Meningen

Dit zijn wel filmpjes waar ik van houd. Zo'n lekkere luchtige(met een vleugje drama) zomerse coming of age film ergens in een afgelegen dorpje en waar een stel jongeren zich lekker bezig houdt met zijn eigen dingen. Dus de jongens houden zich lekker veel bezig met alcohol, drugs en meiden(seks). Het plot stelt verder weinig voor, maar dat hoeft ook niet in dit genre. Vlaamse taal is even wennen en af en toe erg lastig te volgen, maar de dialogen hebben verder ook geen aanleiding gegeven om het onnavolgbaar te maken.

Anderhalf uur plezier met een stel jongeren is gegarandeerd.

3,5*

Mooie film.

Drama en fantasy zijn prima verweven tot 1 film.
Verwacht geen vrolijk gehuppel door een kleurrijk fantasiewereldje.
De film is grauw, geeft een mooie tijdsweergave van 1944 in Spanje weer, bevat mooie fantasiepersonages, bevat sadistische scenés en schuwt ook niet om minder plezierige dingen weer te geven.
De kleine meid doet het uitstekend in de hoofdrol, de kapitein is een zeer sterk personage, waar je oprecht een hekel aan krijgt.
Die scene dat hij die arme boeren dood mept en schiet geven dat mooi weer.
De faun is ook een zeer mooi personage, maar toch ook heel duister. Je weet niet of de bedoelingen goed zijn of hij een slechterik is, mooi mysterieus. De uitdagingen zijn ook interessant en het wezen met de ogen in zijn/haar handen is werkelijkwaar briljant uitgevoerd.
Wat een fantasy moet je hebben als je deze film maakt.

Die fantasiewereld zorgt ook voor mooie beelden, ook al zijn ze grauw en nauwelijks vrolijk. Op het einde na, dat is wel mooi en vrolijk. Ondanks dat Ofelia onze wereld "verlaat".

Ondanks alle fantasy blijft de film toch realistisch en zijn de gebeurtenissen in de film zeker geloofwaardig. Mooi staaltje weer van Guillermo del Toro!!

Deze film laat je toch met een goed gevoel achter, zeker een aanrader om te kijken!

4*

Mooi, kleurrijk kindersprookje uit de jaren 80. De creativiteit bij Henson lijkt wel oneindig, ook hier worden weer de leukste dingen gedaan met het labyrinth, wat mij betreft worden de volledige mogelijkhede voor die tijd benut.

Ook erg geinig om Connelly zo jong te zien, best een leuk meisje als ik zo kijk. Ben alleen niet zo heel erg onder de indruk van Bowie, die vond ik niet heel erg passen als Goblin King.

Dat het uiteindelijk om een kinderverhaal gaat doet voor mij weinig af aan de magie die de film heeft. Wel baal ik dat ik de film vroeger nooit heb gezien, wat ik wel een schande mag noemen wat mij betreft.

3,5*

In principe een behoorlijk standaard filmpje dat weinig verrassingen biedt.

Gelukkig stijgt the Ladykillers nog boven zichzelf uit dankzij de prachtige regie van de Coen brothers, het fenomenale camerawerk van Roger Deakins(hulde voor de American Football scene, raar dat niemand dit vernoemt) en een leuke cast waaronder de geweldig onzin lullende Tom Hanks.

Dit was de laatste Coen die ik nog moest zien en is natuurlijk bij lange na niet de beste, maar het valt gelukkig nog prima te verteren.

3*

p.s. hier de desbetreffende scene(helaas niet volledig, het begin mist)

YouTube - ‪The ladykillers - me the men + store robbery scenes‬‏

Pure onzin, dit is echt de grootste troep die ik de laatste tijd heb gezien.

De muziek is om te janken, die killer is zo nep als ik weet niet wat met zn kutcamera. Ook zijn de handelingen van de personages dom en echt zo onbegrijpelijk dat het alleen irritaties opwekt. Daarbij komt ook nog een staaltje bad-acting kijken waar je u tegen zegt. De hoofdrolspeelster kunnen ze beter een acteerverbod opleggen en die grote kale met zn ringbaardje is al helemaal om te janken. Daarbij komt ook nog een hoop kutsentiment kijken, wat al helemaal misplaatst is in dit genre.

Heb eigenlijk weinig positiefs over deze film te melden, de kills waren soms wel bloederig. Maar als alles erom heen zo slecht is werkt dit ook alleen maar op de lachspieren.

Laid to Rest bewijst voor mij alleen maar dat mensen bij veel films onnodig een halve ster geven, aangezien deze bagger echt alle slechtheid in films overtreft.

0,5*

Puur vanwege het sentiment een 2,5 ster. Want het viel toch een klein beetje tegen, dat lag vooral aan de brakke dialogen die te vaak gekunsteld en opgelezen overkwamen bij mij. Hierdoor is het inlevingsvermogen anno 2011 voor mij toch niet zoals het helemaal hoort te zijn. Ondanks de vele leuke herkenbare punten voor mij. Muziek was wel oké trouwens.

