menu

Hier kun je zien welke berichten Onderhond als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

A Fu (2000)

Alternatieve titel: A Fighter's Blues

2,5
Matig.

Jammer, want Lee heeft toch wel al bewezen een goeie actiefilm neer te kunnen zetten. Aan Lau ligt het niet, charisma te over. Maar de film laat hem hier echt een beetje in de steek.

Sowieso is de combinatie van Chinees, Japans, Thais en Engels van het goede teveel. Er wordt constant van taal geswitched wat het al snel redelijk vermoeiend maakt. Het verhaaltje is daarbij niet zo interessant, het hele middendeel is té melig en boeit maar weinig.

Beste stukken zitten in het begin en eind. Mooi finaal gevecht waarbij Lau aardig wat klappen moet incasseren, wat sterk in beeld gebracht wordt. Het laatste gevecht tilt de film naar een iets hoger niveau, maar weet het niet meer volledig te redden.

Het drama is pover, de actie valt goed mee, visueel verder ook teleurstellend. Misschien was Lee nog zoekende, maar hier laat hij toch een paar steken vallen. Al is het bij momenten nog steeds best boeiend.

2.5*

A Jin De Gu Shi (1996)

Alternatieve titel: Stunt Woman

2,5
Begint goed, eindig slecht.

Ik ben niet zo'n heel grote Hui fan, maar aangezien het de enige vrouwelijke HK regisseuze is die het al meer dan 30 jaar volhoudt ontspan je niet aan haar werk. Af en toe zet ik dus wel eens een filmpje van haar op. Zelden heel erg slecht trouwens, maar ook zelden echt goed.

Deze Ah Kam begint wel aardig, met Yeoh als stuntvrouw (dubbel girl power) die onder Sammo Hung een jobe krijgt bij een hardwerkende filmcrew. Da's op zich wel leuk om te zien, aangezien het op de sets volgens mij er redelijk trouw aan toe gaat. Beetje aandikken hoe hard ze wel niet werken daar natuurlijk, maar niet dat het storend wordt.

Zoals wel vaker bij Hui zit er ook het nodige drama in, een échte genrefilm heb ik nog niet gezien van haar. Dat drama is wel op niveau, maar nergens echt innemend of sterk genoeg om de film te dragen. Dat loopt allemaal best tot zo'n 70 minuten in de film.

Dan krijg je plots een hoofdstuk titel te zien (de enige in heel de film geloof ik, of ik moet er in het begin ergens één gemist hebben) en wordt er nog een heel stuk plot achteraan geplakt. Alsof je een tweede film in gecondenseerde vorm erbij krijgt. Veel dramatischer ook dat stuk en op die moment verloor deze film mij een beetje. Echt een zeer vreemde keuze die erg slecht uitpakte wat mij betreft, maar in het kader van Hui's werk verrast het me niet eens echt.

Slecht is het niet, daarvoor is het eerste (dik) uur wel goed genoeg, maar dat einde slaat als een tang op een varken.

2.5*

A.C.O.D. (2013)

Alternatieve titel: Adult Children of Divorce

3,0
Degelijk.

Een dramady die humor en drama goed weet te balanceren. Vaak hellen dat soort films toch te vaak over naar de drama kant, maar ze worden wel meestal bij de comedies ingedeeld. Vervelend om dan telkens je verwachtingspatroon weer te moeten bijstellen.

De film kent een zekere luchtigheid die je niet zo vaak tegenkomt. Allicht omdat de meeste acteurs niet héél hard proberen om getergde personages neer te zetten, maar eigenlijk gewoon hun ding mogen doen. Verder ook een zonnig en gezellig sfeertje, ook redelijk verrassend.

Het drama is wat kleiner, maar werkt wel. Niet dat het nu zo aandoenlijk is, maar wat er aangehaald wordt raakt wel doel. Enige probleem is dat de film niet echt hoogtepunten kent. Het is allemaal wel aardig, fijn geacteerd, paar geslaagde grapjes en dramatisch in orde, maar het blijft wel vlakjes. Geen film die je je maanden later nog levendig herinnert vrees ik.

3.0*

A.V. (2005)

Alternatieve titel: Qing Chun Meng Gong Chang

3,0
Het einde van Pang's begionperiode.

Daarna zou het pas echt starten voor hem. Deze film is vooral nog de oude stijl Pang. Een type film dat toen in Hong Kong niet echt te vinden was, althans, buiten het werk van Pang om. Comedy met een wat realistischer, droger en directer randje.

Echt mooi gefilmd is het niet, ook dat zou met Isabella eindelijk veranderen. Het oogt allemaal redelijk grauw en weinig bedacht. De soundtrack is dan nog redelijk hip, maar echt veel helpt het niet om er daadwerkelijk audiovisuele schwung in te brengen.

