Meningen

Ik weet eigelijk niet precies wat ik van de film moest denken, het begin vond ik niet echt sterk namelijk en het kwam ook wat traag op gang. Maar naarmate de film vorderde pakte het me wel, dankzij het leuke spel van de gehele cast en de altijd charmante Butler(en nee, ik ben geen homo ). De film is lekker vrolijk met alle bijpassende muziek. Vond het allemaal wel ietwat gemakzuchtig zo nu en soms sloeg de film teveel periodes over om echt goed in de personages te komen.

Helaas geen topper, maar wel een hele prima film om samen met je liefje o.i.d. op de bank te bekijken!

3,5*

Opzich een geinig filmpie, wat vooral leunt op drie sterke punten. Twee daarvan kan je bij Nichols vinden en de derde is de uitstekende prestatie die Bentley neerzet als psycho.

Voor de rest is het behoorlijk standaard hap en ook nergens echt verrassend, op wat lekkere gore na.

Gemiddeld: 2,5*

Pacific Rim doet wat je ervan verwacht.

Pacific Rim kent een heerlijke intro die je gelijk in de film brengt dankzij het heftige begin en de meesterlijke muziekscore. De score pompt je bloeddruk omhoog en je krijgt gelijk zin in de rest van de film. Het wachten op het volgende gevecht duurt erg kort en met een flinke portie adrenaline weet del Toro jou gedurende de hele film aan het scherm gekluisterd te houden. Ondanks een ietwat moeizamer vervolg waar we de ontzettend stereotype personages verder leren kennen vliegt de film voorbij en is het laatste uur weer een lust voor het oog om naar te kijken.

Doordat Del Toro weet wat jij als kijker wilt zien vergeef je hem ook dat hij eigenlijk met een plot vol gaten werkt. Het is allemaal redelijk onlogisch wat er op het scherm gebeurd. Toch maakt dit geen reet uit, want de actie is ontzettend vet en de Jaegers zijn ontzettend stoer. De creature designs zijn iets minder creatief, ze lenen daarvoor iets teveel van de dierenwereld(hamerhaai, octopus, gorilla).

Toch zijn ze behoorlijk angstaanjagend en weten ze met de prima CGI overtuigend over te komen.

Helaas was het 3D element zoals eerder aangegeven compleet overbodig, maar what else is new. Ik was te druk met genieten van de film om me er aan te storen. Wel is dit element en het ietwat clichèmatige karakters en het verloop van het verhaal waarschijnlijk een concessie die nodig was om dit dure, maar fijne project uit de grond te boren.

Erg genoten en een volgende kijkbeurt zal er zeer zeker binnenkort bij in zitten. Na Man of Steel de tweede zomer blockbuster die mij met brute actie omver heeft geblazen!

4,0*

Zoo, wat was dit een onbedoeld domme en hilarische zit zeg.
Je vindt blockbusters zelden dommer dan dit vervolg. Ik krijg alleen maar meer zin om de blu-ray van Pacific Rim er weer even in te duwen.

Het brakke plot zonder verassingen kan je nog wel doorheen prikken, ondanks dat het soms wel een beetje te ver gaat. Het is vooral de domme actie die eigenlijk nergens op slaat. Uiteindelijk vernielen de Jaegers nog meer dan de Kaiju's. Auto's, wolkenkrabbers.. Niets is veilig voor het ontzettend domme volk dat in de Jaegers kruipt.
Ik mis ook een bepaalde spanningsboog. Het plot wordt iets te vlot ontrafeld en wat overblijft zijn 3 verdwaalde Kaiju's die uiteindelijk 1 grote vormen. Hieraan voorafgaande wordt er binnen een dag (!!!!!) een legerbasis herbouwd, total loss verklaarde Jaegers gefixt en er worden even een tig aantal stuwmotoren in elkaar gezet en op de Jaegers gemonteerd.
Dit wordt allemaal dik aangezet met een tenenkrommend blij muziekje. Alsof je MacGuyver kijkt.
Of de stuwmotor monterende Scrapper en daarna de Gipsy Avenger die van kilometers afstand onbestuurd rechts op de klimmende, bewegende Kaiju afraast... Pfff... Zucht... Facepalm... De geloofwaardigheid binnen de context van de film wordt op deze manier telkens aangetast.

De film zit vol met dit soort domme momenten gewoon zo ontzettend dom zijn dat het eigenlijk al te ver heen is voor simpel popcorn vermaak waarbij je achterover kan zitten en genieten (daar is deel 1 juist een uitmuntend voorbeeld van).

Ik mis die epische gevoelens van een monster dat uit een scheur komt... En daarna nog 1 die nog bigger is.. En daarna nog 1 die nog weer de overtreffende trap heeft... Dat voelde gewoon zo bad ass aan in deel 1. De urgentie van de gebeurtenissen in deel 1 voelde ik veel meer... Uprising voelde gewoon te gekunsteld aan. Wat mij betreft hadden ze het gewoon simpel gehouden en gezegd dat er een nieuwe scheur is ontstaan met grotere, nog ranzigere monsters... Dat was beter dan dit geweest. Het draait nu teveel om suffe intriges en daardoor worden de Kaiju's naar de achtergrond verdreven. Ook al ziet de film er visueel meer dan prima uit.

