Meningen

Blijft fenomenaal.

Weer herzien en de film boet amper in qua kracht. Visueel blijft het volop genieten. Honderden mooie scenes die geweldig puur en warm aanvoelen. Samen met de score van Hisaishi zorgt het voor een bijna perfecte stilering.

Maar ook de verhaaltjes blijven erg krachtig, de twee bedelaars voorop natuurlijk. Nishijima en Kanno doen het geweldig, de scene waar Kanno zich eindelijk alles weer herinnert is nog altijd één van m'n all-time favorites.

Een geweldig mooie, tragische en warme film. Kitano's mooiste en daarmee ook één van mijn favorieten.

5.0* en een uitgebreide review

Redelijk.

Jammer genoeg wel aardig langdradig op sommige punten. Echt verheffend is het ook allemaal niet wat er gebeurt, daardoor komt het soms allemaal nogal dik aangezet over.

Bates wel erg sterk, ook dat andere oude mensje was wel geinig. Leuke bijrollen ook voor beide agenten, jammer genoeg valt Leigh echt compleet door de mand. Zit vreselijk slecht in haar rol en acteert zwaar geforceerd.

Visueel best wel in orde. Splitsing tussen het grijs/blauwe heden en het warmere verleden werkte wel, al is het ook wel al mooier gedaan. Muziek is wat minder, nogal overdreven aanwezig, maar daarvoor is het dan ook een Elfman soundtrack.

Film duurt wat lang en gezien de grote rol van Leigh is er toch steeds wat dat knaagt. De film verveelt niet en brengt los van het hele dochtergebeuren wel boeiende personages, maar daar houdt het ook wel op. Gelukkig ook degelijk tot goed in beeld gebracht, anders had ik het denk ik niet volgehouden.

2.5*

Vond dit geen goed deel.

Net als deel 2 teveel gedoe in Afrika, waardoor de film veel te veel van het kerngedoe afwijkt.

Al die intriges met die stam boeiden niet vond ik. De opgraving van de tempel was wel leuk, maar daar blijft het verder ook bij. Vond die demoon ook slecht gedaan, net als de vreselijke sfx.

Teleurstellend deel, kon er echt niks mee 1*

Blijft fijn.

Al is het ook wel een beetje droef dat deze film 12 jaar na release nog steeds moderner aanvoelt dan vele van de "huidige" films, want veel navolging heeft Scott's experiment door de jaren heen niet gekregen.

Blijkbaar is het ook allemaal veel te druk voor mensen, maar die drukte is nochthans broodnodig. Het verhaaltje zelf is redelijk simpel en hoewel er leuk geacteerd wordt en Kelly wat slim speelt met tijd en randfiguren zou het anders maar een redelijk saaie bedoening zijn.

Het leuke is dat Scott de hele film lang vol door blijft gaan. Geen adempauzes of afbouw van de stilering, maar van begin tot einde gewoon één grote audiovisuele push. Deed me uiteindelijk vooral denken aan een voortzetting van Natural Born Killers, een compliment wat mij betreft.

4.0* en een uitgebreide review

Ach.

"Het jaartje teveel" zullen we maar denken. Het is alweer een aantal jaar geleden dat De Palma nog wat van zich liet horen. Nu is laten horen relatief, want deze film lijkt niet echt veel aandacht naar zich toe te trekken. Uiteindelijk ook niet zo verwonderlijk als je kijkt naar het resultaat.

Het ik goedkope shlock geworden. Nu ben ik al niet de grootste De Palma fan, maar een bepaalde basiskwaliteit kon je hem toch niet ontzeggen. Die lijkt nu ook compleet verdwenen. Wat rest is een ultraflauw thrillertje zonder spanning, zonder sfeer. Visueel erg matig, soundtrack vooral nietszeggend en de "schokkende" scenes missen alle impact

Acteerwerk is ook belabberd, het plotje slaat nergens op, zeker niet het vervelende drama dat er steeds bijgesleept wordt. Het is dat het uiteindelijk een korte film is met genoeg tempo, dat is het enige wat deze Domino nog een beetje op de been houdt. Maar da's niet meteen waar je een film voor kijkt natuurlijk.

1.5*

Flauw.

Ik kan Levitt best hebben, maar de laatste tijd lijkt hij niet meteen de juiste keuzes te maken. Toch was ik best benieuwd naar zijn regiedebuut maar ook daarin lijkt hij wat te makkelijk te willen scoren.