2,5*

Niet heel goed, maar ook niet heel slecht. Dat hier 100 miljoen in is gestoken verbaasde me eigenlijk. Voor dat geld had het er wel veel mooier uit mogen zien. Al was het ook weer niet dramatisch. Gewoon gemiddeld! Zijn wel veel fysieke effects in gestopt ook, bijvoorbeeld de rubberen lizard pakken(jaren 60 stijl), ik vind het wel wat hebben. Al moet je met zo'n budget natuurlijk wel meer eruit halen.

De film leunt natuurlijk op Will Ferrell, die hier 1 van zijn leukere rollen van de laatste tijd heeft te pakken. De hele film hoef je niet serieus te nemen, gelukkig maar. Als je dit wel serieus zou nemen was de hele film gefaald. Nu zitten er hier en daar komische situaties, het is vooral leuk hoe Ferrell zijn inschattingen steeds verkeerd uitpakken.

Verder kibbelt het verhaaltje heel rustig door, zijn niet alle grappen geslaagd en is het soms gewoon saai. Echter redt Ferell en de spontane Friel het verhaal enigzins.

Redelijk weghappertje voor een keer, meer ook niet.

2,5*

Net zoals zoveel films van Stephen King zit hier veel meer potentie dan er uit wordt gehaald. Laat ik het maar bij 3 grote minpunten houden die de film de das om doen:

1. Acteerwerk

2. CGI

3. Speelduur

Het acteerwerk is echt heel erg belabberd, dit is vaak een probleem bij een King verfilming en ook hier is het niet anders. Je wordt veel doodgegooid met slechte dialogen, gecombineerd met het non-talent van de cast. Die Toomy en die blinde meid waren echt schijtirritant. Hoop dat ik hun nooit meer in een film hoef te zien! Morse was wat mij betreft de enige die een beetje niveau haalde, maar hij is ook een iets grotere naam.

Ook de CGI is van zeer bedroevend niveau, het vliegtuig in de lucht ziet er niet uit en die Langoliers zijn echt het toppunt van lelijkheid. Iets wat ik wel jammer vind, wat mij betreft hadden die Langoliers ook niet eens in de film gezeten. Ten eerste voegen ze bar weinig toe en ten tweede zien ze er gewoon nog steeds niet uit.

Best jammer, het gegeven van deze film vind ik namelijk wel interessant. De film kent ook genoeg spannende momenten en ik was ook nieuwsgierig de hele tijd naar wat er nou precies aan de hand was. Jammer dat het ee beetje met een sissertje afloopt. Nu heb je vooral een spanningsopbouw de 1e twee uur, wat wel aardig werkt en een redelijk saaie laatste half uur/drie kwartier, waarin veel overbodige sentimentjes e.d. in verwerkt zitten. Het had wat mij betreft wel minstens een uurtje korter gemogen, drie uur is gewoon veel te lang voor een film als dit.

Helaas, het idee en het uitgangspunt is wel aardig uitgewerkt zo nu en dan, maar de slechte cast, de CGI en de veel te lange speelduur nekken de film nu. Oh ja, dat serie achtige spring einde is echt te langwekkend voor woorden

2*

Audiovisueel lekker zweverig en erg goede rollen van de twee dames. Zij acteren met overtuiging. Thematisch wil de film teveel. Eigen onzekerheden, liefde, familieproblemen, politiek.... Het is teveel van het goede en het verliest daardoor de focus en komt niet elk thema even goed voor de dag.

Tsja, dit tweede deel was eigenlijk meer van hetzelfde. Alleen begon het wel erg slecht met die geanimeerde haai onder water. Dat was echt om te janken.

Voor de rest een redelijk dom plot, over de top actie, slechte muziek/soundtrack en de soms slechte Special Effects.

Daartegenover staat een lekkere Jolie, prachtige omgevingen, soms ook wel leuke actie momenten en een redelijk vermakelijke film. Meer helaas ook niet.

2,5*

Tomb Raider is een aardig film, maar meer ook niet.

Het pakt totaal niet de sfeer van de fantastische games, daar werd je nog wel is claustrofobisch van. In haar eentje in grotten en kelders rondzwerven zit er helaas niet in met deze film.

In plaats van dat wordt er heel veel actie op het scherm getoverd, de ene keer wel goed, de andere keer met matige CGI. Ook het acteerwerk ben ik niet ondersteboven van, iedereen lijkt hun regeltjes wel rechtstreeks van hun script op te noemen.

De film moet het dan ook vooral van z'n mooie beelden hebben, je wordt naar prachtige locaties gebracht. Ook het landhuis is zeer mooi en doet me wel denken aan de games. Dat is zo nu en dan wel even smullen, jammer dat de oerlelijke soundtrack op de achtergrond dan weer tevoorschijn komt, dat klonk namelijk echt nergens naar!

