Meningen

Degelijk.

Als weer zo een jongerenfilm zeker niet de slechste. De film doet wat dingen beter dan zijn soortgenoten. Liefdes verhaaltje is (nog) afwezig, bijrollen leggen wat sneller het loodje dan gebruikelijk. Uiteraard is er een soort chosen one, die onaantastbaar is. Maar dat bijvoorbeeld het dikke jongetje er meteen uit ligt is best balsy.

Dit trekken de makers helaas niet de hele film door. Zo is de actie net wat te standaard. Mocht ook wat jonger/frisser. Ergens jammer dat deze films die duidelijk voor jongeren gemaakt zijn, dan niet wat meer visuele trucjes hebben waar jongeren wel waardering voor hebben.

Tempo is hoog, einde is niet mind blowing maar is afgerond genoeg voor een eerste deel, en doet zeker wel smaken naar wat meer.

3 sterren.

Wat een ramp.

Om het verhaal van Onderhond gaan zien. Snakte extreem hard naar een simpel horror filmpje. Maar dit is me toch echt te amateuristisch.

Het begon allemaal ook al vrij treurig. Een ketting die vrij lelijk overgaat in een ander shot. Maar goed niks aan de hand, goedkoop is ook niet per se erg. Je kunt met goedkope camera's nog steeds fijne dingen maken. Zie Ils. Maar dat is niet waar de film faalt.

Dat is vooral bij de dreiging. Ze gaan een doolhof in. Maar het heeft gewoon grote paden je kan makkelijk alles zien. Scene met het eerste slachtoffer is ook gewoon debiel, hij staat opeens 2 cm van haar af en dan is het nog totale blindheid. Als iemand met vrij slechte ogen kan ik zeggen dat dat onzin is. Is het niet zo erg om als horror een klein beetje te spelen met dit soort dingen. Maar dan moet je slimmere shots en montage gebruiken waardoor het niet opvalt. Nu voelde je gewoon dat ze al lang zag wie het was maar ze heel stompzinnig net moest doen alsof ze niks zag.

Zo blijven de flauwe dingen in de Maze nog wel even doorgaan. Je hebt ook nooit het gevoel dat ze er niet uit kunnen komen, en de killer met zijn mes kwam ook wat lauw over. Dan maakt de film een omschakeling, die ik dan weer iets beter te genieten vond. Maar uiteindelijk is er dan al zoveel mis gegaan en krijgen we nog een erg flauwe climax. Waardoor het een mislukte film blijft. Die zelfs met geen geld, effectiever en beter had gekund en gemoeten.

1.5*

Hipster tienerfilm.

Er is een wildgroei aan tienerfilms in de US. De meiden tussen de 12 en 18 gaan kennelijk erg veel naar de bios dus dit is een lucratieve bizz. Moet zeggen dat dit sub genre mij best vermaakt. Het blijft allemaal vaak erg binnen de lijntjes maar vermakelijk.

Hier hebben we een Wes Anderson/Gondry adapt. Wat deze film net wat meer jeu geeft dan John Green/Nicholas Sparks verfilmingen. Er zit net wat meer gedachte achter de camera. Fijne wide lens gebruik. Soms camera even omdraaien. Ik waardeerde het wel. De maker is wel een hipster tot en met. Wat simpel name droppen van oude garde regisseurs en films. Dat vond ik wat minder. Het is verder wel slim. De oude film recensent zit in zijn stoeltje te glunderen. O Bergman, Herzog! Dat was nog eens cinema! Had niet verwacht dat een tiener drama deze namen even dropped! Krijg je toch wat waardering van de oude man. Oscar nom. is dan niet ver weg!

Film heeft daardoor wat kleine irritaties en het midden is niet overal even sterk, maar het laatste deel is sentimenteel maar perfect uitgevoerd + een sympathieke jonge cast. Waardoor het positieve makkelijk overheerst.

3.5 sterren.

Ha weer zo een.

