Meningen

Gemengd succes.

Veel slechter dan de originele reeks kon deze niet zijn, zeker van het eerste en derde deel heb ik nooit echt de toegevoegde waarde begrepen. Goedkope en kitscherige horror comedies die ten onder gaan aan slechte humor en goedkope effecten.

De aanpak van deze remake is iets serieuzer, al blijft er een duidelijke komische ondertoon (zoals de eeuwig weerkerende nerd. Toch had deze film nog heel wat beter kunnen zijn. Uiteindelijk mist het vooral spanning en impact, iets waar Alvarez toch wel op lijkt te gokken.

Probleem van de film laat zich het best illustreren door de eindscene. Je hebt daar als regisseur echt één epic shot inzitten. Levy voor het brandend gebouw, van de zijkant, chainsaw die wild door de laatste whatever boort. Met de lawaaierige muziek erachter meer dan episch, maar Alvarez gunt je amper een seconde. Daarna wordt er alweer geknipt naar warrige close-up blubber en ander oninteressant gedoe. Je moet als regisseur echt half blind zijn om zo'n beslissing te nemen..

En zo zitten er aardig wat momenten in. Alvarez neemt nooit de tijd om de gore een impact te laten krijgen. Visueel is het een fijne film, maar de montage is crap en het warrige camerawerk vaak erg ineffectief. Misschien omdat het uiteindelijk een bioscoop film moest worden, maar ik had de film echt heel wat harder gewild.

Verder een aantal details die niet best waren. Flauwe schrikeffecten, de demonen klonken wat belabberd en nergens weet de film echte spanning op te bouwen. Komt ook wel omdat er eigenlijk niet zo veel gek uitzinnigs gebeurt. Een aantal jongeren worden bezeten en beuken wat op elkaar in, maar met het hele dodenboek hoop je toch meer op Cliver Barker toestanden.

Niet hard genoeg, niet spannend genoeg. Gelukkig wel bloederig en doorheen de slechte montage genoeg moois om het niet vervelend te maken. Veel beter dan het origineel, maar ergens in deze film zit een veel betere verborgen. Jammer dat die er nooit echt uitkwam.

3.0*

Ik.

Nogal wat beter dan het eerste deel. Een aantal scenes waar het camerawerk beter tot z'n recht komt en de effecten niet storend zijn. Jammer genoeg nog steeds een salvo aan scenes waar dat wel het geval was. Blijft een goedkope bedoening, maar stukken beter dan deel 1.

Eng of spannend was het eerste deel ook al niet, slim dus om er maar een comedy van te maken, werkt veel beter. Jammer genoeg beperkt het comedy gedeelte zich vooral tot het middenstuk en de finale, waardoor de rest redelijk saai en nutteloos blijft.

Ach, zo geweldig grappig is het ook allemaal niet, mag niet in de schaduw staan van een film als Braindead (zeker ook niet qua uitwerking), maar vermakelijk was het gelukkig af en toe wel.

Gelachen met dat handje en het oog, verder alles iets beter dan het eerste deel, maar veel soeps is het nog steeds niet. Wel potentieel, dat in andere films veel beter uitgewerkt zou worden.

2.0*

Heb het vanavond nog eens geprobeerd, maar blijf dit een vreselijk broddelwerkje vinden.

Effecten zijn echt barslecht (!) en van gore is er amper sprake. Of je moest vies zijn van wat aardappelpuree, wat blijkbaar uit afgestorven mensen komt.

Camerawerk heeft zeker model gestaan voor films als Tetsuo, maar ook daar bak Raimi er qua uitvoering helemaal niks van. Vreselijk geëdit ook, ridicule muziekkeuze en gewoon erg amateuristisch.

Amper te begrijpen dat deze film boven de 2* gemiddeld uitkomt, aan mijn score verandert in ieder geval helemaal niks. Oeverloos saaie en lelijke film.

0.5*

Blijft een geweldige film.

Ranzig en goor, maar ook uiterst grappig en origineel. Veel geweldig camerawerk, leuke trucjes en slimme shots die vooral de sfeer van de film versterken. Daar draait het dan ook allemaal om. Het wereldje van het klootjesvolk vorm geven.

Mortier slaagt er als geen ander in, en levert makkelijk één van de beste Belgische films af. De vergelijking met Trainspotting op de cover begrijp ik wel, maar deze film is toch nog een stuk ongezelliger. Op bepaalde momenten is de grens tussen bits en grappig wel érg klein.

Maar vooral ook hulde voor het dialect, die hier eigenlijk de grootste hoofdrol opeist. Geweldig plat taaltje dat de dialogen naar een ongekend niveau tilt. Esthetisch is het niet, maar daarom niet minder fantastisch.

4.5* en een uitgebreide review

Goed, maar had op net iets meer gehoopt.

