Meningen

Ik ging met een laag verwachtingspatroon heen en kwam met een big smile de bios uit.

Het ideale moment is natuurlijk om na een wk wedstrijd van Oranje naar de bios te gaan, ik had zaal 1 te pakken en dus lekker veel plek om er is voor te gaan zitten.

Het begin van de film was helaas zoals ik al van tevoren had verwacht, vrij dramatisch. Het ontmoeten van de teamleden komt erg geforceerd over. Het feit dat ze allemaal een tattootje hebben en in het leger hebben gezeten vind ik alles behalve een goede reden om je leven op het spel te zetten voor een vreemde.

Gelukkig zat de sfeer er gelijk wel in en was op dit slappe begin na de film toch een stuk beter. Er zit veel humor in en de actie is zeer vet in beeld gebracht. Over de actie gesproken, je moet de film natuurlijk niet al te serieus nemen. Alles is namelijk zo erg over de top in beeld gebracht dat je niets anders kunt doen dan genieten van de Special Effects en de geweldige stunts + creatieve actiemomenten.

Waar ik voor de film het meest voor vreeste waren de acteurs. Ik was bang dat de nieuwe mensen, respectievelijk Neeson, Cooper, Jackson en Copley de oude acteurs niet zouden kunnen doen vergeten.

Ik moet zeggen dat het me allemaal reuze meeviel, misschien komt dat ook wel omdat de originele cast natuurlijk ook geen topacteurs waren. De typetjes zijn allemaal trouw gebleven aan de serie en het plezier bij het maken van deze film straalt echt van de cast af.

Waar de "Grote 4" niet teleurstellen vind ik bijvoorbeeld de bijrol van Jessica Biel compleet overbodig en niets toevoegend. Ondanks dat ze er sexy uitziet en dat ze niet dramatisch acteert vind ik dit soort bijrolletjes helemaal niet passen binnen zo'n film. Zo krijg je weer van die geforceerde liefdesverhaaltjes die totaal niet passen in de lijn van de rest in de film. Het leukste moment was dan ook het moment dat Biel en Cooper in het pasfotohokje zaten en dat er iemand in de zaal een dikke scheet liet. Zo'n gevoel had ik dus ook bij deze geforceerde romantiek.

Het verhaal is weinig verrassend, maar ook niet bepaald slecht te noemen. Het leent zich prima uit om de vetste stunts in beeld te brengen en vooral de eindscene in de L.A. Harbour is spectaculair als einde. Ook zaten er veel knipoogjes in de film naar de oude serie, zoals het opzetten van een A-Team dvdtje in een gekkengesticht. Erg humoristisch en tegelijkertijd ook spectaculair.

Ik kan me overigens wel voorstellen dat Benedict en die andere originele Murdock niet tevreden zijn met het eindproduct, want hun cameo na de aftiteling is best geinig, maar helaas was de zaal ook al leeg. Over de rest van de film ben ik het niet eens met Mr. T en de anderen, want het is een perfecte over the top popcorn film voor in de bios!

3,5*

A-X-L is typisch zo'n productje dat te weinig opzienbaring wekt, waardoor het in de vergetelheid is geraakt. Het kan in de basis een leuke coming-of-age zijn en anderzijds ook een leuke avonturenfilm waarin een jongen een ongebruikelijke vriend krijgt en vervolgens daar van alles mee beleefd. Beide concepten zijn al behoorlijk oud. Vanaf E.T. hebben we al honderden van dit soort films gehad.

Doet A-X-L dan iets waarmee het zich onderscheidt? Nou, nee. Het eerste half uur is het coming-of-age gedeelte best aardig, maar net op het moment dat je een beetje in dat verhaal komt verschijnt de mechanische hond op het toneel. Het is allemaal een beetje geforceerd en het lijkt in de film alsof de beste jongen helemaal niet zoiets bijzonders vindt, terwijl ik toch peentjes zou zweten als ik zo'n ontdekking zou doen.

Hierdoor verwatert de uitdieping van de personages en krijg je een behoorlijk generiek werkje dat je een week na de kijkbeurt alweer bent vergeten.

Is het slecht om naar te kijken? Nee, maar het weet zich op geen enkele manier te onderscheiden.

