Meningen

Deze donderdagavond gezien in de Must-See te Breda.

Samen met The Expendables DE film, waar ik dit jaar het meeste naar uit keek.

Machete, gebaseerd op de faketrailer van Grindhouse, waar Rodriquez al bewees dat hij zeer goed het exploitatiegenre weet neer te zetten.

De film geeft precies wat ik er van verwachtte:

coole karakters, gave gestilleerde actiescene's, leuke dialogen en mooie vrouwen.

Trejo is geen geweldige acteur, zelfs met de simpelste oneliner lijkt hij nog moeite te hebben. Dat lijkt Rodriquez zich ook gerealiseerd te hebben en daarom heeft hij hem dan ook zo min mogelijk tekst gegeven, het zijn de andere acteurs die het qua acteren moeten doen. Trejo weet dit vervolgens met zijn ultra coolheid voor het grootste deel te compenseren.

Fahey, in de meest belangrijke andere rol, acteert daar en tegen zeer goed. Ik vind hem een van de meest onderschatte acteurs en het is dan ook zeer terecht dat hij eindelijk met deze rol waardering oogst.

Alba en Rodriquez zijn vooral eyecandy, maar zeker die laatste weet nog zeer veel van haar rol te maken. Wat een moordwijf!

Lohan is feitelijk alleen maar lekker, de eerlijkheid gebied wel te bekennen dat ze ook een zeer kleine, ondankbare rol heeft.

De Niro is vermakelijk, maar voor een acteur van zijn status, niet echt zeer opmerkelijk bezig, maar dat is hij eigenlijk al in geen jaren meer.

Wat het verhaal betreft, had het wat mij betreft wel wat vlotter gekund, zo komt de rol van Don Johnson vrij overbodig over en ook het hele nevenverhaal over het Mexicaanse verzet had van mij niet gehoeven.

Ik had het leuker gevonden als het puur een wraakverhaal was geweest over alleen Machete -samen met evt zijn broer- tegen de schurken en niet al die andere karakters er ook nog bij.

Toch heeft de film mij ruim anderhalf uur genoeg weten te vermaken en zitten er een aantal zeer goede en originele actiescene's bij, waarvan de ontsnapping uit het ziekenhuis met alternatief voor touw (meer veraden verpest die scene volledig) zonder twijfel de beste is.

Tenslotte dan nog even over de aanwezigheid van Steven Seagal als de grote schurk in deze film. Ik ben geen Seagal fan, maar ik vond hem in deze rol zeer goed bezig en de eindconfrontatie was zowel spannend en fascinerend als hilarisch. Erg cool!

Zeker een aanrader!

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze film laatst aangeschaft, nadat ik hem in de bioscoop had overgeslagen na alle slechte recenties. Zo zie je maar weer: altijd van je eigen mening uitgaan, want ik vond hem boven verwachting leuk! Heb mij een aantal keren echt suf zitten lachen om alle onzin, spektakel en absurde gebeurtenissen die Rodriquez ons voorschotelt.

Kan niet zeggen dat deze nou zo veel slechter is als deel1. Sterker nog: daar vond ik nog al wat vervelende personnages in zitten, oa Don Johnson en een niet bijster gemotiveerde De Niro.

Vooral de aanwezigheid bij dit deel van Demian Bichir als Mendez vond ik echt hilarisch. Toen hij uit het verhaal was vond ik het ook meteen wat minder worden.

Ook de seksscène, die je alleen zgn. in 3-D kunt bekijken was hilarisch. Benieuwd of er daadwerkelijk domoren in de bioscoopzaal waren, die gingen klagen dat ze aan het begin niet zo'n brilletje uitgereikt hadden gekregen. Hahahaha!!

Verder een blik open met lekkere dames als Amber Heart, Sofía Vergara, Vanessa Hudgens, Alexa PenaVega en een terugkerende Michelle Rodriguez op herhaling, zorgt voor een prettige kijkervaring.

Verhaal werd tegen het einde steeds maffer en beloofd ons min of meer met deel 3 een kruising tussen Star Wars en Moonraker (laten die nou net tot mijn persoonlijke favorieten behoren).

Tuurlijk zijn er ook wel wat minpuntjes:

*Hoofdrolspeler Trejo kan nog steeds voor geen hout acteren en dat probeert Rodriquez angstvallig te verbergen door zoveel mogelijk de andere acteurs het woord te laten doen.

*Veel van de grappen en oneliners zijn een herhaling en/of afgeleide van die uit deel1,

*waardoor je sommige dingen al ver van te voren aan zag komen en zoals gewoonlijk met deze regisseur propt hij veel te veel ideeën tegelijk in zijn script, dat daarom hier en daar wat rommelig overkomt.

