Meningen

Alles is hier al zo'n beetje gezegd: een middelmatige film met een goede start, maar dan gaat alles wel erg gemakkelijk, interviewt onze held meteen de juiste personen, komt er nog een vervelend kind als side-kick bij, en de ontknoping is ook niet meteen bijzonder. De slechterikken laten het aan Neeson om de voorwaarden van de deal te bepalen. De man van de ontvoerde vrouw laat de moordenaar gewoon alleen achter en gaat even in de kelder rondneuzen. Als de duivenman van het dak 'stapte' werd nog het idee geschapen dat er een goed georganiseerde, nietsonziende bende achter de ontvoeringen en moorden moet zitten, maar dat blijken dus gewoon die twee ex-cops te zijn. Liam Neeson speelt dezelfde rol als in de Taken-films, dus ook daar zijn geen verrassingen te bespeuren. Een redelijke film die je snel weer vergeet!

Ongelooflijk dat Reese Witherspoon en Joaquin Phoenix zelf zingen in deze film, ze zijn echt getalenteerd te noemen. De stem van Joaquin is natuurlijk wat te licht om voor de diepe baritonstem van Johnny Cash door te gaan, maar hij doet aardig zijn best. Een mooie film, een toch wel intiem liefdesverhaal. Ook Ginnifer Goodwin als de vrouw van Cash vind ik erg goed spelen. En Robert Patrick als de stuurse, weinig liefdevolle vader. Alleen vind ik die gast die voor Elvis moet doorgaan slecht gecast. En ook jammer dat we op het einde van de film niet even de echte Johnny Cash en June Carter te zien krijgen.

Weinig om het lijf, haha!

Inderdaad een matige film, wel een leuk tussendoortje maar niet heel erg grappig. Een typisch gevalletje van meh!

De film doet een beetje denken aan American Made (2017). Soms is een film die is gebaseerd op de werkelijkheid beter dan pure fictie. Beide hoofdrolspelers doen het goed, alleen is dat nerveuze lachje van Hill wat geforceerd. Het begin van de film duurt wat lang, maar eens ze hun plannen uitvoeren bleef ik toch geboeid kijken tot het eind.

Ik ben geen fan van Zack Snyder en hij bevestigt met Watchmen (2009) nog maar eens dat hij vooral saaie en deprimerende films produceert. Enkel Dawn of the Dead (2004) vind ik nog wel de moeite waard, maar dat is dan weer een remake dus niet bijster origineel.

De halve film zit je naar donkere beelden te kijken, waarschijnlijk om de deprimerende toon die Snyder nastreeft nog extra te onderstrepen? Rorschach doet hard zijn best om de stem van de Batman van Christian Bale na te bootsen. Die voice overs van hem zijn dan ook erg irritant. Doctor Manhattan ziet er dan weer vrolijker uit als blauwe, lichtgevende bodybuilder. Ook Patrick Wilson als Batman, ik bedoel Night Owl, bakt er in deze film niets van.

De actie is lekker gewelddadig, met veel vertraagde beelden om dramatisch over te komen. Hoewel het na het eerste indrukwekkende openingsgevecht wel snel weer stilvalt.

De muziek is wel leuk, zo krijgen we o.a. liedjes voorgeschoteld van Nat King Cole, Bob Dylan, Nena, Simon & Garfunkel, Leonard Cohen en Philip Glass. Maar je kan natuurlijk ook gewoon een oldies compilatie-cd opzetten en een beter film gaan kijken. Ik had door de redelijk hoge score alhier en op IMDb meer van deze film verwacht. Ik had beter moeten weten!

Een van de weinige Jerry Lewis films die ik nog niet had gezien. In deze film is Lewis meer low-key dan normaal. Geen film die je doet schaterlachen, maar toch met enkele leuke momenten en grappige oneliners in het eerste half uur.

"The important thing is that Miss Davenport is ready and willing to go to the moon with you on thursday. You don't run accross a girl like that every day!"

Bovendien heeft deze film wellicht het meest romantische dialoog tussen twee mensen die elkaar willen leren kennen tijdens een etentje:

"I took it upon myself to get this biography that I made out when I joined the service. It's a standard form and I think it will safe some time. I suppose you filled one out too?"
"Yes, I just didn't happen to think to bring it along with me. Hmm very interesting, name, address, age, weight... Well, it's all there... everything a girl contemplating marriage should know!"

