Meningen

Wat een matige en zelfs oersaaie film. Normaal mag ik Owen Wilson graag maar met deze rol en dit scenario kan ook hij niets aanvangen. Hij zet wel een grote afro-pruik op en spreekt zo stil dat hij bijna onverstaanbaar is, in een poging om Bob Ross na te apen, maar met die grap kun je natuurlijk geen hele film vullen. Ook de altijd grappige Stephen Root kan Paint niet redden, hoewel hij nochtans zijn best doet. Ik kijk veel liever naar de echte Bob Ross die in een youtube filmpje in twintig minuten een leuk schilderijtje schildert dan 96 minuten aan deze film te verspillen.

Een zeer sterke thriller met de uitmuntend acterende Jodie Foster. Kristen Stewart lijkt in deze film een beetje op Justin Bieber.

Chris Cauwenbergs (nu bekend als Kabouter Lui) en Max en Jan Van Dijck alias Rufus zijn een beetje te flauw, maar het duo Martin & Bergmans is hier op zijn best. Dit is dan ook mijn favoriete film van dit Antwerps/Gents duo. Vooral de scènes aan zee geven mij direct een gevoel van nostalgie.

De stijlvolle poster met zwart en rood deed mijn verwachtingen stijgen. Ik verwachtte een crime thriller in de stijl van Out of Sight (1998) met een wulpse Jennifer Lopez. Maar we krijgen geen charmante bankrover zoals Clooney, maar een nogal lompe vechtersbaas in Jason Statham, en geen verleidelijke Lopez maar een chick die bij haar moeder inwoont en schulden heeft, en die als een geil Chihuahua schoothondje achter Staham aanloopt.

Er zit genoeg actie in de film om de kijker te blijven amuseren, maar verwacht geen interessante plot twists of suspensvolle verhaallijn. Gewoon een rechtoe rechtaan wraakfilmpje met een romantisch sausje erbovenop, hoewel Statham natuurlijk zo romantisch is als een koude komkommer. Zijn 'vermomming' en accent als rijke Texaan zijn bespottelijk. Ook zijn voormalige teamgenoten hebben weinig diepgang of uitstraling. En de Robin Hood filosofie ('steel alleen van de rijken en geef aan de armen') die aan het verhaal wordt opgehangen, slaat helemaal nergens op. Een geval van hap slik weg dus!

"Bang, howdy par-te-ner!"



The Party is de Peter Sellers one man show, en wat doet hij dat goed! Voor mij staat Sellers bovenaan het lijstje met beste komische acteurs. Dit is bijna een perfecte film, behalve het laatste stukje waarbij iedereen in het water valt en dat gedoe met die olifant, als je al wat glazen wijn op hebt kan je daar misschien wel nog om lachen.

En ook de sociale onhandigheid van Mr. Hulot zien we terug in Hrundi V. Bakshi. Hij is tegen iedereen vriendelijk en wil er graag bij horen, maar behalve het meisje Michele vinden alle andere gasten hem maar een zonderling.

Deze film eindelijk gezien, die stond al een tijdje op mijn te zien lijstje! En visueel is het inderdaad erg mooi, ik hou dan ook van space-films. Het spreekt namelijk erg tot de rijke verbeelding! Het verhaaltje is nogal mager en de hoofdrolspelers zijn vooral mooi, erg sterk acteren doen ze niet. Toch een leuke film voor een rustige filmavond. Alleen het einde met de actie en het vuur en het bijna-sterven-moment maar dan toch nog (wie had dat gedacht?) tot leven komen was er wat over en had voor mij niet gehoeven! Een zoetsappig en voorspelbaar einde, ik hou meer van psychologische diepgang en de setting van twee mensen die alleen op een ruimteschip in de ruimte zweven is toch de perfecte setting voor een psychologische thriller. Maar dat had deze film dus niet voor ogen, gewoon een "feel good" einde, ah dat mag ook wel eens natuurlijk!

Daar ben ik het dus volledig met eens, dat was een veel beter einde geweest!

