Meningen

Oh my.

Ik ben echt een complete leek op dit gebied, waarschijnlijk ook erg naief op het gebied van drugs. Ik dacht dus echt voor iets, op z'n minst relatief, wetenschappelijks neer te gaan zitten. Njah, van dat idee was ik in ieder geval zeer snel verlost.

Probleem met veel van deze docus is dat ze veel te opzichtig hun zweverige onzin proberen te maskeren met wat snel opgesnorde wetenschap. Die zit dan altijd in het begin, zodat een enigszins betrouwbaar imago opgebouwd wordt. Als dat echter al niet lukt (en echt waar, het zooitje "wetenschappers" dat ze weer voor deze docu bij elkaar hebben gezet), dan is het vervolg ook compleet waardeloos.

Of in dit geval gewoon lachwekkend. Wat een zweeftevenonzin! Hippies 2.0 die niet beter weten dan wat wilde theoriën als waarheid aan de man te brengen. Probleem is dan ook nog eens dat iedereen zowat z'n eigen wilde idee heeft, zodat het alleen maar incoherenter wordt.

Het is eigenlijk gek dat de drugs zelf verboden zijn maar dit soort promopraatjes wel gewoon op Netflix staat. Niet om aan te zien deze "docu", wat een triestige poging om zelfs maar een beetje serieus of coherent over te komen.

0.5*

Wel leuk.

Een half vervolg, dat eigenlijk vooral de personages uit het vorige deel overneemt en daarop verderbouwt. Het God of Gambler idee is er een beetje uit, zeker wanneer ze naar het verleden terugreizen.

Enkel in het laatste kwartier komt het originele concept weer bovendrijven. Cbow en Ng zijn best geinig, de rol van Gong vooral verrassend. Niet echt een film waar je haar in verwacht.

Humor moet je een beetje liggen, verder is het allemaal wel degelijk gemaakt. Typisch vermakelijk HK filmpje dat inderdaad een beetje aan de lange kant is maar toch nergens wist te vervelen.

En natuurlijk weer JWong +1, geinige cameo ook.

3.0*

Beetje wel-niet film, die soms wonderwel werkte, en op andere momenten totaal de mist in ging.

Enkele prachtig in beeld gebrachte shoot-outs, al is de vergelijking met Woo hierboven redelijk loos. Verder mooie kleuren, die iets te vaak met elkaar vloeken, en een uiterst mobiele camera, die soms nogal knullig overkomt.

Leuk hoe Wong hier wat random verhaaltjes met losse connecties door elkaar gooit, zonder veel oog voor een overkoepelend plot. Minder leuk hoe hij steeds afgrijselijke muziek kiest in deze film.

Zeer leuk experiment, dat maar half geslaagd is. 2.5*

Raar.

Vond dit net een zeer solide HK film, met een niet zo druk en manisch verhaal. De meeste zaken worden redelijk duidelijk uitgewerkt zelfs.

Verder veel zaken waarin je een template voor veel later werk kan zien. Lijkt mij zijn klassiekerstatus (hoewel nog 3 jaar te vroeg) wel waard. 't Is een nog typisch verhaaltje, maar alles is goed verzorgd.

Mooie decors vooral, mooi kleurgebruik ook en aardig goed in beeld gebracht. Zie zelf iets liever de nog visuelere Tsui films, maar het houdt de film goed recht. Zeker de opera stukken zijn erg mooi. Verder typische humor en mooie vechtscenes.

Vooral de prachtige finale is een waardige afsluiter voor de film. De scene op de daken is echt erg gaaf, zeker voor een HK filmpje uit '86.

Erg leuk vermaak gewoon, lekker vlot en luchtig filmpje dat nergens uit de bocht gaat en zich overal verheft boven bandwerk.

Sowieso een beetje jammer dat Hark hier niet echt de waardering krijgt die hij verdient. Vind het een erg fijn HK regisseur, eentje die mij nog niet veel heeft teleurgesteld en al een aantal zeer mooie werkjes op z'n naam heeft staan.

3.5*

Leuk.

Meer dan leuk zelfs in de eerste helft. Leuke rollen van Lai, Jordan Chan en Francis Ng (speelt toch altijd vreemde personages). Weer een hoop bekenden in één film dus.

