Dog Eat Dog (2016)

Film is goed ontvangen op het Cannes film festival, en Cage blijft, ondanks zijn missers, toch wel een ouwe klasbak.

Cage is zo'n acteur die 5/6 slechte films maakt om vervolgens weer 1 of 2 geweldige rollen te spelen. Stiekem heeft hij toch een heleboel geweldige films op zijn naam staan.

Paul Schrader on Dog Eat Dog, Cage and Getting Final Cut - comingsoon.net

Ik denk niet dat hij er iets over te zeggen heeft maar ik vind het wel knap dat Cage de laatste tijd enkel in films speelt die een hele lelijke poster hebben.

Erg fraai gefilmd, geacteerd en vormgegeven.

Het is overduidelijk geen actiefilm. Erg makkelijk weg te zetten als mislukt als je enkel naar het verhaal kijkt. Ik zie het als een soort dromerige mashup van Tarantino, Cinema du look, Winding Refn, Lynch & Harmony Korine.

De film is zeer duister geschoten, echt op het randje. Ik ben bang dat mensen die dit op een tv zien, slechts een zwarte vlek zien bewegen. Net deze film die je perse in een bioscoop zou moeten zien, haalt de bioscoop waarschijnlijk niet... Typisch geval van love it or hate it. Waarbij je de lage (imdb, mm, etc) waardering moet negeren.

Wat een slechte film, jammer dat acteurs als Nicolas Cage en Willem Dafoe (die toch allebei in grote films hebben gespeeld) , zich laten overhalen om in dit soort films te spelen.

Gewoon triest, zo slecht.

Niet zo slecht als ik op basis van de negatieve recensies had gedacht, anderzijds echter ook geen film waar je heel erg enthousiast van kan worden. Schrader maakt al decennia lang merkwaardige films over de zelfkant van de samenleving en dit is hier geen uitzondering op. Cage en Dafoe waren in hun betere dagen ooit samen te zien in Wild at Heart van David Lynch en qua dromerige stijl lijkt deze film daar wel wat op. Tevens heeft hij goed gekeken naar Tarantino, want van begin tot eind is Dog Eat Dog extreem gewelddadig. Kinderen en vrouwen worden met een achteloosheid afgeknald waarvan je alleen maar kan schrikken. Waar het geweld bij Tarantino in al zijn gruwelijkheid ook nog iets grappigs heeft, is het bij Schrader uitsluitend gruwelijk. Wel goed spel van de hoofdrolspelers, zelfs Cage lijkt verlost van zijn lethargie. Al met al een film waarbij je de mogelijkheden om er iets goeds van te maken als het ware kan ruiken, maar het is bijna frustrerend dat het niet helemaal is geslaagd.

nic cage is een geweldige acteur,maar deze film was rommelig en niet best.

Losers, heerlijke loser maar daarnaast ook serieus gevaarlijke losers. De oude gangsters hebben nogal moeite met de tijd bij te houden, ze lopen enkele jaren achterop maar crimineel zijn blijft door hun aderen stromen. Met gortdroge humor en hardheid wordt hun gangsterleven beschreven.

Na een zeer intrigerend begin vraag je jezelf af waar het verhaal je nu naar toe gaat brengen. Meteen zat ik er in en het acteerwerk doet het behoorlijk goed. De regisseur heeft duidelijk zijn ding te pakken ook al is het even moeilijk om hem te volgen in zijn stappen. De vele nutteloze zinsneden/opmerkingen en handelingen van de gangsters zijn op zijn minst hilarisch te noemen, je krijgt het bijna met hun te doen. Waarschijnlijk doordat ze geen omgangsvormen kennen en alleen op elkaar kunnen leunen.

Een, in eerste instantie, makkelijke klus met een prima beloning loopt uit op een fiasco. Hierdoor komen ze in de problemen met de opdrachtgever die daardoor zijn uitstaande schuld niet kan innen. De prent doet me door het verhaal erg denken aan Things to Do in Denver When..., een prachtig werk met ook een groep gangsters waarbij een opdracht mislukt. Het gaat van kwaad naar erger.