Edoch: er was genoeg vermaak om deze film nog vaker te willen bekijken en sowieso een film, waarin Lady Gaga als een enorm lekker wijf overkomt, kan geen slechte film zijn.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze film stond lange tijd nummero uno op mijn lijstje nog te bekijken films.
Veel goeds over gehoord, maar heb nog nooit gemerkt dat hij op TV werd uitgezonden, waarschijnlijk stond ie dan onder de Spaanse titel aangekondigd?
Goed, van de zomer aangeschaft en tijdje terug bekeken.

Gemengde gevoelens over deze film:
aan de ene kant was het een zeer intrigerend verhaal, Wat is er voor de duivel aan de hand? Al kijkend kun je niet precies je vinger er op leggen, maar er klopt van alles niet. Je wordt er als kijker bijna net zo argwanend en paranoide van als het hoofdkarakter zelf.
Ik zag zelf dan ook de plotwending pas vlak voordat het uit de doeken gedaan werd aan komen en dat vind ik altijd een sterk gegeven van een script (eigenlijk pas wanneer die serveerster niet daar blijkt te werken begon het te dagen).

Toch ook wat minpuntjes: op sommige momenten is het wat te traag, saai zou je zelfs kunnen opperen en hoewel Bale te prijzen is voor zijn fysieke gesteldheid, vond ik zijn spel soms toch minder dan ik van te voren -door alle lofuitingen her en der- gedacht had (goed, maar niet buitengewoon).

Maar zoals gezegd:
je zo inleven en gigantisch vermageren voor een rol in een film is prijzenswaardig te noemen. Daarvoor alle respect.

Niet helemaal de klassieker, die ik gedacht had, maar gewoon goed!

Een magere acht, nou voor uit: vier sterren.

Deze vanochtend wezen kijken.

Een twee uur durend actiespektakel, zoals je het maar zelden tegenkomt. De ene waanzinnige scene volgt de andere snel op, met buitenissige karakters, gave en soms absurdistische voertuigen en alles met een keiharde cynische ondertoon.

Het begint al meteen heel hectisch en spannend in de eerste tien minuten met een achtervolging te voet, om vervolgens de rest van de film 1 lange, spectaculaire autoachtervolging te krijgen.

Feitelijk herhaalt Miller zijn huzarenstuk van zijn eigen meer dan dertig jaar oude The Road Warrior, die hij nu zelf qua spektakel voorbij streeft.

Toch ook wel een "maar": hoofdrolspeler Hardy is als Mad Max lang niet zo charismatisch als "oer"- Max Mel Gibson.

De eerlijkheid gebied wel meteen er bij te vermelden, dat de hele Max rol in deze nieuwe film, ook bij lange aan niet zo centraal staat als in de oude trilogie. Daar had Gibson in diezelfde Road Warrior misschien ook niet meer dan een regel of twintig tekst, maar hij was er wel het centrale karakter, waar de hele film om draaide.

Dat is nu niet meer het geval. Nu is het verhaal vooral gefocust op het Furiosa karakter, gespeeld door Theron, zij is echt de hele film kick-ass, terwijl Hardy, hoewel hij wel in alle actie meedeelt, toch vooral de tweede viool speelt en dat is ergens toch wel een beetje jammer.

De actie zelf wordt fantastisch in beeld gebracht, met zo min mogelijk computereffecten, maar vol echte achtervolgingen, stunts en explosies. Erg indrukwekkend. Hoeveel stuntmannen zijn hier wel niet voor in gehuurd?

De muziek van Junkie XL is erg doeltreffend en past perfect bij de actie op het scherm, maar lijkt me minder geschikt om als louter score muziek thuis te beluisteren. Hoorde ik daar trouwens telkens stukjes klassieke Verdi er tussen gesampeld?

Kortom: erg vermakelijk en een feest voor de actiefan.

Nou vooruit, een acht, ofwel vier sterren.

Aardige en slimme western remake van The seven samurai. Valt me op dat velen hier bij deze en The great escape roepen dat het een sterrencast is, maar vergeten dan even dat bijna alle acteurs toen nog niet echt doorgebroken waren. De rest was nog vrij onbekend.

Bij deze film was bv alleen Brenner al heel beroemd en McQueen was de snel opkomende ster en tussen hun twee bestond tijdens de opnames dan ook de nodige wrevel, voornamenlijk van Brenners kant, die zich zelf de beroemde ster vond.

