menu

Hier kun je zien welke berichten Onderhond als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

E Gun Tian Shi (2015)

Alternatieve titel: Devil and Angel

3,5
Blitse Chinese comedy.

Mooi vormgegeven, dat zeker. Kleurrijk, fijne camerawerk en creatieve stilering. Probleem is een beetje dat de humor zelf een beetje vermoeiend is bij momenten, zeker voor een film die toch meer dan 2 uur duurt.

Plotje gaan nergens over, maar laat ruimte genoeg voor leuke banter. Het zijn de personages zelf die af en toe iets te vervelend zijn. Nogal druk, aanstellerig, de tegenstelling tussen de twee is ook iets té dik in de verf gezet.

Het resultaat is een film die wel twee uur makkelijk vermaakt, af en toe ook verwondert, maar als geheel net wat tekort komt om zich bij de echt goeie te scharen. Chinese cinema blijft een vreemd eendje, maar boeiend is het daar momenteel zeker. Toch benieuwd naar de volgende film van beide regisseurs, want potentieel te over.

3.5*

E Ke (1972)

Alternatieve titel: The Angry Guest

1,5
Zeer matig.

Ik wil wel eens mopperen dat al die Shaw Bros films teveel op elkaar lijken, punt is wel dat wanneer ze iets anders proberen het vaak minder uitpakt dan hun core werk. Zo ook bij deze film. Het is niet de eerste keer dat ik Chang een hedendaagse film zie maken, maar echt geweldig is het toch niet.

Zonder de klassieke martial arts setting is het meteen een stuk minder. Het oogt allemaal wat ongemakkelijk, de gevechten zien er ook niet bijster strak uit en ondanks de korte speelduur gaat het toch net iets te vaak wat slepen.

Wel leuk om Chang zelf een keertje te zien in een kleine cameo, maar da's meteen ook zo'n beetje het leukste moment van de film, even de eindscene buiten beschouwing gelaten dan. Matige film van Chang, toch een gevalletje van schoenmaker, blijf bij je leest vrees ik.

1.5*

E Zhan (2014)

Alternatieve titel: Once Upon a Time in Shanghai

4,0
Wat een project, wat een namen.

Wai-Keung Lau en Jing Wong als producers, Ching-Po Wong als regisseur, Woo-ping Yuen als action choreographer en Philip Ng als martial arts wiz. En dan nog maar te zwijgen van Sammo Hung is een klein maar geinig bijrolletje.

Nu is een hoop talent bij elkaar brengen nog steeds geen garantie op succes, zeker niet wanneer het nogal uitlopend is. Jing Wong is een boxoffice machine, CP Wong eerder een off-kilter regisseur en Ng een goed martial artist maar geen geweldig acteur. Dan maar spelen op frisheid en een eigen twist.

Verwacht geen Yip Man. Once Upon a Time in Shanghai is een vlotte, snelle en aangename martial arts film geworden. Aparte cinematografie, geweldige vechtscenes en zonder al te veel poespas of onnodig drama verfilmd. Bij een film als deze verwacht je misschien wat meer gewicht en pathos, ze zijn (gelukkig) voor fun en snelheid gegaan.

Apart filmpje. Heeft z'n mindere kantjes, maar die worden echt ruimschoots gecompenseerd. Wel vooral voor de martial arts liefhebbers denk ik, de rest zal zich waarschijnlijk storen aan het simpele verhaaltje en wat typische genre elementen die hier soms wat overdreven worden.

4.0* en een uitgebreide review

E.T. the Extra-Terrestrial (1982)

Alternatieve titel: E.T.

1,5
Mnee.

Absolute pijnpunt? De immer aanwezige, vreselijk jengelerige, crappy sentimentele soundtrack. Echt om horendol van te worden. Bij elke scene komt er onpassend lawaai uit de speakers geblaat die ook maar enige poging tot sfeer meteen de nek omdraait. Mijn beeld van (de wat oudere) Spielberg trouwens, weer bevestigd.

Verder vallen ook de pogingen tot visuele flair compleet in het water. Veel lichtbronnen die in de lens schijnen, maar meer dan Spielerei is het niet. Kwam vaak erg geforceerd en onkundig over.

Het basisverhaaltje is echter wel geinig. ET is tegenwoordig aardig rubber, maar kan er nog net mee door. Barrymore best schattig als klein kindje, die Elliot vond ik vreselijk. Zeker in de scene waar ET plots weer leeft. Maar verder wel wat lollige "ontdekkingscenes" waar de film toch even op kan teren.

De film duurt zeker een half uur te lang, het avontuurlijke verhaaltje kan niet lang vastgehouden worden en de tijd heeft stevig zijn tandjes gezet in deze film. Heel die "interventie" (zowat de laatste drie kwartier) had er bijna integraal uitgekund.

