Don't Look Now (1973)

Gewoon allemaal nog eens kijken, het is een geweldig verhaal, je moet er alleen wel een beetje moeite voor doen. 't is immers geen Bruckheimer.

Precies, verwacht nou geen 123 thrillertje of actieflick, dit is psychological torment in de hoogste versnelling. Sutherland gaat letterlijk kapot in deze film. Zijn dochtertje heeft hem zijn laatste levensadem ontnomen, zijn schuldgevoel maakt het af..

Prachtig! 4.5*

Wat een geweldige film is dit toch! Ik heb deze film al meermalen gezien. Eerst in de bioscoop en later op video. Deze video heb ik ooit uitgeleend, en nooit meer teruggezien!

Ik ben dus echt heel blij dat deze film weer eens werd uitgezonden, hij staat nu op mijn dvdrecorder!

Ik heb al heel wat films gezien in mijn leven, maar deze film is nog steeds de allerbeste, allerbeklemmendste film die ik ooit gezien heb. Er is echter wel 1 vereiste om deze film tot zijn recht te laten komen: concentratie! Ga deze film niet "gezellig" met een aantal vrienden kijken, je zult er dan waarschijnlijk niet veel aan vinden! Maar als je er echt voor gaat zitten, dan zal deze film je aandacht volledig vangen en vasthouden en laat je pas weer los als de aftiteling al is afgelopen.... Kippenvel! Een meesterwerk met geweldig acteerwerk!

Don't look now krijgt daarom de volle 5 sterrren van mij...

Heb hem vrijdag opgenomen zaterdag gekeken. Ik vond heel veel momenten onduidelijk, heel veel momenten erg spannend. erg psychologisch.

eigenlijk kan ik er nog niet echt een mening over geven...

wel is het absoluut een aanrader als je wat anders wilt dan al die bloedvergietende films van tegenwoordig. Het houd je aandacht nl absoluut vast. na afloop heb ik er nog lang over nagedacht, en wil nu eigenlijk het boek ook wel lezen..

Kan iemand mij uitleggen waarover het einde gaat want dat snap ik toch eigenlijk niet zo goed denk ik.

Die ziet er juist wel zo uit.

En wat heeft die helderziende enzo er dan mee te maken?

Nu was ik in 1986 in Venetië en heb daar vier rolletjes vol geschoten. Mijn vriendinnetje nog kwaad dat ze op geen één van die foto's stond. Van die 132 foto's heb ik er twee laten uitvergroten. Lijnenspel van het spoor als je Venetië binnen komt en een nietszeggend binnenpleintje zoals er honderden zijn.

Midden in de sfeer van DLN komt ineens de scène waarin Sutherland gevolgd wordt. Hij kijkt een pleintje over, in het doolhof van nietszeggende pleintjes. Voetstappen echoën. Muziek naargeestig... ik kijk aan mijn muur en zie 20 jaar later dat ik exact hetzelfde shot gefotografeerd heb als Roeg.

Ik hoop dat ik kan slapen...

Meesterwerk!

Had ik hier voor het bekijken van de film "genre: Horror" gelezen dan had dat me enkele angstaanjagende passages en een verschrikkelijke film bespaart. Het verhaal is niks, en ware het niet dat er filmisch heel wat hoogstandjes inzitten had deze een 0,75 ofzo verdiend.
Het verhaal is een slap aanhangsel om een ode te brengen aan Venetië, wat afterall toch gelukt is. Voor het verhaal schieten alle woorden tekort: de plot is geforceerd, en kan totaal niet bevredigen na de reusachtige spanningsboog die reeds gecreëerd wordt. Tenzij de hele film een allegorie is voor iets groters is hier echt 2x niks aan.
1,75* voor de filmische esthetiek.

Om de slordigheid/onduidelijkheid van de plot aan te tonen: Wat doet het personage van de mysterieuze politiebeambte in dit verhaal? Hij gedraagt zich voortdurend als één of andere dader, en blijft achteraf onverklaard...

Er komt een remake van deze film .

Lijkt me geen goed plan

Wie gaat dat doen?

Mij wel.

Goede film, maar is meer uit te halen.

Het origineel heeft veel aan Donald Sutherland te danken.

Nee hoor, niet alleen. De venetiaanse steegjes en grachtjes met van die echoende voetstappen en dat geweldige einde. Sutherland is een meerwaarde maar doet het niet alleen.

De echte ster is natuurlijk Roeg.

De film heeft ook veel te danken aan een zekere morzige sfeer die erg bij de jaren 70 past.. ik zie dat niet 123 passen in een tijd met mobieltjes, computers. De film concentreert zich vooral rondom de emoties en het schuldgevoel van de hoofdrolspelers. Dat soort subtiele emoties zie ik ook weinig in films van vandaag de dag. Het moet nu allemaal hard en grof.

Géén goed idee dus.

De sfeer in het boek van Daphne du Maurier is heel anders, creepier vooral. Ik ben dus benieuwd. Alleen zouden ze er inderdaad wel goed aan doen het verhaal een paar decennia eerder te laten afspelen.

