Fear Street: 1994 (2021)

Eerste film van een trilogie gebaseerd op de gelijknamige boekenreeks van R. L. Stine.

In 2021 te zien op Netflix.

Ik heb de Fear Street boeken vroeger veel gelezen net als de 'Goosebumps' serie. Ben wel benieuwd hoe dit uit gaat pakken.

Doet me ergens wat denken aan Scream.

Lekker goor, heerlijk sfeertje. Maya Hawke is natuurlijk niet één van de minste bekende personen, ze is wel beter dan de reat van de cast. Wat zorgt voor een top begin, goed bloederig zoals dat van een slachtfilm verwacht mag worden. Okay, okay, een slasher.

Niet beter dan Kippenvel (Goosebumps), maar wel duidelijk met meer ' volwassen', gedoe. (Want wanneer iemand ooit volwassen heet te zijn, dat is een grote vraag..)

Aardige film waarin een groepje tieners te maken krijgen met een aantal brute moorden in hun stadje. Deze slasher heeft een best onderhoudend verhaaltje vanwege de lokale geschiedenis vol moorden waar de komende twee delen ongetwijfeld verder op ingaan. Een lekkere jaren '90 soundtrack die op het begin wel erg aanwezig is. Vernieuwend is het zeker niet, maar de film heeft wel de juiste toon te pakken.

Dit was echt verrassend leuk . Het tempo is behoorlijk hoog , en het lukt de makers om je om de hoofdpersonen te laten. geven .

In het begin verzette ik me er tegen , weer een cliché teen slasher , wat kan dit toevoegen ?

Maar het is met veel liefde voor het genre gebracht , overigens met puike film muziek die het een echte epische feel geven . Echt erg cinematic .

De 90’s nummers ( helemaal in het begin ) zijn fijn ( sommige helaas kapot gebruikt ) maar liggen er wat dik boven op . Ze komen uit het niets en voegen vaak niks toe , behalve dat je er Aan word ( moet .? ) herinnerd dat het zich in de jaren 90 afspeelt .

Komt wel bij kijken dat pop/ Rock muziek de jaren 90 een van de allerbeste muziek decennia ooit was . Dus oké !

De kills zijn prima voor een slasher .

Het einde vond ik spannend , en mooi gevonden , goed plot .

Einde was ook horroriaans goed ! Zoals het hoort .

Kijk , het is natuurlijk niet meesterlijk allemaal , maar ik ging er blanco in , en voor een netflix horror is dit niet mis .

De volgorde snap ik voor nu even niks van , maar wellicht als je alle delen ziet wel .

Dit is een dikke voldoende . Maar ik ben horror liefhebber .

Erg goed .

Het is allemaal wel oke. Het lijkt op een "tiener" horror maar daar is was het toch weer net wat te grof voor.

Kills zijn oke alleen echt eng word het niet.

3*

hele matige teen slash tribute met de looks van stranger things, gelardeerd met stuff uit klassiekers van toen: Scream, Intruder, town that dreaded sundown ... etc ... Aan de andere kant heb je de 'vervloekte stadje thematiek' uit It en Stranger Things. Met die canon moeten 5 vergaderzieke adhd-tienurs de nacht ziet te overleven. De enkele spannende stukjes (kills) zijn helaas doodgeknipt door flits-editing, onderbelicht en ondersteund met verschrikkelijke horrormuziek. Wat overblijft zijn de onsympathieke kids met hun teen angst-drama's, en rennen, springen, vallen en weer opstaan-werk = veel dooie momenten

Een begin van een reeks met potentie, maar o mijn god wat is er met deze film aan de hand. Vanaf minuut 1 zit er in elk dialoog een bepaalde urgentie en worden alle gesprekken ondersteund met een hele irritante muzikale score. De tieners zijn heel irritant en wekken geen enkele empathie op. Ze stuiteren als ADHD patiëntjes door het beeld heen en zijn enkel met zichzelf bezig. Vooral de hypocrisie is stuitend. Er is een meisje van dezelfde school vermoord, maar iedereen op de school spot ermee alsof haar leven niets voorstelde. Maar als leerlingen van een andere school er iets over zeggen, dan zijn de rapen gaar. Dus zelf mag je respectloos zijn, maar als een ander het doet is het een schande..... Natuurlijk hoeft dit geen ramp te zijn, maar als dit de hoofdrolspelers zijn om wie je zou moeten geven? No way.