Daarna, eens ze op de maan geland zijn en vooral als die Russen aan boord komen, wordt het een stuk minder. Hoewel de film zich afspeelt in 1989, ziet de toekomst er erg jaren '60 uit. En het ruimtetuig op de maan deed me denken aan de film Barbarella, inclusief de flauwe seksgrappen. Ik herkende wel Dennis Weaver, bekend van de tv-serie McCloud, als astronaut Hoffman.

Leuk dat de trailer eigenlijk de hele film al verteld, zo hoef ik hem niet opnieuw te zien. Ik heb deze film jaren geleden gezien. Ik was toendertijd een fan van Lopez omdat ze zo schattig was, maar romcoms zijn verder niet echt aan mij besteed. De enige Lopez films die ik echt goed vind, zijn Out of Sight (1998) en The Cell (2000). Wat ik me trouwens wel afvraag, heeft Jennifer Lopez een gebroken neus?

Een erg spannende film met goed acteerwerk van oudgedienden Michelle Pfeiffer en Harrison Ford. Naar mijn gevoel duurde de film veel korter dan 130 minuten, en dat zegt veel over hoezeer ik aan de buis gekluisterd zat. Hoewel het er over het algemeen vrij tam aan toe gaat, naar horrorstandaarden, maar dit is dan ook meer een mysterie dan horror.

Horrorfilm voor kinderen. De heks zag er nog redelijk leuk uit, maar voor de rest zat de film vol fouten (de deur inderdaad en de kinderen die vastgebonden worden met lichte draadjes en een appel in de mond die ze toch gewoon kunnen doorbijten of uitspugen?) en slechte special effecten. Het enige positieve aan deze film is de 'gehaktmolen' en de heks had mooie borsten en op het einde van de film een leuk snoetje.

Een mooie rol van Reese Witherspoon, die met haar verleden kampt en door een lange wandeling in the wild zichzelf wil herontdekken. Eigenlijk is dat wel een erg gevaarlijke onderneming, zeker voor een jonge vrouw op haar eentje. Ook een goede rol van Laura Dern als haar stervende moeder.

Ik vind dit, samen met Con Air en Face/Off de beste film met Nicolas Cage. Laura Dern als de wulpse Lula is ook erg leuk, en Willem Dafoe steelt de show als Bobby Peru (haha, wat een naam!). Dit is een van mijn lievelingsfilms uit 1990.

Ja voor mij ook, wat een leuke film vond ik dat altijd. Lekker zwoele sfeer en leuke plottwist! Nu eindelijk op dvd aangeschaft!

Een typisch geval van deel 1 is beter dan deel 2, dat weer beter is dan deel 3, enz. Als je de andere delen gezien hebt, dan zie je de plottwisten al mijlenver aankomen. Ik heb mij desondanks wel vermaakt met dit deel, waarschijnlijk voornamelijk door de mooie dames. Vooral Sandra McCoy is een snoepje, maar ook de politieagente Dina Meyer mag gezien worden. Ik herken haar van films als Starship Trooper en Saw, maar ze had ook een rolletje in de serie Friends als het vriendinnetje van Joey. Grappig dat bijna elke meid in deze reeks biseksueel is, de droom van elke tienerjongen waarschijnlijk!

Een klassieker, de eerste keer dat ik Gene Wilder ooit zag. Hij zet dan ook een memorabele rol neer als de halfgekke Willy Wonka. Leuk hoe de kinderen niet gespaard worden in deze film. Er straalt een echt Disney sfeertje uit, sommige liedjes zijn onvergetelijk.

Nicolas Cage vs de animatronics. Of FNAF, the movie. Deze film heeft niet zoveel om het lijf, maar het is altijd tof om Cage een stel losgeslagen robotpoppen in elkaar te zien rammen, natuurlijk met de nodige breaks tussendoor waarin hij een spelletje op de flipperkast speelt en enkele blikjes PUNCH achterover slaat: "A fistful of caffeine for your kisser"!

Leuk dat Terence Hill, aka Mario Girotti, in deze film zit. Mooi landschappen en muziek. Wel een beetje jammer dat de indianen door blanken worden gespeeld.