2,5*

Ik ben met een frisse blik de film in gegaan. Ik heb geen trailer gekeken en zelfs het plot heb ik niet gelezen.
Om dan zo de film in te gaan is lekker. De eerste 45 Minuten wordt de spanning goed opgebouwd en gaat de film bij vlagen onder je huid zitten. Afgewisseld met wat humoristische momenten die de spanning wat drukken en je hebt een erg vermakelijke film, vooral omdat je geen idee hebt welke kant de film opgaat (handig dus als ik hier lees over de spoilers in de trailer). Wanneer het eenmaal duidelijk is verrast de film niet echt meer en is het een plichtmatige, maar erg luchtige en vol lichamen die exploderen..

De makers kunnen het maar beter hierbij houden dan bij die uitgemolken Scream franchise.

Verrassend laag gemiddelde, ik moet zeggen dat het hele uitgangspunt bijzonder vermakelijk is. Vooral omdat het vanuit het oogpunt van de 3 zussen en de broer verteld wordt. Adam weet ze allemaal stuk voor stuk om z'n vinger te winden en het is erg leuk om te zien hoe bepaalde scenes terugkomen. Erg komisch en voor zover ik weet ook redelijk origineel.
Daarnaast was het erg leuk om wedstrijden van het Nederlands elftal op de achtergrond te zien tweemaal. Je zag en hoorde zelfs Bergkamp genoemd worden.

Wat me wel van een hogere waardering afhoudt is het einde, dat is veel te braaf en Adam wordt totaal niet gestraft voor zijn daden. Een echt duidelijk argument blijft ook achterwege. Jammer, want voor de rest heb ik me prima vermaakt.

3*

About Schmidt is een prachtfilm, dat wordt gedragen door de geweldige Jack Nickolson, die altijd wel in staat is om een one man show van films te maken. Zo doet hij dat ook in About Schmidt, door een fenomenale rol neer te zetten als norse oude man die zijn vrouw verliest en zijn gevoelens verbergt voor de buitenwereld. Wat volgt zijn leuke scenes, waarbij Nickolson als Warren Schmidt vrolijk ja knikt maar diep van binnen het uit wilt schreeuwen.
Hij schrijft zijn frustraties eruit door brieven aan een Afrikaans jongetje met een onuitspreekbare naam te schrijven, via een zogenaamde hulporganisatie. Dit is inderdaad een mooie manier waarop het verhaal verteld wordt.

Het laatste half uur komt de goed acterende Bates nog in beeld en zien we enkele mooi scenes. Het einde is zo subliem, je kan er inderdaad meerdere dingen in ontdekken. Maar ik denk dat het vooral gaat om het feit dat hij toch nog wel iets voor iemand betekent op deze wereld, dat er iemand aan hem denkt. Vooral vanwege het dialoog ervoor, waar hij zichzelf nutteloos vindt en dat hij niets heeft toegevoegd aan de maatschappij. Dan komt zo'n brief toch wel emotioneel aan. Erg fraai!

Dikke 4*

Erg sterke romkom die grappig begint en Curtis weet als regisseur het uitgangspunt voluit te benutten. Voordat het een goedkope gimmick wordt weet Curtis het verhaal een kant op te zwengelen zodat het verhaal zelf ook serieuzer wordt. Het nadeel hiervan is dat de accenten soms verkeerd komen te liggen en de film een beetje voort kibbelt richting het einde en bepaalde elementen minder sterk zijn. Moet verder wel gezegd worden dat de cast wel sprankelt en eigenlijk de gehele speelduur overtuigend is.

3,5*

Above Suspicion heeft een thema dat mij in principe zou moeten bevallen, maar het viel me toch wat tegen allemaal. Dit valt vooral te wijten aan het plot dat de noodzakelijkheid van de samenwerking tussen de FBI agent en de informant niet goed voor de dag laat komen. De film loopt niet lekker door en het plot voelt erg geforceerd aan, mede doordat de voice-over eigenlijk de boel aan elkaar moet praten en de film niet voor zichzelf spreekt. Het helpt ook niet dat ik Jack Huston echt een compleet verkeerde uitstraling vind hebben en ook niet goed vind acteren. Hoe goedbedoeld en sfeervol alles ook mag lijken, de film blijft mij een verkeerd gevoel geven. Emilia Clarke weet gelukkig in haar rol wel te overtuigen en ook Johnny Knoxville is perfect gecast.

De uiteindelijke impact mis ik en dat is jammer, want de film is niet uitgesproken slecht. Toch verdient dit verhaal toch een stabielere uitwerking.

2,5*

Ondanks alle negatieve kritieken heb ik me prima vermaakt met deze vampieren slasher.

