menu

Hier kun je zien welke berichten Onderhond als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

w Delta z (2007)

Alternatieve titel: Waz

2,0
Zeer matig.

De vergelijking met Saw en Se7en is inderdaad niet vreemd, als je niet verder kijkt dan het script.

Acteerwerk is toch opvallend slecht in dit filmpje, het acteerwerk in Saw er in vergelijking hiermee Oscarwaardig (gesteld dat de Oscars wat zouden voorstellen uiteraard). De pijnlijke blik van Skarsgård lijkt enkel voort te komen uit het geforceerd stemgeluid dat hij aan z'n personage leent en wat George eigenlijk probeerde te doen is mij nog steeds niet duidelijk. Eén en al farce.

Visueel is het ook drie keer niks. Hoewel er best aardig kleurgebruik is, is de editing om te huilen en het camerawerk lelijk en extreem goedkoop ogend.

Rauw en realistisch? In ieder geval minder gestileerd, wat meer door een gebrek aan talent of budget leek te wijten. Verder een compleet nonsensverhaaltje, vreselijk onspannend en de gore was ook al 10 keer niks. Slappe hap.

Het enige wat de film nog bijna weet te redden is het sterke sounddesign. Samen met sfeervolle beelden (die er wel zijn, door het slechte gezwiep heen) zorgt dat ervoor dat er de hele film toch een onbehagen sfeertje hing. Al de rest is overbodige rommel en maakt de film alleen maar slechter.

Zal dit snel vergeten zijn, zoveel is duidelijk. 2*, maar impact 0.

W. (2008)

1,5
Mja.

Het is moeilijk om een interessante biopic over Bush te maken. Zou zelf niet echt kunnen bedenken hoe, Stone wist het blijkbaar ook niet.

Film gaat eigenlijk niet echt ergens over. In twee uur tijd wordt wat getoond over de oorlog in Irak, af en toe gelinkt aan gebeurtenissen uit het verleden. Maar so what?

Bush zelf wordt neergezet als een filmpersonage. Nergens geloofwaardig, enkel een uitvergroting van het image dat de media hem al lang toebediend heeft. Er wordt wat ingegaan op fouten die hij (en companen) gemaakt hebben, er wordt ook wat sympathie voor de beste man opgewekt. Maar bovenal is het niks meer dan een veredelde Forrest Gump zonder ook maar enige voelbare aarding in de realiteit. Wat maak je dan eigenlijk een film over Bush?

De gelikte aanpak kon mij absoluut niet bekoren, Brolin doet het wel aardig maar film is natuurlijk meer dan een playbackshow. De humor is nog redelijk te pruimen, het enige wat de film redt van complete verveling, verder is het een saai vertelsel over één van de machtigste mensen op deze aarde, zonder ook maar iets te zeggen of maar enig zinnig iets over de echte persoon mee te delen.

Rommel, met een af en toe lollige Bush. Stone had er beter een comedy van gemaakt, hoewel dat uiteindelijk ook te makkelijk was geweest.

Flauwe, makke en fake biopic. Met af en toe leuke humor.

1.5*

Waan Ying Dak Gung (1998)

Alternatieve titel: Hot War

2,5
De eerste Jingle Ma.

Geen regisseur die échte hoogvliegers zal maken, maar binnen het HK actie segment ook nog niet veel slechte films van hem gezien. Zit rotsvast in het 2.5*-3.0 gedeelte van m'n stemmen, zo ook dit filmpje.

Best een aardige cast, heb altijd wel een zwak voor Jordan Chan, Cheng en Chen vullen aardig aan. Het verhaaltje is serieus onzinnig, maar niet meer dan een excuus voor wat actiescenes. Die zijn best aardig, al kent het genre veel beter werk uiteraard. Moet ook wel zeggen dat Ma zo ongeveer in de slechts mogelijke periode gestart is met regisseren.

Geen geweldige aanrader, de enige reden waarom hier al een stem of 11 staat is omdat er nogal wat Engels gesproken wordt, wat het appeal van een filmpje als deze blijkbaar meteen de lucht injaagd (of in ieder geval de beschikbaarheid). Hoogstaand is het niet, maar voor mensen die graag alle hoekjes van een genre uitpluizen een redelijke aanvulling.

2.5*

Wackness, The (2008)

3,0
Aardig, maar niet meer dan dat.

Beetje vervelende personages waarmee het moeilijk vereenzelvigen is, en daar was ik uiteindelijk ook wel blij om. 't Is een cast vol losers, alleen is het jammer dat Levine er niet echt in slaagt de kijker die daar normaal buiten staat ook echt mee te krijgen.