De humor is gelukkig wel wat beter en ook het drama dat links en rechts toegevoegd wordt werkt wel. Op die momenten zie je ook al de eerste schimmen van Love in the Puff. Maar weer met de bemerking dat het allemaal wat minder zuiver en bekwaam is uitgevoerd.

Eentje voor de Pang liefhebber die de grote(re) films al gezien heeft dus. Best oké, verveelt niet en kent een aantal leuke momenten, maar z'n ware talent zou later pas boven komen drijven.

3.0*

A1 Tou Tiao (2004)

Alternatieve titel: A-1: Headline

1,5
Al die moeite voor een film van 1.5*, maar ach .

Beetje standaard filmpje, waar de eerste minuut de meest indrukwekkende is, en waarna het enkel achteruitgaat. Het enige wat ik uit deze film gehaald heb is dat Angelica Lee een zeer aardige dame om kijken is.

Verder weinig origineel maar onderhoudend verhaaltje, dat nergens boven de middelmaat uitstijgt, nergens echt leuk wordt en nergens ook maar de intentie heeft om te overtuigen. Matige film dus, waar per ongeluk twee aardige acteurs in rondlopen, en die een fantastische eerste minuut kent. Geen aanrader.

Aa! Megamisama! The Movie (2000)

Alternatieve titel: Ah! My Goddess! The Movie

2,0
Zeer matig.

Een gekke mix van simpele, uitgedroogde romantiek en een verhaaltje dat een wat diepere kijk op de mensheid wil brengen. Iets wat ik vroeger beter gewaardeerd had, maar ondertussen vind ik dat het kleine beetje meerwaarde dat men aan een film als deze probeert te geven beter geïnvesteerd was in een wat sprankelender romantisch verhaal. Daar gaat uiteindelijk de meeste tijd naartoe.

Personages zijn redelijk saai en typisch, de animatie is eerder beperkt, enkel de character art was nog best fijn. En naar het einde toe, wanneer het net allemaal wat epischer wordt, krijgt de film ook nog wel een aardige boost. Om daar te geraken moet je wel eerst 60 minuten aan erg doorsnee anime door.

Goda doet verder ook niet erg veel met het materiaal. Het oogt als een lang uitgesponnen TV aflevering, het plotje wil maar niet emotioneren en als het dan toch wat los begint te lopen is het ook zo weer gedaan. Blijft wel een klassieker, maar niet echt vanwege de geweldige filmische kwaliteit vrees ik.

2.0*

Aaltra (2004)

3,0
Fijn.

Wel schrikken dat de man in de rolstoel niet Poelvoorde is. Lijkt er toch verdacht op en ook ik heb me laten misleiden door de naar Benoit op de poster. Heel apart moet ik zeggen.

Verder een goed filmpje, dat jammer genoeg af en toe wat sputtert. Sowieso mist de reis van de twee een beetje een doel, waardoor het erg sketchmatig wordt. Het hele middendeel is een aanschakeling van de twee die langs een weg staan, afgewisseld door sketches.

Niet elk stuk is even goed geslaagd. Zo vond ik het stranduitstapje geweldig, maar het Duitse gezinnetje redelijk pover. De scene met de motor grappig, maar het andere gezemel bij de racetrack niet zo boeiend. En zo blijft de film wat op en neer gaan. Af en toe erg leuk, fijne zwarte humor, af en toe wat plat en flauw.

Visueel viel het ook wat tegen. Zwart/wit cinematografie zag er wat flets uit en de editing kan best wat bijgeschaafd worden. Van de muziek niet veel gemerkt, behalve de wat onnozele cover tegen het einde aan. Vond het ook niet zo'n bijster grappige scene, zit té dicht tegen de realiteit aan waardoor het de humor wat verliest. Onvergelijkbaar met de barscene uit Calvaire waar iemand hier naar verwijst.

Al bij al een vermakelijk filmpje, maar er schort links en rechts wel wat aan. Toch genoeg grappige momenten en een killer einde, wat de film toch nog op een positieve noot afsluit.

3.0*

Aan Tafel: Achter de Schermen van De Wereld Draait Door (2015)

0,5
En wat blijkt, het is ook echt niks meer. Ik heb niet eens zo'n hekel aan van Nieuwkerk, maar dit "ding" heeft geen enkele meerwaarde. Noch filmisch, noch informatief. Het is gewoon een kijkje achter de schermen, een paar mensen vertellen wat losse zaakjes, er zit geen enkele lijn in, we krijgen wat highlights te zien en dat was het wel zo'n beetje.

Als docu beoordelen dan? Graag. En Heleen Minderaa, die gaat nog een mooie toekomst tegemoet. Voor haar volgende project kan ze misschien een keertje achter de schermen bij één of andere leuke reclamespot. Vast ook erg spannend.

0.5*

Aanrijding in Moscou (2008)

Alternatieve titel: Moscow, Belgium

3,5
Film die het van de humor, en alleen de humor moet hebben.

