What Lies Beneath (2000)

Spannende film

Is deze aan te raden ook als je niet van schrikmomenten houdt?

​Niet onaardig. Mits je er blanco induikt. Film werkt beter als mysterie dan als horror, daarvoor is het allemaal wat te tam. Toch weet Zemeckis ondanks enkele cheap scares met breed uitgesmeerde scènes, lange shots en een soundtrack die ook eens stil is, wel wat suspense op te roepen.

Pfeiffers ogen trekken de aandacht en een verklaring voor de gebeurtenissen houdt de plot binnen deze vrij forse speelduur nog redelijk draaiende. Enige echte misser op dat vlak is de gemakkelijke wijze waarop een kistje tevoorschijn wordt getoverd. De finale is erover, maar vermakelijk.

Aardig.

De hoofdrollen worden in deze film goed vertolkt door Harrison Ford en Michelle Pfeiffer. De bijrollen van onder meer James Remar, zijn nogal vreemd en slaan op maar weinig. Verder is het een redelijke thriller, waarbij de boventoon voornamelijk op mysterie wordt gegooid. Qua spanning wordt het niet optimaal uitgewerkt, maar toch kijkt de film goed weg, voornamelijk door het spel van Ford.

Destijds in de bios gezien en later nog eens op tv en dit was, is en blijft gewoon een zeer goede horror / mystery/thriller film op alle fronten.

Nee. Bevat er zeker een paar.

Film blinkt nergens in uit, alleen het acteerwerk voldoet zeker.

Een horrorfilm mag je het ook niet noemen eigenlijk, het is meer een thriller/mystery.

Verder heb ik me voornamelijk aan de voorspelbaarheid gestoord, de wending in het verhaal kwam niet uit helemaal de lucht vallen.. kuch kuch

Voordeel van de twijfel, maar niet voor herhaling vatbaar naar mijn inziens.

*3

Huisvrouwen-horror door de regisseur van Forrest Gump.

In visueel opzicht behoorlijk matigjes allemaal en dan ook nog eens meer dan 2 uur Harrison Ford in z'n gebruikelijke underacting-stand.

Laat als geheel een wat verveelde indruk achter, verhaaltje zelf kan er nog wel mee door.

Dit is eigenlijk de perfecte aanduiding inderdaad;)

Veelzeggend ook dat RTL8 hem uitzond.

Onderhoudende film. Niets meer en niets minder !

Als dit een film met Julia Roberts was geweest en niet met Michelle Pfeiffer dan had ik hem nog geen

3 sterren gegeven.

Volgens mijn dokter heb ik de ziekte van Pfeiffer..

In de bioscoop gezien toen deze net uitkwam. Zonder te weten welke film het was heb ik de nodige schrikmomenten gehad. Al met al een een behoorlijk spannende film die niet verveeld.

Oef.

Dik 10 jaar aan horror overload heeft een film als deze niet veel goed gedaan. Doet me eerder denken aan die thrillertjes die ze halverwege de jaren '90 maakten, het aanduiden als een horrorfilm is behoorlijk vergezocht, maar dankzij wat paranormale elementjes misschien nog wel te verantwoorden.

Zemeckis is geen geweldig regisseur en laat dat hier ook zien. Hij doet zeer weinig met de clichés, behalve ze op een zeer brave en cliché manier neerzetten. De film mist elke vorm van spanning, het verhaaltje wordt op een wat saaiige manier afgesponnen en het einde (of de 20 eindes, zoals je wil) gaat op zo'n manier over the top dat het niet echt bij de film past.

Ook Pfeiffer en Ford brengen maar weinig bij. Pfeiffer is niet echt geschikt voor een rol als deze, Ford zakt gewoon voor de zoveelste keer door het ijs. Overgewaardeerd acteur.