Gevolgen zijn normaliter "bigger and better". Dat gevoel had ik totaal niet dit keer.

2,0* voor de nors kijkende Scott Eastwood die precies op zijn pa lijkt (onbedoelde hoogtepunten) en het jonge meisje die precies als een jonge Megan Fox a la Transformers is gekleed met idem strakke kettinkje om de nek.

Pain & Gain speelt met een euvel dat Bay films wel vaker kenmerken en dat is de speelduur. Het duurt allemaal erg lang voordat het op gang komt en de film wordt wel vaak opgerekt. Dat is gelijk ook mijn enige punt van kritiek, want Pain & Gain is ontzettend leuk. Johnson(the Rock) is ontzettend in vorm en hij zorgt voor de meest hilarische momenten als Jezus liefhebbende crimineel. Wahlberg in de hoofdrol is ook geniaal als licht ontvlambaar typje en helaas is Mackie wel inwisselbaar van de drie mannen. Een hoop geinige bijrollen, een hoop shit die keer op keer verkeerd gaan, een mooie setting en een tempo waar je verder u tegen zegt nadat de film op gang is gekomen.

Het was even wachten tot ik hem kon zien in de bios, maar dit zijn natuurlijk wel films die je niet via de download gaat bekijken... Daarnaast mocht ik Yolanthe in het groot bewonderen, maar helaas moest Google er net aan te pas komen wie zij nou eigenlijk speelde, want dat mens is de laatste jaren geen schim meer van zichzelf en totaal onherkenbaar geworden.

Dikke 3,5*, wat de meeste Bay films bij mij scoren. Toch heeft Bay met deze film wel de grappigste film uit zijn oeuvre weten te maken.

Ondanks de gelikte plaatjes van het prachtige China en twee goede acteurs in de hoofdrol komt het niet echt tot leven. Dat komt vooral omdat de relatie tussen Watts en Norton oppervlakkig blijft, nergens wordt het echt diepgaand, resulterende in een romance tussen de 2 die niet altijd even geloofwaardig overkomt.

Voorbeeldje: Watts denkt weinig positief over Norton, maar nadat zij in het klooster komt hoort ze eigenlijk wat voor goede vent hij is en dat hij graag bij de baby's verblijft. Gevolg hiervan is dat Watts opeens weer smelt voor zijn personage en de romance weer opbloeit. In een geval als dit zou het beter werken als je die goede daden van Norton ook allemaal zou zien. Dat is echter niet het geval.
Het einde komt ook een beetje uit de lucht vallen en vanaf het moment dat je hoort dat Norton cholera heeft tot aan zijn dood zitten niet meer dan 5 minuten.
Het komt veel te gehaast over.

Tuurlijk is het verder echt geen kommer en kwel om de film te kijken, de personages weten apart toch wel sympathie op te wekken en een onderwerp als dit blijft zwaar op de maag liggen. Ook de prachtige Chineze natuur helpt hierbij.

Geen topper, maar wel oké verder.

3*

Het is fijn om weer eens een frisse film te kijken in dit tijdperk waarin we amper nog naar lekker spontane films kijken.
Het concept is beproefd, dus het gaat in Palm Springs vooral om de uitvoering. Het eerste uur is de film heerlijk luchtig en is het moeilijk om niet continu met een glimlach naar de film te kijken. De personages handelen logisch en behandelen daarmee ook alle vragen die je zelf zou stellen wanneer je in een timeloop terecht komt. Dit gebeurt vaak nog voordat je jezelf die vraag zou stellen.
Het is verder een relatief kleine film, dus de film is niet al te uitbundig in het doen en laten en qua plot wordt het ook klein gehouden. De humor verdwijnt wat meer naar de achtergrond in het laatste half uur en de film eindigt meer in een zoektocht van Nyles en Sarah naar zichzelf. Misschien iets minder pakkend dan het eerste ruime uur, maar Samberg en Milioti spelen hun rol met zoveel plezier en overgave dat Palm Springs toch een leuke verrassing tussendoor is.

3,5*

Voor de tweede keer gezien en eigenlijk houd ik wel van dit type avonturenfilm. Maar toch zit me iets dwars in deze film. Ik kon het aan het begin allemaal nog waarderen, maar het middenstuk en de worldbuilding staat me toch iets teveel tegen. Pan kon mij niet meenemen in het fantasierijke verhaal en de CGI is zo wisselvallig dat het mij letterlijk uit de film heeft gehaald. Het enige moment ziet het er indrukwekkend uit, het andere moment zie slecht geanimeerde vogelwezens in een bos rondfladderen. De personages zijn ook wisselvallig, het accent van Hook kon ik maar niet aan wennen. Blackbeard vond ik wel weer goed gespeeld oor Jackman.

Over de gehele linie wel vermakelijk, maar het heeft te weinig vlees op de botten om een daadwerkelijke indruk achter te laten.

