Don't Look Now (1973)

Spannende en goed gemaakte thriller, maar na afloop zat ik vooral met vragen. De film wordt gaandeweg steeds onduidelijker en houdt er dan maar mee op. Ik vraag me af of IK het verhaal gewoon niet snapte of dat dat de bedoeling is geweest (met name het einde). Iemand zin om het uit te leggen? Ik houdt het op 3 sterren totdat het 1 en ander me wat duidelijker is geworden.

Net de net5-opname gezien en ondanks de gebrekkige kwaliteit van de uitzending snap ik de kwaliteit van deze film wel. Het visueel knappe zit hem vooral is het compleet een enge chaos maken van venetie, de complete desorientatie, erg knap in deze film. Het einde is ook mooi. Ik hou vaak wel van films die weinig verklaren en veel in het midden laten. Heb verder het gevoel dat ik meer van Sutherland moet zien. Die man had in de jaren 70 volgens mij een fijne neus voor films.

Wauw. De film trok me nooit zo omdat die vaak met Ordinary People wordt vergeleken en ik meestal als ik hem tegen kwam niet veel zin had in een dergelijke film. Waar de vergelijking vandaan komt is me nog net geen raadsel maar als je deze film hebt gezien zie ik enorm weinig overeenkomsten. De film heeft een geweldige sfeersetting en bevat een heerlijk mysterieus verhaal. De soundtrack past perfect bij de film en verhoogt de intensiteit van deze sfeer nog eens. Het acteerwerk is ook geweldig en ook dit acteerwerk versterkt het mysterieuze karakter van de film nog regelmatig.
Ben er ook van overtuigd dat Lynch deze film heeft gezien. De sfeer en de dwerg deden me meteen aan hem denken.

Twijfel erg tussen een 4,5 en 5. Laat ik voorlopig maar voor het laatste gaan.

Ik mis blijkbaar iets want deze film maakte de goede dingen die ik er over had gehoord niet helemaal waar. Maar thrillers vallen bij mij wel vaker tegen.

Echt 'mooi' vind ik het allemaal niet. Wel is het interessant gefilmd en is het idee altijd goed, maar het ziet er helaas af en toe toch iets te knullig uit. Toch kwam de beginscene nog best sterk over, daarna zakte de film heel erg in. Ik voelde de spanning helemaal niet en wat mij betreft gebeurde er ook niet genoeg. Was wel de hele film lang benieuwd wat er zou gaan gebeuren, maar werd toch telkens teleurgesteld omdat het maar niet spannend was. Het einde wist me dan weer wel te verrassen en vond ik ook erg goed. Interessant uitgevoerd en best sfeervol. Het laatste shot waar je de Johns kist ziet was echter erg saai en leeg, wat me helaas toch met een beetje een ontevreden gevoel achter liet.

3* Goed kijkbaar en welgeteld twee erg sterke scenes. Hier had meer in gezeten.

Magere film vond ik. Cinematografie is duidelijk van een hoger niveau dan de gemiddelde film uit die tijd, maar ondanks de goede pogingen om wat meer te doen met een camera dan louter registreren vond ik het totaalplaatje nogal kleurloos (in de letterlijke zin dan). Het verhaaltje is aardig, er wordt ook goed geacteerd enzo, maar tot de laatste tien minuten wordt het nooit spannend of creepy. Dat vage gedoe was best leuk en vooral nu ik enkele verklaringen uit de eerdere posts heb gedistilleerd is m'n waardering voor deze film iets gestegen. Maar dat ik het een topper vind kan ik helaas nog niet zeggen...

Geweldig sfeervolle film die spannender en spannender wordt. Of eigenlijk naargeestiger. Briljant eind ook. 4,5 sterren.