Regisseur Janiak weet niet hoe ze een film moet opbouwen. Die urgentie die vanaf minuut 1 in de film zit zorgt ervoor dat de film het eerste uur geen enkel rustmoment kent om het verhaal op te bouwen, de personages uit te diepen en ze sympathiek te maken. De editing is heel irritant en nergens voelt de film "organisch en vloeiend" aan. Alsof je naar een reeks aan elkaar geplakte sketches aan het kijken bent.

Pas na een uur komt er een soort van rust in de film en vanaf dat moment is het vooral lijmen wat Fear Street in de eerste 60 minuten verkeerd heeft gedaan.
Verder is de doelgroep me ook niet helemaal duidelijk. Het lijkt heel erg op kinderen gericht te zijn qua humor, personages (en hoe dom ze zich gedragen) en hoe de film zich ontvouwd, maar de ranzige momenten die daar tegenover staan zorgen er weer voor dat dit voor volwassenen is. Deze stuurloosheid slaat ook over naar de kijker. Waar heb ik nou precies naar zitten kijken?

Ik ben benieuwd naar deel twee, die qua thema wel aanspreekt. Echter zie ik dezelfde regisseur staan en dat stemt mij een stuk minder hoopvol.

2,5* voor het hele idee, maar dan ben ik wel erg gul.

Leuk hoe wij alles compleet anders hebben ervaren. Wat een irritant stel kinderen bij elkaar

Ja klopt ! En het gemiddelde zal jou mening bevestigen . Horror heeft voor mij altijd een streepje voor .

En het ligt soms ook geheel in welke stemming je hebt , inmiddels is het zo bij een Netflix film dat je bijna altijd al met een negatieve blik gaat kijken .

En terecht . Zo blijkt meestal .

Wat mij trouwens echt verbaasd is het gemiddelde ( onder de drie ) van de Netflix original the babysitter .

Dat was een van de leukste frisse Amerikaanse horror van dat jaar .

Als die al gee. Ruime voldoende krijgt

Wat een gepruts met al die liedjes en score dat aan 1 stuk door dendert, er is werkelijk totaal geen spanning te voelen door het slechte gebruik van muziek.

Irritante personages, chaotisch plot. Waardeloos.

Best aardige tienerslasher, maar het kon mij niet helemaal boeien. Was soms erg rommelig.

Totaal overbodige toevoeging aan het Slasher genre. Voegt niets nieuws toe aan het genre.

Leuke film, had van mij nog iets meer horror gemogen. Sommige scenes waren best spannend maar afentoe was het ook iets te langdradig.

De horrorpersonages waren goed. Ik ben benieuwd naar de andere delen.

Helemaal gelijk. Zelfs de rustige stukken worden mysterieus en intens gemaakt door de muziek. Alle personages zijn ook superintens en heftig, m.u.v. Josh. Heel moeilijk om zo grip op het verhaal te krijgen als kijker.

Eigenlijk was er geen touw aan vast te knopen.

In het begon leek het wel heel erg veel op Scream, maar kwam er toch wel een iets ander verhaal lijn in tussen een " goed dorpje" wat naast een " slecht dorpje" ligt en de bevolking met elkaar botst vanwege een historie.

Toch bleef het allemaal wat simpeltjes en voorspelbaar.

De muziek uit de jaren '80 redde de film ook niet.

