Meningen

Deze van de week opgenomen van Discovery Channel en vanmiddag bekeken.

Aardige, vlotte docu over de Meester zelf, maar nergens werkelijk opmerkelijk.

Leuk genoeg om te blijven kijken en hem waarschijnlijk op video te bewaren, maar ook vrij oppervlakkig en met veelal geinterviewden, waar ik zo mijn vraagtekens bij zet, of die ook maar iets zinnig te zeggen hebben. Zo zien we oa Mickey Rourke en zelfs Ed O'Neill aka Al Bundy hun zegje doen (overigens best knap dat die laatste de zwarte band heeft gehaald, maar dat maakt hem nog geen Bruce Lee expert).

Verder veel korte fragmenten uit alle vijf zijn beroemde martial arts films, maar ik had liever daar voor in de plaats meer authentieke archiefbeelden en foto's van Bruce gezien. Die filmbeelden kan ik wel dromen.

Is het dan helemaal slecht? Nee, het is altijd boeiend/leuk om mensen als Dan Inosanto, Bob Wall en Bruce vrouw Linda over hem te horen praten. Opmerkelijk dat Inosanto het na al die jaren nog steeds zichtbaar moeilijk heeft wanneer hij het over het overleiden van zijn goede vriend heeft.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Deze afgelopen week opgenomen en gisteren bekeken.

Behoorlijke tegenvaller deze film.

Had er veel meer van verwacht.

Idee is nochthans erg goed, maar uiteindelijke resultaat vrij zwak.

Eerste gedeelte met hond en prachtige beelden van verlaten N.Y. was nog het beste, maar ook daarbij lag saaiheid al snel op de loer.

Tweede gedeelte is stukken spannender en spectaculairder, maar voor een onvervalste blockbuster veelste veel doorsnee en gewoon niet goed genoeg.

Einde is een sof van jewelste.

Waar heb je nou anderhalf tot twee uur naar zitten kijken?

Smith is op zich goed, maar wordt wat mij betreft van het scherm gespeeld door de hond!

In het origineel had je Heston, dat is toch even net iets anders dan de Fresh Prince.

Uiteindelijk is deze film gewoon niet goed genoeg en dat geldt zeker ook voor script en special effects.

Absoluut geen aanrader.

Een vier, ofwel 2 sterren.

Deze gisteren in Antwerpen gaan zien.

Ik hoorde al eens de vergelijking met Underworld en Van Helsing, nu niet bepaald de beste films ooit gemaakt, maar wanneer je dat niveau zelfs bij lange aan niet haalt, weet je ongeveer wat je met "I, Frankenstein" voor film in huis hebt.

Eigenlijk is het een heel simpel concept: je pakt een bekend personage wat zijn waarde al, zowel in literatuur als in films, bewezen heeft en je maakt er een lompe actiefilm van in de stijl die momenteel in is.

Veel verder dan het idee " we maken een soortgelijke Underworld film, maar dan ietsje anders!" is het dan ook niet geworden.

Ook het feit dat er nauwelijks echte mensen in voor komen maakt het er niet geloofwaardiger op. Hele gebouwen worden vernield en gesloopt tijdens gevechten, maar geen mens, die er kennelijk naar kraait of zelfs maar in de buurt aanwezig lijkt te zijn.

De SFX's zijn van geweldig mooi tot afschuwelijk neppe make-up van de demonen.

Eckhart is op zich aardig goed in de hoofdrol, hoewel hij natuurlijk nergens meer op het oorspronkelijke monster lijkt, wat Karloff 80 jaar geleden iconisch en nog altijd onnavolgbaar heeft neergezet.

Nighy herhaalt feitelijk zijn rol uit Underworld (het verschil tussen zijn acteren als oppervampier en opper demon is vrij klein te noemen) en is behoorlijk automatische piloot-achtig bezig.

Ik had de film ook veel grootschaliger verwacht en zich voor het grootste gedeelte afspelend in vroegere tijden, helaas zit je al na de intro vrij snel in het heden.

De gevechten zijn ook vrij zoutloos en totaal niet origineel te noemen, lijken -met te weinig variatie- allemaal als tweedruppels water op elkaar, nergens is er ook maar 1 scene, die je werkelijk bij blijft, laat staan dat er sprake is van een instant-klassieker.

Alles bij elkaar is dit een film, die best vermaakt, maar die voor een meer kritische kijker niet veel nieuws -laat staan ook maar iets interessants- zal bieden.

Een mager zesje, ofwel 3 sterren.

Deze net maar weer eens gekeken.

Beviel me nu voor de tweede keer stukken beter.

Aardige, redelijk originele SF-film, waarbij essentieele levensvragen gesteld worden, dit alles overgoten in een lekker smooth en glad getrokken sausje.

Kijkt hierdoor makkelijk en vlot weg.