Wanneer die net na halverwege een beetje vervaagt is het hopen dat het met deze film niet afloopt zoals zovele anderen, die langzaamaan meer en meer een waardig drama proberen worden.

Gelukkig valt dat goed mee en blijft de film tot op het einde grappig. Nogal droge, bitse Vlaamse humor waar ik best mee kan lachen. Pijnlijk en droog en best fijne hoofdrolspeelster. Gelukkig ook hier weer gewoon in dialect en niet dat veredelde Vlaams.

Amusante maat boutlelijk geschoten film. Gelukkig blijft het de hele tijd grappig waardoor dat nooit echt vervelend wordt. Al weerhoudt het de film er ook wel van om echt goed te worden.

3.5*

Aau Chin 2 (2001)

Alternatieve titel: Running out of Time 2

3,0
Minder dan het eerste deel.

Daar zijn een aantal redenen voor. Allereerst past de titel niet echt meer bij deze sequel. Het draait nog steeds rond een kat en muis spel tussen Ching Wan Lau en een meesterdief, maar de urgentie van het eerste deel is er absoluut niet meer. Het draait deze keer gewoon om het spel en het Robin Hood gevoel.

Tweede gemist is Andy Lau. Ekin Cheng doet het op zich niet slecht, doet qua uiterlijk hier soms wat denken aan Ryuhei Matsuda, maar haalt het qua charme verre niet bij Andy Lau. Valt ook op dat Shiu Hung Hui een wat grotere (wel leuke) rol heeft, terwijl de film zich toch vooral op de twee hoofdpersonages zou moeten focusen.

Toch zijn er ook positieve punten. De acteurs maken er iets aardigs van, maar het zijn vooral één of twee lichtgeniale scenes van To die de film naar een hoger niveau tillen. De fietsrace is een absolute To classic waarin hij z'n talent verraadt. Niets wat hij later niet beter zou doen, maar toch een geweldig moment in de film.

Verder vooral voor To completisten of mensen die het eerste deel gezien hebben. Een leuk tussendoortje, maar voor het betere To werk moet je bij z'n recenter werk zijn.

3.0*

Abandoned, The (2006)

4,0
Cerda dus.

De man mag dan geen namen behalve deze achter z"n naam hebben staan op MM, berucht is hij zeker binnen een bepaald publiek. Aftermath was een luguber gore spektakel, Genesis een verrassende arthouse horror.

The Abandoned leunt wat dichter aan bij het toegankelijke horrorgedeelte. Vooral het eerste uur is aan de typische kant. Wat verder niet negatief is, want Cerda beheert het genre als geen ander. Prachtig gefilmd en de man heeft een perfect oor. Erg sterke soundtrack die misschien niet meteen erg verschillend lijkt van soortgelijke films, maar wel veel nauwkeuriger blijkt.

Laatste half uur schakelt Cerda een versnelling hoger, brengt hij net als in z'n eerdere kortfilmwerk een mooie variatie op het horrorthema en weet hij volop te overtuigen. Hiermee zet hij zich meteen bij de betere hedendaagse regisseurs uit het genre en is het wachten op z'n volgende film.

Eng niet, wel érg sfeervol, knap gefilmd, geweldige soundtrack en een zinderend laatste half uur. Wel enige affiniteit met het genre gewenst.

Eerste uur 4*, laatste half uur 4.5*. Komt op een dikke 4* uit, en wil de film ook nog wel een keertje terugzien.

Abashiri Ikka: The Movie (2009)

Alternatieve titel: The Abashiri Family: The Movie

2,0
Mjah

Ik begrijp dat het veel makkelijker en goedkoper is om een mooie poster te maken in plaats van een mooie film, maar het blijft wel een beetje oplichterij natuurlijk. Iets wat je tegenwoordig best vaak ziet bij die goedkope producties.

De Abashiri legacy gaat al een tijdje mee. De anime dateert al uit '92, de mangas waarop dit gebaseerd is gaan nog een streepje meer terug in de tijd. Op zich geen probleem want het uitgangspunt van een familie ubercriminelen die geïrriteerde collegas aftroeven heeft genoeg potentieel voor een leuk filmpje.

Voor het verhaal kijk je dit niet, de film moet het vooral hebben van de gevechten en het beetje gore dat er in zit. Jammer genoeg voor deze film worden we de laatste tijd overstelpt met films van Nishimura en companen. Deze film kan nog niet in de schaduw staat van z'n genregenoten. Volgens mij probeert de film ook vooral mee te liften op het succes van die films.

De gore is spaarzaam en redelijk pover, de gevechten gewoon erg flauw. Veel overdreven acteerwerk, een erg goedkope look en slecht camerawerk helpen de boel ook niet voort. Enkel de leuke personages en het nogal losse wereldje zorgen voor een aantal opflakkeringen.

