Paint (2023)

Owen Wilson speelt de rol van ene Carl Nargle, maar dit lijkt een duidelijke knipoog naar Bob Ross.

Kan zijn dat ik dan in slaap val als ik de de film kijk , maar dat is dan positief bedoeld.

Aan de poster dacht ik te menen een soort biografie van Bob Ross!

#Jeugdsentiment

Bob Ross is natuurlijk de voornaamste inspiratiebron voor deze tragikomedie. Wilson zet een eerbiedige, overtuigende persiflage neer, maar kan weinig doen om McAdams’ zwakke scenario te redden. De schilderprogramma’s van Carl Nargle [Owen Wilson] zijn al jaren een kijkcijferhit bij Burlington Public Broadcasting Center, het centrum van de publieke televisie in Vermont. Maar zijn zoetgevooisde presentatiestijl, zijn hippiegeest en niet te vergeten die pijp, passen niet meer in de moderne tijd. Dus wanneer de veel jongere Ambrosia [Clara Renée] voor hem invalt, komt zijn toekomst zowel binnen als buiten de studio op het spel te staan. Er zijn veel aardige ideeën, maar die zijn stuk voor stuk onvoldoende uitgewerkt.

Wat een matige en zelfs oersaaie film. Normaal mag ik Owen Wilson graag maar met deze rol en dit scenario kan ook hij niets aanvangen. Hij zet wel een grote afro-pruik op en spreekt zo stil dat hij bijna onverstaanbaar is, in een poging om Bob Ross na te apen, maar met die grap kun je natuurlijk geen hele film vullen. Ook de altijd grappige Stephen Root kan Paint niet redden, hoewel hij nochtans zijn best doet. Ik kijk veel liever naar de echte Bob Ross die in een youtube filmpje in twintig minuten een leuk schilderijtje schildert dan 96 minuten aan deze film te verspillen.

Mwuah, oninteressante film met Owen Wilson. Jammer.

Owen Wilson heeft een sympathiek hoofd. Hij is geen grote acteur en toch komt hij ermee weg omdat hij met zijn sympathieke hoofd sowieso een gunfactor heeft. Plaats hem in een eigenzinnige komedie met vrolijke kleurtjes en zijn charismatische bakkes doet de rest. In 'Paint' (2023) heeft Owen Wilson nog steeds een sympathiek hoofd, maar met een grote afro en een lispelende stem probeert hij een typetje neer te zetten in de geest van Bob Ross. En dat is nu net wat Owen Wilson niet moet doen: typetjes spelen. Het gevolg is dat 'Paint' (2023) één vermoeiende SNL-sketch (Bob Ross als ruggengraatloze womanizer die in de seventies is blijven hangen) uitsmeert over 96 minuten. En dat is véééééél te lang voor een typetje dat eigenlijk niet zo grappig is. Owen Wilson moet Owen Wilson zijn, met dat sympathieke hoofd van hem.