Al bij al een teleurstelling (zeker gezien de opvallend hoge waardering hier). Er schiet niks meer over van een filmpje als dit. Te braaf, te weinig spanning, te voorspelbaar in z'n twists. De uitvoering is degelijk, maar zo degelijk dat het overhelt naar saai. Daar kan Zemeckis het eerste uur nog wel op teren, maar het tweede uur gaat het finaal mis.

1.5*

Ik dus ook. Met een vriendinnetje heen en ik kan me herinneren dat er veel mensen onder hun trui of jas kropen bij spannende scene's. Wanneer de deur dicht ging en ze alleen in dat stille huis was bekroop mij de angst ook meteen. Erg goed gedaan!

Genre is horror?? Haha, wat een klucht, straks wordt Bambi ook nog als horror beschouwd. Is dus een Hitchcock achtige thriller met een paranormaal tintje eraan. Maar dan voor een publiek van brave werkloze huisvrouwen wel te verstaan, met andere woorden : soft. Vooral de bad-scène op het einde springt eruit. Dit is dan ook één van de weinige scènes die deze film echt intens maken. De rest is veel slappe pap. Het acteerwerk vond ik zus en zo : het voelt allemaal niet heel naturel aan... Vooral Ford valt ferm tegen in deze film, één van zijn enige bad guy rollen . Hoewel Pfeiffer de meeste aandacht naar zich trekt, is het vooral acteren op automatische piloot. Wat dan nog wel goed werkt is de eerste helft van de film, waarin gehint wordt dat er nare dingen bij de buren gebeuren. Gaat richting Rear Window ; Vond ik goed en spijtig dat het niet in die richting gaat. Zeker niet slecht, maar met deze regisseur en erkende namen als Ford en Pfeiffer ligt het niveau beneden de verwachtingen. In de bios vond ik hem toen goed, nu moet ik toch temperen.

Niet slecht, maar ik heb al veel betere films gezien in dat genre. 130 minuten is iets te lang voor deze film.

Redelijk goede thriller met een wel heel mysterieus verhaal.

Beide hoofdrolspelers, Harrison Ford en Michelle Pfeiffer, tonen het beste van zichzelf.

Ik zal niet stemmen, want tot twee keer toe is het me niet gelukt hem uit te kijken. Voorspelbaar, saai en op de automatische piloot gemaakt. Na een uur vond ik het zonde van mijn tijd.

"Patience is a virtue." 2 keer na 1 uur afgezet? Deze film kent een zéér trage spanningsopbouw, maar dat maakt deze Mystery (ja, dieperliggend zeker nog wel een mysterie...) voor mij misschien wel beter! Ook een goed voorbeeld voor (regisseurs) van clichématige films in dit genre.

Jammer, misschien maar even een over-de-top actiefilm ter compensatie?

"Maybe she was out. Or in bed with the flu. Or maybe she was abducted by aliens for all we know."

Door de combinatie Harrison Ford, Mystery/Horror, Michelle Pfeiffer en Robert Zemeckis moest ik deze toch wel echt zien. Niet alleen is Ford mijn favoriete acteur, Mystery/Horror is ook eigenlijk wel mijn favoriete genre.

Claire is getrouwd met de wetenschapper Norman Spencer. Als haar dochter het huis uit is begint ze vreemde geluiden in het huis te horen. Bovendien denkt ze dat hun nieuwe buurman zijn vrouw heeft vermoord en dat haar geest in hun huis ronddwaalt... Een soort Hitchcock-achtige mystery met bovennatuurlijke elementen.

Michelle Pfeiffer speelt een goede hoofdrol als de angstige huisvrouw. Harrison Ford is zoals gewoonlijk, niets op aan te merken.

De film komt vrij langzaam opgang. Toen de buurman steeds verdachter begon te worden was ik bang dat de film voorspelbaar en mysterieloos zou blijken. Maar gelukkig sloeg het al snel over naar een soort Haunted-House verhaaltje, waarna er een aantal enorme plottwist kwamen. Haar man blijkt de moordenaar al de hele tijd te zijn. Hoewel het eerst een beetje uit het niets lijkt te komen (ook door eerdere wendingen die niet helemaal uitgewerkt zijn) vond ik het wel een goede twist. Harrison Ford is misschien wel de laatste van wie je verwacht dat hij een moordenaar is, de man straalt het gewoon helemaal uit. Het is dan ook de eerste keer sinds American Graffiti dat hij de bad-guy is. Toch vond ik hem verrassend goed als de moordenaar.