Drama is wat flauw, gelukkig speelt Peck aardig en is er Kingsley om de dode momenten op te vullen. Hij speelt toch weer een erg toffe rol, qua gekkigheid één van de betere Amerikaanse acteurs. Muziek was braaf en niet zo m'n ding, werkte ook niet heel goed binnen de film vond ik.

Visueel verder wel aardig, maar ook niet erg opvallend. Al bij al zorgt het voor een filmpje dat vlotjes wegkijkt , hier en daar even opveert, maar uiteindelijk wat stroef blijft hangen.

3.0*

Waga Jinsei Saiaku no Toki (1994)

Alternatieve titel: The Most Terrible Time in My Life

3,0
Redelijk charmant, maar niet helemaal mijn ding.

Soort van luchtige ode/parodie op het noir genre, met Nagasa als PI. Hayashi weet het best getrouw te brengen en daar schort het dan ook een beetje voor mij. Nogal in tegenstelling tot wat je van "noir" verwacht zijn die film vaak erg grijs, zo ook deze. Zitten zeker mooie scenes en shots in, maar wat meer contrast had toch leuk geweest..

Nagase is zeker cool genoeg, zeker z'n outfitjes en fout wagentje (geen idee wat het was) maken er een apart figuur van. Verhaaltje is ook onderhoudend maar eigenlijk niet echt boeiend. Het zijn vooral enkele zeer gestileerde afzonderlijke scenes die eruit springen. Naar het einde toe wordt het wel wat beter, wat mooier ook.

Aardig eerste deel, toch blij dat de rest in kleur is, want dit soort halfbakken zwart-wit is niet echt mijn ding, uitgezonderd een aantal prachtige shots.

3*

Waga Mune Ni Kyoki Ari (1996)

Alternatieve titel: A Cop, a Bitch and a Killer

3,0
Redelijke Aoyama.

Erg vroege film van hem, waarin z'n meer typische stijl nog niet echt boven wat gekomen was. 't Is qua opzet een best simpel filmpje, eentje waar getrainde moordenaars elkaar achterna zitten en waarbij er één iemand beschermd moet worden.

Niet al te veel spectaculaire zaken verwachten dus, maar in z'n genre is het best stijlvol. Qua actie valt het een beetje tegen, maar de personages zijn best leuk waardoor het kat en muis snel niet snel gaat vervelen. Een beetje extra drama zorgt voor wat vulling, niet echt noodzakelijk maar ook niet meteen vervelend.

Veel meer dan dat herbergt deze film niet. Eenvoudig genre werk dus, met een klein beetje extra glans waarvan je achteraf makkelijk kan zeggen dat het het talent van Aoyama toen al weggaf. Anderzijds, had Aoyama zich niet zo ontwikkeld had er geen haan gekraaid naar deze film.

3.0*

Wai Dor Lei Ah Yut Ho (2010)

Alternatieve titel: Dream Home

4,0
Leuke slasher!

Ho-Cheung Pang stelt eigenlijk zelden teleur, ook hier weet hij weer mooi een eigen draai aan een beproefd genre te geven.

De slasher stukken zijn zeldzaam amusant. Dosis zwarte humor, paar inventieve moorden (die met dat bed is echt geniaal!) en een paar emmertjes bloed. Meer hoeft dat niet te zijn.

Maar ook de filler vond ik geslaagd. Aparte setting (de huizenmarkt) die best goed werkt en nog een leuke finale kwinkslag in petto heeft.

Voor echte genre fans waarschijnlijk iets te saai en niet trashy genoeg, Pang's stijl blijft uberstijlvol. Heb er in ieder geval enorm van kunnen genieten. Hopelijk is de man alweer druk bezig aan z'n volgende project.

Dikke 4.0* en een uitgebreide review

Wai Goh Dik Goo Si (1998)

Alternatieve titel: Mr. Viagra

1,0
Serieus

Tsang is normaal gezien een redelijk regisseur, en met namen als Anthony Wong, Sam Luet en Tsang zelf op het acteurslijstje had ik er best zin in.

Blijkt dit gewoon een ordinaire en vooral erg goedkope sex comedy te zijn. De leuke ideeën die er inzitten zijn zo pover uitgewerkt dat het niet leuk meer is, de acteurs lijken nogal ongeïnteresseerd en hoewel de film gelukkig niet te lang is, is de pap halverwege al lang op.

Hong Kong heeft niet al te veel van dit soort films, niet dat er veel naakt zit in deze film, maar volgens mij is het buiten het Cat III werk echt één van de meest kuise film industrieën in de wereld. Maar best ook, want dit soort rommel slaat echt nergens op.

Goedkope, ongrappige nonsens van Tsang. Hier en daar wel wat grappige ideetjes, maar die worden echt nooit naar behoren uitgewerkt.