Kritiek is er natuurlijk ook:

de special effects komen te overduidelijk uit de computer, zeker de robots en de afschuwelijk lelijke autoachtervolging in de tunnel. Dit zou voor een grote blockbusterfilm toch wel mooier hebben gemogen.

Smith is goed en is een relaxt acteur om naar te kijken.

Verassend goede en spannende actie-/sf-thriller.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen vrijdag zitten kijken.

Hij viel mij wat tegen. Had er meer van verwacht.

Op zich is de film zeker interessant, maar het feit dat men het allemaal fictief laat zijn -het is duidelijk gebaseerd op de Kennedy moord, maar het lijkt zich nu eerder in Frankrijk af te spelen, hoewel ook dat nergens echt wordt genoemd- en je als kijker ook niet echt duidelijk wordt of het merendeel verzonnen is en uit het hoofd van de scenario schrijvers komt, of dat het werkelijk zo is gebeurd, maakt het allemaal wat onduidelijk en minder urgent.

Verder vond ik de film ook niet voor de volle honderd procent boeiend. Zo wordt er bv veelte lang stil gestaan bij een experiment wat Montand bij woont, over hoe ver iemand wil gaan in naam van de wetenschap om een voor hem onbekend iemand te straffen bij ieder fout antwoord wat wordt gegeven.

Op zich interessante materie, maar dit duurde ongeveer een kwartier en was ten opzichte van de rest van het verhaal niet belangrijk genoeg om zoveel van de filmtijd te rechtvaardigen.

De acteerprestaties zijn goed, Montand zet een zeer sterke rol neer en ook de andere acteurs spelen zeer naturel en overtuigend.

De score is van Morricone en het moet mij toch van het hart dat er wel schandalig weinig gebruik van wordt gemaakt. In een film van twee uur hoor je misschien maar alles bij elkaar zo'n twintig minuten (in vaak ingekorte en plots afgebroken fragmenten) van deze geweldige score, die op cd alleen al de veertig minuten haalt.

Film eindigde vrij abrupt en mij achterlatend met een aardige kater.

Misschien over een tijdje nog eens een herkansing, maar de teleurstelling is nu te groot hier een voldoende aan te kunnen geven.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze net bekeken.

Aardige ouderwetse avonturenfilm met helaas belabberde special effects, wat het toch een beetje verknalde.

Verder heeft hoofdrolspeler te weinig charisma om de film in zijn geheel te dragen.

Ook script had wel wat origineler gekunt, nu kreeg je toch vooral veel dingen te zien die je al kende uit andere (betere) films.

Toch best een aardige poging en als geheel leuk genoeg om te blijven kijken.

Een ruime voldoende, ofwel 3,5 ster.

Deze vanmiddag bij de MM-meeting gezien, dus er zullen straks nog wel een boel meer recenties gaan komen.

Tja, moeilijk deze film:

Ik vond hem bij vlagen wel leuk en iig was het goed geacteerd, maar een echt geweldige film vond ik het niet.

Farrell vind ik feitelijk nooit echt geweldig (op hooguit Phone Booth na).

De aanwezigheid in het laatste gedeelte van Fiennes maakte nog veel goed. Behoorlijk fuckin' hilarisch was ie, om in de taal van de film te blijven.

De achtervolging was zelfs nog even spannend ook.

Het is niet een film die ik anderen direct aan zou raden te gaan zien.

Ik geef hem een vijf, ofwel 2,5 ster

Destijds in de bioscoop gaan zien met een vriend en toen viel het wat tegen (hij viel in slaap en ik had last vd warmte), maar naderhand via de TV en dvd de film vaker gezien en hem steeds beter gaan vinden.

De rol van Clint is erg goed, i.t.t. zijn rollen in bv de dollartrilogie en de Dirty Harry films is zijn karakter dit maal niet onfeilbaar vol zelfvertrouwen, maar is het iemand met gevoel en die ook fouten maakt.

De rol van Malkovich is zelfs nog stukken beter en ook erg geloofwaardig: het zou zo maar kunnen dat er zo'n psycho rond loopt met het plan de Amerikaanse president te vermoorden.

De spanning wordt steeds meer opgevoerd en het einde is nog behoorlijk verassend.

Klasse: vier sterren!

Toen ik deze film ooit voor het eerst op de TV zag ben ik letterlijk vd bank af gerold vh lachen!

Ik vond hem zo melig en absurd dat ik er onbedaarlijk van moest lachen! Uiteraard er na was ie nooit meer zo leuk als die eerste keer!

Remake lijkt me helemaal niks, vooral ook omdat Michael Douglas totaal niet geschikt is voor comedy.

3 sterren!

Deze afgelopen middag in Antwerpen gaan zien.

Beetje een tegenvaller dit. Natuurlijk best vermakelijk, maar van te voren kreten als "Meesterwerk" en "Beste film ooit" kon ie natuurlijk -zeer voorspelbaar- nooit waar maken.

