Meningen

Simpel maar mooi.

Een romantisch filmpje, alleen dan net iets bitterder. Wel even wennen trouwens, want de personages zijn niet zonder gebreken. Niet zo heel vreemd, aangezien er natuurlijk wat spanning tussen de twee moet zijn, maar in deze film wordt het iets verder doorgetrokken.

Liang Liang is overdreven flirterig, Miao Miao iets té onzeker. In het begin overwint de verliefdheid het, maar na een tijdje loopt het uiteraard redelijk snel bergaf. Volgt het bekende paadje, al moet ik zeggen dat het einde verfrissend was. Niet zozeer goed of slecht, eerder natuurlijk.

Visueel fijn maar niet héél bijzonder. Zelfde kan gezegd worden van de soundtrack. Op zich doet Li z'n best wel en komt de film vaak in de buurt om een echt goeie film te zijn, maar er mist steeds iets. Verder wel een erg solide film, die zich vooral onderscheid op het einde.

3.5*

Na Where Have All The Flowers Gone was ik best wel benieuwd naar deze film.

Iets minder experimenteel dan z'n voorganger, maar het blijft een vreemde combinatie van klassiek en modern. Weer een nogal typisch liefdesverhaaltje, dat opgeluisterd wordt door licht aparte gebeurtenissen. De oorlogsscenes zijn zelfs maf (en erg theatraal). Ook het enige wat ik wat minder vond aan de film.

Verder weinig negatiefs te merken. Vaak erg mooie shots, leuk camerawerk, sterk kleurgebruik en erg aangename muziek. Ook leuk dat op het einde blijkt dat de drie mannelijke hoofdpersonages echt bestaan hebben, alleen is het hele verhaal rond hen fictie en hebben ze elkaar zelfs nooit gekend. Het zijn van Rainbow wordt ook mooi in het midden gelaten.

Aantal erg mooie scenes, een aandoenlijke Rainbow en een fijn liefdesverhaaltje. Zeker genoeg voor 4 kleine sterretjes.

Vroege Triads film.

Taylor Wong is een aardige regisseur. Niet bepaald verfijnd of subtiel, maar voor dit soort films wel uitermate geschikt. Deze Triads is een soort template voor een hoop latere Triad films, al zal deze ook vast en zeker niet de eerste geweest zijn.

Chow Yun-Fat draaft op als brave burger die de rol van z'n vader (Triad baas) moet overnemen wanneer hij komt te overlijden. Het resultaat laat zich raden. Een hoop klassiek Triad drama met redelijk wat geschreeuw, gevecht en mesgezwaai. Voor de originaliteit moet je deze niet opzetten, het is meer een film voor mensen die het betere Triad werk al achter de kiezen hebben.

Visueel is het matig, al is het camerawerk nog wel oké. Soundtrack is best ruk en ook qua acteerwerk is het niet super. Gelukkig is het verder wel best brutaal en rauw, waardoor het tempo er goed inblijft en de film nergens inzakt.

Eentje voor de echte liefhebbers en/of completisten dus.

2.5*

In China.

Denk niet dat ik het origineel ooit gezien heb, maar veel variatie zit er toch niet in dit soort romantische gevalletjes. Naar ik las blijft het ook allemaal redelijk dicht tegen het origineel aanleunen, maar of deze remake daar veel zieltjes mee gaat winnen ...

Dit is weer zo'n filmpje met veel Chinese gladheid. Dure kleertjes en wagens, blinkende gezichten en wat sightseeing in Europa. En een cameo van Louboutin, omdat het kan. Het heeft vast z'n publiek in China, maar veel internationaal appeal hebben dit soort films niet vrees ik, ondanks de Europese setting en ondanks de wil van China om internationaal voet aan de grond te krijgen.

Eentje om snel te vergeten. Chen voegt ook helemaal niks toe als regisseuse, het acteerwerk is matig, het plotje flauw en eigenlijk alles is zoutloos. 't Is één of ander blits Chinees ideaalbeeld waar ik niet zo heel veel mee kan.

1.0*

Leuk.

Had er niet zoveel van verwacht, maar viel erg goed mee. De eerste van Ka-Fai Wai en dat valt er eigenlijk nog wel vanaf te zien. Best wat visueel geëxperimenteer, wat deze verder nogal eenvoudige film een pak leuker maakt.