1.0*

Wai See Lee Ji Lam Huet Yan (2002)

Alternatieve titel: The Wesley's Mysterious File

1,0
Ouch!

Ik mag dan geen enorm Wai-keung Lau fan zijn, slecht scoren zijn films meestal ook niet. Dit is in ieder geval een duidelijke uitzondering.

Geen idee wat Lau hier poogde te doen. HK is sowieso al niet zo bekwaam in sci-fi, maar als alles nog een keer zo serieus gebracht wordt is het echt niet om aan te zien.

Meest pijnlijke zijn ongetwijfeld de hopeloos verouderde special effects. Je hoort wel vaak zeggen dat een film effecten heeft op niveau van oude games, maar hier is het ook effectief zo. Echt belachelijk wat soms op het scherm voorbij komt. En niet alleen technisch erg lelijk, de designs lijken ook nergens naar.

Verder vervelend het Amerikaanse gebrabbel tussendoor. 't mag dan wel in Amerika afspelen, ofwel neem je serieuze acteurs die gewoon normaal Engels praten, ofwel doe je alles in het Chinees.

Mja, bijna niet te begrijpen dat de Laus zich met dit soort films bezighouden. Misschien had Jing Wong (producer en acteur) hem zelf moeten regisseren, die had er vast wat leukers mee gedaan. Het had in ieder niet zo'n serieus vehikel opgeleverd.

Vooral niet kijken, al denk ik dat de kans hier op MM toch al klein was.

1.0*

Wairudo 7 (2011)

Alternatieve titel: Wild 7

4,0
Toffe actiefilm.

Maar het waren de veelvuldige links naar het werk van Oshii waar ik me vooral over verbaasde. Kleine hints en oppervlakkige dingen, qua tempo en sfeer heeft deze film absoluut niks van Oshii's werk, maar toch zijn er talrijke dingen die bijdragen aan de homage.

Kenji Kawai levert bijv een zeer typerende soundtrack, het zeppelin incident komt rechtstreeks uit Patlabor 2, de focus op politiek is Oshii ook niet vreemd. De aparte sectie die buiten de wet om opereert ... zelfs wat opvallende vis close-ups lijken een buiging te maken naar mijn favoriete regisseur. Gewoon iets téveel dingen om het nog toeval te noemen.

Verder een erg hippe, slicke en vlotte actiefilm. Weinig te vinden in Japan, van die rechtlijnige gunslinger filmpjes. Niet superhoogstaand, wél supervermakelijk. Voor fans van Returner denk ik.

4.0* en een uitgebreide review

Wakakushite Shinu (2016)

Alternatieve titel: Too Young to Die

3,0
Daar is Kudo weer.

Aan goede ideeën geen gebrek, maar weer komt het er niet helemaal uit. Ditmaal omdat ik toch wel wat moe wordt van het eeuwige rock-gebeuren in films. Metal in de hell .. ach wat leuk weer. Maar dan is het nog geeneens echte metal, meer van die J-Rock door demonische figuurtjes gespeeld. Meh.

Jammer, want de rest van de film vond ik nog wel te pruimen. Zitten een paar leuke grappen in, visueel is het ook niet slecht (al heb ik Japanse jigoku's wel al eens leuker gezien) en ondanks de wat lange speelduur blijft het tempo er wel aardig in.

Maar ik zit anno 2017 niet meer te wachten op lauwe Kiss-figuren en ditto muziek. Allicht leuker voor mensen die wat met die scene en/of muziek hebben en daarbij nog een hoop (wel leuke) Japanse flauwigheid kunnen slikken.

3.0*

Wake Up, Ron Burgundy: The Lost Movie (2004)

1,5
Erg matig.

Zeker na het origineel gezien te hebben té duidelijke outtakes en alternatieve scenes. In het begin merk je goed dat Appelgate en Ferrell nog helemaal niks met elkaar horen te hebben, zulke dingen zijn toch een beetje storend, vooral als je bedenkt dat het een sequel hoort te zijn.

Ook de leukste grappen zitten in de andere film, in dat opzicht hebben ze eigenlijk best goed werk gedaan. Enkel de scene in de wagen (I love you Ron Burgundy) kon ik nog echt smaken, de rest was soms aardig maar voegt inderdaad maar weinig toe. De Alive scene was zelfs doodgewoon vervelend.

Veel meer valt er ook niet over te zeggen, het idee is eigenlijk leuker dan de uitwerkng, hoewel dat ook al wel te verwachten was. Blijkt redelijk vermakelijk en een aardige curiositeit, maar een echt volwaardige film is het niet.

1.5*

Wake Wood (2010)

2,0
Nogal doorsnee.