Vooral het eerste uur is sterk. Strak vormgegeven, redelijk down-to-earth en met strakke CG. Zo'n film die je later kan citeren als het gaat over de meerwaarde van CG over traditionele effecten. Ik zat er best wel in.

Maar dan trapt de film weer in iets teveel oude valkuilen. Heb er begrip voor dat AI nog steeds een topic is waar we niet echt weten waar we aan toe zijn, maar steeds hetzelfde riedeltje wordt toch saai. Veel voegt deze film niet toe aan de bestaande vragen en overpeinzingen, integendeel. Naar het einde toe gaat het gewoon weer dezelfde richting uit. Jammer.

Vond het einde ook wat geforceerd. Hoewel niet erg veel actie, loopt het toch niet echt lekker. Garland had een intelligenter einde moeten schrijven, ééntje wat dichter aanleunde bij het eerste deel van de film.

Soundtrack ik oké maar niet zo heel opvallend, visueel vooral erg strak. Er wordt leuk met belichting gespeeld, maar op dat vlak ben ik de laatste tijd al iets meer verwend (en gewend). Acteerwerk verder ook goed genoeg, best een lastige rol voor Vikander maar ze speelt overtuigend.

Als afsluiter nog één klein dingetje: mensen die programmeren doen dat nooit lijn per lijn. Klein filmfoutje daar.

3.5*

Fijn.

Beetje verrast door de bekendheid van deze film. Had er eigenlijk nog nooit van gehoord, maar zit toch al bijna aan 1000 stemmen, dus zomaar een klein genrefilmpje is het niet. Nu is het ook wel zo dat een jaar of 10 geleden dit soort films wel wat meer aandacht kregen, alsnog vreemd dat deze volledig langs mij heen is gegaan.

Gelukkig alsnog kunnen meepikken. Vond het een best een toffe film. Niks écht speciaals, daarvoor blijft het net allemaal iets te braaf en bekend, maar de uitvoering van deze mystery/thriller is toch redelijk feilloos. Zeker voor eentje die zich maar op één locatie afspeelt (de korte beginsegmentjes uitgezonderd).

Acteerwerk is aardig, het mystery wordt de hele film lang gehandhaafd en de spanning zit er ook best goed in. Voor een hogere score had het audiovisuele net wat sprekender mogen zijn en had het einde ook nét iets leuker gemogen, maar verder helemaal niks te klagen over dit filmpje. Amusement gegarandeerd.

3.5*

Erg leuk.

McCord zet een compleet weird en gestoord personage neer. Moeilijk te doorgronden maar wel met zekere humor gebracht. De gesprekken met God zijn onderandere erg grappig om volgen. In ieder geval draagt ze de film met gemak.

Vergelijkingen met May en Welcome To The Dollhouse komen regelmatig terug en niet onterecht. Vooral de invloeden van Lucky McKee's werk zijn goed voelbaar, toch weet Richard Bates Jr. een zeer eigen draai aan deze film te geven.

De mix van humor, drama en horror is erg geslaagd, de weirde dromen van McCord zijn uitschieters en de lengte van de film zorgen ervoor dat het nooit gaat vervelen. Tel daarbij het geweldige einde en je hebt eigenlijk een film die iets beter zou moeten zijn dan het uiteindelijke resultaat.

Het geheel is eigenlijk net iets te slordig. VIsueel net dat ietsje te karig en ook de soundtrack had iets sterker gemogen. Ook maar Richard Bates Jr.'s eerste film, dus hopelijk is er nog een hoop groeimarge. In ieder geval een erg fijne kennismaking et Bates, kijk al uit naar z'n volgende.

3.5*

Matig.

Eens het spel op de wagen zit is het geen verkeerde film. Visueel wel sfeervol, de gore af en toe leuk en goed tempo. Die twist op het einde is inderdaad melig maar ach, voor het verhaal kijk je dit soort onzin toch al niet.

Probleem is dat je eerst een hoop vervelende onzin doormoet om tot aan het horrogedeelte te komen. Weer een groepje jeugd dat onuitstaanbaar is. Erg vervelend volk om mee op te trekken en dat wordt toch een dikke 30 minuten van het publiek verwacht.

Verder wel redelijk met jeroentjuhhhhh eens. Ondertussen horror van de oude stempel, echt geweldig is het allemaal niet meer en zeker niet als iemand als Nispel gewoon weer de oude formule van stal haalt, zonder er iets aan toe te voegen. Als filler valt het nog wel mee, maar daar stopt het dan ook wel. Anderzijds is Nispel nooit een horrortalent geweest, dus veel hoefde je al niet van deze film te verwachten.

2.5*

Beetje trieste film. Nogal saai in beeld gebracht, en het hielp ook al niet dat ik na 5 minuten het einde reeds voorspeld had (Niet dat het overduidelijk is, maar af en toe heb je zo iets van 'och nee, ze gaan er toch dit niet van maken'. Eerder al gehad bij The Usual Suspects).