Verder wat leuke verwijzingen naar later. Zo krijgt Fat's gelkapsel zelfs een verklaring met dramatisch randje. Maakt de film toch wel genietbaar. Ook een paar toffe actiescenes (in de metro) en weer wat fijne goktrucjes.

Halverwege verliest de film echter wat stoom en begint het ook iets te lang te duren. De tweede helft is ook redelijk obligaat met de typicshe finale waar het eerst slecht lijkt te gaan met de good guy, die dan weer op magische wijze terugkomt. Net iets te droog uitgevoerd vond ik.

Maar verder wel leuk. Beetje vage reeks is het wel. Zo eentje waar aan allerlei kanten allerlei spin-offs, prequels en sequels aangebouwd zijn.

En toch weer knap wat voor namen JWong allemaal bij elkaar kan verzamelen. Eentje voor de fans (of verzamelaars).

3.0*

Aparte Jeff Lau.

Normaal houdt hij zich meer bezig met comedy, ditmaal waagde hij zich aan een drama met stevige streep romantiek. Nu is het voor die HK regisseurs niet zo vreemd om eens wat anders te proberen, ze maken ook zoveel films ... verandering van spijs doet eten moeten ze daar regelmatig denken.

Het resultaat is een wat vreemde film. Subtiliteit is vér te zoeken, Lau banjert als een bulldozer doorheen het drama, met felle kleurfilters, moeilijk kijkende acteurs en een plotje dat in dienst staat van het drama. Maar op de één of andere manier bolwerkt hij het wel. Het is geen geweldig meesterwerk geworden, maar daar waar dit soort HK dramas vaak wat flauw zijn, houdt Lau het hier wel draaiende.

Ng verwacht je niet in een drama rol (hoewel hij toch een paar keer geprobeerd heeft), ditmaal brengt hij het er redelijk vanaf. Ook de rest van de cast is niet verkeerd, met vooral ook een leuke Leon Lai. Verwacht verder geen Kar-Wai ofzo, maar in al zijn gebrek aan subtiliteit weet deze film toch doel te raken.

Een echte aanrader zou ik het niet noemen, Lau heeft ook veel leukere films gemaakt, maar deze is een stuk beter in het echt dan dat je op papier zou verwachten.

3.0*

Die gekke Hong Kong komedies blijven het goed doen bij mij.

1990 staat er, maar je zou het er niet aan zien. De film ziet er nog steeds best fris uit, en vliegt voorbij. Leuke aan die HK komedies is eigenlijk dat ook de andere delen (buiten de jokes dus) goed afgewerkt zijn. De actiescenes in deze film zijn van verbazend hoog niveau (echt spectaculaire kung fu weer, geen wires). Een mix die redelijk ondenkbaar is in het westen.

Verder veel rare stoten en grappen, soms totaal onvolgbaar, maar wel leuk om kijken. Ik mag het allemaal wel, 4* voor dit zeer leuk tussendoortje.

Iets minder vervolg.

Absoluut weirde poster ook, aangezien Lau nooit met zo'n geweer te zien is in deze film. Ook niet bepaald een actiefilm.

Beetje jammer dat deze film zich wat meer op één event richt, terwijl het origineel mooi een hele tijdpanne belichtte. Ook wat teveel soap drama in deze film, met allerlei kinderen die geadopteerd bleken etc etc. Komt allemaal uit deel 1, maar die dramatische climax was er gewoon wat over.

Verder wel weer een fijne Lau en een aardig opgebouwde film. Visueel ligt de drempel ook wel weer wat lager. Uiteindelijk is het wel Yau die in deze film de interessantste rol heeft.

Aardige JWong (zonder cameo deze keer) die makkelijk te verteren is, maar wel een beetje hoogtepunten mist. Eerste deel is dan ook op alle gebied beter, interessant voor mensen die de afloop van het verhaaltje willen kennen.

3*

Solide entry in JWong's oeuvre.

Visueel verzorgd, uiteraard niet vrij van wat typische humor hier en daar, maar de focus ligt toch op de opkomst van Lau als heer en meester van het Casino wereldje.

Film is rustig opgebouwd en neemt alle tijd om stap voor stap naar het einde toe te werken. Ging wel eens anders in JWong's films (en HK cinema in het algemeen).

Lau is gewoon geknipt voor dit soort rollen en heeft geen moeite om een fijn personage neer te zetten. Supporting cast is ook aardig, voor de bad guy is lekker gemeen zonder echt over-the-top te gaan.

