Meningen

Ik zag deze film toen hij nog maar net was uitgekomen en vond hem toen steengoed! Vandaag eindelijk eens een herkijkbeurt gedaan en... ik vind hem nog altijd even goed. Een klein stadje ergens 'in the middle of nowhere' met achterlijke hillbillies en domme sletjes, een broeierig sfeertje, gevaarlijke gangsters die hun geld willen... Er zit spanning in U Turn, grappige dialogen, actie, seks, overspel, moord... wat wil je nog meer? Je voelt echt mee met Bobby (Sean Penn), die vast komt te zitten in deze hellhole! Billy Bob Thornton als oneerlijke garagist Darrell is bijna onherkenbaar, ik herkende hem eigenlijk alleen aan zijn stem. Ook goeie rollen van Jon Voight en Nick Nolte. Allemaal spelen ze hun rol erg over de top en dat maakt het zo grappig! Ook een jonge Joaquin Phoenix als jaloerse boyfriend is echt lachen geblazen! Jennifer Lopez is natuurlijk de perfecte verleidster. Ze was toen met haar donkere haar en gebruinde huid veel mooier dan tegenwoordig met haar geblondeerde haar en lichte huid, veel meer naturel. Je zou bijna een moord plegen voor zo'n schoonheid! Als je van films houdt in het genre van Red Rock West (1993) en Wild at Heart (1990), dan is deze film een aanrader.

"I don't think you know who I am. The name is Toby N. Tucker. People round here call me TNT. You know why?"
"Because they're not very imaginative?"
"Cause I'm like dynamite, boy, and when I go off somebody gets hurt!"

Dit filmpje was hun eerste gesproken film? Dat wist ik niet, maar Laurel en Hardy hadden blijkbaar geen enkel probleem om deze enorme overstap van stille film naar geluidsfilm te maken! Vooral Oliver Hardy's stem is bijzonder geschikt en bovendien had hij ook nog een uitstekende zangstem. Al van in het begin van dit filmpje, als Oliver overdreven vriendelijk tegen de buurvrouw doet, begin ik spontaan te lachen.

"Is mr. Kennedy home, ms. Kennedy? Good night, ms. Kennedy!"

"That was ms. Kennedy!"

"I was wondering who it was."

Wat een aanfluiting, deze film, waarbij een van de beste game franchises ooit gemaakt volledig wordt verminkt. Ik had op geen enkel moment het gevoel dat ik naar een Uncharted film aan het kijken was. Zelfs de fanfilm uit 2018 met Nathan Fillion, die trouwens erg op Nathan Drake lijkt, is beter dan deze film. Melkmuil Tom Holland met zijn gladgeschoren gezichtje (heeft hij eigenlijk wel al een baard?) en Mark Wahlberg zijn totaal miscast als Nathan en Sully. Mark heeft niet eens een snor en grijs haar, en een sigaar in zijn bakkes. In de games is hij een man van middelbare leeftijd als hij de tiener Nathan ontmoet. En Tom mist de mannelijke, ruige look van Nathan. Met zijn piepstemmetje doet hij me meer aan Kuifje denken dan aan Nathan Drake.

Als men een film over de jonge jaren van Nathan wilde maken, dan hadden ze beter het derde Uncharted spel volledig verfilmd, met Tom Holland in de rol van de jonge Nathan en iemand anders als de volwassen Nathan Drake. Zelfs Chris Pratt of Channing Tatum waren een beter keuze geweest dan deze spider-boy. Na Tomb Raider heeft men dus alweer een topgame-franchise om zeep geholpen met een filmversie die totaal niet trouw is aan het bronmateriaal. In de games zijn de gevechten intens, in de film is dit duidelijk aangepast aan een jeugdig publiek. De vuistslagen komen helemaal niet aan. Als iemand wordt gedood, gebeurt dat buiten beeld. In de games schiet je als Nathan hordes vijanden neer, in de film wordt niemand geraakt.