Het einde was slap omdat je de vraag van mijlenver ziet aankomen, en deze amper relevant is. Als open einde is het nogal makkelijk, en het wordt eigenlijk tijd dat mensen zich de relevantie van de 'wat is echt' vraag eens gaan befilosoferen, in plaats hun tijd te verdoen met nutteloze vragen.

Fijn.

Zoals wel vaker bij Sanchez's films. Al moet gezegd dat hij een beetje laat is met deze film. Vorige jaar was er al een kleine lading aan Bigfoot films, waardoor het toch allemaal iets minder origineel is dan gekund had.

Verder probeert de film ook niet echt om zich te onderscheiden van andere genrefilms, toch niet qua opzet. Een paar jongeren in een bos, een hoop GoPros en een bigfoot. Eentje die al redelijk snel in beeld komt. Sanchez laat verder ook niet veel ruimte voor mysterie, hij gaat gewoon vol voor de confrontatie.

Je ziet z'n kunde wat betreft found footage materiaal. Bij momenten gezellig spannend, de personages zijn ook niet opvallend vervelend en het laatste half uur mag er best zijn. Maar dat beetje meer zit er deze keer niet in.

Hopelijk volgende keer weer een iets origineler, of in ieder geval mysterieuzer concept. Nu was het iets te snel duidelijk waar het heenging, en dan verliest een film als deze toch al snel wat van z'n kracht.

3.0*

Vermakelijk.

Opvallend dat 2010 het jaar van de cynische docukijker is geworden. Samen met Catfish bestaat er over deze film nogal wat onduidelijkheid over de echtheid van deze docu. In tegenstelling tot Catfish vind ik het hier echter minder interessant. De twijfel leek niet zozeer vanuit het verhaal zelf te komen, maar door de wat slordige manier van docu maken. Vooral Thierry's financiële situatie krijgt weinig aandacht, waardoor sommige situaties wat vreemd ogen. Waar haalt hij bijvoorbeeld het kapitaal voor z'n show?

Verder is Banksy zelf een interessant figuur en ideaal natuurlijk om als kijker zelf wat controverse rond te bouwen. Vanuit dat oogpunt zou Banksy wel een beetje het punt van z'n eigen docu onderuit halen, dus neem ik maar aan dat het gewoon echt is.

Thierry is een apart ventje maar duidelijk niet het interessantste figuur in deze docu. Behalve dat hij in het laatste half uur een interessant punt illustreert (hij ziet zich als kunstregisseur - niet maken, enkel laten uitvoeren - die een aardig muntje uit z'n zaak weet te slaan). Verder is het een redelijke nobody die buiten wat oeverloos gelul niet veel te vertellen heeft. De scene die hij echter beschrijft is veel boeiender.

Zitten mooie kunstwerkjes tussen, al vind ik dat er teveel makkelijke stencils gebruikt worden. Ik hou dan vooral van de street art die echt binnen z'n omgeving geïntegreerd is. Die vent die overal schaduwen van tekende vond ik bijvoorbeeld bijzonder.

Vermaken doet het verder wel, de welles/nietes discussies rond de echtheid vind ik wat overdreven en vooral hypegedreven, in het geval dat het opgezet is verneukt Banksy in ieder geval wel een beetje de opzet van deze documentaire.

3.0*

Oersaai.

Maar wel een ideale afsluiter voor m'n onofficiële ouwelullentrilogie. Na de nieuwe Mann en Godard, weet Scott als derde de reeks af te sluiten met een staaltje cinema van weleer. Groots opgezetten, lawaaierige en epische rotzooi die geen seconde wist te boeien.

Los van al de casting perikelen is de cast zelf ook gewoon érg slecht. Bale is doods, Edgerton compleet charismaloos en een aantal bijrolletjes (Kingsley, Torturro, Weaver) niet om aan te zien. Volgens mij had iedereen tijdens het filmen al door dat dit 'em niet ging worden.

Visueel vond ik het ook érg tegenvallen, ook technisch. Green screens vond ik vaak opvallend, stof was vaak erg fake en de scenes die indrukwekkend moesten zijn, zijn dat vooral niet. Het zal dan wel iets helpen om dit in de bios te zien (al ben ik blij dat ik hier m'n geld niet aan uitgegeven heb), thuis op de bank oogt het allemaal slaapverwekkend. En die onzin wordt dan ook nog eens gerekt tot 150 minuten.

Nee, alweer een Scott om snel te vergeten. De laatste tijd bakt hij er echt helemaal niks van, doet vrezen voor de projecten waar hij momenteel nog mee bezig is.

0.5*

Oef wat slecht.