Het zeven jaar samen zijn met de liefde van mijn leven gaat niet altijd over rozen. Naast haar liefde voor horror en de betere film, heeft ze ook een zwak voor dit soort tearjerkers. Als brave partner moet dan zo nu en dan maar mee kijken. In alle eerlijkheid moet ik wel toegeven dat ze bij mij ook vaak wel de tear weten te halen. Het zinspeelt er zo extreem op in, dat iemand met zo groot hart als ik er niet onder uitkomt Bij momenten is de film ook wel aardig. Vond het milieu net wat te rijk om echt in mee te leven. Ook dat lower class girl krijgt de finer arts tot zich van de upper class, stoorde mij soms wat. Maar als je daar wat doorheen kan kijken blijft een vakkundig uitgewerkte tranentrekker over.

Het zijn geen films die een blijvende indruk achter laten. Daar blijft het allemaal te oppervlakkig voor, maar voor de liefhebber goed te doen.

2.5 sterren.

Aardige docu.

Docu zit op het randje van wat een docu mag doen vind ik. Zo blijkt de familie daar gewoon elk jaar te komen en te gaan. De familie gaat altijd weg met de winter. De film stuurt de kijker gigantisch door net te doen alsof zij nieuw zijn en weg gaan omdat al hun bedrijvigheden mislukken.

Het is geen grof schandaal maar helemaal ethisch voelt het ook weer niet. Dat gezegd, zitten er wel wat aardige dingen in. Zo is het ergens wel schattig hoe zij haar honing oogst en verkoopt. En is het wel aardig in beeld gebracht.

3 sterren.

China in Hollywood.

Het is nog steeds geen gelukkig huwelijk. Hier lijkt ook alsof de Chinezen een DVD van een 90s rampenfilm hadden meegenomen en zeiden doe deze maar. Het had niet zo erg hoeven zijn, maar dat je dan ook 90s regisseur Turteltaub er gelijk bij moest doen maakte het voer voor disaster. Het is dan eigenlijk ook precies zo een film. Paar momenten met de haai zijn wel geestig, de cast is erbarmelijk, dialogen extreem cheesy met als bonus wat bij momenten onverstaanbare Chinezen die Engels proberen te spreken. Film die nooit geweldig had kunnen worden maar wel een stuk beter dan dit vlees noch vis filmpje.

Jammer.

2 sterren.

von Trier.

Ben alle behalve een kenner van de man. Bij Antichrist ben ik ingestapt en nu is dit de tweede film die ik van hem zie. Herkenbare stijl, erg mooie slow-motion beelden die Antichrist ook had en daar tussendoor veel drama. In Antichrist tussen twee geliefden, hier tussen vader, dochter, moeder, man, zoon etc. Heb Festen niet gezien. Leek me toch wel wat schreeuweriger dan deze. Er worden bij de toost wat ongemakkelijke dingen gezegd maar het draait toch vooral om een vrouw (erg gedurfde en mooie rol van Dunst) met een depressie. Die vooral met zichzelf in de knoop zit. Het is een lastig personage. Ze lijkt alles te hebben maar heeft toch nergens zin in en maakt alles kapot. Onsympathiek tot en met. Maar wel een eerlijk beeld van een depressief persoon. Ook iets waar natuurlijk alleen maar lof voor op te roepen valt in een filmlandschap waar iedereen maar leuk en sympathiek MOET zijn.

von Trier overtuigd mij nog steeds niet helemaal. Het camerawerk na de prachtige opening sequentie is wat warrig. Niet slecht maar het overtuigde me ook niet helemaal. Ook vond ik de keus om het einde in het begin al te laten zien een mindere. Ik zou het toch op einde geplaatst hebben. Denk dat er dan nog meer kracht uit ging van de laatste scene. Die overigens wel prachtig was en heerlijk in tegenstrijd is met die van de Tree of Life. Het eindigt gewoon klaar er is niks. Eentje die als ik eerlijk ben tegen mezelf het meest geloof, hoewel ik op de mooie dagen van mijn leven wel hoop dat er toch meer is.