Maar de film verliest zich in zijn verhaal. Waar het eerst nog aardig spontaan en leuk was, het zichzelf later doopt in belachelijkheid. En dat is eeuwig zonde aangezien er potentie in het verhaal zat. Dat het een vreemd werk is geworden moge duidelijk zijn, geen standaard in ieder geval. En daar houd ik wel van, het is gewaagd en niet binnen de lijnen ingekleurd. Je kunt zien dat, zoals eerder genoemd hierboven, Schader het oog op een aantal regisseurs geslagen heeft.

Hoera voor Cage, eindelijk die neerwaartse spiraal te boven gekomen.

Lastig om deze te beoordelen, het eerste deel kon 3,5** van mij verwachten. Echter het tweede deel geef ik slechts 2,5** en door middel van een ingewikkelde wiskundige berekening kom ik uit op 3**.

dat kan hij zeker zijn,

maar heb jij wel op zijn films gelet de afgelopen 10 jaar,,,hier en daar een uitzondering ,,maar de meeste zijn net als deze hier,,beneden de maat

Film die nogal hysterisch begint met met felle kleuren en drukke scenes.

Knipoog naar de Tarantino films al kan deze "Dog eat Dog" daar toch echt niet aan tippen..

En daar kan zelfs een cast met Nicolas Cage en Willem Dafoe niets aan veranderen.

De misdaad film moet het vooral hebben van een paar extreem harde moorden maar blijft verder in uitvoering matig. Rommelig.

2.5*

Weliswaar is dit een rommelige (qua uitvoering van het verhaal) Actie / Misdaad film (ik vond hem wel iets weghebben van de Misdaad / Drama film "Things to Do in Denver When You're Dead (1995)"), maar wel eentje die toch nog weet te vermaken en dat omdat een aantal scenes in het verhaal gewoon geweldig zijn qua hardheid en ook wat betreft de dialogen.

Zo mocht de opening van het verhaal er zeker wezen, waarbij Mad Dog (gespeeld door Willem Dafoe) het gezin waar hij tijdelijk bij verblijft, bestaande uit een ietwat corpulente moeder Sheila (gespeeld door Chelcie Lynn) en haar dochter Melissa (gespeeld door Ali Wasdovich), vermoord (hij moet namelijk van de moeder weg omdat ze zag dat hij porno had gekeken op haar computer en Mad Dog draait dan door) door de moeder met een mes dood te steken en de dochter door het hoofd te schieten. Het gedoe omtrent de cupcakes daarvoor, was opzicht best geinig en ook omdat het huis veel roze bevat (o.a. de muren). Kleurrijk is deze film overigens zeker en er zit ook een zwart/wit scene in (de scene in de stripclub na de opening van het verhaal, waarbij de hoofdrolspelers worden geïntroduceerd).

In dit verhaal draait het overigens om drie pas vrijgekomen gevangenen, te weten Troy (gespeeld door Nicolas Cage), Mad Dog en Diesel (gespeeld door Christopher Matthew Cook), die relatief kleine criminele klussen (zoals een overval bij een drugsdealer) uitvoeren voor een zekere El Greco (gespeeld door Paul Schrader). Maar op een dag krijgen ze een grote klus aangeboden (waarmee ze 500.000 dollar plus een bonus van 250.000 dollar kunnen verdienen) van de Mexicaanse maffiabaas Chepe (gespeeld door Reynaldo Gallegos), waarbij ze de baby van iemand (een zekere Mike Brennan) moeten ontvoeren, die in diskrediet staat bij deze maffiabaas. Hoewel ze eigenlijk niet aan ontvoering doen en ook weten dat de klus zeer risicovol is, nemen ze de klus toch aan, omdat de beloning te groot is om nee tegen te zeggen. Maar zodra ze aan de ontvoering beginnen, loopt alles al vrij snel mis (daarbij schieten ze iemand dood, beter gezegd Mad Dog schiet zijn hoofd eraf , die ze aanzien voor een indringer en naderhand schiet men ook nog de moeder van de baby dood) en worden ze de meest gezochte voortvluchtigen in Los Angeles.