Ik kreeg meer zoiets van " weer een film die door de retro muziek probeert te scoren"

Best een verrassend filmpje, waar ik eigenlijk zonder al te hoge verwachtingen ben ingedoken. De boeken van R.L. Stine heb ik bijna allemaal gelezen in mijn jongere jaren, vandaar dat ik eens wilde zien hoe ze die naar het scherm hebben vertaald. Het eindresultaat is in ieder geval alleraardigst geslaagd. Ze hebben het geheel lekker luchtig weten te houden, zonder dat het zichzelf allemaal te serieus neemt. De gore momenten zagen er prima uit, evenals de andere visuele aspecten. Verder steekt het plot leuk in elkaar en wordt er naar behoren geacteerd door de cast. Op basis van deze film, kijk ik best uit naar de twee vervolgen die aanstaande zijn. Hopelijk zijn die net zo'n hapklaar kijkvoer als deze film. 3 Sterren.

Mwah, té weinig horror naar mijn goesting, allemaal nogal flauwtjes. Het echte slasher-genre is al enige tijd geen vd toppers in het horror subgenre vr mij of het moet er boenk opzitten, meer heavy horror shit, minder melig geleuter.

Helemaal niets nieuws onder de zon. Een film als het zo vaak is gedaan.... maar toch kon mij deze goed bekoren. En fijn dat we steeds wat vaker de jaren tachtig verlaten en in de jaren 90 terecht komen. Zeker op basis van de muziek uit dat decennia. Openen met Closer van nine inch nails is natuurlijk half punt extra.

Jammer dat het laag scoort. Ik had er best zin in. Even wachten tot deel 2 en 3 komende weken ook verschijnen, dan kijk ik mooi alles in een weekendje.

Tegenvaller. Te hysterisch wat mij betreft, een beetje 'popi' doen, vol met clichés. Het ergste is dat het nergens eng of spannend wordt. Aan de ene kant voelt het als een kinderfilm, aan de andere kant zit er nog wel wat gore in. De drama in deze film is van zeer laag niveau. Dat is één van de redenen waarom het als een kinderfilm aandoet. Het mist diepte.

Best mee vermaakt.

Mijn smaak muziek.

Personages vond ik wel oke.

De volgende 2 delen moeten alleen geen herhaling van zetten worden.

Een weinig verrassende film, al zit de sfeer en de aankleding wel goed. Gelukkig is er genoeg vaart in de film, want de cast kan het niet helemaal dragen. De film moet het wat hebben van verschillende verwijzingen naar het brede horrorgenre en de setting in 1994 is best wel goed. Minder dan verwacht, maar ik kijk wel uit naar het volgende deel.

Kleine tegenvaller. De start bracht mij nochtans meteen in de juiste stemming. Scream-vibes zowaar. Daarna begon het al vrij snel te haperen. Zeer wankele opbouw, personages die er niet in slagen de sympathie van de kijker te winnen, onbelangrijke scenes die veel te lang duren. Het grootste mankement was echter het gebrek aan voelbare dreiging. Het slasher-gedeelte liet véél te lang op zich wachten en het verhaal achter het gebeuren vertraagde de boel alleen maar. Als het dan eindelijk helemaal op gang komt en alsnog vermakelijk begint te worden, is het al snel afgelopen.

Oja, niet élke scene heeft muzikale begeleiding nodig jongens, noch moet elke emotie in die mate aangegeven worden. Als zelfs de luchtig of grappig bedoelde stukjes muziek (score) meekrijgen die moeten benadrukken dat het om een komisch moment gaat ... Please don't.

"Leuke 90s sfeer!" heb ik (elders) een paar keer gelezen. Mensen die de 90s niet bewust meegemaakt hebben dan? I mean, liedjes uit dat decennium over de film heen plakken is niet voldoende. Fear Street heeft helemaal niets van een 90s-film, of die periode op zich, weg qua feel of sfeer, op geen enkel vlak. Dit voelt helemaal als een typisch hedendaagse streaming-productie.