Voor een comedy was het verre van grappig genoeg, voor een coming of age filmpje grossiert Levitt teveel in de karikaturen. Het ligt er allemaal wel wat te dik op, Levitt de porno verslaafde, Johansson de claimerige seut en Moore de volwassen lerares. Dan mag Levitt wel het script geschreven hebben, veel tijd zal hij er niet aan verloren hebben.

Visueel valt het nog wel mee, redelijk vlot in elkaar gedraaid, maar nergens bovengemiddeld. Het kan de film ook zeker niet redden. Mnee, had er toch wel iets meer van verwacht. Gelukkig duurt het niet al te lang, maar als Levitt nog een keertje opnieuw wil proberen hoop ik dat hij toch iets beter z'n best doet. Dit is wel érg makkelijk allemaal.

1.5*

Lollig.

Ik geef hier met een gemiddelde waardering zowaar de hoogste score weg! Beetje apart, al kan ik er op basis van de film me ook wel iets bij voorstellen. Deze Don Verdean is niet bepaald een doorsnee Amerikaanse comedy, mensen die puur op regisseur en cast kijken hebben dan ook een redelijk grote kans om teleurgesteld te worden.

Vooral de setting en personages zijn weirder dan weird. Een verhaal over een gevallen Christelijke schattengraver die dankzij een oude vriend weer aan het werk gezet wordt, met als doel zijn parochie te redden. Het is niet bepaald het typische zonnige middle-class USA gedoe, waar de meeste Amerikaanse comedies zich in settlen.

Maar met een kurkdroge Rockwell en Clement, bijgestaan door leuke bijrollen van Ryan, McBride en Forte krijg je toch een best grappige film die het moet hebben van eerder droge, ietwat irritante en absurde humor. Zo kan ik smakelijk lachen om het telefoongesprek met de balkende kameel op de achtergrond, maar ik besef ook dat dat soort dingen enkel werken voor mensen met een nogal specifiek gevoel voor humor.

Het laatste half uur verliest de film wat aan kracht, vooral omdat het verhaaltje traditiegetrouw toch weer iets teveel te bovenhand krijgt, maar het vreemde sfeertje, de aparte personages en setting en de vaak droge humor konden mij toch wel bekoren. Met een kleine 90 minuten op de teller verder ook geen film die al te lang blijft doordraven, ook altijd meegenomen.

3.0*

Iegh.

Ik ben niet zo geweldig goed op de hoogte van de Wayans comedies, behalve dan dat sommige mensen bij ze zweren en andere mensen er helemaal niks aan vinden. Heb wel wat nieuwer werk gezien, maar dat zwaar tegen.

Toch best ik best te porren voor een parodie, dus deze maar eens een kans gegeven. Verloren moeite zo bleek. Ik denk niet dat ik een grap tegengekomen ben waarmee ik effectief heb kunnen lachen. Nefast voor een comedy.

't Is ook niet zo dat ik geweldige fan ben van het bronmateriaal, toch had ik wel de indruk dat ik de meeste grappen kon herkennen en inschatten. 't Is dus zeker niet dat ik het gevoel had dat er een hoop grappen verloren gingen, het was gewoon absoluut niet grappig. Erg simpele, voorspelbare en banale humor.

Niet geholpen door slecht acteerwerk, lamlendig filmwerk en erg slechte timing. Deze comedy deed eigenlijk niks goed, de score spreekt dan ook voor zich. De hoge score hier en op IMDb verbaast me dan ook serieus.

0.5*

Jammer.

Tijd geleden van deze film een stuk trailer gezien en dat beviel me wel. Het resultaat is jammer genoeg een stuk minder.

De film voelt aan alsof Del Toro het hele voorproces op z'n schouders genomen heeft, maar op het moment dat er echt geschoten moest worden de fakkel doorgegeven heeft aan één of ander matig regisseurtje dat het gewoon niet kan waarmaken.

Qua opzet, sfeer, muziek etc etc lijkt het wel van dezelfde hand als Pan's Labyrinth te komen, maar de afwerking is wat pover. Had vooral problemen met het eerste deel, ging sterk de haunted house toer op, maar op zo'n manier dat het allemaal erg duf en muf overkwam. Ik had ook gewoon geen zin in weer een kindje dat "meer" opvangt dan de ouders die haar uiteraard niet zullen geloven.