Dit is een soort National Treasures (2004) kloon voor jongeren. Tom Holland die als barman met flessen staat te zwieren alsof hij Tom Cruise in Coctail (1988) is. Er wordt ook even verwezen naar Indiana Jones ("When did you decide to become Indiana Jones?"), alsof dit een nieuw Indiana Jones succesverhaal moet worden. Maar dat is het dus niet, ook al worden een paar zinloze en simpele 'puzzels' in de film gestoken en sluipt men een keertje door donkere gangen met stofnetten. De Indy films waren origineel, opzwepend en avontuurlijk. De Uncharted games zijn dat ook, deze film echter niet.

Waarom maken ze niet gewoon de games een voor een na, het zijn tenslotte al een soort interactieve films, volledig met een boeiend plot, karakterontwikkelingen en interessante verhoudingen tussen de verschillende personages. In deze film zijn ze plat, oninteressant en zonder enig charisma. Dan kijk ik nog liever naar een video van iemand die de games zit te spelen.

Een getrouwe filmversie van de Uncharted games is dit duidelijk niet. Enkele scènes uit verschillende games worden door elkaar gegooid, maar voor het overgrote deel heeft de film niets met de games te maken. Voor mensen die geen gamers zijn valt deze film misschien nog best te verteren als vermakelijk tussendoortje, maar niet heus. Ook als de film niet aan de games werd gelinkt, en bijvoorbeeld "Kuifje op Schattenjacht" of "Indiana Jones Junior" werd genoemd, dan nog zou ik hem aan niemand aanraden. En het ergste is dat ze op vervolgfilms aansturen, wat een goedkope cash grab!

Leuke familiefilm uit de jaren '80 met een grappige John Candy en piepjonge Culkin. Onschuldig vermaak voor de hele familie. Wel een beetje al te gemakkelijk hoe oom Buck de problemen met de opstandige tienerdochter weet op te lossen.Zo gaat het jammer genoeg in het echte leven niet, maar daarvoor heb je natuurlijk dit soort feelgoodmovies.

De evolutie van Sgt. Rasmussen is inderdaad te plotseling en als kijker zou je meer met de jonge Duitse soldaten meeleven als er wat meer achtergrond of karakterontwikkeling werd meegegeven. Maar deze film greep mij toch wel degelijk aan, en het doet je nadenken over de vraag of het inzetten van gevangengenomen vijandelijke soldaten om mijnen op te ruimen al dan niet gerechtvaardigd was. Aan de ene kant hebben zij ze zelf gelegd en dus moeten zij ze dan ook maar opruimen! Tenslotte gingen zij (de moffen) ook niet zo humaan om met hun gevangenen. En beter hen het gevaar doen trotseren dat zij hebben veroorzaakt dan de Deense bevolking op een mijn laten stappen, toch? Maar aan de andere kant, kan je soldaten verwijten dat ze hun land hebben gediend (ook al zijn ze de agressors) en orders hebben opgevolgd, in het bijzonder als het om jongemannen gaat die mogelijks niet beter wisten? "Wir haben es nicht gewußt!"

In de beschrijving staat: "Wat is haar verhaal?" Tja, dat wordt dus nooit verklaard in deze film. Enfin, dat het om een alien gaat wordt aan het einde wel getoond. Maar dat kon je al raden toen bleek dat ze niet in staat was om seks te hebben met een man. En dat de mannelijke slachtoffers in een soort zwarte vloeistof terecht kwamen, waar hen een trage dood wachtte. Dat was visueel wel erg sterk en redelijk luguber. Scarlett Johansson is erg aantrekkelijk en draagt de film zowat op haar eentje. Wat een knappe vrouw is dat toch! Ook leuk dat de mannen die in haar bestelwagen stappen niet wisten dat ze gefilmd werden. Ik hoop dat ze wel op de hoogte waren gebracht eens ze naakt in de zwarte kamer binnenstapten.
Mooie beelden in Schotland. De eentonige soundtrack past ook goed bij het verhaal. Een bijzondere film! Weliswaar soms wat te traag voor mij, ik moest mij soms inhouden om niet vooruit te spoelen. De speelduur had gerust wat korter mogen zijn.