Sfeer wil ik de film niet ontzeggen, daar zat het eigenlijk nog wel goed mee vond ik. Het is jammer dat de film daar helemaal niks bovenop kan doen.

Grootste minpunt vond ik de poging tot realistische setting, gemixed met een compleet random verhaaltje. Blijkbaar zijn er een aantal regels bij het opwekken van de doden - niemand weet waarom eigenlijk - en als je die overtreedt dan gebeuren er wat random slechte zaken met je kind. En kan zo'n kind je vrouw ook nog even door de grond heentrekken op't einde. Film maakt zich het er écht te gemakkelijk vanaf op die punten.

Verder is de gore ook niet sterk, wat flauwe vage en wazige, slecht geëdite stukjes op de spaarzame momenten dat er wat te zien moest zijn. Ook het einde is in dat opzicht een domper, mooie setup waar verder uiteraard niks meer mee gedaan wordt aangezien de film gedaan is.

't Is dat het dus verder wel aardig sfeervol is. Oké acteerwerk (Spall perfect voor de job), fijne setting, best leuke soundtrack ook. Maar verder niet echt sterk genoeg en het voelt ook allemaal aardig gedateerd aan.

2.0*

Waking Life (2001)

1,5
Vond de film van de eerste maal al lauw, maar dan vooral omdat alle ideeen haaks op die van mij staan.

Verder is de animatie afschuwelijk. Lijkt wel of ze elke frame apart bewerkt hebben met hetzelfde Photoshopfiltertje, en daarna terug aan elkaar gekleefd hebben. Presentatie van het geheel was ook allerminst boeiend, met een reeks fragmenten waar mensen pseudointellectuele praat wisselen.

Absoluut de verkeerde richting voor animatiefilms.

Walk among the Tombstones, A (2014)

3,0
Frank heeft z'n tijd genomen.

7 jaar wachten op z'n tweede film, da's aardig wat. The Lookout was goed, probleem is dat na 7 jaar de verwachtingen dan misschien iets te hoog liggen. A Walk among the Tombstones maakt het dan ook niet helemaal waar, maar een slechte film is het niet.

Neeson is een logische keuze voor de hoofdrol, maar dat maakt het misschien ook wel een klein beetje saai. Daar komt bij dat de film qua verhaal heel braaf binnen de lijntjes kleurt. 't Is een degelijk detective verhaaltje, maar niks wat je niet eerder gezien hebt (of je moest écht niks met het genre hebben).

Maar gelukkig zit de sfeer wel goed. Redelijk grim, geholpen door mooie belichting en wat mooie settings. Niet dat het deze film tot een bijzonder iets maakt, maar het tilt het wel makkelijk boven de middelmaat uit.

Niet echt het vervolg van Frank's carriere waarop ik zat te wachten, maar slecht is het zeker niet. Hopelijk laat de volgende film weer geen 7 jaar op zich wachten, als Frank om de 1 á 2 jaar een film als deze kan afleveren hoor je mij niet klagen.

3.0*

Walk Hard: The Dewey Cox Story (2007)

3,5
Tof.

Het leuke aan Dewey Cox is de bij momenten erg schijnbare random humor die vaak toch één of ander cliché op de hak neemt. Film is bij momenten enorm onzinnig, wat de humor alleen maar ten goede komt.

Gaat met de grove borstel door heel wat artiesten, tijden en genreclichés. Niet bepaald scherpe humor maar de film steekt wel consequent lollig de draak met vanalles en nog wat. Tot op het einde toe eigenlijk, hoewel de DC toch enkele kleine dipjes kent.

Reilly is echt geweldig in een rol als deze, doet het dan ook erg goed. Wist trouwens niet dat hij zelf ook zong, doet hij best aardig (of is het gewoon mooi bijgeplamuurd?). Nogal wat grappige songteksten ook, en zo komt zo'n docu van Dylan dan toch nog van pas bij een film als deze.

Paar leuke cameos ook, vaak erg kort maar lekker uit- en onzinnig. Vooral die scene met The Beatles ging lekker nergens over.

Beetje jammer dat de DC dus af en toe een klein beetje sleept, anders had er nog wel net wat meer ingezeten. Maar véél leuke jokes met als hoogtepunt de hilarisch geframede naakte vent tijdens het telefoongesprek. Zo in-your-face fout dat het een gouden scene is.

3.5*

Walk of Shame (2014)

3,0
Geinig.

Doet sterk denken aan The Sitter van Green, los van misschien de eerste 10 minuten die eerder een wat brave versie van Anchorman lijken te ambiëren. Wanneer Banks aan haar fatale trip begint is daar nog maar weinig van over.