Vond het vroeger ook al niet zo'n boeiende film. Naarmate de leeftijd oploopt betert het absoluut niet.

1.5*

Eagle Eye (2008)

2,5
Degelijk.

Vooral qua actiefilm wel geslaagd. Caruso houdt er een energieke en vlotte stijl op na. Een soort van mix tussen modern Hollywood en 90's HK martial arts, waar door middel van korte en goed geënceneerde cuts met aansluitende bewegingen de kern van de actie perfect vormgegeven wordt. Wie echter op rustige, goed overzichtelijke takes hoopt komt bedrogen uit.

LaBeouf en Monaghan zijn maar matige leads. Niet echt actiemateriaal, al schaadt het de film nu ook weer niet enorm veel. Ook de romance (die eigenlijk pas de laaste scene vorm kreeg) is compleet misplaatst, maar dat schaar je dan maar onder de broodnodige genreclichés. Er zal vast ergens wel iemand met een checklistje klaargezeten hebben om te kijken of deze film bioscoopklaar was.

Eerste uur was vlotjes, het loopt allemaal wel erg gemakkelijk maar de mysterieuze helper zorgt ervoor dat het aangenaam om volgen blijft. Eens duidelijk hoe de vork in de steel zit wordt het al snel wat te belachelijk, ook met de gebruikelijke tech-doem heb ik helemaal niks. Dat zijn van die zaken die dan toch wel eens wat origineler uitgewerkt mogen worden, zeker omdat er in deze film toch nog de nodige aandacht naar uitgaat. De "eagle eye" zelf ziet er gelukkig wel erg sappig uit, maar daar houdt het dan wel zo'n beetje op.

Actiescenes zijn oké, maar halverwege wordt het wat te onnozel en de film is nu ook weer niet van dat niveau dat de actie de rest overbodig maakt. Maar Caruso heeft wel gevoel voor leuke actiemomentjes. Alleen nog een keer de juiste film maken.

2.5*

Eagle vs Shark (2007)

4,0
geplaatst:
Fijne herziening.

Het valt vooral op dat deze film de dramady formule perfect beheerst. Vele van die film weten nooit de goeie balans te vinden tussen comedy en drama, waardoor beide genres zelden goed uit de verf komen. Waititi slaagt daar wel wonderwel in.

Met een stel geweldige acteurs (zowel Clement als Horsley), voldoende snedige humor, een paar hilarische scenes, maar ook veel hart en ziel. De leuke stop motion scenes helpen, maar het zijn vooral de personages die een perfect mix van onnozelheid en diepgang weten te vinden.

Sterke eerste film van Waititi, de start van een erg leuke carriere. Herziening van Eagle vs Shark was net zo leuk als de eerste keer, de film is amper verouderd (en de stukken die verouderd zijn - zoals die computer gag - zijn zo mogelijk nog leuker geworden).

4.0* en een uitgebreide review

Earth (2007)

3,0
Aardig.

Af en toe inderdaad fenomenale beelden van prachtig wijdse landschappen en indrukwekkende beestjes. Toch zijn er eigenlijk een resem kleinere minpuntjes die deze docu wat omlaag halen.

Overdreven muziek, saaie vertelstem en prekerig einde horen daar zeker bij, zijn ook al vaker aangehaald.

Wat de cinematografie betreft, best mooi soms, maar had nog net dat beetje abstracter gemogen. Nog net wat beter afgestemd mogen zijn op de soundtrack ook. Sommige stukken deden me toch niet zoveel, buiten dat het aardige natuurplaatjes waren.

De dierenselectie vond ik ook niet zo super. Olifanten en luipaarden zijn best mooie beesten, maar vond de segmenten niet echt boeiend. Dan veel meer genoten van de haai, de kleine ijsbeertjes en de paradijsvogels. Jammer genoeg dan over die laatste soort érg weinig informatie.

Ook soms wat gemakkelijk effect. Kleine dieren zijn vaak schattig, maar de overdaad ruikt soms wat naar gemakszucht. Verder wat typische trucjes waarbij de "sympathieke" dieren het meestal wel winnen in de strijd tussen roofdier en prooi.

Heb toch meer genoten van La Marche de l'Empereur, die is als stylistisch werk gewoon veel mooier en completer. Deze docu bevat erg fraaie momenten, maar is zeker niet zo consistent in kwaliteit.

Wat mij trouwens ook erg opviel tijdens het kijken is hoe lastig sommige beesten het zichzelf ook maken. Erg praktisch ingesteld zijn de meeste diersoorten niet.

3.0*

Earthbound (2012)

3,0
Best aardig.