Mag er visueel absoluut zijn. Sterk kleurgebruik, dat vooral in de wat donkerdere scenes goed tot uiting komt. Soundtrack was ook best leuk, het acteerwerk redelijk matig. Fat doet het hier nog wel redelijk, maar het zal nooit m'n favoriet worden.

Fijne actiescenes verder, een goeie twist en een beperkte speelduur zorgen er verder voor dat dit filmpje een perfect tussendoortje is. Ondertussen bijna alle Ka-Fai Wai's gezien, dit vond ik veruit z'n beste single-project.

3.5*

Film begint traag.

Wat niet erg hoort te zijn. Hoe spetterender de ontknoping, hoe sterker het eerste deel daarmee wordt. De opbouw is best oké te noemen, dus zat ik te wachten op wat ging komen.

Wat dan komt is jammer genoeg een beetje aan de louwe kant. Man die drie tieners vasthoudt en mishandelt. Erg dat het op echtgebeurde feiten is gebaseerd uiteraard, maar qua spanning, gore noch smerigheid was het indrukwekkend te noemen. Er wordt ook niet al te denderend geacteerd, visueel soms aardige plaatjes maar doorgaans wat flauwig.

Blijft een aardige opbouw, een sisser van een middenstuk en degelijk einde over. Maar niet echt een film waar ik om sta te springen. Bij dit soort films toch liever een korter begin waar sneller de film ingedoken wordt.

2.5*, net.

Lang geleden.

Dat merk je vooral omdat het de laatste tijd niet meer zo in de mode is om in van dit soort uit de kluiten gewassen genrefilms met serieuze gore te strooien. Zelfs even schrikken aan het begin van de film, al had dat vooral met ontwenning te maken.

Ook dit "we houden er een aantal vast in onze kelder" type horror films is niet echt meer zo courant te vinden. Beetje raar van McLean om er dan nu mee op de proppen te komen, anderzijds is zijn output niet van die aard dat hij drie films per jaar kan maken, dus misschien zit hij nog wat vast in die periode.

Dit tweede deel is in ieder geval wat geanimeerder. De aanloop is korter, er zit meer variatie in qua locaties, personages en kills en op het einde gaat het ook iets meer los. Wel jammer dat dit ook betekent dat er 15 minuten teveel aanhangen, 90 minuten volstaan eigenlijk altijd wel voor dit soort filmpjes.

McLean doet het best aardig maar komt toch zo'n 6-7 jaar te laat met z'n film. Anderzijds is het nét nu wel weer eens een keer leuk om nog eens een film als deze te zien, maar voor een revival is het nog wat te vroeg. Best vermakelijk dus, alleen iets te lang.

3.0*

Ouwe Scorsese.

Er is een reden waarom typetjes als Belfort omringd worden door mensen die zich nooit een echte vriend zullen noemen. Zolang het goed met ze gaat valt er een hoop te rapen. Broodkruimeltjes voor Belfort zelf, maar waardevol voor diegene die ze oppikt. Wanneer zo'n typetje als Belfort dan van z'n zuil valt is er alleen niemand op hem op te vangen. Mensen zijn niet geïnteresseerd in de downfall van een loser als hem en maken zich dan ook zo snel mogelijk uit de voeten. Rest de vraag waarom het rise & fall genre toch zo populair blijkt?

Scorsese is sowieso mijn regisseur niet. Hij doet hier z'n gewone ding en dat boeit me zoals wel vaker voor geen meter, dan nog erken ik wel dat de eerste twee uur een stuk aangenamer zijn om volgen dan het laatste uur. Niet toevallig een scheiding die door rise & fall gekenmerkd wordt. Een scheiding die trouwens tot op de seconde terug te traceren valt in de film, zelden zo expliciet gezien.

Naar aloude gewoonte wordt er weer een cast van irritante losers bij elkaar gesprokkeld. Je kan ze ook flamboyante persoonlijkheden noemen, denk dat beide omschrijvingen passend genoeg zijn, afhankelijk van hoe interessant je het zelf vindt naar zo'n typetjes te kijken. Mij deden ze helemaal niks. De film verloopt verder als een aan elkaar gepraat roddelblaadje, met wat bloot, veel drugs, drank en hier en daar een licht uitzinnig momentje. Voor die laatste een halve ster extra.