Al moet ik wel zeggen dat de film erg veilig is, echt een typisch Amerikaans product vol sentimenten. Wel een product met hoge productiewaarde, want de film ziet er af en toe echt fingerlicking uit. De actie is behoorlijk bruut, het bloed spat lekker alle kanten op en de koppen rollen ook door het scherm. Misschien dat de film daarom in Amerika geen groot succes is, want de leeftijdskeuring zal hierdoor hoger liggen. Verder een bijzondere notering voor de paarden scene(toch uniek).

Het verhaal verweeft een aantal elementen uit Lincoln's leven met fictie, wat een leuke draai aan de werkelijkheid geeft. Natuurlijk gaat dit niet heel ver en is vooral het eerste uur niet echt heel belangrijk dat je naar Lincoln gaat. Het laatste gedeelte neemt de film een sneltreinvaart om te eindigen met een fraaie climax op de trein. Helaas krijgen de personages hierdoor niet de diepgang die ze pretenderen te hebben, een klein minpunt van de makers. Luchtigheid had de film wel goed gedaan.

Misschien qua storyline erg veilig, maar ik heb me vermaakt met dit brute vermaak.

3,0*

Prachtig onderwateravontuur van de heer Cameron.

Cameron weet het vaak wel goed te flikken, films maken waarmee je helemaal wordt meegezogen in het verhaal.
Ook hier is dit weer aan de hand, ondanks de zeer claustrofobische setting weet Cameron er een spannend avontuur van te maken.

De film ziet er ook weer werkelijkwaar prachtig uit, ik had echt niet het gevoel dat ik naar een 20 jaar oude film zat te kijken. Zelfs de "aliens" zagen er bijzonder indrukwekkend uit.

Het verhaal begint met lekker veel actie, maar heeft een bijzonder traag middenstuk. Ik snap best dat veel mensen dit niet veel aan vinden en het moeilijk vinden om erdoor heen te komen.
Maar ik had alle tijd van de wereld, heb lekker rustig kunnen genieten van de wonderbaarlijke onderwater wereld en het zeer degelijke en spannende verhaal.
Verwacht geen horrorpraktijken, want the Abyss is vooral tot het laatste half uur een goed voorbeeld van een psychologische thriller, waarbij een aantal personages langerzamerhand wel gek worden. Dit gemixt met wat vleugjes drama en Science Fiction maakt dit een prettige afwisselende ervaring.

Het laatste half uur begint met een superspannende afdaling naar ongekende diepten, niet al te realistisch natuurlijk, maar dat moet je van je af kunnen schudden vind ik. Eenmaal beneden aangekomen wordt het een mooi SF sprookje, wat nergens irriteert, maar wel een overduidelijke en simpele boodschap meegeeft aan de mensheid.
Ik vond het niet vervelend, maar ik kan snappen dat mensen hier de film minder om beoordelen.

Als laatste film van het jaar 2009 heb ik een goede uitgekozen, want the Abyss is denk ik wel, onterecht, een van Cameron's minst bekende films. Het ziet er werkelijkwaar prachtig uit, bevat genoeg spanning en verveelt nooit om je ruim 2,5 uur mee te nemen in een spectaculair diep op de zeebodem avontuur.

4*

Matige college-movie waarbij je echt je best moet doen om de ongeloofwaardigheid voor lief te nemen. De ene na de andere onlogische scene krijg je voor de kiezen en het resulteert helaas uiteindelijk ook in een voorspelbare film. Het luchtige sfeertje zorgt er nog voor dat je nog enigszins kan genieten en nergens zakt het niveau door de ondergrens, maar echt veel verwachten moet je niet van deze film.

2*

Tsja, de film heeft echt twee kanten, de irritante Jim Carrey komt een aantal keer tevoorschijn, maar er zitten ook enkele geniale grappen in.

De irritante Jim Carrey is vooral het gedeelte van hem waarin hij altijd gekke bekken moet trekken, dat werkt vaak op je zenuwen, soms is het ook grappig.

Het leuke aan deze film zijn de vele oneliners/grappen die Carrey tentoonstelt. Heerlijke droge humor op z'n best.

Het verhaal is lekker simpel, maar nergens irriterend of ingewikkeld, gewoon goed.

Al met al prefereer ik Carrey zijn acteerwerk van de laatste jaren wat meer, het wat meer serieuze werk. Maar dit is ook wel prima vertoeven.