Teruyoshi Ishii (wéér een Ishii) had 15 jaar eerder met deze film moeten komen, dan was het een leuke opzet geweest voor Kitamura z'n Versus, maar anno 2010 moet dit gewoon veel gekker, goorder, vlotter en beter.

2.0*

Abattoir (2016)

3,5
Fijne nieuwe Bousman.

Geen origineel werk (gebaseerd op een graphic novel), maar het origineel is dat gelukkig wel. Zo krijg je nog eens een wat duurdere horror voorgeschoteld die toch niet de platgetreden paadjes bewandeld. 't Is eigenlijk een hele film afvragen waar het allemaal heenleidt. De finale zelf is dan misschien wel wat vergezocht, maar het is in ieder geval wel de moeite.

Apart hoofdpersonage ook. Na de eerste scene dacht ik dat de film zich ergens in de jaren '50 afspeelde, maar blijkbaar hoort de look gewoon bij Lowndes personage. Best tof, zie je eigenlijk zelden in een film (dat een personage een wat apart kenmerk heeft zonder dat het echt deel uitmaakt van het verhaal). Lowndes doet het verder wel oké, Shaye is alweer opvallend (en goed) en ook Dayton Callie valt positief op als bad guy. Enkel Joe Anderson oogt wat stroef.

Visueel is het erg sfeervol, beetje CG op het einde is ook niet verkeerd en ondanks dat de horror zelf niet al te grafisch is, spat er toch ook aardig wat bloed over het scherm. Naar commerciëlere normen dan. Opbouw is ook goed (en verrassend) en de finale waardig.

Uiteindelijk neemt Bousman misschien iets teveel hooi op z'n vork, maar da's binnen het horrorwereldje eerder een luxeprobleem. Fijne afwisseling op al het brave genrewerk dat niet buiten de lijntjes durft te kleuren.

3.5*

ABCs of Death 2 (2014)

Alternatieve titel: The ABCs of Death 2

3,5
Meer van hetzelfde.

Dat wil zeggen dat er weer een paar leuke verrassingen tussenzaten, dat het niveau wisselend was maar wel overwegend goed, maar vooral ook dat het weer iets te onevenwichtig was. En dan niet het niveau zelf, maar de richting van de shorts. Iets teveel comedy weer in dit tweede deel. Niet geheel onbegrijpelijk aangezien het makkelijker is een komische punchline af te leveren in een minuutje of twee, maar op 26 shorts is de balans na een tijdje zoek.

De écht goeie:

D - Nog nooit van Morgan gehoord maar ik ga binnenkort toch eens wat andere shorts van hem opzoeken. Zag er werkelijk super creepy uit. Véél leuker dan een Svankmajer ook. Jammer dat hij nog geen feature gemaakt heeft, hopelijk mag deze film dan een opstapje zijn.

K - Sfeervol ... begin deed me wat denken aan Sometimes (Kid 606), daarna wordt het alleen maar mysterieuzer. Interessant om iets ouder werk op te zoeken van deze regisseur.

X - Dalle en Maury & Bustillo, gouden combinatie en ook hier laten ze weer zien dat ze meer talent hebben in hun kleine teen dan de meeste van de regisseurs die aan deze film meededen. Heel kort, simpele clou, maar echt héél krachtig uitgevoerd.

De goeie:

E- Beetje dommig maar van alle shorts denk ik degene met de beste punchline.

J - Best goed gemaakt, één van de weinige met een ietwat dieper laagje en ook één van de weinige met een echte opbouw.

M - Niet echt horrorsmerig maar wel ranzig genoeg. Leuk vormgegeven ook en fijne punchline.

S - nog een zeldzame met een echte opbouw. Best kil, maar net niet sterk/hard genoeg om écht uit te pakken. Einde ook nét niet, maar zou best toffe filler kunnen zijn wanneer uitgewerkt tot lange film.

De slechte:

L - Kende de regisseur van trailers van een paar oudere films. Die leken al nergens op, dit is gewoon in dat verlengde. Moeilijk in te schatten op het hengelt naar een cult status, of dat het gewoon niet beter kan.

P - Geprobeerd om leuk te doen maar schromelijk mislukt. Benieuwd of iemand dit ooit bij z'n favorieten gaat plaatsen.

V - Zie het bij vele onder de favorieten staan, maar vond het een dom filmpje. Bende losers en magere wraak.

W - 80s crap met veel liefde herleefd. Hou niet van dit soort goedkoop-omdat-het-toen-zo-was gedoe.

De rest zweeft tussen aardig en matig. Nogal wat filmpjes hebben wel een aardig ideetje maar weten dat niet genoeg kracht te geven in de weinige tijd die ze hebben. Zo is dat zombie-rechtbank dingetje wel aardig, maar buiten het idee om compleet niet memorabel.