2,5*

Leuk leuk.

Er komen tegenwoordig te weinig van dit soort films uit, wat natuurlijk niet uitmaakt, kan je nog meer van een film als dit genieten.
Pandorum begint echt eng, het lijkt zelfs op Alien. Claustrofobische gangen, lekker donker(hoezo te donker zoals sommigen members hier vermelden?) en je hebt geen flauw idee wat er aan de hand is. Heerlijk spannend.
Na ruim een half uur wordt de spanning een beetje weggeëbt en veranderd de film naar mijn mening meer in een SF/Actie film.
De "monsters" komen al veel in beeld, wat toch een stukje mysterie en spanning wegneemt. Mede danzij het feit dat ze een beetje gekloond lijken uit the Descent of I am Legend. Het had enger gekund.
Niet dat het slecht wordt, maar toch een tikkeltje minder.

Het blijft daarintegen een ijzersterke film, met een goed script. Ik was van begin tot het eind nieuwsgierig naar het feit wat er is gebeurt en waar ze waren. Dit hebben ze goed tot het einde weten vast te houden.
De acteurs helpen hier ook wel bij, ze zetten allemaal een prima rol neer en nergens wordt het irritatieniveau bereikt van ongeloofwaardig handelen e.d.

De special effects zijn wel ok, niet het meest vooruitstrevende, maar zeer goed te doen en nergens kwam de film fake over.

Al met al een positieve ervaring, ik knalde zo door de film heen en heb me geen moment verveeld.
Verwacht niet een pure horrorfilm, want daarvoor pakt de film na ongeveer op een derde deel teveel uit met actie.
Een van de betere films die ik de laatste tijd heb gezien.

4*

p.s. ik heb gewoon een goede versie(geen cam o.i.d.) gekeken met het geluid goed aan.

David Fincher is één van mijn favoriete regisseurs en ik kwam erachter dat ik Panic Room nog niet had beoordeeld op MovieMeter. Dit vroeg dus om een herziening.

Panic Room is zeker niet het beste werk van Fincher, maar zelfs van een standaard filmpje als dit weet hij toch een bijzonder sfeervolle en spannende film te maken. Dat je weet dat je met een bovengemiddeld talent te maken hebt kan je vooral aan de manier zien hoe de scenes in elkaar steken. Innovatief camerawerk en een goede geluidsband zorgen ervoor dat Panic Room bovengemiddeld aanvoelt. Het helpt ook wel dat hij door zijn naam ook een goede cast bij elkaar heeft weten te brengen, want die zorgen er ook voor dat alles toch nog geloofwaardig overkomt. Wellicht dat Fincher een iets meer baanbrekend project had kunnen uitkiezen, want ondanks zijn aanwezigheid is de film echt straight forward en gebeurt er niks onverwachts. Maar met een minder groot talent aan het roer had dit werkje zo in de vergetelheid kunnen raken.

Ideaal voor een avondje vermaak, maar het meet zich niet met de moderne Fincher klassiekers.

3,5*

Lekkere avonturen/gevangenis film die beide elementen uitstekend weergeeft. De eenzaamheid van een opsluiting en het langzaam gek worden is perfect in beeld gebracht.

De tropische omgeving van de zonnige eilanden zien er betoverend uit, vond het perfect bij het huidige weer passen. Ook was het hardstikke realistisch in mijn ogen, iedereen zag er vermoeid, bezweet uit en de mensen uit de isoleercel werden ook echt bleek vanwege het gebrek aan zon. Mooi!

Ook waren Hoffman en McQueen heel erg in vorm en mede dankzij hun fantastische acteerwerk word je compleet de film ingezogen, waardoor de lange tijdsduur van 2,5 uur toch bijzonder vlot voorbij gingen.

4,5*

Dit is een documentaire die vooral op je gevoel weet in te spelen. Ik kan me het drama nog goed voor de geest halen. Het zou je als club maar overkomen. Vooral een club als Chapoecoense die vanuit de lagere regionen naar boven weet te stormen. De hele stad (en uiteindelijk het hele land) leeft enorm mee met de club en dan gebeurt er zoiets vreselijks. De docu speelt vooral in op de ervaringen van enkele betrokkenen van de tragedie.

Het is teveel om in iets meer dan een uur te behandelen en dat merk je tijdens het kijken. Ik mis zelf een beetje de helicopterview waarin er naar de ramp zelf wordt gekeken, hoe alles wordt ervaren, wat de effecten zijn op de clubs en de omgevingen, de opbouw er naartoe.

De docu had baat gehad bij een rustige opbouw. Bijvoorbeeld:.

Afl. 1: De club

Afl. 2: De aanloop naar de finale

Afl. 3: De ramp

Afl. 4: De directe nasleep

Afl. 5: De juridische nasleep en de lange termijn consequenties.

Als je kijkt naar deze punten komt veel hiervan aan bod, maar het is of heel vluchtig gedaan of helemaal niet.

Het maakt Para Siempre Cape niet slecht, maar vooral een gevoelsmatige docu die vooral inzoomt op de emotionele impact op de korte termijn. Voor de volledige informatie ben je toch aangewezen op het wereldwijde web.