Gelukkig valt het tweede deel wat beter uit. Het wordt een soort van creature flick, maar dan nog steeds een erg brave. 't Is een beetje een sfeervolle kinderhorror die nergens meer echt eng of spannend wordt, maar vooral steunt of sfeer en griezlige wezentjes.

Production design is wel hoog, maar echt mooi vond ik het niet. Een aantal scenes zijn best vlot en vermakelijk (de badscene en de bibliotheekscene), maar in z'n geheel weet het gewoon niet genoeg te overtuigen.

2.0*

Fijn.

Trapje hoger dan de Evil Dead remake, op momenten ook écht goed, maar Alvarez slaagt er niet in om het 90 minuten lang spannend te houden. Da's uiteraard ook bijna onmogelijk, maar de opbouw van de film laat hem niet zoveel keuze naar de kijker toe. Tussen minuut 15 en het einde zit er eigenlijk maar 1 lange scene, rustpunten zijn er verder niet. En na een kwartiertje begint het plezier, dus vanaf dat moment mag Alvarez de spanningsboog niet meer lossen.

Opbouw was goed. In korte tijd krijg je voldoende voeling met de personages, wordt de spanning van hun kraak voelbaar en krijgt Lang's personage genoeg vorm. Na een kwartier heeft Alvarez de nodige spanning en sfeer al op touw, iets wat toch niet zo evident is voor een film als deze.

Maar diezelfde spanning aanhouding is lastiger. Mede door wat vreemde momentjes die eigenlijk niet zo in de film thuishoren. Zo zijn de inbrekers niet geweldig stil, zeker gezien het hier gaat om een blind slachtoffer. Ook het geur-aspect wordt zelden benut, toch iets wat zo'n man ook zou kunnen opvallen (al helemaal wanneer personages vlak naast hem staan). De hond is een wat makkelijk schrikmiddel en na een tijd verdwijnt de dreiging ook wel een beetje uit Lang's personage. Dat krijg je als je je kat en muis spel te lang moet laten doorgaan en wel genoodzaakt bent om personages feilbaar te maken.

Grote keerpunt komt er in de kelder. Daar schakelt de film een versnelling hoger, maar net wanneer het écht freaky wordt bedenkt Alvarez zich en wordt je als kijker terug in de haasje-over structuur gegooid. Daar verliest de film wat mij betreft de rek om écht een goeie horror te zijn, Alvarez heeft op dat moment ook geen enkele andere optie meer dan zijn herhaling van zetten verder uit te puren.

Visueel zag het er zeer netjes uit, soundtrack was ook op niveau. Voor een horrorfilm werd er ook best goed geacteerd en zijn de personages grijs genoeg om zelf je favoriet te kiezen. Jammer genoeg koos de film wat mij betreft de verkeerde held(en). Maar verder wel meer dan behoorlijk. Toch vraag ik me af of Alverez het in zich heeft om die extra stap nog te zetten. Dat beetje extra te geven. Zolang hij daar in Hollywood blijft rondwaren wordt dat moeilijk vrees ik.

Toch een fijne avond in de bioscoop gehad. Sterke horror, veel spanning, best hard, een paar memorabele scenes en één zeer memorabele "bad guy". Maar wanneer het er écht op aankomt, toch net een streepje te braaf.

3.5*

Twist?

Vond het op zich nog niet zo verkeerd, vooral omdat het een straight-forward horrotje is dat er uiteindelijk toch een geslaagde twist in weet te verwerken ... door er geen twist in te steken. Echt alles wijst op een Finchertje, het zou zo makkelijk zijn om hier een klassieke haha-geintje twist aan te breien, dat het ontbreken ervan uiteindelijk toch verrassend was. Het is maar hoe je de term twist definieert.

Verder is het een redelijk typisch gebeuren, met twee erg vervelende kereltjes die uiteindelijk aardig getreiterd worden. Het blijft relatief braaf, maar uiteindelijk wordt de spanning toch netjes opgebouwd, ondanks de verwachtingen wat het einde betreft.

De regisseurs tonen zich aardige genre fans, maar het mist de film toch een beetje een eigen smoelwerk. Het uiteindelijk einde is ook maar braaf afgeraffeld en echte uitschieters zitten er niet in. Een redelijk horrortje dus, netjes en verzorgd, maar absoluut niks meer. Weet ook niet of er héél veel meer inzit in de twee, maar ze mogen best nog wat soortgelijke filmpjes maken, aardige filler is het zeker.