Allemaal nogal low-key, maar dat hoort er wel een beetje bij. Alleen jammer dat het op einde toch echt wat te goedkoop oogt allemaal, en dat het verhaaltje ook iets te braaf de platgetreden paadjes blijft volgen.

Visueel is het sowieso wat simpel. Beetje goedkope afwerking die vooral een gebrek aan zin bij de regisseur verraadt, moet tegenwoordig toch beter kunnen, zelfs met een miniem budget. Naar het einde toe, wanneer de "sci-fi" wat meer vertegenwoordigd is, is het zelfs af en toe huilen met de pet op. Nu draait het daar niet echt om in deze film, maar een baseline aan kwaliteit mag toch wel.

Verhaaltje is ook wat voorspelbaar, gelukkig werkt de relatie tussen Spall en Murray best goed en is de comedy van een voldoende niveau. Niet dat het ooit echt grappig wordt, maar er hangt een blij, feel-good sfeertje dat mooi aangehouden wordt, zelfs wanneer het allemaal wat dramatischer wordt.

Brennan lijkt iets te snel tevreden, want hoewel deze Earthbound best vermaakt en zich kan meten met wat je normaal in deze niche mag verwachten, had het makkelijk nog wat beter gekund.

3.0*

Easter Parade (1948)

1,0
Oermusical.

In het wereldje van de Ziegfeld Follies, over een entertainment duotje, met een onvermijdelijke romance als gevolg. Uiteraard enig drama op het einde waardoor het koningskoppel even split ... en het einde? Je ziet zo waar de Shaw Bros de mosterd gehaald hebben.

Veel liedjes en veel dans ook, zelfs iets meer dan normaal had ik het gevoel. Niet zo heel verwonderlijk wanneer Irving Berlin in het groot op de poster staat, maar het kan ook wel komen omdat ik net iets minder heb met de dansstijl van Astaire, toch iets formeler dan bijv. een Kelly.

Twee martial arts verwijzingen bij een musical is verdre misschien wat overkill, maar toch kennen beide genres nog een interessante parallel. Waar ik bij martial arts films meestal nog het meest plezier aan de indirecte vechtscenes (we ruimen de kamer op, maken het eten of timmeren een tuinhuis in elkaar met martial arts moves) vind ik dat ook meestal zo in musical. De leukste dansscene hier is die in het begin, in de speelgoedwinkel. Een iets creatievere invulling van de term dans die ik wel grappig vind.

Garland is een leuke partner voor Astaire qua dans en acteerwerk, maar qua zang ben ik er minder over te spreken. En tippen aan Rogers kan ze ook niet echt, het verbaast me dan ook niet dat Astaire en Rogers uiteindelijk toch als bekendste koppeling herinnerd worden.

Eentje voor de échte musical liefhebbers dit. Filmpje by the book waar niet zo heel veel te rampen valt voor de niet-liefhebber.

1.0*

Eastern Promises (2007)

3,0
Cronenberg blijft een regisseur die in de marge regisseert. En dan doel ik op de marge tussen Hollywood, B-film en het wijde filmlandschap waar goeie films gemaakt worden.

Redelijk droog filmpje dat veel beter uit de verf komt dan z'n vorig probeersel maar nog steeds blijft hangen in halfbakken wel/niet cinema. Grof, grauw en hard ? Nee, sorry, niet meer sinds ik 12 geworden ben. Enkel redelijk droog gebracht met het irritante zijverhaaltje van Watts als stoorzender. Paste totaal niet in de film.

Mortensen wel maar vind het een totaal nonacteur, Cassel is eigenlijk goed maar de film past niet bij z'n rol. Uiteindelijk komt niks echt uit de verf en hobbelt het gewoon naar z'n einde toe waar het plots een climax blijkt te missen. Zelf dat is ons niet gegeven.

Positief is dat Cronenberg eindelijk een beetje cinema poogt te maken en daar af en toe in slaagt zelfs. Het Russische restaurant was een plaatje, sterke locatie die veel cachet aan de film geeft. Aardige muziek ook, jammer genoeg is het enkel maar aankleding voor een film die wat meer probeert te zijn maar enkel microstapjes buiten de doorsnee weet te zetten.

Hoewel thematiek en stijl wel veranderd blijft Cronenberg gewoon Cronenberg. Interessante ideeën maar vind de man gewoon niet goed genoeg en vermoed dat er geen meesterwerk meer van komt. Veel dichter dan Naked Lunch zie ik hem ook niet meer komen.

Aardig sfeertje, beetje cinema, verder bordkartonnen achtergrond. 3.0*

Edit: en die scene in dat badhuis was zo doorsnee als de pest.

Easy A (2010)

3,0
Vermakelijk.