3*

Action Point lijkt vooral gemaakt te zijn om nog even met een paar lui wat Jackass stunts uit te halen. Erg sympathiek zijn veel personages niet en het verhaal is dus een kapstok voor gekkigheid. Wat de film nog enigszins overeind houdt is het zomerse hilbillie sfeertje dat in het "pretpark" hangt. Het doet je haast denken aan allerlei zomerkamp films uit de goede oude tijden. Daardoor was het nog een relatief makkelijke zit.

2,5*

Ad Astra wordt overal (lees: recensies) neergezet als een slow burner. Ik was al helemaal ingesteld op een trage, saaie film waarbij ik 2 uur lang naar innerlijke dialogen van eenzame reiziger Brad Pitt in een ruimteschip zou gaan kijken. Dit aan de hand van een voice over. De trailer sprak me daarbij ook al niet aan.

Maar niks van dit alles. Oké, dit is niet een achtbaanrit, maar nergens wordt dit ook gepretendeerd. Maar er gebeurt gewoon best veel in de film en dat komt de film ten goede. Ik was continu nieuwsgierig naar de volgende stap die Pitt's personage Roy moest ondergaan om uiteindelijk tot het ultieme doel te komen: leeft zijn vader nog en wat gaat er gebeuren als hij eenmaal op/bij Neptunus aankomt?
Dit gaat gepaard met prachtige beelden, waarbij de achtervolging op de maan er prachtig uitziet. Maar eigenlijk is de film op alle vlakken audiovisueel gewoon een pareltje om naar te kijken. De score is niet te bombastisch aanwezig en dient het beklemmende gevoel dat Roy eigenlijk zijn hele leven ervaart. Alsof hij zich niet thuisvoelt tussen de andere mensen. Hij is op zoek naar iets. Het lukt regisseur Gray om het proces van de koele alleskunner Roy langzamerhand toch een mens met gevoelens en gebreken geloofwaardig te maken. Het helpt ook mee dat Brad Pitt een acteerkanon is. Ik vergat tijdens het kijken compleet dat hij het was.

De film vond ik allesbehalve traag. Eigenlijk bevat de film niet eens zo heel veel rustige momenten: Het ongeluk op aarde, de reis naar de maan, de reis naar Mars, de reis naar Neptunus en uiteindelijk weer terug. Misschien ligt hier ook een klein nadeel van de film. Het had juist misschien iets meer dag isolate gevoel van een lange reis kunnen weergeven. Richting het einde gaat het me net even te snel allemaal. Ik heb niet echt het idee dat Roy uiteindelijk als "enige" mens het uithoekje van ons zonnestelsel heeft bereikt.

Maar misschien is dat ook weer een goed teken, want van mij had de film wel 3 uur mogen duren. Zo kon er nog wel extra veel tijd aan het slotstuk van de film besteed worden. Emotioneel werkte de film uiteindelijk gewoon uitstekend. De film zal denk ik voor mensen vooral traag aanvoelen door de stijl van filmmaken. Een rustig portret van een personage creëren en nergens te veel willen opvallen. Alles in de film wat er qua actie gebeurt staat in dienst van het personage van Pitt. En daardoor kan de actie misschien kleiner aanvoelen en als traag worden ervaren. Maar het maakte het voor mij juist intenser. Misschien dat daarom de grootsheid van de reis, waar ik het net over had, wat meer naar de achtergrond geschoven wordt.

Verrassend, maar deze film wil ik wel in mijn collectie hebben en herzien. 20th Century Fox neemt in stijl afscheid met o.a. deze pre-Disney film.

4,0*

Erg fijne film, waarbij ik vooral het eerste half uur stuk ging om de vele mafkezen die deze film sieren. Om dan nog is die verbaasde kop van Adam er een aantal keer bij te zien is al helemaal geweldig.

Na de helft van de film gaat het meer de serieuze kant op, wat ik niet altijd even goed vond, maar wat toch weer een paar keer werd goed gemaakt door bizarre situaties(met de pistolen) die deze film kenmerken.

Lekker sfeervol filmpje

3,5*

The Addams Family werkt lekker als sentiment en is bij vlagen erg leuk, maar heeft wel te kampen met een zeer mager plot. Het heeft allemaal weinig om het lijf en de film kent ook best veel filler. Gelukkig zijn de typische grapjes die de familie maakt betreft dood en verderf altijd erg leuk en uniek. De cast heeft ook overduidelijk lol in de onzin waarin ze spelen. Jammer dat het net even te klein en simpel aanvoelt, maar slecht is het niet als je dit een warm hart toedraagt. Dat slappe plotje kan je dan wel makkelijk opzij zetten, want die is er puur om de gekke familie te dienen.