Zoals al bij de opening aangegeven zit het verhaal vrij rommelig in elkaar (ik heb er dan ook drie dagen over gedaan om deze film eindelijk helemaal uit te kijken) en moet het verhaal het vooral hebben van de harde actie scenes en de dialogen, die best hilarisch zijn. Wat dat laatste betreft is het o.a. genieten als men met zijn drieën in een casinohotel verblijft en daarbij het gezelschap opzoekt van vrouwen (beter gezegd hoertjes). Daarbij heeft Diesel moeite dat een barkeeper ijs in zijn drankje doet en ook met zijn temperament als hij in zijn hotelkamer aan het praten is met Zoe (gespeeld door Louisa Krause), die overigens geen hoertje is (hij raakte met haar aan de praat, m.b.t. het ijs, aan de bar). Troy vertelt daarbij over zijn ervaring met vakantie in Nice en nodigt het hoertje Lina (gespeeld door de best mooie Melissa Bolona) uit om met hem mee te gaan terwijl deze daar totaal niet is in geïnteresseerd en eigenlijk ook niet naar hem luistert (dit ter frustratie van Troy). En Mad Dog laat zich daarbij aftrekken door een Aziatisch hoertje, maar omdat het voor het hoertje te lang duurt voordat hij klaarkomt, gaat ze tevens daarbij op haar telefoon kijken, waarbij Mad Dog dan kwaad wordt en haar wegstuurt. Sowieso was de dialoog daarbij geweldig:

Hoertje: Waarom maak je er zo'n probleem van ? Ontspan je. Laat het maar komen.
Mad Dog: Ik weet wel hoe ik mezelf kan laten klaarkomen.
Hoertje: Dit duurt een eeuwigheid.
Mad Dog: Weet ik

Deze gestoorde Mad Dog zorgt overigens voor de meeste humor in het verhaal en zijn dialoog m.b.t. vloerbekleding, voeten en betonnen vloer in de gevangenis, is daar ook weer een goed voorbeeld van:

"Als ze (m.b.t. zijn voeten) niet merkten dat je je slippers niet aanhad in je cel, voelde je alleen maar koud beton met peuters en sperma erop. Dit is... (als hij met zijn voeten schuift over vloerbekleding) Kom op, man. Dit is lekker. Het is net een zacht, geschoren kutje"

Ook zit er voldoende actie in het verhaal en deze is best hard en grof en komt vooral weer op conto van Mad Dog, die zich vaak niet weet in te houden. Dat laatste kost hem overigens letterlijk en figuurlijk zijn hoofd, want op een gegeven moment heeft Diesel het helemaal gehad met hem als ze een lijk (Mike Brennan die ze aanzagen voor de indringer) gaan verbergen (waar Mad Dog ook de lichamen heeft verstopt van Sheila en Melissa) en hij dan Mad Dog in zijn hoofd schiet. Ook het einde van het verhaal mocht er best wezen qua hardheid, maar is wel rommelig omdat je niet weet hoe Troy wist te ontsnappen aan de politie, terwijl deze hem gevangen hebben en hem een flink pak slag geven (omdat ze een vrouwelijke politieagente hebben neergeschoten). Uiteindelijk zal Troy het net zoals Diesel en Mad Dog het wel niet overleven.

Al met al is dit een rommelige Actie / Misdaad film, die desondanks het kijken wel waard is en dat vooral vanwege de harde actie en de hilarische dialogen. Ook vanwege de bekende cast is deze film wel het aankijken waard, want de drie hoofdrolspelers Nicolas Cage, Willem Dafoe en Christopher Matthew Cook, doen het gewoon leuk en vooral dan Willem Dafoe als de gestoorde Mad Dog.

Langdradig.

Tenminste, zo voelde de film voor mij aan, terwijl hij toch maar een uurtje of anderhalf duurt. En sowieso een ietwat raar geval - onevenwichtig en rommelig. Ik ergerde me daarnaast wat aan Cage, en dat ging weer wat ten koste van de amusementswaarde van Dafoe die leuk over the top aan het doen is. En dan Cook nog, die er een beetje als het derde wiel bijhangt.

Wel een paar leuk grappig lompe scenes, en een paar stukjes aardige tekst daarbij. Jammer dat de hele film niet op dat niveau zit.

Ik had er niet veel van verwacht maar het viel me nog reuze mee, sterker nog, deze misdaadkomedie is af en toe best grappig zelfs!

