Don't Look Now (1973)

Het eerste deel van de film is vrij saai, er zitten over het algemeen enkele spannende scènes in, er hangt constant een mooie, dreigende sfeer en de film heeft een geweldig einde, zodat de rest van de film a la the 6th sense in een ander daglicht gezet wordt. Klassieker!!

Bijzonder indrukwekkende film; heb hem destijds nog in de bioscoop gezien ,, draaide hier pas in 1977(althans toen zag ik hem in de bioscoop. Sutherland is goed en Christie te verdragen.. Een van de eerste Thriller/Horror films..

Er zit een sfeer in de film die je nooit meer loslaat.

Inderdaad, een zeer beangstigende sfeer. Een beetje als in The Omen, maar dan subtieler. Fantastische film: 4,5*

Jay; helemaal mee eens

Staat niet voor niks bij 4 regisseurs in de top 10

Link!

Het is alweer wat jaren geleden dat ik deze film zag dus misschien zou ik 'm nu anders zien maar ik snapte 'm niet helemaal. Ik had gelezen dat de film een ijkpunt is in de filmgeschiedenis, vooral wat betreft montage. Toch snapte ik 'm niet helemaal en ook niet wat Goodfella zegt dat de film vanwege het einde met terugwerkende kracht anders werkt. Ik snap wel dat dat de bedoeling is maar hoe moet het dan anders werken?

Een ijkpunt in de filmgeschiedenis ? Dat heb ik nog nooit gehoord, en het lijkt me in ieder geval zwaar overdreven.

Die Roeg was een heel goeie cameraman (van oa Lawrence of Arabia) en in zijn film kun je zien dat hij allerlei dingen uitvreet op visueel gebied : dingen tegen elkaar insnijden, met het tijdsverloop klooien, brute overgangen... allemaal wel eens eerder gedaan, maar hij gelóoft er blijkbaar in.

Ik heb de film nooit écht erg goed gevonden, en vind een paar shockeffecten nog al smakeloos [bestaat dat woord nog ?].

Lang geleden gezien en sindsdien bang voor kleine meisjes met rode plastic regenjasjes.
Ik schrok me de pleuris. In de top tien!

Spannende en goed gemaakte thriller, maar na afloop zat ik vooral met vragen. De film wordt gaandeweg steeds onduidelijker en houdt er dan maar mee op. Ik vraag me af of IK het verhaal gewoon niet snapte of dat dat de bedoeling is geweest (met name het einde). Iemand zin om het uit te leggen? Ik houdt het op 3 sterren totdat het 1 en ander me wat duidelijker is geworden.

Nou waar blijven die verklarende antwoorden?

In de VARA-gids staat, groot afgebeeld, een foto van die dwerg met dat rooie jasje die je pas op het einde van de film ziet . Da's nog eens een spoiler van formaat.

Ja inderdaad niet al te beste kwaliteit.Érg sterk geacteerd door Sutherland, alleen bevatte de film een aantal hinderlijke zooms en fratsen. 3.5 sterren.

Lekker juist! Zo seventies!

*kuch* Moodysson *kuch*

Inderdaad erg vaag, kon em ook niet helemaal volgen. Mooie beelden van Venetië, leuk camerawerk, goede muziek en een prachtige sexscene. 4*

Vond er niet veel aan, kan iemand het eind misschien uitleggen ?

Als er tenminste mensen zijn die het verhaal helemaal snappen ?

Dat zullen er niet veel zijn, vrees ik. Maar ik hoop niet dat DAT de reden is dat je deze film met slechts 1 ster beloont.

Vanaf het moment dat het echtpaar in Venetie komt, hangt er een naargeestige sfeer in de lucht. Dit is niet het Venetië waar elk jaar hordes toeristen op afkomen; nee, dit is het Venetië van de ondergang, van de dood. Niet toevallig is er net op dat moment een seriemoordenaar bezig.

Venetië, de stad in het water
--> het water dat hun kleine dochtertje noodlottig werd. Dat kan natuurlijk niet goed gaan!
Dat voel je als je de film kijkt; er zit nog meer naars aan te komen... maar wat? Die spanning wordt formidabel opgebouwd, mede door de verbeelding van de desoriëntatie: niet alleen door de stad zelf (smalle, kronkelende straatjes, smal bruggetje hier, donker steegje daar), maar ook de bewust chaotische cameravoering en de geluiden/muziek versterken dat effect. En dat loopt dan weer parallel met de desoriëntatie in John Baxters hoofd. Hij is nog de kluts kwijt van het verlies van zijn dochter en blijkt nu ook nog eens paranormaal begaafd te zijn: zelfs werkelijkheid en verbeelding beginnen door elkaar te lopen. Bevreemding alom. Natuurlijk raakt de kijker de draad kwijt, dat is natuurlijk ook de bedoeling.