Jammer, echt een tegenvaller. Er zit zoveel potentie in en dat wordt er helaas maar gedeeltelijk uit gehaald. Het blijft verder bij een Indiana Jones kloon die niet verder gaat dan de term vermakelijk. Gelukkig heb ik samen met Mission Impossible en the Sum of All Fears maar €1,95 in totaal uitgetrokken voor deze 3 films bij elkaar. Voor dat geld heb ik zeker wel een goede deal gemaakt

Hele krappe 2,5*

Oké,waar moet ik beginnen?

Shyamalan, je zou je diep en diep moeten schamen. Wat is dit een waardeloos slechte film zeg. Ongelooflijk dat een regisseur van dit kaliber(ik heb genoten van the Sixth Sense, Signs, the Village, Unbreakable en in mindere mate ook van the Happening). Maar wat hij hier op het scherm tovert stelt me echt diep en diep teleur. Wat mij betreft is 1 film al zeker een kanshebber op vele Razzies, dat is deze film namelijk.

Laat ik maar is beginnen over het verhaal, of anders gezegd: het gebrek aan verhaal. Mijn god waar gaat deze film in godsnaam over, dit is echt een van de meest inhoudsloze blockbusters die ik ooit heb gezien. Er zit echt 0,0 karakterverdieping in, ze springen echt van hak op de tak zonder dat er ook maar enige lijn in zit.
De beweegredenen van de hoofdpersonen zijn tenenkrommend slecht en inhoudsloos, aangezien elk karakter ongeveer 3 zinnen krijgt om een band op te bouwen met een ander, met als diep triestepunt die broer van die waterbuiger die verliefd wordt op die prinses. Dat is echt een van de meest trieste romances die ik ooit heb gezien op het scherm.

De romance wordt ingeleid met een voice over(kom ik zometeen op terug) en amper 2 dialogen bij haar sterfbed zegt de beste jongen dat hij niet zonder haar kan leven. Mijn god, wat tenenkrommend. Dan heb ik het nog niet eens over het einde, opeens wordt er een komeet en een ander meisje bij gehaald. Ja, zo kan ik ook wel allemaal dingetjes verzinnen om een soort van verrassingseffect te veroorzaken in de zaal. Als er nou enige hints voor dit gegeven zou worden, oke. Nu krijg je zo'n wannabe momentje dat aanleiding zou moeten geven voor een vervolg

Overigens heeft de film een stuk of 10 van dit soort achterlijke momenten die totaal geen inhoud hebben met als dieptepunt dat gesprek van Aang, de Avatar met die Drakengeest. Aang heeft de hele boel nog niet onder controle en omdat die geest zegt "houd van het water en gebruik de zee" snapt de jongen het opeens en redt hij iedereen van de ondergang. Wat overigens gepaard gaat met idiote dansjes die ze door de hele film verspreiden, leek wel alsof ik in een of andere rave was beland met allemaal mensen die stoned waren.

Als Shyamalan nou de tijd had genomen om een verhaal te vertellen zou dit allemaal veel beter tot z'n recht komen. Hoe dit gebrek aan diepgang onder andere tot stand wordt gebracht is het gebruik van de voice overs, het komt op de meest onpasselijke momenten en een aantal keer skippen ze op deze manier gewoon weken tijd. Zo krijg je totaal geen empathie met de personages en zo blijkt dat ze opeens al weken in dat Noordelijke Waterstam gedoe zitten. Terwijl je ze amper 3 minuten in die setting hebt gezien.
Echt een inhoudsloze zooi dat ervoor zorgt dat de verveling toeslaat omdat het je toch geen zak kan interesseren wat er allemaal gaat gebeuren.

Dan begin ik nu pas over de acteurs! Waar heeft Shyamalan in godsnaam deze cast vandaan gehaald? Wat een stelletje non acteurs en actrices bij elkaar, de dialogen waren echt tenenkrommend slecht alsof ze van de autocue aan het aflezen waren. Werkelijkwaar alle dialogen tussen de personages waren verschrikkelijk en ook nog is zwaar moralistisch.

Hoe moet ik in godsnaam nou deze film leuk gaan vinden? Ik probeer Shyamalan altijd te verdedigen, maar hier kan ik het gewoon niet. Het is gewoon barslecht en niet boeiend.

Dan houd je nog het visuele aspect over, hier en daar zag het er wel aardig uit. Maar vaak viel het ook ontzettend tegen. Daarbij komt ook nog is dat dit wel de slechtste 3D film is die ik tot nu toe heb gezien. Werkelijkwaar niks had een 3D effect en van enige diepte die 3D films normaal hebben is in the Last Airbender ook totaal geen sprake. Ze hadden er zoveel meer uit kunnen halen, bijvoorbeeld met al dat water gedoe. Ook hierin faalt de film behoorlijk en komt het over als impel cashen, dat straalt er ook van af.