Horrorfilms zijn zelden origineel, maar dan nog zijn er gradaties. De gemiddelde "mensen in een wagentje rijden het bos in" horror mag dan wel een bekende formule volgen, als kijker wordt je het eerste half uur ten minste nog in de waan gehouden. Zijn het op hol geslagen jongeren, is het een masked killer, gestoord dier of toch iets supernatuurlijkers? De pay-off is meestal wat teleurstellend, maar het mysterie is er nog wel.

En dan zijn er films als deze Anna Ecklund. Exorcisme film, de titel zegt het al. Vanaf minuut 1 het duidelijk welk pad deze film gaat afleggen, niks mysterie, niks spanning. En de film doet ook écht geen moeite. Alle clichés worden gewoon afgechecked, één voor één, netjes op een rij. Je vraagt je af wat Andrew Jones bezielt zo'n film te maken.

Dan is het nog wel zo dat het einde toch nog een kleine wending krijgt, maar dan is het kalf al lang verdronken. En daarbij is het ook wel érg melig allemaal, dus om daar nu eerst 65 minuten aan crappy horror voor te doorstaan ...

Visueel is het ook niks, soundtrack is erg matig en acteerwerk is te beperkt. Jones weet geen sfeer of spanning op te bouwen, misschien dat mensen die nog nooit een exorcisme film gezien hebben het iets anders zullen ervaren, maar het is nu ook niet bepaald een klein, onontgonnen genre meer.

Gewoon skippen als je denkt dat je op basis van de titel het verloop al kan raden .... dat is namelijk ook gewoon zo. Enkel op het einde een kleine kwinkslag, maar die is niet eens goed genoeg uitgewerkt om daar veel aandacht aan te besteden. 't Is gewoon slecht allemaal.

1.0*

Flauw.

Een mix tussen courtroom en exorcisme zou ervoor kunnen zorgen dat het exorcisme gedeelte wat extra power zou kunnen meekrijgen. Ondertussen zijn er zoveel exorcisme films die allemaal exact hetzelfde pogen te doen dat het effect van het hele exorcisme gebeuren al een tijdje is uitgeblust, maar deze mix in deze uitvoering helpt het genre toch ook niet vooruit.

De exorcisme scenes zijn best tam, maar ook het courtroom drama is redelijk dik aangezet en weinig subtiel. Helpt ook niet dat het visueel allemaal erg droef overkomt, waardoor de film op belangrijke momenten sfeer tekort komt.

Pover acteerwerk is de finale nagel in de doodskist van dit filmpje. Het is allemaal erg TV-film achtig, daar waar een regisseur als Derrickson toch tot meer in staat is. Niet dat het mijn favoriete regisseur is, maar dit is toch één van de mindere dingen die ik hem zien doen heb.

Op zich is de mix als idee niet zo'n slecht idee, maar dan moeten de twee afzonderlinge genres wel goed uitgewerkt worden. Dat was hier absoluut niet het geval, derhalve een flauwe film (die ook nog eens veel te lang duurt).

1.5*

Wat een klotenfilm.

Echte hoop zooi bij elkaar. Het "wetenschappelijke" wat ze aan de film probeerden mee te geven wat té lachwekkend. Zo'n telepatisch sync apparaatje dat gepikt lijkt uit een vooroorlogse Gojira film doet het echt niet goed in een horror (?) als deze.

Verder is die hele Afrikaanse angle ook compleet waardeloos en zorgt het enkel voor wat irritante muziek. Een hoop geblaat over Bezuzu en vooral veel saaie scenes. De eerste 90 minuten zijn eigenlijk een aanloop tot het einde wat eindelijk weer wat geëxorceer met zich meebrengt.

Had ook gewoon anders kunnen noemen deze film. Na Deliverance kan Boorman mij weer niet bekoren met dit ding. Al is deze dan nog enkele gradaties erger.

Overlange, saaie, compleet ridicule en onspannende film. Wil het niet eens een horror noemen.

0.5*

Wat mij betreft had hier gerust "humor" bij mogen staan.

Wat een vreemde film eigenlijk. Het begin kent enkele hilarische scenes, zoals het vertelseltje over de karper in het bad van de detective. Had nu niet meteen droge humor verwacht en mede doordat het compleet uit het niks komt wordt het extra grappig. Apart.

Het hele Gemini gebeuren is niet veel, eng is de film ook niet. Het politieonderzoek is verder best saai.

Maar de film kent vele gezichten. Net wanneer het de serieuzere kant lijkt op te gaan krijg je een knotsidootgekke scene in de hemel Het leek bijna een parodie. De film doet geregeld nog best gek (die oma op het plafond ) wat de rek er gelukkig wel een beetje inhoudt.

Wat normaal gezien 2* had opgeleverd, maar zoals Linn al zegt, deze film zit echt nokvol (voor mij) bekende quotes. Altijd leuk om die ter herkennen (als je ze eigenlijk enkel uit nummers kent) maar gezien de hoeveelheid krijgt de film er nog een extra halve ster bij.