Film wordt vooral gered door een solide visuele indruk, wat het doorsnee verhaaltje met bijbehorend drama veel makkeijker te verteren maakt. Daarbij nog een aantal fijne actiescenes (al is het niet te vergelijken met het betere HK werk) en JWong heeft gewoon een fijne, solide film te pakken. Weer eens wat anders uit zijn handen. Best zin om morgen deel 2 erachteraan te gooien.

3.5*

Het is me m'n weekje wel. Na gisteren een film gezien te hebben waar een acteur effectief een meerwaarde betekent, heb ik vandaag de film te stekken waar dit het geval is met het einde van de film. Hopen dat het snel weer overgaat.

Komisch ook hoe ik bij deze film terecht gekomen ben. Was in de waan dat dit een Spike Jonze film was, vandaar dat ik er achteraan gegaan ben wanneer ik de kans kreeg. Pas net voor het kijken kwam ik erachter dat het hier over Spike Lee gaat, één totaal andere mens zo bleek .

Anyway, de film begint redelijk zwak. De eerste 90 minuten zijn lauw, af en toe wel zeer komische scenes (die drie oude kerels onder hun parasolletje), maar ook veel scenes waar ik me aan irriteerde (dat hele black shit, white shit, Korean shit, nigger shit gedoe, die tamme scheldtirades). Toen de film opende met "Fight The Power" zat ik al met m'n ogen te draaien. Halverwege zat ik aan zo'n 2.5* voor leuk camerawerk en enkele leuke scenes, maar verder was er niet veel te beleven.

Het einde was echter wel goed, en toont wat mij betreft een regisseur met ballen aan z'n lijf. Volgens mij gaat het ook helemaal niet om een onvermijdelijke climax, maar om een domme actie die escaleert in een onevenredig serieuze situatie. Een tik die Lee uitdeelt aan de kijker ivm racisme, en allereerst naar z'n eigen "volk". Misschien is het m'n eigen ervaring, maar doorheen de film wordt er niet bepaald sympathie opgewekt voor de zwarte personages, en zijn het vooral hun acties die bezwaren oproepen.

Uiteraard is dit geen anti-black film en is de boodschaap globaal, maar ik vind het van veel lef getuigen om deze weg te kiezen. 2.5* plus een volle 1.5* voor het laatste half uur.

4*, want uiteindelijk beoordeel ik wel een film over z'n gehele lengte, en is de film ook meer dan een mooie boodschap. Hier en daar (vooral het eerste deel) rammelt er vanalles, maar een fantastisch slot maakt het toch nog een zeer boeiende kijkervaring

Wel oké.

Al vond ik The Ridiculous 6 wel leuker. Die was qua humor vooral een stuk lomper. Deze houdt wat meer aan het verhaaltje vast, weinig echt over the top momenten, personages en situaties, waardoor het net wat flauwer is.

Sandler's crew is redelijk afwezig in deze film, behalve Spade en uiteraard Swarsdon. Al heeft die amper wat te vertellen, hij wordt vooral omver gekegeld. Humor is een beetje crass voor Sandler's doen, het is al meer gebleken dat dat niet zo geweldig goed werkt bij die '90s komieken.

Film ziet er verder wel zonnig en fleurig uit en hoe belachelijk het verhaaltje ook moge zijn, de maatschappijkritische noot is relatief origineel én terecht. Niet dat dat de film beter maakt, maar het maakt hem allicht net iets opvallender in Sandler's oeuvre.

Vervelend vond ik het niet, erg grappig ook niet.

2.5*

Meh.

Lijkt inderdaad wat op een Wakamatsu, maar dan uitgevoerd zonder zijn talent. Nu is dit ook wel een film waarin Kurosawa met serieus wat restricties af te rekenen had, maar het amateurisme blijft teveel overheersen.

De film ziet er vreselijk lelijk uit, acteerwerk is belabberd en Kurosawa weet z'n filosofische ideetje maar erg slecht vorm te geven. Wel links en rechts wat absurde momenten en memorabele shots, maar veel beter wordt de film daar niet van. Beetje dezelfde commentaar als ik gisteren gaf bij Sukeban Boy, maar dan wel een film aan de andere kant van het pinku spectrum.

Blijft afstreepwerk voor mij, dit soort filmpjes, ondanks alle absurde vrijheden die de regisseurs hier hebben. Als film erg pover, traag en vaak onleuk en amateuristisch.