3.0*

Niet slecht.

Fijn horrortje waar weinig op aan te merken valt, behalve dan dat er misschien iets teveel spanning mist, daar waar de film toch duidelijk z'n best doet om het spannend te maken. Het zorgt dat ik soms net iets té gelaten naar deze film zat te kijken.

Aan het acteerwerk heeft het niet gelegen, dat was meer dan behoorlijk voor een horror film. Met de geluidsband was ook niet mis, lekker gebrom en gerommel. En ondanks dat dat tegenwoordig redelijk standaard is geworden, is de muziek hier toch nét iets strakker. Visueel ook niks te klagen, effecten zijn goed, locaties sfeervol en het is fijn geschoten.

Het zit eerder in het tempo vermoed ik. De spannende scenes komen soms wat te gehaast over, waardoor de spanning nooit goed opgebouwd kan worden en de film dus nooit echt z'n spanningsclimaxen bereikt. Nu vind ik dat zelf geen vereiste voor een goeie horror, maar je ziet dat de film wel echt probeert, waardoor het soms wat flauw wordt.

Maar genoeg te zien voor de liefhebber van horror, de film is goed in elkaar gezet en aan sfeer is er zeker geen gebrek. Benieuwd of James het nog wat kan polijsten, dan zit er zeker een hoge score in.

3.0*

Pover.

Ik vroeg me tijdens het kijken af of dit een film van een beginnend regisseur was. Eentje die ze wijs hadden gemaakt dat hij een horrortje moest regisseren om door te breken en die het dan halverwege goed beu geworden was. Da's hoe deze film aanvoelt.

Gek dan dat Tully toch al een paar credits achter z'n naam heeft, dat z'n vorige een 80s love letter comedy was maakt het alleen maar gekker. Geen idee wat hem bezielt heeft een film als deze te maken, maar het is wel duidelijk dat hij hier absoluut geen talent voor heeft.

De film staat als mystery/thriller te boek, maar ik vraag me af of het niet gewoon een compleet gefaalde horrorfilm is. Er zitten namelijk genoeg momenten in die vanuit het horrorgenre gepikt lijken, alleen is de uitvoering zo doods dat het hoogstens als thriller kan passeren.

Regie is ondermaats, verhaaltje is cliché (en 15 minuten te lang) en acteerwerk is ook maar matig. Je ziet wel dat Tully de nodige technische bagage heeft, maar niks voeling met het genre. Beter links laten liggen dus, of je moet écht wanhopig zijn. Allicht was het beter geweest om deze film nog een dik maandje uit te stellen, rond Halloween ligt de wanhoop voor horror meestal wat hoger.

1.5*

Jammer.

Er komt de laatste tijd een hele stroom aan filmpjes die best goede ideetjes bezitten, maar er qua uitwerking niet helemaal uitkomen. Zo ook dit filmpje.

De twee onafhankelijke moordenaars is best een leuk gegeven, vooral omdat op een bepaald moment mooi als afscherming van de tweede dient.. Zo krijg je een aardig leuke twist voorgeschoteld, misschien niet compleet onvoorspelbaar maar wel een leuke.

Sommige scenes zijn goed in elkaar gestoken. Zoals het alleraardigste introtje waar de voice over mooi in de soundtrack opgaat. Illustratief voor de kwaliteit van de film is echter de daaropvolgende scene, die ruw een ander nummer ertegenaan gooit en iets later het wat belabberde acteerwerk van de acteurs etaleert.

Er had zoveel meer ingezeten. In afzonderlijke scenes komt het er wel uit, maar daartussen hangt er weer een onaangenaam semi-amateuristisch sfeertje. Het verpest de film, de goede ideetjes ten spijt.

2.0*

Matig.

Ik had eigenlijk ook iets anders verwacht. Aangezien je overal de kop van Branson in het groot ziet afgebeeld staan zou je misschien gaan denken dat deze docu over hem gaat, maar het is iets nauwer van focus. Don't Look Down gaat vooral over de ballonvluchten die Branson ooit ondernam.

Herinner me die nog wel vanop het nieuws vroeger, inclusief de mislukte pogingen. Die worden hier met veel gevoel voor dramatiek op een rijtje gezet, maar op de één of andere manier kwam het nooit echt volledig oprecht over.