2.5* dan maar. Absoluut niet eng, noch sfeervol. Wel grappig en soms compleet fout. Oneindig veel leuker dan het vreselijke tweede deel, maar niet sterk genoeg om beter te zijn dan deel 1.

Vond deze ook nog goed gaan.

Niet omdat het spannend is, vond ik absoluut niet. De helft van de film is doodgewoon drama met een bijbelse schwung.

Maar het sfeertje zit goed en jaagt je zonder te vervelen doorheen de twee uur, wat best lang is voor een horror. Blair speelt het inderdaad opvallend goed, een paar leuke scenes zorgen dat het interessant blijft (met name het gevloek en gebrul - wat ook een hoop leuke samples oplevert).

Leuk verder om Burstyn eens op jongere leeftijd te zien, al vond ik haar nu niet altijd even best acteren.

't Had wat beter gekund, voornamelijk beide priesters dan, die tijdens het exorcisme echt stevig onder moeten doen voor Blair. Einde is ook een beetje plots, maar al bij al een sfeervol, rustig verteld horrortje. Eng is't alleen niet meer.

3*

Eén van de betere delen.

Harlin is geen slecht regisseur, zo blijkt weer. De originele Exorcist was best oké, maar daarna kwamen een aantal vervolgen die absoluut niet wisten te overtuigen. Harlin geeft weer wat naam aan de reeks, al is het soms wat twijfelend.

De CG mag dan iets te nadrukkelijk aanwezig zijn, de rest van de film ziet er mooi en sfeervol uit. Iets teveel luide scares, maar er hangt een aardige spanning en de setting werkt daar ook erg treffend aan mee. Skarsgård is goed, de rest van de cast wat povertjes.

Uiteindelijk duurt deze Exorcist ook wel iets te lang, maar doorheen de film zitten fijne scenes verstopt, die er toch de vaart weten in te houden. En zo levert Harlin geen perfecte film op, maar toch eentje die beter uitpakt dan vooraf gedacht. Niet zonder tekortkomingen, maar hij scoort wel op de goeie momenten.

3.0*

Oei.

De laatste tijd al wat aardig Zuid-Amerikaans genrewerk gezien. Budgetten daar zijn niet altijd even hoog maar er wordt meestal wel iets goeds mee gedaan. Daarom deze film ook maar een kans gegeven. Laat het een waarschuwing zijn voor anderen die hetzelfde idee hebben.

Je hebt goedkoop en je hebt amateuristisch, deze behoort tot de tweede categorie. Eén of ander grotesque verhaallijntje, een blik erg slechte acteurs en cinematografie van niks. Vooral dat laatste maakt deze film bijna onkijkbaar. Dat je het budget mist voor degelijke CG is één ding, om dan maar om de haverklap met goedkope CG te strooien is duidelijk niet de oplossing.

Verder stelt het verhaal ook helemaal niks voor, Maya neemt ook veel te veel hooi op z'n vork voor een film als dit. In plaats van het klein te houden start het in Egypte en wordt er één of ander debiele Nazi-epic gesponnen die met de minuut ridiculer wordt. Het wordt dan ook nog eens redelijk serieus gebracht.

Mnee, gewoon skippen, dit is prul.

0.5*

In ieder geval beter dan het eerste deel.

Blijf het een wat zuur concept vinden. Een hoop actie-opas die zichzelf nog steeds erg leuk vinden. De helft van het team kan echt niet acteren, de andere helft is eigenlijk te oud om als actiefiguur door te kunnen gaan. En dan is Stallone eigenlijk nog de grootste droopie van allemaal.

Gelukkig laten ze Li snel vallen, maar met Arnold en Norris als (kleine) toevoegingen betert het er niet echt op. De regie is wel opvallend beter, Stallone kan dat soort zaken duidelijk beter aan anderen overlaten.

Humor is ook écht niet te pruimen. Grimassen bij de I'll be back, yippee ki-yay en andere domme kreten. Dan kon ik de visuele humor (Arnold die in het Smartje stapt en de deur eruit ramt) beter pruimen. Jammer genoeg zijn er zo maar weinig momenten.

Twee goeie actiescenes. Eentje vooraan, eentje achteraan. Daartussen een véél te lange en saaie aanloop en een middenstuk dat te matig is qua actie en verder ook eigenlijk niks weet te brengen. Rest Van Damme nog ... had er beter gedaan ook nee te zeggen tegen dit tweede deel.

Door de redelijke regie en de twee knappe actiescenes vallen er nog wat sterretjes te sprokkelen, maar wat mij betreft laten ze het hier bij. Het concept rammelt gewoon te hard om tot een goeie film te komen.

2.0*

Stap achteruit.

