Uncle Buck (1989)

Na tijden weer eens gezien.

Lekkere feel-good movie, persoonlijk een van mijn favoriete John Candy films.

Candy blijft top! Heerlijke feel-good movie.

John Candy had nou eenmaal een bepaalde charme. Ik weet niet meer precies hoe deze film verliep, wel dat ik een paar keer goed gelachen heb en dat mijn tante zei: 'Nou, geen dijenkletser.' Had ze gelijk in.

Ik kan me alleen die ex van die oudste dochter nog herinneren, die een golfbal tegen z'n harses krijgt. Geweldig !

Ik heb goeie herinneringen aan het kijken van deze film en een herziening zou leuk zijn maar ik denk dat ik 'm lang niet zo leuk meer zou vinden.

redelijk grappig filmpje met leuke jaren 80 muziek en een charismatische candy.

Ooit heb ik hier om gelachen , niet meer van deze tijd

Heerlijke film vol met jeugdherinneringen. John Candy blijft een van de joviaalste acteurs ooit. Geweldige rol heeft hij nu ook weer. En die twee koters maken het helemaal af.

Ruim 3*

Goed vermaakt bij deze film.

geweldige feel good movie met de veeel te vroeg overleden john candy heeft altidj iets speciaals met ze films vind ik

Vandaag gekocht, vind het een leuke film.

Deze film is echt geweldig. De beste met John Candy. Een lach en een traan Candy kon het allemaal. Erg jammer dat de man door een ongezonde levensstijl veel te vroeg heen is gegaan.

Een mooie film voor de kerstdagen samen met Planes, Trains and Automobiles en Only the Lonely van Candy.

Dat is dan ook het enige wat leuk blijft. De tegenspelers die hij heeft zijn vaak helemaal niet zo goed. Het verhaal zelf stelt ook niet veel voor. John Candy doet zijn best om er nog een leuke film van te maken. Die twee kleine kinderen zijn ook nog wel grappig, maar vooral die oudste dochter, die is me een partij irritant. Dat het nou niet klikt tussen die twee, maar ze legt het er veel te dik bovenop. De film moet het dan ook vooral hebben van de leuke details, zoals die stapel vette pannekoeken en met die auto. Een kleine 3.0.

Gewoon een film waarbij je komisch moet denken. Ome Buck.

Min of meer de voorloper van "Home Alone". Het verhaal is natuurlijk niet hoogstaand (regelmatig flauw) maar de uitvoering was best aardig en dat kwam vooral natuurlijk door John Candy. Alleen al dankzij hem is deze film best leuk om te zien. Deze film was ook min of meer het debuut van Macaulay Culkin die na deze film voor een aantal jaren een kinderster werd tot hij een baard in de keel kreeg en met Michael Jackson omging.

Alleraardigste komedie met dank aan John Candy, die voor zijn doen heel erg goed is in deze film. Het conflict tussen oom Buck en de rebelse tiener Tia wordt wel tot op de draad uitgemolken, maar dat mag de pret niet drukken.

jeugdsentiment Heerlijk om na een lange tijd weer eens te zien

Candy op zijn best. Samen met Cool Runnings mijn favoriet.

John Hughes’s films bevallen me meestal wel. Deze film is geen uitzondering. Uncle Buck is een leuk sympathiek filmpje met zoals wel vaker een charmante Candy. Het verhaal is simpel en voorspelbaar maar ach ik vond het wel vermakelijk. Wel had ik wat meer grappen verwacht.

3,5*

Leuke komedie prent,niks mis mee.

John candy zie ik altijd graag op het doek.

Jammer dat hij zo vroeg het loodje heeft gelegd.

Ik vond hem tegenvallen.

Had er zelf een iets grappigere komedie van verwacht, genre: een babysitter en onmogelijke kinderen die heel de tijd het huis op stelten zetten.

Dat viel dus tegen, want de kinderen zijn gewoon heel erg braaf op de oudste dochter na die wat rebels is.

Veel lachen hoefde ik ook niet om de film en hij kende best wat dode momenten.

De knallende uitlaat van uncle Buck's auto was nog het enige leuke.

John Candy en Macaulay Culkin zijn leuke acteurs, maar deze film is wat te flauw voor ze.

2 sterren

Leuke Komedie, met een sympathiek verhaaltje. Ook de cast is leuk ingevuld, met de charistmatische John Candy en een piepjonge Macaulay Culkin. 3 Sterren.

Erg leuke 'typische' 80s film met een prachtige en aanstekelijke rol van John Candy.

Een jaar voor Home Alone; Macaulay Culkin in een film waarin wederom zijn ouders afwezig zijn.