Soit, ik hou wel van anthologies en heb me hier dan ook best mee vermaakt. Genoeg grappige/weirde/gore dingen gezien. Een paar ferme uitschieters en genoeg filmpjes die een (gematigd) positief gevoel achterlieten. Een echte hoogvlieger is deze film niet, daarvoor leunt het allemaal net iets teveel dezelfde richting op (zonder daar dan ook écht resoluut voor te kiezen), maar zeker een goeie voldoende.

3.5*

ABCs of Death, The (2012)

3,5
Goed, maar toch had ik meer verwacht.

Die verwachtingen lagen dan ook redelijk hoog met deze verzameling aan regisseurs. Niet 24 onbekenden en 2 grote namen die mensen moeten lokken, maar een mooie dwarsdoorsnede aan interessante horror regisseurs die het horror landschap de laatste jaren kleur gegeven hebben.

Een omnibus van 26 films maken is geen makkelijke klus. Kleine filmpjes en die moeten dus knallen. Op dat gebied absoluut niks gemist, de meeste regisseurs (enkel Ti West niet denk ik) begrijpen dat ze geen tijd te verkwanselen hebben. Minder geslaagd is de verdeling van het genre doorheen de film. Dat er met stijlen gegoocheld wordt vind ik alleen maar super, maar als horroranthologie mis ik eigenlijk de horror een beetje.

Nu is het ook makkelijker om je 5 minuten te vullen met wat grappige ongein, maar ik denk dat meer dan de helft van de short onder luchtige horror/comedy valt, wat mij toch net wat teveel is. Gooi er wat experimentelere en gestileerdere shorts bij en wat ik uiteindelijk vooral miste was ... echte horrorsegmenten.

Even snel wat filmpjes overlopen:

De beste: D (uitermate knap en gecontroleerd geschoten), O (bijna Chris Cunningham, een verademing na Amer), R (mooie ode aan de eerste film ooit, zo zeggen bijna net zo iconisch) en X (de beste van allemaal)

De grappigste: H (leek best veel op The Mask), J (de heropstanding van Yamaguchi), T (hilarische claymation) en eigenlijk ook wel F (gewoon omdat die zo enorm fout was).

Ook zeker goed: A (zwarte humor werkt), B (sfeervol), E (zwarte humor werkt weer), I (lekker grimmig), N (cool vogeltje), W (perfect voor 5 minuten) en Z (maar Nishimura kan wel beter).

Er compleet naast: K (mnee), M (de slechtste van de hoop, gaat nergens over), Q (Wingard is érg wisselvallig, dit 'ik heb geen inspiratie dus ik maar daar een film over' gedoe werkt absoluut niet goed) en Y (die muziek was zo enorm slecht).

Meest potentieel: U (ik zou wel meer first-person filmpjes uit de ogen van het monster/de slechte willen zien).

Leuk en afwisselend dus, maar een tekort aan grimmigheid en horror. Zo erg zelfs dat ik het zelfs als horror/comedy zou willen aanduiden. Beetje jammer, volgende keer toch iets meer restricties qua thematiek opleggen of iets slimmer de regisseurs uitkiezen. Met 3x Sushi Typhoon weet je wat je kan verwachten, terwijl Japan zoveel meer te bieden heeft op gebied van horror.

3.5*

About Love (2005)

4,5
Herzien.

Blijft een hopeloos lief filmpje, met 3 verhaaltjes die draaien rond de taalbarrieres van verliefde stelletjes. Het is misschien wat schrikken dat enkel het eerste koppeltje daadwerkelijk bij elkaar komt, maar verder toch vooral een luchtige film met meer romantiek dan drama.

De opbouw is perfect, de kortfilmpjes worden steeds beter (en van de drie is er ook geen enkele slecht of zelfs maar middelmatig). Mooie hoogtepunten in de vorm van een kleine animatie, een strandscene en hét "te quiero" moment.

Wie niet van romantiek houdt zal er weinig aanvinden, maar binnen het genre toch één van de leukste en mooiste films die ik al gezien heb.

4.5* en een uitgebreide review

About Schmidt (2002)

4,0
Lang geleden gezien, aangename herziening.

About Schmidt is niet superscherp, of hard. Of kritisch. Ook niet bepaald diepzwart. Wat de film wel is, is één van de meest ijzige en grotdroge comedies die ik al gezien heb.

Zeer logische film om na Eastwood's Gran Torino te kijken aangezien de films toch wel wat gelijkenissen vertonen, met name dat de hoofdrollen die niet alleen op elkaar lijken maar ook perfect ingevuld worden doort twee acteurs die vaak te hard proberen maar net in deze rollen kunnen schitteren.

Nicholson is perfect met z'n afgeleefde, beetje ongeinteresseerde en totaal afgeleefde kop. Enige emotie komende van hem wordt zo gebracht dat het meteen humor is.