Hetgeen ik in het vorige bericht schreef, is precies wat ik een beetje mis in deze film: te weinig geloofsversterkende boodschap en niet genoeg over de moed van de eerste Christenen die na de dood van Christus leefden onder de Romeinse verdrukking. De film is eerder deprimerend en minder inspirerend. het missionariswerk van Paulus wordt bijvoorbeeld niet getoond en ook de enorme groei van de Christelijke gemeenschap niet. Enkel het lijden van de vervolgde Christenen. De Romeinen verlichtten zelfs de stad met gevangengenomen Christenen die als fakkels in brand gezet worden. Alles oogt erg kleinschalig, de Christenen lijken samen in een kleine groep in het huis van Aquila en Priscilla achter een houten poort te zitten kniezen en klagen over hun lot. De film straalt hopeloosheid uit en maar weinig hoop en kracht. Enkel de Zelotische beweging, bestaande uit jongeren die met geweld in opstand willen komen, lijken nog enige geestdrift te vertonen. Maar Paulus herinnert hen eraan dat ze de weg van liefde moeten volgen, net zoals Jezus hen had geleerd. De acteerprestaties zijn goed, vooral van Olivier Martinez als prefect Mauritius Gallas en James Faulkner als Paulus. Mauritius komt tot het besef dat zijn Romeinse goden onmachtig zijn om zijn zieke dochter te redden. De terugkerende droom van Paulus over de slachtoffers van zijn verleden geeft mooi zijn innerlijke strijd weer. Hij beseft als geen ander dat hij een zondaar is die redding en vergiffenis nodig heeft. Jim Caviezel doet mij teveel denken aan zijn eerder rol als Jezus om hem serieus te kunnen nemen als de evangelist Lukas. Hij doet wel zijn best om een ander personage neer te zetten, maar zijn gezicht is gewoon te herkenbaar. Ik denk overigens dat hij niet degene is die als Jezus na de dood van Paulus aan het einde van de film verschijnt. Dat vind ik wel een erg toepasselijk einde, erg mooi!

Deze prequel speelt zich dus af 60 jaar voor X. Pearl woont op de boerderij met haar verlamde vader en dominante Duitse moeder, maar wil aan haar saaie leventje ontvluchten door danseres te worden. Als ze faalt in haar auditie, gaan de stoppen volledig doorslaan. We krijgen het ontstaan te zien van de ziekelijke geest van Pearl, een rol die heel sterk wordt neergezet door Mia Goth. De film combineert horror-elementen met een psychologische thriller/drama. De cinematografie is weer erg verzorgd en ook de muziek heel passend. Het einde waarbij Pearl tijdens de aftiteling in de camera blijft lachen als een idioot blijft een hele tijd in je hoofd spoken. Ik ben erg nieuwsgierig geworden naar het derde deel, Maxxxine.

Heel mooi inderdaad, en het geeft de film iets sprookjesachtig en onschuldig. Ook grappig dat de verplichte quarantine van West en Goth weerspiegeld wordt in de Spaanse griep die in de film wordt vermeld, waarbij ook mondmaskers gedragen werden, mensen bang van elkaar waren en in isolatie moesten gaan. Wellicht heeft de huidige 'pandemie' als inspiratie gewerkt voor deze film.

Een spannende film, gebaseerd op Dial M for Murder (1954) van Alfred Hitchcock. Met een bijrol van David Suchet (bekend van de Poirot serie) als inspector Karaman. Michael Douglas schittert in zijn rol als gewiekste, jaloerse zakenman, en Viggo Mortensen als schaamteloze en op geld beluste rokkenjager.

Best een eng filmpje. Ik heb het origineel niet gezien dus kan niet vergelijken. Weet ook niet of de wijziging die in deze versie werd aangebracht veel uitmaakt, of niet. Het meningsverschil tussen de vader en de moeder over leven na de dood en hoe ze hun dochter daarover willen inlichten, is wel interessant. John Lithgow is zoals altijd goed bezig. Ook Jason Clarke als de getormenteerde vader zet zijn rol wel realistisch neer. Ik ken hem van de film Terminator Genisys (2015), waarin ik hem absoluut niet zo goed vind als hier. Jeté Laurence als dochter Ellie ziet er nogal creepy uit met haar halfgesloten oog. Maar de kat is het engste, wat kan die een boos gezicht maken, zeg!