Eigenlijk, wanneer je even de nu bekende sterrencast vergeet en ook de wereldberoemde muziek even niet meetelt, stelt de feitelijke film niet zo heel veel voor, het is niet slecht, maar door de veel hardere en meer realistisch ogende Leone westerns en films als The Wild Bunch toch iets wat achterhaald en gedateerd.

Leuk om af en toe te zien, maar geen meesterwerk.

3 sterren!

Deze maar weer eens bekeken.

Deze prent is zowel een persiflage op het schrijversbestaan als op de James Bondfilms en op beiden vlakken zeer geslaagd.

Een van de leukste komische Belmondo films uit de jaren '70,

waarbij hij zichzelf totaal niet serieus neemt.

Leuke bijrol ook van Bisset, wat is er eigenlijk van deze mooie actrice de laatste twintig jaar geworden?

Erg vermakelijke film.

Een dikke acht, ofwel 4 sterren.

Dit vervolg op Dirty Harry mist een beetje de vaart en vlotte regie van Don Siegel, maar in vergelijking met de volgende delen nog altijd zeer stijlvol en stukken beter.

Minpuntje is wel dat de film wel heel lang doet over een feitelijk vrij simpel verhaaltje (criminelen worden door een geheime elite eenheid van het politiecorps zelf vermoord..

Verder zou je de film ook hypocriet kunnen noemen, daar Harry zich nu plotseling aan de wet houdt en het op neemt tegen ultrarechtse radicalen in het politiecorps, terwijl hij in deel 1 zelf als zodanig bestempeld werd, ook in de kritieken op die film.

Weer de nodige oneliners, maar niet zo leuk als in het origineel.

You're a good man, Briggs and a good man always knows his limitations.

4 sterren.

Vandaag gekocht en bekeken.

Deze heeft nog niet echt de typische kenmerken van wat we onder een Sam Peckinpahfilm verstaan.

Die zou hij pas echt met The Wild Bunch beginnen, oa de zo bekende montage en actie in slomotion beelden.

Eigenlijk is de film een vrij traditionele Hollywood western, waarin uiteraard de Indianen de slechterikken zijn en had het een John Wayne film kunnen zijn (en dat bedoel ik niet possitief!) en had door ieder wie geregisseerd kunnen zijn.

Heston speelt goed en we komen al veel acteurs tegen, die ook in andere films van dezelfde regisseur zitten.

Voor mij persoonlijk een behoorlijke tegenvaller, redelijk langdradig ook.

3 sterren.

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan zien.

Gekozen voor 3-D, daar we anders nog bijna een uur hadden moeten wachten.

Naar deze film keek ik al maanden uit, daar Maleficent altijd 1 van mijn favoriete Disney karakters is geweest.

Jolie is werkelijk fantastisch! Wow! Wat is ze goed! Ze lijkt geboren voor deze rol en zet haar dan ook perfect neer!

Ze is zowel duister als liefdevol, kwaadaardig als warm en innemend.

En wat ziet ze er goed en super sexy uit! Wow!

De film zelf is vol verbeeldingskracht, zeker het begin doet je denken midden in Droomvlucht te zijn belandt.

Werkelijk fantastische SFX en computereffecten. Kan eigenlijk niet beter.

Zoals gezegd: Jolie is echt zeer goed, maar helaas zijn de andere acteurs over het algemeen stukken minder.

Zo vond ik de 2 kinderen in het begin niet heel overtuigend, maar vooral de veel meer ervaren Copley was erg matig als de nieuwe koning en leek erg miscast te zijn.

Doornroosje (aka Aurora) wordt dan wel weer zeer sprankelend en innemend neergezet door Fanning.

Het verhaal zelf werd vlot verteld, hoewel ik het, ongeveer in het midden, even wat minder vond worden en het wat stil leek te vallen.

Eigenlijke verhaal (min de aftiteling) duurt amper negentig minuten, maar hoefde voor mij niet langer te duren. Eindelijk weer een grote blockbuster, die niet zoals tegenwoordig gebruikelijk lijkt te zijn, tweeënhalf uur hoeft te duren.

Misschien geen super film in alle facetten van het woord, maar zo mooi gemaakt en met een fantastische hoofdrolspeelster, dat ik gewoon uitkom op een dikke acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen donderdag gaan zien in 3D.

De film uit 2014 was een aardige variatie op het al oude en bekende Doornroosje sprookje, maar die film schreeuwde niet bepaald om een vervolg en deze nieuwe film voelt daardoor voornamelijk ietwat overbodig aan.

Jolie ziet er nog steeds fantastisch uit als het titelkarakter, maar heeft stukken minder te doen, ook het hele nevenverhaaltje, dat ze deel uit maakt van een bijzondere elfensoort vond ik er met de haren bij gesleept en lijkt alleen maar een reden te zijn om in de finale twee groepen tegen elkaar te kunnen laten strijden.