Neemt niet weg dat von Trier zeker ook ooit een meesterwerk gaat maken in mijn ogen. Dit was voor mij alweer een stapje dichterbij. Ga zijn eerdere werk ook maar eens openslaan. Hoewel ik wel denk dat de revolutie op digitale camera's hem tot veel meer in staat maakt dan in het verleden. Maar ik kan het mis hebben.

Ook top notch acteerwerk overigens van de rest van de cast. Alexander Skarsgård overtuigde ook zeker. Zal het wel van zijn vader hebben. Die ook netjes speelt, en veel meer thuishoort hier dan in een Thor. Geld overigens ook voor een Dunst. Blij dat ze met die Spiderman onzin is gestopt. Leuke blockbusters hoor, maar echte acteurs hebben daar weinig te zoeken.

3.5 sterren met de kanttekening dat het groeipotentie in zit.

Edit: Na een nachtje slapen toch naar de 4 sterren gegaan.

Reitman

Geen onaardige film. Reitman lijkt zijn momentum wat te zijn verloren. Met Juno en Up in the Air leek hij even een oscar regular te worden. Maar met Young Adult begon hij een barstje te vertonen en met Labor Day had hij volgens de critici zijn eerste duidelijke stinker voor elkaar. (niet gezien nog) Met deze film heeft hij het kennelijk nog niet goed gemaakt.

Wat ik vreemd vond want dit was eigenlijk weer een film zoals hij ze meestal maakt. Ook weer helemaal niet slecht dus. Zo is zijn rustige, maar altijd met een erg prettig tempo, stijl er weer zoals altijd. De acteurs passen naadloos in het verhaaltje wat voornamelijk observerend is. Voelde ook niet erg dat moraliserende waar men het over heeft. Enige nadeel is wellicht de urgentie van de verhalen. Ze zijn leuk om te volgen maar nergens een hele boeiende of opvallende kijk op het hedendaagse leven. Daar blijft Reitman ook iets te Solondz Light voor.

Niettemin is dit binnen de reeks een kijkje in de America's suburbs een prima film.

3,5 sterren.

Prima film.

Beste is om niet teveel van ze film te weten. Het is niet dat de film lang doet om zijn kaarten te laten zien maar het is leuker om niks te weten. Het is gezien de cast en de producenten wel mogelijk dat je iets teveel verwacht van deze film. Het is geen hele scherpe satire, maar het is wel grappig, vlot en met een passend einde.

Dat een tv regisseur aan het roer staat is helaas wat te merken maar het is leuk genoeg om dat door de vingers te zien.

Overigens is Anya niet heel boeiend in deze film vooral Hault en Fiennes stelen de show.

3,5 sterren.

Basic.

Film begint wat onsamenhangend. Het is te volgen maar de karakters worden wat willy nilly neergezet. Echt de goede kant gaat het drama gedeelte helaas nergens, maar zodra er wat meer horror bij komt is het goed uit te zitten.

Het blijft allemaal wat volgens de ijzeren wetten van het genre gaan waardoor het niet meer is dan wel okey. Helaas iets te vaak het geval in horrorland.

2.5 sterren.

Weer niet geweldig.

Het is wel jammer dat films als deze niet wat meer vrijheden krijgen. Het wil nergens echt anders zijn dan een hoop andere films maar vaak dan nog wel wat slechter. Het is weer niet het slechtste wat Blumhouse heeft gemaakt. Er zit nog wel enige productie waarde in en de acteur voldoen. Het is nergens echt goed maar ook nergens heel slecht. Maar ik heb dan toch liever iets aparters dat ik wellicht lager beoordeel maar die wel een bepaald publiek aanspreekt.

Voor de echte horror alleseter nog wel te doen, anders niet het najagen waard.

2 sterren.

Helaas geen geslaagd Amerikaans avontuur.