Het zou me eigenlijk niets verbazen als de schrijver van het script De Kroongetuige van Maarten t'Hart ooit heeft gelezen. De verhouding tussen Ford en Pfeiffer doet me namelijk erg denken aan die tussen Thomas en Leonie in dat boek. Thomas werkt bovendien ook in een laboratorium en is ook (bijna) vreemdgegaan. Alleen was Thomas uiteindelijk niet de dader.

What Lies Beneath is weer een goed voorbeeld van een film die helemaal verpest wordt door de trailer en de tekst op de poster. Gelukkig had ik die niet gelezen van te voren. De trailer verklapt namelijk gewoon alle plot-twists en op de poster wordt al geïmpliceerd dat haar man er iets mee te maken heeft. Zo ongelooflijk dom. Als het aan mij licht zouden er alleen trailers gemaakt mogen worden met daarin een sfeerimpressie, onbeduidende beelden of orginele beelden die de interesse van de kijker wekken (zoals bij Alien of The Thing). Wat de trailer wel duidelijk maakt is dat er dingen uit de film zijn geknipt, er zitten namelijk beelden in de trailer die niet in de film voorkomen.

Robert Zemeckis vertelde dat hij de film had geschoten op de manier waarop hij dacht dat Hitchcock dat zou doen als hij de hedendaagse mogelijkheden ter beschikking had. Ik moet zeggen dat ik de cinematografie ook erg goed vond, voornamelijk in de laatste helft van de film. Er zaten een aantal heerlijk ouderwetse shots in. En dan ook nog in mooi widescreen, wat wil je nog meer. Ook de special-effects en CGI vond ik voor 2000 bijzonder keurig. Innovatief om een glazen vloer te gebruiken voor shots van onderen, iets dat ook vaak in Breaking Bad wordt toegepast.

De muziek van Alan Silvestri vond ik ook erg sterk. Erg spannende en duistere muziek die de film enorm ten goede doet.

Na de mysterieuze opbouw wordt de film toch behoorlijk spannend op sommige momenten, vooral aan het einde zat ik echt op het puntje van mijn stoel. De schrikmomenten worden allemaal netjes aangekondigd, geen goedkope jump-scares. Het verhaal is redelijk, de uitwerking bijzonder degelijk, erg goed acteerwerk en mooi opgenomen.

Weer een bijzonder leuke mystery.

Toen in 2000 in de bioscoop gezien. Dat was spannend. Ook voor die tijd een zeer goede film in zijn genre. Michelle speelt erg sterk. Bad scène is geweldig. Wel even vaag dat ze een aantal zaken niet meer herinnerde. Maar goed. Dat wordt ze vergeven.

een leuke film met een goeie cast.heb me prima vermaakt.zeker leuk genoeg om vaker te zien.

Ik heb hem in 2000 in de bios gezien,was een mooie thriller,en is het nog trouwens..

Toen hij net uit was een keer gezien en nu dus herzien. Erg veel waar voor je geld als je deze in de bios hebt gezien vind ik want je schrikt (ik dan) je werkelijk een flink aantal keren kapot. Leuk verhaal ook wel al is het eerste deel van de fillm naar mijn mening beter .. Muziek van Alan Silvestri viel me positief op, lekker bombastisch en deed me denken aan Cape fear. Fijne film!