Verder valt er bitter weinig te beleven. Oninteressante personages, visueel compleet verouderd, muziekkeuze om van te janken en een speelduur die mij althans dwingt de film niet later dan 18:00 op te zetten. Anders sukkel ik gegarandeerd in slaap.

En zelfs het beetje leedvermaak wat je normaal nog een fall kan puren is blijkbaar niet gegund, vreselijk einde op de koop toe. Mnee, het ging eventjes de goeie richting uit met Scorsese, maar als hij weer in z'n oude maniertjes vervalt haak ik meteen af. Slaapverwekkend.

1.0*

Saaiig.

Het eeuwige euvel van de weerwolf film is dat weerwolven duf zijn. Ze zien er echt belachelijk uit, niemand krijgt ze blijkbaar goed gestijld. Ook hier slaan ze een nogal dom figuur. Gaat ten koste van enige serieux, en da's jammer genoeg wel wat deze film wil uitstralen.

Op zich is het allemaal wel sfeervol opgezet. Best mooie decors, maar echt overtuigen wil het niet. Daar is Johnston geen goed genoeg regisseur voor. Del Toro vond ik een miscast, ook Hopkins kan niks boeiends van z'n rol maken. Weaving was dan nog het best op dreef, al herhaalt die ook steeds weer z'n trucje.

Een paar losse schrikmomenten (die geen van allen werkte) en wat povere gore. Verder vooral een herhaling van zetten, van volle maan naar volle maan.

De setting houdt het allemaal een goed uur draaiende, maar daarna is de rek er toch echt wel uit en wordt het snel saai.

Wacht nog steeds op een echt goeie weerwolvenfilm. Misschien iets voor de nieuwe generatie filmers?

1.5*

Rare Marvel.

Totdusver wist Marvel z'n films redelijk goed te positioneren tegenover elkaar, dat mist eigenlijk volledig in dit deel. Losstaand en buiten wat gekeuvel aan het begin en het eind een redelijk episodisch deel waar ze er nog 10 van kunnen produceren zonder aan de hoofdverhaallijn (de X-Men en consoorten) te raken.

Hoofdprobleem dat Marvel wat mij betreft heeft is dat ze nooit de balans vinden om nonsenseverhalen als dit op een serieuze manier te brengen. Het is allemaal nogal gewichtig, maar op het scherm gebeurt vaak de grootste onzin. Het is een wankel evenwicht dat nog geen enkele regisseur kunnen herstellen heeft. Meermaals vraag ik me tijdens een film als deze af waar ik nu eigenlijk naar zit te kijken.

Ander probleem is dat wanneer Amerika naar Japan trekt ze blijkbaar enkel een B-list cast ter beschikking krijgen. Vraag me af hoe dat eigenlijk loopt, maar genoeg Japanse acteurs die een echte meerwaarde zouden kunnen betekenen in een film als deze (vooral omdat een aantal Japanse rollen toch wat uitgebreider zijn), maar de bekende kopjes komen vooral uit slechte dramas en TVwerk. Waar ze de rest vandaan halen weet ik ook niet.

De mix van Japans en Engels is wat gek op sommige momenten (het vader/zoon moment), maar het is al wat dat er aardig wat Japans gepraat wordt. In ieder geval biedt de setting wel een kleine meerwaarde, met vooral het typisch hongermomentje dat er bovenuit steekt.

Vond de CG weer erg pover. Was ook al zo bij de eerste Wolverine. Verhaaltje niet al te boeiend, personages deden me niks en het einde gaat er qua wansmaak ver over. Duurde ook veel te lang, maar dat hoort allemaal bij het Marvel pakketje. Zal er nooit fan van worden als ze niks veranderen aan hun formule, de Iron Man reeks dan even uitgezonderd.

1.5*

Wel oké.

Op zich geen verkeerde film, maar het hangt er wel een beetje vanaf wat je van een film als deze verwacht. De scares zijn ronduit zwak, het verhaaltje beproefd en wie originaliteit wenst komt van een kale reis thuis.

Het draait dan ook meer rond de sfeer en een zekere spanning. Niet dat je onder je dekentje moet kruipen, maar de film is best stijlvol. Beetje het voor én nadeel van dat Britse jaren '40 sfeertje. Het is wat saaig en braaf allemaal, tegelijkertijd heeft het ook wel wat.