Jammer dat Banks zelf niet al te grappig is, de humor komt vooral van de mensen rond haar en de situaties waarin ze terecht komt. Uiteraard gaat het van kwaad naar erger en komt het op het eind toch nog goed - als in de "wees jezelf en trots op jezelf" moraal) maar dat hoort uiteraard bij dit soort filmpjes.

Brill doet het best oké, nooit echt fan van hem geweest, vond hem ook de minste regisseur van de Sandler stal, maar hier weet hij zich beter te redden. Een echte hoogvlieger is het uiteindelijk niet, maar wel vlot vermaak dat niet te lang duurt en vlotjes door alle clichés heendanst.

3.0*

Walk the Line (2005)

1,0
T.O. schreef:
Grootste minpunt van de film is dat het nergens iets nieuws biedt. Het volgt de carrière van Cash in zo'n standaard-biopic manier: flashbacks, een jeugdtrauma, drank- en drugsproblemen etc. Als je niks met Cash hebt lijkt me de film, alhoewel hij solide gemaakt is, dan ook niet zo bijster bijzonder.

Laat ik me hier vooral bij aansluiten. Al til ik er wel wat zwaarder aan dan T.O.

Ik ken Cash niet, heb dus ook niks met de man verder. Jammer dan dat ik een film voorgeschoteld krijg die het leven verteld van 101 andere artiesten. Rise & fall verhaaltje, drugs en scheidingen, een comeback, en dat alles in een Hollywood keurslijf gegoten. Cash's leven wordt in deze film gedegradeerd tot één groot filmcliché, en dat kan toch echt niet de bedoeling zijn van een biopic ?

Sommige biopics weten daaraan te ontsnappen door interessante personages neer te zetten (zoals Man On The Moon), maar da's natuurlijk persoonlijk. In deze film werd mij niet duidelijk wat Cash nu onderscheidt van andere artiesten, behalve dan populariteit.

Phoenix doet het verder wel goed, klinkt ook redelijk authentiek (vergelijkend met wat ik van Cash ken). Maar dat maakt geen goeie film. Na 135 minuten stoomgetrein gestomp was ik de muziek dan ook stevig beu, de resem aan clichés nog wat meer.

Doe mij maar een Last Days dan, een film die "echter" aanvoelt. Deze film leek mij even realistisch dan de stripversie van Urbanus.

1*

Walk, The (2015)

1,5
Tja.

Iets langer (maar niet zo heel lang) geleden) kreeg dit verhaal al een bekroonde docu toebedeeld, maar blijkbaar vond Zemeckis dat niet voldoende. Nu begrijp ik dat dit verhaal zich perfect leent om eens uit te pakken met 3D (en eigenlijk VR, want een soortgelijk concept is één van de typische VR demo games), maar de manier waarop is redelijk bedroevend.

Zemeckis lijkt de Coens (die van de 90s) te willen immiteren. Dik aangzette personages, een nogal kolderiek toontje en een olijke, kleurrijke setting. Het zou een mooie combinatie kunnen zijn, maar Zemeckis brengt het er gewoon érg karig vanaf. Sowieso een wispelturige regisseur, dit is duidelijk weer een sof in z'n oeuvre.

Joseph Gordon-Levitt is zeker geen slecht acteur maar wat hij hier laat zien is triest. Ook Ben Kingsley is vreselijk in zijn zoveelste niet-Amerikaanse rol. Redelijk onbegrijpelijk aangezien de rest van de cast ook niet meteen de meest bekende namen zijn, waarom dan toch weer de hoofdrollen verkassen aan een Amerikaan met een brak accent?

Verder is het verhaaltje echt wel wat te lang gerekt. Ik vermoed dat de eindscene wat langer mocht duren om het 3D effect vol z'n werk te laten doen, maar daar heb je thuis op een 2D schermpje niet zoveel aan. Al helemaal niet als er een of ander énorm lelijke CG vogel z'n intrede doet. Dit had hoogstens 90 minuten mogen duren én had een betere regisseur verdiend.

Kijk gewoon Man on Wire, die is op zich niet veel beter, maar wél korter en daar zie je gewoon de echte personen aan het werk.

1.5*

Wall Street (1987)

3,0
De charme van Stone.

Het beurswereldje vind ik niet bepaald boeiend, toch weet Stone er een vlotte, leuke film uit te puren. Dat in tegenstelling tot de recente film van Scorsese, die dichter aanleunde bij het idee dat ik had van dit soort films.

Charlie Sheen is een wat gewaagde keuze, zeker met terugwerkende kracht. Maar hij brengt het er beter vanaf dan Cruise en/of DiCaprio, al kan dat ook wel aan z'n tegenspeler liggen. Douglas is goed op dreef. Hoewel ik niet altijd even overtuigd ben van z'n filmkeuzes is Douglas zelf meestal wel goed, onder een geode regisseur komt hij wel boven water. De oude Sheen is ook nog een fijne toevoeging, jammer genoeg laat de rest van de cast soms wat te wensen over (Hannah voorop).