Holmes: "What am I looking for?"

Watson: "Footprints."

Holmes: "Right, have I found any yet?"

Watson: "No, not yet."

Holmes: "Right, let me know when I do!"

Typisch Britse humor, soms wat flauwe kolder maar dankzij het uitstekend acteerwerk van Michael Caine en Ben Kingsley is het genieten van begin tot eind. Ik was niet eens helemaal geboeid door het speurwerk en waar het precies om ging, maar zat steeds te wachten tot de volgende blunder van Holmes en de geïrriteerde reactie van Watson. Luchtig vermaak voor als je in een melige bui bent!

Een zeer degelijke politie-film/drama met een steengoede Harrison Ford!

Goede acteerprestaties, leuke muziek, mooie vrouwen (als je van het hoererige type houdt) maar de film duurt nogal lang en de voice-over begint na een tijdje wat tegen te steken.

"You know what, if you're happy God bless you buddy!"
"No I'm not happy, no one who's married is happy!"

Die Kiera doet mij een beetje denken aan Winona Ryder. Beiden mooi maar Winona is mager als een skelet. De film dan: saai, niet spannend, matig geacteerd. Mooie boot, dat dan weer wel!

Jammer dat ook in deze op ware feiten gebaseerde film zoveel van de feiten werd afgeweken. Voor de rest best een onderhoudende film met een leuke debuterende Anna Knedrick en een creepy Daniel Zovatto. Oh ja, en een leuke jaren 70 setting ook!

Man man, ik had hier toch meer van verwacht! Veel lovende berichten gelezen en overal hoge scores, maar het is me toch een teleurstelling. Ik had het moeten weten, bijna alle zogenaamde superheldenfilms zijn zwakjes. De film neemt zichzelf veel te serieus, zit vol infantiele dialogen en saaie actie. En het verhaal is ronduit oninteressant.

Eerst krijgen we op een saaie manier het achtergrondverhaal van Wonder Woman voorgeschoteld, en meteen met een overmaat aan lelijke CGI en zwaardgevechten die er enorm fake uitzien. Je ziet bijna de draden waar de amazones aan hangen te bengelen. Je zou toch meer verwachten van een gewezen gevechtsinstructeur in het Israëlische leger! Laat haar dan toch wat meer zelf doen in plaats van alles zo fake te maken.

Dan komt een zekere Chris Pine ten tonele, met een verveelde uitdrukking op zijn gezicht, en nog voordat het koppel in Londen aanspoelt zijn ze al in een romance verwikkeld. Je zou haast denken dat Wonder Woman de eerste beste man aanklampt die ze ziet, na haar hele leven op een eiland te vertoeven met alleen maar vrouwen. "Een man is enkel nodig voor de voortplanting", zegt ze. "Hij is niet nodig voor het genot", en dan kruipt ze meteen met hem in bed!

Het hitsige duo besluit dat ze hulp nodig hebben om de strijd aan te binden tegen Ares, de god van oorlog. Ze omringen zich dan ook met een soldaat die eigenlijk acteur wil zijn, een scherpschutter die helemaal niet scherp kan schieten en al even slecht kan zingen, en een indiaan die niet wil vechten. Dit gouden team wordt verder in de film amper aan het werk gezet, het wordt gewoon een one-womanshow en gelukkig maar dat Gal Gadot er beeldig uiziet (ze zou niet misstaan als de nieuwe Lara Croft!) want anders was er niet veel te beleven. Naar het einde van de film toe nog meer lelijke CGI en bombastische muziek, een paar filosofische uitspraken en dat was het dan weer.

De slechterikken dan maar eens bekijken. Danny Huston is een goede acteur, maar doet geen enkele moeite om als Duitser over te komen. Geen enkele Duitse soldaat spreekt Duits, gelukkig hoor je wel enkele woorden in het Vlaams in het Belgische dorpje (hoewel de vrouw in de loopgraven een heel rare zin uitkraamt die klinkt alsof ze een Duitse actrice Vlaams wilden doen spreken). En zijn karakter Ludendorff wordt veel te snel omgebracht. Dan heb je nog de getalenteerde David Thewlis, die eerder bespottelijk dan bedreigend overkomt als god van de oorlog! Er zit trouwens ook nog een klein, gezet vrouwtje in deze film die ik wel grappig vond, ik dacht die brengt vast wat humor in de film maar nee hoor, daar werd verder niets mee gedaan.

