Meningen

Deze gisteren bekeken nadat ik hem ruim twintig jaar geleden ooit op een vrijdagavond op de Belg had zitten kijken.
Film was nog niets van zijn glans verloren en boeide van begin tot eind.

Hoewel als hoofdrolspeler aangeduid en de hele film om zijn personage draait, is feitelijke aanwezigheid van Montand in deze film relatief klein (misschien tien minuten) te noemen.
Trintignant zet sterke en uitermate cool vertolkte rol neer als onderzoeksrechter.

Enig minpuntje vond ik persoonlijk dat de scene, waarbij iedere keer de hoofdverantwoordelijken afdruipen nadat ze te horen hebben gekregen wat de eis tegen hun zal zijn, iets te veel een komische noot wordt gekozen, wat ik niet bij de rest van de film vond passen.

Sterke, nergens gedateerde, politieke thriller.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze inmiddels al weer een aantal keer bekeken.
Dit is de versie waar fans al jaren op zaten te wachten en naar vroegen bij de filmmaatschappij, die na jaren toegaf en Snyder toestemming gaf om zijn versie te mogen afmaken.
Het eindresultaat is de moeite waard en overtreft iedere verwachting. Deze versie is in alles beter en dus superieur aan de Josh Whedon versie, die destijds in de bioscoop draaide: grootser, duisterder, meeslepender, betere karakterontwikkeling, een waar epos, waarbij ook nog alles er mooier en indrukwekkender uit ziet: de schurk, die nu een veel betere motivatie kent en zelfs Cavills Superman is stukken cooler in zijn zwarte Supermanpak en alle flauwe scenes zijn verdwenen.

Het belangrijkste verschil is echter dat de tot dan toe onderbelichte twee leden van de Justice League, de Flash en vooral Cyborg, nu veel meer schermtijd krijgen en daardoor meer achtergrond krijgen en volwaardige karakters worden en veel meer deel uitmaken van het team. Dit is echt een heel groot verschil met de bioscoop versie en zeker een waardevolle toevoeging.

Is dan alles perfect? Dát nu ook niet: soms gaat Snyder te lang door, of is het net erover (denk hierbij bijvoorbeeld aan het begin met het gezang van de plaatselijke bevolking, wanneer Aquaman in het water is verdwenen) en tegen het eind krijgt Snyder last van Peter Jackson neigingen, want ook hij weet maar niet van stoppen. Feitelijk is het verhaal al afgelopen, maar de film gaat nog minstens een kwartier door, incl. de overbodige introductie van nog een nieuwe superheld en een zo mogelijk nog verwarrendere droom scène, die meer vragen oproept, dan er ook maar één beantwoord, zo wordt er gesuggereerd dat Superman de kwade kant heeft gekozen en hierbij Aquaman gedood zou hebben, ook is Wonder Woman nergens meer te bekennen en -omdat Snyder per se een scene met hem wilde draaien, maakt de Joker nu ook deel uit van de groep, maar Leto bakt er nog steeds niet veel van en is vooral erg irritant.

Uiteindelijk is deze versie het wachten waard gebleken, maar had het misschien hier en daar wat korter gekund.

Erg goed en een persoonlijke favoriet. Een negen, ofwel 4,5 ster.

Ik heb hier net ongeloofelijk hard om moeten lachen!

Dank voor het grappige verhaal!

Wat de film zelf betreft: die vond ik echt bagger! Het is misschien cult, het is misschien vol diepere lagen, maar ik vond er echt totaal niks aan, saai, langdradig en volledig absurd!

Dit was in de tijd dat Connery als kaskraker sterk van zijn sokkel was gevallen en hij de ene na de andere flop afleverde. Geen wonder dat het idee om terug te keren als Bond toch steeds aantrekkelijker voor hem leek te worden. NSNA in 1983 was feitelijk de eerste echte hit die hij sinds lange tijd weer zou krijgen.

Dit is een van mijn favoriete films, die je dan ooit als tiener op TV hebt gezien en die achteraf eigenlijk niet eens super goed zijn, maar waar je toch wat mee hebt.

Vind de muziek juist wel goed, van de zelfde makers als de muziek bij de meesten Bud Spencer en Terence Hill films, heb zelfs de cd er van.

en eh Alain Delon te weinig charisma voor Zorro?????

Tja, en Freddie Krueger is zeker een te lieve man om in horrorfilms mee te doen?

Eindelijk gisteren dan Zwartboek gezien!

Ik vond hem goed, maar niet super.

De film vond ik vaak iets te snel gaan (wat wel als voordeel heeft dat hij nooit ergens saai wordt):
zo zie je bv Rachel met verdriet en in angst en de scene er op is ze vrolijk aan het zingen. Vond ook dat ze door de laatste maanden vd oorlog heen vlogen.

Had ook soms moeite met alle namen te onthouden en dan dacht ik regelmatig: Over wie hebben ze het nu eigenlijk?

Ik weet ook niet zeker of die ene man (waar het boek van was) gespeeld door Dolf de Vries, nu wel of niet fout was en waarom ie dat boek eigenlijk precies bij gehouden had. Waren zijn redenen rechtschapen of niet? Waarschijnlijk wel, gezien hoe het met hem afloopt.

Goede rollen van Clarice, Hoffman, De Lint en De Vries.
De Mol vond ik onbedoeld grappig (en niet echt overtuigend).

Feitelijk vertelt Verhoeven niet echt iets nieuws t.o.v Soldaat van Oranje,
weliswaar ging dat over de Engelandvaarders en deze film over een Joodse onderduikster, die in het verzet verzeild raakt, maar ook nu gaat het weer over opoffering en vooral over veraad en wordt alles te veel als een spannend jongensboek verteld.

Goed, boeiend, spannend, soms aangrijpend, maar niet echt meteen een instantklassieker.

4 sterren.