Meest belachelijke poster ooit trouwens!! (Zie het nu pas)

Uitstekende film met enkele zeer goede jumpscares waar ik me de pleuris bij schrok. Het is een beetje een slowburner maar de sfeerschepping en de spanningsopbouw is erg sterk. Al komt daar misschien ook meteen het grootste minpunt aan want na de laatste echte jumpscare rond een minuut of 50 al, zwakt het af en krijgen we stilaan een verandering in toon. Vanaf dan gaat het plot zich verder ontwikkelen. Dat plot is uiteindelijk vrij simpel maar bevat ook wel moraal. Stel je hebt een bloeiende carrière als onderzoeker of weet ik wat, maar je staat voor de keuzes van Dr. Norman Spencer. Wat zou jij dan doen opdat je levenswerk niet verloren gaat door 1 stommiteit. Hij maakt waarschijnlijk de foute keuze door het niet aan te geven bij de politie, al zou alles in zijn schoenen worden geschoven.

Michelle Pfeiffer, ze doet me wat denken aan een jonge versie van Cara Delevinge, door haar grote ogen en haar lippen die meestal zo staan. Eigenlijk ken ik haar niet zo goed maar ze speelt het wel geloofwaardig. Ford is zijn koele zelve weeral met steeds dezelfde uitdrukking. Hij speelt altijd gewoon zichzelf en op zich valt dat wel mee in deze film want hij speelt eigenlijk maar een gewone doorsnee doch intelligente man.

Ik heb toch wel 1 tip als je deze film kijkt: zet je geluid echt goed luid want de geluiden zijn ontzettend belangrijk! Ik heb met koptelefoon gekeken op tv (vind ik meestal een meerwaarde bij horror + dan is het meestal al laat om teveel lawaai te maken).

Ok.

Tijdje geleden dat ik deze film zag, maar ik herinner me hem alsof ik hem gisteren nog zag. Deze film had voor mij zeker een van de meest effectieve jumpscares ooit. Daarna was de film nou niet bepaald bijzonder spannend of hoogstaand.

Pfeiffer speelt beter dan gemiddeld in haar rol, en ook Ford doet het zeker niet slecht. De film duurt uiteindelijk wat te lang, maar het eerste uur was soms goed spannend. De mystery was niet vreselijk geslaagd, dus de film heeft het hier voor mij meer met de haunted house sfeer.

De film is uiteindelijk een prima horror/mystery geworden. Boeit niet altijd even goed, maar is beter dan de gemiddelde horrorfilm.

Robert Zemeckis moest noodgedwongen een draaipauze inlassen tijdens de opnames voor de film Cast Away (2000). Een noodgedwongen pauze omdat Tom Hanks voor het restant van de opnames flink moest afvallen. Die pauze gaf Zemeckis de gelegenheid om met het grootste deel van zijn crew nog snel even een hommage aan Alfred Hitchcock er uit te gooien. En dat deed hij met twee grote namen van dat moment. Michelle Pfeiffer en Harrison Ford. Het eindresultaat valt tegen.

De film neemt ruim de tijd om de kijker vertrouwd te maken met de personages. Zemeckis geeft hun wat achtergrond zodat er empathie kan plaatsvinden. Sympathie is er voornamelijk voor Pfeiffer. Zij is voorzien van een instabiele persoonlijkheid en dat is sneu.

Door middel van haar onuitgebalanceerde emotionele staat, probeert de film de kijker herhaaldelijk op het verkeerde been te zetten. De kijker ondergaat samen met Pfeiffer bijzondere en verdachte gebeurtenissen, waarbij de kijker er rekening mee houdt (net als de andere personages in de film) dat haar beleving niet feitelijk hoeft te zijn en inbeelding en misinterpretatie haar waarneming kunnen kleuren. Wat is verbeelding en wat niet? De film speelt met de labiele emotionaliteit en de mogelijke paranoia van Pfeiffer om spanning op te bouwen. Het werkt redelijk effectief. En ja, het klinkt als Hitchcock.

Hitchcock dus. Als in de eerste helft van de film de buren zich verdacht gedragen en Pfeiffer er bijna een dagtaak aan heeft om de buurtjes te begluren, zijn de knipogen naar Rear Window (1954) overduidelijk.