Tweede deel was dat niet, maar die volgende dan ook een dramatisch eerste deel op. Film volgt zowat hetzelfde concept als zijn voorganger. Twee erg grote actiescenes met een middendeel dat een beetje verzuipt. Waarom het dan 2 uur moet duren is mij een raadsel.

Veel bekende gezichten, dat wel. Jammer genoeg ook wat miscasts, met Ford als uitschieter en Gibson als exponent. Wat is hij slecht in z'n rol. Die hele jonge garde voegt trouwens ook helemaal niks toe, wie wel weer in z'n element begint te komen in Schwarzenegger, had een paar geinige tussenkomstjes. Jammer genoeg waren de scenes met Banderas dan weer niet te pruimen.

Eerste actiescene eindigt erg spectaculair. De aanloop is iets te lang, maar eens het losgaat is het absoluut de moeite. De actiescene aan het eind is jammer genoeg van minder niveau en kent ook een wat flauwige climax.

The Expendables is een reeks die voor mijn part nooit van de grond had moeten komen, blijkt dat er ook niet veel aan toe te voegen valt met nieuwe delen. Hughes is een matig regisseur, de film zit vol nontalenten en vergane glorie en het lijkt soms meer op een rits van cameos dan dat het een coherent geheel wil zijn.

1.5*

De hoofdletter B, niet van film, maar van boring.

Er zijn twee cuts (niet eens scenes) waar The Expandables levert wat het belooft. Het shot uit een aanpalende tunnel waar we een hoop lijken zien voorbijvliegen door de 250 rounds/minute shotgun met bijbehorend pompend geluid, en de kopstoot die aan Stallone uitgedeeld wordt waardoor hij tegen een muur ploft.

Actie met oomph, daar mist het enorm aan in deze film. Nu heb ik niet zoveel met die 80s actiefilms, maar volgens mij is de actie daar nog beter dan hier. Eindeloze cuts van mannetjes die schieten, mannentjes die vallen, mannetjes die schieten, ... je krijgt niet eens een idee dat de schiet en valcuts op dezelfde dag zijn opgenomen. Ook de handgevechten zijn ubersaai. Statham op het basketpleintje is een aanfluiting, in The Transporter laat hij tijdens de mindere vechtscenes in die films al veel meer zien. Ook Jet Li mist in deze film kansen om te schitteren. In z'n gevecht tegen Lundgren komt hij niet verder dan wat mepjes en schopjes ... hallo choreograaf?

Lundgren ziet eruit als een mentaal gehandicapte, Stallone praat als een gehandicapte, en de rest van de cast hangt er eigenlijk maar een beetje bij te bengelen. De cameos zijn ook iets te gescript, Schwarzenegger komt letterlijk via dezelfde deur in en uit de film wandelen, het script heeft eigenlijk niet eens een reden om hem daar te plaatsen, want hij heeft geen enkele intentie om de job aan te nemen Rest Bruce Willis (zelfde scene, andere verplichtingen neem ik aan, want het is de enige die wat substantieels aan deze film had kunnen toevoegen) en Rourke, die voor het melige gehalte van de film zorgt.

Alle 80s clichés en minpunten daar gelaten, deze film heeft gewoon niks in de zin van degelijke actie en daarom en daarom alleen is het gewoon een kutfilm. Brak geëdit, uiterst slecht in beeld gebracht, saai gechoreografeerd (als je daar al van kan spreken) en zonder impact. Al de rest is terecht bijzaak, als je in dit soort films geen deftige actie weet te brengen dan schiet er sowieso niks over.

Na het eerste half uur is de lol van spot-the-actor eraf en rest een uiterst saai, brak actienonspektakel. Van Damme heeft een goeie keuze gemaakt.

1.0*

Kan me goed vinden in het bericht van kos, maar vooral dat van Mug. Niet dat de geloofwaardigheid zo'n groot punt is in deze film, maar sommige passages zoals met de schroevendraaien zijn gewoon een beetje idioot, en het lijkt wel of sommigen dit de film harder zouden aangerekend hebben als het niet op waargebeurde feiten gebaseerd was.

Soit, waar ik vooral over val is het tv-film gehalte van deze film.
- Visueel een draak van een film, waar men wel gepoogd heeft enkele artistieke scenes in te bouwen (met lampen die aanspringen ed), maar waar de uitvoering heel wat te wensen overlaat, en het geheel alleen maar knulliger maakt.
- De soundtrack klinkt zo vreselijk plat. Kan moeilijk geloven dat deze echt geproduceerd werd met een "kwaliteitsfilm" in het achterhoofd. Met als uitschieter die track na de botsing.
- Knullige inmenging van sidestories, vooral dan het hele liefdesverhaaltje loopt zo in de weg van de rest van de film, dat het me snel begon te storen.
- En niet in het minst de acteerprestaties, of eigenlijk meer de typecasting van bepaalde personen, met als klap op de vuurpijl het "jongetje met de vette haren en strakke houding dat door de rest van de jongetjes gepest wordt, maar zich opwerpt als dictator van de groep". Komisch.