[edit] wat een gezeur over dat de film vaag zou zijn. Niet alles hoeft uitgelegd te worden! Dit is een film die uit gaat van het paranormale. Dat is toch genoeg uitleg? Word sowieso niet vrolijk van de reacties hier, juist ook van een aantal vaste MM leden. Liever geloof ik maar hapklare brok in een verhaal dat op en neer springt. De remake komt eraan, die rekening wil houden met een jonge generatie (lees alles wil uitleggen) en het einde wil aanpassen. Kunnen jullie daar mooi je heil vinden [/edit]

Steven Spielberg mocht willen dat hij een rood jasje ooit zo zou kunnen gebruiken als Nicolas Roeg in Don’t Look Now. Deze buitengewoon kunstige film zoekt op sublieme wijze de lijn tussen horror en drama op en is met momenten ijzersterk. De openingssequentie in het begin is een meesterlijk stukje montage en één van de meest ijzingwekkende openers die een horrorfilm zich kan wensen. Tel daarbij de experimentele (maar desalniettemin effectieve) sounddesign op en je hebt een film die zich qua vorm totaal onderscheidt van andere films.

En dan is er nog het verhaal. De mysterie en interesse is het ene moment sterker dan het andere maar gelukkig eindigt de film net zo sterk als dat hij opende. Ik was vooral gefascineerd door de bijzondere sfeer (waar Roeg vrijwel altijd goed in is) en het puzzelachtige geheel. Don’t Look Now is niets minder dan een geslaagd experimenteel meesterwerk.

Mijn interpretatie: Laura heeft de dood van haar dochter verwerkt door er openhartig over te praten en zelfs toe te geven aan een bepaalde vorm van spiritualiteit om het verlies van haar dochter te plaatsen, iets wat zomaar een metafoor kan zijn voor: het delen van je verlies met vreemde mensen. Terwijl John het zware verlies vooral wou verdringen, niemand wilde informeren over het grote verlies en zich stortte op zijn werk, wat er uiteindelijk toe leidt dat hij zichzelf tegenkomt. Centraal staat dus eigenlijk: 'hoe de man en de vrouw beide op een totaal verschillende manier het rouwproces doorlopen'.

Roeg zou Roeg echter niet zijn als hij dit zomaar als een hapklaar drama zou serveren. Daarom heeft hij dit drama opgeleukt met wat typische horrorelementen die zich in de realiteit niet afspelen, maar louter illustreren hoe beide hoofdpersonages uiteindelijk uit hun rouwproces kwamen. Een uitermate creatieve benadering van Roeg om een glazuren horrorlaag rondom dit werk te creëren. De genreoverstijgende aanpak van Roeg leidt ertoe dat de film niet loodzwaar wordt, dat de film zelfs spannend wordt en tot een film waar je eindeloos over kunt filosoferen wat er nou eigenlijk heeft plaatsgevonden aldaar.

Cinematografisch weet Roeg zijn slag deels te slaan. Het toeristenseizoen in Venetië liep hier duidelijk ten einde, wat Roeg illustreert door veel lege straten en pleinen te filmen waardoor de setting als geheel soms zelfs wat apocalyptisch aandoet. Verder is de dwerg natuurlijk geniaal in beeld gebracht i.t.t. het ketchupbloed dat uit John vloeit als hij het loodje legt.

Zelfs op de veelbesproken sexscene wist Roeg zijn eigen stempel te drukken. Alhoewel het idee om telkens te editen tussen de sexscenes en de scenes erna, waar John en Laura zich aankleden en opmaken voor vertrek op papier aantrekkelijker was dan dat het er nu uitzag. Zo zag ik wel meer voorbeelden waar Roeg duidelijk tracht om uit te pakken qua camerawerk, het anno 2009 toch wel wat gedateerd overkomt.

Het was al lang een kwestie van tijd dat ik na het overweldigende Walkabout nog eens een Roeg tot mij zou nemen. Stelde uiteindelijk niet teleur al had het vele potentieel in deze film wat meer benut kunnen worden. Als rouwverwerkingsfilm niet aangrijpend genoeg voor mij, qua vleugjes horror geslaagd maar op cinematografisch en muzikaal gebied viel er nog genoeg bij te schaven. 3,5*

Ijzersterke horrorfilm, al was de verrassingswaarde voor mij zeer laag. De openingsscène heb ik voor mijn opleiding tot in den treure moeten analyseren, de eindscène was ook al ooit tijdens een college vertoond en ik had ook al het korte verhaal van Daphne Du Maurier gelezen. Ik kende alleen het middenstuk nog niet, maar ik wist wel wat er ging komen.