3 fuck-ups die nog 1 grote klus doen, dat gaat natuurlijk niet helemaal zoals gepland. Simpel maar de humor maakt een hoop goed, lekker over de top en Dafoe speelt een heerlijke mafketel. De rest van de cast doet het iets minder maar niets waaraan ik me heb gestoord. Helaas is het einde niet al te best, een halfje eraf daarvoor. Al me al heb ik me toch niet verveeld en is het best een leuk tussendoortje. Met een iets sterker einde had ik wel op een voldoende gekomen maar voor nu hou ik het op 2,5

Die 4* van Thr Guardian vind ik net iets teveel lof, maar ik moet zeggen dat ik me wel vermaakt hebt. Met sommige scènes behoorlijk zelfs. Cage was gelukkig niet op auto-piloot, maar het is Dafoe die de show steelt. Eigenzinnige misdaad meteen snufje zwarte komedie.

Een rommelig zooitje van opgewarmde scènes, waarbij het lijkt of het regisseur Paul Schrader alleen maar om de scènes ging, in plaats van een coherent verhaal te vertellen. Heeft Schrader trouwens ooit een goede film gemaakt op ‘Cat people’ (1982) na.

Nochtans best een goede opening die naar een goede film deed vermoeden. Dafoe speelt een heerlijke mafketel. Daarna verwatert het wat, maar is best nog te doen. Maar het laatste kwartier verprutst wel alles. Chaotisch slot met rare toevoegingen. 4/10

De film viel me echt niet tegen, lekker hard, bizar & een gestoorde Dafoe.

0,5*. Zeg niet te gauw, 't is weer een vrouw.

Als er één ding is dat je van deze film met een grote zekerheid kan zeggen, dan is het dat de prent over de hele lijn behoorlijk origineel is. En alles behalve een doodgewonde en saaie criminele dramathriller. Het verhaal komt op een erg vreemde manier op gang. Regisseur Paul Schrader introduceert zijn personages op een nogal bijzondere manier, wat zeker aan het begin nogal wat van de kijker vraagt. Gelukkig wordt het als we kennis hebben gemaakt met de drie ex-gedetineerden: Mad Dog, Diesel en Troy een stuk beter. Het verhaal over de kidnapping van één of andere baby is hier maar slechts een reden. Want de film gaat eigenlijk meer over drie mannen die hun weg moeten zoeken nadat ze uit de gevangenis zijn gekomen. Die wereld is voor hen compleet anders geworden. Zo kennen ze Facebook niet, weten ze niet wie Taylor Swift is. Helaas is het ook niet zo dat de film over de hele linie slaagt. Er zijn namelijk nogal wat plot-gaten maar een slechte film is het niet. Door het eigen sfeertje en het uitstekende acteerwerk van Nicolas Cage en Willem Dafoe is het een prima film geworden.

matig filmpje

Prachtig verwoord!

Ik ben gewoon met alles eens wat in deze recensie staat!

Hoera voor Cage idd maar ook Dafoe verdiend een applaus voor zijn acteerwerk!

Een redelijk misdaad/drama/thriller film...

Redelijk en saai verhaal...

Drugs is niets...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteurs Nicolas Cage en Willem Dafoe...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard...

Een wat onevenwichtige film maar het uiteindelijke gevoel is toch wel oké bij Dog eat dog.Dat komt voornamelijk door enkele zeer sterke scenes (de opening was al meteen geweldig),goede (onzin)teksten en prima acteerprestaties van het trio en dan met name Willem Dafoe.

Dat soms allemaal wat ongecoördineerd overkwam past wel een beetje bij het verhaal maar drukte de pret toch ook wel gedeeltelijk.Dat zelfde geldt een beetje voor de regie van Paul Schrader maar met de rol van Greco wist hij weer wel te overtuigen.

Dog eat dog is geen hoogvlieger maar toch zeker een vermakelijke film en,mede door de soms extreme hardheid meer dan de moeite waard.

Goed.

Heerlijk.

Lekkere zwarte comedy, vermomd als actie/misdaad film. Al is het wel redelijk snel duidelijk dat het echt niet serieus te nemen valt. De film mag dan nog zo direct en geweldadig zijn, wanneer Dafoe daar zit in z'n roze huisje dan weet je eigenlijk al genoeg.

Dafoe en Cage vormen ook echt een hilarisch duo. Twee gevaarlijke maar uitermate lompe criminelen, het type dat toch eerder aan een Ritchie dan aan een Tarantino doet denken. Maar Schrader is toch wat anders van plan met z'n personages, want naast het misdaadgebeuren heeft de film ook nog wel wat eigenzinnigere kantjes.