Pheiffer als schurk is goed, maar zit er -op de finale na- teleurstellend weinig in, het is eigenlijk meer een veredelde bijrol.

Verder mooi gemaakt, goede SFX, maar over het algemeen niet boeiend genoeg en vrij overbodig.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze -na jaren niet meer gezien te hebben- pas weer bekeken.

Dit vervolg op het kassucces Schatjes werd destijds lauw ontvangen, ook ik heb de film jarenlang onderschat.

Onterecht, want ipv in de val te trappen om een exacte copie te fabriceren van het origineel weet Van Hemert er een originele draai aan te geven:

ditmaal zijn het niet de kinderen vs de ouders, maar ontstaat er een W.O. III loopgravenoorlog tussen de ouders onderling!

Dit wordt op een leuke, hilarische manier uitgewerkt met een fantastische Geerd de Jong, die hier werkelijk van het doek knalt. Wat een moordwijf!

Roosen, die ik normaal spuuglelijk en uiterst irritant vind komt hier zelfs aantrekkelijk en sympathiek over. De magie van film zullen we maar zeggen!

Ten op zichte van deel 1 zit er wel een stevige continuiteitsfout in dit vervolg, want beide kinderen blijken hier plotseling van haarkleur gewisseld te hebben.

Verder net als de vorige film is het einde niet al te sterk. Alsof alle ideeen op waren en er snel een einde aan gebreid moest worden.

Zeker net zo leuk als het origineel.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze gisteravond bekeken.

Schijnt 1 van de grootste kassuccesen van 2008 te zijn.

Aardige, maar niet geweldige musical op gebouwd rond een twintigtal Abba liedjes.

Wat meteen opvatl is dat de bekende koppen bijna allen niet over veel zangtalent bezitten en louter om hun beroemde status te zijn gecast.

Streep acteert dat ze kan zingen en komt er bijna als enige vrij goed mee weg.

Echter Bronsnan, Collin Firth en Stellan Skarsgard kunnen voor geen meter zingen. Vooral bij Brosnan wordt dit al snel pijnlijk duidelijk en werkt behoorlijk op de lachspieren.

Aardige kijkvoer voor het hele gezin, maar geen hoogvlieger en voor het gebodene verhaal ietswat te lang. Zo lijkt er aan de finale maar geen einde te komen.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze net gezien.

Film komt vrij traag op gang en zit tegen het saaie aan.

De art direction, het kleurengebruik en de muziek zijn allen van zeer hoog niveau, de actiescene's zien er bijzonder gestilleerd uit,

echter is het verhaal niet erg bijzonder en alleen de laatste drie kwartier wordt het met wat meer vaart en spanning verteld.

Zeker niet de kwaliteit van Hero van dezelfde regisseur.

Wel een goede voldoende.

Een dikke zes, ofwel 3 sterren.

Deze gisteren middag in Antwerpen gaan zien.

Tja, gemengde gevoelens over deze film, terwijl het begin dit jaar toch 1 van de films was waar ik het meeste naar uit keek.

De eerste echte trailer deed mij al niet veel en had daarna niet veel hoop meer dat dit goed ging worden.

Toch viel de film mij wel mee, gelukkig wist Ritchie zich nog voor het grootste gedeelte in te houden en kregen we niet twee uur lang snel gemonteerde beelden en splitscreen geintjes (maar het laatste half uur moesten we er toch aan geloven).

Behalve de titel en de twee hoofdkarakters had de film niet gek veel meer te maken met de originele Tv serie. Ik zat nu voornamelijk naar twee figuren te kijken, die elkaar voortdurend de loef zaten af te steken en probeerden slimmer dan de ander te zijn. Eigenlijk deed dit mij veel meer denken aan een serie als The Persuaders met Tony Curtis en Roger Moore. Ook het kibbelen en smiechtige opmerkingen naar elkaar maken, tijdens b.v. een inbraak, ken ik vooral van die serie en totaal niet van U.N.C.L.E.

Is dit heel erg? Nee, want kan nog leuk zijn, alleen bij alle mooie plaatjes, aantrekkelijke dames en prachtige, stijlvolle jaren '60 look miste ik een bepaalde urgentie.

Men moet op jacht naar een wetenschapper, die mogelijk een atoombom heeft gemaakt en wat krijgen we te zien? Cocktailparties en mooie plaatjes van o.a. Rome.

