menu

Don't Look Now (1973)

mijn stem
3,63 (679)
679 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Italië
Drama / Horror
110 minuten

geregisseerd door Nicolas Roeg
met Donald Sutherland, Julie Christie en Hilary Mason

John en Laura Baxter verblijven in Venetië waar John werkt aan de restauratie van een oude kathedraal. Ze ontmoeten twee oudere zussen van wie een beweert een geestelijk medium te zijn. Ze zegt dat ze het dochtertje van Baxter gezien heeft, die onlangs is overleden. Laura is zeer geïnteresseerd, maar John wil er niets van weten. John krijgt zelf echter ook last van waanbeelden waarin hij zijn overleden dochtertje ziet.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=NaGAw5uCaY0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Dievegge
4,5
Dit bevreemdende verhaal is een voorbeeld van magisch realisme. Het speelt zich af in een realistische omgeving met realistische personages, maar er zit een bovennatuurlijk element in verwerkt, namelijk buitenzintuiglijke waarneming. Een blinde die in de toekomst kan kijken, kwam al voor bij de Oud-Grieken: de blinde ziener Tiresias. Laura (Julie Christie) is intuïtief ingesteld en gelooft in het paranormale. Ze heeft een "open geest" en vindt troost bij de rouwverwerking rond haar verdronken dochtertje. Haar man John (Donald Sutherland) daarentegen is rationeel ingesteld. Z'n eigen ervaringen met déjà-vu's en voorgevoelens doet hij af als toeval. Hij heeft een telepathische ervaring op het moment dat z'n dochter verdrinkt, een déjà vu op de plaats waar hij vermoord zal worden en ziet in een visioen de rouwvaart na z'n eigen dood.

Terugkerende motieven zijn water, gebroken glas en de kleur rood. Voor het contrast is die kleur overal gemeden in de achtergrond. Een prachtige scène is de val van John tijdens de restauratie van die kerk. Zowel de religieuze als de wereldlijke autoriteiten falen. De communicatie met de Italiaanse politie verloopt moeizaam.

Een deel van de kwaliteit zit in de montage. Wanneer Laura haar dode dochtertje ziet, volgt er een matchcut van haar schreeuw naar een drilboor. Via crosscutting tussen heden, verleden en toekomst wekt Nicolas Roeg de indruk dat alle tijdstippen tegelijk plaatsvinden, zoals in de droomtijd van de Aboriginals in Walkabout.

"Don't look now" is de openingszin van het kortverhaal van Daphne du Maurier, maar hier wordt hij niet uitgesproken. John wijst z'n vrouw op de twee bejaarde vrouwen, maar wil niet dat het opvalt wanneer ze kijken.

avatar van tbouwh
1,5
Don’t look now begint met een ijzersterk staaltje editing, waarbinnen bovennatuurlijke verbanden worden gelegd op een manier die deed denken aan Nosferatu, eine Symphonie des Grauens (1922). Wat is het ontzettend jammer dat de film me daarna eigenlijk geen moment meer echt wist te boeien…

Ik denk dat vooral lag aan het scenario. Het verhaal vond ik tamelijke quatsch, een echte richting ontbrak en veel spannender dan tijdens de opening wil het allemaal niet meer worden. Artistiek sterk, maar inhoudelijk pakte Don't Look Now me gewoon niet. Het is mij verder een waar raadsel waarom deze film onder de noemer Horror valt hier. Goed, die paranormale vrouw is aardig, maar daar blijft het ook wel bij. Sutherland werkte een beetje op de zenuwen in de hoofdrol, hij paste niet echt in het plaatje. Julie Christie vond ik dan al beter.

De setting (Venetië) vond ik aardig, maar ze leed aan hetzelfde euvel als het verhaal: na de introductie weet ze nauwelijks meer te intrigeren. Bij vlagen wordt het zelfs saai, en ook de (wederom) sterk gemonteerde finale kan Don’t Look Now dan niet meer redden.

1.5*

avatar van Chainsaw
3,0
Chainsaw (moderator)
Don't Look Now, een film die in veel toplijsten voorbij komt en vaak wordt omschreven als een sfeervol, spannend en soms doodeng meesterwerk. Door de sterke openingsscène zat ik er meteen in. Helaas werd ik er een paar haltes verder weer uitgegooid als de film vervolgens enkel nog bezig lijkt te zijn met sfeer creëren. Dat deel lukt ook prima, Roeg zet als geen ander een naar sfeertje neer, waar de hele tijd iets dreigt te gebeuren, maar het gebrek aan intrigerende ontwikkelingen maken de film voor mij oninteressant. Spannend wordt het niet, laat staan doodeng. Het wordt vooral vaag en verwarrend. Krullenbol Donald Sutherland en zijn snor werken daarnaast wat op de zenuwen. De mooie Julie Christie speelt daarentegen een sterke rol. De bekende seksscène is overigens alles behalve mooi te noemen, vond 'm vooral ongemakkelijk ogen. Al met al heeft Roeg zeker oog voor sfeer - want die is hier prima - maar verder is het me allemaal te oninteressant om echt te kunnen boeien.