1.0*

Fansubs ftw!

Toch weer een interessantere Kurosawa. Kijk nooit echt uit naar z'n films, zeker niet naar z'n ouder werk, maar de laatste tijd valt het me toch beter mee.

Beetje ouderwetse look heeft Doa 3 wel, maar Kurosawa weet het toch best sfeervol te houden. Redelijk apart verhaaltje dat meermaals aan iets van Cronenberg deed denken. Iets meer prijsgeven zou een spoiler zijn dus laat ik dat ook maar even zitten.

Acteerwerk is niet al te best, de spanning zit er gelukkig wel goed in. Duistere settings en effectieve (eenvoudige) effecten zorgen dat het allemaal leuk blijft wegkijken. Zitten ook al zeer duidelijke zaken in die pas met films als Ringu in het Westen bekend zouden worden. Al is een beetje kenner van Aziatische horror wel op de hoogte van de "valse" status die Ringu kent.

Vermakelijk, soms wat luguber met een interessant achtergrondverhaaltje. Kurosawa maakt er toch weer iets boeiends van, hoewel het er uiteindelijk toch een beetje dof en ouderwets blijft uitzien. Vaak een minpuntje bij zijn films.

Dikke 3.0*

En niet te vergeten de verplichte cameo van Ren Osugi. 210 films op minder dan 30 jaar!

Slechte film.

Erg slechte film zelfs. Net als Street Fighter weer een complete misser in het "1 on 1 fighters" verfilm verhaal. Jammer, want uiteindelijk is het toch een genre dat zich goed tot vechtfilm leent.

Yuen, die ook het geweldige Fong Sai-Yuk maakte, is echt compleet de draad kwijt, niet in het minst door de totaal belachelijke cast. Het blijkt maar weer eens dat je geen vechtfilm kan maken zonder acteurs die ook daadwerkelijk kunnen vechten. Elke move is verkapt en zowat elke hit verdoezeld door een hoop crappy effectjes en cuts. Bijna net zo erg als Blade 2.

Het verhaaltje is té cliché, gewoon acteerwerk is verder ook vreselijk, visueel een complete mislukking, soundtrack niks, humor nog minder ... etc etc.

Vond dit 10 keer niks, al wat rest is lachen met de onnozelheid. Zeker jammer voor de fans van het spel, zou het niet graag met mijn favoriete fightgame zien gebeuren. Yuen mag zich gaan schamen, en hopelijk doet hij dat de volgende keer in Hong-Kong, waar hij blijkbaar wel deftige films weet te maken.

0.5*

Erg goed.

Flanagan had het zichzelf niet makkelijk gemaakt. Kubrick's The Shining staat te boek als één van de beste King verfilmingen, met enkele scenes die ondertussen cultureel erfgoed zijn geworden. Om daar dan 40 jaar later een vervolg op te maken is zeker niet evident. Het voordeel was dat King zélf al voor een vervolg had gezocht.

Daar lijkt Flanagan zich ook netjes aan te houden, behalve dan het einde. Het leuke is dat de film mooi op zichzelf staat en niet echt aanvoelt als een direct vervolg (lees herhaling van zetten), maar zich daarnaast ook wel duidelijk binnen eenzelfde universum afspeelt. Dat zijn meestal ook de beste vervolgen.

Flanagan is ook wel iemand die uit de voeten kan met het sfeertje dat King typeert. Hij is niet iemand die het moeten hebben van zware gore, oneindig veel scares, maar meer van sfeeropbouw. Daar slaagt deze film dan ook erg goed in. Echt zware horror is het zeker niet, maar het is wel lekker duister en mysterieus, met "the shining " in een brede bijrol, maar met nieuwe bad guys die de film een eigen smoelwerk geven.

Het einde is verder een geweldige ode aan het origineel. Flanagan balanceert mooi op het randje (McGregor die bijv door de deur piept, maar de overbekende "Here's Johnny" blijft gelukkig achterwege) van eerbetoon en eigen inbreng, iets waar menig ander regisseur wat van leren.