Dit heeft als gevolg dat het allemaal wel heel lang lijkt te duren, voordat er daadwerkelijk iets gebeurd. Na 90 minuten had ik het idee dat ik al drie uur naar een film zat te staren, waarbij de term style over substance wel heel erg van het doek schreeuwde!

Cavill en Hammer zaten goed in hun rol; de eerste was echt goed als Solo, de ander iets minder, vooral ook omdat ik Kuryakin mij niet herinner als een krachtpatser, meer als een techneut, maar op zich was er tussen de twee wel een bepaalde chemie, die werkte. De dames maakten stukken minder indruk. Ook had ik wel een wat sterkere hoofdschurk gewild.

Uiteindelijk is het best een aardige film geworden, maar het is er niet eentje, waarbij ik nu al uitkijk naar een mogelijk vervolg, laat staan een hele serie aan films, want daarvoor boeide het gewoon niet genoeg.

Een zesje, ofwel drie sterren.

PS: Op de aftiteling zag ik nog het originele theme van Jerry Goldsmith vermeld staan, maar ik had het tijdens het kijken van de film nergens herkent...

Deze een week of wat geleden weer eens bekeken.

Erg sfeervolle avonturenfilm naar het verhaal van Alexandre Dumas met oude jeugdheld Chamberlain in bekende dubbelrol en dat doet hij als vanouds erg goed. Hij leek geboren voor dit genre!

Hij wordt hierin bij gestaan door een behoorlijke sterrencast, met behalve Jourdan (Gigi, Octopussy) en McGoohan (Danger Man aka Secret Agent, The Prisoner) als vileine schurk, verder rollen van Ian Holm en Ralph Richardson.

Voor een TV verfilming uit de jaren '70 is dit een zeer goede en weelderig geproduceerde film, die het bronmateriaal behoorlijk trouw is gebleven. Misschien had er wat meer nog van avontuur en degen gekletter in kunnen zitten, de actie die er in zit, komt wat houterig over, maar zeker niet slecht.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze gisteren in Metropolis Antwerpen gaan zien. Voor de 2-D versie gekozen.

Als blockbuster zeer geslaagde spektakelfilm. Misschien was de proloog iets wat te lang, maar dat was op zich niet echt vervelend. Wie meer diepgang wil moet maar een Ingmar Bergman film op zetten.

De "beruchte" flashbacks waren niet storend, eigenlijk waren het er maar twee lange en een paar korte, die op de juiste momenten in het verhaal zaten (bv wanneer Superman bij het graf van zijn pleegvader staat) en gaven een aardige kijk hoe zijn leven als kind en tiener op aarde er uit heeft gezien.

De actie scènes waren goed, spectaculair, maar misten wel voor mij (als niet-expert) de Snyder touch (dus geen typische vertraagde en daarna versnelde actie) en leek het allemaal wat meer op standaardactie, die je in zoveel andere films ook al kunt zien, maar.... eerlijk is eerlijk... het laatste ca half uur was wel zeer spectaculair.

De optredens van de bekende cast waren over het algemeen goed tot zeer goed (zelfs Costner wist mij een keertje niet te irriteren!), hoewel ik persoonlijk Terence Stamp als Zod in de oorspronkelijke films van Donner stukken beter vond. Die had weliswaar niet zulke goede SFX en minder manschappen tot zijn beschikking, maar verslaat Shannon met gemak op charisma en coolheid!

Verder vond ik Adams eigenlijk een veel te lief karakter tonen om de bijdehante Lane te vertolken, maar om haar dan vervolgens -met de haren er bij te slepen- in de finale en haar compleet -out of caracter- met een laser gun badguys te laten dood schieten, was helemaal te gek voor woorden.

Al bij al een lekkere spectaculaire blockbuster, niets meer en niets minder!
Een acht, ofwel vier sterren.

Deze film stond al een hele tijd op mijn lijstje van films die ik nog moest gaan zien en vorig weekend deze dan eindelijk gaan huren.

Het eerste gedeelte vond ik erg goed:
er wordt flink de tijd genomen om de relatie tussen de oudere, sombere en geharde bodyguard en het meisje, wat hij moet beschermen,langzaam op te bouwen
en wanneer ze dan toch ontvoerd wordt slaan de stoppen bij hem door!

Tot zo ver het goede nieuws!
Maar daarna wordt voor mij de film behoorlijk verpest:
het wordt steeds meer een simpele wraakfilm a la Death Wish zoveel met Charles Bronson en de mooi filmerij en vooral de ongeloofelijke nerveuze en slechte montage kwam me al snel de strot uit hangen. Dit lijkt per film gewoon erger te worden bij Tony Scott, echt balen.