In z'n basis natuurlijk een gewone Amerikaanse high-school comedy, met de klassieke typetjes, het bekende drama en de typische setting. Ik hou er doorgaans niet zo van, maar in de vorm van een comedy (ipv coming of age drama) is het wel makkelijker behapbaar.

Vooral wanneer de comedy ook vaak nog redelijk geslaagd is. Vooral Stone's gezinnetje is redelijk hilarisch. De opmerking van Tucci zijn goud waard, ook Clarkson mag geregeld scoren. En zelfs Church (als leraar) krijgt een paar fijne momentjes toegeschoven. Misschien wat raar dat het de volwassenen zijn die in een highschool filmpje de grappigste rollen krijgen, maar dat maakt het ook wat frisser.

Verder doet Stone het naar behoren, de typetjes rondom haar zijn jammer genoeg van een iets minder niveau. De film is ook nooit zo scherp als in bijv. een Pretty Persuasion, maar komt toch best een eindje. Al bij al een vermakelijk anderhalf uurtje dus, leuk dat het ook gewoon vlotjes binnen die 90 minuten afgerond wordt.

Gluck lijkt best geschikt in het opleuken van genres/niches die ik normaal niet zo apprecieer.

3.0*

Easy Rider (1969)

1,0
Yuk.

Twee erg harige hippies die op hun motortjes doorheen een lelijk Amerikaans landschap rijden met een rock soundtrackje op de achtergrond. Da's eigenlijk de kern van deze film, die naarmate er hier en daar wat extra personages geïntroduceerd worden ook nog een klein onderliggende plotje meekrijgt.

Het is vooral een film die een bepaalde tijdsgeest capteert. Wie van de setting, de muziek of het hele vrijheid blijheid hippie gebeuren houdt zal het best kunnen waarderen, het moet gezegd dat de sfeer wel kundig neergezet wordt en de film verder niet teveel bezig is met het vertellen van een verhaaltje, maar het is zo'n beetje alles waar ik een grondige hekel aan heb.

Acteerwerk is erg matig, visueel is het lelijk, de soundtrack is waardeloos en een mislukte LSD scene brengt ook geen zoden aan de dijk. Wat rest er dan? Eigenlijk niet zo heel veel, behalve een eigenheid die moeilijk te ontkennen valt. Zal best z'n publiek hebben, maar ik behoor daar zeer duidelijk niet toe.

1.0*

Easy Six (2003)

3,0
Weet niet wat er met deze film aan de hand is. Voor vandaag heb ik maandenlang gezocht naar een poster, maar verder dan enkele obscure Spaanse sites met 30x100 posters ben ik niet gekomen.

En nochthans, niet dat het een hoogstaande film is, maar 't is wel opvallend entertaining voor Amerikaans werk. Beetje droogstoppelhumor, mooie vrouw en wat komische personages zorgen voor een aardig wegkijkend filmpje. Niet dat het ergens ook maar enigszins apart wordt, daar is het ook de film niet voor, maar verder niet vervelend.

Net 3* dan maar. Toch vreemd dat er zo weinig aandacht voor deze film bestaat.

Echo, The (2008)

3,5
Meer dan doorsnee.

Dat de film inderdaad meer dan eens doet denken aan een Aziatisch horrorwerk is uiteindelijk niet zo vreemd, de regisseur is ook gewoon een Aziaat en maakt nota bene zelf een remake van z'n eigen film.

Wat opvalt is het rustige, mooie sfeertje dat doorheen deze film hangt. Het middendeel is misschien iets te langdradig en repetitief, maar Laranas blijft voor een lichtdrukkend, gespannen sfeer zorgen. Visueel mooi vormgegeven, mooi spel van licht en schaduw en bij momenten gewoon fijn camerawerk.

Acteerwerk is duidelijk minder maar stoort niet enorm, het verhaaltje kan je verder wel dromen, maar zoals het een goede genrefilm betaamt ligt daar ook niet echt de focus van deze film.

Laranas komt met weinig nieuws maar zorgt dat alles aardig verzorgd oogt en aanvoelt. Klankband is verder ook fijn, alleen jammer dat er niet nét wat beter geacteerd wordt en dat het middendeel iets te repetitief is, verder weinig op aan te merken op deze film.

3.5*

Ecstasy of Order: The Tetris Masters (2011)

3,0
Leuk.

Véél beter dan The King of Kong, allicht omdat het allemaal wat realistischer wordt weergegeven. Tuurlijk is er onderlinge rivaliteit en wat overdreven mystiek (die veelal voortkomt uit het feit dat er ook bijna alleen maar die-hards inzitten), maar verder wel een groepje "normale" weirdos, niet de filmschurken die in KoK rondlopen.