De film begint erg rommelig, je hebt als kijker zeker een kwartier nodig om in het verhaal te komen en daarna -alle special effects ten spijt- blijkt het feitelijk toch maar een zeer mager verhaaltje te zijn, incl de vele cliche's.

Zoals praktisch alle films van regisseur Nolan lijkt de film slechts op 1 gimmick/origineel idee te teren. Dat was al zo met "Memento" en dat is nu ook weer het geval met het binnendringen van iemands dromen, om daar een gedachte in te kunnen planten.

Dit wordt vervolgens ontzettend cliche-matig uitgewerkt, hoewel men dit dmv zeer indrukwekkende effects probeert te verdoezelen. Vond de film ook hier en daar behoorlijk saai worden, heb ook een aantal keren gekeken hoe laat het was en hoe lang het ongeveer nog zou gaan duren.

Grootste manco van Nolan is, zoals gewoonlijk bij hem, dat hij een film aflevert, die wel het verstand enigszins aanspreekt, maar die je emotioneel totaal koud laat.

Ik kan begrijpen dat mensen dit allemaal fantastisch vinden, maar mij deed het niet veel.

Halverwege de film dacht ik: Waar zit ik nu eigenlijk naar te kijken? Wat een ongeloofelijke flauwekul is dit allemaal!

Ik vond sowieso dat uiteindelijk met heel het idee, van dromen en gedachten beinvloeden, niet genoeg gedaan werd. Er had veel meer in gezeten.
Het leek er nu meer op dat voor Nolan een droom gelijk stond aan een reden om weer een spectaculaire actiescene aan de film te kunnen toevoegen. Een gemiddelde Nightmare on Elmstreetfilm bevat betere droomscene's dan deze peperdure film.

Een echte Mindfuck vond ik het ook niet.
Dan kun je beter naar Shutter Island kijken. Scorsese is natuurlijk ook een veel begaafder regisseur, als deze Nolan.

Kortom: de hype is weer veel groter dan het uiteindelijke resultaat.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Ik vond het op zich wel interessant om een keer gezien te hebben en volgens mij klopte het meeste ook wel.

Opmerkelijk dat iemand, met het tonen van wat dia's en grafieken, ruim anderhalf uur kan boeien. Gore weet het dan ook vrij goed te verwoorden en te brengen voor een doorsnee publiek.

Eigenlijk is alles -iig hier in Nederland- al wel lang bekend en over het algemeen was het dan ook veel open deuren in trappen.

Meest verbijsterende is dan ook dat deze film vooral in Amerika zo veel ogen zou geopend hebben onder de bevolking.....?!

Wat ik storend vond is dat hij toch wel door liet schemeren dat wanneer zijn partij, met hem in het bijzonder, de verkiezingen had gewonnen, dan wel de juiste beslissingen waren genomen. Behoorlijke propoganda.

Verder werd ook tussen door even snel opgemerkt dat het broeikaseffect, oa door de juiste aangenomen wetten in de VS, door minder schadelijke stoffen te gebruiken, opgelost was.

Oja??? Is dat OPGELOST????? Volgens mij bijlange aan niet!!

Omdat het me toch wel redelijk wist te boeien en ik ben blijven kijken, ondanks de iritante reclameblokken (ok er was ook niks rond die tijd om naar te gaan zappen),

geef ik hem een zeven, ofwel een 3,5 ster.

Belmondo schmiert, liegt en overdrijft de hele film lang enorm, kortom:

hij is hier in zijn element!

Verhaaltje is pure onzin en niet serieus te nemen, maar dat hoeft gelukkig ook niet.

Bujold heeft op papier de tweede hoofdrol, maar speelt duidelijk zoals iedereen de tweede viool.

Het draait hier volledig om Belmondo, die verder weer veel van de bekende gezichten om zich heen heeft verzameld, allen in dienst om hem zo veel mogelijk te laten schitteren.

Geinig, maar nergens echt bijzonder.

Een voldoende, maar niet heel veel meer. Drie sterren.

Erg leuke animatiefilm.

Een soort van kruissing tussen een superheldenfilm en -wanneer je let op de geheime basis van de schurk op een ver geheimzinnig eiland- een James Bondfilm.
Het hoofd-idee dat Superhelden al jaren verboden zijn en dat die zich onder de gewone mensen bevinden en anoniem een leven proberen op te bouwen, lijkt van de Watchmen-comic te zijn "geleend". Vooral gezien het feit dat die er al jaren eerder was. Ook het gegeven dat een van hen de boosdoener blijkt te zijn komt sterk overeen en was dan ook niet een verassing te noemen.

Daar houdt de overeenkomst overigens dan wel meteen bij op.
De uitwerking was natuurlijk compleet anders.