Vond alleen de keuze voor de realistische mist-taferelen niet zo goed uitpakken. Het maakt de film erg vaal en grijs, terwijl wat scherper contrast het vaker wat spannender of sfeervoller had kunnen maken. Verder vooral een mooie locatie, de geest zelf valt nogal tegen.

Een typisch geestenfilmpje dus, dat steunt op een goeie locatie, degelijk acteerwerk en een zekere mysterieuze spanning. Wie een volbloed horror verwacht komt echter van een kale reis thuis.

2.5*

Zeer matig.

Vooraf maar weinig over deze film opgevangen. Wist dat hij van James Watkins was en dat was eigenlijk info genoeg. Grote teleurstelling dan om bij het begin van de film te zien dat het een Hammer Films productie is.

En dat vat de film eigenlijk ook perfect samen. Een uberklassiek spookhuisverhaal, erg rechtlijnig en bekend terrein zonder enige verrassing. Maar ook Watkins komt niet volledig uit de verf. De schrikeffecten zijn povertjes en het opbouwen van échte spanning, ondanks sommige langgerekte scenes, lukte niet echt.

Wel sfeervol geschoten, daar ligt zo'n beetje het enige positieve punt van de film. Radcliffe, hoewel hij iets te jong oogt, was tegen verwachting in niet al te irritant, maar redden kan hij de film allerminst.

Spijtig nog van het onnoemelijk duffe einde, had best wat meer mogen zijn, deze film. Hopelijk gaat Watkins de volgende keer weer iets op eigen houtje doen, want in zo'n studiostelsel als Hammer gaat zijn talent verloren. Hij moet zich na deze film weer helemaal opnieuw bewijzen.

2.5*

Goed!

Een sterke mix van comedy en horror. Waar Offspring een trieste en amateuristische bewerking was, laat McKee hier zien hoe het wel moet. Vooral die vader is echt geweldig, maar ook de rest van het gezinnetje is aardig twisted.

't is even omschakelen na het begin in het bos, maar eens de verhoudingen tussen de familieleden een beetje duidelijk worden, wordt de film steeds leuker en geschifter. Visueel worden er leuke zaken gepoogd, enkel de soundtrack vond ik wat lastiger. Soms sterk geëdit en mooi samenwerkend met de beelden, maar die platte rock ertussen kon mij echt veel minder bekoren. Elke keer weer weg sfeer.

De film kabbelt rustig voort het eerste uur, daarna wordt het steeds hectischer en gekker, met een geweldige climax op het eind. Toch mist deze film net dat kleine beetje afwerking om écht geweldig te zijn. Zit hem in kleine zaken (zoals onder andere de soundtrack), maar toch merk geregeld dat het nog net iets beter gekund had.

Maar verder weinig te klagen. Leuke, frisse en best aparte horrorfilm. Er zit inderdaad wat Deadgirl in, maar ook The Hamiltons kwamen geregeld naar boven. In ieder geval weer eens een aparte Amerikaanse horror, dat was alweer een tijdje geleden.

Dikke 3.5*

Niet oninteressant.

Vooral omdat de vrouwen zelf redelijk ongegeneerd hun verhaal komen doen, terwijl half het internet hen verkettert. Dat zie je toch niet zo heel vaak. Het is alleen jammer dat Rawles er maar twee gevonden heeft, zo krijg je niet echt de indruk dat het hier echt om een sociaal fenomeen gaat.

Interessanter is eigenlijk de pushback op social media. Zag er ooit een zeer interessante Ted talk van, jammer genoeg krijgt het in deze docu net iets te weinig aandacht. Wel wat dwaze berichtjes, maar veel dieper wordt er niet op ingegaan (behalve dan dat één van de twee uiteindelijk stopt met de docu vanwege de druk van buitenaf). Had meer mee gedaan kunnen worden.

Het blijft ook een raadsel waarom ze nu net zo graag jagen, wat echt bekwaam om dat onder woorden te brengen zijn ze niet. De docu maakt ze wel wat menselijker en zorgt toch voor een iets ander perspectief, wat je uiteindelijk moet concluderen is dat ze naar de letter van de wet niet eens wat verkeerd lijken te doen. Al die mensen die zo vocaal tegen het jagen zijn zouden zich allicht beter daarop richten.

Het onderwerp boeit wel, mede vanwege de eerlijke portrettering, maar de docu gaat jammer genoeg niet echt diep in op de meeste zaken.