Verder zeker geen film om mee te schaterlachen, de echte grappen zijn dun bezaaid, maar waar films als Happiness ed er vaak veel schepjes opdoen blijft deze film heel dicht bij wat waarheid zou kunnen zijn.

Mooi sfeertje, goeie Nicholson. 4* blijven zeker staan.

Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012)

3,0
Redelijk.

Bekmambetov is behoorlijk kitsch maar weet dat af en toe om te buigen naar aardig aparte scenes. Zo vond ik de paardenscene best spectaculair, al ging in het sommige shots wel een beetje mis.

Het maakt deze film in ieder geval wel de moeite. Verder redelijk simpel, Licoln is eigenlijk meer een gimmick en z'n personage had wat meer verankerd mogen worden in de historische figuur. Nu wordt er iets te weinig gedaan met een best leuk uitgangspunt.

Soms aardig melig, maar over het algemeen een vlot en vermakelijk filmpje. Lekker pretentieloos, best dom vermaak, maar vaak wel vol overgave geregisseerd. Jammer is alleen dat Bekmambetov niet zo'n geweldig goed regisseur is, anders had er vast meer ingezeten.

3.0*

PS: het zou me niks verbaasd hebben moest Benjamin Walker de zoon van Liam Neeson zijn.

Abrazos Rotos, Los (2009)

Alternatieve titel: Broken Embraces

2,5
Almodóvar.

Nog niet zo héél veel van gezien, zeker niet gezien z'n reputatie, maar het draait vaak op hetzelfde uit. Z'n films zijn best aardig voor een keer, maar meer dan een goeie verteller is hij jammer genoeg niet. Wanneer hij qua stilering wat extras probeert te doen, voelt het vaak nogal onwennig en leidt het meer af dan dat het wat toevoegt.

Broken Embraces past dan ook perfect in dat plaatje. Een degelijk plot, met wat twistjes en wendingen (die gelukkig niet al té veel de aandacht opeisen, maar de film wel steeds in een nieuwe richting stuwen). Of het echt 120+ minuten waard is, is een ander verhaal, maar het boeit wel.

Maar verder is het redelijk karig. Camerawerk, aankleding, acteerwerk ... 't is ofwel functioneel, ofwel wat stroef en geforceerd zonder al te veel impact. Echt memorabel is deze film dan ook niet, maar om een keer gezien te hebben zeker geen drama.

2.5*

Abre los Ojos (1997)

Alternatieve titel: Open Your Eyes

1,0
Misschien omdat ik Vanilla Sky eerder had gezien ... Vond hier barweinig aan. Vanilla Sky was al bagger, deze doet het op alle kritiekpunten van die film nog minder goed.

Waardeloze score, blijft een erg flauw verhaal en verre van boeiend concept, ook de uitwerking is erg voorspelbaar (mindfuck, maar werkt voor geen meter want nergens mysterieus of spannend) en een accuut gebrek aan mooie shots/camerawerk. Het zeldzame geval dat ik de remake dus beter vind, al zegt dat verder ook maar weinig.

VS kwam er met 1.5* vanaf, deze krijgt 1*. Heb me stierlijk verveeld.

Absence (2013)

2,5
Middelmaat.

Ondertussen wel bekend dit soort found footage filmpjes. Deze voegt op zich weinig toe, al blijkt het wel een gemiddeld genrefilmpje te zijn. Acteurs zijn oké, filmerij is naar behoren en hoewel de opbouw traag is, zit er toch een aangenaam sfeertje in.

Qua scores, gore of horror is het erg beperkt. Extreem suggestief vooral, al heb je zelfs aan de erg beperkte informatie genoeg om alles aan elkaar te lijmen. De film zelf geeft niet veel prijs, maar wat het prijsgeeft zijn zulke enorme genreclichés dat het niet echt moeilijk is te achterhalen wat er gaande is.

Duurt niet lang, laatste 20 minuten missen wat spanning maar zijn wel sfeervol en de personages zijn redelijk oké. Levert een degelijk tussendoortje op, meer hoef je er alleen niet van te verwachten.

2.5*

Absentia (2011)

3,0
Fijn horrortje.

Op het einde komt er een vermelding van kickstarter.com voorbij. Hierbij weet je meteen eigenlijk al met wat soort film je te maken hebt. Altijd leuk dit soort projectjes, maar een klein beetje amateurisme kan je wel verwachten. Uiteindelijk bleek het budget ook iets van een 70.000EUR, best knap wat je daarmee kan.

Een film die het de hele tijd mysterieus weet te houden. Je krijgt niet zoveel te zien, maar aangezien het sfeervol is en blijft is dat zeker geen negatief punt. Acteerwerk is redelijk matig, maar dat wordt passend audiovisueel opgelost. Niet dat deze film er nu zo geweldig blits of mooi uitziet, maar het is aardig verzorgd en vooral de soundtrack (een hoop ambient) werkt erg goed.