Vraag me overigens af wat voor wasmiddel de beste mensen gebruiken, iedereen loopt de hele film in dezelfde kleren. Ik had op z'n minst wel is verwacht dat ze van outfitje zouden wisselen, zal wel 1 grote, stinkende bende zijn geweest in die wereld

Kort samengevat: Een hele slechte film dat ongeveer de inhoud van een zak doperwten heeft. De dialogen zijn barslecht, er is 0,0 diepgang in de personages te vinden, het acteerwerk is bijzonder ver onder de maat, de special effects zijn teleurstellend en het 3D gedoe begint me nu echt de strot uit te hangen.

1* en een nominatie voor de slechtste film van 2010!

Wat een sympathieke film heeft Feig met Last Christmas afgeleverd zeg. Daarmee wijkt hij af van de flauwe komedies die hij gebruikelijk maakt en is dit veruit zijn beste werk tot nu toe. Mede dankzij Emilia Clarke natuurlijk, want zij schittert enorm in deze feel good movie. Je gelooft haar personage meteen. De drama wordt nooit te zwaar en de komedie wordt nooit te flauw. Er is dus een perfecte balans tussen deze twee. De ondersteunende cast met oa Yeoh is meer dan prima. Maar Clarke is degene die iedereen wegblaast.
Henry Golding lijkt te perfect om waar te zijn en geheel volgens de traditie is dit uiteindelijk ook zo. Het werd me al vrij rap duidelijk nadat ze vertelde over haar transplantatie dat het om zijn hart ging. Tot die tijd bleef het een beetje gissen, want je wist dat er iets niet klopte. Vooral het verwerken van zijn woning in de film kan nog voor een dwaalspoor zorgen. Dat wordt verder heel mooi uitgelegd uiteindelijk

Last Christmas verwerkt verder de muziek op een leuke manier in de film. Het blijft natuurlijk wel een kerstfilm, dus alles eindigt met een positieve noot. Daar beoordeel ik de film ook op, want Last Christmas slaagt in haar doel:
Je kijkt de film met een lach en een traan, maar bovenal... Het kerstgevoel ontstaat!

Ruime 3,5*

The Last Duel sneeuwt 100% ten onrechte onder in het geweld van No Time to Die, Dune, Halloween Kills en andere films. Dat is erg jammer, want de kritieken zijn lovend en die hebben mij eigenlijk ook nog naar de bios getrokken. De film doet het zo anoniem in de box office en dat schrikt af, maar als je vaak naar de bioscoop gaat is het een schande als je deze overslaat.

Ridley Scott is goed in historische epossen en ook met the Last Duel weet hij een zeer interessante productie af te leveren. Minder grootschalig met het geweld, maar dit keer intiemer met persoonlijke verhalen in een fantastisch aangekleed laat 14e-eeuws Frankrijk.

De verhaalstructuur is erg boeiend en waar ik van tevoren mijn twijfels had om hetzelfde verhaal vanuit drie perspectieven te zien, had ik er tijdens de film totaal geen last van. Normaal wil je door het verhaal meegenomen worden, als je dan vanuit een ander perspectief tot tweemaal toe weer overnieuw begint kan herhaling op de loer liggen. Scott en de schrijvers (Damon, Affleck, Holofcener) pakt dit ontzettend slim aan door sommige gebeurtenissen met elkaar te overlappen en andere perspectieven te laten zien, maar dat niet te vaak te doen. Elk van de drie verhalen zit globaal in dezelfde tijdlijn, maar elk van de drie verhalen vult de andere ook weer goed in omdat daar gaten in de tijdlijn zaten of dat er stukken tijd werden overgeslagen. Dit is vernuftig en houdt elk van de de drie hoofdstukken fris.

Het eerste hoofdstuk draait om Jean (Matt Damon). Hij is trouw aan de koning, heeft een goede vriend in Jacques (Adam Driver), maar ziet langzamerhand dat hij tot wanhoop gedreven wordt en hem steeds meer ontnomen wordt door de landheer Pierre (Ben Affleck), die vervolgens Jacques telkens meer macht lijkt te geven. De wanhoop is voelbaar en eindigt natuurlijk wanneer de vrouw die hij lief heeft aan hem bekend verkracht te zijn door Jacques.
Dan schakelen we over naar Jacques kant van het verhaal. In zijn verhaallijn zie je vooral hoe hij gnieperig steeds meer macht krijgt en tegelijkertijd betoverd raakt door de beeldschone Marguerite (Jodie Comer). Het is vakkundig gemaakt, maar eigenlijk komt in zijn stuk vooral naar voren dat het gewoon een droplul eerste klas is. Vanuit zijn ogen lijkt het me al gewoon duidelijk dat het een verkrachting is. Er wordt weinig aan de verbeelding overgelaten.
Dus mochten er nog twijfels zijn voor hoofdstuk 3, waarin Marguerite haar kant van het verhaal verteld wordt, dan waren die eigenlijk in hoofdstuk 2 al beantwoord. De verkrachting heeft dus echt plaatsgevonden, maar de enige details die anders waren ten opzichte van hoofdstuk 2 is dat ze vaker nee heeft geschreeuwd en dat Jacques iets hardhandiger was. Dus eigenlijk beantwoorde "the truth" die vraag niet. Het laat wel mooi in het midden of het geflirt met Jacques wel of niet heeft plaatsgevonden. Dat is dan wel weer erg sterk. Wat dit derde hoofdstuk wel zo goed maakt is dat de rol van de vrouw in de 14e eeuw niet meer was dan een babymachine. Rechten hebben ze niet en eigenlijk was Jean helemaal niet zo'n lieve man als dat we uit het eerste hoofdstuk mochten geloven. Het enige is wel dat hij trouw is en een eerlijk man, maar tegelijkertijd hypocriet ten opzichte van zijn vrouw.

