Meningen

Toch een fikse tegenvaller, wat vooral te wijten valt aan het fragmentarische karakter van de film. De film springt van de ene naar de andere scene zonder veel diepgang en zodoende walst Tornatore ook door de gehele jeugd van Peppino heen. Verder een hoop personages waarvan ik geen idee had wat ze nou in de film deden, aangezien je nooit genoeg tijd krijgt om je te sympathiseren met 1 van de personages in de film. Zodoende komt eigenlijk de hele gang van zaken bijzonder geforceerd over en dat haalt eigenlijk de lol uit de film. Ook ligt de focus teveel op de verkeerde levensperiode van Peppino, zo duurde het verhaal van de volwassen Peppino en de politiek veel te lang in vergelijking met de jeugd. Ook het politieke gedeelte sprak me nauwelijks aan, juist omdat daar ook totaal geen diepang in zit.

Dan probeert Tornatore het op het einde nog goed te maken met een soort van twistje, maar die kwam wat mij betreft te laat om mij nog van gedachten te doen veranderen. Daarnaast geloof ik niet dat een kind van een volwassen leven kan dromen en dan ook nog is zo lang en gedetailleerd.

Verder ziet het er visueel allemaal wel weer prachtig uit, de zanderige omgevingen i.c.m. de helderblauwe lucht doen je hart versmelten en de vrolijkheid die de acteurs nog proberen te krijgen in de film komt af en toe ook wel over. Daarnaast was dat mannetje op de markt dat Dollars bleef aanbieden erg grappig.

2* voor de moeite, maar de volgende keer verwacht ik wel een vloeiender lopend verhaal. Dit kon echt niet en al helemaal niet 2,5 uur lang.

2*

Mooi en sterk geacteerd drama, alleen het verhaal vond ik niet altijd bijsterend sterk.

Laat ik positief beginnen en dat is de cast. Iedereen is zeer sterk bezig en ben ook blij dat de nadruk niet persé op Pitt werd gelegd in Babel. Overigens speelt hij wel sterk spel, zoals altijd.
Vond vooral de scenes in Japan met het dove meisje heel mooi. Dit in combinatie met hier en daar prachtige beelden en bijzonder mooi en gepast geluid maakt het zeer degelijk. Vooral de scene dat Chieko drugs heeft gehad en in de discotheek stond vond ik audiovisueel prachtig.
Ook vond ik de kids in het Mexico gedeelte zeer aandoenlijk en kwamen ze overtuigend over.

Helaas vind ik de film verhaaltechnisch niet altijd even sterk. Hoe de verhaallijnen bij elkaar komen had ik eigenlijk wat ingenieuzer verwacht. Vooral het Japanse gedeelte had in mijn ogen eigenlijk weinig te maken met de gebeurtenissen in Marokko en er werd verder ook vrij weinig mee gedaan. Ook Mexico was eigenlijk vrij simpel, de kids van Blanchett en Pitt die met hun domme oppas meegaan. Ook was het ergerlijk hoe zij en haar neefje zich gedroegen bij de grensovergang. Dan vraag je ook om problemen.

Jammer van dit, want anders was de film voor mij veel beter geweest, nu blijft er een degelijk drama over die verder nergens bovenuit steekt.

3,5*

The Babysitter is een meer dan prima vermaak voor tussendoor. De film is erg luchtig en Samara Weaving zal als babysitter voor ieder tienerkind een natte droom zijn. Er zit veel humor in en de flitsende stijl van de film zorgt ervoor dat je je ook geen seconde verveelt. Er zitten geen overbodige scenes in en de pacing is gewoon behoorlijk rap.

Het enige waar ik persoonlijk achteraf mee zat: was het niet leuker geweest als het in dit geval wat bovennatuurlijker zou zijn. Dat het om bv een stel vampiers zou gaan (ook al is dat genre wat meer uitgekauwd)? Want ik zat eigenlijk te wachten op het moment dat een paar van die vrienden die gedood werden weer uit de dood zouden opstaan, of dat ze niet echt dood bleken te zijn. Nou, dat waren ze dus wel. Zodoende had ik niet echt het idee dat ze heel dreigend waren.

Desalniettemin een prima film om met een stel vrienden op bank te bekijken.

3,5*

Mijn vrees is helaas waarheid geworden.

Het vervolg op het originele en leuke eerste deel is echt een flink stuk minder. Waar the Babysitter een goede mix van humor en gore heeft, gaat McG met Killer Queen echt full on retarded. Vanaf minuut 1 in de film loopt iedereen erbij alsof het een spoof is. McG laat de gehele cast overacteren alsof het niets is. De gehele vibe die het eerste deel had wordt hierdoor compleet teniet gedaan. Ja, het eerste deel was ook humoristisch en lekker goor, maar het werd nog enigszins geloofwaardig gebracht zonder dat iedereen zich als een Lesley Nielsen moest gedragen. In Killer Queen gaat alles maar compleet over de top omdat het kan. Het voegt verder weinig aan de film toe en soms is het gewoon tenenkrommend.