3,0*

The Adjustment Bureau is een film met een erg originele verhaal en een helaas ietwat standaard uitwerking.

Waar de film vooral niet op scoort is de spanning. Het was leuker geweest als ze er een spannende thriller van hebben gemaakt. Waar de film nu vooral op uitdraait is een soort van moderne West Side Story en dat draait het uiteindelijk een beetje de nek om.

Desondanks wel vermaakt door de vele leuke trucjes, een snel verhaal en een leuke cast met Damon en Blunt.

3*

Ik vind dat Naomi Watts het goed verwoord. Dit is een film die de kijker gelooft of niet.

Two Mothers behandeld een thema die zeker niet alledaags is. Met Fontaine aan het roer wordt het een redelijk ingetogen film en vervalt het niet in de valkuilen die op de loer liggen. Fontaine weet de bizarre verhouding tussen de twee zoons en moeders(tevens beste vriendinnen) redelijk subtiel over te brengen. Ondanks dat de film continu balanceert op het randje van geloofwaardigheid, weten de acteerkanonnen Watts en Wright het geloofwaardig te houden dankzij hun fenomenale spel. De twee jongens doen hun werk ook naar behoren en met zijn vieren brengen zij genoeg chemie in het spel om te kunnen overtuigen.

Toch blijft alles een beetje aan de oppervlakte borrelen, want vooral de aanleiding naar het bizarre schouwspel gaat iets te vlot en de twee vrouwen geven mij iets te gemakkelijk toe. Ook de reacties van de vier hebben mij eigenlijk doen verbazen. Maar toch geloofde ik het, hoe bizar het ook allemaal verliep.
De tijdsprongen zijn wat betreft niet heel goed voor de diepgang, zo zou de reactie van de man van Roz erg interessant zijn voor de film, maar door de tijdsprong van 2 jaar krijgen we hier eigenlijk niets van mee. Zo mis ik toch wel de emotionele diepgang en struggles die dit soort verhoudingen veroorzaken.
Wel geven de tijdsprongen een leuk beeld voor het verdere verloop van hun affaires door de jaren heen.

Interessant en zeer goed geacteerd, waardoor de film geloofwaardig blijft. Ook de prachtige locaties aan de kust van Australië geven de film net dat ene zetje. Toch mist de film wel een emotionele diepgang, waardoor ik niet ontroerd was na afloop. Wat dat betreft mis ik toch echt de (persoonlijke) gevolgen voor iedereen.

3,0*

We zijn allemaal al talloze films in dit genre tegengekomen. Open Water, Open Water 2: Adrift (uiteraard), Kon Tiki, All is Lost etc.

Deze nieuwste Adrift doet verder weinig bijzonders in het genre, behalve het gespeel met de flashbacks. In eerste instantie voelt het als een overbodige gimmick aan, maar het is een uiteindelijke noodzaak om de impact van het einde van het film te laten voelen. Voor de rest wordt de film gedragen door de beeldschone Shailene Woodley, die het zo te zien erg koud had tijdens het maken van de film.

Weinig nieuws onder de zon met een one woman show van Woodley, die de film met gemak in d'r eentje kan dragen.

3,0*

Als je Adventureland gaat bekijken moet je niet een grappige film verwachten, tuurlijk zitten er wat leuke dingen in. Allleen je moet meer een romantische versie van Superbad verwachten.

De personages zijn realistisch, de handelingen ook. Verwacht niet veel domme dingen. Gewoon dagelijkse bezigheden en problemen van het jonge volk dat in een soort van pretpark werkt.

Jesse Eisenberg doet inderdaad aan Michael Cera denken, het zijn ook dezelfde types. Wel moet ik zeggen dat ik na Zombieland nu voor de 2e keer een rol goed vertolkt zie door hem. Wat ik leuk aan zijn rol vindt is ook het feit dat het geen ubernerd is, in dat opzicht overtreft hij Cera toch wel een beetje. Hij heeft toch een vlotte babbel bij de dames, maar is tegelijkertijd gevoelig. Wat wil je nog meer als vrouw whehe.

Kristen Stewart is echt een natural beauty, ze komt hier lekker rauw over, lekkere eighties style. Verder geen uitzonderlijke performance, maar door haar uitstraling kijkt de film nog wel extra lekker weg.

Verbaasde me vooral over de rol van Reynolds, iets compleet anders dat ik van hem gewend ben(al vertoont ie wel zelfde trekjes). Maar over het algemeen vrij serieus en niet zo puberaal als veel van zijn rollen. Leuk!!