Er wordt goed in geacteerd en het einde was ook redelijk origineel ipv een goed, gezellig Hollywood einde, dus toch nog 2,5 ster, maar er had zo veel meer in gezeten! Zonde!

Geniale film en vertolking van Carrey.

Wat ik zo goed vind is dat je compleet vergeet dat je naar Jim Carrey zit te kijken, maar dat je echt op gaat in het verhaal en de persoon van Kaufman.

De film is ongewoon, anarchistisch en onvoorspelbaar net als Kaufman zelf.

Je wordt voortdurend op het verkeerde been gezet en iedere keer voel je je feitelijk weer voor de gek gehouden.

Onder het mom van: maar dat willen de mensen toch? haalt hij de meest krankzinnige dingen uit, waar feitelijk hij alleen de humor van kan in zien (en wij als kijker, als je er tenminste in mee kunt en wilt gaan).

Het enige kleine minpuntje, vind ik, dat DeVitto niet gewoon zich zelf speelt (bij Taxi), maar een ander karakter, dat vind ik eigenlijk vreemd, om dat de rest van de originele cast wel zich zelf speelt, maar dit is zo onbelangrijk verder, voor de film op zich, dat hij daar niet slechter van wordt.

De beste van Carrey tot nu toe!

5 sterren.

Deze pas ook bekeken.

Aardig goede misdaadthriller, hoewel niet zo bijzonder als soms wel beweerd wordt.
Op zich is het plot niet veel beter dan de gemiddelde Inspecteur Morse aflevering (die op zich ook halve speelfilms waren).
Mikael en Lisbeth zijn een ongewoon, maar uiterst goed gevonden duo, deze combinatie blijkt het sterkste van de hele film.
Behoorlijke spanning, hier en daar een niet zo prettige scene (verkrachtingsscene vond ik zeer naar om te zien) en een redelijk goede climax.

In de Hollywoodremake schijnt Daniel Craig de hoofdrol te gaan spelen.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

ik heb deze afgelopen maandag aangeschaft en inmiddels bekeken.

Deze had ik in geen jaren meer gezien, als tiener vond ik er niet veel aan (ik wilde Moore als koene held zien), maar ik moet zeggen dat het als behoorlijk sinistere, beetje bovennatuurlijke thriller ijzersterk is.

Er zit een bepaalde onderhuidse spanning in, niet eens zo zeer door wat je ziet, maar meer door de steeds groter wordende verwarring en ontheeming van de hoofdpersoon.

Goed en vakkundig gemaakte Engelse horror, nog eens zonder de gebruikelijke gore en goedkope effecten.

4 sterren!

Connerys beste rol was natuurlijk James Bond, de standaard voor allen die volgden!

Maar dit is inderdaad een fantastische (in alle betekenissen van het woord) avonturenfilm!

Zoals ze vandaag de dag niet meer gemaakt worden, dus zonder al die nerveuze camerawendingen en snelle montages (vaak om het zwakke script te verdoezelen), maar met goede acteurs die heerlijke karakters neer zetten.

Regiseur John Huston liep al jaren rond met het idee om dit verhaal naar een boek van Rudyard Kipling (schrijver van oa het Jungle Book) te verfilmen.

Oorspronkelijk zou hij het dan ook geregiseerd hebben in de jaren '50 met niemand minder dan Clark Gable en Humphrey Bogart en een volgende poging in de jaren '60 met Richard Burton en Peter O'Toole, maar Connery en Caine zijn zeker geen mindere keus!

Wat mij betreft: 4 sterren!

Hier vanmiddag de Zweedse dvd van zitten kijken.

Gemiddelde TV-film met acteurs in hun nadagen, met verhaaltje over misdaagschrijver, die belaagd wordt door jarengeleden schijnbaar in brand omgekomen gevangene, die identiteit aan neemt van schurk uit boeken van schrijver.

Moore doet het aardig, hoewel redelijk op automatische piloot.

McDowell zou niet mistaan als Bondschurk, maar zit helaas al jaren in middelmatige producties en is nog maar schim van uit zijn hoogtijddagen ten tijden van A Clockwork Orange en Caligua.

Alleen voor Moore fans.

Een zes, ofwel drie sterren.

Ik vind the man with the golden gun een typisch voorbeeld van het feest der gemiste kansen!

Het gegeven dat de Britse Geheime Dienst een gouden kogel ontvangt met daar in 007 gegraveerd als teken dat Bond het volgende doelwit is van Scaramanga, de duurste en gevaarlijkste huurmoordenaar ter wereld wordt totaal niet goed uit gewerkt.