3,0*

Heb alleen Liebe van de trilogie hiervoor gezien, maar als thema spreekt deze film mij veel meer aan. De meiden vind ik allemaal erg interessant en dat gluiperige arts vind ik ook een geweldig personage. Toch weet Seidl de film er niet doorheen te drukken bij mij. Het verhaal heeft verder niets om het lijf en de film lijkt vooral een boodschap te missen. Uiteindelijk ook resulterend in een veel te plots eind van de film.

2,5*

Erg ongemakkelijke film die voor mij het doel voorbij geschoten is en qua verhaal eigenlijk weinig te bieden heeft. De film is erg statisch en de seksuele avonturen worden ook steeds gênanter om naar te kijken. De film bevat verder een erg lome sfeer waarbij de aandacht al snel verslapt.

Qua karakterstudie is de film interessanter. De opdringerige Kenianen die telkens het zelfde verhaaltje ophouden zijn schrijnend, maar waarschijnlijk wel tekenend voor de situatie waarin veel Kenianen zich verkeren. Dit is voor mij eigenlijk ook het enige wat me op de been heeft gehouden.

2,0*

Paranoia is in de basis een goede film en door het strakke tempo weet het ook ruim drie kwartier te overtuigen.

Wat daarna volgt is een beetje een zouteloos plot met teveel slap geouwehoer om wat diepgang in de personages te krijgen, dat een beetje overbodig oogt en de vaart er enigszins uithaalt. Zo is uiteindelijk het hele spionage idee een beetje flauw en doet de film in dat opzicht weinig bijzonders. Hier had wel meer in gezeten.

Het potje met acteurs dat de makers hebben open gebroken is imposant en vooral Oldman en Ford stelen de show hier. Hemsworth is oké en de elegante Amber Heard doet mijn hart altijd sneller kloppen. Fijn om haar weer eens te zien. Het einde is wel slim bedacht en al met al heb ik me er prima mee vermaakt, maar zal de film niet lang blijven hangen.

3,0*

Cinematografisch toch weer een prachtwerkje van Gus, vooral visueel is het allemaal erg mooi. Alleen heb ik iets teveel het idee dat hij te ver doordraaft in zijn ambities. Zo zit je aan het begin en aan het einde van de film een aardig tijdje naar skateboardende onbekenden te kijken, niet echt heel boeiend. Dan mag het visueel nog prachtig zijn, een echte bijdrage levert het helaas niet echt.

Verhaaltje zelf is minimalistisch, maar uiterst effectief uitgewerkt in de 80 minuten die Gus van Sant voor deze film heeft uitgetrokken. Emotioneel niet de impact van Elephant, maar alsnog wel een aardig filmpje.

3*

Oi oi oi!

Zoals voorspeld was het niet best deze film. Alles voelt aan als een goedkope rip-off van de veel betere Amerikaanse reeks. Zo zie je maar dat het omgekeerd ook gewoon bagger kan zijn.

Het acteerwerk is echt te slecht voor woorden. Zoals heel vaak in Aziatische films komen de 2 hoofdrolspelers als zoutzakken zonder emotie over. Sowieso is het hele gebeuren voordat het "los" gaat al abominabel slecht, maar vooral ook dodelijk saai. Waar je in de drie Amerikaanse delen nog het gevoel hebt naar echte mensen te kijken die situaties met een portie humor bekijken zit je in deze film echt naar helemaal niks te kijken. Saaie scenes aan tafel, visite dat op bezoek komt en vreemde vibraties voelt.

Nee, het voelt allemaal te gemaakt aan, zeer ongeloofwaardig. De paranormale entiteit heeft nog geen scheet gelaten of de 2 zijn al helemaal paranoia en zetten overal camera's neer(ook leuk dat die handmatig ingestelde camera's exact dezelfde tijdsweergave hebben, knap!).
Dat is dan ook het grootste zwaktebod van de hele film, die gast loopt zonder aanleiding met een camera rond(toch beter uitgewerkt in de Amerikaanse delen) en heeft hem op de meest domme momenten aan staan, zoals 's nachts achter een pc'tje. Why zou je in godsnaam dat ding achter je op de grond aan hebben staan? Die camera's worden in principe gebruikt door de personages om hun leven vast te leggen, iets wat in de Amerikaanse films gebeurt. Hier gebruikt de beste jongen het 24/7 en krijgen we de domste momenten te zien.
Het is gewoon te stupide voor woorden, de momenten kloppen gewoon niet. Je hebt twee camera's die 's nachts draaien, dan hoef je tijdens dat afgrijselijk slecht geacteerde gegil van dat meisje in de hoofdrol(ik hoopte dat die geest haar de nek zou omdraaien) niet een camera op te pakken om te gaan kijken. Het is gewoon allemaal zo dom en onlogisch.