De muziek moet je van houden, het is allemaal typical eighties music. Vaak lekkere meezingers, waar het toch lastig is om niet van te houden.

Adventureland is een realistische, vermakelijke en mooie kijk op de zomer van jongelui. Verwacht geen wereldvernieuwend plot of een verrassend einde, want Adventureland geeft je wel de vertrouwelijke good feeling na afloop van de film.

3,5*

Vermakelijk jeugdfilmpje dat goed weg te kijken valt, met name door de wederom prachtige Victoria Justice. Het is alleen dat de twee kiddo's ontzettend dorky zijn en ze totaal niet weg kunnen komen met zo'n kapsel. Wat dat betreft zijn zij wel een miscast.

De zomerse vibe en het met enthousiasme gebrachte verhaal redden de film dan nog wel enigszins.

2,5*

Adventures in Babysitting is een lekkere jaren 80 flick wat haast Goonies achtig aanvoelt. Een groepje jongeren belandt in een avontuur door de jungle van de grote stad en komt hierbij allerlei tuig tegen dat achter ze aan gaat. Nergens origineel of bijzonder hilarisch (behalve de stukjes met de gestrande vriendin op het station tussen de gekkies), maar over de gehele linie gewoon vermakelijk en makkelijk uit te zitten. Een goede eerste film van Chris Columbus, die zichzelf hiermee overduidelijk een goed opstapje richting Hollywood heeft bezorgd en voor allerlei klassiekers verantwoordelijk is.

3,0*

Poeff, wakker worden met deze film op RTL4 valt echt niet mee. Maar mede dankzij mn luiheid ben ik ook gewoon blijven kijken.

De animatie is echt foeilelijk, de kids roepen weinig sympathie op en het moraaltje wordt vreselijk erg opgedrongen.

Rodriguez mag dit soort films misschien wel voor zijn kids maken, ik weet wel tientallen anderen die veel beter zijn dan deze rotzooi. Ik kan de film helaas niet beoordelen als iemand van 8-10 jaar, maar dit gaat er bij mij echt niet in.

1*

Spielberg heeft met TinTin een behoorlijke verassing afgeleverd. Ik had op voorhand wel zin in de film, maar ik wist totaal niet wat ik kon verwachten. De laatste keer dat ik iets van Kuifje gezien of gelezen heb is echt al jaren geleden en wat dat betreft ging ik als een noob de zaal in.

Toegegeven, het karakter Kuifje is ietwat oppervlakkig en er zit niet echt een achtergrond verhaal in, enkel wat krantenknipsels aan de muur in zijn huis. Ook wordt er niet uitgebreid de tijd genomen om de personages te leren kennen. Iets wat nadelig is, maar eigenlijk ook een voordeel. Het voordeel is dus dat de film nooit verveelt door de sneltreinvaart en de ene na de andere spectaculaire scene uit de hoge hoed wordt getoverd. De film zit vol heerlijke humor en heb regelmatig zitten schaterlachen in de bioscoop. Dit veraste mij echt positief. Ondanks dat ik me niet veel kan herinneren zijn de personages in de film wel behoorlijk authentiek en heb je wel het gevoel dat ze goed uitgewerkt zijn zoals je ze in de strip zal kennen.

Captain Haddock heeft wat dat betreft vooral de lachers op zijn hand met zijn alcoholische buien.

Visueel is de film werkelijk waar overdonderend mooi en is dit na Avatar toch echt wel topnotch. Fantastisch! Daar komt ook nog bij dat er veel visuele trucjes op het scherm getoverd naast het leuke en dynamische camerawerk in de film dat de overdonderende actie zo scherp volgt. Zo heb je vele leuke trucjes tussen de scene overgangen. Zo ga je via een hand of een plas water naar de volgende scene. Erg leuk, creatief en bovenal ook fris gedaan. Zo merk je toch ook dat er naast de vele manuren ook gewoon liefde in de film zit. Zelfde geldt ook voor het 3D gebeuren, eindelijk had ik weer het gevoel dat ik naar een film zat te kijken die er ook daadwerkelijk aandacht aan heeft besteed. Zo vind je vooral veel diepte in de film, klasse!

De muziek van Williams is niet zo prominent aanwezig als in vele andere Spielberg films, maar het voelt wel goed en natuurlijk aan. Paste perfect bij de film, al is dit geen Oscarwinnend materiaal.