De studio van Sam Raimi vondt The Eye waarschijnlijk heel leuk en liet de heren dus hetzelfde kunstje doen in de US. Helaas is het asian horror gedoe al redelijk uitgemolken en moet je wel met heel wat leuks komen. Op voorhand gaf ik de Pang Bros wel wat kans om dit te kunnen. Maar helaas wilden of mochten ze maar weinig nieuws doen en krijgen we toch een redelijk cliche verhaaltje over geesten. Uiteraard zijn de Pang's niet de eerste de besten, dus opzich komt er zo nu en dan best iets leuks langs en hoor je leuke geluidjes. Maar om nou weer met geesten die nog iets goed hebben te maken te komen, getuigd dat wel van hele erge ideeën armoede. Re-cycle en Ab-Normal Beauty waren veel leuker. Ook niet perfect maar je zag dat ze lekker bezig waren. Ach je mag ook wel eens voor de centjes gaan.

Hopelijk laten ze in de remake van Bangkok Dangerous weer wat leuks zien.

2.5 sterren hiervoor. Alleen voor de mensen die nog niet moe zijn van J-Horror. (en zelfs dan is het geen hoogvlieger)

Tegenvaller van het jaar.

Vooral zo een tegenvaller omdat het zoveel beter had gekund. Acteurs zijn goed genoeg voor een film als deze, setting is niet extreem veel mis mee, monsters waren ook degelijk, maar de regie is zo belabberd dat de film gewoon helemaal mislukt.

Verhaal loopt voor geen ene meter. Een of andere chick neemt een lifter mee en word vrij snel daarna door een dikke oude vrouw als bloed koe gebruikt. De film mist elke vorm van opbouw en spanning. En is nergens rauw genoeg om het niet te hoeven hebben van deze eerste twee dingen. Leukste was nog Phillippe Nahon met een t-shirt met daarop "I fuck on the first date" maar uiteindelijk is het maar een saaie bende. Zonde!

1.5*

Goed debuut.

Vooral de sfeer is erg goed in deze film. Erg somber qua vertelling en erg sterk in beeld gebracht. Zie je niet zo heel vaak bij dit soort films. Vaak is het toch meer verhaal is het belangrijkst, laat de rest maar door de automatische piloot gedaan worden. Mede hierdoor doet Gilroy me wel een beetje denken aan Soderbergh.

Acteerwerk was degelijk, maar zie niet zo heel erg goed in waarom bijna iedereen genomineerd is voor een oscar, alleen Swinton snap ik wel een beetje. Maar Clooney mwa, hij irriteerde me niet. Maar hij blijft toch teveel hetzelfde doen.

Aardige soundtrack ook, haalde niet helemaal het onderste uit de kan. Maar had wel zo zijn momenten.

3.5 sterren.

Geen onaardige films die genomineerd zijn dit jaar bij de Oscars overigens, alleen Atonement scoort onvoldoende bij mij (maar vond het nou ook weer niet een waardeloze film) en There Will be Blood nog niet gezien (PT Anderson =voldoende ). Maar ben blij dat de waar gebeurde en Eastwood films dit jaar ontbreken.

Te doen.

Beste aan deze reeks is dat het gaat om de muziek. Laatst die Amy docu gezien en uiteindelijk is het leven van bekendheden toch zelden echt boeiend. Wat ik dan wel weer jammer vond was dat niet iedereen even boeiend is die verteld over de muziek. Ok Rosie Perez is een goede vriendin van Lee en fan van Jackson maar wat ze hier in doet is best wel een raadsel. Sommige nummers kregen ook weer opvallend weinig tijd. Best jammer. En dat laatste deel waar Jackson nog meer word opgehemeld is best wel tergend. Gek dat Quincy Jones alleen in archief materiaal te zien was. Zal wel niet helemaal 100 meer zijn. Zonde toch wel een beetje de man als het om Jackson gaat.

2.5 sterren

Kleine tegenvaller.

Misschien had ik hier iets teveel zin in. Het is en blijft een debuut.

