. De overige figuren worden ook redelijk willekeurig in het verhaal gedropt en nogal onzorgvuldig met elkaar verweven. Het ontbreekt 1994 verder aan een zekere mate van spanning, maar het vermaakt uiteindelijk wel, er hangt een leuk sfeertje en de moorden zijn best gemeen.

Ik wist niet dat dit een film was die zo nadrukkelijk focust op tieners, maar heel veel tijd om dat te beseffen heb je niet nodig. De soundtrack blaast in de eerste tien minuten minstens vijf nummers die over elkaar heen struikelen om ons te vertellen dat we ons in de jaren ’90 bevinden. Op meerdere vlakken is dit een film die overtuigend voor een jonge doelgroep kiest, anderzijds is de blood & gore ook weer zo nadrukkelijk aanwezig dat het zeker geen kinderfilm is. Een R-rated Stranger Things-slasher, does that make sense?

Zoals gezegd windt de soundtrack er geen doekjes om: schreeuwerig aanwezige, plots inzettende nummers die meer een dwarsdoorsnede van een tijdperk moeten geven dan dat ze echt op de betreffende scene zijn afgestemd. Maar ook de geluidseffecten zijn overdreven aanwezig (jumpscares incluis) en de jongeren hoeven zich duidelijk niet in te houden met hun gevoel voor dramatiek en in de mond gelegde one-liners.

Janiak gooit de subtiliteit en geduldige opbouw die ik ken van Honeymoon (2014) overboord om met overtuiging door te schieten naar een tienerhorror, ramvol popcultuur. Het levert een wat lawaaierige en rommelige film op (editing lijkt dat ook te versterken) die verhaaltechnisch een beetje een lappendeken vormt van wat we kennen uit slashers, overgoten met een occult sausje maar eerlijk is eerlijk: als de film eenmaal op gang komt (en ik mijn verwachtingen navenant aangepast had), is het best wel genieten. Best wel smakelijke moorden en af en toe effectieve spanning zorgden er eigenlijk voor dat het jeugdgehalte juist de charme werd: een young adult film met gore is toch net een andere hoek dan de standaard: horror met tieners.

Effe wennen aan de toon dus, maar uiterst vermakelijk binnen de eigen parameters. Op naar de rest 3*

Een groepje jongeren, moeten zien te overleven.

Als ze te maken krijgen met een boosaardige heks uit de lang geleden vroegere tijden.

Een redelijk spannende griezel film met enigzins raakvlakken naar films als Scream en Friday the 13th maar dat niveau haalt deze film niet.

Wel heeft deze film een prima spelende cast.

De film muziek met ook veel nineties hits is wel te gek.

Ook deze film is weer met diversiteit.

Wat ook afbreuk doet aan deze film,maar dat is een kwestie van smaak.

Een redelijke griezel film.

Krap 2,5*

Overtrof mijn verwachtingen. Ondanks dat het plot me wel aansprak, vreesde ik ook de zoveelste Netflix-productie die er vrij gelikt uit zou zien, maar qua inhoud weinig tot niks te bieden heeft op een moraliserende boodschap na. Gelukkig viel dat allemaal heel erg mee. Fear Street wil een hommage zijn aan een hoop grote klassiekers binnen het horrorgenre, maar tegelijkertijd een eigen trilogie uit de grond stampen.

Acteerwerk is nou niet bepaald denderend, maar ook niet gelijk verkeerd. Kiana Madeira heeft wel een fijne uitstraling en kan de hoofdrol met een zeker gemak dragen. Bijrollen zijn vooral standaard (en weinig memorabel) slachtvee, maar er zit niet veel storends bij. De humor is zelden écht leuk, maar er is zowaar hier en daar sprake van lichte spanning en de film verveelt ook niet gauw. Het is in ieder geval prima kijkvoer; uitermate geschikt voor Halloween. Het mag dan misschien niet baanbrekend zijn, maar het smaakt wel naar meer.

3*