Ik vind de oudere Disney tekenfilms ook beter dan de nieuwere, ik hou wel van dat pastel kleurenpalet uit de oude doos. Alleen vind ik Peter Pan wel één van de mindere van de oude Disney films qua verhaal en de personages trekken mij minder aan. Maar toch kan je aan een oude Disney fim geen onvoldoende geven, lijkt me.

Wat een mooie animatiefilm uit de oude stal van Disney! Inderdaad een beetje meer duister dan sommige andere Disney-films. Als kind was ik heel bang van die grote walvis, ik heb er nog jarenlang nachtmerries aan over gehouden. En ook van die stoute kindjes die in ezeltjes omgetoverd worden! Een topfilm dus, om de allerkleinsten bang mee te maken!

Deze film gewoon in 2D gezien, en dan vallen die opzettelijke 3D effectjes wel erg op natuurlijk. Bijvoorbeeld iemand die een drinkbeker gooit, een vis die naar de camera springt of een jonge vrouw die over het scherm heen kotst. En dan denk je als niet 3D kijker: "Oh ja, hier had dus een leuk 3D effect geweest als ik een 3D TV had!
Er is nogal veel blood and gore te zien. En de piranha's worden op allerlei vindingrijke manieren om zeep geholpen (met als hoogtepunt Ving Rhames met die buitenboordmotor). Er zitten enkele grote namen in deze film, waaronder Elisabeth Shue, Ving Rhames, Christopher Lloyd (die zijn rol als Dr. Emmett Brown nog eens herneemt) en zelfs een kleine rol voor Richard Dreyfuss (Jaws) tijdens de openingsscène.
Er zit een goede vaart in de film. Als je er de verschrikkelijke muziek van fuivende jongelui, geile jongens en meiden met plastic tieten kunt bijnemen, dan zit je met dit lightweight filmpje goed voor een avondje eenvoudig (en bloederig) popcorn-vermaak. Ikzelf at lasagne tijdens het kijken naar deze film en zou dit aan niemand aanraden.

Ook ik vind dit tweede deel wat minder dan de eerste Pirates of the Caribbean-film. Nog altijd heel leuk, maar het begint al teveel naar fantasie af te zakken en een overmatig gebruik van (soms minder geslaagde) CGI. Vooral de kraken lijkt heel erg fake! Johnny Depp zit weer goed in zijn rol als kapitein Jack Sparrow, Keira Knightley wordt in elke film blonder maar ziet er nog steeds stralend uit en Orlando Bloom doet ook vooral mee omwille van zijn knappe kopje. Het leukste stuk is het zwaardgevecht tussen James, Jack en Will dat eindigt op het reuzenrad, wat een leuk idee. Het einde met het verraad van Elizabeth verraste mij nogal, dat had ik niet zien aankomen. Wat een gemene streek van haar! Ik zou erg zitten balen indien ik het derde deel in deze serie niet in huis had, want delen twee en drie vormen natuurlijk een doorlopend verhaal.

Zoals steeds in een Pirates-film zijn de beelden erg mooi, vooral de azuurblauwe oceaan, de ouderwetse schepen, de eilandjes en de aankleding van de piraten en de Engelse soldaten zijn echt top notch! Deze films doen mij visueel wat denken aan het videospel Assassin's Creed IV Black Flag!

Johnny Depp als captain Jack Sparrow blijf ik leuk vinden. Naar het schijnt zou Depp mogelijks in de zesde Pirates-film niet meer meespelen en dat zou ik een enorme fout vinden want hij is toch het middelpunt van deze filmserie. Als het de bedoeling is om in het zesde deel Jack, Elizabeth en Will te dumpen en met het nieuwe koppeltje Henry Turner en Carina Smyth verder te gaan, dan zou ik dat toch wel jammer vinden. Henry Turner en Carina Smyth kunnen namelijk niet tippen aan Will en Elizabeth, noch qua schoonheid noch qua uitstraling. En dat laatste zegt toch redelijk veel, aangezien Orlando Bloom en Keira Knightley ook niet meteeen stralen van de charisma, maar het was wel een mooi koppeltje met een interessante wisselwerking van aantrekking/afstoting en een soort driehoeksverhouding tussen Elizabeth en de twee mannen (Will en Jack).