Christopher Lee is een fantastische schurk maar regiseur Hammilton riep voortdurend tegen Moore en Lee dat ze het toch vooral luchtig moesten houden! Over spanning ondermijnen gesproken!

Hammilton heeft zowiezo na Goldfinger geen echt goede film meer gemaakt. Zijn 3 Bondfilms uit de jaren 70 behooren tot de minste en meest oppervlakkige uit de hele serie.

En moeten wij geloven dat de gevaarlijkste huurmoordenaar ter wereld zich oefent in een lunaparkachtige schietbaan? Wel erg kinderachtig!

De film werd na het succes van Live and let die snel in elkaar gestoken waardoor het allemaal ook veel goedkoper oogt dan de andere Bondfilms en het heeft op de korte autostunt na geen enkele memorabele scene.

Componist John Barry had slecht een week de tijd om de gehele soundtrack te componeren en op te nemen maar dit is toch een van de weinige echt goede punten van deze film.

De scenes tussen Moore en Lee zijn wel erg goed.

Wat mij betreft: 2,5 ster.

De eerste keer dat ik deze film zag was een jaar of 15 geleden op de BBC, viel me toen ontzettend tegen, maar toen ik hem een jaar later weer zag vond ik hem een eens fantastisch en dat ben ik altijd blijven vinden.

Het is natuurlijk wel een typische Mannfilm uit de jaren 80.

Eigenlijk net als hoe hij Miami Vice maakte, dus met veel nadruk op de vormgeving, koudaandoende bijna steriel uitziende apartementen, typisch voor hem kleurgebruik en alles begeleid door hardklinkende popmuziek, die regelmatig conversatie's en gedachtengang vervangt.

Je moet hier van houden, zoals je ook van MVice houdt of niet houdt en eigenlijk is deze film dan ook niet met Red Dragon te vergelijken omdat de filmstijl zo van elkaar verschilt, maar persoonlijk vind ik deze beter!

Zo wie zo vind ik inderdaad Petersen stukken geloofwaardiger dan Norton die niet op zijn plaats leek.

Wat mij betreft: 4 sterren!

Deze net zitten te kijken via de mooi geproduceerde Blue Underground dvd.
Erg interessante en sfeervolle Spaghetti western.

Hoofdrolspeler is goed gecast en heeft zeker charisma, maar niet van het supersterrenniveau als een Nero, Gemma, of Eastwood, maar doet meer aan een jonge Chuck Norris denken ten tijden van films als Good men wear black, Forced Vengeance en The Octagon.

Steiner is een goede schurk, met een rotkop, waar je meteen een hekel aan krijgt, maar schijnt in werkelijkheid een aardige, vrij timide man te zijn.

Deze films valt onder de wraakwesterns en weet eigenlijk alle clichés van het genre af te strepen, incl. held die in het midden van de film door schurk en handlangers gevangen wordt genomen, in elkaar geslagen en voor half dood achtergelaten, waarna held zich -met hulp van een derde- weer weet op te knappen en tenslotte genadeloos huis komt houden. Vaste koek sinds het toonaangevende A fistfull of dollars.

Zeker een aanrader, met helaas wat al te overdreven muzikale score van de gebroeders De Angelis, die echter bij menig Bud Spencer film wel de juiste snaar wisten te raken.

Een acht, ofwel 4 sterren.

Rauwe typische Franse politiefilm met Belmondo nog steeds ok, helaas wat weinig vd gebruikelijke actiecapriolen, hoewel de autoachtervolging zeer veel goed maakt!

Echt: zo zie je het tegenwoordig met al die nep computertruuks niet meer! Nee, dit is nog van de echte onvervalste blikschade categorie!

Ook de lekkere knokparij in het cafetaria (die je al van mijlen ver ziet aankomen, heerlijk!!) mag er wezen!!

Goede muziek van Morricone, is daar de cd ergens van te vinden, nog nooit gezien, helaas!!

3,5 ster!

In deze costuumfilm doet Belmondo op de automatische piloot Cartouche nog eens over, maar het is allemaal wel een stuk minder.

Amusante film, die echter nergens echt geweldig wordt en met een wel zeer abrupt einde.

Zo zit je nog volop in de strijd en zo wordt er wel een heel gemakzuchtig einde aan gefabriceerd.

Een magere zes, ofwel drie sterren.

Deze laatst weer eens opgezet na jaren niet meer bekeken te hebben, maar zo tegen het eind van het jaar, wanneer ik mijn inmiddels traditionele avonturenfilm cyclus houd, had ik wel zin om 'm weer eens van stal te halen.