Filmisch valt er zeer weinig te beleven Erg secce docu, maar wel eentje die het nodige aan informatie heeft om te blijven boeien. Uiteraard is een beetje voorliefde voor gaming best meegenomen, maar de opbouw in de docu is solide en het informatieve wordt goed afgewisseld met het enterainment.

Blijf, net als bij KoK, wel met het gevoel zitten dat het érg USA-centric is. Er is een gehele Aziatische gamewereld die vast ook wel mee had willen doen met hun "wereldkampioenschap" heb ik het idee.

Meest indrukwekkende vond ik de "blind tetris". Had het filmpje wel al eens online gezien, maar wat een ENORM visueel geheugen moeten die gasten hebben. Indrukwekkend. Beste videogame docu blijft voor mij nog steeds Free To Play, jammer genoeg is die nog altijd niet op MM geraakt, maar deze was best eervol en interessant.

3.0*

Ed Wood (1994)

0,5
Vond dit een vreselijke film.

Slaagde Burton er nog in met Mars Attack het B-film genre op leuke manier te parodiëren, gaat hij hier totaal de bocht uit. Ed Wood komt eruit als een soort van ééndimensionaal Disney figuurtje. Onnozel personage, waar Depp ongeveer 1 gelaatsuitdrukking voor heeft uitgekozen.

Weet verder niks van die man, maar een zoutloos en licht debiel karakter op basis van deze film, en buiten was domme naiviteit weinig boeiend om twee uur film aan te spenderen. Vreselijke muziek, makke en flauwe zwart/wit fotografie en nogal wat irritante personages. Te gewoon om grappig te zijn, te bizar om serieus genomen te worden. Burton is er weer eens in geslaagd en film te maken die tussenin twee werelden valt, alleen zijn z'n andere experimenten vaak nog wat boeiender.

Saaie film, waardeloos en wat mij betreft niet eens boeiend of tijdvullend. Nog nooit zoveel met mijn muis gespeeld om te kijken hoe lang de film nog duurde. 0.5*

Eddie the Eagle (2016)

3,0
geplaatst:
Aardig.

Met dank aan een dankbaar hoofdpersonage en een leuke vertolking van Egerton. Hij speelt wel over the top, maar nooit zo dat zijn personage een echt karikatuur wordt. Samen met Jackman vormt hij ook gewoon een leuk duo, de rest is basic sport film gedoe, maar wel met een zekere liefde voor het genre gemaakt.

Want ook Fletcher draagt wel z'n steentje bij. Fris geregisseerd, met een zekere Britse stijve humor die makkelijk wegkijkt. Film ziet er netjes uit, is best opbeurend en ook leuk om volgen, vooral als je het verhaal nog niet kent. Niet dat het verloop veel verrassingen kent, maar het is kundig opgebouwd en uitgevoerd.

Zo'n filmpje dat welgekomen is om een warme zomeravond. Gewoon luchtig vertier, kijkt erg makkelijk weg, duurt niet te lang en laat een positieve indruk achter. Anderzijds is het ook wel érg eenvoudig en makkelijk, maar als het goed uitgevoerd is stoort het ook niet echt. Goed voor een keertje dus.

3.0*

Eden Lake (2008)

4,0
Het blijft jammer dat op MM geen enkele echte horror film een mooi cijfer kan aanhouden.

Eden Lake is een film die de Britten weer laat meetellen. Hoewel op zich niet bijster origineel, is de film kil, hard en erg sterk opgebouwd. Beetje bij beetje escaleert de situatie, tegen het einde aan is het kijken met open mond.

Niet echt gory ofzo, gewoon hard en kil. Enorm sterk geacteerd ook door O'Connell, vreselijk klootzakje.

Sterke horror, niet bijster origineel maar erg goed uitgewerkt. Soort van Ils meets Robert Carmichael.

4* en een uitgebreide review

Eden Log (2007)

5,0
Geniaal.

Vestiel's eerste film, maar met creds als Ils, Dante 01 en Saint Ange zeker geen nieuwkomer in het wereldje.

Visueel geniaal. Desaturated palet dat tegen zwart/wit aanhinkt, geweldig spel met contrast en licht, fenomenaal sfeervolle soundtrack en sterk gebruik van distortion waar nodig.

Verder slim verhaal dat weinig prijsgeeft en heel af en toe puzzelstukjes uitdeelt.

Deze film heeft gewoon alles om een culthit en genremeesterwerk te worden in de komende jaren. Echt genoten van deze film, jammer dat hij nooit in de bios geraakt is.

Indrukwekkende low-budget (het zal weer eens niet) filmmakerij. Frankrijk heeft er weer een 5* film bij wat mij betreft

5* dus, en een uitrgebreidere review met enkele lekkere screenshots

(die score hier )

Edge of Tomorrow (2014)

Alternatieve titel: Live Die Repeat: Edge of Tomorrow

3,0
Had iets meer mogen zijn.