Jammer, want het concept van de film is natuurlijk uiterst interessant, en de enige reden dat ik verder bleef kijken. Heb me ook niet verveeld, of de neiging gehad de TV af te zetten, maar de uitwerking is gewoon belabberd. 1.5*

Zoveel beter dan het origineel.

Nu was dat ook niet moeilijk, Das Experiment was een erg flauwe TV-film die echt elke impact en geloofwaardigheid miste, deze Amerikaanse remake pakt het heel wat slimmer aan.

De film voelt minder realistisch, ook een stuk minder belerend. Daarmee wordt het weer meer een film en is het ook wat makkelijker om het loopje dat het verhaal neemt met de originele feiten voor lief te nemen.

Visueel ook veel fijner, maar vooral het werk van Brody en Whitaker tillen deze film uit boven het gros. Whitaker speelt de klootzak hier echt met verve, hoewel zijn karakterswitch niet bepaald sterk is uitgewerkt, weet hij beide aspecten van z'n personage wel perfect neer te zetten.

Fijn einde ook, dialoog wordt bijna volledig gestript en de film zindert nog kort na op een best fijne soundtrack. Scheuring heeft z'n best gedaan om een zeer pover origineel wat meer flair te geven.

Verder herinner ik me bij het origineel meer cuts van het observerend team tijdens het experiment (maar daar kan ik fout in zijn). Ik ben in ieder geval erg blij dat ze die er in deze remake uitgehaald hebben, het vergroot de afzondering van de personages en voegt een extra vraagteken toe wat de sfeer aardig ten goede komt.

Echt super wordt het niet, daarvoor is het nét allemaal iets te braaf, maar verder niks dan lof voor deze remake. Had er niet veel van verwacht op basis van het lauwe origineel, zo zie je maar dat een remake vooraf nooit af te schrijven valt.

Dikke 3.5*.

Fijn.

Kende Milgram en z'n experiment niet, maar echt zeer verwonderlijk vond ik het resultaat niet. Wel interessant natuurlijk, maar eigenlijk nog interessanter de reactie van de wetenschappelijke wereld achter Milgram, die moeite had met de consequenties van zijn experiment.

De film zelf is een biopic, maar niet de klassieke vertelling. Het is allemaal wat filmischer en eigener. Gelukkig blijft Milgram als persoon zelf wat op de achtergrond en gaat de film vooral dieper in op de man z'n professionele leven. Toch een stuk interessanter dan het wel en wee van zijn huiselijke persoon vermoed ik.

Acteerwerk is fijn, visueel erg strak (wel wat aan de kale kant, maar dat maakt deel uit van de stijl) en ook qua soundtrack geslaagd. De in de camera kijkende Sarsgaard zal niet iedereen kunnen waarderen, maar ik vond het een fijne toevoeging.

Fijne biopic, twee woorden die zelden samengaan. Een ideaal koppeltje woorden om een shock experiment op te leuken.

3.5*

Ai.

Wel eens met de rest hier, al vond ik het in z'n geheel dan wel wat minder. Maar het eerste deel is duidelijk het best en wie plat gaat voor die typische 80s sfeer komt hier vol aan z'n trekken.

Een groepje typische 80s kids bouwen in "no time" een tuigje dat hen het hele dorp rondvliegt. Tot ze ontdekken dat ze eigenlijk ook veel verder kunnen. De film maakt een paar stevige bokkensprongen om het verhaallijntje in z'n vorm te boksen, maar mits wat "ach, voor kinderen" tussendoor komt deze Explorers er wel mee weg.

Problematisch is het tweede deel, met de debiele aliens en één of andere verkapte moraal die compleet niet overkomt. Zal best dat de film nooit echt is afgemaakt, maar daar heb je als kijker natuurlijk niet zoveel aan. Het verklaart hoogstens waarom het tweede deel zo belachelijk slecht is.

Beetje jammer is het wel, al ben ik verder ook geen echte fan van die 80s kindergroepjes. Er hangt een degelijk sfeertje, maar het is vaak toch iets té kinderachtig en melig en het draagt eigenlijk zelden voorbij de helft van de film, of het nu wel of niet afgemaakt is door de regisseur.

1.5*

Had beter gekund.

Sowieso is Extinction wel een basic genrefilmpje waar je verder niet al te veel uitspatting van hoeft te verwachten. Young lijkt me zeker geen regisseur met pretenties om z'n eigen stempel op z'n films te willen drukken, ook de rest van de film oogt als een middle of the road scifi filmpje.