Aan de ene kant is dat jammer, want dit verhaal moet het voor een deel van de verrassingswaarde hebben. Aan de andere kant is er één voordeel: het geluid bij deze film doet denken aan die in de films van John Cassavetes. Erg slecht dus. De stemmen klinken dof en onduidelijk en worden vaak overstemd door onbelangrijke geluiden zoals het verschuiven van een stoel of rinkelen van geld in een portomonnee. Ik ga er gewoonlijk vanuit als ik een dvd koop in de Nederlandse winkel dat hij enige vorm van ondertiteling heeft, maar dat was hier niet het geval. Ik verstond maar de helft van de dialoog en daardoor was ik blij het verhaal te kennen, waardoor ik altijd wel kon volgen waar het over ging.

Het verbaasd me dat er zoveel mensen zijn die dit een moeilijke film vinden. Zo ingewikkeld kwam het op mij niet over. Vooral vreemd dat die dwerg voor zoveel verwarring zorgt. De motieven van dat wezen zijn toch niet belangrijk? Het gaat erom dat het een seriemoordenaar is. Een lange uitlegscène voordat ze Sutherland vermoorde zou de sfeer verbroken hebben. Dit is sowieso geen uitlegfilm, maar bijna alles wordt verteld met symbolen, camerawerk en zelfs de montage. Die kleine glimpsen in de toekomst die Sutherland heeft en de parallelen die de montage soms tussen verschillende personen en locaties legt is ongeloofelijk sterk. Ik ken eigenlijk maar weinig films die zoiets doen. Visueel makkelijk een van de meest interessante werken die ik ooit gezien heb. Het meest vergelijkbare is nog Walkabout, ook van Roeg. Goed om te zien hoe hij zijn stijl toepast op een horrorwerk.

Roeg hoeft dan ook niet te werken met simpele shockeffecten en moorden tussendoor, al is die ene moord die we te zien krijgen schokkender dan menig andere sterfscène in horrorwerkjes. Don't Look Now moet het vooral van de sfeer hebben, die steeds akeliger en benauwender wordt. Ook echt mijn complimenten voor de adaptatie van het korte verhaal van Du Maurier. Alle elementen zijn overgenomen, maar er is hier en daar wat toegevoegd dat het verhaal alleen maar meer diepte geeft, zoals die priester. En niet te vergeten die openingsscène. Die komt niet van Du Maurier en de link tussen het dode dochtertje en de moordende dwerg wordt niet echt sterk gelegd in het korte verhaal. Ik vond het boekje al sterk, maar de verfilming is nog net iets beter. Zo mag ik het graag zien!

4 sterren voor nu. De score was denk ik toch hoger geweest als ik ondertiteling had gehad en het slechte geluid me dan niet af en toe uit de film haalde. Is er een dvd verkrijgbaar met Engelse of Nederlande subs?

En o ja, Sutherland
Die man heeft toch echt een aantal van de beste rollen van de jaren '70 en begin jaren '80 gespeeld.

Sterke horrorfilm, met een voor mij wel verrassend verloop. De openingsscène is sterk en knap in beeld gebracht en ik had daar gelijk het idee dat Sutherland een sterke band met zijn dochtertje had. Sutherland speelt sowieso ongelofelijk sterk in deze film. Hij lijkt het erg moeilijk te hebben met de dood van hun dochtertje en kan zich hierover maar moeilijk uiten. Toen hij voor de eerste keer na de dood van zijn dochtertje haar in Venetië in een waas leek te zien, had ik het idee dat hij haar zag door de sterke band van hen en dat hij zaken zag die er niet waren, Later blijkt echter dat alles toch even net iets anders is en dat het een moordende dwerg is.

Visueel is de film erg aantrekkelijk. Sterk camerawerk, met af en toe erg fraaie beelden worden gecombineerd met een sterke steeds troostelozer wordende sfeer van een Venetië, dat er in deze film nu eens een keertje niet zo aanlokkelijk uitziet. Verder is de beruchte seksscène, wat mij betreft zeker wel mooi in beeld gebracht. Het ziet er allemaal erg gepassioneerd uit en wordt gewoon mooi in beeld gebracht.

Sterke film dus, met een erg goed spelende Sutherland en deze film maakt mij nu toch wel nieuwsgierig naar meer werk van Nicolas Roeg.