Los van de feiten lijkt het allemaal nogal aangedikt. Kan ook wel een beetje komen omdat ik Branson doorgaans niet zo'n sympathiek figuur vind, maar ook de andere talking heads lijken er graag links en rechts een grammetje bovenop te doen.

Met z'n 93 minuten ook wat aan de lange kant, had die minuten liever gebruikt zien geworden om Branson als figuur wat meer te duiden, maar dat was het onderwerp niet van deze docu natuurlijk.

2.0*

Gedrocht.

Don't Look Now als horrorfilm beoordelen is anno 2017 niet meer echt aan de orde. Zelfs als thriller is het al heel diep graven naar wat spanning, zonder die laatste 10 minuten zou het echt helemaal nergens over gaan. Dat likje paranormale is verre van genoeg voor deze genreaanduiding.

Compleet los daarvan is het vooral een gortlelijke en sfeerloze film. Een aantal ridicule acteerprestaties (Sutherland voorop, maar ook die oude vrouwtjes zijn niet om aan te zien), een vreselijke klankband, het typische grijsbruin-grauwe 70s kleurenpalet en krakkemikkige editing zorgen ervoor dat het los van alles nooit een prettige kijkervaring wordt. Af en toe probeert de film wel iets visueels te doen, maar dat maakt het vooral genanter.

Het "vage" van deze film zou dan nog enig troost kunnen brengen, maar de film zelf is zo troosteloos dat ook dat element compleet oninteressant wordt. Het hele gebeuren sleept zich maar voort, 110 minuten lang vastgebijteld in dezelfde stortvloed aan lelijkheid. Als kijker had ik helemaal geen interesse in de personages, noch het plot.

En nog even los van de film zelf maar, maar films als deze geven verder een perfecte illustratie waarom ik doorgaans geen enkele interesse heb in genrelijstjes. Als genreliefhebber is 90% van zulke lijsten ongerelateerde nonsens als dit, wie zin heeft in een avondje leuke genrefilm kijken kan zulke lijsten maar beter mijden. Kan niet de bedoeling zijn.

Deze film ... never again.

0.5*

Teleurstellend.

Voor zover ik begrijp een semi-remake van Nakata's eigen Ghost Actress. Het is alleen niet altijd even best.

Van Chan's gebruikelijke regie is bijna niks terug te zien. Af en toe in de sets en belichting te zien, maar verder is het wat slordig en nogal vluchtig geregisseerd. Ook niet echt een idee wat nu de bedoeling van deze moeilijke setup is. Een Japans/Zuid-Afrikaanse film met een Chinese regisseur en Amerikaanse acteurs in een Roemeense setting.

Acteerwerk was erg belabberd, ook de soundtrack kon niet echt overtuigen. Toch boeide het verhaaltje wel redelijk en weet de film af en toe wel wat moois op het scherm te leggen. Zeker naar het einde toe, met een zeer geslaagde climax. (de geest in ieder geval).

Toch had er veel meer ingezeten. 't Is allemaal te rommelig om echt sterk te zijn. En van Chan's stempel is bijna niks te herkennen. Raar project.

2.0*

Nogal duf.

Bandwerkmateriaal dat niet weet te overtuigen. Misschien omdat het erg mid-90s aandoet, maar toch uit 2001 komt. Dat betekent vaak dat het een hype-uitlopertje is, zo voelt de film ook echt wel aan. Een jaar of 6 eerder hadden ze er allicht wat meer mee gekund.

Het verhaaltje weet niet echt te boeien. Kidnapping met wat twistjes, een ongeloofwaardig plotje en een resem B-acteurs die er zelf ook niet veel zin in lijken te hebben. Douglas is dan de ster die de film moet dragen, maar hij loopt er ook een beetje bij alsof hij beseft dat hij dit al eerder gedaan heeft, maar dan onder leiding van een gemotiveerdere regisseur.

Visueel is het vooral erg blauw, ook erg saai. Een beetje regen en/of afgebleekte kleuren maken het geheel jammer genoeg niet sfeervoller. Het is dan ook jammer dat deze film nog gerekt wordt tot de 120 minuten grens, daar waar 90 minuten voor een eenvoudig niemendalletje als dit meer dan volstaan.

Met de aanstormende 90s revival zullen dit soort film wel weer een boost krijgen, al heb ik zo het gevoel dat deze niet meteen bovenaan de la ligt. Lusteloos genrewerkje.

1.5*

Ugh.