Vooral Thwaites vind ik nogal zoutloos overkomen. Kaya Scodelario acteert wat beter en haar rol is interessanter, maar het lijkt wel een personage dat weggelopen is uit een Emily Brontë romanverfilming. Er zit weinig tot geen humor in haar rol. Haar gezicht kwam mij meteen bekend voor en na even zoeken ontdekte ik dat zij de hoofdrolspeelster is in de leuke rampenfilm Crawl (2019). Zij moet met haar rol wat meer emancipatie meegeven aan deze film, door een vrouwelijke uitvinder te spelen in een tijd waarin die als heks werden verbrand of opgehangen.

Javier Bardem's vertolking van captain Armando Salazar dan, hij zet een redelijk angstaanjagend 'spook' neer, maar er wordt niet zoveel gedaan met zijn bijzondere krachten en er wordt ook totaal niet verklaard hoe hij aan zijn krachten komt en waarom hij zijn dood heeft overleefd. Leuk om Kevin McNally als Gibbs en Geoffrey Rush als captain Barbossa terug te zien, maar ik vind de band tussen hem en Carina wel erg geforceerd over komen. Zijn zelfopofferende einde moet natuurlijk een traantje bij de kijker ontlokken, een mooie afsluiting voor deze ouwe zeeschuimer.

Wat de eerste Pirates-film zo goed maakte, was vooral de goed uitgewerkte rollen en hun onderlinge chemie. Je leeft gewoon mee met hun avonturen en wil dat ze slagen in hun ondernemingen. Had dit vijfde deel wat minder Disney-braaf geweest, en wat minder binnen de gekende lijntjes gekleurd, dan was het een meer gedenkwaardiger film geworden. In alle vervolgdelen mankeert toch een beetje de magie die de eerste film zo uitzonderlijk goed maakte, maar in dit vijfde deel zit men er toch heel dichtbij! Daarom vind ik dit het beste vervolgdeel. Mijn lijstje ziet er dan ook als volgt uit:

1. The Curse of the Black Pearl (2003)
2. Dead Men Tell No Tales / Salazar's Revenge (2017)
3. Dead Man's Chest (2006)
4. On Stranger Tides (2011)
5. At World's End (2007)

- Blijf na de eindcredits nog even kijken voor een kleine teaser.
- Op de Blu Ray staat een verwijderde scene die ze beter in de film hadden gelaten: een walvis die zwemt aan Poseidons graf (als de zee in tweeën splijt).

Dit is bijna de perfecte fantasie/avonturenfilm, met prachtige visuals, leuke humor en veel actie. Degene die verantwoordelijk is voor de kostumering verdient ook zeker een pluim. Een erg leuke rol voor Johnny Depp als kapitein Jack Sparrow en een oogverblindende Keira Knightley. Ook Geoffrey Rush zit erg goed in zijn rol! Ondanks de wat lange speelduur verveelde ik mij geen minuut, want de film dentert als een sneltrein over je heen. De special effects zijn erg goed voor de tijd en beter dan in de vervolgdelen.

Plane is een no-nonsense actiefilm in de stijl van de jaren '80, met Gerard Butler in een rol die hem op het lijf is geschreven. De actie is lekker hard en realistisch. Het enige wat mij stoort is opnieuw het hyper camerawerk dat het realisme en de hectische situatie moet onderstrepen, maar mij alleen maar erg zeeziek maakt. Hoewel zo nu en dan montages worden toegepast die juist uitstekend werken, zoals tijdens het handgevecht tussen Butler en een Filipijnse guerilla bendelid, dat bijna in één lange take werd gefilmd.

Eén van de beste komedies ooit gemaakt. Steve Martin en John Candy zijn een gouden duo, ze spelen twee mannen die ondanks hun tegenstrijdige karakters door omstandigheden gedwongen worden om samen te reizen. Dit brengt heel grappige situaties teweeg en op het einde van het verhaal leren ze allebei veel over zichzelf en de ander.

