Uncle Buck (1989)

Leuke familiefilm uit de jaren '80 met een grappige John Candy en piepjonge Culkin. Onschuldig vermaak voor de hele familie. Wel een beetje al te gemakkelijk hoe oom Buck de problemen met de opstandige tienerdochter weet op te lossen.Zo gaat het jammer genoeg in het echte leven niet, maar daarvoor heb je natuurlijk dit soort feelgoodmovies.

Vandaag weer eens gezien voor onder hand wel de 100ste keer.

John Candy man man man wat een komisch genie!

Wat een hartverwarmende film. Een van de leukere films met John Candy, die ook nooit teleurstelt. Er wordt weer een mooi licht tragisch randje aan zijn rol gegeven, net als in Planes, Trains & Automobiles, en daardoor komt de feelgood ook echt beter uit de verf. De film wordt ook nooit echt te sentimenteel gelukkig. De humor is vaak lekker simpel en onschuldig, maar er zitten ook een paar grappen tussen die je echt niet verwacht in een kinderfilm. Die fraaie scène met de dronken clown bijvoorbeeld.

De kleine kinderen worden niet voortdurend ingezet om schattig te zijn, Buck hoeft ze ook niet eerst voor ze te winnen, en net als je op het einde denkt dat een scène toch wat te klef wordt (met Tia die Buck zijn vriendin vertelt hoeveel Buck wel niet is gegroeid als persoon in die week) geeft Hughes er een simpele twist aan als blijkt dat Buck haar alles heeft ingefluisterd.

Tia is overigens de gehele film niet te harden als de oudste dochter, maar dat botst wel mooi met Buck, en al die klasgenoten en vrienden van haar zijn ook wel komisch ergerlijk met hun baretten en fedora's etc. Dat gladde vriendje van Tia fungeert als een mooi pispaaltje voor Buck. Sowieso vond ik al die dreigementen die Buck de hele film voor meerdere personages heeft wel mooi. De film schiet wel echt wat uit de bocht in die scène met de schooldirectrice. Daar wordt de zwartgallige humor wat te ver doorgedreven.

Uncle Buck zou natuurlijk geen jaren tachtig film zijn als er niet ook een paar heel belegen komische momenten tussen zitten. De overbuurvrouw vond ik ook een weinig geslaagd typetje, maar zij heeft dan in elk geval nog die aardige scène met de wasmachine, die leuk is omdat je hem niet verwacht. Culkin heeft zijn momentje als Miles is als zijn net gearriveerde oom ondervraagt. Heel amusant samenspel met Candy. Je ziet ook kindsterren niet vaak zo leuk deadpan doen. 4.0*.

Gewoon een leuke film, zoals ze niet meer gemaakt worden.

Dat jaren tachtig sfeertje doet het hem.

En John Candy was God..... zijn humor was droog maar onbeschrijfelijk.

Enfin sinds kort tot de collectie toegevoegd en deze ga ik nog wel een paar keer bekijken.

john candy deze film zal voor meer mensen moeten gezien,ookal gaat het nergens over en toch wel

hij is helaas te vroeg weggegaan.

Uncle Buck is een aangenaam onschuldig voortkabbelend filmpje met gewoon hele leuke karakters. Dat jongetje uit Home Alone is hier ook echt goed op zijn plek en John Candy heb ik wel eens in een andere film gezien, maar dit is wel voor mij een startpunt op meer films van hem op te zetten. Verder kan ik gewoon heel erg genieten van de eenvoud in John Hughes zijn films. Het hoeft niet allemaal zo overdreven te zijn als tegenwoordig met allerlei spannende plotwendingen. Bij dit soort films gaat het voor mij vooral om de sfeer en daar slaagt John Hughes helemaal in.

Deze weer opnieuw gezien op 4K met prachtige beeld en geluids kwaliteit.

Geen grain te zien op deze uitvoering.

Met de beroemde film komiek John Candy een zeldzame fantastische film komiek die veel hele leuke film pareltjes heeft gemaakt.

Jammer hij zo jong was heengegaan.

Ook deze heerlijke warme feel good komedie film, blijft een genot om naar te kijken met veel lach salvo's.

Ook heel leuk de nog jonge Macaulay Culkin te zien schitteren in deze eighties komedie film.

Een film met een hele leuke spelende cast.

Weer van genoten deze hele leuke komedie film.

Op een filmavond met vrienden herzien op 4K van KinoLorber met Dolby Vision, prachtige transfer.

De zevende film geregiseerd en geschreven door John Hughes. Geweldige rol van Candy als de zwaarlijvige oom Buck, het zwarte schaap van de familie. Hij is wat lomp en onbeholpen, maar zijn hart zit op de juiste plek. Hij rijdt in een oude roestkleurige Mercury die enorme rookwolken achterlaat, geen schokdempers heeft en als klap op de vuurpijl geeft de uitlaat een nadenderende eindknal, wat voor hilarische scenes zorgt. Ook leuke rol van de jonge Culkin als één van kinderen (dat kruisverhoor!). Dit was voor hem een soort generale repetitie voor zijn hoofdrol in Home Alone een jaar later en groeide uit tot één van de grootste kindsterren van de jaren ’90. We worden tot slot nog getrakteerd op een mooi frozen eindshot, wat Hughes vaker deed, doet altijd iets met mij.

Jammer dat ook deze film weer zo ontzettend laag scoort hier op de site. Heerlijke feelgood familiefilm van de bovenste plank!