Hill kiest weereens voor de 4:3 look. Dat was voor mij al gelijk niet echt nodig. Maar de sfeer van een groepje skaters sloeg dan weer wel aan. Zo is het vooral 1 ding dat deze film red en dat is dat het een sympathieke film is. Veel first time actors. Geen belachelijk hoog budget, het voelt ondanks Hill in de filmwereld geen beginner meer is wel aan als een low budget eerste film. Beetje in de lijn van Clerks en PI. Maar anderzijds had ik voor de film uitkwamen gelezen dat Hill 8 jaar over het script had gedaan, tips had gekregen van de Coens en andere big names. Het budget is ook veel hoger dan Clerks of Pi. Ik ben toch bang dat Hill geen regisseur is. Qua flow heeft de film de nodige haken en ogen. Het jochie komt nogal lame in een neerwaartse spiraal. Uiteindelijk volgen de gebeurtenissen zonder echt duidelijk motief elkaar op om te eindigen met een skate filmpje.

Audiovisueel had er veel meer uit de scène en het tijdsbeeld gehaald kunnen worden. Wat rest is een film die opvallend snel is afgelopen en die als je in de 90s bent opgegroeid wel wat nostalgie heeft. Maar het is niet genoeg om de film zo goed te vinden als ik had gewild.

3 sterren

Kitamura doet het leuk.

Na Versus is het een beetje op en neer met Kitamura gegaan, altijd vermakelijk. Maar zelden echt top. Nu is dan in Hollywood beland en gaat die ook weer terug naar het genre dat zijn eerste "echte" film ook had. Horror. Alleen dan zonder de humor.

En vooral bij de kills komt zijn vorm soms weer terug op het oude niveau, vooral in het begin zitten een paar erg leuke. Denk dat mensen als Halcyon die nogal tegen CGI zijn hier beter uit de buurt van kunnen blijven. Want je ziet het wel, ik stoorde me er weer totaal niet aan, echt een meesterlijk POV shot. Dat camerawerk zat op wel meer plekken snor ook leuk dat top shot dat van kamer naar kamer gaat. En het shot dat om de metro gaat. Allemaal erg leuk en dat maakt vooral van deze film wat het boven de massa uit doet komen.

Verhaal is net iets te dun om de volle speelduur leuk te blijven en ik had de muziek iets cooler gewild, kwam wat zacht in. Maar al met al niet onverdienstelijk.

Goede 3.5 sterren, Zou zo graag Versus 2 gemaakt zien worden!

Leuk sfeertje.

Sloeg me niet helemaal uit het veld. Daarvoor wil het wellicht iets teveel zijn. Maar er valt genoeg te genieten. Zo begint de film meteen in de vlucht. Wat het tempo ten goede komt. Was vooraf wat bang dat het wat saai zou worden. Maar daar deel ik Prudh zijn mening niet in. Het is niet blockbuster snel, maar wat getoond wordt voegt wel wat toe. En op bepaalde tijden komt toch de nodige actie langs. Vond het mysterie rond het jongetje ook lang mysterieus genoeg blijven zodat de spanning vrijwel de gehele film voelbaar was.

Uiteindelijk valt er meer uit de film te halen dan je op voorhand denkt. Veel symboliek. Dat zal men die niet van typische blockbusters houdt zeker waarderen. Ik ook wel, maar wellicht daardoor is het ook net iets te gewichtig. Mocht van mij soms wel soms wel iets minder serieus. Kijk naar Kirsten Dunst (in de trailer still) en dat hoofd trekt zowat iedereen in de film.

Neemt niet weg dat er genoeg te genieten viel. Ondanks ik het melige van Montorsi wel ergens begrijp vond ik het wel een pay-off die moest komen en daardoor juist goed viel bij mij. Deed wat denken aan de clips van M83 zijn vorige album.

3.5 sterren. Benieuwd of de film die genomineerd is op Cannes mij echt een Nichols liefhebber gaat maken. Ik hoop het!