Het erge is dat het ook ongeveer een half uur duurt voordat de film op gang komt. In dat half uur moet je je ook nog door domme psychiaters, gekke ouders en achterlijke schoolgenoten heen worstelen. Het voegt niks toe. Een tikkeltje minder "full on retarded" had de film echt zoveel beter gemaakt. Ik weet niet waarom McG hiervoor heeft gekozen, want als hij de vibe van het origineel had meegenomen naar deze film zou het echt een stuk beter zijn geweest. Hierdoor heeft het an sich leuk bedachte einde echt veel minder impact dan je zou willen. Je kan ook een humoristische gore film maken zonder dat je de cast continu schijtlollige opmerkingen laat maken of dat iedereen zich als een idioot moet gedragen, inclusief de hoofdrolspelers. Dat bewijst deel 1 namelijk.

Met een stuk minder schijtlolligheid en een stuk meer hart had Killer Queen een leuk vervolg op het verrassende eerste deel kunnen zijn. Nu zijn het twee compleet verschillende films waarbij dit vervolg het onderspit moet delven.

2,0*

Back to the Future is de ultieme vorm van popcornvermaak zoals het ooit is bedoeld. De film biedt alles wat je van een film in dit segment verwacht. Actie, avontuur, science fiction en een flinke scheut coming of age... Het biedt zelfs nog meer dan dat ik eigenlijk zou willen. De film is tijdloos in haar opzet en ongeëvenaard, wellicht alleen door het vervolg. De film vormt het eerate deel van de beroemde trilogie. Het weet me keer op keer te vermaken en behoort samen met een groepje uitverkorenen volkomen terecht tot een van de beste trilogien die ooit op het witte scherm getoverd zijn.

5,0*

Een kleine tien jaar later een nieuwe recensie:

Wellicht nog leuker dan het origineel. Het biedt alles wat deel 1 ook te bieden had, maar misschien zelfs nog meer. Het science fiction laagje wordt nog even lekker dik aangezet met een bijzonder geschetst toekomst beeld, maar ook een alternatief heden van 1985. Als kers op de taart wordt er ook weer teruggereisd naar 1955 en worden de avonturen van deel 1 vanuit een ander perspectief herbeleefd. Dit zorgt voor een bijzonder origineel vervolg dat zeker geen simpele cashgrab is en flink heeft uitgepakt door er een nog groter en spectaculairder vervolg van te maken. Zoals in veel van de grootste filmtrilogieën is deel 2 net een tikkeltje beter.

Omhoog naar 5,0* Tijdloze entertainment waarbij ik elk deel uit de trilogie al wel minimaal tien keer heb gezien.

Back to the Future III is destijds back to back geschoten met deel II. Oorspronkelijk bedoeld als één (lange) film. Doordat er teveel materiaal was en te weinig materiaal eruit konden snijden werd er besloten om dit derde deel apart uit te brengen van het tweede deel. Wat dat betreft was BttF een voorloper op dit gebied, waar het nu haast de regel is om een laatste film van een reeks in twee delen uit te brengen.

Deeltje nummer III gaat vrolijk verder waar het briljante deelII is geëindigd. Gelijk merk je al dat deze film heel anders van toon is. Het draait om de fraaie wilde westen locaties en de focus verschuift langzamerhand veel meer van Marty naar Doc. De toon is heel anders, maar echt niet minder leuk. De running gags uit de eerste twee films komen goed terug, de personages en de locaties zijn kleurrijk en het verhaal is nog steeds bijzonder vermakelijk. Het leent zich er misschien wat minder voor om lang op één locatie te blijven en daardoor is het verhaal soms iets te langdradig en minder fris. Desalniettemin is dit niet een bepalende storende factor. Misschien is het extreem frisse er inderdaad wel een beetje vanaf, maar dit blijft pure entertainment van begin tot eind.

Een waardige afsluiter van een van de leukste trilogieën ooit.

4,0*

Vreemde, maar wel sfeervolle film die qua plot niet heel erg weet te interesseren, maar het vreemde personage van Cage maakt gelukkig een hoop goed. Wel had het qua humor iets consequenter gemogen, er zaten een paar leuke "WTF" momenten in, maar die kwamen helaas te sporadisch.

Een kortere speelduur had misschien ook wel geholpen..