En dan...toch nog vrij plotseling vond ikzelf, is daar de climax, de kroon op de spanning: de gruwelijke moord op John Baxter (die hij zelf min of meer voorzien heeft) door een dwerg in een rode regenjas! Het lijkt te smakeloos voor woorden maar ik was er kapot van.
Wie was dat in godsnaam? De geest van zijn dochter? De duivel zelf, die John erin geluisd heeft? Of de eerder genoemde seriemoordenaar?

Kies zelf maar.

Dat is niet de reden dat ik de film laag beoordeeld heb.

De film vond ik maar saai, de sfeer was ik ook niet zo van onder de indruk. En echt spannend vond ik het ook maar niet worden.

Maar bedankt voor je uitleg.

Net de net5-opname gezien en ondanks de gebrekkige kwaliteit van de uitzending snap ik de kwaliteit van deze film wel. Het visueel knappe zit hem vooral is het compleet een enge chaos maken van venetie, de complete desorientatie, erg knap in deze film. Het einde is ook mooi. Ik hou vaak wel van films die weinig verklaren en veel in het midden laten. Heb verder het gevoel dat ik meer van Sutherland moet zien. Die man had in de jaren 70 volgens mij een fijne neus voor films.

Dan moet je 'Ordinary People' zien, als je van drama houdt.

Klute, Eye of The Needle....

Invasion of the Body Snatchers niet te vergeten...

Uitstekende, heerlijke film dit!

Nu hou ik zo en zo wel van het mysterieuze/ occulte genre en van het spelen met het bovennatuurlijke of onderbewuste (Fallen, Dark City, Jacob’s Ladder), maar deze film weet mij op elk gebied te boeien en te fascineren.

De acteerprestaties zijn uitstekend en passen bij de sfeer van de film; twee hulpeloze karakters verstrikt in angstgevoelens en onzekerheid.

De film begint traag, zodat langzaam de spanning en fascinatie wordt opgebouwd. De film heeft een uitstekende, donkere sfeer die de hele film blijft en nog lang na het kijken blijft doorspoken.

De film is lekker desorienterend, wat zowel het mysterieuze en het angsteffect prima versterkt. Het camerawerk is uitstekend en weet de film een verontrustende sfeer mee te geven- de hele film lang.

Vooral de avondlijke scenes in de nauwe, mistige duistere steegjes van het Venetie-in-zonsondergang kunnen mij absoluut bekoren. Het geluid van de twee rennende geliefden en van klakkende hakken galmend door mistige straatjes bleef me nog lang bij. Hoe de camera van het ene duistere steegje naar het andere nauwe poortje zwiept, is soms fenomenaal te noemen.

Een prima, in heerlijke mystiek gedrenkte film dus!

Aanvankelijk was ik niet zo onder de indruk van deze film maar nu het alweer een paar maanden geleden is dat ik deze film zag moet ik bekennen dat ie in mijn hoofd is gaan groeien. Elke keer als ik aan deze film denk zie ik die schitterende sfeervolle straten van Venetië die in tegenstelling tot wanneer ik er ben vrijwel compleet leeg zijn. Ook de ouders die hun leven weer proberen op te pakken na de dood van hun kind geven een extra emotionele lading aan de film. Het sombere hoofd van Donald Sutherland spookt nog steeds door mijn hoofd. En dan is er nog eens dat moment dat het rode vrouwtje voor het eerst tevoorschijn komt. Een van de weinige keren dat ik echt goed schrok in een film.

Een film die ik spoedig weer eens moet herkijken. Voorlopig 4*.

Tja, ik weet niet goed wat ik hiermee aan moet. De ontknoping is zowel schokkend en indrukwekkend als frustrerend en broekafzakkend. Het zet de hele film in een ander perspectief, en roept vele vragen op. Is hetgeen we gedurende de film te zien krijgen echt, of alleen een weerspiegeling van de gemoedstoestand of de belevingswereld van de protagonist die in de ban is van gevoelens als liefde, nostalgie, verdriet, angst, paranoia en hoop?

Je zou ook kunnen zeggen dat het een hoop gedoe is om niets...

Niettemin een film die indruk maakt, maar toch enigzins te wensen overlaat. Ik hou het op 3,5*

Schitterende fotografie en heerlijk enge momenten. Maar de film mist een intelligente plotverklaring. Zoiets knaagt aan mijn waarderingscijfer : 2,5*.

Kan ook aan jou liggen.

Prachtfilm.

Huh?

Da’s wat ik bedoel. Prachtfilm voor wie de film met gevoel benadert, gemengde gevoelens voor wie graag aan alles een verklaring wil koppelen. En zo zit ik nu eenmaal in elkaar.

Maar wat begrijp je niet dan?
Het enige wat ik volgens mij niet vatte was het nee-schudden van die dwerg, voor ze Sutherland neersteekt