2.5*

Aardig filmpje.

Fijne cast die het ook allemaal wel leuk doen. Maar het zijn vooral een aantal geinige en grappige scenes die opvallen in dit wat stoffig geheel.

De stukjes met die hond zijn bijvoorbeeld aardig atypisch. Zeker gezien de literaire omgeving en de baardige, scruffy personages die doorheen de film slenteren. Dialogen zijn bij momenten wel leuk, de humor is aardig droog.

Toch groeit de film nooit uit tot meer als een degelijke drama/comedy. Het is allemaal net iets te gelaten en het duurt net iets te lang.

Verder geen vervelende film, vermaakt zeker wel en is bij momenten ook echt grappig, alleen het geheel is net wat te stoffig om echt goed te worden.

3.0*

Betere Kaye.

Zoals verwacht vind ik het allemaal iets leuker wanneer het niet vasthangt aan één of andere Robin Hood genreparodie. Er zit nog steeds wel wat genregeneuzel in, maar de setting is lekker vertrouwd in één of andere nachtclub met optredes en artiesten.

Een film die het verder niet zo nauw neemt met z'n plotje, want sommige optreden en scenes worden erg lang gerekt. Zo mag Vera-Ellen vlotjes een heel nummer dansen en mag Kaye ook een hele zanger-skit doen. Het verhaal wordt braafjes even op pauze gezet.

Kaye zelf is best wel lollig. Niet alles is even grappig, maar zijn inzit is onmiskenbaar en zelfs wanneer scenes niet zo heel lekker lopen blijft hij vrolijk verderdoen tot er alsnog wat grappigs uitkomt. Het maakt dat deze filmpjes toch nog redelijk makkelijk wegkijken, zelfs als stellen ze verder niet zo heel veel voor en is het vooral gericht op mensen die de dans en zang nummers kunnen waarderen.

1.5*

Weinig Wonder.

Een film waar veel (te veel) om te doen is geweest. Onthaald als een waar meesterwerk, op handen gedragen door een hele groep mensen en als je diezelfde groep mag geloven, het startschot voor een betere wereld.

Jammer genoeg lijkt alles teveel op de Olympische gedachte te hinken. Meedoen is blijkbaar belangrijker dan winnen en in dit hele verhaal lijkt kwaliteit uiteindelijk geen al te grote rol te spelen. Wonder Woman is gewoon de zoveelste banale superheldenfilm waar regie de minst belangrijke schakel is.

Saving grace zou dan Gal Gadot moeten zijn, maar die acteert echt belabberd. Slaat een redelijk lomp figuur in actiescenes en wordt ook niet geholpen door lelijke cinematografie en art design op de momenten dat ze stoer moet lijken. En het helpt al helemaal niet mee dat haar personage nogal lomp en vervelend is. Medelevend op het ridicule en irritante af. Niet dat de rest zoveel beter is. Pine is kleurloos en Thewlis lijkt ook van het padje af.

De effecten zijn zeker niet van het hoogste niveau, de intro is de kitsch voorbij, de humor is pijnlijk en het hele WOII gebeuren is redelijk bespottelijk. Ik lees dat er 4 mensen aan het plot geschreven hebben, blijkbaar hadden die allen een verschillende film voor ogen. De enige constante is dat niks lijkt te werken.

Maar hé, Jenkins is even brak als haar mannelijke collegas en Wonder Woman slaat een even idioot figuur als haar mannelijke tegenhangers. Applaus en vieren maar!

0.5*

Het eerste wat ik dacht was in ieder geval niet 'wow'. Eerder iets in de stijl van 'Dit gaat verkeerd aflopen'. Wat je al mooi noemt natuurlijk. Wat halfbakken Gigerart, kutCGI, en een nogal bedenkelijk colorpalette. Wat wel leuk was waren de maquetteshots die er af en toe tussen zaten (niet alles is 3D, somige scenes zijn nagebouwd en echt gefilmd.)

Verder was dit maar een niemendalletje, met een afschuwelijk einde, waarschijnlijk was het geld op. Daar leek het alleszinds toch op. Van de 3 Koreaanse animatiefilms die in 2003 de wereld rondgingen, zeker de zwakste.

2*

Redelijk.

Vond het best aardig wegkijken, al was het net allemaal iets te doorsnee om echt te boeien.