Gewoon een erg vermakelijke film en ik vind 'm dan ook wat ondergewaardeerd hier, al zullen sommigen misschien moeite hebben met John Candy.

Berichten verplaatst naar Film > Cast en crew > John Candy

John Candy weet het personage van Uncle Buck leuk in te vullen en hem een hoop ongeforceerde emotie mee te geven.

Dit is toch wel 1 van de beste rollen die ik heb gezien van Candy en ik begin steeds meer een liefhebber te worden van zijn films.

Het plot is misschien simpel maar de uitwerking is leuk en vermakelijk, deze film had hoogstwaarschijnlijk lager gescoord zonder Candy aangezien hij duidelijk deze film voor een groot deel heeft moeten dragen.

3,5*

Tegenvallende film waarin weinig valt te lachen.

Miles: Where do you live?

Buck: In the city.

Miles: You have a house?

Buck: Apartment.

Miles: Own or rent?

Buck: Rent.

Miles: What do you do for a living?

Buck: Lots of things.

Miles: Where's your office?

Buck: I don't have one.

Miles: How come?

Buck: I don't need one.

Miles: Where's your wife?

Buck: Don't have one.

Miles: How come?

Buck: It's a long story.

Miles: You have kids?

Buck: No I don't.

Miles: How come?

Buck: It's an even longer story.

Miles: Are you my dad's brother?

Buck: What's your record for consecutive questions asked?

Miles: 38.

Buck: I'm your dad's brother alright.

Anno 2014 staat Uncle Buck (1989) in mijn boek nog steeds als een huis.

John Candy is een diamant in deze filmproductie, en dus een genot om

naar te kijken.

Leuke film, waarin John Candy goed op dreef is, in de rol van ietwat vreemde oom Buck.

Het script is vrij eenvoudig, maar Hughes weet het drama en de komedie op een goede manier aan elkaar te verbinden, zonder daarbij te moralistisch of sentimenteel te worden. Candy acteert hier ook gewoon goed en weet zijn personage echt tot leven te wekken. Vooral de manieren waarop hij de vriend van de oudste dochter iedere keer weer aanpakt, zijn best hilarisch te noemen.

Uncle Buck heeft de tand des tijds goed doorstaan wat mij betreft en is anno 2014 nog altijd een fijne wegkijker. Echt dubbel liggen van het lachen is het misschien niet, maar de glimlach was bij mij regelmatig aanwezig en het is leuk om, de veel te vroeg overleden Candy, weer eens aan het werk te zien.

3,0*

Dit is een gemankeerde komedie. Nou blinken de films van John Hughes nooit echt uit in genialiteit. Het heeft allemaal min of meer dezelfde 80s-sfeer en humor, maar ze hadden (zeker Ferris Bueller's Day Off en Weird Science) wel hun aardige momenten. Maar bij Uncle Buck is dat niet aanwezig. Lamzak John Candy babysit op drie vervelende kinderen. De kleine blaag Macauley Culkin krijgt allemaal veelste volwassen dialogen in zijn mond toegeschoven wat de boel erg awkward maakt. Ook heb je nog een verhaallijn waarbij Candy en een zwaar puberende dochter op ramkoers liggen, maar raad eens wat er op het eind gebeurt? Nee, dit was een en al matigheid.

Tja.

Hughes heeft slechtere films gemaakt, John Candy is ook wel een irritanter geweest. Maar dat is het dan ook wel zo'n beetje. Ik heb deze Uncle Buck nooit eerder gezien, maar toch voelt het alsof het een film is die ik al honderden keren gezien heb.

Het is dan ook een erg doordeweeks 80s dingetje. Met wat belegen humor, een stel kinderen in de hoofdrol, wat saaie ouders, moraaltjes etc etc. De kledij en de muziek zijn ook erg duidelijk erg tijdperkgebonden, liefhebbers van het hele 80s gebeuren kunnen hun hartje ophalen.

Maar verder is het een mager beestje. Hier en daar wel een geinig moment, echt vervelend is het ook niet, maar zo halverwege had ik het wel weer gezien, dan blijkt ook dat de film iets te lang doorgaat en dat het zich net allemaal wat té netjes oplost. Wel oké voor een keertje, maar geweldige cinema is het echt niet. Meer plankvulling voor de videotheek.

2.0*

Aardige film waarin een onverantwoorde oom een paar dagen op de kinderen van zijn broer moet passen. Hilarisch wordt het nergens maar de film heeft zeker wel een paar grappige momenten. Vermakelijk, echter had het misschien wat korter gekund. John Candy is de grootste troef van de film en de debuterende Jean Louisa Kelly legt het er wat te dik boven op.