Het is geen gemakzuchtige verfilming die simpel probeert te cashen. Ondanks de ietwat oppervlakkige personages en het gebrek aan diepgang dendert de film wel door richting het einde en zit je voor dat je het weet al weer naar de aftiteling te kijken.

Peter Jackson, kom maar op met het vervolg! Dit smaakt zeker naar meer.

4*

Och, is de geloofwaardigheid in dit geval zo belangrijk? Het is geen autobiografische verfilming en deze film mikt ook niet op historische juistheid. Het draait puur om het vertier en daar slaagt the Aeronauts gewoon glansrijk in. Ja, het plot is wat mager en er worden her en der wat flashbacks in de film gestopt om er een acceptabele speelduur van te maken. Ook heb je al tig van dit soort films gehad, maar dan op zee of in de ruimte. Nu speelt het zich in de lucht af met de daarbij behorende problemen.

Toch ziet de film er fenomenaal uit. De momenten in de luchtballon zien er fenomenaal uit en de vele wolkenpartijen zijn een lust voor het oog. Dat het goed werkt bewijst de film doordat ik af en toe toch weg moest kijken omdat ze rare capriolen aan het uithalen waren op grote hoogte. Daarbij krijgt de film steun van de altijd charmante Felicity Jones en de sterke Eddie Redmayne (die samen ook al in the Theory of Everything hebben gespeeld), die ook hier weer een goede chemie hebben samen.

3,0*

Beetje een geval van vlees noch vis.
De troosteloze "betonnen" sfeer is prima en de acteurs vind ik ook meer dan prima, maar er is gewoon te weinig om mee te werken. Het plot stelt niet veel voor en er gebeuren gewoon te weinig spannende dingen. De roekeloosheid van Anita komt soms ook ongeloofwaardig over en soms zit je echt crinching te denken van, doe dat nou niet meid en neem nou even wat gas terug.

Gelukkig wordt het niet vervelend en krijgt ze ook gewoon haar verdiende loon naar aanleiding van haar irritante gedrag. Maar een film als dit verdient een script dat meer doordacht is en naar een spannender einde toewerkt.

2,5*

Krappe voldoende, maar dan vooral vanwege de vaak echte beelden en de leuke en spontane dialogen tussen Hepburn en Bogart.

Het verhaal is zelf is me gewoon veel te traag, de basis biedt genoeg voor een film vol avonturen. Maar juist dat segment valt erg tegen, wat volgt zijn veel dialogen binnen de boot. Hierdoor beperkt de film zich ook alleen tot de interactie tussen Bogart en Hepburn, die gelukkig niet door de mand vallen en soms zelfs gewoon erg leuk zijn.

Toch blijf ik met het gevoel zitten dat er meer in had gezeten.

3*

Wat een afgezaagde film met een flutverhaal en irritante, nietszeggende bijrollen. After komt dan ook bijzonder moeizaam op gang en de aanzet tot de hele liefdesverhouding slaat als een tang op een varken. Het wordt allemaal te dik aangezet. Het muurbloempjes idee bij een veel te knap meisje en een moeder die zo belerend is dat het pijn doet aan de ogen. I don't buy it....

Het zou de film goed doen als er iets meer diepgang in de personages gestopt zou worden en de film wat meer pit en durf heeft. De dilemma's van de personages voelen gekunsteld en nep aan, waardoor er geen spanningsboog ontstaat. Het is te braafjes en het voelt allemaal teveel als los zand aan. Echt diepgaande dialogen ontbreken en de bijrollen voegen niets toe. Hierdoor heb je na afloop van de film echt het idee dat je naar niks hebt zitten kijken. Denk maar eens aan die lesbische roommate. Zonder ook maar een fatsoenlijke gesprek met elkaar te hebben gevoerd dwingt ze een meisje om van alles te doen. Eigenlijk misselijkmakend om te zien. Elke vorm van logica ontbreekt en dat maakt het een karikatuur, in plaats van een geloofwaardige personage. Vervolgens is haar rol zo goed als uitgespeeld. Het is niet meer dan een plot device geweest om de twee tortelduifjes met elkaar in aanraking te brengen. Zo worden er heel veel lijntjes naar bijvoorbeeld situaties in de familie uitgegooid, maar wordt er niets mee gedaan. Ja, er wordt af en toe een boze blik geworpen, want O wat hebben wij het kut zeg.