2,5*

Aardig gek filmpje, maar haalt het bij lange na niet om Braindead te evenaren.
Er zijn verschillende factoren die daarin meespelen, zoals de verschrikkelijke cast. Vooral Jackson's eigen rol is verschrikkelijk irritant en onnozel in het begin, gelukkig werd ie leuker toen hij een gat in z'n schedel kreeg haha. Ik kon echt totaal niet tegen die accentjes. Ook het gebrek aan een verhaal stoorde me aan deze film. Ja tuurlijk zal je denken, een verhaal is ook niet belangrijk in een film als dit. Dat klopt, maar dit ging echt helemaal nergens over. Ook duurde het net even te lang en was de "Commando" achtige eindscene soms iets te langdradig.

Er zijn wel genoeg positieve punten te vermelden, zoals de lekkere ranzige gore en debiele humor/ momenten die de film wel genoeg en in een hoog tempo biedt. Die hebben toch op redelijk veel momenten voor een lach en tegelijkertijd voor veel "gadverdamme's" gezorgd.

Bad Taste is Jackson's eerste film, dus ik ben nog redelijk mild, want er zijn genoeg kritiekpuntjes te vinden in deze pulp. Echter is het ook weer lekker ranzig en biedt het een aardig voorproefje voor het geniale Braindead van Jackson.

(krappe) 3*

De film scoort overal slecht, maar ik heb me prima vermaakt. Diaz is meer dan goed in haar element, Punch is sterk in haar bijrol en Timberlake zorgt ook af en toe voor de lachers(vooral die droogneuk scene is hilarisch). Verder niet echt heel veel echte lachers, maar de film heeft zo zijn charmes en zorgt toch altijd voor een glimlach. Het einde is helaas wel wat ongeloofwaardig, maar het doet verder niet af aan de algehele kwaliteit in de film, dat toch een voldoende is bij mij.


3*

Bovengemiddelde film die je dankzij de fenomenale sfeer en het gebruik van de muziek helemaal meesleept de film in.

Verhaaltechnisch is het allemaal niet zo bijzonder, maar dat is ook overduidelijk niet de bedoeling van Malick.

Sheen en Spacek zijn leuke acteurs voor de film en spelen hun rol met verve. Soms zijn ze niet altijd te begrijpen, maar dat maakt ze niet minder interessant. Film met een hoog herkijkgehalte.

4*

Bait werkt eigenlijk prima en weet het originele uitgangspunt bij vlagen ook goed te benutten. Last van de matige CGI had ik niet. Sterker nog, ik vond bijvoorbeeld de haaien er niet eens slecht uit zien. Enkel wat tsunami beelden in het begin waren twijfelachtig, maar dat was amper een storende factor. Je moet er ook rekening houden dat de film niet met een Hollywood budget werkt.

De film heeft verder wat humor, vooral het kibbelende stelletje in de kelder heeft de lachers op de hand.

Minpunten zijn die redneck (waanzinnig slechte acteur) en de poging tot diepgang, die niet eens humoristisch bedoeld is. Af en toe krijg je onzinnige dialogen voorgeschoteld die amper het niveau van een slechte soap ontstijgen en dat ook nog eens bij bordkartonnen personages. Onnodig en jammer dat ze zo iets erin gooien.

Redelijk vissenvoer from Down Under.

2,5*

Call me crazy, maar ik heb me best vermaakt met Balls of Fury.

Ondanks dat een aantal grappen behoorlijk flauw zijn werken een heleboel ook wel. Vooral de droge opmerkingen zijn af en toe hilarisch. Denk hierbij aan het uitdelen van het gouden batje en de Chineze man komt daarna nog even terug om te vragen welke kant hij op moet rijden omdat hij verdwaalt is geraakt. Zo flauw, maar om de een of andere reden kan ik wel lachen om dit soort debiele grappen.

Het tafeltennis gebeuren is ook wel redelijk uitgewerkt en een aantal bekende koppen zijn ook best geinig. Al moet ik zeggen dat ik Fogler zelf niet bijzonder vind.

Ik heb mij in ieder geval wel vermaakt met deze 90 minuten durende onzin.

3*

Dit had zo een Netflix productie kunnen zijn dat in het rijtje van films als the Kissing Booth zou passen. Geen Netflix release dus. Dat betekent dat Banana Split onder de radar is gevlogen en aan veel mensen voorbij is gegaan. jammer, want dit soort vrolijke cominge of age/ teen flicks doen me altijd wel goed als guilty pleasure.

De film is lekker kort en profiteert van leuk gespeelde rollen van Marks en Liberato. Het concept is verder beproefd (alleen zijn de rollen nu omgedraaid. Het gaat dit keer niet om een relatie die geheim gehouden moet worden, maar om een vriendschap. Verwacht verder niet heel veel diepgang en sterk uitgewerkte personages. Het is gewoon een vlotte en vrolijke film die in 85 minuten voorbij raast zonder al te veel poespas.

3,0*

Sluit me deels aan bij Verhoeven, op de fantastische verpakking na biedt de film gewoon te weinig aan inhoud.