Het mondt uiteindelijk uit in de titel van de film, het duel. En ik zat met ingehouden adem te kijken. Erg spannend en gelukkig eindigt het ook wel op een positieve noot. Het is lastig om niet voor Jean en Marguerite te juichen en gelukkig krijgen we als kijker wel een beloning na al het onrecht. Tevens is de film ontzettend actueel met alles wat er in de samenleving gaande is, maar wordt het verpakt in een middeleeuws sausje en voelt het niet belerend aan.

Ridley Scott heeft een erg goede film afgeleverd. The Last Duel verdient de box-office flop niet. Het enige waar ik mee worstel dat ik dit meer een goede film voor een eenmalige kijkbeurt vind. De herkijkwaarde ligt voor mij niet zo hoog. Daarvoor is de film te genuanceerd in de drie hoofdstukken en is dit vooral een zeer bevredigende ervaring in de bioscoop geweest. Dat iedereen in de film Engels spreekt is eigenlijk pas iets waar ik nu aan denk, maar het zegt genoeg dat ik me daar niet aan heb gestoord. Misschien ook omdat ik Frans niet zo'n sexy taal vind.

4,0*

Bijzonder sfeervol filmpje wat i.t.t. andere films in dit soort tijdsettings niet leunt op de ouderwetse songs die door de speakers knallen. In plaats daarvan is er de mooie soundtrack van Knopfler. Verder veel leuke typetjes en enorm stijlvolle shotjes van de verlaten straten die indruk maakten. Ook de rauwheid was mooi, ondanks dat er geen expliciete beelden zin zaten hakt het er soms wel in, mede dankzij de karakteristieke vertolkingen van de cast.

Al met al een leuk filmpje om gezien te hebben.

3,5*

Goed dat ze zijn afgestapt van het handycam gedeelte, want dat zorgt er toch voor dat je de film met wat meer gemak kan uitzoeken.

Verder een horrorfilm uit het boekje. Sfeervol, een aantal jump scares en Bell is ook wel geinig in de hoofdrol. Verder wordt er weinig risico genomen en wordt alles netjes binnen de lijntjes ingevuld.

Gewoon een horrorfilmpje uit het boekje zonder uitschieters. Dus verwacht geen barslechte horrorfilm, maar ook geen memorabele horrorfilm.

2,5*

Tsjah, waar Buried me echt positief verraste, was the Last Exorcism toch een lichte teleurstelling.

Het begin is echter behoorlijk leuk, je leert op een heel rustige manier kennis maken met de hoofdrolspeler en vooral zijn droge en humoristische voorkomen is echt behoorlijk geniaal. Dit levert vaak een behoorlijke lach op, net als zijn 'nep' exorcism praktijken.
Erg fijn personage dat de trage intro flink doet vergeten.

Dan heb ik de meest positieve punten ook wel gehad, ondanks dat iedereen wel overtuigend overkomt(net zoals het bezeten meisje) miste ik toch een bepaald gevoel van spanning. Op de momenten dat je verwacht dat het lekker losgaat eindigt het met vooral met een sof. De momenten an sich zijn kort en hevig, alleen is vooral de korte duur erg teleurstellend en wordt de spanning te snel weer afgebouwd.

Ondanks de spanningsopbouw die de regisseur wel aardig weet op te bouwen eindigt de film erg abrubt. Waar wilt de film ook heen met het einde. De boel blijkt toch behoorlijk spiritueel te zijn en de dorpsbewoners zijn opeens ook allemaal lid van een sekte of zo en zitten ze opeens allemaal in een soort van duivels complot. Dit bederft toch redelijk de sfeer die tot dan wordt opgebouwd en de kant waarmee de film wilt opgaan. Toch jammer, want het levert toch een soort van Blair Witch achtig spannend momentje op het einde, wat veel te abrubt afloopt en me niet met een tevreden gevoel achter liet. Juist omdat het allemaal net wat minder is uitgewerkt.