Of eigenlijk iets minder. Het concept van deze film zit de fun namelijk aardig in de weg. Het plotje met het steeds terugkeren is erg vervelend en wordt ook erg irritant toegepast. Niet eens zozeer de verklaring met de vijand die de tijd kan resetten. Het slaagt nergens op maar dat kan ik dan nog wel hebben in een film als dit, maar de manier waarop eigenlijk alle spanning weggenomen wordt doordat Cruise ad infinitum alles kan overdoen. Beetje lamzakkerige oplossing en niet bepaald leuk om volgen.

Had liever een wat lompere, straight-forward actiefilm gezien. Zo'n filmpje waar de tech en de aliens wat meer screentijd krijgen, want dat verdienden ze wel. Lekkere metalen pakjes die aardig aan elkaar gelast zijn, ook de aliens zien er best cool uit. Ideaal materiaal voor een semi-fetisch filmpje, maar het mocht niet baten.

Cruise is erg matig in z'n hoofdrol, Blunt loopt er ook maar een beetje bij alsof ze eigenlijk niet goed meer weet waarom ze toegezegd heeft in deze film mee te spelen. Weinig of geen chemie tussen beiden, maar dat geldt voor zowat elke relatie in deze film.

De actie is best leuk, de effecten zeker de moeite en de sci-fi styling mag er ook zijn, maar de rest van de film zit aardig in de weg van de fun. Schoenmaker blijf bij je leest, volgende keer weer een gewone domme blockbuster aub.

3.0*

Edge, The (1997)

2,5
Redelijk onderhoudend.

Heel origineel is deze avontuur/thriller combinatie niet. Buiten het wat excentrieke karakter van Hopkins (niet enkel érg ingelezen, maar ook een krak om die wijsheid meteen om te zetten naar de praktijk) kleurt het allemaal erg binnen de lijntjes.

De relatie met Baldwin ligt er iets te dik bovenop, de actiescenes zijn aardig maar niet écht spectaculair en hoewel de scenes met de beer best lastig zullen geweest zijn om op te nemen, heb je nooit echt het gevoel dat ze geweldig in gevaar waren.

Maar de omgeving wordt gelukkig wel ten volle benut, het tempo is net vlot genoeg en echt slecht wordt het ook nergens. Behalve dan misschien de muziek, die me regelmatig negatief opviel Iets te bombastisch voor een film als dit.

Tamahori redt zich wel. Geweldig vind ik z'n films doorgaans niet, maar qua vermaak is het meestal net voldoende. Degelijk tussendoortje.

2.5*

Edmond (2005)

3,5
Gordon is toch wel een toffe peer. Uit het rijtje Master of Horror regisseurs is hij er eigenlijk als interessantste uitgekomen, en dat bevestigt hij met deze film.

Macy inderdaad in een typische rol, maar de man is er dan ook echt voor gemaakt. Heerlijk neurotische freak. Film lijkt een beetje op Blessing Bell in die zin dat Macy vertrekt van thuis en daarna ook van situatie in situatie duikelt. Werkt wat mij betreft erg goed in een film. Houdt het een beetje gevarieerd. Sowieso werkt de zwarte comedy van Gordon ook, dus naast Macy's verval valt er ook nog best wat te grinniken.

Leuk einde ook, de nutteloze filosofie van Macy tegenover die droge zwarte kerel, heerlijk contrast tussen die twee. Visueel best aardig in beeld gebracht verder, soundtrack deed mij iets minder. Jammer, want had de stad een wat leuker sfeertje kunnen meegeven, had de film echt afgemaakt.

Dikke 3.5*, leuk en amusant, bij momenten ook tragisch. Gordon heeft in ieder geval veel meer te zeggen dan iemand als Romero. Leuke verrassing.

Edtv (1999)

2,0
Beetje flauw.

Het hele reality TV show gebeuren wordt iets té nadrukkelijk neergepoot als de culturele ondergang, tot rolletjes van bijv. Michael Moore toe die het expliciet moeten verkondigen in flauwe onelinertjes. Dat soort onzin had de film beter links laten liggen, daar is Howard ook gewoon niet voor gemaakt.

Los daarvan is het nog wel een redelijk vermakelijk filmpje. Geen groots gebeuren, Howard is ook een wat platte regisseur natuurlijk, maar verder speelt iedereen wel met voldoende zin. Vooral Harrelson is geinig, jammer dat die na een tijdje wat uit de film verdwiint.

Twee uur is ook wat aan de lange kant, had wel een kwartiertje korter gekund. Verder had het wat minder prekerig gemogen, maar eens je daar voorbij weet te kijken is het geen vervelende film. Alleen jammer dat dat wel een vereiste is.