Op papier is dit een klassieker, maar wel één die toch stukken minder indruk maakt als bijvoorbeeld een "Scaramouche", laat staan dat hij het niveau van "The Adventures of Robin Hood" haalt.

Toch heeft het in beginsel alles om wél in dit rijtje thuis te horen: een klassieke, ietwat geheimzinnige, gemaskerde held, filmster Power in de hoofdrol en favoriet Rathbone als de badguy!

Echter voor een film over Zorro komt het titelkarakter er toch vrij bekaaid van af, in de tweede helft van de film is Power zelfs geheel niet meer te zien in zijn Zorro outfit en dat is eeuwig zonde. Wellicht dat men vond dat een ster als hij niet de helft van de tijd onherkenbaar achter een masker rond moest lopen, omdat men dan net zo goed een onbekend b-acteurtje had kunnen casten, maar jammer is het wel.

Verder wordt er ook helemaal geen echte opbouw of uitleg gegeven dat het karakter van Don Vega besluit om zich als Zorro te gaan vermommen. Plotseling is hij het gewoon en ook is er niet echt een goede, spannende opbouw naar het schermgevecht tussen hem en Rathbone, zoals je dat als kijker wel hebt tussen diezelfde Rathbone en Flynn in de eerder genoemde Robin Hood verfilming, waar je als kijker die hele film als het ware naar dat eind duel toe leeft, met als gevolg dat het schermgevecht bij deze Zorro film je als kijker ook veel minder doet en het stukken minder indruk maakt.

De bijrollen worden aardig tot goed ingevuld, decors en muzikale score zijn sfeervol.

Alles bij elkaar is dit een redelijk leuke, amusante avonturenfilm, maar er had veel en veel meer ingezeten.

Een dikke zes, ofwel 3 sterren.

Deze van de week op blu ray ontvangen en gisteren avond bekeken.

Film kwam regelmatig begin jaren '80 op Tv, maar daarna nooit meer gezien.

Goede, sfeervolle, actievolle, typisch jaren '70 misdaadtriller met drie sterren uit die tijd in de hoofdrol.

Quinn zet een goede, ietwat in werk en leven teleurgestelde geheim agent annex hoofd van in Parijs gevestigde D.E.A. bureau neer en zit achter zich als zakenman uitgevende, maar handelend in drugs, Franse gangster Mason aan,

maar... het is Caine, die als charmante Jetset achtige hitman absoluut de show steelt. Zijn scenes zijn dan ook voornamelijk het attractiefste van de film.

Film heeft een ontzettend vlot tempo, met knappe, snel achtereenvolgende scènes, die de vaart er in houden, waardoor in korte tijd heel veel gebeurt en wordt verteld, zodat ondanks de relatieve korte speelduur, je toch het gevoel krijgt naar een veel langere film te heb zitten kijken.

Een aantal goede actie scènes en sfeervolle muziek van Roy Budd maken het af.

Let ook op de autoachtervolging tussen Caine en dochter schurk, die overduidelijk model stond voor gelijksoortige scene in Mission Impossible 2. inclusief langs elkaar ronddraaiende auto's op smalle bergwegen.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen middag in Antwerpen gaan zien om vriendin een plezier te doen.

Film is zowel een ietwat laat, maar direct vervolg, als wel een soort van reboot, op het beroemde origineel uit de jaren '60 en helaas ook net zo oubollig.

Blunt is een goede opvolgster voor Andrews, al was die laatste net nog wat tuttiger en excentrieker, wat toch wel bij de rol hoort, maar Blunt komt een heel eind en weet met haar voortreffelijke spel veel goed te maken.

Rest van cast weet stukken minder indruk te maken, alhoewel Whishaw altijd wel goed is en de korte, maar a-typische rol van Streep ook wel geinig was. Let ook op gastrol van, mede hoofdrolspeler uit het origineel, Dick Van Dyke, tegen het eind van de film.

De film bleek een musical te zijn en dat had ik kunnen weten, gezien het origineel, maar het was decennia geleden dat ik die nog eens zag en die stond mij ook niet helemaal meer voor ogen, dus het was toch even een verassing, toen de vele liedjes zich vlak achterelkaar kwamen melden. Dat was toch wel doorbijten, daar ze niet bepaald tot de meest modernen konden worden gerekend.

Film was behoorlijk fragmentarisch en verhaaltje leek daardoor van hak op tak te springen. Sowieso duurde de film met zijn 130 minuten ook weer veel en veel te lang.

Vriendin vond het leuk en er waren veel gezinnen en vrouwen in het publiek, die na afloop blij de zaal uitliepen, dus wie ben ik om de film geheel af te gaan breken?

Een milde zes, ofwel drie sterren.