Acteerwerk is verder ook top, met McGregor, Ferguson en zeker ook Kyliegh Curran als positieve uitschieters. Visueel is het erg solide, sfeer zit goed en ondanks de lengte verveelt het geen seconde. De film kan wat mij betreft perfect naar die van Kubrick staan. De reden waarom deze dan toch een halfje lager scoort is eigenlijk alleen omdat ik het gevoel heb dat herziening van Kubrick's versie ook op een 3.5 gaat eindigen. En net zoals bij de meeste Flanagan films ontbreekt het mij ook aan iets wat het écht speciaal maakt. Het is allemaal supersolide en netjes, maar dat geniale mis ik een beetje.

Maar verder een geweldige prestatie. Heb hem nog geen slechte film weten maken, maar dit is zeker één van z'n beste films. Lijkt me ook eentje die maar weinig mensen zal tegenvallen.

3.5*

Zoveelste Marvel superheld.

Disney en Marvel samen, ze hebben uitmelken tot een kunstvorm verheven. Naast films die allerhande helden samenbrengen blijven ze ook maar nieuwe helden introduceren, die dan weer lekker ingepast kunnen worden in de combofilms.

Doctor Strange scheen dan iets aparter te zijn dan de doorsnee Marvel film en dat was ook wel zo. Voornamelijk dan visueel, want de CG specialisten bij Disney hebben hier aardig hun ding mogen doen. Het levert een aantal aparte scenes op die de film wat extra flair meegeven.

Maar genoeg slagen de acteurs daar niet in. Cumberbatch is echt drakerig als Strange, die humor van hem kon echt niet. McAdams loopt er compleet verloren bij, Swinton heb ik ook al beter gezien in een maffe rol en Ejiofor weet z'n personage ook nooit op een geloofwaardige manier wat diepgang mee te geven.

Plotje is verder wat overdreven, op minder dan 2 uur een hele origin story + show-down met de ultieme cross-dimensionele bad-guy is wat van het goede teveel. Maar het gebeurt in ieder geval wel een een grappige neon-dimensie.

Een shipwreck, dat wel, maar wel eentje met toch een aantal goede punten. Die kunnen niet verhinderen dat de film zelf nog steeds aardig wat tekort schiet, maar het is toch een trapje hoger dan de doorsnee, saaiere Marvel stuff van de laatste paar jaar.

2.5*

Samen met Tropic Thunder zo'n beetje het beste wat ik van Stiller gezien heb.

Leunt ook dicht aan bij iets als Zoolander. Allemaal veel meer aangedikt en vetter dan films als Meet The Parents. Heerlijke onzinhumor met erg flauwe en best aardig droge grappen.

Erg fijne cameos ook, hoogtepunt was toch wel Chuck Norris, verder ook een leuke supporting cast. Geinige bende losers bij elkaar gesprokkeld.

Leuk het Dogdeball promo filmpje, al lijkt dat zo uit een Simpsons aflevering gelift. Verder ook geinig de zwaar overdreven geluidseffecenten en het hele OCHO idee.

Geweldige onzinfilm met genoeg grappige momenten, korte (maar wel weer aanwezige inzak op het einde), erg gaaf alternatief einde wat dan weer goedgemaakt wordt door het stukje na de credits.

Kostelijk vermaakt, lekker kort, vlot en heerlijk fout. Stiller op z'n best.

3.5*

De laatste van een tussentijds Pacino trio.

Ik kan Pacino op zich soms best waarderen, maar vind hem maar in weinig rollen passen. Al schreeuwende gangster vond ik het in ieder geval weinig.

Wat mij betreft wedt de film op teveel paardjes zonder ergens echt geld op in te zetten. Het tempo zou een zinderende gijzeling moeten garanderen, de comedy zou de film luchtig moeten houden, het hele FBI gebeuren dient waarschijnlijk spannend te zijn en die oproer zit erin om een sociaal vingertje op te steken. 't Is in ieder geval een pak minder gekunsteld dan Lumet in 12 Angry Men deed.

Maar veel is het uiteindelijk allemaal niet. De film ziet er uit als een goedkope TVfilm, de larger-than-life personages voelen fake aan terwijl het echtgebeurd hoort te zijn en spannend wordt het nooit.

Volgens mij is dit een film die Sabu gezien heeft toen hij Monday maakte, maar die wist er wel een droogklotige, vreemde komedie van te maken. Het testament en het politiekransje buiten zijn eigenlijk bijna letterlijke parodieën.

Jammer genoeg is het bronmateriaal niet half zo boeiend, en sleept de film zich vooral voor zonder ergens echt over de schreef te gaan, maar echt boeien deed het nergens.