4,0*

Geloof het of niet, maar deze film staat in de lijst: "Best Horror Movies" van ROTTEN TOMATOES: Movies - New Movie Reviews and Previews! - rottentomatoes.com op nummer 24.

Die andere film die'k overlaatst had gezien: "Repulsion (1965)" staat in diezelfde lijst op nr. 2, niet te geloven

Volgens mij worden op zulke lijstjes veel stemmen uitgebracht door mensen die 20 jaar geleden hun laatste film hebben gezien

Maar ik ben aan't afdwalen...

Tsjonge jonge, deze was mij aangeraden door een vriend die normaal gezien dezelfde smaak heeft, wat films betreft, als ik, en die vond hem bangelijk goed, heel sfeervol.

Mij deed het niets, ik zat er naar te kijken met zo'n gevoel van: is dit nu die bangelijke, sfeervolle Thriller-Klassieker waar iedereen over praat...?

Ik moet toegeven dat het héél knap is gefilmd, Venetië wordt schitterend in beeld gebracht. Het is mij nog al opgevallen dat in die jaren '70 films de kleuren en lichtinval blijkbaar véél mooier en natuurlijker in beeld werden gebracht dan in nieuwere films, zeer bizar

Al met al een onderhoudend filmpje dat echter nergens spannend wordt, laat staan griezelig, niet mijn type film

Ik geef hem 6/10, omdat er zo goed wordt geakteerd, de beelden mooi zijn én de film nergens verveelde, maar ik vindt het zeker géén aanrader...

Best een stijlvolle film. Het dolen door de verlaten steegjes van het verweerde Venetië is erg sfeervol en betekenisvol. Bijzondere openingsscene, een sluimerende spanning (zoals de mozaïekjes aanbrengen) en het einde heeft een goed opgebouwde spanning. Prima (klassieke) score eronder, behalve tijdens de seksscene, die maakt het tot een Duits soft-pornootje met besnorde kerel.

Script en thematiek ook mooi, vooral omdat je er zelf invulling aan kan geven. Ik zie het als volgt: het grote verlangen van Sutherland naar zijn dochtertje wint het van zijn visioen en leidt tot z'n dood. Hij wantrouwt de oude zussen terwijl zijn vrouw er rust door krijgt. De rouwboot met de blinde zus deed me trouwens denken aan het oversteken van de dodenrivier.
Sowieso is het wegzakkende Venetië een leuke metafoor.

De dwerg is onvergetelijk. Blijf het wel een beetje simpel vinden dat de seriemoordenaar er zo uitziet om het op hun dochter te laten lijken, maar het komt ten goede aan de mystiek en het creepy einde. De rol van de zussen vond ik lekker verwarrend, ze komen fout over maar hebben toch het goede voor.

Samen met het mysterieuze beeldje, het gebroken glas en de afstandelijke priester geven ze er een goed wazig sfeertje aan die gelukkig wat vragen onbeantwoord laten.

De kracht van deze film ligt, voor mij, voornamelijk in de krachtige editing en het schitterende camerawerk.

Visueel balanseert hij tussen uiterst gestyleerd en ingetogen handheld camerawerk.

De tweede film die Roeg op zichzelf maakte is dan ook een briljante psychologische horrortrip, die eens temeer zijn klasse in de jaren '70 liet zien.

Een moddervette 4,5*

Verdomme.

Bij twee van de lijken zitten overduidelijke goofs. Bij de laatste vrouw zelfs het knipperen van de ogen. Waarom let ik bij dode mensen in films altijd geobsedeerd op de ogen? Een amateurpsycholoog zou het antwoord zelfs weten. Tsja, de dood.. Maar goed ik dwaal af, het moge duidelijk zijn.

Doorgaans ben ik vrij kort over dit soort goofs. Het zijn fouten die door de regisseur en crew over het hoofd worden gezien. Slordigheid dus. En daarom puntjes aftrek. Alhoewel, niet per defenitie.

Zo ook niet hier, althans weinig doorslaggevend. Want de film komt er vrij makkelijk mee weg. Belangrijker is dat naast Hitchcock schijnbaar ook Roeg erg goed weet wat het woord suspense betekent. Wel dubbel verdomme.

Daarnaast is de film uiterst stijlvol en mooi gefilmd. Sowieso valt er cinematografisch gezien weinig op de film aan te merken. Fijn tevens dat Technicolor. Heerlijk acteerwerk ook. Driewerf verdomme dan maar?