Waar Watchmen zeer grimmig als bijna een filmnoir wordt neergezet, is deze animatiefilm zeer kleurrijk, luchtig en vrolijk, met veel grappen, die wat mij betreft zeer geslaagd waren. Het wordt zelfs een aantal keren echt spannend.

De animatie is zeer goed gedaan, ook vooral de achtergronden komen zeer mooi uit de verf.

Film kijkt verder zeer lekker weg, wordt vlot geserveerd en is uiterst vermakelijk.
Zeer sterk!
Een negen, ofwel 4,5 ster!

Deze twee weken geleden in Antwerpen wezen kijken.

Eerste deel was al niet bijster geweldig, maar na twintig jaar verwacht je toch een iets betere film, dan dit vervolg, waar ze nu mee aan zijn komen zetten.

Dom, lomp, doch spectaculaire en vermakelijke actieblockbuster, die louter zonder er bij na te denken geconsumeerd dient te worden.

Verhaal is nauwelijks aanwezig en gegeven van "pratende bol" is tenenkrommend slecht bedachte gimmick en wel een hele makkelijke manier van schrijven. Erg slecht!

Acteurs overtuigen niet echt en Goldblum is duidelijk op de automatische piloot, hoewel nog vermakelijk. Alleen Bill Pullman als voormalige Amerikaanse president weet nog van relatief kleine rol wat te maken.

SFX zijn over het algemeen top en spectaculair te noemen.

Genoeg vermaak, maar nergens echt goed.

Een mager zesje, ofwel 3 sterren.

Deze inmiddels al weer een paar keer bekeken op een Engelse 4K en blu ray.

De opening is goed en aan een jong ogende Ford was ik na een halve minuut al gewend en viel het niet meer op, echter de actie des te meer, want eigenlijk die hele scene van een minuut of twintig leek uit de computer te komen, niets van de actie leek namelijk echt te zijn. Dat in tegenstelling tot vroeger waarbij praktisch alles met echte stuntlui werd gedaan. Beetje zonde dit!

Rest van film is leuk en zat gelukkig weer vol avontuur en de nodige waaghalzerij, maar duurt feitelijk natuurlijk met ruim 150 minuten weer veelte lang. De actie zit wel snor, al wordt de tuk tuk achtervolging duidelijk versneld afgespeeld en zagen we dat al beter in de Bondfilm Octopussy (John Glen, 1983).

Ford is nog steeds verassend goed als actieheld ondanks zijn leeftijd, Waller-Bridges kan er mee door, maar zit wel tegen het irritante aan. Wilsons rol is hip, maar vrij overbodig voor het verhaal en wordt zeer abrupt er uit geschreven. Aanwezigheid van Rhys-Davies is leuk, maar net toen ik dacht dat oude tijden weer herleefden, was hij al weer verdwenen (om helemaal op het eind samen met Allen nog even op te duiken).

Wat de schurken betreft zit je met Mikkelsen altijd goed, al is zijn rol misschien toch net niet iconisch genoeg. Aanwezigheid van Nederlandse krachtpatser Richters is vooral voor ons Nederlanders leuk, helaas wordt ook hij te makkelijk uit het verhaal geschreven. Ik had er meer van verwacht.

Uiteindelijk is dit een zeer acceptabel vervolg en slot op de fameuze Indiana Jones films geworden, al weet hij het niveau van de originele trilogy niet te evenaren, maar dat viel ook niet te verwachten.

Voor nu een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Tja, net terug thuis. Heb hem dus gezien....
Het was niet druk, reservering was dus ook niet nodig geweest, behalve mijn vriendin en ik waren er nog zo'n 10 mensen. We waren zelfs de eersten in de zaal.

Dan de film zelf:
Het eerste gedeelte was het Indy gevoel totaal afwezig. Zelfs Ford kwam onwennig over en het leek meer dat hij Indy stond te spelen, dan dat hij hem was. Om nog maar te zwijgen van de belachelijke atoombomscene.

Op een of andere manier paste de 50's setting ook niet bij een Jonesfilm. Pas wanneer hij met zijn jonge sidekick naar Peru afreist en vooral wanneer ze onder de grond door die gangen en spelonken afdalen begint het ergens op te lijken, maar dan zijn we al wel een half uur bezig.

Toch haalt deze aflevering nergens het niveau van de eerste drie. Sterker nog: erg veel beter dan al die surrogaat-Indy's van de afgelopen 20 jaar, als National Treasure, The Mummy, Tomb Raider etc wordt het niet.

Niet dat de eerste Indyfilms nu zo briljant waren, ook die hebben zo hun fouten en gebreken (Raiders heeft te veel ingestudeerd lijkende actie- en knokscene's, DOOM was soms wat langdradig en Crusade iets te lollig), maar die hebben nog steeds een bepaalde chemistry, die ik bij deze Chrystal Skull niet echt terug vond.