Af en toe wordt het zelfs een beetje abstract. De drugsscenes zijn makkelijke slachtoffers natuurlijk, maar ook het einde is een goed voorbeeld. Of de allereerste scene in de bar. Schrader kan zich makkelijk uitleven, toch een redelijke zeldzaamheid.

Het is dat het tweede deel toch een beetje begint in te zakken. De vaart gaat er af en toe wat uit en behalve hier en daar een fikse opleving mist Schrader precies toch wat frisheid om het de hele film lang leuk te houden. Maar als geheel is het absoluut amusant, vaak geslaagd grimgrappig en zonder handrem.

3.5*

Redelijke film waarin drie ex-bajesklanten snel aan geld willen komen en een klusje aan nemen. Niet bepaald origineel. Maar de film begint zeker goed, bevat een paar aardige dialogen en komt soms redelijk lomp uit de hoek (op een positieve manier). De drie hoofdrolspelers zetten hun rollen ook vermakelijk meer. Echter mist het geheel wel wat focus (zowel verhaaltechnisch als in de uitvoering).

Geen afgerond verhaal = (veel zaken / karakters blijven onopgelost) maar een opeenstapeling van gestoorde gebeurtenissen tijdens een ontvoeringszaak die vanaf het allereerste moment gedoemd was te mislukken. Een neerwaartse spiraal van negativiteit en domme acties van 3 de nogal achterlijke tronies. Ziet er zeer goedkoop uit, maar ook weer best esthetisch op sommige momenten. Dat mag je ook verwachten van Schrader. De film is erg vlot en de 3 schavuiten spelen best goed, vooral die uitsmijter als enige met een beetje verstand. Deed me een beetje denken aan de nadagen van Stuart Gordon, die ging ook hele goedkope maar meer dan aardige wegwerpfilms maken.

Sullige kruimeldieven op het slechte pad.

Een misdaadthriller die onderscheidend probeert te zijn door vooral het kleurgebruik. Dat maakt de narigheid en de enkele harde scenes nog wel plezierig om naar te kijken. Het wordt ook best wel met de nodige humor gebracht. Iemands hoofd er letterlijk af schieten, dat werk.

Cage en Dafoe zijn altijd een plezier om naar te kijken, maar ik ben bang dat deze film jammergenoeg niet heel veel indruk op me heeft gemaakt.

Kan beter.

Ik denk dat zowel Tarantino, Ritchie als de Coen bros. met dit uitgangspunt beter uit de voeten hadden gekund. De kruimeldieven die Schrader ten tonele voert, zijn maatschappelijke verliezers eerste klas, met een even bewonderenswaardig als misplaatst te noemen gebrek aan zelfbesef (personages waar alledrie genoemde regisseurs ervaring mee hebben). Wanneer zij al proostend hun criminele shortcut betitelen als masterplan, weet je als kijker dat dit gedoemd is om te mislukken.

Toch wordt wat volgt met minder charmante klunzigheid gebracht als bijvoorbeeld Lock, Stock of Burn After Reading; zijn de dialogen niet van diezelfde snedigheid en timing voorzien als Pulp Fiction of ander werk van Tarantino; noch weet Schrader uit de rommelige opeenvolging van gebeurtenissen een treffend geheel of lekkere flow te distilleren. En hoewel de eerste scenes (in Trailertrash Tammy's roze huis) wat hoop doen vestigen op een visuele mise-en-scene à la Wes Anderson of je kleurrijkere Japanse film, vinden ook die totaal geen navolging in de rest van de film.

It's not all bad though, want de hoofdpersonen en hun dynamiek zijn geinig om te volgen, waarbij Dafoe een voor mij weergaloze rol als paranoïde, doorgesnoven, wankelmoedige crimineel met een kort lontje neerzet. Altijd een beetje een onverklaarbare aversie jegens de man gevoeld, maar hier neemt hij dat totaal weg en is bovendien grotendeels verantwoordelijk voor de spaarzame hilariteit van deze film.

Hoezeer je het begrijpt of het een regisseur ook gunt om zich eens aan iets anders te wagen, is het overheersend gevoel hier toch van 'schoenmaker blijf bij je leest'. 2,5*

Bizar dat deze onevenwichtige en voorspelbare film uit 2016 komt. Het lijkt meer op een goedkope film uit de tijd dat deze acteurs nog niet bekend waren. Tenenkrommend slecht acteerwerk en goedkoop ogende shots. Alleen Dafoe is wel leuk om te zien.