Gezien omdat van Sant door de jaren heen toch heel wat krediet heeft opgebouwd. Dat is hij jammer genoeg de laatste jaren wat aan het verspelen. Veel boeiends heeft hij dit decennium nog niet gemaakt, en het is toch ook niet zo dat hij heeft stilgezeten.

Deze Foot (etc) is vooral een film die zich wentelt in zelfmedelijden, en daar met Phoenix de perfecte acteur voor heeft gevonden. Hij kan weer een hele film lang moeilijk kijken en zichzelf laten overspoelen door drama. Op een echt persoon gebaseerd blijkbaar, maar dat zie je er amper aan af.

Weinig sympathieke personages, makkelijk en bekend drama (alcoholverslavingen enzo), een nijpend gebrek aan subtiliteit. Wat tijdsprongen moeten het iets interessanter maken, maar daar slagen ze uiteindelijk niet in. Op zeldzame momenten komt het talent van van Sant nog wel bovendrijven, maar die zijn er uiteindelijk gewoon te weinig.

Dankzij de hand van de regisseur is het nog net geen woensdagavond/TV drama geworden, maar zo heel ver zit het er toch niet vanaf.

1.5*

Oef wat flauw.

Funny or Die ken ik vooral als site die regelmatig met amateur comedy komt. Blijkbaar is er ook een professioneel luik aan, want bekende acteurs slikken lukt ze duidelijk wel. Alleen jammer dat de humor even amateuristisch blijft.

Of je Trump nu leuk vind of niet maakt niet zoveel uit denk ik, de humor is echt zo zwak en infantiel dat je je zowel als voorstander als tegenstander kan afvragen wat hier nu eigenlijk de bedoeling van is. Denk niet dat je met dit onding erin slaagt Trump zwart te maken, maar een liefdevolle persiflage is het ook niet meteen.

Het fake 80s sfeertje is dan de werkelijke doodsteek. Nog even goedkoop cashen op een tweede hype, 't is dan ook nog eens erg slecht uitgevoerd. Het duurt nog geen uur, maar zelfs dat is veel te lang. Na vijf minuten was het eigenlijk al niet meer te harden, er is geen enkel moment van beterschap. Volgens mij niet eens kunnen glimlachen bij deze poging tot comedy.

0.5*

Iets minder dan z'n latere film inderdaad, maar wel weer heel wat beter dan z'n eerdere (inclusief Vive L'Amour).

Het blijft een maffe vent, die Tsai. Had vandaag zin in een lange film, maar geen zin om veel tijd te verdoen. Dan is zo'n filmpje als dit ideaal. Er gebeurt geen fuck en dat erg langzaam. Gelukkig heeft Tsai zo'n geweldig droog gevoel voor humor dat het allemaal erg goed uitpakt.

Kang-Sheng Lee begin ik ook steeds meer en meer te appreciëren. Weet hier weer geweldig een goofy loser neer te zetten, zonder al te karikaturaal te worden. Het verhaaltje zelf is weird maar vaak erg komisch. Topmoment ongetwijfeld de scene die ook op de foto staat. Slaat nergens op, maar wel lachen. De muzikale intermezzos stoorden mij minder dan bij The Wayward Cloud, wat mij positief stemt bij een herziening van die film.

Grappig trouwens dat ik weer enorm veel zin heb in een nieuwe Tsai, terwijl z'n huidige nog steeds moet verschijnen in België. Anyway, geinige film dit. Vaak kunnen lachen (mi mi!) en mooie dingen gezien. Regisseur die steeds hoger op het laddertje komt te staan. Aanrader. 4 sterren.

Jia weer in z'n sas.

Hij duikt weer eens in het China dat in sneltreinvaart kantelt. Arme boertjes in een industriële omgeving, ditmaal onder het mom van het volgen van een schilder, blijkbaar een vriend van Jia. Die man heeft niet bijster veel interessants te zeggen jammer genoeg.

Het stuk in Bangkok is net iets interessanter, al is het maar omdat die omgeving voor Jia net iets minder typisch is, en we dus eens wat anders van hem te zien krijgen. Toch is ook dit deel maar weinig verheffend. Sommige scenes zijn wel aardig en geven een redelijk direct inkijkje in het leven van enkele mensen, maar erg veel samenhang of dwingendheid heb ik niet kunnen herkennen.