Ari Aster.

Op voorhand was ik bang voor The Wicker Man, en uiteindelijk is dat nog steeds mijn grootste bezwaar. Niet omdat ik fan ben van die film, maar omdat deze film toch op te bekend terrein blijft lopen. Ari probeert het in de kleine dingetjes wat anders te doen. Maar het is niet genoeg om echt omver te worden geblazen.

Er zit gelukkig humor in de film. Het is voor Amerikaanse begrippen ook goed grafisch en zelfs bloot! Maar waar de film in het eerste deel voor ze naar Zweden gaan een naargeestig sfeertje weet te creëren, is de film daarna te sloom maar niet altijd om de juiste redenen. Uiteindelijk wil Aster zeker meer maken van deze film dan zomaar een horror film. Zo heeft de film meerdere thema's over relaties, cultuur, het einde leek mij een vrij letterlijk metafoor voor verbrand alle pijn uit je verleden en begin helemaal opnieuw. Aster is zeker een maker die zijn stempel op het product zet, en hij lijkt ook zeker financiën te krijgen voor wat (Voor Hollywood begrippen anno 2019) anders. Toch is het net als zijn vorige net niet die overtreffende trap die het geniaal maakt.

Het lijkt er ergens wel in te zitten. Acteerwerk is weer uitmuntend. Dat gezicht van Pugh is geweldig op het einde. Maar iedereen is erg sterk eigenlijk. Er zitten ook wel echt grappige momenten in. Sowieso wel leuk om Zweden uit te kiezen hiervoor. Maar zijn langzame opbouw verdiende toch net even iets meer verrassing. Bedoel ik niet meteen een M. Night achtige twist maar wel net wat anders.

Dat gezegd. Er valt genoeg te genieten en ik ben ook weer heel benieuwd naar Aster zijn volgende.

3.5 sterren.

van Sant.

Leek me een film, die van Sant al een tijdje wou maken. En hoewel het wel een wat mainstreamere film is dan zijn vorige 4. Is het ook weer niet te vergelijken met veel recente bio-pics. Daar zie je toch dat er visueel meer gedaan wil worden. Prachtig shot zit erin met dat fluitje.

Het verhaal was best boeiend, en de man was vast en zeker extreem belangrijke voor homo's over de hele wereld en vooral Amerika. Maar Ik heb persoonlijk meer met de jongeren cultuur die van Sant liet zien in Elephant en Paranoid Park. Hier had ik meer het plichtmatige gevoel van, o ja knap, goed dat die dat deed etc.

Acteerwerk top notch, Penn houd zich in, alleen bij de dood van zijn vriendje wil die even weer doordrijven met zijn gejank, maar Gus kapt dat snel af. Ook Franco laat zien dat die mee kan doen met de grote jongens.

3.5 sterren zeker.

Typisch

Was te verwachten dit. Het ging net iets te goed met Macfarlane waardoor hij wat uit de bocht vliegt. Hij doet zichzelf in de hoofdrol, wat grote namen erbij en hij kreeg waarschijnlijk nog meer vrijheid.

Het resultaat is dan ook vooral niet geslaagd. Macfarlane is een beetje wat mensen van de radio meestal ook moeten doen. Liever alleen als de stem en niet in beeld. Hij gooit nu net als Family Guy veel grapjes op je af en het zijn vooral veel losse flodders. Het jammere is ook dat hij er dan toch voor kiest om er een verhaal lijntje in te stoppen en ook nog zo een cliche rijke. Had veel beter voor een gehele sketch show kunnen gaan dan. De film is niet hopeloos want er lopen genoeg sympathieke mensen in rond. En hier en daar wel een geinige grap. Maar het is nergens een volwaardige film. Bij Ted werkte dat beter. Waar ik juist dacht dat hij daar meer zou grijpen naar de sketch structuur van Family Guy omdat dat succesvol is. Deed hij dat verrassend daar juist niet, helaas hier wel.