1.5*

Heerlijk.

Lekkere zwarte comedy, vermomd als actie/misdaad film. Al is het wel redelijk snel duidelijk dat het echt niet serieus te nemen valt. De film mag dan nog zo direct en geweldadig zijn, wanneer Dafoe daar zit in z'n roze huisje dan weet je eigenlijk al genoeg.

Dafoe en Cage vormen ook echt een hilarisch duo. Twee gevaarlijke maar uitermate lompe criminelen, het type dat toch eerder aan een Ritchie dan aan een Tarantino doet denken. Maar Schrader is toch wat anders van plan met z'n personages, want naast het misdaadgebeuren heeft de film ook nog wel wat eigenzinnigere kantjes.

Af en toe wordt het zelfs een beetje abstract. De drugsscenes zijn makkelijke slachtoffers natuurlijk, maar ook het einde is een goed voorbeeld. Of de allereerste scene in de bar. Schrader kan zich makkelijk uitleven, toch een redelijke zeldzaamheid.

Het is dat het tweede deel toch een beetje begint in te zakken. De vaart gaat er af en toe wat uit en behalve hier en daar een fikse opleving mist Schrader precies toch wat frisheid om het de hele film lang leuk te houden. Maar als geheel is het absoluut amusant, vaak geslaagd grimgrappig en zonder handrem.

3.5*

Redelijk horrorfilmpje.

Komt erg slecht op gang, en blijft underwhelming tot ongeveer halverwege, na de eerste aanvallen op het huisje. De wolven kunnen nooit een dreiging vormen, de film slaagt er zelf ook nooit in, met matig camerawerk en ronduit slechte editing.

Halverwege betert het heel wat, groepje is dan ook al wat kleiner en er wordt meer op de kleine ruimte gespeeld. De wolven worden ook iets agressiever, iets wat de film wel nodig had.

Verder een doorsnee werkje dat wel amuseert in de tweede helft, maar verder niet echt opzienbarend is.

3.0*

Mancuso maakt een mooie kopie.

Deze sequel oogt bijna identiek aan het eerste deel. Da's niet zo evident, met een andere regisseur aan het roer, anderzijds was het vorige deel ook wel eigen genoeg om redelijk eenvoudig wat key elementen te kopiëren, zodat het al snel weer vertrouwd aanvoelt.

Beste aan deze films is dat ze het vele drama toch makkelijk weten te bedwingen door er een zeer luchtig toontje overheen te gooien. Een combinatie die erg fout kan aflopen, maar hier gewoon erg goed werkt. Zo is het allemaal wel érg toevallig en ook érg sentimenteel, maar kan deze film dat best hebben.

Wel jammer is dat er 10 minuten extra bijzitten en dat het zijdrama soms net wat teveel aandacht krijgt. Een serieus drama is dit absoluut niet, dus hoef je dat er ook niet van te maken. Verder wel weer gewoon een fijn tussendoortje. Misschien net iets minder dan het eerste deel, maar niet zo opvallend dat het echt in een scoreverschil uit te drukken valt.

Maar deel 3 mogen ze nog wel even op zak houden, heb wel het gevoel dat ik het nu zo ongeveer gezien heb.

3.0*

Best oké.

Verwachtingen lagen ook niet zo heel erg hoog, maar af en toe een feel-good dierenfilmpje kan er wel in. En het moet gezegd, deze A Dog's Purpose weet z'n doel redelijk vlot te bereiken. Het is bijna alsof Hallström beter wordt met de jaren.

Het hoofdverhaal is een beetje beperkt, daarom ook dat er voor een reïncarnerende hond gekozen is. Lost ook meteen het probleem op dat de diertjes nu eenmaal niet zo oud worden, iets wat wel nodig was voor het verhaal. Het is een wat rare setup (die verder ook niet verklaard wordt), maar het werkt wel.

Film ziet er verder wel charmant en schattig uit, er zit een beetje drama in maar dat wordt gelukkig nooit té sentimenteel (althans, het drama zelf wel maar de film gaat er redelijk luchtig mee om) en de speelduur is ook niet overdreven. Verder wel redelijk voorspelbaar allemaal, maar voor een feel-good film is dat het minste natuurlijk.

Best aardig voor een keertje. Geen grootse film, maar aardige filler.

3.0*

Lekker lomp.