Dong is vooral weer zeer typische Jia. Wie van z'n films houdt en z'n stijl wel kan waarderen zal best wat aan deze docu hebben, ik ben het ondertussen een beetje beugekeken. Bevat wel een aantal momentjes van schoonheid, maar daarvoor moet je best diep graven.

2.0*

Wat tegenvallend.

Setup is een soort van Totoro avant-la-lettre, met twee kindjes (waarvan er ééntje erg jong) in de natuur (al loert het moderne leven om elk hoekje) met veel groen.

Toch heb ik het niet zo op Hou's familie kronieken. Hij geeft z'n film weinig focus, waardoor er 10 minuten voor tijd nog steeds nieuwe zijstraatjes bijkomen die net als vele zijstraatjes in het eerste kwartier nergens heenleiden. Maakt de film veel saaier dan nodig, en maakt het laatste halve uur toch steeds een wat saaiige zit. Daarnaast vind ik het drama ook vaak nogal steriel en impactloos. Komt waarschijnlijk omdat de hele familie in beeld moet krijgen, er veel gebeurt en er maar weinig tijd blijkt.

Wel fijn in beeld gebracht, mooie kleurrijke omgevingen en Hou's beschouwende camera maken de film nog wel genietbaar. Relatie broertje en zusje is leuk om volgen, de ramtam errond is eigenlijk vooral overbodig. Daarbij is de film ook iets te luidruchtig.

Zitten aardige stukken in, maar dobbert hoe langer hoe meer doelloos rond. Op het einde wordt alles even snel afgerond maar de climax er naartoe is onbestaand.

2.5*, het oude werk van Hou heeft mij nog niet echt overtuigd.

Oef.

Poëtisch zou ik het niet echt willen noemen. Verstild zeker wel, traag ook, maar om hen dan poëtisch te maken verwacht ik toch enige finesse in de presentatie, maar die ontbrak eigenlijk volledig. Het lijkt me dat het geslacht van de regisseur meer te maken heeft met de status van de film.

Een klassiek dramatisch verhaaltje, waarbij schijn het wint van persoonlijke emotie. Doet op zich wat denken aan het middensegment van Hou's Three Times, misschien daarom ook dat deze film zo schril afsteekt en zo teleurstellend was, want dat niveau wordt absoluut niet gehaald.

Visueel is het vooral het brakke camerawerk en de povere editing die opvallen. De soundtrack is zo mogelijk nog vervelender. Geen seconde is het stil en het is steeds datzelfde instrumentje dat doorpingelt. Acteerwerk is verre van subtiel genoeg en de boodschap van de film wordt in hapklare soundbites geserveerd. En dat alles aan een enorm slakkengangetje.

Mnee, lastig om geconcentreerd te blijven, na een half uurtje begon de film echt te irriteren, en dan was het nog best een eindje.

1.0*

Mooi.

Dacht tijdens het kijken dat dit een Taiwanese film was, bleek het toch een zeldzamere HK arthouse film te zijn.

Vooral visueel weet deze film soms erg sterk uit te pakken. Sommige shots, vooral wanneer er met licht gespeeld wordt, zijn fenomenaal. De soundtrack is net wat minder, zeker het Engelstalige indie getokkel is niet altijd even passend.

Verder een mooi maar redelijk typisch drama, kleine maar enigszins voorspelbare twist op het einde en vooral een erg relax sfeertje. Mag er zeker zijn dit filmpje, hoop dat er meer van dit soort werk uit HK zal komen dan de laatste jaren het geval was.

4.0* en een uitgebreide review.

Matrix invloeden ... serieus

Film die vooral erg leuk begint. Een hoop leuk uitgewerkte en gechoreografeerde gevechtsscenes. Leung doet het goed, beter dan in het vervolg in ieder geval. Cheng is een fijne tegenspeler, geen echt sterke acteur maar voor bepaalde rollen toch altijd bovengemiddeld.

Een leuke mix van Japans en Chinees, al is dit duidelijk van Chinese makelijk en dient Japan vooral als setting. Abe mag dan wel even komen piepen, verder toch vooral Chinese humor en vechtscenes. Ook wel te verwachten met Ma aan het roer.

Halverwege wordt het iets minder vlot, de film komt met een of ander matig uitgewerkt conspiracy verhaaltje op de proppen en de vechtscenes komen iets minder prominent in beeld. Jammer, want daar ligt uiteindelijk toch de sterkte van deze film. Dan is het vooral wachten op het slotakkoord, wat niet teleurstelt maar ook niet meteen een verpletterende indruk achterlaat.