2.5 sterren.

Oppervlakkig

Na Mid90s ook hier wel zin in. Helaas was dit ook een tegenvaller. Het begint als wat gasten die jaren bevriend zijn en houden van skaten. Maar gaandeweg hebben ze allemaal wat problemen en dat loopt door in hun weg naar volwassenheid. De film is over vrij lange periode gefilmd. Toch wist het niet echt diep te worden. Ergens had dit een boyhood moeten zijn of een hoop dreams. Dat niveau word ook nergens maar een beetje aantikken. Zonder al te flauw te klinken gaat het uiteindelijk veel meer naar een teen moms episode. Duidelijk een film die zonder al te veel idee is gefilmd waardoor uiteindelijk het ook wat los zand is.

Zag er verder wel aardig uit, daarom ook jammer dat je nergens word meegezogen en zo weinig te vertellen heeft uiteindelijk.

2.5 sterren

Leuk

Eigenlijk heel weinig verwacht van deze film. Minions zijn wel geinig maar een hele film leek me wat veel. Gelukkig pikte ik het heel erg goed. Het is wel een film voor de kleintjes dat moge duidelijk zijn. Ik ga hier dan ook niet de meest gebruikte quote bij een pixar film gebruiken. "Er is ook meer dan genoeg te genieten voor de volwassenen" Nee het gaat all about the liefelijkheid van de gele mannetjes en dat werkt door het korte verhaaltje de korte speelduur en het overall chille toontje erg fijn. Vond het moraal ook nog best meevallen voor een film als deze.

3.5 sterren

De tweede wereldoorlog.

Ja eigenlijk had ik mezelf al belooft deze films voortaan links te laten liggen, maar dan maakt Spike Lee er 1 en zwicht ik toch wel weer. Tot mijn verbazing duurde de film ook nog eens bijna 3 uur.

Gelukkig heb ik een heel groot zwak voor Lee en Blanchard. Het cijfer op IMDb is niet verrassend, zal hier ook wel rond de 2.50 bungelen als mensen er nog naar gaan kijken. Maar ik hou ervan als Lee zijn personages de camera in laat kijken, prachtig gekadreert altijd (doet Lee dat weliswaar zelf niet) brengt altijd extreem veel emotie naar de kijker. En zijn rustige flow is weer heerlijk, ik zet me dikke reet neer, muziek lekker hard van Blanchard en ik geniet ervan.

Desondanks het voor mij geen vervelende kijk ervaring was, is het niet heel nieuw of goed verder allemaal. Hij belicht dat er wat negers ook meededen in de oorlog. Ach ja onderbelicht vast, maar kennelijk werden ze niet bij de grote echt belangrijke gevechten ingezet dus dat ze niet heel vaak in films voor komen is dan ook niet zo gek. Betwijfel dat er veel negers in de US hier heel gepikeerd over zijn. Maar goed, wel opvallend dat het door Disney is gemaakt. De religieuze noot past er nog wel bij, maar je ziet zelfs een paar tieten en vrij veel geweld.

3 sterren, alleen voor de liefhebbers van Lee aan te raden. Maar zelfs deze groep moet niet teveel verwachten.

Aardig.

Vond het iets te kinderlijk allemaal. Het is wel een lief verhaaltje maar ook weer wat te weinig om het lijf om 105 minuten echt te boeien. Het jongetje is wat vervelend. Vond de voice acting ook niet zo sterk, was dit keer te duidelijk een vrouwen stem. De film rekt het allemaal teveel op waardoor het tempo wat te laag is. Het veranderen naar fantasy werd daardoor ook wat repetitief. Gelukkig eindigt het op een high note. Visueel heel mooi en er gebeurde wat. Overall helaas wat voorspelbaar.

Ik moet weer eens opzoek naar wat volwassenere Anime.

3 sterren.

Niet onaardig.