Ook het acteerwerk vond ik ondermaats:
Ford ging nog, hoewel er weinig van de flair over was, John Hurt was de hele film aan het smieren, maar vooral Karen Allen viel me zwaar tegen. Veel meer dan een constante Eo-smile op haar gezicht wist ze verder niet te bewerkstellen en waarom droeg ze nu plotseling blauwe lenzen?
Shia verbaasde me dan weer possitief. Ik vreesde van te voren het ergste, maar hij deed het zeker niet gek. Zijn scene's samen met Ford waren meestal dan ook wel ok, soms zelfs goed en/ of grappig.

Goed, het verhaal op zich toen het eindelijk wat begon te worden, wordt natuurlijk door de aliens naar het absurde getrokken.
Zelfs daar had ik nog wel in mee kunnen gaan tot dat je op het einde dan echt nog even de alien te zien krijgt en zijn ruimteschip opstijgt, dan is voor mij wel de maat van wat ik kan en wil accepteren bij een avonturenfilm bereikt. Het leek alsof Spielberg hier nog even Close Encounters over wilde doen. Slecht!

Ook de muziek van John Williams vond ik een stuk minder dan bij de vorige films. Beetje automatische pilootwerk, niet echt opvallend goed.

Oja, ik zag nog even in de vooravond op Veronica een special met interviews, waar bij Spielberg beweerde dat bij de eerste film Ford te oud was en dat hij van meet af aan eigenlijk Jones had gewild met de leeftijd zoals Ford nu was. Jaaa, daaaag! Wat een gelul! Dan had ie in 1981 echt wel een veel ouder iemand gekozen. Dat soort van promotiepraat is wel erg doorzichtig.

Eindconclusie:
de film is niet meer dan aardig,
zwakke momenten worden afgewisseld met wel aardig tot redelijk goede momenten en leuke actiescene's, maar nergens haalt hij het niveau van vroeger. Ook niet een film die ik nu snel nog een keer wil gaan zien. Ik wacht wel tot rond de Kerst de dvd uit komt.

Jammer, maar het is niet anders.

3,5 ster

Deze ooit in London gezien, samen met mijn vader. We hebben toen zeker een leuke avond gehad.

Vind deze beter dat Doom, met gelukkig weer wat meer vaart en typische Indy-momenten en actiescene's, maar haalt het niet bij Raiders.

Echter wat ik altijd wel een beetje storend aan dit deel vind is de zogenaamde lolligheid. Vooral het karakter van Elliot, die in Raiders en ook nog aan het begin van Crusade heel serieus werd neergezet, wordt gaander weg het verhaal steeds dommer en moet duidelijk als komische noot functioneren, wat ik vrij misplaatst vind.

De wisselwerking tussen Connery en Ford is dan weer wel erg goed. Ondanks het niet echt hele grote leeftijdsverschil geloof je echt dat ze vader en zoon zijn.

4 sterren!

Heb deze altijd de minste gevonden (van de drie originelen). Hij begint heel goed, vol vaart en een aantal echte mazzel-momenten volgen elkaar rap op. Ook wanneer ze in het dorp aankomen voel je dat het avontuur en het mysterie om de hoek op de loer liggen.
Een van de spannendste momenten vind ik wanneer Indy in de tempel de stenen gaat pakken, waarbij je de spanning voelt: ieder moment kunnen er bewakers verschijnen.
Helaas komt meteen er na een hele tijd een vrij langdradig tussenstuk. Pas met de achtervolging via de mijnwagonnetjes krijgt de film weer letterlijk en figuurlijk zijn vaart terug.
Maar ook dit iets mindere deel uit de reeks blijft een kleurrijke avonturenfilm.
3,5 ster.

Deze pas geleden aangeschaft en bekeken.

Stukken beter dan tweede film en misschien zelfs wel spannender als origineel.

Brynner neemt de rol van Sabata over van Lee van Cleef en -hoewel Van Cleef niet doen vergetend- is hij zeer overtuigend en draagt de film met gemak. Feitelijk heeft deze film niet zo heel veel meer met het origineel te maken en had het net zo goed met een ander hoofdpersonage uit gebracht kunnen worden.

Film heeft lekker veel vaart en goede actie scenes en een redelijke, niet overdreven lange, speelduur om tot het eind te kunnen blijven boeien. Goede main villain ook.

Geen klassieker, maar gewoon een leuke spaghetti western.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze gisterenmiddag op een groot scherm in Antwerpen gaan zien.

Overgeproduceerd formule werkje met een duidelijk op de automatische piloot spelende en volgevreten uitziende hoofdrolspeler, naast vaak ronduit slecht acterende bijrol spelers.

Jones deed het redelijk, maar Sy en vooral Khan waren ronduit slecht te noemen. Die laatste leek er totaal geen zin in te hebben en stond onverschillig een potje te non acteren.

Sidse Babett Knudsen tenslotte leek dan weer vooral op een Saskia Noort met een zwarte pruik op.