Mooi gezegd!

Na War of the Planet of the Apes (2017) gezien te hebben, ook deze originele Planet of the Apes (1968) nog eens herzien en ik blijf het ondanks zijn leeftijd een goede film vinden. Toegegeven, het acteren is nogal houterig, de gevechten tussen Taylor en de apen zien er heel nep uit en de apenplaneet ziet er helemaal niet uit als een onbekende planeet ergens ver weg in het heelal, terwijl de astronauten er geen moment aan denken dat ze terug op aarde zijn.

Maar het idee voor die tijd was erg origineel (weliswaar gebaseerd op een boek La Planète des Singes uit 1963 van de Fransman Pierre Boulle) en de make up van de apen was heel goed gemaakt. Er was natuurlijk nog geen CGI in die tijd, en men kan zich afvragen wat er het meest nep uitziet: CGI of acteurs in maskers en make up?

Charlton Heston imponeert weer in zijn rol als George Taylor. De man straalt gewoon mannelijkheid uit, en schitterde eerder al in Ben-Hur (1959) en The Ten Commandments (1956). Linda Harrison als de mooie Nova heeft niet zoveel te doen aangezien ze niet kan praten, maar ze weet met haar grote ogen toch goed uitdrukking te geven aan haar emoties.

Als je deze film zonder enige voorkennis kunt ingaan, zal je natuurlijk meer geshockeerd zijn bij de verrassende ontknoping, maar is er nog wel een mens die niet weet op welke planeet Taylor zich bevindt? En dat is een beetje jammer, want ik kan mij nog herinneren hoe ikzelf als kind compleet uit het veld geslagen was bij het zien van de laatste beelden van Planet of the Apes.

Inderdaad, maar ik vind de films met alleen Terence Hill (Super Snooper, My Name is Nobody..) toch beter dan de films met alleen Bud Spencer.

Uit puur jeugdsentiment geniet ik altijd weer van deze films. Het zijn de ideale films om even aan de zorgen van alledag te ontsnappen en een glimlach op je gelaat te toveren.

Ik vind het thema lied van deze film ook heel aanstekelijk.

- Where do you think you're going?
- I'm going in after her.
- She wont come to you, let me go.
- You never done this before.
- Neither have you.
- ... you're right, you go!


Dit is meer een fantasy film dan een horrorfilm (behalve de laatste 10 minuten met de lijken in het gat in de tuin). Spielberg maakt weer gebruik van overdreven veel speciale effecten en de CGI effecten zijn intussen erg gedateerd. Het bezoek van het ghostbuster team doet aan The Conjuring denken. Het meest enge van de film is het meisje met wel erg bleek gezicht en haar, in een gezin waarin alle anderen bruine haren hebben.

Er zijn niet veel (als er al zijn) films over de vroege kerkvaders. Polycarp was een van de eerste leiders van de vroege Christelijke kerk, naar het schijnt aangesteld in zijn functie als bisschop van de kerk in Smyrna en opgeleid door niemand anders dan de apostel Johannes. Polycarp leefde van 69 tot 155 n.Chr. en stierf vrijwillig een marteldood onder de Romeinse heerschappij op 86 jarige leeftijd. Hij weigerde om zijn loyaliteit aan Rome te betonen door caesar als zijn Heer en God te aanvaarden en te aanbidden (of in andere woorden het merkteken van het Beest uit Openbaring 13 en 20 te ontvangen). Eerst werd hij aan een paal gebonden en in brand gestoken, maar doordat de vlammen zijn lichaam niet konden verteren, werd hij door een soldaat met een speer doodgestoken. Deze film handelt niet zozeer over het werk van Polycarp als schrijver en leider van de plaatselijke kerk te Smyrna, maar op zijn martelaarschap en bereidwilligheid om te sterven voor zijn geloof. Hoewel dit duidelijk een lowbudget product is, wordt er toch aardig geacteerd en is het verhaal boeiend en geloofsversterkend voor gelovigen. Ook het gegeven van slavernij wordt behandeld en hoe de Christenen hen als gelijken dienden te behandelen.

"One cannot truly live, untill he knows what he's willing to die for."