2,5*

Edgar Wright weet soms een bijzonder hypnotische film af te leveren. De score en soundtrack is fantastisch en die fantastische visuele pracht en de vloeiende overgangen tussen visioenen en realiteit die hij op het scherm tovert wist mij van begin tot eind te boeien. Hetzelfde geldt voor het verhaal, want bij al die audiovisuele pracht hoort ook een verhaal dat je hoort te intrigeren. En het mysterie wordt goed opgebouwd en weet je interesse te wekken. McKenzie zelf is ook perfect als muurbloempje die zich langzaam weet te ontpoppen als een zelfverzekerde vrouw door haar visioenen, maar tegelijkertijd ook enorm psychotisch wordt wanneer het in de visioenen ook minder gaat.
De fantastische soundtrack Downtown, gezongen door de betoverende Anya Taylor-Joy zelf, komt tot uiting in een zeer mooie scene waarin haar talenten tot uiting komen. Het doet mij vooral iets extra's omdat ik enorme 'This Is the girl' vibes uit Mulholland Drive kreeg bij deze scene. Ik was vanaf dit moment verkocht.
Ook al vond ik het middenstuk zelf het tempo uit de film halen en was de paniek van Ellie in de bibliotheek wel iets too much, die had daar nooit weg kunnen komen. Maar ook overtuigt het hybride horrorelement in de film met die figuren die haar stalken niet honderd procent.
Maar het eindigt wel ietwat op een andere manier dan ik zou hebben verwacht en daar ook in weet te verrassen. Het is misschien ook de symboliek van de film. De jaren 60 hebben iets mystieks, maar langzamerhand brokkelt dat af en krijg je uiteindelijk dat Sandie is geknakt in het verleden en in een rauwe realiteit leeft. Het heeft iets tragisch. Een meisje dat met hoop en dromen iets probeert te verwezenlijken, maar eigenlijk in een nachtmerrie verandert.. Hmm Mulholland Drive again?

Ik blijf nog even lekker dagdromen bij Last Night In Soho. Een film die ik ongetwijfeld nog vaker ga kijken. Het lijkt haast wel alsof Edgar Wright geen slechte films kan maken. Hij voelt zich tot nu toe in alle genres die hij heeft bewandeld wel thuis, al moet hij niet vol op horror gaan inzetten.

4,0*

Behoorlijk oppervlakkige avonturen/romantiek film die op het gebied van actie en avontuur prima scoort, maar wat betreft de romantiek en de karakter uitdiepingen ver onder de maat is. Wat dat betreft past deze film ook prima in het straatje van de vele films die Mann heeft gemaakt. Cinematografisch behoorlijk, maar voor de rest stelt het niet heel veel voor(ook omdat Day-Lewis niet overtuigt als indiaan).

Krappe 3*

Bogdanovich weet aan the Last Picture Show een mooi nostalgisch beeld, maar tegelijkertijd ook een desolaat gevoel van een typisch Amerikaans stadje en diens inwoners te schetsen. Het is fijn om een aantal grote namen in zo'n jonge rol te zien, maar ondanks dat ze het allemaal naar behoren doen kan ik niet zeggen dat het verhaal heel goed in elkaar zit.

Het springt te veel van de hak op de tak en sommige mensen zijn (ondanks hun prachtige uiterlijk) totaal niet uit te staan(Shepherd) door de manier van schrijven. Wat voor mij het belangrijkste is van dit soort coming of age films, het identificeren met de personages, mis ik hier compleet bij iedereen.

2,5*

Ik ben mezelf de laatste tijd wat in Japan aan het verdiepen met literatuur. Uiteraard hoort er ook een filmpje bij. Hoewel ik The Last Samurai al eens heb gezien is dit toch al een jaar of tien geleden. De tijd vliegt.

Hetzelfde geldt ook voor deze film. Het is best een langzame en lange film. Toch weet Zwick een heerlijk geromantiseerd beeld van het leven in het 19e eeuwse Japan te schetsen, waarin de laatste stuiptrekkingen van het feodale Bakufu bewind met de Shoguns aan het roer zichtbaar zijn. Wellicht wordt het iets te over geromantiseerd, maar de film geeft een heldere en realistische blik over hoe het leven in die tijd in Japan moet zijn geweest.

Er wordt verder een behoorlijk Hollywoodsausje over de film heen gegooid met Tom Cruise in de hoofdrol en een plot dat af en toe wel heel erg zoetsappig is.

Gelukkig weet de film niet te dweperig te worden hierin en wordt er een goede balans gevonden tussen het harde geweld en de Hollywood invloeden. En het is natuurlijk ook fijn dat de Japanners gewoon Japans praten en niet enkel Engels spreken.

Misschien geen meesterwerk, maar als je sentiment in combinatie met een interessant historisch tijdperk leuk vindt, zit je met the Last Samurai gebakken.