De prequel zou nog leuk kunnen worden. Hoop ik.

Begint lekker griezelig. Maar naar het einde toe een mess.
een heel ziekenhuis vermoord voor een meid, 2 vrienden vermoord voor een meid …. Supermarkt scène met de snijmachine was ook wel sterk. . Toch vond ik het acteren teleurstellend en vind ik het hele verhaal niet sterk

Vermakelijk.

Fear Street is een langverwachte horrortrilogie die uitgekomen is via de grote streaming dienst Netflix. Vooraf had ik er niet veel over gelezen, het was dan ook verrassend toen ik te weten kwam dat het uiteindelijk een trilogie zou worden. Niettemin verwachtte ik er niet veel van en deze film is dan ook niet bepaald van het hoogste kaliber.

Direct opvallend aan de film is dat het verfrissend start met een opwindende twist. De moordenaar wordt namelijk al tijdens de opening onthult. Hiermee straalt de film direct enthousiasme uit en laat zien dat het iets anders wil doen dan alle andere horrorfilms. Spijtig is alleen dat het zich daarna juist verliest in clichés die popcornhorrorfilms zoals deze wel vaker met zich meebrengen.

Het acteerwerk is verrassend genoeg beter dan bij andere tienerhorrorfilms. Het is niet geweldig of helemaal compleet, maar het is best enthousiast te noemen en iedere naam staat redelijk z'n mannetje. Echt geweldig is het op zijn beurt ook niet, er zitten geen prestaties tussen die ik een week later helemaal ga herinneren. Het voldoet gewoon aan de normen en gaat er zelfs net wat overheen voor nu.

Zodra het op de horror aankomt kan de film best verfrissend uit de hoek komen en geeft genoeg vragen prijs die waarschijnlijk in de opkomende delen beantwoordt gaan worden. Het bloed mag redelijk vloeien en de stijl is aardig. Jammer is alleen dat het aantal scenes waarin goede horror voorkomt schaars zijn, en de film kampt dan ook regelmatig met tempoproblemen die het als geheel soms een taaie zit maken.

Verder is het redelijk kijkvoer die een beetje een wow mist. Het heeft een aardige stijl, maar laat te weinig zien met het concept waarmee het werkt. Er zitten te veel taaie stukken tussen, en de film duurt ook te lang. Verder kan het er wel mee door. Voor Netflix zijn doen is het een aardige film te noemen, maar het is niet perfect of de hype waardig.

Het was een aardige poging, maar eentje die is mislukt

Een film die absoluut niets voor mij is ... ik voelde de acteurs helemaal niet aan, het verhaalplot was gemakkelijk te raden en te voorspellen wat er gaat gebeuren. Ik begrijp de poging om het 90's-tijdperk van de horror-vibe terug te brengen, maar dat werkt niet met dit soort van films.

Als abonnee van Netflix zitten wij hier niet echt op te wachten en jammer genoeg verliest de aanbieder op deze manier de waardering van de echte filmliefhebber.

Van ons een 5.

Waar ik een wat brave Young Adult horror had verwacht, werd ik eigenlijk aangenaam verrast met een leuke volwassen tienerhorror en heb ik me ruim anderhalf uur uitstekend vermaakt.

Leuke knipogen naar inderdaad Scream en The Intruder, een lekker diverse cast zonder dat het voor de diversiteitsbokaal moet gaan, en toch een flink pak gewelddadiger dan ik had verwacht. Het verhaal is erg veel binnen 107 minuten maar ik merkte toch dat ik de film wel degelijk spannend vond.

Een paar kleine minpuntjes in het verhaal - een auto die een plaats delict moet zijn maar dat in de film niet is, een wel erg leeg ziekenhuis (haha Halloween II) en ik miste ook wat paniek in het stadje zelf.

Maakt niet uit. Het is vrolijke onzin die me de hele speelduur aan de tv wist te doen kluisteren.

4,0*