2.0*

Education, An (2009)

2,0
Braaf.

Een wat oubollig filmpje dat het eerste uur vooral doorkomt op feelgood en twee hoofdpersonages die er verder duidelijk zin in hadden. Ook een Molina zorgt voor wat nodige comic relief, past wel in deze aardig aangedikte romcom.

Des te jammerder dat het laatste half uur zich weer in de nodige clichés nestelt, waargebeurd verhaal of niet. Ondanks goed acteerwerk van Mulligan en Sarsgaard boeien hun personages (en hun romance) niet genoeg om het drama te ondersteunen. Zonder de feelgood stuikt de film als een kaartenhuisje in elkaar en resteert alleen een wat zuur moraaltje dat nogal zwaar op de maag ligt.

Er zijn te weinig van dit soort films die gewoon hun feelgood sfeertje kunnen aanhouden. Het drama gaat vaak de mist in en ook deze film ontsnapt er niet aan. Qua stilering verder ook wat stoffig maar dat hoort wel bij het tijdsbeeld. Niet zo mijn ding in ieder geval.

2.0*

Edward Scissorhands (1990)

1,5
Ik ben het eens met Anatolia. Ik kan Burton soms best appreciëren (Mars Attacks, maar vooral Vincent vind ik prachtig), maar wanneer hij op de sentimentele / sprookjes toer gaat, bakt hij er echt niks van.

Het cliché verhaal wil ik nog best negeren, als
*de film leuke en boeiende personages heeft
*belachelijke liefdesverhaaltjes vermeden worden
*een sfeervolle score onder de film gemonteerd wordt
*het geheel subtiel gebracht wordt
*er visueel wat meer te beleven valt.
Jammer genoeg niets van dit alles, waardoor de film een pompeus en opgeblazen misbaksel dreigt te worden.

Gelukkig komt Burton's magie op sommige momenten even naar boven (de ijssculpturen, de koekjesmachine), waardoor het geen totale pulp wordt, maar echt veel helpen doet het niet, en het benadert ook nergens Burton's betere werk.

Misschien heb ik wat teveel Jeunet gekeken, maar Burton komt voor geen meter in de buurt van wat een aardig sprookje (met volwassen appeal) zou moeten voorstellen. Het resultaat is sentimentele, opgeblazen en kinderachtige onzin met hier en daar een leuke scene. 1.5*

Eega (2012)

Alternatieve titel: Makkhi

2,5
Matig.

Dat Bollywood kitscherig is hoeft geen verdere uitleg denk ik. Eega gebruikt dat regelmatig in z'n voordeel, op andere momenten zit het de film echter in beetje in de weg. En dan heb ik het vooral over de speelduur, die met 145 minuten toch echt schromelijk overdreven is.

Het duurt ook best lang alvorens het hele vlieggebeuren in actie treedt. De transformatie komt eigenlijk net wanneer de intro een beetje begint te vlotten. De overschakeling naar de ruwe CG is geen al te makkelijke, de film heeft daarna weer een stevige inloopperdiode nodig. Gelukkig is het tweede deel wel wat leuker.

Visueel is het niet veel. Bollywood bombast en goedkope CG. Soundtrack is overdreven happy, maar wel humoristisch. En ook het acteerwerk past wel, vooral dan Sudeep is een meer dan waardige bad guy. Verder stelt het plot uiteindelijk niet zoveel voor, maar geinig is het wel.

Alleen blijf ik toch met het gevoel zitten dat het allemaal véél leuker had kunnen zijn. Dit is te lang gerekt en met teveel saai en/of typische Bollywood momenten.

2.5*

Eerie (2018)

3,0
geplaatst:
Typische Aziatische horror.

Geesten die met problemen zitten dus. Echt eng is het niet meer, maar dat lijkt de film ook wel deels te beseffen. Daarom wordt er toch duidelijker op sfeer gespeeld, waarbij de fijne cinematografie positief opvalt. De horror zelf is eerder plichtsmatig, daarvoor hoef je in ieder geval niet te kijken.

Het plotje dat zich ontvouwt is ook niet bepaald origineel, maar dat hoef je van een typische genrefilm ook niet te verwachten. Deze Eerie is duidelijk niet bezig met het genre opnieuw uit te vinden, wel met het extra op de kaart zetten van de Filipijnense cinema, over de rug van een niche die z'n populariteit al bewezen heeft.

Red doet het uiteindelijk niet slecht. De film ziet er erg mooi uit, het verhaaltje weet net voldoende te boeien en het acteerwerk stelt ook niet teleur. Zolang je maar niet te veel verwacht van deze film valt het allemaal erg goed mee. Leuke filler dus, zeker wanneer de backlog met Aziatische horrorfilms dreigt op te drogen.