Een basic horror/comedie filmpje. Geen seconde serieus, geen seconde subtiel, maar wel met voldoende gore en onnozelheid om de 90 minuten voorbij te laten vliegen. Zo zie je ze eigenlijk niet zo heel vaak meer, daarom extra leuk om deze film te ontdekken.

Even een beetje schrik omdat het leek uit te gaan draaien op een standaard zombiegebeuren, gelukkig zijn de zombies/zombirds hier een stuk leuker (en worden ze halverwege ook nog wat extra gepimpt). De gore is meer dan voldoende aanwezig, toch blijft dit vooral een comedy, want de toon is immer luchtig.

Subtiel is het zeker niet, dat hoef je ook niet te verwachten van een Britse film met een hoop halfdronken venten in de hoofdrol. Wie Dyer een beetje kent weet wel wat te verwachten. Maar amusant is het wel, de film kent gelukkig ook geen dooie momenten en wijkt godzijdank ook niet af van z'n hoofdgenres. Fijne onzin dus.

3.5*

Verrassend leuke film.

Soort zelfbewuste themahumor die zo populair is in Amerikaanse CGi animatie, maar voor een keertje scherp! Erg positief dat Smith zich niet inhoudt en de draak steekt met alles en nogwat. Kritiek als Alanis Morissette is maar een trieste god begrijp ik dan ook niet goed. Had je dan een serieus figuur verwacht ?

De acteurs spelen hun rol goed. Vooral Damon kon mij wel bekoren, zeker in de scene met het voodoopopje. Zelfs die Jay (soms) en Silent Bob (vooral dan) vielen me nog erg goed mee. 't Is allemaal geen hoogstaand acteerwerk, maar da's het eigenlijk nooit met dit soort goofy rollen.

Dit soort humor bevalt me wel. Meer ballen dan die wimpy Pixar producties, geen politiek correcte zelfreferentiële humor, want het hele concept eigenlijk gewoon de nek omdraait, maar lekker stevig inbeuken op enkele "gevestigde" waarden.

Gezellig filmpje, goed vermaakt, heerlijke nonsens

4*

Verkeerd publiek?

Wat een verrassing dit filmpje. Voor iets dat uit '88 komt ziet het er werkeljik weergaloos uit. Oké, soms een klein beetje knullig als het op de effecten aankomt, maar dat embryo was geniaal en camerawerk en kleurgebruik zijn super.

Echt makkelijk is de film niet. Het verhaaltje is moeilijk te volgen, maar daar aast de film ook gewoon op. Je wordt constant op het verkeerde been gezet, inclusief wat Seijun Suzuki achtig geklooi (conversaties die zonder reden op twee locaties plaatsvinden, dat soort dingetjes).

Echt horror is het niet, meer een mind bender met wat lugubure themas. Acteerwerk is redelijk theatraal, maar wel goed. En verder gewoon lekker freaky. Het is jammer dat sommige scenes ietwat verouderd lijken, vooral omdat de rest van de film dat absoluut niet is.

Deze film verdient in ieder geval een veel hogere score en wellicht een ander publiek? Misschien dat MR en beavis een gokje kunnen wagen, geniaal zullen jullie het niet vinden denk ik, maar zeker interessant genoeg om mee te pikken.

Dikke 3.5*

Blijft goed.

Iets minder impact, omdat je ondertussen toch wel al een beetje weet wat te verwachten. Maar in de kern blijft dit een erg krachtige, aparte film natuurlijk.

Erg blij dat von Trier toen gestopt is met z'n onnozele Dogme gebeuren, al had niet iedereen dat door toen deze film uitkwam. In ieder geval heeft dit niet zoveel meer met het Dogme gedoe te maken, extreem gestilleerd zelfs.

Acteerwerk is goed, visueel apart (en vooral wat technische hoogstandjes - al zie je het er niet altijd aan af) en qua soundtrack braaf maar passend. Het is vooral die finale die deze film toch iets extras geeft, weinig filmers die een film zo durven laten eindigen.

Er gaat een halfje af, maar wat rest is een erg apart, solide en indrukwekkende film.

4.0* en een uitgebreide review

Eén van de betere King verfilmingen wat mij betreft.

Sfeervol in elkaar gedraaid door regisseur Beesley. Eigenlijk vanaf de opening is het al duidelijk dat Beesley er wat meer van wil maken dan een gewone boekverfilming. Visueel interessant, goed gebruik van de soundtrack en een sterke intro.