Maar op zich niks mis met een leuke genrefilm natuurlijk. De uitwerking is niet geniaal, maar gewoon goed genoeg voor een aardige 90 minuten aan alien invasion. De ruimtepakken van de aliens zagen er wel tof uit, de belegering werkte ook wel en het mysterie van de profetische dromen in het begin geeft de film net genoeg spanning.

Waarom er daarna niet gewoon een eind aan gebreid werd is voor mij onbegrijpelijk. De twist maakt er een klassiek robot vs mens verhaaltje van, met de typische spanningen, oorlogen en whatnot. Een straightforward einde was goed genoeg geweest, nu wordt een degelijk genrefilmpje opgezadeld met een einde dat veel meer poogt te zijn dan deze hele productie aankan. Ik vond het maar misplaatst, haalt ook heel wat vaart uit de film.

Om er dan toch nog even op door te gaan, als je dan toch de kant van de robots wil kiezen om een beetje origineel te zijn, maak er dan niet zo'n flauw gezinnetje van. Plotgewijs zit je wel mét de robots en tégen de mensheid mee te leven, maar emotioneel voelt het uiteraard helemaal niet zo aan. Beetje goedkope oplossing voor een idee dat best uitdagend had kunnen zijn.

Maar ach, het scifi schrijfwerk van de laatste jaren is sowieso érg pover, daar weet ook deze film duidelijk niet aan te ontsnappen. Het is geen dealbreaker, maar er gaat zo toch een halfje verloren.

3.0*

Matig.

Het jammere is dat het hele scifi gebeuren eigenlijk maar een excuus is om een thrillertje op te zetten. En het whodunnit gedeelte van deze film heeft verder niet zoveel om het lijf. Paniry probeert er nog wel wat "belangrijke" themas doorheen te weven, maar doet dat zo opzichtig en zo plat dat het voor geen meter werkt.

Begin van de film is nochthans wel aardig, de opzet is interessant genoeg en hoewel het acteerwerk niet van een al te hoog niveau is wordt de film degelijk gepresenteerd. Maar vanaf het moment dan Thomas vast komt te zitten wordt het heel erg snel heel erg melig. Wat flauwe twists weten maar weinig toe te voegen, waardoor zelfs de 90 minuten nog overdreven lang aanvoelen.

Ergens zit best een leuk filmpje verborgen, maar met het concept wordt te weinig gedaan en de invulling is iets te makkelijk. Toch blijft het wel boeien, maar meer zit er niet in.

2.5*

Redelijk goedkoop filmpje.

Van Miller verwacht ik ook niet zoveel, zeker niet van z'n actiewerk. Hij mikt als regisseur te laag, ook bij deze film is dat duidelijk het geval. Nogal snel tevreden wanneer er één elementje wat bovenuit steekt om dan te hopen dat de rest van de film zich daaraan kan optrekken.

Dat gebeurt niet. Erg pover acteerwerk, met twee leads die echt 0,0 chemie hebben. Lutz mist charisma, Carano is echt een lompe boerin. Die twee tesamen levert enkel een droevige romance op. Niet dat dat in de weg zit van het plot, wat dat plot is toch al nagenoeg onbestaande.

Erger is dat de actie zelf ook zeer weinig voorstelt. Lutz is een hark, de actiescenes zien er dan ook stijf en knullig uit, zeker de handgevechten. De editing kan ook niet zo heel veel verhullen, dat moet gewoon beter voor een film die verder al weinig te bieden heeft.

Wat er dan wel positief is? Opvallend kleur- en lichtgebruik. Beetje vreemd in een film als deze, het geeft de film ook wel dat beetje extra, jammer genoeg is de baseline zo laag dat het qua gemiddelde waardering nog steeds geen voldoende oplevert.

Mnee, Miller ... een magere regisseur.

2.0*

Leuker dan verwacht.

Al komt dat ook wel omdat ik er helemaal niks van verwacht had. Toch, oudere films willen nog wel eens wat toneelmaterig zijn en gecombineerd met Spaanse drukte had ik zo m'n twijfels. Maar het is eigenlijk vooral een gezellige film geworden, met lichtzwarte humor en een vlot verhaaltje.

Visueel ziet het er aardig uit. Degelijk gebruik van zwart/wit dat af en toe wat mooie plaatjes oplevert, al is het niet bepaald memorabel. Muziek vond ik wat minder, die had voor mij iets sfeervoller/rustiger gemogen.

Maar de film onderscheidt zich vooral door gemoedelijke personages die een iets duisterder priveleventje leidden. Wanneer broer en zus na een half uurtje uiteindelijk hun oudere zusje omleggen wordt het best aangenaam om volgen. De onthulling aan het einde is dan misschien iets te direct en gewoontjes, maar het houdt het tempo wel in de film.

Gelukkig geen droge of saaie kost, wel een vlot en vermakelijk niemendalletje.

2.5*