Ik had ook het gevoel dat ik naar een zielloze film zat te kijken, de personages zijn passanten die eigenlijk weinig inbreng hebben in de film. In de gedachtengang van de hoofdrolspeler kan ik me al helemaal niet plaatsen.

Nee, Help Me Eros moet het vooral van de zweverige, nachtelijke sfeer hebben. Mooie shots van Neon verlichting, fonteinen en de leuke schaarsgeklede dames in hun vrij aparte beroep. Dit wordt bijgestaan door een aparte soundtrack, die mij eigenlijk net iets te deprimerend is. Het past echter wel bij de beelden die het laat zien.

Niet helemaal mijn ding!

2,5*

Aardige film, die iets te traag op gang komt en een beetje te hip wilt zijn a la Guy Ritchie.

Het verhaal is echter waargebeurd en de absurditeit van dit verhaal vind ik ook lekker. Het gaat allemaal niet al te diep, wat de film luchtig houdt.

Statham is wel aardig, al speelt hij natuurlijk wel dezelfde rol in elke film dat ie speelt. Dan zou het ook wel slecht zijn als ie er niks van kon in zo'n rol.

Ach, het is allemaal wel aardig en vermakelijk om naar te kijken, maar een onuitwisbare indruk heb ik er niet van gekregen.

3*

Laat ik voorop stellen. De film is echt heel erg grappig. Ik heb een aantal keren flink moeten lachen en er zitten echt hilarische stukken in de film. Waar het Barbie vooral aan schort is de balans. Sommige hilarische momenten krijgen amper de tijd om te ademen en zorgt ervoor dat je niet langer daarin kan blijven hangen, bijvoorbeeld die ken dudes die een verticale muur bouwen ipv in de breedte. Aan de andere kant ging ik echt helemaal stuk met bijvoorbeeld zo'n Ken-off aan het einde. Gerwig weet dat ze goud in handen heeft met de humor, maar weet er geen evenwichtige film van te maken.

Het had beter full on retard kunnen gaan of iets minder flauw en meer op het serieuze kunnen focussen. Nu zit er in de tweede akte een gedeelte van 20 minuten dat de film wat doodslaat en te ver doordraaft in het serieuze toontje. Om vervolgens weer volledig los te gaan met onzinnigheid daarna.

Dit had veel beter gekund. Dat hele stuk in de menselijke wereld voelt raar aan. Erg gehaast en introduceert personages waar Gerwig geen raad mee weet. Will Ferrell vind ik erg grappig en ik ging echt stuk om hem, maar het voelt tegelijkertijd te onnozel voor de echte wereld en in de laatste akte was Gerwig vergeten dat hij er nog rondliep en opeens kwam hij op het einde weer even opdraven. Zelfde geldt ook voor moeder en dochter. Die bungelen maar wat mee in het plot en er wordt vrij weinig mee gedaan. Gerwig laat Barbie al vrij vlot weer teruggaan naar Barbieland en daar vooral de film in de meligheid van het Patriarchaat verzuipen. Erg leuk, al zullen mannen hier vast aanstoot aan nemen, maar het blijft in eerste instantie een komedie, dus stel je niet aan en geniet van de grappen.

Hierdoor voelt de conclusie die getrokken wordt echt vreemd aan. Want Gerwig was het plot van het zoeken naar identiteit en het meisje en de moeder compleet uit het oog verloren.

Of ze had dit totaal niet moeten introduceren en alleen aan de komediekant moeten blijven. Of ze had Barbie langer in de echte wereld moeten laten blijven en meer op die zoektocht en het creëren van een band tussen de drie moeten focussen. Dit zijn net die 20 minuten van de film die het minder goed maakt en misplaatst aanvoelt.

Wat dat betreft vind ik dit zeker geen topfilm. Er wordt drama in de film gebracht wat zorgt voor onbalans. Maar er zitten echt heel veel leuke grappen in plus Margot Robbie is erg goed als bimbo Barbie. Maar uiteindelijk is het Ryan Gosling en een aantal van zijn Ken kornuiten die de show stelen!

The Barrens is een film dat het vooral van de suggestiefe sfeer in het bos moet hebben en daar ook tamelijk in slaagt. Het verhaal is helaas een beetje te standaard en ligt het er te dik bovenop dat Moyer's(zeer irritante) personage uiteindelijk gelijk krijgt en er daadwerkelijk een suffe monster rondloopt die de boel afslacht.
Voor de rest gebeurt er eigenlijk ook niet zo heel veel en lijkt dit vooral een film die teveel naar the Blair Witch Project heeft gekeken.
Darren Lynn Bousman weet me tot nu toe nog niet te overtuigen met zijn films, hij blijft teveel hangen in de middelmaat.

2,0*

Vanaf minuut 1 heb je al door dat je een film kijkt die met liefde is gemaakt.

Dat kan je natuurlijk ook wel toevertrouwen aan Kubrick.