3,5*

Leuke film, alleen niet echt heel bijzonder. Daarvoor zijn ze allemaal net even te onnozel soms.

Wel is het een echte one-woman show hier. Fiorentina is erg charmant, overtuigend en een bitch tegelijk. Ze weet zich goed raad met de rol. Berg is ook leuk als onnozele boer en Pullman zie ik eigenlijk nooit slecht acteren.

Het verhaal is niet bijster bijzonder voor mij, het weet ondanks de leuke soundtrack niet echt een bepaalde spanning bij me op te wekken. Het voelde soms ook meer aan als een luchtige komedie, wel geslaagd op die paar komische aspecten.

Verder hangt het verhaal meer van toeval aan elkaar dan dat het echt logisch is en vraagt ook wel heel erg veel inlevingsvermogen, beetje ongeloofwaardig. Vraag me overigens wel af wat Berg's punt is waardoor hij Fiorentino op het einde kon pakken, dat werd niet meer echt uitgelegd.

3*

Dit zijn nou films die ik prima kan behappen. Er verdwijnt een vrouw voor de ogen van iedereens neus en je bent gewoon extreem benieuwd naar wat er gebeurt. De ene gebeurtenis volgt de ander in een rap tempo op zodat je gelijk goed in het verhaal komt. Ik vind het ook fijn dat het allemaal lang mysterieus blijft en je niet na 10 minuten de hele prut al doorhebt en je obligaat nog een uur lang naar een film zit te kijken waarvan je het hele verloop al kent. Dus erg fijn dat je lang in het duister wordt gehouden en stapje voor stapje in de zoektocht met Butler meegaat. Al krijg je nooit het gevoel dat er echt iets heel groots speelt.

Dat het einde verder niet heel bijzonder is eigenlijk ook wat bij de film past. Voordeel is dat de film nooit pretendeert om een groot complotthema te hebben, maar jammer is misschien ook wel dat de film nergens echt bijzonder weet te worden en een mysterieus uitgangspunt je nooit op het puntje van je stoel weet te krijgen van nieuwsgierigheid. Het blijven allemaal een stel hilbillies en meer ook niet.

3,0*

Hmmm ben het toch wel redelijk eens met de Veronicagids, de rol van Cyrus is zo af en toe sympathiek. Echter is ze heel vaak ook gewoon te vervelend voor woorden en ontbreekt het haar aan enige vorm van inlevingsvermogen. Dat is toch iets waar ik doorheen moest komen, vooral het eerste half uur. Wat volgt is een extreem zoet uur, Cyrus ontmoet het perfecte vriendje, zo perfect dat ik er van moet kotsen. De beste jongen werkt, is vrijwilliger bij een soort van dolfinarium, is romantisch, heeft rijke ouders en hij gaat naar een goede universiteit.

Overigens zijn alle personages ook wel weer erg typisch en zitten er te geforceerde vriendschappen in de film die ook weer niet goed worden uitgewerkt. Zo werkt bijvoorbeeld dat hele zijplotje met die Braze voor geen meter, barslecht uitgewerkt en bevat ook geen enkele diepgang.

Om tegenwicht aan dit soort overvloed aan zoete momenten te bieden worden er "traumatische" ervaringen in de film gestopt. De broer van Will, Mikey is overleden, wat zorgt voor een nare sfeer in zijn gezin. Iets wat overigens verder totaal niet wordt uitgewerkt in de film. Waarom stop je zoiets dan in een film? Om even te laten zien dat ook de perfecte jongen het niet altijd makkelijk heeft? Laat het maar weg wat mij betreft.
Ook lijdt de vader van Ronnie(een goede rol van Kinnear) lijdt opeens aan kanker, iets wat een hype lijkt te zijn in films. Gooi er een ziekte in en je hebt de tranen automatisch al vloeien. Het werkte bij mij averechts.

Teveel zoetigheid wat afgewisseld wordt met extreem harde situaties. Dit mixt heel slecht en zorgt ook voor een wisselvallig product.
Toch behoorlijk jammer, want je ziet wel dat het met zorg, aandacht en vooral ook kwaliteit is gemaakt. Daarom is het ook jammer dat het verhaal alle kanten op gaat, geen goede lijn vast kan houden en teveel zijplotjes bevat die er totaal niet toe doen voor het hoofdverhaal.

2*

Lekkere vlotte actiefilm met onze actieheld Arnie, die weer met een aantal one-liners mag strooien. Eigenlijk een must bij een Arnie film, want hij is bijna de enige op de wereld die hiermee weg kan komen.
Voor de rest een strak verhaal, dat je met een korrel zout mag nemen. Veel actie, veel geknal en vooral ook veel bloed. Richting het einde verliest de film mij een beetje, maar moet zeggen dat ik de car chase in het maïsveld wel aardig vond. Ik vind alleen de bad-guy niet zo bijzonder, die was zoals voorspeld natuurlijk geen partij voor onze actieheld

Leuke comeback. Nergens echt uitmuntend, maar the Last Stand doet wat het moet doen en dat is lekker vermaken.