Ik ben in ieder geval blijven kijken, maar je zit eigenlijk de hele tijd te wachten tot er wat zal gebeuren. Er zit aanvankelijk wel enige spanning in de film, maar er wordt verder eigenlijk niet veel mee gedaan. En het einde is een beetje flauw, waarom zou die enge man Lyle het ineens opgeven en Jack zelfs een pistool geven? Enige pluspunt zijn de mooie borsten van Mia Sara. Maar daar kun je natuurlijk gewoon op Googlen als je in een geile bui bent.

Ik hou wel van dit soort verhalen waarbij een groepje mensen in een isolement zitten en moeten zien te overleven terwijl er iets vreemd en bedreigend in de buurt aanwezig is. Het duurt wel een uur vooraleer er echt wat actie valt te beleven. Deze film is allerminst origineel te noemen en doet inderdaad denken aan Alien, The Abyss, Leviathan en andere films. Maar hij vermaakt wel en duurt ook niet te lang. Kristen Stewart heeft intussen al bewezen dat ze meer is dan het verdwaasde maar mooie gezichtje uit de Twilight saga. Ze slaagt er blijkbaar in om op de bodem van de Mariachi Trench haar haartjes perfect geblondeerd te houden. De Britse halfchinese Jessica Henwick (o.a. bekend van Game of Thrones) en de Fransman Vincent Cassel spelen ook goed.

Een leuk niemendalletje vol actie, wat humor, mooie locaties en ongeloofwaardige gebeurtenissen. Halle Berry ziet er nog heel appetijtelijk uit en Mark Wahlberg kan een actiekomedie beter aan dan drama of een thriller.

Juist, en dat ben ik zeker en vast.

Norman: "I'm Norman. The new window cleaner."

Major Willoughby: "You should have been here at 9 o'clock this morning!"

Norman: "Why? What happened?"

Deze film zit vol grappige momenten, zoals als Norman op de ladder de ramen staat te lappen en het zeemlap in het gezicht van Major Willoughby gooit. Ook de voetbalmatch is heel grappig! Dat ventje dat de rol van sir Reginald speelt, is wel een ettertje zeg! Maureen Swanson was een van de mooiste meisjes die in een film met Norman Wisdom meespeelde, een leuk snoetje!

Leuk lightweight scifi-actie filmpje zonder veel diepgang. Af en toe wel grappig en John Hardy-lookalike Logan Marshall-Green doet het niet slecht. Die pratende STEM doet mij een beetje denken aan KITT, de pratende auto van Knight Rider.
Mooie auto, die 1970 Dodge Challenger waar Green in deze film mee rijdt.

Wat ik mij afvraag is, waarom gebruikt detective Cortez in de toekomst een audio-cassetterecorder uit de jaren '80?

Het eerste wat mij opvalt is hoe irritant die vader is. Maar het begin van de film ziet er wel mooi uit, vooral aan het spiegelpaleis op de kermis, dus ik bleef verder kijken. Het wordt echter nooit scary. Het lijkt soms zelf meer op een komedie, met die domme reacties van het gezin. Bijvoorbeeld als de indringers in de oprit van hun huis staan en de vader zegt: "Huh, who is that? Oh, it's just a family standing outside. Ya'll scared of a family? It's probably the neighbours." En dan de vader van het andere gezin: "Maybe it's a squirrel?"

Waarom is het gezin zo bang van de indringers, eens ze hen aanvallen? Ze hebben enkel een schaar als wapen. De vader laat zich zomaar zijn baseball bat afpakken. En eens de indringers binnen zijn, doen ze alles wat hun gevraagd wordt zonder terug te vechten. De handelingen van de mensen in deze film zijn zo onlogisch dat het storend werkt. En dan dat 'opzwepende' muziekje eronder en de vreemde manier van praten van die indringers-vrouw en het zombieachtige gekreun van die man. Het is allemaal te belachelijk voor woorden.

De plottwist op het einde blies mij weg toen ik de film voor de eerste keer zag. Niet zozeer de plottwist zelf, maar de manier waarop hij gebracht werd gaf mij kippenvel. Nu bij de tweede herziening heb ik weer genoten van deze film. Goede acteurs, vooral Spacey als mankepoot Verbal en Palminteri als politie-inspectuer Dave Kujan, maar ook Pete Postlethwaite als Kobayashi en Benicio Del Toro als de freaky Fenster ("He'll flip ya, flip ya for real!").