Film zelf leunt volledig op faam van fameuze voorganger (Da Vinci Code) en is redelijk rommelig en chaotisch met de voor Brown gebruikelijke vergezochte plottwists, verraad en Kuifje achtige raadsels (die een normaal mens uiteraard nooit in luttele seconden kan oplossen) en een magere, teleurstellende doorsnee finale.

Dit is meer een film, om -toevallig uitgezonden op TV- eens thuis te bekijken en dan voor altijd te negeren en vergeten.

Een vier, of wel 2 sterren.

Gisteravond deze dan ook gezien.
Moeilijk om hier nog iets origineels over te vertellen, maar hier toch een poging:

IB zat al al lang in het hoofd van Tarantino en eerlijk gezegd heb ik een paar jaar lang gedacht dat het er nooit van zou komen.

Is het nou echt HET meesterwerk wat velen er in zien?
Ja en nee...

De film bevat fantastische, vaak lange uitgerekte, doch zeer spannende scene's, die je bijna alle adem benemen. Plots is er dan even een hilarisch moment, om vervolgens nog meer intens verder te gaan.

Wat de bastards zelf betreft had ik de vrees -na alles wat ik er over gelezen had- dat ze er uiteindelijk nauwelijks in voor zouden komen, maar dat was gelukkig niet het geval.

Eigenlijk had niemand de hoofdrol!
De film bestaat uit vijf hoofdstukken:

hoofdstuk 1 is voor Hans Landa. Een briljante rol van Waltz. Hoe vaak kom je in een film zo'n karakter tegen, waar je vrijwel meteen van gaat houden hem te haten?!

Hier en daar lees je over deze scene een vergelijking met Once upon a time in the West, maar dat zie ik niet direct. Nee, wat ik er WEL meteen in herkende was een scene uit The Good, the Bad and the Ugly. Hierin zie je een jongetje, wat in de verte Lee van Cleef als The Bad op zijn paard ziet aankomen. Hij waarschuwt meteeen zijn vader, die de rest van zijn gezin naar boven stuurt. The Bad komt binnen, gaat tegenover hem zitten en doet vriendelijk, maar hij is duidelijk een slecht iemand, die veel ellende voorspelt.

hoofdstuk 2 is voor de Bastards.
Geweldig om nu de scene, waar in Pitt de missie introduceert, eindelijk in zijn geheel en in de juiste context te zien. Kippenvel moment! Toch viel me dit hoofdstuk achteraf wat tegen. Ik had er eigenlijk NOG meer van verwacht.
Roth vond ik zelfs zeer matig, vergelijk deze non-acteur met de rest van de castmembers, die allen geweldig waren. Vooral de scene, nadat hij die Duitser met een honkbalknuppel zijn hoofd in had geslagen. Zijn honkbalwedstrijd-immitatie vond ik flauw en de rest van de scene behoorlijk verknallen.

hoofdstuk 3 was voor Laurent en ook hier werd weer geweldig geacteerd en de spanning was soms te snijden, ZEKER de "gebaks"-scene met Waltz. Erg goed!

hoofdstuk 4 bracht dan langzaam maar zeker de verschillende verhaallijnen dichter naar elkaar....

om uit te monden in de "explosieve" finale van hoofdstuk 5.

Kortom: fantastisch spel, de hoofdstukken afzonderlijk zijn zonder meer goed tot schitterend, de film lijkt alles te hebben: humor, spanning, actie, emotie

en toch....toch....

had ik liever een verhaal over alleen de bastards gehad. Dat was waar we maanden lang lekker mee werden gemaakt.
Ik had wel eens willen zien hoe ze heel Frankrijk door waren getrokken een spoor van ellende bij de Duitsers achterlatend....

en vind ik dat de afzonderlijke delen beter zijn dan de som der delen.
De film spring ook behoorlijk van de hak op de tak. Nadat je weer een lang uitgesponnen scene, of hoofdstuk, hebt gezien, maakt het verhaal vaak een enorme sprong in de tijd, zonder ook maar even te laten weten waar we nu weer precies zijn aan beland. Het kwam me allemaal wat fragmentarisch over.

Wat me ook wel tegen gaat staan is dat Tarantino nooit een nieuwe soundtrack laat maken. Natuurlijk klinkt de muziek van Morricone goed in de film en zullen de meeste bioscoopbezoekers het niet eens herkennen, maar waarom niet de maestro zelf inhuren om een geheel nieuwe briljante score te laten componeren? Gemiste kans!

Verder hoe cool, spannend en soms hilarisch de finale ook was....

in een film over W.O.2 Hitler door de Bastards laten doodschieten reduceert de film meteen van serieus drama naar stripverhaal. Hoe komisch of vergezocht het ook tot dan toe was... het zou allemaal hebben gekund. En ja, ik vond het OOK cool en uiterst bevredigend en niet ALLES hoeft perce historisch juist te zijn, maar dit was er net over. Iedreen WEET gewoon dat die scene alle logica ontbeert en eigenlijk nergens op slaat.