Zoals steeds weet Stone een nogal duf onderwerp dynamisch in beeld te brengen. De film oogt daarom ook iets moderner dan z'n leeftijd. Soundtrack is weinig opvallend (vooral veel hitjes), maar ook weer niet vervelend. Verder leunt de film op een paar fijne dialogen (met de monoloog van Douglas op het strand als hoogtepunt).

Twee uur blijft wel een stevige pil voor een film als dit, het is Stone's verdienste dat het nergens saai wordt op begint te slepen. Maar écht spetterend is ook nergens. Gewoon een vermakelijk filmpje.

3.0*

Wall Street: Money Never Sleeps (2010)

3,0
Best een leuk vervolg.

Moet niet veel onderdoen voor het eerste deel en gezien de financiële crisis die ertussen lag hoefde Stone ook niet al te lang te zoeken naar een onderwerp voor z'n vervolg. Ondertussen zijn er wel al wat films en docus gepasseerd daarover en deze Money Never Sleeps is niet de beste, maar toch is het nog steeds een amusant filmpje.

Grappige cameo van Charlie en vader Sheen is ook best aardig, maar het is toch LaBeouf die er voor zorgt dat deze film makkelijk wegkijkt. Een zeer vreemd acteur die van bijna-kinderster opgegroeid is tot één van de meer enigmatische mensen binnen Hollywood. Een hoop van wat hij doet is aandachtstrekkerij (vaak wel grappig), maar los daarvan vind ik hem best een oké acteur.

Visueel is het relatief hip, maar het blijft een film over de financiële wereld natuurlijk. Vader Sheen is wat van z'n charme kwijt en het plotje is hier en daar te ongeloofwaardig (zoals de dubbele twist met Sheen's personage, maar LaBeouf/Mulligan zorgen ervoor dat het ten alle tijden goed te behappen valt.

't Is geen grootse film, maar dat vond ik het origineel ook niet. Wel een net iets hippere thriller met redelijke dramatische momenten tussendoor.

3.0*

Wall, The (2017)

2,5
Erg dubbel.

Enerzijds een film die qua opbouw best goed in elkaar zit. Het begint allemaal best pover en matig, maar naarmate de film vordert wordt het toch een stuk spannender. En wanneer je dan uiteindelijk denkt geconfronteerd te worden met een brak en typisch Amerikaans einde, trekt Liman het toch nog in extremis recht. Dat was echt een meevaller, zeker voor een wat kritschere film als deze.

Anderzijds oogt het allemaal zo vreselijk goedkoop dat je je afvraagt of het hier wel om dezelfde Liman gaat. Toch iemand die al wat blockbusters achter zijn naam heeft staan. Nu begrijp ik wel dat dit een wat goedkoper tussendoortje is, maar daarmee gaat alle gevoel voor esthetiek toch niet meteen het raam uit. Wat zag dit er vreselijk uit zeg.

Acteerwerk is ook eerder aan de matige kant, het is een film die het vooral van de beperkte locatie en opbouwende spanning moet hebben. Had makkelijk een stuk beter kunnen zijn, maar voor wat het is toch nog best aardig voor een keertje.

2.5*

WALL·E (2008)

Alternatieve titel: Wall-E

1,5
De vernieuwde, "volwassenere" Pixar.

Voor het eerst kon een Pixar film mij op technologisch gebied verwonderen. Ze laten eigenlijk voor het eerst zien waartoe ze eigenlijk echt in staat zijn. Het begin op Aarde is dan ook enorm indrukwekkend. Vooral het gevoel van "grootte" is knap, alles lijkt enorm solide en overweldigend.

Verder is het "stille" begin, zoals al een aantal keer gezegd, ook best opvallend te noemen. Al spelen ze best wel wat vals met geluidjes, en is Wall-E zo expresief als maar zijn kan. Maar voor een Pixar film zeker opzienbarend.

Daarmee hebben we het opvallende wel gehad, want behalve de setting in de eerste 20 minuten is er toch barweinig veranderd. Je hebt dan wel een verloederde aarde en een prachtige junk-omgeving, Wall-E zelf blijft een sullig melancholisch Pixar-onding, de jaren '40 muziek die geregeld weerklinkt is ook een complete doorn in het oog en een vreselijke kunstgreep om het sfeertje luchtig te houden, iets wat de volledige visuele setting terug afbreekt.

Irritante humor ook.Wall-E schopt tegen een stuk schroot, wat enkele buizen naar beneden doet vallen, recht op hem. Haha, maar niet echt. Typische oubollige humor die ik echt niet te pruimen vond.