Meer mysterie dan horror, maar mede door een korte speelduur en wat interessante ontwikkelingen op het einde blijft deze film makkelijk boeien. Flanagan doet het goed met z'n crowd-funded filmpje. Nog altijd niet de killer affiche die het financieringsproject nodig heeft, maar wel een nieuw bewijs dat je met relatief weinig geld nog steeds een degelijk filmpje kan maken.

3.0*

Abyss, The (1989)

Alternatieve titel: Afgrond

3,5
Iets mindere herziening.

Duurt hier en daar toch net wat te lang. Zeker de scenes met de mariniers, da's een tussenstuk dat op een slecht moment komt en de film eigenlijk nodeloos ophoudt. Ook het spanningselement is hier een klein beetje misplaatst. Als er al spanning mocht zijn, is het eerder van het avonuurlijke.

Dat avontuur is verder nog wel steeds de moeite. Sfeervol en benauwend onderwater. Cameron weet het mooi in beeld te brengen, het is dan ook geen verrassing toen later bleek dat zijn fascinatie voor de onderwaterwereld groter was dan één enkele film.

Acteerwerk/personages zijn matig, deze film moet het vooral van de sfeer hebben. Die zit voor het overgrote deel van de film wel goed, al moet ik zeggen dat deze keer het einde toch ook net wat te cheesy was. Allicht goedbedoeld, maar het ligt er toch écht wel te dik op.

Nog steeds een leuke film, maar 170 minuten is wat van het goede teveel en ondertussen begint de leeftijd de film hier en daar toch ook wel parten te spelen. Vermaakt zeker nog, maar het kleine meesterwerk van weleer vind ik het niet meer.

3.5*

Accepted (2006)

3,0
Best lollig.

Nog net voor de tijd van Superbad, wanneer humor vooral rond overdreven platvloersheid zou gaan draaien. Daar was dit ook eigenlijk de perfecte film voor geweest, met een fake universiteit vol misfits, maar op de één of andere manier weet Pink dat mooi te omzeilen.

De luchtigheid is een duidelijke pré, ook Justin Long is best goed op dreef. Hij is niet overdreven grappig, wel vrolijk en vaak best gevat. Hij wordt omringd door een redelijke cast, nogal wat bekende karikaturen maar toch aardig ingevuld.

Verder is het vooral de vlotheid waarmee alles zich ontvouwt die weet te charmeren. Weinig tijd voor echte tegenslagen of overdreven drama, behalve dan kort op het einde. Meestal gaat het Long voor de wind en binnen een comedy zorgt dat toch voor een veel fijner sfeertje. Iets waar veel Amerikaanse comedies wat van zouden kunnen leren.

Groots is het uiteraard niet, maar best oké voor een keertje.

3.0*

Accidental Courtesy: Daryl Davis, Race & America (2016)

3,5
Boeiend.

Ooit wel al eens van Davis gehoord, daarom deze docu ook maar eens geprobeerd. 't Is een redelijk simpele documentaire geworden, maar wel een effectieve. Veel meer dan Daryl die een aantal personen confronteert is het niet, maar toch zie je daarin genoeg wat er allemaal goed en verkeerd gaat in de discussies rond ras.

Apart natuurlijk om als zwarte man je diensten aan te bieden aan leden van de KKK. Maar Davis meent dat wanneer ze hem (en dus een zwarte) wat beter leren kennen, die ongefundeerde haat afneemt. En hij lijkt ook te slagen in z'n opzet, want hij houdt er best wat ex-KKK vrienden aan over.

Halverwege wordt er iets teveel ingegaan om z'n muzikale verleden, iets wat wel bij de persoon van Davis hoort natuurlijk, maar op zich weinig toevoegt aan deze film. Het is na een tijdje ook iets teveel een herhaling van zetten, maar ook dat kritiekpuntje blijft redelijk beperkt, want het eindigt wel erg sterk.

Enerzijds met de confrontatie tussen Davis en 3 #blacklivesmatter figuren. Anderzijds met een ex-KKKer die deze gevleugde woorden sprak:
When you have an alcohol or drug problem,
the alcholhol and drugs are not the problem.
They're just the symptom. There's a deeper problem.
And it's the same way with racism. It's just a symptom.

Een waarheid als een koe. Misschien moet Sunny Bergman deze doc een keertje kijken.

3.5*

Accidental Love (2015)

1,5
Niet best nee.

Al is het nu ook weer niet zo rampzalig als het gemiddelde hier doet vermoeden, maar dat zel wel iets te maken hebben met verhaal rond de film. Uiteindelijk is dit niet zoveel slechter dan de doordeweekse Amerikaanse romcom.

De verwachtingen liggen een stuk hoger met Russell aan het roer denk ik, ook de schare bekende namen op de poster zullen het steentje bijgedragen hebben. Dat Russell uiteindelijk z'n naam niet aan deze film wou verbinden is ook niet zo heel verwonderlijk, want het is bij momenten een serieus zooitje geworden.