Aardig traag tempo. Zo blijven we geregeld kijken naar landschappen waaruit de personages al lang weer verdwenen zijn. De omtrek van het dorpje is trouwens echt de moeite, maar veel verder dan het registreren van een mooie omgeving komt de film niet. Allemaal wel keurig, maar knap gefilmd vond ik het niet.

Muziek is iets boeiender, zeker de dreigende waves en soundscapes gaven sommige scenes wat extras mee. De muziek vond ik uiteindelijk nog het beste aspect van de film.

De relatie tussen de twee is redelijk standaard, het einde daarentegen komt wel erg hard uit de lucht vallen. Mocht het wel, het breekt de arthouse sleur een beetje en geeft de film wat meer smoelwerk. Los van enige betekenis die je nog aan het einde kan hangen.

Het hele tsunami gebeuren vond ik alleen erg slecht naar voren komen. Het speelt in de achtergrond wel, maar de focus ligt te sterk op de romance, waardoor er verder in de film maar weinig speelt.

Geen slechte film, maar verre van mijn favoriete Thaise film. Daarvoor vond ik het allemaal toch wat te beproefd.

3.0*

Hmmm, fijn hoor.

De lage score verrast mij toch wel. Niet omdat ik vind dat op MM films zo geweldig gescored worden, maar dit type drama eindigt doorgaans toch wel een stukje hoger. Twee verhaallijnen die mooi bij elkaar komen, veelvuldige verwijzingen naar het verleden en een stevige brok sentiment.

Zeker niet altijd mijn ding, maar ik vond de regie van Haynes echt uitmuntend. Delicaat, maar ook trefzeker. En ondanks dat het zich afspeelt in de jaren '20 en '70 en de tijdperken met respect getoond worden, voelt het toch ook weer niet heel erg ouderwets aan.

Er zitten wel wat probleempjes hier en daar. Zo is het 20s fragment wel beduidend mooier (maar jammer genoeg korter), is de finale wat te lang (ondanks dat het streepje animatie daar écht wel leuk is) en is de afwikkeling wat té toevallig allemaal. Maar omdat Haynes alles netjes onder controle heeft is dat amper een probleem.

Verder hulde voor Millicent Simmonds, zij speelt op jonge leeftijd echt erg goed. Fijne ontdekking dit, jammer dat het blijkbaar weer niet bij de juiste mensen terechtkomt.

3.5*

Geen vervelende film, maar als drama valt het toch te licht uit.

Soms nogal pover in elkaar gezet. Knullige special effects, die vaak ook totaal onnodig zijn (de aanrijding), beetje vreemde humor. Echt geweldig is het niet, vermakelijk wel.

De drie verhalen zijn aardig door elkaar gewoven, al is ook dit al veel beter gedaan. Het sentiment raakt ook niet altijd de juiste snaar, waardoor er nogal wat ups en downs in de film zitten.

Had zeker meer in gezeten, al leek de film nu niet direct zoveel meer te willen zijn. Je komt erg makkelijk de 90 minuten door zonder je te vervelen, maar daar houdt het ook zo'n beetje op. 2.5*

Blijft een sterke film.

Opvallend toch dat het thema (de opkomst van buitenlandse naties in China) best nog uitgewerkt wordt. Meestal draaien dit soort films toch volledig rond de actie en is het plot compleet onbelangrijk. Hier spendeert Hark toch wat tijd aan het thema, al is de uitwerking niet meteen erg diep of genuanceerd.

Maar uiteindelijk is het toch de actie die overtuigt. Li blijft geweldig, sommige scenes blijven ook toppers in het genre, zeker het eindgevecht in de schuur. Prachtige choreografie, meer dan naar behoren uitgevoerd. Het is zeker niet voor niks dat deze film een klassieker geworden is.

De afwerking is een beetje ruw en het acteerwerk is een acquired taste, maar da's normaal voor dit soort Hong Kong filmpjes. In ieder geval blijft het een aanrader voor liefhebbers van het martial arts genre, zeker wie een zwak heeft voor die 90s films.

4.0* en een uitgebreide review

Beetje jammer dat de enige post bij deze film nog foutief is ook. Ook in deel 4 werd de rol van Wong Fei Hung door Chiu vertolkt.