De remakes lijken wel uit de lucht te vallen. Lijkt me hierbij geen goed idee... Maargoed.

Even over de film zelf. Erg aparte sfeer, mede dankzij de bewerkingen in het geluid. Geluiden en muziek die vaak ineens wegvallen, of ineens hard opzwellen.

Dit maakt de film ook behoorlijk desoriënterend en vaag.

Een behoorlijk surreële sfeer, die op sommige momenten bijna beangstigend aanvoelt. Toch wordt de film voor mij nergens echt subliem. Ik werd niet helemaal opgezogen, dat is toch jammer. Ook had mijn versie van de DVD een te harde geluidstrack, waardoor hij wat overstemde..

3,5/4*

Dit is een echte klassieker, absoluut meesterwerk in stemming en overvloeien van camerawerk en passages, waarin de rode kleur een sleutelitem is, rode bal, regenjasje, bloedvlek op dia etc etc

een dikke 5

http://www.xs4all.nl/~brenn/dln.jpg

PS Leuk om na 13 jaar de verschillen op zo'n pleintje te turfen...

Een voor mij behoorlijk vervelende en irriterende film, waarin bijna niets gebeurt, en die voor mij bijna niet spannend was. De enige echt interessante scene vond ik eigenlijk die waarin Donald Sutherland aan dat stuk plafond blijft hangen en gered moet worden. Verder heeft de film een naar sfeertje, en dat zal de bedoeling wel zijn, maar ik word er zelf naar van. De sexscene is mooi gefilmd, jammer dat Sutherland zo weinig sex-appeal heeft, wat ziet hij er lachwekkend uit met die krullenbol en zijn snor. De charmante Christie maakt wat goed.

1 ster

Prachtfilm, maar eentje die je twee keer moet zien denk ik, omdat het einde van de film zo bizar/schokkend/gek is. Deze film houdt je wel een tijdje bezig in ieder geval. Zoals eerder aangegeven, prachtig verfilmd, mooie creepy sfeer, bedekt met een sluier van uitzichtloze triestigheid (en dat bedoel ik uitermate positief). Na de eerste keer zien had ik iets van "HÈ????" zoals iedereen denk ik. Maar het blijft nog even malen. Ik had het er met een vriend over die het einde compleet anders had geinterpreteerd, maar de film net zo goed vond - grappig eigenlijk. Qua interpretatie van de slotscene sluit ik me volledig aan bij het bericht van orbit hierboven (28 april 2006). Maar OK: ik snap nog niet elke scene, haha. Maar moet dat? Alles draagt wel bij tot de mooie sfeer.

Een remake? Alsjeblieft ...

Ondanks dat het tempo van de film nét te laag ligt is dit een zeer onderhoudende film. De kracht van de film lag voornamelijk in de opbouw en een magistrale sfeer. Het gevoel dat er elk moment iets kan gebeuren is zeer beklemmend. Venetiaanse steegjes, veel schaduwen, donkere sfeer en de 2 vrouwtjes dragen hier aan mee. Visueel was het allemaal niet zo opvallend, maar een enkele shot was wel mooi. Het geluid daar integen was gewoon crap.

Over acteerprestaties hoef ik ook al niet veel te melden. Sutherland speelde zeer overtuigend en de rest van de cast was oké. Ook leuk is dat de kleur rood steeds terug kwam. Dan hebben we nog het onverklaarbare plot waar meerder interpretaties mogelijk zijn. Zelf denk ik dat het plot alles te maken heeft met de dood van Sutherland's dochtertje, maar verder kom ik ook niet. Het verhaaltje ansich stelt alleen niet zoveel voor.

Rijfelde even tussen mijn rating, maar 3,5 sterren lijkt me voldoende. Kwa opbouw en concept (bovennatuurlijk) vond ik dit vergelijkbaar met de Exorcist, maar doet daar net onder.

Mooie film, ooit eens gezien maar een hele tijd terug.

Kan iemand me trouwens wat vertellen over het geluid. er zit af en toe een flinke ruis in het geluid en personages praten onduidelijk en zijn bijna niet te verstaan. Ligt dat aan mijn dvd of hebben ze de film gewoon slecht over gezet? Het is zo'n studio canal uitvoering ( met dat tergend lange intro met die wolkjes bij elke film ). Ik hoop niet dat alle versies van deze film dit hebben anders pas ik toch.

Ik vergelijk deze film altijd met een abstract schilderij: niemand snapt wat het voorstelt, iedereen vind het zelfs een beetje lelijk, maar omdat niemand de intentie van de maker werkelijk begrijpt, vinden mensen het maar mooi en schitterend en echt kunst.... en dat is het enige positieve wat ik over dit prulwerk kan zeggen.

Zo moeilijk is het anders niet te zien waar deze film over gaat.. en qua beelden is ie zelfs bijzonder fraai (op een spooky manier)! Je vergelijking gaat dus behoorlijk de mist in.