De film schittert met de langzame beelden van de mooie landschappen, in mijn ogen niet irritante zoombeelden en de fantastische muziek die eigenlijk wel de hele film te horen is. De ene keer minder nadrukkelijk dan de andere, maar als je erop let merk je dat het constant aanwezig is.

Voor elke scene was er wel een bijpassende score, van rustig naar kwaad of verdrietig. Magnifique!

Als je een avondvullende film kijkt, verwacht je vaak een trage film. Bij Barry Lyndon is dat zeker niet het geval. Vooral de 1e helft van de film is snel, leuk en je krijgt een goed beeld over de aanloop van Redmond Barry van normale jonge man naar Barry Lyndon.

De 2e helft van de film, na de "intermission" (pauze) is een stuk anders, het eerste kwartier voelt heel afstandelijk aan en er wordt een soort van apathie richting (Redmond) Barry Lyndon gekweekt. Volgens mij komt hij pas weer na ruim 10 minuten aan het woord.

Hier is de film erg koel in de emoties, wat toch ook weer heel getrouw overkomt.

Ik heb ook echt het gevoel dat het er in die tijd zo aan toe ging in deze gemeenschap.

Marisa Benenson komt eigenlijk vrij weinig aan het woord voor een hoofdrolspeelster, wat in mijn ogen ook weer referreert aan de koele, koude periode/omgeving/kringen waarin de film zich afspeelt.

Ook hier zitten overigens weer fantastische plaatjes in, onderstreept door de fantastische muziek.

Kan eigenlijk niet veel minpunten opnoemen, ja het feit dat de personages soms koel overkomen(vooral in de 2e helft) en dat de film op het allerlaatst eigenlijk te snel afgelopen was(ondanks dat de film 3 uur duurde)is wel iets minder.

Maar door de fantastische aankleding van de film en het subliem gefilmde en geacteerde eindgevecht is dit wel weer 1 van de betere films, zo niet de beste film die ik de laatste tijd heb gezien.

Alhoewel, een film kan ik dit eigenlijk moeilijk noemen, eerder een kunstwerk, waarin Kubrick zijn liefde en passie voor het maken van een film duidelijk laat blijken.

4,5*

Ik ga op dit moment chronologisch langs alle gebroeders Coen films die ik nog niet heb gezien en ben nu bij Barton Fink aan beland, naar het schijnt 1 van de minst toegankelijke werkjes van de gebroeders Coen.

Behoorlijk vreemde film met een flinke portie sfeer, intensief en inventief werk met de camera(dat inzoomen op die gaten de hele tijd) en weer een cast om van te smullen. Torturro is geweldig in vorm en Goodman lijkt helemaal op zijn plek in Coen films, geweldige rol. Verder veel mooie, kleine details die de film eigenlijk af maken. Verder zit ook deze film weer vol met rare typjes die de films van Coen vaak kenmerken, vooral die filmbaas is erg grappig. Het is allemaal wel iets minder uitbundig en de sfeer is ook minder luchtig. Toch werkt het ook hier weer meer dan prima.

Leuke blijft dat je de film op veel verschillende manieren kan interpreteren. De zogenaamde diepere laag was me eigenlijk niet eens zo duidelijk. Als lineaire film valt ie eigenlijk ook prima te verteren. Er gebeuren nou niet zoveel dingen die onmogelijk zijn. Nadeel van deze manier van kijken is wel dat er op die manier een boel vragen overblijven. Ik heb op IMDB ook even die discussie gevolgd en dat was toch wel even een helder momentje.

Toch geniaal eigenlijk hoe de gebroeders Coen best een inventief script hebben bedacht. Vanaf het moment dat Fink wakker werd naast zijn dode scharrel gebeurden er steeds gekkere dingen tijdens de film.
Zelf geloof ik het meest in de Charlie is de duivel theorie en zijn kamer is "the gateway to hell", maar een Fight Club achtige theorie dat Fink en Charlie een en dezelfde zijn is natuurlijk ook niet onmogelijk. Ook de symboliek dat Audrey als muze werkt voor de twee schrijvers had ik zelf eigenlijk ook niet gevonden, leuk detail.
Wel erg mooi en slim hoe die verschillende symbolieken in de film zijn gestopt. Het verhoogt de herkijkwaarde namelijk enorm zodat je de volgende keer nog wat meer op de details kan letten.

Geen Mulholland Drive o.i.d. voor mij, daarvoor is het verhaal verder ook wel prima te volgen tot het einde. Maar die diepere laag(als je je erin wilt verdiepen tenminste) geven deze film toch wel dat ene beetje extra waardoor ik de film hoger waardeer dan ik normaal zou doen.

Op naar Fargo!

4*

Behoorlijk onnozele film.