Vooral een sterk eerste half uur dus. Grappige muziekkeuzes, een blitse Leung en leuke gevechten. Kan het niveau niet vasthouden, maar slecht wordt het nergens.

3.0*

Matige comedy.

Redelijk blits en hol allemaal, een typisch HK tussendoortje dus. Dat heb je natuurlijk wel redelijk snel met Ekin Cheng in de hoofdrol, maar deze film is ook echt rond hem gebouwd. Michael Wong en Tat-Ming Cheung komen een stuk minder uit de verf.

Wat deze film redt is de regie van Lau, die ondertussen al aardig wat genres achter de kiezen heeft. Dat merk je ook wel, aangezien hij redelijk makkelijk van toon en tempo kan wisselen. Door het wat onnozele plot zorgt dit bij momenten voor een aantal lollige, over-serieuze momenten.

Verder wel een maf script, hoewel er nu ook weer niet zoveel mee gedaan wordt. Blijft toch een beetje "braaf HK" daar. Visueel niet bepaald boeiend, ook de soundtrack is niet echt om naar huis te schrijven.

Vermaken doet het gelukkig wel allemaal, het duurt gelukkig ook allemaal niet te lang. Nog wat leuke bijrolletjes (Koo en Ng ) zorgen dat het een makkelijk te behappen filmpje is.

2.5*

Weird.

Yan Han kende ik al, iemand met een goed oog voor slicke, visuele films. Op zich wel een geschikt iemand op zich te wagen aan een manga verfilming, al was het een beetje afwachten hoe hij van romantiek naar actie zou omschakelen.

Met verve zo blijkt. Lekker maffe film in beeld gebracht met enorm veel flair. Verhaaltje kwam me bekend voor (hoewel ik de manga niet kende) maar is allicht wat vreemd voor mensen die nog nooit van dit soort dingen gezien hebben. Uiteindelijk draait het allemaal om een soort van sociaal experiment waarbij men mensen dwingt terug te vallen op hun dierlijke instincten (maar wel in een nette omgeving), de Liar Game films kennen een gelijkaardig concept.

Allemaal aardig, maar het is toch vooral het visuele dat weet te overtuigen. Veel fun, een paar erg gave scenes en voldoende tempo. Al had ik graag wat meer clown gezien en net iets minder rock/paper/scissors. Maar verder weinig te klagen, leuk ook dat Netflix dit soort films oppikt, al mogen ze wel iets beter adverteren, want ik heb de film uiteindelijk elders gekeken.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk!

Wel iets minder dan soorgelijke films. Verwacht dus niet echt hetzelfde niveau als SS5+, Party 7 of Taste of Tea.

Verder is de humor echt een stuk debieler. Vaak erg random, erg droog en niet echt gekaderd binnen de rest van de film. Kon er mij niet aan storen, ben zeker dat een hoop anderen dat wel zullen doen (getuige de score hier).

Asano geweldig op dreef. Die domme blik is geniaal, dat lachje maakt het helemaal af. Verder lekker kleurrijk en leuk filmpje dat z'n meerdere moet herkennen in de toppers van dit genre, maar zich net onder hen mag nestelen.

4.0* en een uitgebreide review

Tegenvallend gevalletje (uit de Warp stal?).

Britse horror die zich spiegelt aan de Amerikaanse, getuige een cast van compleet onuitstaanbaar tienergruis. Zeer vervelend zootje bij elkaar dat het eerste half uur enkel moet vullen met wat gefeest en plat gekakel.

Wanneer de film dan eindelijk omslaat weet de film nog steeds niet te overtuigen. De sfeer zit wel redelijk tussen keyscenes door, de soundtrack is af en toe best cool en gepast. Maar daar houdt het dan ook weer een beetje mee op.

Vreselijk slechte suspense en echt de meest belachelijke wendingen om het boeltje gaande te houden. Kwam totaal niet over, voelde allemaal erg geforceerd aan. En ik val normaal niet erg snel over zulke zaken, alleen maken ze de film er niet bepaald leuker op hier. Gemiste kans.

Nogal flauw en zoutloos gedoe, af en toe sfeervol maar nooit op de juiste momenten eigenlijk. Elke keer wanneer de film zich moet bewijzen kom hij sterkt tekort. Makkelijk te negeren binnen de nieuwe lading horror dus.

2*