Dit is duidelijk een film die ook op het jongere publiek is afgestemd, voor een film die zich in WWI afspeelt is er bijzonder weinig tot geen bloed te zien. En het verhaal is stompzinnig eenvoudig! Maar goed, omwille van de setting in WWI, de mooie verschijning Gal Gadot en een paar glazen lekkere rode wijn heb ik mij niet volledig verveeld met deze film. En voor een film in het DC universe viel het nog best mee! Ik twijfel tussen 2.5 en 3 sterren... ah, omdat ik deze film goedkoop op de koop heb kunnen tikken zal ik gul zijn, 3 sterren dan maar.

Blij dat ik niet betaald heb voor deze film, zo is het toch nog een beetje genietbaar. Dat kan je natuurlijk van de meeste DC en Marvel films zeggen! De intro met de jeugdversie van Wonder Woman is nogal overbodig en flauw, maar nog flauwer is de bankroof in het winkelcentrum met bordkartonnen slechteriken die allemaal blijven rondhangen omdat dat ene meisje in gevaar is. En natuurlijk geen politie te bespeuren! Gal Gadot ziet er weer betoverend uit en dit keer is haar kostuum wat felroder, wat past bij de kleurrijke 80's setting. Dat is eigenlijk het leukste aan deze film, de kapsels en auto's uit die tijd. Er had wel wat meer 80's muziek bij gemogen. Waarom de film zich juist in het jaar 1984 afspeelt, is me wel een raadsel. Ook had men meer kunnen doen met het hele koude oorlog gebeuren. En sinds wanneer kan Wonder Woman dingen onzichtbaar maken en vliegen? Chris Pine is zijn gewoonlijke saaie zelve, deze keer laat Diane hem terugkomen door het lichaam van een andere man te stelen (en er seks mee te hebben, veronderstel ik). Moet kunnen! Als piloot uit WOI kan hij blijkbaar een modern gevechtsvliegtuig besturen, dat gewoon in een vliegveld achter het Smithsonian museum volgetankt op ons heldenduo staat te wachten. Kristen Wiig is leuk in de eerste helft van de film, hoewel minder grappig dan in SNL. Als Cheetah had ze er wel aantrekkelijker mogen uitzien. In de end credits zien we nog even Lynda Carter, die Wonder Woman speelde in de tv-serie uit de jaren '70, als Asteria.

The World Is Not Enough heeft inderdaad een erg leuke beginscène. En Pierce Brosnan is helemaal op dreef als James Bond. Hij is charmant, ziet er fit uit en maakt af en toe grappige opmerkingen.

Sophie Marceau die de rol van Elektra King speelt is een mooie vrouw maar in deze film is ze soms behoorlijk irritant en het sentimentele, jaloerse gedeelte tussen haar en Renard is soms wat vervelend ("Tell me, is he a good lover?"). Het idee van Renard die door een kogel in zijn hoofd geen pijn kan voelen is een interessant gegeven waar meer mee gedaan had kunnen worden, maar voelt niet erg goed uitgewerkt. Renard, neergezet door Robert Carlyle, is een weinig boeiend personage geworden.

Dat men vanuit MI6 niet alleen een 00-agent zou sturen om Elektra King te beschermen, maar dat zelfs M zelf ter plaatse zou komen om haar zaak te behartigen is gewoonweg ongeloofwaardig.

Judi Dench als M is zoals steeds meer gedreven door emotionele labiliteit dan door nuchter inzicht. Ze loopt de hele tijd in de weg, laat zich gemakkelijk in de val lokken en als zij er niet was geweest was de job van James Bond veel gemakkelijker geweest. Ik vond het zelfs jammer dat Bond haar uiteindelijk bevrijd heeft.

John Cleese had na deze film de opvolger van Q moeten worden. Cleese was weliswaar heel grappig in zijn gloriejaren met o.a. Monty Python's Flying Circus, maar in een Bondfilm is hij toch niet helemaal op zijn plaats. Desmond Llewelyn bracht in zijn rol als Q ook altijd een komische noot aan de Bondfilms, maar hij deed dat niet door als een onhandige schlemiel rond te lopen.