Een mooie hoofdrolspeelster en een sfeervolle locatie (een mortuarium), maar geen bijzonder goed script en weinig enge momenten. Wel is de flexibiliteit van de actrice die Hannah speelt een pluspunt en ook de diepe snijwonden op haar lichaam zien er overtuigend uit. Waarom de lichten steeds uitgaan is mij wel een raadsel, mogelijks energiebesparing?

"You're bleeding man!"
"I aint got time to bleed!"


Gisteren deze film ook weer herzien en wat een geweldige film is dit toch, zo worden actiefilms niet meer gemaakt! Naast het feit dat één van Arnold's meest herkenbare uitspraken in deze film voorkomt ("Get to the choppaaaa!!") heeft de film ook een ongelooflijk knap gemaakte monster/alien.

ook na al die jaren blijft de Predator er onwaarschijnlijk dreigend uitzien. Ik lach mij elke keer kapot als de Predator zijn 'helm' afneemt en Arnold droog zegt: "You're one ugly motherfucker!"

Terence Hill deze keer in een serieuze rol. Een goede opvolger van Franco Nero en ik vind deze film eigenlijk na de eerste Django de beste. Een goede western met enkele harde scenes. Leuk muzikaal deuntje ook weer!

Hier ben ik het wel mee eens! Van in het begin van deze film krijg ik al feministische vibes mee, en een erg modern gevoel voor een film die zich zou moeten afspelen in 1719. Naru lijkt wel vanuit onze tijd naar het verleden te zijn gereisd. De manier waarop ze praat klinkt ook heel modern. Ze komt meer over als een personage uit een computergame dan als een echt mens. Ook de oorlogs make-up die zij en haar broer dragen, lijkt wat misplaatst om tijdens het dagelijkse leven te dragen of is dat om te jagen?

Maar Naru dus, een jonge vrouw die zich te goed voelt om de vrouwentaken op zich te nemen binnen haar Indianenstam. Ze wil liever als de mannen zijn, die gaan jagen. En natuurlijk wordt zij, die niet eens een bergleeuw kon doden, de heldin van het verhaal die wel een predator kan doden! Ik snap wel dat zij zogenaamd meer brains heeft dan haar mannelijke collega's, maar het gaat wel erg makkelijk en ze komt er zelfs helemaal zonder kleerscheuren vanaf. Ook volkomen belachelijk dat ze tot tweemaal toe in een vuistgevecht met een man aan de winnende hand is totdat hij hulp van een andere man krijgt.

Naast deze feministische boodschap, is de film best genietbaar. Ik hou van films over Indianen. Vooral als ze niet door blanken worden gespeeld, en als er nu en dan een woordje in hun taal gesproken wordt. Wel vreemd hoe slecht de Fransozen in deze film Frans praten, of moet dat een soort oud-Frans voorstellen? De natuurbeelden zijn mooi, de muziek met indiaanse drums werkt aanstekelijk en er wordt ook af en toe wat dierenleed getoond, iets dat niet zo evident is in moderne films. Vooral de scene met de grizzlybeer is best wel spannend. Toch komt deze film vooral vanwege het hoofdpersonage een beetje over als een typische Disney jeugdfilm, zij het dan met iets meer bloedvergieten en geweld.

"Has anyone seen an invisible man?"

Een filmp die er visueel lekker kleurrijk uitziet en wel aardig begint, maar eens op het schip zinkt het naar de dieperik. Het idee van een pil die aan elke gebruiker ervan superkrachten verleent die pas duidelijk worden na het innemen van de pil, is best aardig maar er kon meer mee gedaan worden. Vooral Jamie Foxx doet het wel goed, Joseph Gordon-Levitt doet teveel zijn best om stoer te zijn en Dominique Fishback met haar ge-rap is vooral irritant. Waarom zulke ongetalenteerde mensen als acteur in grote budgetfilms worden ingehuurd is me een raadsel. Dat slap gelul tussen haar en Foxx past totaal niet in dit soort film, waar het toch om de actie en de superkrachten gaat. Ook het weerzien met de dochter is om bij te huilen, niet van de ontroering maar omdat het allemaal zo overbodig en matig uitgewerkt is.