Maar ik houd ervan, vooral in het begin wordt er een grappensalvo op je afgegooid waarbij je niets anders kan doen dan lachen. Er zitten heel veel geslaagde grappen bij, verder is de sport Baseketball zo onnozel dat het leuk wordt!

Gaandeweg vervalt Zucker in de flauwe grapjes van hoofdje stoten en bal tegen het gezicht aan gooien dat je toch niet helemaal met een tevreden gevoel terug kijkt op de film. Er had wel iets meer ingezeten.

Sowieso wel 3* voor de Tapijtgrap!

Zwak vervolg op het zeer vermakelijk Basic instinct.

Alles is gewoon een klasse minder aan deze film. Het plot, het acteerwerk, het einde.

Het is het allemaal net niet, de setting in Engeland kon me ook veel minder bekoren dan deel 1.

Het einde is ook een stuk saaier da het 1e deel, het laat niks open en is alles behalve mysterieus!

Te makkelijk in mijn gedachten.

Jammer dat ze dit deel ooit hebben gemaakt, doet echt afbraak aan het originele 1e deel.

2*

p.s. Sharon Stone ziet er nog wel zeer goed uit!

Vermakelijk film die wat meer als een Batman film oogt dan de nieuwe delen.

Je merkt goed dat Burton deze film heeft geregisseerd, Gotham City komt echt perfect over, de sfeer is uitmuntend en de stad zelf ziet er echt fenomenaal uit. Dit is iets wat de nieuwe Batman films missen in mijn ogen.

Het verhaal zelf is niet altijd even sterk, soms is het saai, langdradig en niet altijd even boeiend(misschien is 1 schurk te weinig voor een film van over de 2 uur?).

The Joker wordt wel retegoed neergezet door Nicholson, je merkt dat deze wat meer trouw is aan hoe de Joker echt is. Groot verschil met de rol van Ledger in TDK.

Michael Keaton is redelijk, heb wel betere Batmans gezien. Hij komt een beetje saai over en het sentiment is niet altijd even goed uitgewerkt in dit deel(overbodig?).

Wat ik wel een groot pluspunt vind is de Batmobiel, zo hoort een Batmobiel er uit te zien en het sentiment van vroeger komt op deze manier goed/beter bij mij naar boven.

Al met al is deze Batman film qua sfeer en trouwheid aan Batman gewoon veel beter dan de nieuwe delen. Het verhaal daarintegen laat soms wat steekjes vallen waardoor het geen topper is.

3,5*

Morgen ga ik naar TDKR en uiteraard hoort een herziening van de eerste twee films daar ook weer bij. Mijn herinnering heeft mij niet in de steek gelaten en ik weet weer waarom Batman Begins voor mij beter is dan The Dark Knight.

Het komt hier allemaal aan op sfeer. Gotham City is fenomenaal in haar nachtelijke, mistelijke en bovenal ook rauwe vormen. Daglicht zien we amper. Dit zijn voor mij cruciale punten in een Batman film. Raar dat Nolan geen vaste stijl weet te hanteren, want in the Dark Knight is dit weer compleet verdwenen. Van mij een brevet van onvermogen. Jammer, want de sfeer uit Batman Begins had TDK een stuk beter kunnen maken.

Anyway, Batman Begins voelt heerlijk authentiek aan. De origin story van Batman is helaas iets te flets en het is natuurlijk absurd dat bij het verlaten van een theater men opeens in een donker, vies steegje komt. Dit slaat helaas nergens op. Daarnaast vraag ik me ook af wat verlaten door de voordeur nou zo moeilijk maakt. Dit had wel iets zorgvuldiger gemogen door Nolan. Voor de rest is het allemaal aardig interessant en vind ik de creatieve manier waarop Bale zijn personage uiteindelijk Batman vormt erg leuk gedaan. Hierbij doel ik vooral de praktische manier(het pak, de grot etc.).

Qua bad guys legt BB het helaas af tegen zijn vervolg. Neeson zijn rol is te klein om echt te imponeren en de Scarecrow is ondanks zijn fijne presence niet heel indrukwekkend.

Al met al een fijne en sfeervolle herziening waarin Nolan laat zien dat hij i.t.t. het vervolg wel bijzonder veel sfeer in een Batman film weet te brengen. Met het oog op de derde film blijf ik me helaas wel afvragen waarom Nolan geen vaste stijl weet te hanteren en eigenlijk twee compleet verschillende films aflevert. Maar dat is meer een algemene kritiek dan kritiek op Batman Begins.

4.0*

Iets beter dan het origineel uit 1989 en van het gelijke niveau van de nieuwe Batman films.

Waar de nieuwe films het vooral van het verhaal, actie en het acteerwerk heeft en minder op de sfeer en setting is het bij de reeks vanaf 1989 omgekeerd. Het verhaal is wat te simpel en zit hier en daar vol met cliché's in mijn ogen. Ook valt er veel minder actie te beleven in dit deel en ligt het accent vooral op de dialogen.