Dus voor mij geen meesterwerk, maar wel een zeer goede film.
Uit ervaring weet ik wel dat de meeste Tarantino films bij mij moeten groeien en ik ze vaak op dvd pas echt ga waarderen (oa Kill Bill), dus wie weet...?!

Voor als nog: een acht, ofwel vier sterren!

Deze van de week opgenomen en gisteravond bekeken.

Het was drie jaar geleden zo'n film die me net niet goed genoeg leek om er een bioscoopkaartje aan te besteden.

Allereerst is de regisseurskeuze een opmerkelijke: Spike Lee, met een misdaadtrhiller?

Dit pakt wel en niet goed uit.

Possitief is dat de film iig niet van het begin tot eind doorsnee en voorspelbaar is. Ik denk dat niet veel kijkers aan het begin al konden vertellen wat de clou aan het einde zou worden.

Negatief aan de film vind ik vooral dat het geheel nog al rommelig over komt en op de een of andere manier loopt het niet lekker.
Ik had de hele tijd het gevoel dat de film nog op gang moest komen.
Met name de flashforwards met de ondervragingscene's vertraagde het verloop van de film nog al.

Ook vond ik de rol van Washington niet altijd even overtuigend. Normaal vind ik hem erg sterk acteren, maar in deze film vond ik hem behoorlijk vreemd en irritant. Hij was regelmatig iets te grappig en flauw, waardoor ik soms het idee had dat hij de film niet al te serieus nam, zie bv de ondervragingscene's....

De rol van Foster vond ik er met de haren bijgesleept en had er net zo goed niet in hoeven te zitten. Wanneer je haar personage weg zou laten, zou je niets aan het verhaal hoeven te veranderen. Dat zegt feitelijk al genoeg.

Ik had ook oa dezelfde bezwaren, die al eerder zijn genoemd:

*Waarom wordt de koffer (of wat het ook was) van de vrijgelaten gijzeleraar gewoon bewaard zonder verder te onderzoeken?
*Wat zijn ze in hemelsnaam met dat hakken in de vloer van plan en dat werd ook verder niet meer uitgelegd?
*Wat hebben ze nu eigenlijk gestolen en hoe wisten ze uberhaubt van die ene kluis af?
*Hoe kan Owen zich al die tijd redden, zonder dat iemand hem hoort, of ontdekt en zonder door camera's waargenomen te worden weer te voorschijnkomen en op zijn gemak zich weer onder de mensen begeven? Hoe wisten ze eigenlijk dat ze precies daar een schuilplaats konden crieeren?

De soundtrack vond ik vaak ook vrij misplaatst. Een regelmatig richting jazz-achtige sound helpt niet echt om de spanning op te voeren. Het main- en endtheme vond ik tamelijk irritant.

Alles bijelkaar vond ik de film redelijk vreemd (soms richting saai) en bleef ik toch met een onbevredigend gevoel achter.

Een vijf, ofwel 2,5 ster lijkt me terecht.

Deze afgelopen weekend zitten kijken, nadat ik er veel over had gehoord.

Ik vond het best een aardig goede film, maar niet het meesterwerk of knaller, waar velen zo lyrisch over zijn.

Vermakelijk dat wel, maar ook opvallend oppervlakkig.

Zo heb ik begrepen dat in werkelijkheid die Driss maar liefst vier jaar voor de man heeft gezorgd, maar in de film leek het meer slechts een paar dagen, hooguit een paar weken, te duren voordat hij weer opstapte.

Ook daadwerkelijk veel over hoe hij voor de man zorgt kom je niet te weten. Het kwam op mij allemaal erg fragmentarisch over en dan een scene als de dans/muziek scene wordt dan weer te lang doorgetrokken, vond ik ook op een bepaalde manier niet echt bij de rest passen (en blijkt achteraf dat dit ook nog eens helemaal niet echt heeft plaats gevonden.).

Ook het vrij abrupte einde vond ik enigzinds teleurstellend en net te makkelijk.

Possitieve punten zijn allereerst de wisselwerking tussen de twee hoofdrolspelers, die erg goed was, ook de acteerprestaties waren zeer goed.

Verder een aantal keren erg moeten lachen, zeker bij de beginscene en bij de opera.

Kortom: leuk, goed gemaakt, maar voor mij niet de topper die velen er in zien, maar wel een film, die leuk genoeg is om nog eens een keer te bekijken.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

De poster belooft veel! Wow! Gaan we echt zien dat Washington DC wordt aangevallen??

Nou, nee! Het wordt voornamenlijk in steegjes, kroegen en in een onduidelijk gebouw uitgevochten, want het mag natuurlijk allemaal niet veel kosten.