De zomerse vibe op de campus en de jonge acteurs maken de film nog enigszins kijkbaar, maar de film heeft geen enkele selling point. En dan heb je ook nog zo'n suf onafgewerkt einde dat een vervolg uitademt, maar eigenlijk een totaal gebrek aan creativiteit is.

1,5*

After Earth is gelukkig geen ramp geworden zoals the Last Airbender. Daar heeft Shyamalan overduidelijk wel van geleerd, maar het is wel jammer dat hij deze kant op gaat. Het is nu een anonieme regisseur geworden waarbij hij zelfs niet meer eens op de posters vermeldt wordt.

De film stijgt niet boven de SF middelmaat uit, voornamelijk omdat Jaden Smith totaal niet het talent heeft van zijn vader. Dit resulteert in het begin in een slappe voice over, die op de lachspieren werkt. Daardoor is het lastig om in de film te komen. Gelukkig zit er een razende vaart in de film, waardoor dit niet stoort. Ook is zijn personage een beetje slapjes geschreven en ligt het familiesentiment er te dik op, vooral de nutteloze flashbacks over de overleden zus zijn nutteloze toevoegingen. Ook het hele ghosting principe wordt iets te dik aangezet, waardoor je soms een soort van Star Wars deja vu beleeft("use the force Luke")

Voeg hierbij enkele onlogische elementen (roofdieren die een schuldgevoel hebben en een mens iets in het krijt staan) en ietwat overdreven ecologische boodschappen(er schijnen zelfs Scientology elementen in de film te zitten) en je hebt alweer een box office flop te pakken als Shyamalan zijnde(wat ik hem nog steeds niet gun).

Ondanks de aanwezigheid van Smith, die altijd garant staan voor minstens 100 miljoen aan de box office is dit niet voldoende, juist omdat het budget veel te hoog ligt en de kosten amper terug verdiend kunnen worden. De film is wat dat betreft iets te serieus, pretentieus en ik zie Smith in dit soort rollen toch liever wat luchtiger.

Het budget maakt de film overigens wel aangenaam. De thuisplaneet ziet er fraai uit, de paar beelden in de ruimte zijn mooi, de technologische snufjes zijn Science Fiction film waardig en het ruimteschip heeft ook een erg fraaie organische look. De productie design is topnotch.

De vaart zit er dus verder ook lekker in en met de actie in de wonderschone ongerepte natuur van aarde is ook vermakelijk. In de bioscoop komt de film meer dan prima tot zijn recht.

Al met al een erg wisselvallige film die zeker veel gebreken heeft, maar het avontuur boeit genoeg en wordt simpel gehouden zodat het ook geen al te vervelende zit is.

Ik heb de hoop nog niet opgegeven M. Night Shyamalan!!

2,5*

Vermakelijke film met een simpel, maar hilarisch uitgangspunt. Griffin zet een leuke rol neer als man die naarmate de nacht vordert steeds verder in de problemen komt. Het is niet altijd even geloofwaardig hoe hij zich gedraagt, maar de situaties waarin hij zich per ongeluk de hele tijd laat verkeren zorgen zo nu en dan wel voor een brede glimlach.
De bijrollen van de knotsgekke mensen in SoHo zijn ook goed gedaan en dit wordt breed ondersteund door de sfeervolle muziekscore en de mooie nachtelijke beelden van SoHo.

Het einde vond ik ook hilarisch(papier maché), al had het wat mij betreft niet persé goed af hoeven te lopen. Al is de manier waarop hij terug op werk komt wel erg grappig.

Dikke 3,5*

Redelijk eens met Theunissen, het uitgangspunt van het verhaal is zeer zeker boeiend. Alleen de uitwerking is niet altijd even goed, vooral Ricci haar personage kan niet op veel sympathie rekenen. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Long z'n rol, wat een drol is het ook en hij handelt op zoveel onlogische manieren dat je er op een gegeven moment zat van wordt.

De sfeer in de film was wel beklemmend, de soundtrack zorgde voor een raar onderhuids gevoel. Alleen gebeurde er uiteindelijk toch te weinig. Als je het achteraf bekijkt heb je niet naar meer zitten doen dan kijken naar dialogen tussen een naakte, dooie Ricci en een begravenisondernemer zonder enige climax in het verhaal.
Moet overigens wel zeggen dat Neeson zijn rol met verve vervulde, veruit de beste rol in de hele film. Hij kon ook de hele tijd op mijn volledige sympathie rekenen.

Jammer dat het best voorspelbaar eindigt. Uiteindelijk toch een redelijk tot matige film.

Krappe 2,5*