3.0*

Efter Brylluppet (2006)

Alternatieve titel: After the Wedding

2,0
Goedkoop, niet meer of minder.

Wat Co Jackso zegt klopt deels, bijna al het drama komt voort uit één gebeurtenis. Daar moet je alleen wel 90 minuten op wachten, tot die tijd is het zuchten en kreunen als er weer een "revelatie" komt. Snik, snotter, moeilijk kijken en drie minuten later alweer vergeten. Soap, iemand ?

Deels dus, want het overspel bij de dochter hangt er maar zo los aan vast dat de intenties van Bier toch minder nobel blijken. Daarom blijf ik er toch bij dat deze film vooral uit is op goedkoop effect (en daar blijkbaar goed in slaagt).

Enige wat de film draaiende houdt is het aardig spel van de acteurs en degelijk tot goed kleurgebruik. Verder faalt Bier eigenlijk op alle vlakken. Meest opzichtige zijn de close-ups, duidelijk ergens in een boekje gelezen dat dat de intensiteit zal verhogen. Zoals elke kok echter weet is er meer dan een eenvoudig kookboek nodig om een lekker gerecht te maken. Hop beeld van een oogje, hop beeldje weer weg is niet intens, het is een goedkope poging tot sfeer. De editing is echt zo slecht dat het irriteert. 0 gevoel, 0 intensiteit, 100% gefaald. Ook de intermezzos van plantjes en een dood vosje zijn eerder lachwekkend dan pakkend.

Gooi daarbij een werkelijk hilarisch misplaatste soundtrack (leek meer iets voor een film als Blood Diamond) en wat overblijft is een film die zo uit een arthouse fabriek komt gerold.

Duidelijk dan ook waarom deze in de Top 250 is gesukkeld. Goedkoop sentimenteel drama, zo intens als de verlebberde tuinplantjes die geregeld door het scherm vliegen en uit elkaar geregen door een editor die beter een keertje naar de les zou gaan ipv enkel het lesboek te lezen.

Resten het goede spel, met name Rolf Lassgård (Mikkelsen vond ik maar matig - een teveel aan moeilijke blikken) en af en toe wervelend camerawerk en mooi kleurgebruik. Zolang het in beeld mocht blijven ten minste.

2*

Egg (2018)

Alternatieve titel: Motherhood

1,5
geplaatst:
Pfoe.

Comedy in de lijn van een Woody Allen, ook wel een Carnage. Véél gepraat dus, voornamelijk op één statische locatie waarbij mensen redelijk vlot met elkaar in de clinch gaan. De gesprekken zijn doorgaans nogal beladen en verdacht eloquent en het vermoeden groeit met de minuut dat er een toneelstuk achter de verfilming schuilt.

Deze film mist alleen wat een Allen (irritant-gezellige neuroot) of Carnage (scherpe pen) zo leuk maken. Alysia Reiner acteert dramatisch en het gezemel over moederschap en sociale druk en verwachtingen is écht te melig om een film mee te vullen. Het internet staat vol met dat soort gezeik, deze film weet daar eigenlijk maar weinig aan toe te voegen.

Uiteindelijk voelt het vooral aan als een slechte kopie, waarbij het Palka en Reiner vooral aan te smeren valt dat de film niet echt leuk is. Gelukkig wordt het niet nodeloos gerokken, maar zelfs 80 minuten waren al redelijk lang voor een single-room conversatie. Had gewoon een stuk scherper gemoeten, of met ietwat sympathiekere vervelende personages.

1.5*

Eiga Kaibutsukun (2011)

Alternatieve titel: Kaibutsu-kun The Movie

1,5
Njah.

De poster zegt het eigenlijk al. Kinderfilm van een bedenkelijk niveau. Je zou van Nakamura misschien meer kunnen verwachten, maar dit was blijkbaar een tussendoortje, niet bepaald bedoeld voor z'n trouwe fans maar voor de kinders die bekend zijn met de manga.

Echt brakke CG en vreselijke kostuums maken van deze kinderfilm een niet al te beste ervaring. Het plotje is eerder onnozel, maar dat was eerder volgens verwachting. Maar dat alles er zo goedkoop zou uitzien had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Lijkt meer op een TV special, een soort van Harry Potter meets Never Ending Story, maar dan zonder budget en gebaseerd op een manga.

Wat beperkte Japanse gekkigheid maakt het hier en daar toch nog een beetje grappig, op een "zo fout dat het weer leuk is" manier, maar ik zou op basis daarvan niemand aanraden om alsnog te film een kans te geven. Die hard Nakamura fans zullen hem vast wel een keertje meepikken, de rest mag gerust doen alsof dit ding nooit gemaakt is geweest.

1.5*