3,0*

Qua humor is het allemaal niet heel bijzonder en het verhaal heeft ook niet veel om het lijf. Maar wanneer 4 van deze acteerkanonnen bij elkaar gegooid worden kan het onmogelijk een slechte film worden. De film geeft je vooral een warm gevoel door de sympathieke uitstraling en dan wil ik best vergeten dat ik eigenlijk meer had verwacht van de film op het gebied van humor.

3,0*

Prettig en sfeervolle Dracula verfilming die geen enkel manier uit de bocht vliegt. Alles zit degelijk in elkaar, maar kent daardoor niet echt hoogtepunten. Al wordt er met het bloed het een en ander geprobeerd. En er zit natuurlijk geen echt dieptepunt in. Enige wat ik zelf zou hebben gedaan is bij het eerste moment van daglicht dat het duidelijk is waar ze mee te maken hebben ik de sloepen had gepakt en toedeloetie en de groetie had gezegd. Nu deed de kok dit ook savonds, wat natuurlijk het slechtste was vanwege Dracula. Dit soort dingen verpesten toch wel de film, of had die sloepen daar nooit geplaatst. Nu zit je bij elke domme discussie wel 10 andere beslissingen te bedekken die beter waren.

Behoorlijk goede sfeerzetting, redelijk acteerwerk en een goede soundtrack.

Helaas kon het verhaal me niet de hele tijd boeien, al kwam dat ook omdat ik met anderen keek(dus sneller afgeleid). Wel zitten er lekker bloederige stukjes in en eindigt de film ook lekker stijlvol in dat zwembad.

Voorlopig 3 sterren, maar moet hem nog wel een keer herkijken, maar dan in m'n eentje.

Op voorhand keek ik niet bepaald uit naar deze film in de line up van het PAC festival, maar gelukkig zit ik er soms ook naast.

A Late Quartet is een fraaie film die gedragen wordt door de ervaren cast. Stuk voor stuk weten zij te overtuigen en zorgen zij er eigenhandig voor dat zelfs een leek op het gebied van orkestmuziek gefascineerd naar de film kan kijken.

Dit komt mede door de nadruk die Zilberman legt op de onderlinge relaties en de gevolgen/effecten die dit leven met zich mee brengt.

Soms gaat Zilberman een beetje over de schreef en vallen de luchtige elementen een beetje uit de toon met de rest van de film. De film kan het gelukkig hebben, want met de sfeervolle vioolmuziek en de prachtige winterse beelden van New York en een fantastische cast is het toch smullen geblazen.

3,5*

Mooi ervaring in de bios gehad.

Law Abiding Citizen is duidelijk niet een standaardwerkje, er zit veel actie, humor en geweld in de film.
Alles wordt perfect gemixt, vond zelf de scene in de rechtzaal GE-WEL-DIG. Hoe Butler die rechter voor schut zette, heerlijk grappig en eigenlijk ook bedroevend tegelijk omdat het Amerikaanse systeem zoveel fouten vertoond. Butler legt dit op een keiharde, politiek incorrecte manier bloot op tafel.

Dan kom ik gelijk ook al bij het positiefste punt van de film aan, Gerard Butler. Wat is deze man veelzijdig zeg, van een stoere Oorlogsheld in 300 en een charismatische womanizer in The Ugly truth tot aan een geniale gek in Law Abiding Citizen.
Deze man is echt geniaal en kan naar mijn mening alle genres wel aan. Denk toch wel 1 van de revelaties van de afgelopen paar jaar.

Dit aangevuld met een zeer degelijke Jamie Foxx maakt de film ook heel erg sympathiek en menselijk.

Wat ik vooral sterk vond aan deze film is het feit dat je sympathie voor beide personages krijgt. Ik kon beide situaties volkomen begrijpen, dat is toch een punt wat niet in alle films goed naar voren komt. Hier wel, het levert dus geen irritaties op.

Verder wordt het visueel prachtige geweld(de telefoon scene schrok de halve zaal zich een hoedje) met geweldige dialogen tussen Butler en Foxx.

Het enige wat helaas aan het voor de rest sterkte script een beetje schortte was het feit dat Butler blijkbaar wel tunnels kon graven naar alle cellen in een gevangenis, maar niemand die ook maar iets heeft gehoord of gezien. Daarbij komt ook nog is dat er niet eens 1 camera bij een geniale gek(Butler) in de cel wordt geplaatst en dat maakt het toch een beetje jammer aan het einde. Het feit dat de o zo slimme Butler in de eindstreek van Foxx trapt is natuurlijk ook erg simplistisch.

Jammer, als dit iets anders was geweest had de film een legendarisch niveau gehaald, nu blijft er echt een hele sterke en goed doordachte actie/drama/thriller over met een ietwat zwakkere laatste 10 minuutjes.


4*