Voor de rest wordt er richting het einde nog wel het een en ander geprobeerd, maar er zitten gewoon letterlijk gejatte scènes uit het origineel in en dat is gewoon een enorm zwaktebod. Als je een "sequel" maakt moet je ook met nieuwe elementen komen. Zoals ik net al zei is het einde hier gejat, maar ook veel slechter. In het origineel blijf je alles door de vaste camera zien, omdat die man gegil hoort en dus gelijk zijn vrouw te hulp wilt schieten. Primaire reactie dat logisch oogt en tegelijkertijd ook spannend omdat je allemaal dingen hoort en vervolgens wordt de beste jongen voor de camera gesmeten. In dit deel pakt hij eerst de camera op om vervolgens op zijn dooie gemakkie te gaan onderzoeken wat er is gebeurt. Twee totaal verschillende reacties op dezelfde situatie, waar deze situatie gewoon uiterst curieus is uitgevoerd.
Die Nagae snapt dit hele concept gewoon niet! Hij mag wel een lesje film maken bij Oren Peli nemen als ik de twee films naast elkaar leg.

Wat dat betreft is deze film gewoon een zware sof en bieden de twee Amerikaanse vervolgen toch veel meer vernieuwende elementen en probeert het niet alleen simpel mee te cashen op het origineel. Iets wat dit stuk rotzooi wel doet!

"Officiële" sequel of niet, het voelt aan als een super slechte herhalingsoefening!

1*

Bijna 13 jaar verder and still going strong on MovieMeter

Recentelijk heb ik Incantation op Netflix gezien en een tijdje daarvoor Paranormal Activity: Next of Blair Witch (of hoe heette deze nou?). Als je deze pionier van het genre ernaast legt dan zie je gelijk het verschil. PA is simpel. Pak een camera, loop er mee rond en zet hem op een statief. Meer niet. Geen rare foefjes. Geen shots die niet door de hoofdrolspeler zelf gemaakt kan zijn, geen drone shots, geen slow motions, geen gekruip en geklim voor je leven met een camera in de hand dat het alleen maar lastiger maakt. Gewoon simpel, gewoon realistisch gedrag. PA voelt authentiek omdat Peli de film ook beschouwt als een found footage film. Dat betekent dat de film niet perfect in de editing room is gemaakt. Het huppelt gewoon lekker choppy van de ene naar de andere scene, want het is immers "gevonden materiaal" en dat ga je niet kapot editen.
Het is allemaal toch niet zo moeilijk? Of toch wel? Het gebrek aan budget zorgt voor een simpele film en het briljante aan PA is dat het je zelf laat zoeken naar eventuele activiteiten op de achtergrond van de slaapkamer. Heel simpel en effectief. Misschien voor sommigen saai te noemen en dat begrijp ik. Maar er zit geen muzikale score in. Je moet met een ingehouden adem kijken, want je weet nooit of je iets op de achtergrond kan horen. Ook hier geldt: deze vorm van realisme dat je net als de hoofdrolspeler op zoek gaat naar wat er aan de hand is, blijft briljant.
Uiteraard is de film nu wel redelijk gedateerd omdat we smartphones hebben, maar dat kan ik de film uit 2007 niet kwalijk nemen. En soms is hetgeen wat er niet is spannender dan wat je wel ziet of een film met een creepy score of jump scares.

Wat zou ik trouwens zelf doen? Zorgen dat ik op veel openbare plekken ben en altijd zorg dat ik in het bijzijn van een groot gezelschap mijn dutje kan doen. Maar hee, dat is misschien het enige wat mij dan ook van een hogere score afhoudt.

Na advies van Spielberg hebben ze het einde aangepast waarin Katie haar keel open snijdt voor ds camera. In plaats van dat gooit ze Micah in de bios versie naar de camera, trekt ze een gekke demonenbek en verdwijnt ze. Ze houden hiermee de deur open voor eventuele vervolgen, waarvan we inmiddels een hele rits hebben mogen aanschouwen. Maar toch heeft hij in de rest van de film toch (onopzettelijk?) een heel mooi achtergrond verhaal neergezet om uiteindelijk een sterkte trilogie af te maken.

4* blijven staan

Had redelijke verwachtingen van de film en Paranormal Activity heeft ze toch op een goede manier ingelost.

Tuurlijk is het een snel en goedkoop vervolg(al is het natuurlijk een prequel en vind ik het juist leuk dat ze niet willen opscheppen met het budget) op het eerste deel, maar nergens voelt het goedkoop aan en probeert het op een een idem manier geld te cashen(Blair Witch 2 anyone?). Het is niet een simpele herhalingsoefening van het eerste deel. Het verhaal wordt op een leuke manier samen gevoegd met het 1e deel en vooral op het einde wordt er een leuke draai aan gegeven.

Overigens zal voor de mensen die de download versie(SHAME ON YOU!!!!) hebben gezien een paar dingen onduidelijk blijven, aangezien in die versie Katie wordt doodgeschoten door de politie nadat ze dagenlang voor d'r bed heeft gezeten. In de biosversie verschijnt ze voor de camera met een schrikeffect en blijft ze dus leven, dit verklaart waarom ze hier dus ook nog leeft en haar zus+man vermoordt.