En dan het verhaal, in mijn ogen vaak het belangrijkst. Ook dit is dik in orde en kundig in beeld gebracht. De kijker blijft tot bijna de laatste minuut in spanning en e.e.a. is lekker mysterieus.. Goed, de ontknoping moet je misschien slikken. Echter, het eindshot, tevens uitleg voor de dejavu van het laatste bootje en de bijzondere gave van Sutherland, trekt natuurlijk een hoop recht. Gemakkelijk of niet. En wederom voorzien van die schitterende score. Okee, verdomme in quadrofonie.

Al met al zit er weinig anders op dan te concluderen dat het hier een klein maar fijn vakmanschapsfilmpje betreft. Zo zie ik ze erg graag.

Tsja, wanneer je lyrisch wordt moet je jezelf soms beteugelen. Maar soms ook niet. Had ik al verdomme gezegd?

Meesterwerk.

Aardige film maar is meer psychologisch dan echte horror.

Sterk geacteerd en prima verhaal.

Mooie shots en spanning.

3,5 ster

Tegenvallende film.

Cinematografisch wel bovengemiddeld dan de doorsnee film maar de andere beloftes die Roeg doet komt ie helemaal niet na. Ik doel opde spanning waar het plot wel constant naar hint maar Roeg weet dat niet op beeld over te brengen. Acteerwerk vond ik ook helemaal niet ui tde verf komen, bijna cartoonesk. Toch wel essentieel bij een film met deze thematiek. Het concept is best sterk maar Roeg weet daar niet zoveel mee te doen. Sterke montage en camerawerk maar jammer dat Roeg voor de rest echt schromelijk tekort schiet.

Ik vond het maar een saaie en vervelende film.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik deze gezien heb, maar ik weet nog wel dat ik enorm teleurgesteld was. Ik dacht toch echt dat de film meer spanning had, maar dat was totaal niet zo. Ik ben deze film dus met hele verkeerde verwachtingen gaan kijken en daardoor was de teleurstelling ook groot. Begin was wel erg goed, mooie beelden met het meisje in haar rode jas, en er hing een onheilspellende sfeer in de lucht, maar nadat het drama zich heeft voltrokken zakt de film compleet in. De emoties vond ik niet goed overgebracht, en ik kon totaal niet met het stel meeleven. De film werd erg langdradig voor mijn gevoel en ik kon maar met moeite mijn aandacht erbij houden.

Visueel was het dan misschien wel mooi, maar dat is voor mij niet genoeg, de film moet wel iets meer te bieden hebben, en dat miste ik bij Don't Look Now. Daarbij moet ik wel eerlijk zeggen dat we erg slecht geluid hadden, en dat deed toch wel af aan de ervaring.

Maar deze film is wel een herziening waard, vooral omdat ik met totaal verkeerde verwachtingen ging kijken, en omdat de audio erg slecht was. Dus een herziening komt er zeker, en dan hoop ik dat de film beter bevalt.

Heel raar, maar in eerste instantie vond ik de film wat saai.

Ik miste echte spanning en het verhaal liep soms niet zo heel lekker, het miste een lekker tempo.

Toch ben ik heel erg gecharmeerd van deze film. Sowieso, de cinematografie. Heerlijk. De locatie is ook mooi en heel tegendraads in beeld gebracht. Venetië kennen we namelijk allemaal wel van de warme kleuren, vol touristen, ijsjes, lachende gondeliers en mensen in zomersekledij.

Niets van dit alles vind je terug in deze Venetië. Hier is het grauw, somber en het lijkt wel koud en vaak te regenen. Het voelt aan als Engeland of Nederland in de herfst.

Het was echter het verhaal dat mij over de streep trok. Het word welliswaar niet altijd even sterk vertolkt door de regisseur, maar het verhaal boeit. De symboliek en mystiek zijn om van te smullen, evenals de twee geheimzinnige oude vrouwen en wat is er nu precies aan de hand met Donald Sutherland's karakter?