Het acteerwerk is prima(De Vito, Pfeiffer, Walken), alleen zoals ook al vaker wordt aangegeven is Keaton bij lange na niet de beste Batman.

Wat mij vooral aanspreekt is de hele sfeer die Tim Burton kweekt bij deze films. Gotham City ziet er werkelijkwaar prachtig en uniek uit, iets wat de nieuwe reeks echt totaal mist(die lijken gewoon op een normale Amerikaanse stad).

De hele film is donker en grauw, echt een perfecte sfeer en Gotham City. Dat in combinatie met de mooie muziek en de prima rollen van de schurken maakt dit voor mij de beste Batman film die er is. Nipt gevolgd door TDK en BB.

Wel dezelfde beoordeling,

4*

The Batman is gewoon een steengoede film, maar het verhaal is wellicht wat te lineair om de film keer op keer te herzien. De speelduur icm slowburner film noir stijl zorgt er ook voor dat dit niet even een film is die je telkens kan opzetten. Misschien dat ik ook wat dubbele lagen mis die een personage als Arthur Fleck in Joker wel interessant maakte, dat ie langzamerhand gek wordt en afglijdt. Qua pacing kan je ook genoeg zeggen over de film en er is in het middenstuk zeker een gedeelte dat het wat sleept en er dieper op Bruce Wayne wordt ingegaan. Zou dit episodic toch beter werken? Marvel doet het ook met series die amper langer duren dan deze film bij elkaar. Maar het is al met al interessant genoeg om eigenlijk geen minuut van de speeltijd te vervelen. De moorden zijn fascinerend en de Zodiacaanse zoektocht naar the Riddler boeit vanaf minuut 1. Al had een R rating voor mij niet misstaan bij de moorden.

Verder doet Reeves in deze film qua stijl alles wat ik van Batman wil zien. De veel te klinische look van TDK trilogie wordt verlaten en Reeves gaat vol in op de donkere stegen, de vervuilde straten en de Gothische skyline, inclusief een extreem Gotisch Wayne Manor. Heerlijk. Wat me ook bevalt is dat er veel mysterieus blijft. De paar opwachtingen van de Batmobiel zijn echt retestoer en omgeven door mist en dauwdruppels. Vooral de eerste keer krijg je een intern juichmomentje. Daarbij zitten er een paar van zulke fraaie shots gepaard met een fantastische score en je wordt in het mysterie gezogen.

Pattinson is als Bruce Wayne soms wennen, maar wanneer dat masker opgaat is het intens genieten. Verder weinig te klagen. Ik heb ook geen problemen met Selina Kyle, waar ik van een paar mensen had gehoord dat zij zaten te cringen. Geen idee waar dat zou moeten. Erg interessant geschreven en met genoeg diepgang om haar acties te rechtvaardigen. Paul Dano is erg goed en krijgt genoeg momenten om te shinen, maar het is zeker zo dat itt de Nolan films hij eigenlijk compleet ondergesneeuwd raakt door Pattinson. En dat is ook wel eens fijn. We willen altijd briljante bad guys zien, maar Batman sneeuwt zo vaak onder. Hier dienen de bad guys vooral een goede taak om Batman te laten stralen. De actie is niet zo over de top en bombastisch, maar nergens verlang je daar ook naar. Het einde is wel redelijk spectaculair en duidelijk een hoogtepunt, maar ook hier voelt het klein en heb je nergens het gevoel dat Reeves uit de bocht vliegt. Misschien wel een beetje bij de auto achtervolgingen, daar had ik persoonlijk wat wijdere shots willen zien. Al begrijp ik voor een intense ervaring deze manier van filmen ook wel weer.

Ik heb gewoon 3 uur enorm genoten van alles waarop de film is gemaakt. Alleen het probleem is dat ik bij volgende kijkbeurten niet op zoek hoef naar nieuwe hints. Niet dat dit in een Batman film had gehoeven, maar dat maakt voor mij een film als Joker nog wel de eenzame koning in het DC universe.

De film is dus zeker niet perfect, maar het maakt ook nergens grote fouten. Het kan vooral ook een smaakding zijn.

4,0*

De film is inderdaad teleurstellend.

Na een middag bier drinken op het terras is het gewoon flink bout om deze film te gaan kijken in de bios. Het camerawerk is werkelijk waar duizelingwekkend en hoofdpijn opwekkend. Erg vervelend, maar vooral ook erg vermoeiend om naar te kijken. Daar word je echt niet vrolijk van!

Daarnaast is het allemaal net een beetje teveel van het goede, de film leverde halverwege dan ook dikke lachsalvo's op van mijn kant. Er zitten veel te kleffe scenes in het midden van de film en een beetje zelfverheerlijking klinkt ook niet vreemd in de oren van de filmmakers. Af en toe toch beneden alle peilen hoor. Dit had echt veel en veel minder gemogen en haalt naast de geloofwaardigheid van de personages ook de rek uit de film.