Q die aan het begin van de film op pensioen gaat is heel aandoenlijk. Het is pijnlijk om te vernemen dat hij van plan was om na deze film ook echt met pensioen te gaan, maar een verkeersongeluk een eind aan zijn leven maakte. (Overigens een interessant weetje: het schijnt dat Llewelyn van mening was dat Timothy Dalton het dichtst bij Ian Fleming's visie van Bond stond)

Robbie Coltrane zet net als in GoldenEye een leuke rol neer als Valentin Zukovsky. Jammer genoeg wordt hij dood geschoten. Denise Richards als kernfysicus Dr. Christmas Jones is inderdaad nogal lachwekkend. Ik moest lachen toen Bond zei: "What do i need to defuse a nuclear bomb? en zij antwoordde: "Me."

The World Is Not Enough is minder goed dan GoldenEye en Tomorrow Never Dies. Vooral de tweede helft van de film kon mij maar weinig boeien. Jammer want de film had zoals gezegd een uitstekende start.


Bond tegen Bullion, de man met het gouden gebit: "I see you put your money where your mouth is."

Christmas Jones: "Do you want to put that in english for those of us who don't speak spy?"

Christmas Jones: "I have to get it back or somebody is gonna have my ass."
Bond: "First things first!"

Bond: "If you're Q, does that make him R?"
R: "Ah yes, the legendary 007 wit... or at least half of it."

Valentin Zukovsky: "Can't you say hello like a normal person?"

Elektra King: "You wouldn't kill me... you'd miss me."
Bond (schiet haar neer): "I never miss."

Bond: "I was wrong about you."
Christmas Jones: "Yeah, how so?"
Bond: "Oh, i thought Christmas only comes once in a year."

Leuke mengeling van heist- en wraakfilm met een stoere Jason Statham en Scott, de zoon van Clint Eastwood. Geen typische Guy Ritchie wat betreft zijn gewoonlijke flashy montage en grappige dialogen, die waren namelijk afwezig. Gewoon brute actie en een eenvoudig onderlijnend verhaaltje, maar wel met enkele tijdsprongen waar je de aandacht er moet bijhouden. Wie de mol is, is niet echt moeilijk te raden. En het is een beetje jammer dat Statham niet zelf met hem afrekent. Ook de laatste afrekening met Jan (Eastwood) wordt heel snel afgehandeld.

"Okay, who lives here?"
"I dunno but can you help me find a bathroom?"
"Baby, I think this is the bathroom!"

Deze film een tweede keer gezien en hij doet inderdaad denken aan klassiekers als The Hills Have Eyes: een afgelegen plek met mysterieuze mutanten en een groepje verloren gelopen potentiële slachtoffers van hun sadisme. De sfeer zit wel goed en de acteurs zijn redelijk sympathiek. De korte speelduur doet vergeten dat er eigenlijk weinig inhoud is en weinig wendingen. Zeker genietbaar, ik hou wel van dit genre want het spreekt erg tot de verbeelding en voelt toch redelijk realistisch aan. Wie heeft niet eens tijdens een eenzame boswandeling gedacht: wat als er iemand in dat hutje zou wonen, of wat zou ik doen als er ineens iemand vanachter een boom mij bespringt met een bijl in zijn handen? De beste verhalen zijn gebaseerd op zulke fantasieën, denk maar aan Roodkapje in het bos met wilde dieren. Iemand in deze film haalt het voorbeeld aan van een andere film in dit genre, Deliverance. Dergelijke films hebben eigenlijk niet veel plotwendingen nodig, omdat de spanning en de horror van de situatie voldoet. Het enige wat op zo'n moment nog telt is, overleven!

Kung Fu Zombie, Kung Fu From Beyond the Grave... Billy Chong hield blijkbaar wel van de zombietjes. En beide films (uit 1981 en 1982) zijn dan ook pulp en flauwe grappen (een dikke vrouw die een man met haar boezem slaat). Het enige wat nog te smaken valt, is de martial arts. Maar de versnelde beelden en steeds verspringende camerastandpunten in deze film doen hier dan weer afbreuk aan.