Toen ik na het einde terug dacht aan de film. Waarom het einde was, zoals die was, toen begon ik het meer en meer te waarderen. Misschien dat ik het geheel meer kan waarderen bij een herziening, want deze film heeft wel wat haken en ogen en is daarom zeker niet voor iedereen. Liefhebbers van Lynch zouden hier goed aan doen, alleen mist het de intensiteit en sfeer die Lynch altijd zo sterk weet neer te zetten.

Weinig boeiende personages in een oninteressante film. Ik miste ook chemie tussen Sutherland en Christie en die twee seniele oude vrouwen hadden voor wat meer creepy personages ingewisseld mogen worden. Daarnaast vind ik hele medium gebeuren ook helemaal niet boeiend uitgewerkt. Van een macabere sfeer viel ook niet veel te merken, of het moet de verrassing van roodkapje zijn.

1.5*

Beetje lauwe film, deze mysterieuze thriller, die probeert spannend te zijn, maar dat absoluut niet lukt. In het begin gaan alle ontwikkelingen heel gehaast en in de tweede helft tot de climax gebeurt er niet veel meer. Aan de bakkes van Donald Sutherland irriteer ik me ook altijd, dus de filmvreugde werd niet verder verhoogd.

Vond het ook maar niks. Af en toe sfeervolle muziek en Venetië, maar het verhaal kon mij nimmer bekoren en de film is zo saai uitgewerkt dat het lastig is om niet in slaap te vallen tijdens de film. Wat dat betreft was het ook een gevalletje "wrong place at the wrong time" voor mij om te kijken.

2*

als je een film gaat kijken die zo oud is als deze, stel je je in om door de tijdsgeest heen te kijken. tenslotte wéét je dat er geen special effects zullen zijn, geen flitsend snelle montage, en meer van zulks. je leert meer te kijken naar de ideeen van de regisseur en hoe het bedoeld is.

dat lukte deels met deze film. de beklemmende spanning, de scenes in de straten van donker Venetie en de vreemde karakters in de vorm van de vrouwen zijn erg goed. het acteerwerk, verhaal en montage zijn echter een stuk minder. de film was te traag om de spanning gaande te houden. het geluid, soms toch handig om het spannend te maken, was vreselijk en werkte dus averechts. het einde, vast schokkend voor die tijd, was nu gewoonweg lachwekkend en miste dus totaal de kracht van een goed slot.

Aardige film van Roeg. Don't look now komt wat langzaam op gang, maar dat kan je ook zien als zorgvuldig opbouwen. In het begin zitten al een paar mooie scenes met cross-cutting, zoals ook in Walkabout veelvuldig gebeurde, een fijn stijlmiddel is dat. Verder werd vooral nadat de vrouw de stad heeft verlaten de setting van Venetie volledig uitgebuit, met z'n nauwe gangetjes, bruggen, opvliegende duiven en het water als sfeerelementen. Ook de muziek in dit gedeelte is sterk. Jammer dat bij de laatste achtervolging de film het momentum een beetje kwijt is, en de climax derhalve niet echt aankwam bij me. Verder gewoon precies wat je mag verwachten van een Du Maurier-verfilming; een meer dan redelijke thriller.

Mooie sfeervol en poëtisch mysterie. Het is erg lastig te zeggen hoe of wat als je het mij vraagt, maar dat maakt de film niet minder sterk. Had soms wel wat minder langdradig gekund.

Verder blinkt de film vooral uit in zijn ritmische montage.

3.5*

Film heel erg lang geleden al eens gezien, maar toen kon ik hem volgens mij niet afkijken. Nu eindelijk vele jaren later in de herkansing. En het is wel een bijzondere film. Met name de sfeer heeft de hele film iets onheilspellends, en dat is erg knap gedaan. Ook de montage was heel apart zo af en toe, zeker voor die tijd. En ten slotte is het decor van Venetië erg boeiend, met name de vaak lege straten en kanalen. En ook de vervallen gebouwen. Dat is niet het beeld dat ik bij Venetië heb, maar ik moet daar zeker nog eens naar toe. De film zelf is ook boeiend genoeg al is het verhaal ook wel erg vaag en nogal eens overdreven. Maar al met al is hij me niet tegengevallen.

Een dramatische gebeurtenis met dramatische gevolgen. Een film over rouwverwerking die aan de hand van de Baxters onder de huid zou moeten kruipen. Wanneer dat niet helemaal lukt, wil het wel eens een apathisch effect sorteren. Ik had het vooral in het middendeel, waar het nog wel eens taai wil zijn.