Door het inbrengen van wat bovennatuurlijke elementen wordt vervolgens gepoogd om de sfeer van suspense die is ontstaan nog meer te versterken. Omvallende voorwerpen, deuren die vanzelf open en dicht gaan, een radio die plots keihard begint te spelen en natuurlijk een geestverschijning. Allemaal dingetjes die tevens goed zijn voor een paar jumpscares. Ik vond het allemaal wat flauwtjes en het kwam op mij nogal gekunsteld en gemakkelijk over. Ik vond dat de suspense er niet per sé mee was gediend. Het horrorlabel wordt er in ieder geval wel mee afgedekt.

Waarheen de film voert is vanaf een bepaald moment niet meer moeilijk te raden. De slotscènes waarin een badkuip een effectieve rol speelt en knipogen naar Psycho (1960) aan de orde zijn, worden (net als de gehele film trouwens) te veel gerekt. Met minder oponthoudmomentjes, had de finale meer indruk gemaakt.

Het acteerwerk van Ford en Pfeiffer komt weinig geinspireerd over. Net als voor Zemeckis lijkt dit project voor beide sterren slechts een tussendoortje te zijn. Toch heeft Pfeiffer een moment in de film waarbij ik even van mijn apropos raakte. Het stelt op zich weinig voor, want zij poetst gewoon haar tanden, maar de manier waarop… Die is ongelooflijk sexy! Ik zag het haar eerder doen in Frankie and Johnny (1991) en die scène had op mij hetzelfde effect. De tandenpoetsende Pfeiffer behoort zonder twijfel tot de hoogtepunten van deze film.

Een film die verder weinig hoogtepunten kent. Een goede opbouw die wel aan de lange kant is. Dan het vervolg waarin de tijd zelfs nog langzamer verglijdt. Er gebeurt eigenlijk verder niet veel dat opzien baart. Nou ja, er zijn een paar spannende momenten en er zijn momenten waarop de supense voor een beklemmende sfeer zorgt. Verder valt de film op door ongeinspireerd acteerwerk, flauwe jumpscares en een dunne verhaallijn, die zich niet leent voor een film die maar liefst 130 minuten dik is.

Een erg spannende film met goed acteerwerk van oudgedienden Michelle Pfeiffer en Harrison Ford. Naar mijn gevoel duurde de film veel korter dan 130 minuten, en dat zegt veel over hoezeer ik aan de buis gekluisterd zat. Hoewel het er over het algemeen vrij tam aan toe gaat, naar horrorstandaarden, maar dit is dan ook meer een mysterie dan horror.

Boeiende thriller die traag voortkabbelt, maar toch een zekere onderhuidse spanning en sfeer creëert. De staat Vermont met zijn schilderachtige bossen en meren bezaaid met mooie landhuizen leent zich makkelijk voor dergelijke mysterieuze thrillers.

Een uitstekende Pfeiffer steelt hier toch wel de show als labiele vrouw die onverklaarbare dingen ziet. Ford staat er bij en weet met zijn vrouw geen raad. Tevens een meer dan degelijke prestatie van Ford die met zijn stralende glimlach en guitige ogen toen wellicht elke vrouw rondom zijn vinger wond.

Knap plot, weliswaar niet altijd even goed uitgevoerd, het kistje bvb kon inderdaad best in beeld gebracht worden, maar er zijn voldoende scènes om dat deels te compenseren. Ook het einde kent een een mooie twist en blijft spannend. Binnen de context uiterst geslaagd, hoewel er in werkelijkheid veel verbeelding nodig is. Uitermate geslaagde film die het genre van mysterie alle eer aandoet. Leuk!

Collins

Knappe linken die je daar legt naar Hitchcock! Zo had ik het nog niet bezien. Moeten we misschien meer doen als we naar een film kijken

Hoe heeft deze film zo een hoge beoordeling? Verhaal en jumpscares zeer voorspelbaar en slechte acteerprestaties. Enorm teleurstelend!