3 sterren.

avatar van arno74
2,0
Ondanks de fraaie cinematografie in een grijs Venetie is deze film een behoorlijke tegenvaller gebleken. Meer dan een film over een gezin dat waanbeelden ziet van hun overleden dochtertje en hulp krijgt van een medium gaat het over een man die een dochter is kwijtgeraakt en in Venetië een kerk gaat restaureren. Alleen als je van dat laatste uitgaat is het lange middenstuk van de film te accepteren, wat het zwakste deel van de film vormt. Qua verhaal was het lastig meeleven (vader en moeder verliezen dochter dus dumpen ze maandelang de andere rouwende kinderen uit het gezin om zelf bij te komen in Venetië) en met Sutherland's kille acteerprestatie wordt het er niet makkelijker op, met geen van zijn rollen (vader, restaurateur) wist hij mij te overtuigen. Met de ontknoping wordt vervolgens elk restje realisme wat er nog was doodgeslagen (een seriemoordende bejaarde dwerg verkleed als roodkapje, really?).

Fraaie cinematografie en montage, geldt ook voor het camerawerk, al neigt dat een hele enkele keer richting het pretentieuze, maar verder vrij mager. 2*

avatar van Onderhond
0,5
Gedrocht.

Don't Look Now als horrorfilm beoordelen is anno 2017 niet meer echt aan de orde. Zelfs als thriller is het al heel diep graven naar wat spanning, zonder die laatste 10 minuten zou het echt helemaal nergens over gaan. Dat likje paranormale is verre van genoeg voor deze genreaanduiding.

Compleet los daarvan is het vooral een gortlelijke en sfeerloze film. Een aantal ridicule acteerprestaties (Sutherland voorop, maar ook die oude vrouwtjes zijn niet om aan te zien), een vreselijke klankband, het typische grijsbruin-grauwe 70s kleurenpalet en krakkemikkige editing zorgen ervoor dat het los van alles nooit een prettige kijkervaring wordt. Af en toe probeert de film wel iets visueels te doen, maar dat maakt het vooral genanter.

Het "vage" van deze film zou dan nog enig troost kunnen brengen, maar de film zelf is zo troosteloos dat ook dat element compleet oninteressant wordt. Het hele gebeuren sleept zich maar voort, 110 minuten lang vastgebijteld in dezelfde stortvloed aan lelijkheid. Als kijker had ik helemaal geen interesse in de personages, noch het plot.

En nog even los van de film zelf maar, maar films als deze geven verder een perfecte illustratie waarom ik doorgaans geen enkele interesse heb in genrelijstjes. Als genreliefhebber is 90% van zulke lijsten ongerelateerde nonsens als dit, wie zin heeft in een avondje leuke genrefilm kijken kan zulke lijsten maar beter mijden. Kan niet de bedoeling zijn.

Deze film ... never again.

0.5*

avatar van John Milton
4,0
on a roll, are you?

avatar van dutchtuga
4,0
Geen woord over de briljante score van Pino Donaggio?

Snap best dat men hier lelijk- en slordigheid in ziet maar dat voegt voor mij enkel toe aan de bevreemdende ervaring die Dont Look Now is.

avatar van Onderhond
0,5
John Milton schreef:
on a roll, are you?

De roll is zo'n beetje afgelopen denk ik. Vakantie zit erop, de volgende weken veel minder "gaatjes" te vullen. U mag weer gerust ademhalen

dutchtuga: ook bevreemdend is een term die ik absoluut niet bij deze film kan plaatsen, maar als de sfeer voor geen meter pakt is dat ook onmogelijk denk ik.

5,0
geplaatst:
'Don't Look Now' van Nicolas Roeg werd destijds ten onrechte in de markt gezet als een soort horror-thriller. De film gaat echter over het grootst mogelijke verdriet en hoe je daar in de rest van je leven verder mee om moet gaan: de dood van een kind. Het tegelijkertijd prachtige maar zeker in de jaren zeventig ook vervallen Venetië speelt daarbij een belangrijke rol als vergankelijk decor. Zelden werd de wanhoop van sex beter in beeld gebracht dan in de anti-cyclisch gemonteerde bedscène tussen Donald Sutherland en Julie Christie. Een film die je leven lang beklijft.


Gast
geplaatst: vandaag om 20:53 uur

geplaatst: vandaag om 20:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.