Visueel lelijk, editing is slordig en de timing van de grappen had best wat fijner gekund. Maar af en toe valt er wel wat te grinniken, vooral als de humor de stompzinnige kant opgaat. Het zijn grappen die je vaak niet verwacht in een film als dit die het toch nog kijkbaar maken.

Echt leuk wordt het nergens, de acteurs zitten niet bepaald goed in hun rol en het ziet er belabberd uit, maar links en recht zit nog wel een geslaagd grapje.

1.5*

Achi-Wa Ssipak (2006)

Alternatieve titel: Aachi and Ssipak

3,0
Zeker wel de verKoreanisering. Toch gaat de film wat verder, gelukkig.

Het begint allemaal beloftevol. De eerste actiescene is leuk. Dead Leaves beukt de hele tijd op de achtergrond en uiteindelijk komt deze film er wat karig vanaf maar ik had ook niks anders verwacht.

Het verhaaltje achter de film is deels dooddoener. Niet alleen te bewust van zichzelf (een Dead Leaves was gewoon core puberaal, deze film lijkt door een 40er gemaakt die puberaal poogt te zijn) maar ook gewoon verre van grappig. De poepgrappig zijn na de tweede keer al oud en worden veel te veel herhaald binnen de film.

Daarbij haalt het regelmatig het tempo uit de film, geen goed idee. Daardoor voelt het veel minder als een rush, meer als een wat opgefokt filmpje met enkele pieken.

Visueel is het wisselend. Erg kleurrijk en best leuke designs, maar de ouderdom toont zich in bepaalde scenes. Niet al te best. Ook iets te inconsequent. De editing is jammer genoeg een ramp (elke keer weer een lompe fade to black) en de muziek wordt er maar random bijgehaald.

Verder veel referenties naar andere film (en zeker niet alleen Amerikaanse). Beetje duf gedaan en ook dat leidde weer af van wat leuk was aan de film.

Veel afwerkingsfoutjes. Zaken die in Dead Leaves spot on waren, die hier onafgewerkt, te braaf, te gepolijst voelen. Had zoals steeds weer veel meer ingezeten, gelukkig kwam er wel meer uit dan verwacht. Blijft een drukke, gezellige film met veel goeie ideeën, af en toe mooie animatie.

Semi-positieve verrassing.

3*

Acid House, The (1998)

4,0
Blijft fijn.

Dat Schots is zo heerlijk sappig dat McGuigan eigenlijk niet eens zoveel moeite meer hoeft te doen om een leuke film af te leveren. Samen met het schrijfwerk van Welsh zorgt het voor een karrevracht aan leuke, maar ook vaak tragische personages.

Nu iedereen zit uit te kijken naar de nieuwe Trainspotting, is dit eigenlijk de ideale film om de leegte tot de release van Boyle's nieuwste te vullen. Het begint leuk, tweede short is iets dramatischer, maar uiteindelijk is dit toch de film waarin Ewen Bremner één van z'n beste rollen neerzet.

Vernoem The Acid House en ergens gaat er bij een stemmetje af dat "Coco fuckin' Bryce!" schreeuwt. Heerlijke laatste short die de film een fikse boost geeft. Visueel soms wat kaal (wel fijne editing en leuke camerastandpunten), maar acteerwerk is goed, de verhaaltjes zijn leuk en de film vliegt voorbij.

4.0* en een uitgebreide review

Acolytes (2008)

4,0
Sterke film.

Goed opgebouwd, waardoor het dramatische deel ook weet te overtuigen. Ook het acteerwerk is beter dan normaal, de kleine foutjes worden feilloos platgestreken door Hewitt's sterke regie.

't is niet zo makkelijk meer om nog een horrorfilm te maken die boven het gros uitsteekt, Hewitt neemt ook een serieus risico door horror en drama te mixen, maar komt met een zeer goed resultaat.

4.0* en een uitgebreide review.

Across the Universe (2007)

3,0
Ik vond het idee op zich wel leuk. Gelukkig zat ik naast een doorwinterd Beatles fan dus heb ik de meeste verwijzingen ook wel meegekregen.

Ben zelf absoluut geen fan, voor mij was het dan ook best positief dat de nummers gecovered waren. Verder vond ik de film wel aardig om volgen, al zat het soms niet al te goed tussen de verhaalstukjes en de typische musicalnummers.

Veel toffe ideeën verder, ook erg veel mislukte ideeën, zo kon ik het zogenaamd "geflipte" middenstuk niet echt pruimen (met dat circusgedoe). Op andere momenten pakt het dan wel weer mooi uit (dat onderzoek bij het leger).

Vond het verder wel vermakelijk, aparte film die redelijk werkt, alleen zijn niet alle ideeën even effectief en wordt het soms een beetje saai.

3.0*