Kon persoonlijk ook deel dit geweldig smaken. Tsui maakt er een heerlijk actiefestijn van. Film ziet er mooi uit, sterk kleurgebruik en leuke camerastandpunten (typische scheve shots) en de actie is lekker kinetisch in beeld gebracht.

Chiu vind ik persoonlijk echt indrukwekkend. Met alle respect voor Li, maar Chiu doet hier absoluut niet onder en raast als een wervelwind over het beeldscherm. Choreografie is erg goed, zoals eigenlijk wel steeds in de reeks. Inventieve gevechten en erg sterk uitgevoerd.

Verhaaltje is vermakelijk en goed volgbaar, wat ook dit deel weer tot een toppertje in het genre maakt. Sterk hoe deze reeks zich staande houdt zelfs in het vijfde deel. Uiterst vermakelijk en verplichte kost voor de martial arts liefhebbers, zeker zij die een boontje hebben voor het early 90s werk dat uit HK komt.

Uitstekend vermaak en nog steeds indrukwekkend ballet. 4*

Erg fijn.

Valt me toch op dat deze film nog steeds best fris aanvoelen. Misschien omdat de HK cinema vlak na z'n hoogdagen zo hard gecrashed is en daarna een iets andere richting is uitgegaan, maar de actie in deze films blijft van een érg hoog niveau.

Eerste uur is een vlotte aanloper, daarna is het één en al actie wat de klok slaat, met de gevechten tussen Li en Yen als absolute hoogtepunten. Kijkende naar cast en crew is het op zich ook niet zo héél verwonderlijk dat het allemaal nog steeds genietbaar is, toch allen behorende tot het beste wat hun generatie te bieden had.

Fijn is ook dat deze filmpjes de laatste paar jaren netjes gerestaureerd zijn, dat doet toch ook wel wat. Dat maakt het nogal wat makkelijker om te genieten van het heerlijke camerawerk en het fijne kleurgebruik. Voer voor de actieliefhebber dit, heb al zin om de rest van de reeks ook nog eens een kans te geven, al zijn er nog een paar andere titels die voorrang krijgen volgend jaar.

4.0* en een uitgebreide review

Ook dit deel weer erg leuk.

Al is het wel duidelijk z'n donkere edge kwijt. De film richt zich steeds meer op het typische good guy/bad guy gevecht met een stevige streep silly humor.

Ook minder typische kung-fu gevechten, al was het begin met "Clubfoot" wel erg gaaf. In de plaats krijg je mooie leeuwendansen. Chaotischer en wilder maar ook erg gaaf.

Wie Hark en Li kent, of wie de vorige delen gezien heeft weet ongeveer wat hij mag verwachten. Net wat anders maar denk niet dat de film daarmee veel zieltjes zal winnen, noch verliezen.

Erg mooie martial arts film weer, de reeks behoort zeker tot de betere in het genre. Erg vermakelijk en bij momenten lekker spectaculair, hele dikke 3.5*. Heb toch liever iets meer "echte" gevechten.

Zeker niet mee eens.

Deze film verhoudt zich erg goed ivm de andere delen. Indrukwekkend voor een reeks van 6 films dat de kwaliteit amper afneemt.

De grote namen zijn een beetje weg uit de reeks (hoewel Hark Tsui nog steeds meegeholpen heeft aan het script), maar ook daarvan is weinig te merken. Het camerawerk is opvallend goed en lijkt zelfs nog mooier mee te gaan met het ballet dat Man Cheuk Chiu opvoert. Geen Li maar wat kan deze man ook een prachtig potje vechten. Wat betreft draadkunstjes vind ik hem zelfs nog wat beter dan Li.

Gevechten zijn verdomd indrukwekkend, zoals qua uitvoering, creativiteit als qua choreografie. Wel veel stuntwerk, maar Chiu laat ook goed zijn dat hij gewoon erg bekwaam is. Dit vierde deel neemt de leeuwendans over en gooit er nog een mooi schepje bovenop. Indrukwekkende gevechtstak/dansspektakel dat erg mooie scenes oplevert.

Verder typische martial arts films early 90s HK. Voor de fans zeker een aanrader. Acteerwerk en verhaal zijn niet de sterkste kant maar wie daar nog naar zoekt in het vierde deel van een reeks als deze ...

Paar erg indrukwekkende gevechtsscenes, naadloos vormgegeven en perfect weergegeven. Yuen en Li worden niet echt gemist, of in ieder geval perfect vervangen.