Dan de spanning, die is in dit deel ook weer vol aanwezig. Het gebrek aan muziek zorgt voor een muisstille zaal. Dit vind ik persoonlijk ook erg sterk aan de twee Paranormal Activity films, de kleine dingetjes zorgen ervoor dat je geboeid blijft kijken. Ook het regelmatig laten zien van de nachtbeelden laten je met een verhoogde hartslag zitten. Het mooie is dat de film je vaak met een spannend gevoel achter zitten, op de momenten dat je iets verwacht staar je naar camerabeelden waar er niets gebeurd en de momenten waar je niets verwacht schrik je je dood. Vooral de scene met de keukenkastjes zorgde ervoor dat de hele zaal omhoog schoot. Geniaal!

Ook zorgt de relativerende humor voor erg veel gelach, die vader is behoorlijk grappig en zorgt voor hilarische momenten.

PA2 is een verrassend goed vervolg op het eerste deel en weet je op een zelfde soort manier 90 minuten vol spanning zitten. Als je het eerste deel niets vond zou ik de film niet aanraden, maar waarom zou je ook heen gaan als je het eerste deel maar niets vond? PA2 weet het nog aantal originele invalshoeken te plaatsen met een grotere familie(zus van de vrouw uit het 1e deel) en meer camerabeelden. Dit zorgt voor een zeer spannende film die weer lekker ouderwets weet te griezelen.

Voor de liefhebbers van deel 1 meer dan prima te behappen! Wellicht zelfs wel beter omdat het geen ellenlange intro heeft.

4*

Net terug uit de bios en ook het derde deel weet zich prima overeind te houden tegen al dat handycam geweld dat de laatste jaren in de bios verschijnt of rechtstreeks op dvd/blu ray.

Wanneer je fan bent van de eerste twee delen zal ook zeker het derde deel je bevallen. Je kan zeggen dat de reeks wordt uitgemolken na het originele eerste deel, maar er wordt in ieder geval nog geprobeerd om een goed verhaal in de trilogie te krijgen. Ook dit derde deel weet wat dat betreft te overtuigen door het simpele feit dat het een prequel is. Alles speelt zich af in de jeugd van de twee hoofdrolspeelsters uit de eerste twee delen en zo kom je achter het ontstaan van het gruwel dat zich in de eerste twee delen heeft afgespeeld.

Ook worden er net zoals in deel 2 nieuwe elementen toegevoegd die de film net even dat extra zetje geeft en bevorderend is voor de spanning. Hier is het de bewegende camera op een ventilatorstandaard. Een simpele, maar zeer effectieve manier om het publiek in de zaal nog meer angst aan te jagen. Er zijn op deze manier meer scares mogelijk en die worden dan ook ten volle benut.

Net zoals de eerste twee delen kent ook deel 3 een redelijk rustige opbouw, zij het toch een stuk rapper dan de eerst genoemden. Er worden grapjes met elkaar uitgehaald om ook in het begin de vaart erin te houden. Wat dat betreft slaagt deel 3 juist iets meer dan de eerste twee delen.

Het acteerwerk is overtuigend en vooral de kleine meisjes verdienen een pluim voor hun geweldige rollen. Na een redelijk rustige opbouw wordt de film steeds spannender, enger om vervolgens te eindigen in een bloedstollende climax waarbij het lastig is om niet met een ingehouden adem en kippenvel te kijken.

Fans van de eerste twee delen zullen zich ook hiermee prima vermaken. Origineel kan je het niet meer noemen, maar zolang de horror gewoon ontzettend goed werkt zal me dat eigenlijk ook een worst wezen. Mensen die de eerste twee saai o.i.d. vinden kunnen ook beter dit deel overslaan, want de elementen zijn hetzelfde. Don't say afterwards we didn't told you so

Tot nu toe een zeer overtuigende trilogie!

4*

We zijn alweer aanbeland bij deeltje 4 in de Paranormal Activity reeks.
Wat valt er nog te verwachten? Vernieuwing? Meer scares?

Mwoah, dat valt allemaal wel mee. PA4 is trouwens een vervolg op deel 2, waar deel 3 een preguel was.
Het is jammer dat op gebied van het script inderdaad een paar onlogische zaken verschuild zitten. Katie en Hunter zijn verdwenen aan het eind van deel 2 en dat komt in beeld aan het begin van de film. Uiteindelijk wordt al snel duidelijk dat het geadopteerde Wyatt Hunter blijkt te zijn, tenminste voor mij dan. Het plot zelf gaf het pas na ruim een uur bloot. Daar klopt de beschrijving van deze film hier op MovieMeter dus niet. Alleen wat Hunter bij dit nieuwe gezin doet en hoe hij daar komt is een raadsel. Ook vraag je je af wie Robbie, de zogenaamde zoon van Katie dan is?