Eens in de ruimte verzandt de film helemaal. Op het ruimteschip vervalt met terug in hun oude stijl en lijken de eerste 20 minuten plots erg ver weg. En waar het mens-vervuil moraaltje op Aarde nog wel te vergeven was (het is uiteindelijk de directe achtergrond van Wall-E's verhaal), kreeg ik jeuk van de vette consumptiemensen op het schip. Platte onzinmoraal, nee dankjewel.

Film is verder ook erg saai, naast de visuele pracht (van de achtergronden) in de eerste 20 minuten heb ik me serieus zitten vervelen in de bioscoop. Het hele tweede stuk is een serieuze draak.

Pixar krijgt trouwens wel nog de kans voor een mooi einde, maar verneukt het daar ook weer royaal, wat op die moment wel te verwachten was.

Opvallendste en meest tekende van het geheel is dat dit dan de "grote stap" van Pixar moet zijn, terwijl er eigenlijk amper wat verandert is, op 20 semi-stille en grafische minuten na. Men heeft nog een serieus verre weg af te leggen.

Actiepunt 1 is in ieder geval de humor, die absoluut niet te pruimen is. Ben normaal altijd wel te spreken over de kortfilmpjes vooraf, maar ook dat was echt nijpend triest.

1.5*, blijft voor mij een film die gewoon weer op familievermaak gericht is. Minimumleeftijd is misschien wat hoger, verder is er bitterweinig verandert. De kindjes van 4 kan je trouwens gewoon na een half uurtje in de film gooien, en die amuseren zich verder ook waarschijnlijk best.

PS: naast de flauwe verwijzingen naar 2001 werd ik helemaal simpel van de Apple sponsoring. Hebben ze een nieuw renderpark gekregen bij Pixar ?

Wallace & Gromit in The Curse of the Were-Rabbit (2005)

3,5
De vergelijking met Corpse Bride is snel gemaakt.

Technisch wat minder sterk, zelfde flauwe woordgrapjes (you can hop but you cannot hide ), maar met veel meer zwier, humor en fijnzinnigheid gemaakt.

Opvallend is dat ik meer met de beestjes heb dan met de mensen. Niet alleen in deze film trouwens, ik vind Chicken Run ook duidelijk beter daarom. Verder heb ik ook een enorm plezier in Wallace's uitvindingen. Allemaal lekker omslachtig en ingewikkeld. Maar vooral leuk gevonden. Grommit is leuk als droog personage dat wat afsteekt tegen soms iets teveel meligheid (die priester).

Verhaaltje stelt echt niks voor, maar het is allemaal met erg veel plezier uitgewerkt. En grootste pluspunt : Wallace & Grommit zingen niet .

Dikke 3.5* voor deze. Chicken Run vond ik iets leuker, W&G soms net iets te melig, maar verder gewoon fun. De ene regisseur heeft talent, de andere niet ...

Walled In (2009)

2,5
Film die aardig begint.

Een best apart verhaaltje, wat in het begin ook aardig mysterieus weet te zijn. Geweldige setting vooral, met veel beton en strakke designs. Eerse half uur is dan ook erg goed te genieten.

Maar hoe meer onthult wordt hoe minder de film wordt. De clou is redelijk onnozel en vergezocht, maar vooral niet goed aangebracht. Laatste half uur was mijn interesse in de film dan ook zo'n beetje verdwenen.

Jammer, want er zaten een paar mooie scenes ook in, die van de film een spannend en mysterieus geheel hadden kunnen maken. Vooral het eerste nachtelijke bezoekje aan de kamer van de architect mocht er wel zijn.

Film verknoeit het een beetje voor zichzelf in het tweede deel. Op zich wel een verdienstelijke poging om het origineel te houden, maar echt geslaagd is het niet.

2.5*

Wan Mei Xin Niang (2009)

Alternatieve titel: The Perfect Bride

3,5
Iets meer van verwacht.

Wél énorm kleurrijk en fijn, lollig en grappig vormgegeven. Kamikaze Girls is inderdaad geen slecht vergelijk, maar ook Survive Style 5+ lijkt niet heel ver weg qua visuals.

Soundtrack vond ik niet eens zo heel verkeerd, zeker voor een film als deze. In die club toch lekkere dansmuziek. Niet meteen mijn ding, maar vond het best passend. Hoorde volgens mij zelfs even Vive La Fete voorbijkomen. Aparte gewaarwording in een Chinese film.

De Bridget Jones vergelijking kan ik zelf niet maken, heb die film nooit gezien, maar denk dat ik dat het mindere deel van de film vond. Wel slick, niet-zo-grappig en melig af en toe. Het hele ugly duckling gedoe vond ik ook wat minder interessant.