4*

Blijft leuk.

En daar was ik vooraf niet zo zeker van, want Jing Wong blijft toch een raar mannetje. Maar omringd met de juiste mensen weet hij eindelijk eens een klein meesterwerkje gemaakt. Het is 100% formuliewerk, maar de uitvoering is naar behoren, het entertainment ook.

Jet Li is cruciaal in het verhaal, samen met Woo-ping Yuen zorgt hij er voor dat de actie goed zit. Jing Wong voegt vooral wat weirde ideetjes toe, zoals het gevecht tussen de kip en de duizendpoot. Weird, maar ten minste wel memorabel, iets wat een film als deze nodig heeft.

Verder niet te veel van verwachten, 't is gewoon lollig entertainment die uit een goed geöliede machine komt gerold. Fun fun.

4.0* en een uitgebreide review

Ik denk ook deel 6. Zo staat hij toch geafficheerd op mijn versie.

De eerste in de serie die ik zie, beetje jammer dat ik de rest niet eerder gezien heb, maar erg lastig aan te komen. Vooral die Chinese martial arts films lijden wel eens onder hun vroegere (relatieve) populariteit lijkt me. Aangezien de meesten wel uitgebracht zien lijkt er weinig interesse om ze opnieuw de markt op te gooien. Alleen zit je dan wel met een niet aan te horen Amerikaanse dub opgescheept vaak.

Soit, in deze aflevering gaat Li brandhout maken van de indiaantjes en cowboytjes, wat mij best beviel, aangezien mijn afgunst van het hele western gebeuren. De setting is wel een klein nadeel, maar de genadeloosheid waarmee Li en companen iedereen in elkaar meppen is erg fijn.

De film heeft een hoop niet, zoals goed acteerwerk of een goeie soundtrack. Visueel is het vaak ook pover, al ligt dat meer aan de setting. Gelukkig is het martial arts gedeelte wel weer op niveau (zoals eigenlijk steeds wel in Li's HK werk). Dus op dat gebied, erg fijn vermaak, met weer een hoop leuke, mooi uitgevoerde scenes.

Geen topper verder, maar een leuke aanvulling en een fijn tussendoortje. Goed zoethoudertje tot het volgende meesterwerk(je).

3.5*, vermakelijk, vliegt voorbij.

Redelijk.

Wat deze voor heeft op genregenoten is dat er eigenlijk continue geknokt wordt. Meestal zijn dit soort filmpjes 1 uur saaiheid en 30 minuten actie, deze film zit echt volgestouwd met actiescenes.

Niveau van de actie is aardig, hoewel het nooit echt superhoogstaand wordt. Iets wat ik toch wel hoop bij een Yuen film. Zit best leuk knok- en stuntwerk bij, maar de choreografieën zijn niet altijd even leuk of origineel.

Verder erg standaard verhaaltje, feit dat de helft van de personages Chinees gedubd is stoorde mij toch ook wel een beetje. Gewoon niet doen zoiets.

Verder leuk om Yen weer een keer aan het werk te zien, toch jammer dat hij samen met Yuen niet meer gemaakt heeft. Heeft zo toch een deel van z'n carriere verkloot. Gelukkig wel weer op het goeie pad de laatste paar jaar.

Leuk om een keertje gezien te hebben, vermaken doet het zeker, maar echt goed is het nu ook weer niet.

Edit: die 18+ aanduiding

3.0*

Vroege Yip.

Niet bijster bijzonder, maar voldoet wel als filmpje. Verhaaltje is ondertussen wel bekend. Nobody komt terecht in de traids, beetje dollen enzo, waarna blijkt dat het toch allemaal niet zo'n fijn is in het wereldje.

Leuk rolletje weggelegd voor Yip zelf, en natuurlijk Anthony Wong die hier weer een heerlijke smeerlap weet neer te zetten. En wat heeft die vent toch ook in veel film meegedraaid.

Verder wat aardige filmverwijzingen, met Wong als Desperado als hoogtepunt. Beetje jammer van een nogal foute soundtrack, verder visueel ook niet geheel boeiend, bij momenten zelfs erg lelijk.

Vernieuwend verre van, redelijk standaard triad filmpje met een aantal toffe personages en een uitgekauwd maar effectief verloop.

Kleine 3*, Yip is er met de jaren toch best op vooruit gegaan.