Verder met de film. Vanaf het moment dat Robbie in huis komt verdenkt het leuke meisje hem ervan dat hij een entiteit heeft meegenomen in de film. De opbouw is vanaf hier natuurlijk hetzelfde. De dagen worden weer geteld en telkens verergert de situatie een beetje. Toch blijft het PA concept gewoon werken. Door de beelden blijf je geconcentreerd kijken en dat verbeterd de kijk ervaring uiteindelijk toch een heleboel. Daar scoort de PA reeks gewoon ontzettend mee t.o.v. veel andere films in het handycam genre. Ook worden er weer nieuwe foefjes uitgehaald, waardoor PA4 toch weer een verfrissende factor heeft. Zo is die kamer met de infrarood Xbox Kinect puntjes echt een geniale zet en brengt dit weer een nieuwe factor binnen de reeks.

Het gespeel met de laptops blijft een beetje vreemd. 's Nachts is er een klokje in beeld, overdag niet. Hoezo dan? Daarnaast worden de beelden in het begin nog wel bekeken door het jeugdige vriendenkoppeltje, maar wanneer er meer gebeurt bekijken ze de beelden opeens niet meer? Eventjes die beelden bekijken en ergere situaties waren gewoon voorkomen. The Shining referentie is trouwens wel erg overduidelijk

Ook jammer is het geschreeuw en gegil in de zaal van het bekende tuig dat dit soort films bezoekt in de bioscoop. Nu weet ik ook weer waarom ik altijd in de middag heen ga. Dit haalt je toch uit de concentratie en vooral bij de redelijk spannende climax was dit erg zonde. Overigens stond die tuin wel erg vol op het einde zeg..

Al met al kon de ervaring van PA4 niet op tegen het veel betere Sinister. Daarvoor laten de makers iets teveel steekjes vallen. Wel blijft het gewoon een spannende film en vind je zelfs in deel 4 nog verfrissende onderdelen die de houdbaarheid van deze reeks in stand houden.

3,0*

De eerste vier delen dateren alweer van 2007 t/m 2012 en ik vond die reeks echt heel sterk. De eerste drie delen waren goed met elkaar verweven en het vierde deel was een redelijk moderne draai op het genre. Tussendoor was het matige Tokyo Night uitgekomen en nog 2 andere crap films hebben het daglicht gezien tot 2015.

Het is dus alweer een tijdje geleden dat we verwend zijn met een PA film. Daardoor heb ik die moeheid niet en kon ik met redelijk frisse moed aan dit deel beginnen. Ook al zijn de tekenen niet goed. De film is stilletjes aan uitgekomen en is in Nederland ook nergens (legaal) te zien.

En laat ik nu maar gewoon duidelijk zijn. De film is gewoon niet goed. Het is gewoon een ordinaire found footage film geworden dat nergens ook maar enigszins fris aanvoelt. De PA reeks was juist zo leuk doordat het anders is. Het maakt van vaste camera's, beveiligingscamera's, babycams, webcams etc.

Next of Kin is gewoon iemand die continu met een camera rondloopt. Waar we al zoveel films van hebben gezien. Het heeft niks meer met het concept te maken en doet niet eens haar best om de naam Paranormal Activity te verdienen. Het probeert gebruik te maken van de creepy setting op het platteland, maar de film komt maar niet op gang en er gebeurt letterlijk pas iets na ruim een uur. Ze proberen nog rare slowmo effecten in de film te brengen, maar die slaan nergens op. Na dat uur verzandt het in een standaard found footage fillm. De lui lopen onnodig lang met een camera rond, terwijl hun leven ervan afhangt. Na dit hysterische gedoe ben je Next of Kin alweer vergeten wanneer de aftiteling begint te rollen.

Jammer. Dan heb je 6 jaar de tijd om weer fris met de reeks te beginnen en komen ze met deze inspiratieloze meuk. Uiteindelijk past Next of Kin prima in het eerdere trio aan waardeloze spin-offs van deze reeks.

1,5*

Had weinig verwachtingen, maar dat viel uiteindelijk wel mee. The Marked Ones heeft het eerste gedeelte een luchtige toon, wat ervoor zorgt dat de hoofdrolspelers sympathiek overkomen en de film ook alles behalve langdradig oogt. Iets wat nog wel een probleem kan zijn in het handycam genre betreft de opbouw. De spanning wordt verder gestaag opgebouwd en de onderhuidse spanning is continu aanwezig. Er zitten een aantal scares in die effectief zijn en in mijn ogen niet goedkoop ogen. Wel is het jammer dat het drietal de problemen wel zelf opzoekt(de zwarte spiegel, inbreken in het huis van de dode onderbuurvrouw), hier kan toch wel iets anders voor gevonden worden?

De climax op de boerderij is ook spannend(zelfde boerderij als deel 3?) en in tegenstelling tot een boel anderen hier vind ik de verwijzing naar deel 1 wel een beetje flauwtjes, goedkoop en bovendien ook erg onnodig. Er volgden op dat moment i.i.g. geen oeh's en ah's door de woonkamer.

Indien het einde niet zo goedkoop een link probeerde te leggen met deel 1 en meer de nadruk op deel 3 had gelegd had hier een halfje meer ingezeten. Het oogt gelukkig verder niet als een simpele cash in film.