De film die verder in een vermakelijke sneltrein vaart voorbij raast kan dit soort momenten gewoon niet gebruiken.

Moet zeggen dat de CGI en het grijze kleurenfilter de film wel goed doen. In dat opzicht ziet de film er visueel ook wel prima uit.

De cast is helaas(ook Eckhart) volkomen inwisselbaar en de vele personages worden natuurlijk ook clichématig gebracht, iets wat ik op zich niet erg vindt in een film als dit. Alleen werkt het gewoon niet en heb je uiteindelijk toch weinig binding met de hoofdrolspelers. Hierdoor komen die zgn. emotionele scenes totaal niet uit de verf.

Dat is echter belangrijk voor een film als dit en helaas ontbreekt dat dus ook.

2*

Battleship doet wat een Blockbuster hoort te doen. Het biedt actie, actie, actie en nog eens actie. Wat een hoop special effects en wat een overdaad aan explosies. Echt fenomenaal. Duidelijk is dat hier de kracht van de film ligt.
Het is jammer dat het langzaam op gang komt, teveel familie probleempjes aan het licht komen en dat het plot niet altijd even logisch is. Je ziet bijvoorbeeld die tollen snelwegen verwoesten in een grote stad, om vervolgens nooit meer terug te komen op het hele gebeuren in het binnenland. Het doel van de aliens is niet altijd even duidelijk, iets wat deze film eigenlijk beter uit had moeten werken. Liever had het allemaal wat mysterieuzer mogen blijven, zo had ik de aliens niet hoeven te zien. Maar als je het allemaal moet laten zien in de film moet je het wel goed doen, wat dat betreft werkt dit de film niet mee.

Wat de film wel goed doet is de tactiek die de Japanse kapitein bedenkt. Zo krijg je nog wel het echte "Zeeslag" gevoel.

Anyway, het is gewoon een typische blockbuster zoals het hoort te zijn. Personages die verplicht wat diepgang mee moeten krijgen, een niet al te beste plotuitwerking en heel veel actie,spektakel en de nodige humor.

3*

Te laat, was er al aan begonnen Lijkt me verder niet heel erg nodig om die achtergrond verder uit te pluizen, ik vind het wel duidelijk zat.

De mini-serie zelf is dan ook wel redelijk. Er vanuit gaande dat ik geen band heb met de serie en ik dus onbekend ben met alles ben ik ook blanco de pilot in gegaan.

Ondanks dat het qua spektakel nog redelijk ingetogen was ben ik toch blij met de hoeveelheid ruimte sequences, waardoor de BSG toch wel aardig grootschalig aanvoelt.

De acteurs doen allemaal ook hun werk naar behoren, waar het nogal eens aan wil schorten, de verhaallijnen zijn interessant en het ruimteavontuur eindigt ook met een aardige cliffhanger, waardoor de zin om de serie verder te volgen er zeker is. Sterker nog, ben ook al klaar met aflevering 1.

Het is jammer dat dit eigenlijk best lastig te beoordelen is, omdat het slechts de pilot betreft en je lekker maakt voor de serie, maar meer ook niet.

Voorlopig 3,5*

De algemene kritiek is toch dat het niet echt een horror film is en dat de film meer neigt naar een docu.

Ik kan me hier wel aardig in vinden. Het verhaal wordt zo gepresenteerd dat het net zo goed op Nat Geo uitgezonden had kunnen worden, uiteraard wel zonder een aantal gore/expliciete momenten die de film wel kent. The Bay is verder helaas een gevalletje van vlees noch vis.

Het uitgangspunt is redelijk interessant en eigenlijk weet het de hele film te boeien. Dit komt ook mede door de vaart en omdat ze niet teveel blijven hangen in lange dialogen om uitleggen te geven.

Toch mis je een spanningsboog omdat er teveel camera's/oogpunten gebruikt worden om het verhaal te vertellen. Hierdoor krijg je geen binding met de personages en is de uiteindelijke bundeling van leuke beelden ook meer documentaire stijl dan dat het echt iets bij je teweeg brengt. De voice over van het overlevende meisje helpt de spanningsboog ook niet echt. Zij legt bij veel beelden uit wat er gebeurt en doordat zij het verhaal allemaal verteld wordt de film zelf ook nog een voorspelbaar omdat er niets te raden overblijft.

Uiteindelijk heb je je wel vermaakt omdat het gegeven interessant wordt over gebracht. Alleen dan wel interessant in de verkeerde zin van het woord, want de gebruikelijke elementen om alleen een interessant gegeven om te buigen naar een spannende en goede film ontbreken.

2,5*