Dog Eat Dog (2016)

Zonde van het eind

Snap niet waarom ze het eind zo verschrikkelijk hebben afgeraffeld. verder was dit namelijk best een redelijke film. Geen hoogstaand verhaal maar Cage en Dafoe zijn een geinig duo om naar te kijken. Ook beide maar vooral Dafoe hadden een leuke rol. Ook hier en daar nog best grof en wat nodige droge zwarte humor.Maar helaas weet het eind dan het behoorlijk te verpesten. Echt weer zo'n film waarbij het lijkt alsof ze er geen zin meer in hadden om er nog iets van te maken.

Jammer. Een kleine 2,5*

De film verwijst zelf al uitdrukkelijk naar Humphrey Bogart, dus naar de klassieke film noir, maar is duidelijk ook door Tarantino beïnvloed. De film gaat over drie losers – de film lijkt ook de boodschap te hebben dat ex-bajesklanten geen eerlijke kans krijgen in de maatschappij – en begint veelbelovend, maar de film weet de kwaliteit niet vast te houden. Uiteindelijk is het verhaal en de humor wat flauw, maar de film is wel vermakelijk.

Gekeken voor Willem Dafoe. Zijn acteerwerk was het enige lichtpuntje in de film. Met moeite uitgezeten.

Die openingsscène kan echt niet, maar is stiekem wel hilarisch, dus dat beloofde veel goeds, maar als Cage eenmaal opduikt en het plot, voor zover je daar van kan spreken, zich ontvouwt wordt dit werkje heel snel heel vervelend. Dat ligt aan het script, maar ook aan het enorm beroerde acteerwerk van Christopher Matthew Cook, tot wie we als derde hoofdrolspeler naast Cage en Dafoe zijn veroordeeld. Iedere scène die om hem draait valt volledig dood en dat zijn er helaas aardig wat. Maar Schrader maakt er verder ook maar een rommeltje van, al word het nergens zó erg als in The Canyons (2013), toch enige vooruitgang. Echt bizar dat de beste man er een paar jaar later nog een bescheiden meesterwerkje heeft uit weten te persen.

Leuk en onbraaf misdaadfilmpje.

Het is echter altijd wel een vreemd gevoel bij Nicolas Cage de laatste tijd. Sinds 2011 zie je een stroming direct to video-dito-titels met de man verschijnen en de andere keer speelt hij weer in meesterwerken. Dog Eat Dog is daar toch enigszins ook eentje van.

We hebben Nicolas Cage als ex-bajasklant Troy... Maar de film opent met Willem Dafoe, die ik ook al meteen de rol vind stelen. De openingsscene beloofd al heel veel. Is het Tarantino? Is het Coen-brothers... En oh wat is het toch zo heerlijk fout. De kers op de taart is de kleurenfilter... waarbij al snel duidelijk wordt welke kant deze film toe wilt gaan.

We volgen dus drie losers die pas uit de gevangenis zijn vrijgelaten... en proberen het leven weer op te bouwen. Het ziet ernaar uit dat dat slechts op de illegale manier kan. Ze vermommen zich als smerissen en duiken in de drugswereld. Af en toe dan trippen ze, soms ranselen ze iemand af... en natuurlijk kan je al voorspellen dat dit alles naar de afgrond gaat.

Als ze van een maffiabaas een baby moeten ontvoeren lijkt het toch wel ergens te knagen. En als Willem Dafoe de kop van iemand eraf heeft geschoten die nou zojuist een hoop informatie bezat is het hek helemaal van de dam.

Wat ik opmerkelijk vind is dat de derde handlanger, die kale man, als achtergrondfiguur wordt beschouwd in de film. Ik vond hem uiteindelijk nog de beste rol hebben.

De film is prachtig opgebouwd met trippy filters die je wel vaker in drugsdrama's ziet, afwisselend met neo noir, zwart wit en een hoop ander geknutsel. Een heerlijk dosis geweld en zalige onliners en actie's. Eigenlijk ook een beetje zoals een misdaadfilm hoort te zijn.

Het einde was typisch. Hier lonkte Cage waarschijnlijk een beetje op zijn vroegere samenwerking met Lynch.

Ik heb ervan genoten.

4,0*

Uiteindelijk iets teveel gelul (voice-over o.a.), maar verder een okay product van held Schrader.

De rol van Cage is prima, maar Cook en vooral Dafoe stelen de show.

Beetje een schizofrene Schrader.

Soort Light Sleeper meets Bringing out the dead. Aan de ene kant een karakterdrama. In dit geval drie vrij excentrieke personages en aan de andere kant een hallucinante misdaadfilm. Het scenario is niet van Schrader, dus ik denk dat hij vooral het eerste heeft toegevoegd aan wat in de basis een soort Natural born killers kloon was.

Uiteindelijk werkt het wel. Geholpen door twee voortreffelijke acteurs weet Schrader het toch naar een iets hoger plan te trekken. Het eind is ook weer typisch Schrader.

Keek al met al prima weg.

3,5

goed gekozen acteurs, film begint wat voos, maar dat komt wel goed, toch wat afgekeken van Tarantino ?