Zoals verwacht is het een film die het vooral van de plaatjes moet hebben, het verhaaltje is namelijk bekend. Meisje komt terecht in een droomwereld met een zwarte en een witte koningin die ruzie hebben. En om de witte koningin te redden moet ze iets vinden. Een bekend basis verhaaltje dus maar de droomwereld ziet er lekker fantasievol uit. De CGI is nog lang niet perfect maar er zitten toch een paar leuke plaatjes in.

Verhaaltje mocht dus wat meer pit hebben en de CGI kan beter maar toch een leuke kijkervaring.

Kleine 3.5*

Aja zijn mindere.

Hoewel er veel slechtere uitstapjes naar de US zijn gemaakt, verlang ik toch weer een beetje terug naar Aja in La France. Toen er nog bad ass soundtracks bestonden, toen de vrouw nog de hoofdrol had, toen wel zelden lang hoefde te wachten op bloedvergiet.

Met 3.5* mag ik ook weer niet teveel klagen. Er is genoeg te genieten, kaken, spiegels lachen einde. Maar vooral op de stukken waar Kiefer in niet al te beste doen opzoek gaat naar het hoe en waarom zakt de film wat in en herken ik de Aja afdruk zelden. Saaie zoektochten over het hoe en waarom is niet Aja's ding, hij moet mensen in een huis of met de auto naar een afgelegen plekje sturen en die worden dan 1 voor 1 afgemaakt waarna een bad ass chick revange neemt. Daar hoort hij thuis, en helaas is Kiefer alleen op het eind bad ass genoeg wat iets goed maakt, maar het terug verlangen naar de Franse Aja er niet minder om maakt.

3.5 sterren.

Slecht vervolg

Vooral benieuwd of Garcia misschien toch nog iets zou kunnen met de Hellraiser film in het vooruit schiet. Maar hij blijkt niet meer te zijn dan de zoveelste b-regisseur in horrorland.

Dat het een beetje verder gaat op de zelfde voet als deel 1 is niet zo erg, maar het verloopt allemaal net te vooropgezet dat het allemaal wat flauwtjes is. Rustig stukje, 1e kill, rustig stukje 2e kill, etc. etc. Niet dat niet bijna elke horror zo verloopt, maar een goede opbouw voor elke kill was fijn geweest. Verder typische matige cast, met extreem lelijke CGI. Volgens mij was er 1 man met een video copilot tutorial aan de slag gegaan. Zonde dat je dan niet kiest voor een wat slimmere montage, zoals bijvoorbeeld bij Midnight Meat Train.

Flauwe film die je wonderbaarlijk genoeg niet extreem laat vervelen, maar nergens ook maar enig niveau haalt.

1.5*

Plain Burton.

Het is al vrij snel duidelijk dat men hier een franchise mee hoopten op te starten. Dat is misschien wel waarom dit deel zo plichtmatig aanvoelde. De film neemt een vrij lange aanloop voor we bij de Peculiar Children aankomen. Ik zie het ook niet zo in die Asa Butterfield. Weer zo een bleek mannetje die ik maar moeilijk uit elkaar kan houden met die andere bleke jongeren zoals Dylan O'Brien (Maze Runner) of Dylan Minnette (Goosebumps) Meestal zie je dan een "leuker" bijkarakter ernaast lopen, maar die vallen hier ook wel mee.

Burton is regisseur genoeg om het genietbaar te maken. Vond het nog best eng voor een kinderfilm. Eva Green doet een aardige Helena Bonham Carter, cast is verder prima. Chris O'Dowd verdiend altijd wel iets meer screentime. Maar de film is nergens vervelend. Maar helaas ook nergens opvallend.

3 sterren

Vaker gezien...

...maar sympathieke cast maakt het zeker kijkwaardig. Het blijft allemaal nogal filmwerkelijkheid waardoor het op een banaal niveau je wel tot een traantje weet te roeren. Maar nergens weet het echt onder je huid te gaan zitten. Daar is het allemaal te gladjes voor.

Kleine 3 sterren.