Wel een sluwe film waar aanvankelijk Laura als meest instabiele factor wordt gepresenteerd. Beïnvloed door twee zussen die je beide de kriebels geven, al is het vooral de beeldregie die de film in unheimische sferen trekt. Vreemde shots, driftige zooms, de cross-cutting; ietwat wild, maar ook bloednerveus.

Onheil is nooit ver weg, ook al vanwege dit Venetië. Een grauw en desolaat doolhof, waar lijken opduiken, het nooit helemaal stil is en uiteraard nog meer water aanwezig is. Ik heb de stad niet eerder zo groezelig zien worden vastgelegd. Het zal ongetwijfeld iets van doen hebben met Johns mentale toestand.

Toch laat het me, net als het felrode gevaar dat hier en daar de kop opsteekt, allemaal net iets te koud om helemaal mee te gaan in zijn vertroebelde beeld en het lot dat daarmee gepaard gaat. Te afstandelijk om een of andere reden, al maakt de sidderende en beklemmende climax wel weer wat terrein goed.

Don't Look Now (1973) vandaag gekeken. Italiaans blijft nog steeds een mooie taal, maar voor de rest vond ik het maar een matige film. Grijpt me niet genoeg aan en het horror effect is ook niet echt aanwezig. Erg hangt wel de hele tijd een onheilspellende afloop in de lucht, maar dat deed me ook weinig. Komt waarschijnlijk ook doordat het einde wat voorspelbaar was. Pluspunt van de film is het camerawerk met de montage en de muziek. En Christie was wel mooi in de sekscene, maar het hoofd van Sutherland vond ik de hele film al irritant. Al met al niks voor mij dus. 2*

Klassieker.

Enorm sterke sfeer die meteen al een spanning en een griezeligheid neerzet en dat eigenlijk over de hele film weet vast te houden - misschien wat zwakker in het midden, maar toch eigenlijk ook best consistent. Mooi spel van Sutherland en Christie, en de oude dames zijn perfect in hun onaantrekkelijke sinisterheid.

Toch valt het in de herziening hier en daar een klein tikje tegen. Misschien ook wel omdat het sterke verhaal nog goed in mijn hoofd zat, en daarmee de verrassing er een klein beetje af was. Visueel in de herziening wat teleurstellend, de beelden van het vervallende Venetie waren in mijn herinnering minder morsig, en de vrijpartij van Sutherland en Christie epischer. Waarbij ik dan wel bedoel dat het minder was dan in mijn herinnering, maar nog steeds wel ernstig goed.

Fantastisch. Jaren geleden gezien, twee keer zelfs, maar film heeft nog niets van z'n kracht verloren. Sutherland en Christie spelen glansrollen. Alle details kloppen. Venetië is nog meer vervallen dan we al dachten. Die dames zijn eng. Leuke grapjes, zoals die overwerkte hotelhouder, en spannend tot het laatste moment, ook al ken je de uitkomst. De vrijscène tussen Sutherland en Christie is terecht iconisch geworden.

Maar het knappe is natuurlijk: de film gaat wel ergens over. Een kind verliezen is zo ongeveer het ergste dat ouders kan overkomen. Je leven is daarna nooit meer het zelfde. Knap van deze film is ook dat de zg. horror of mistery helemaal geen horror of mistery blijkt te zijn; alles is logisch verklaarbaar. Is eigenlijk wel zo geloofwaardig.

Jammer alleen van die idiote ondertitels van een Belg die het Nederlands niet beheerst. Zucht.

Tot nu toe geen onvoldoendes voor Nicolas Roeg. Ook deze prent is weer genieten hoor. Dat typische sfeertje, de spanning, het indringende mysterie; geweldig. Die oude vrouwtjes zijn best eng (en dat terwijl er weinig met ze aan de hand is) - Roeg speelt daar goed op in. Een tragische gebeurtenis, uitstekend gespeeld door (vooral) Sutherland, een bijzonder sterke seksscene en een einde om ''U'' tegen te zeggen. Potverdimme! Even kort nadenken en alles kwam erg mooi samen. Klasse prent. Heb genoten.