3,0*

Prachtig gestyleerde film dat vooral het eerste anderhalf uur een betoverend en mysterieus sfeer heeft, mede dankzij de sublieme soundtrack. Het laatste half uur is me even iets teveel dialogen, waardoor de aandacht wat verslapte bij mij en het mysterieuze sfeertje een beetje verdween.

Voor de rest een prachtige cast en een mooi beeld van een desolaat Amerika.

3,5*

Beetje een ongeloofwaardige film, als je dat een beetje opzij zet blijft er een leuke popcorn thriller voor tussendoor over.

Niet bijzonder in alles, maar zeker ook niet slecht...

(en zeker bepaalde dames niet )

3 sterren

Alweer een bijzonder sterk gemaakte film van Kubrick.

De film komt ietwat traagjes op gang, maar zodra het onrecht helemaal is geschied blaast de film je omver. Het is bijzonder goed in beeld gebracht hoe de machtsverhoudingen liggen binnen het leger. Nog schrijnender is het complete gebrek aan inlevingsvermogen die leidinggevenden in het Franse leger hebben. Hierbij worden de foute menselijke trekken ook erg goed weergegeven, het hypocriete, egoïstische en vooral ook gruwelijk wrede karakter van velen is toch behoorlijk verontrustend. Dit is oorlog vanuit een ander perspectief, oorlog voeren vanuit een ivoren toren. Waar mensen strategieën bedenken en daarbij geen zier geven om de menselijke slachtoffers. Nog erger is het bevel voor het doden van de eigen manschappen, zolang de eige promotie maar wordt veilig gesteld.

Een film die me behoorlijk aangreep, mede dankzij de fenomenale Douglas en de droge aanpak van Kubrick.

4*

Typische Mel Gibson film waarin hij zijn standaard rol vertolkt en het moet gezegd worden, hij is er niet slecht in. Zo is de film best prekerig en houdt Gibson natuurlijk heel veel van zijn gezinnetje. Maar wanneer de slechteriken eenmaal zijn gezin persoonlijk treffen zijn de rapen gaar. Dan verandert hij in een meedogenloze bandiet die iedereen kan afmaken. En wanneer Gibson zegt dat hij je zal doden, dan doet hij dat ook! Het heeft wel iets moet ik zeggen.

Origineel kan je de film in dat opzicht niet noemen, de film hangt aan elkaar van de clichés en de typische slow motions. Ook is de oorlogvoering in die tijd gewoon stompzinnig, het lijkt haast wel een Pokemon spelletje. je mag elkaar om de beurt aanvallen. Ook zijn de bad guys weer overdreven slecht en is de film alles behalve subtiel(wat standaard is in een Gibson film).

Gelukkig zit de film nog wel vol bloed en afgehakte ledematen, wat de actie toch wel weer goed maakt.

Niet het niveau van een film als Braveheart, maar ik moet zeggen dat ik me prima vermaakt heb en geen een keer op de klok heb gekeken in die 2 uur en 55 minuten tijd.

3*

Toch een lichte tegenvaller, wat vooral komt doordat er niet bijster veel te lachen valt. Toegegeven, de momenten met Rogen zijn erg leuk(al moet je in het begin wel nadrukkelijk proberen te vergeten dat hij het is, omdat hij zo bekend is) en af en toe valt er een lacher te bespeuren. Ook ziet Paul er echt fenomenaal uit, mooie CGI, soms echt levensecht. Sowieso is het zoals ik al zei dat het vooral zijn droge personage is die de show steelt met droge en vunzige opmerkingen. Ook die joint in zijn bek de hele tijd is geweldig. Verder nog wat geinige filmreferenties en een bandje dat muziek speelt uit de eerste Star Wars film(barscene waarin Obi Wan Kenobi Han Solo voor het eerst ontmoet).

Over de algehele linie is de film ook vermakelijk en ziet het er gewoon goed uit. Toch mis je de x-factor waardoor je de hele film dubbel ligt.

3*

Poeff ik had wel een totale ramp verwacht van deze film, maar het viel uiteindelijk toch mee.
Vooral de eerste aantal minuten zitten er behoorlijk veel akelige momenten in waar ik niet echt van houd.
Gelukkig wordt in de 2e helft van de film minder knullig gedaan en is de film nog wel aardig om te zien.
Jammer dat er zoveel onlogische dingen gebeuren. Hoe the fuck kan die dochter van Paul Blart in godsnaam ongezien binnenkomen, terwijl het hele winkelcentrum omsingelt wordt door agenten en zo. Echt belachelijk, hetzelfde geldt voor het ontsnappen van Veck. Dit gaat gewoon nergens meer over.

Jammer, want ik heb me opzich redelijk vermaakt met de film. Dit zorgt op zn minst voor een half puntje aftrek.

2,5*

Er wordt heel interessant gedaan met het futuristische tintje, maar dat kan niet verhullen dat dit niet meer dan een standaard actie/thriller blockbuster is geworden. De actie(geen memorabele actie/CGI momenten gezien) en het plot de volgen de platgereden paden en het verloop is dan ook voorspelbaar. Echter wel vermakelijk voorspelbaar, want Woo houdt de vaart er wel in.

2,5*