Had iets consistenter en grappiger gemogen, maar visueel valt er zeker genoeg te genieten voor een dikke voldoende. Maakt een film als deze plots erg draaglijk.

3.5*

Wan Ren Zan (1980)

Alternatieve titel: Killer Constable

3,0
Interessant.

De jaren '80 waren een overgangsperiode voor de HK martial arts film. Tussen de jaren '70 films (vaak in de studio opgenomen, zelfde look en inwisselbaar verhaal) en het vroege jaren '90 werk (blits camerawerk, wire-fu, bijna alles gerelateerd aan Wong Fei-Hung) zit een serieus gapend gat.

Killer Constable is zo'n film die je kan zien als brug tussen beide periodes. Vooral de nachtscenes, gebaad in felblauw met scherpe belichting doen denken aan het jaren '90 werk, terwijl de acteurs, het verfrode bloede en de wat stroeve gevechten doen terugdenken aan de klassieke '70 films.

Qua vechtscenes is dit geen al te beste martial arts film, het loopt allemaal wat hoekig en de choreografie lijkt vaak meer bijzaak. Gevechten duren ook niet zo lang en er lijkt meer ingespeeld te worden op variëteit dan indrukwekkend martial arts gedoe. Anderzijds is het camerawerk stukken beter dan de klassieke Shaw Bros toestanden en vallen er best al wat plaatjes te bewonderen in deze film.

De missing link zou ik het niet durven noemen, al zijn ze er ondertussen bij de mensheid ook al achter dat die "missing link" zelf niet echt bestaat, maar dat het meer een geleidelijke evolutie is. Daarin vormt deze Killer Constable een belangrijke schakel, daarom alleen al interessant om een keertje te zien.

3.0*

Wan Wan Mei Xiang Dao (2015)

Alternatieve titel: Surprise

3,0
Grappig.

Maar het is af en toe een eerder goedkoop gebeuren. Nu lijkt dat ook wel een beetje de bedoeling aangezien het een rasechte comedy is, maar de balans ligt niet altijd even lekker. Het had wel iets afgewerkter gekund.

Klassiek martial arts verhaaltje met de Monkey King die een dorpje uit de nood helpt. Dat wil zeggen dat de focus meer ligt op magie dan daadwerkelijke martial arts. Dat de film een teveel aan CG bevat is dus niet al te verrassend, al is het niet geheel storend. Da's dan weer het voordeel van een comedy.

Gelukkig is de film wel geregeld grappig, al is het niet bepaald hoogstaande humor. China leent op dat vlak redelijk wat van Hong Kong. Stephen Chow niveau is het niet, maar af en toe toch best lollig. Acteerwerk is verder matig, al valt er wel een leuk bijrolletje van Eric Tsang te bespeuren.

Verwacht geen serieuze martial arts of slick afgewerkte HK cinematografie, eerder een wat goedkoop maar geslaagd komedietje wat z'n speelduur vlotjes invult.

3.0*

Wana (1996)

Alternatieve titel: Trap

4,0
Erg gaaf laatste deel vond ik, dat visueel veel sterker uit de hoek kwam (vooral consistent sterker) en een paar zeer aardige twists kende.

De dubbelrol van Nagase vond ik geniaal en licht verontrustend ook. Ken niet veel films waar zowel good als bad guy door dezelfde persoon gespeeld worden (uitgezonderd in komische context).

Verder een aardig opgebouwd verhaaltje, humor en main story zijn wat meer gescheiden wat het sfeertje ook wel ten goede komt, alleen een beetje jammer dat de soundtrack nogal smaakloos blijft.

4*, leukste uit de reeks, maar een beetje moeilijk aan te raden zonder dat je de eerdere delen gezien hebt. En dan nog een uitgebreidere review.

Wandafuru Raifu (1998)

Alternatieve titel: After Life

4,5
Elke keer weer.

Niet de eerste keer dat ik deze herzie, maar hij blijft me verwonderen. Hoe Koreeda hier script en realiteit vermengd is uitzonderlijk. Ik weet nog steeds niet welke segmenten gescript zijn, maar dat hoeft eigenlijk ook niet.

Sowieso is het randverhaaltje iets minder boeiend. Het gaat mij vooral om de bezoekers die elk een mooi aspect van het vraagstuk weergeven. Favorieten blijven de twee omatjes, uitzonderlijke personages.

Interessant punt is vooral de vertaling van Wandafuru Raifu naar After Life, een verschil in cultuur dat wat mij betreft perfect weergeeft waarom ik doorgaans toch iets meer met Aziatische zaken heb. Want hoewel het concept genoeg ruimte laat voor spiritualiteit en religie, blijft de film daar mijlenver vanaf staan.

4.5* en een uitgebreide review.