Eerste deel is dan wel ietsje saaier, de film blijft aardig vormgegeven en de setup wordt degelijk uit de doeken gedaan.

Pay-off mag er dan ook zijn. Laatste deel duurt redelijk lang maar werkt wel. Fijn einde al komt Slater's personage wel erg makkelijk aan z'n eind, zeker gezien de bijna mythische proportie van zijn introductie.

Vermakelijk en mooi vormgegeven. Nergens wordt het echt speciaal maar heb me er zeker niet meer verveeld.

3.5*

Iets beter.

Ik zal wel nooit een grote Fellini fan worden, daarvoor vind ik zijn films veel te lawaaierig en opdringerig, op een manier die me gewoon niet ligt. Ook deze La Dolce Vita heeft er regelmatig last van, maar tegelijkertijd zit er ook wel een zekere swingendheid in die me af en toe wel kon pakken.

Zeker geen gehele speelduur lang, deze film had makkerlijk de helft korter gekund. De gesprekken vond ik oeverloos saai, af en toe vond ik de muziek en het gefeest geweldig irritant, maar tussendoor zitten er dan toch enkele afzonderlijke scenes en momenten in die wel de juiste snaar wisten te raken.

Met plattitudes als "de leegheid van de jetset" heb ik verder niet zoveel, dat soort eenzijdigheid is weinig boeiend en is ook deels de reden waarom het mij uiteindelijk toch niet wist te bekoren. Iets té veel irritante personages met een duidelijk doel bij elkaar gebracht. Anderzijds, zonder dat element zou de film echt helemaal nergens meer over gaan. Gewoon geen fan van deze aanpak.

Nog steeds veel te veel geworstel, zeker voor een film die 180 minuten duurt, maar er zaten hier en daar in ieder geval een paar lichtpuntjes in. Da's iets meer dan vooraf verhoopt.

1.5*

Toch iets beter dan verwacht.

De critici zijn er blijkbaar weer mee aan de haal gegaan, dan is de film meestal zo slecht nog niet. Als is dit zeker geen vergelijkbaar verhaal als Cats, waar de weirdness factor toch echt wat te hoog lag voor de serieuze criticus. Hier is het eerder de luchtigheid die de film parten speelt vermoed ik.

Er zitten ook nogal wat scenes in die verdacht kort waren. Normaal gezien zou je verwachten dat een inbraak in een film als deze een soort van mini-climax krijgt, maar drie tijdsprongetjes en de hoofdpersonages zijn het kasteel van de slechterik binnengedrongen. Wie dus een serieuzer fantasyverhaal verwacht kan maar beter afhaken.

Het voordeel is wel dat de film gelukkig niet te lang duurt en de rek er dus ook niet echt uitgaat. De luchtigheid is verder ook een zegen, want hoewel zeker niet alles geslaagd is, hoef je ook niet de moeite doen om het allemaal erg serieus te nemen. Het is gewoon een simpele, vlotte blockbuster die 100 minuutjes vermaak wil bieden. En dat doet hij ook.

Enige jammere is dat Downey niet meer met z'n rol kan doen. Nu is hij eindelijk van Marvel/Iron Man af, maar als hij dan als een bleke Depp gaat optreden dan schiet het ook niet echt op.

2.5*

Slaapverwekkend

Lijkt bijna of Gordon een Burton avant la lettre gemaakt heeft, maar dan toch nog een stuk minder. Horror komt er gewoon niet eens aan te pas, het blijft hangen in een soort van kinder griezelfilm sfeertje.

Dat kleine jong is echt vreselijk irritant, ook de andere typetjes in de film zijn bij vlagen niet uit te staan. Enkel de oudjes vallen nog wel mee. Het verhaaltje is simpel maar saai, visueel probeert Gordon af en toe nog wel wat maar alle sfeer wordt finaal genekt door de godsgruwelijke muziek die onder de film hangt te bengelen.

Enige interessante zijn de poppenanimaties, die zijn af en toe nog best charmant gedaan. Daar moet je het dan ook mee doen.

Geen idee wat Gordon hier nu eigenlijk mee wou bereiken, maar vind de film eigenlijk knalhard falen op alles wat hij probeert. Als sprookje duf en weinig creatief, als horrorfilm te kinderachtig, als humorfilm te flauw, en als mix echt zoutloos.

1*