Dit is echt een vd slechtste films die ik me herinner van onze Chuck. Waardeloos geheel, niet boeiend, slecht geacteerd en flut actiegedeelte.

of om destijds de filmecyclopedie te citeren:

een uiterst weerzinwekkend werkje!

0,5 sterren (het is dat je geen nul kunt geven, waarom eigenlijk niet??)

Deze vorige week opgenomen en afgelopen weekend bekeken.

Behoorlijk spannende en intrigerende SF-thriller, die echter niet kan verhullen dat het de zoveelste remake is van "Invasion of the bodysnatchers" (VS-1956 van Don Siegel).

Het enige werkelijke verschil is dat dit maal een vrouw de hoofdrol heeft, een goede vertolking van Kidman.

Craig heeft -ondanks zijn naam als tweede op de begintitels- maar weinig te doen en komt de eerste helft van de film er nauwelijks in voor.

Film ziet er gelikt uit, de spanning wordt behoorlijk goed opgevoerd, maar de teleurstelling is des te groter na het wel weer erg gemakzuchtig en daardoor flauw einde (denk daarbij ook aan een gelijksoortig makkelijk einde bij "War of the Worlds").

Dit kost toch wel minstens een halve ster.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze klassieke Universal Horror film is een pareltje.

Het sterke is dat ze niet gekozen hebben voor het gebruikelijke conventionele standaard verhaaltje over een sympathieke wetenschapper, wiens experiment fout gaat en langzaam maar zeker in een monsterlijk figuur verandert.

Nee, de film vangt aan ergens midden in het verhaal, waarbij de transformatie al heeft plaats gevonden en de wetenschapper vanaf het begin van de film als een waanzinnige en feitelijk psychopaat te keer gaat. Hij is dan ook niet bepaald een held, maar eerder de schurk en dit heeft als gevolg dat er eigenlijk geen nobel en heldhaftig personnage mee speelt. Er wordt ook nergens een poging gedaan, het hoofdkarakter ook maar iets van enige sympathie mee te geven.

Hoofdrolspeler Rains weet alleen al met zijn krachtige stem de spanning er in te houden, die alleen nog wordt overtroffen door zijn werkelijk maniakale schaterlach.

Rains werd voor deze rol louter op zijn stem gekozen. Hij had een auditie voor een andere film verknald, maar regisseur Whale was zo onder de indruk van zijn stem, toen hij opnames van desbetreffende auditie zag, dat hij prompt Rains uit koos voor de rol, vooral omdat de acteur, die de hoofdrol speelt, het louter van zijn stem moet hebben, gezien het feit dat hij pas in de laatste ca. twintig seconden van de film nog even in beeld te zien is..

De SFX zijn -zeker voor die tijd- subliem te noemen. Op een voor nu vaak simplistische, doch uiterst effectieve manier wordt de suggestie van onzichtbaarheid gewekt. Eind scene is een klassieker!

Enig minpuntje van deze film is de aanwezigheid van Una O'Connor, die met haar geschmier en gekrijs ook al The Bride of Frankenstein wist te verknallen, maar gelukkig hier slechts de eerste helft van de film mocht opdraven. Regisseur Whale scheen een zwak voor dit soort van markante figuren te hebben.

Erg sterke horrorfilm.

Een acht, ofwel vier sterren.

Dit was de eerste die ik zag met Hill er bij (mijn eerste was Bulldozer) en ik vond hem als twaalfjarige super!

Ok nu blijkt hij stukken minder te zijn dan in mijn herinnering, maar het blijft een leuke film;

voor mij is het hoogtepunt die vreetscene aan dat banket bij de schurk (ex zwaargewicht Joe Bugner) en niet te vergeten dat kleine irritante ventje, dat uit eindelijk bij een gorilla in een kooi gestopt wordt (gerechtigheid!).

nou vooruit: 4 sterren!

Deze inmiddels al weer twee keer op Netflix gekeken (dankzij mijn buren).

Ouderwets goede film, die echter niet veel nieuws in de aanbieding heeft:
Scorsese maakt wederom een gangsterfilm, met wederom zijn favoriete acteur (van weleer) in de hoofdrol, geflankeerd door wederom Pesci en ditmaal ook Pacino.

Probleem is dat je het allemaal al eens eerder van deze zelfde mensen hebt gezien, maar dan beter, want toen waren ze allen in de prime van hun leven en carrière.
Ook al spelen ze nu andere karakters De Niro en Pacino spelen niet veel anders dan hoe ze al tig rollen hebben vertolkt. Het is opvallend juist Pesci die zich weet te onderscheiden, want speelt voor zijn doen uiterst behouden en ingetogen en steelt daarmee eigenlijk de film.

Ook de voorheen bij mij slechts als komische acteur bekende (of althans wat daar voor door moest gaan) Ray Romano blinkt uit in zijn rol als gladde Maffia advocaat.

Helaas worden sommige acteurs wel erg met schandalig kleine flut rolletjes opgezadeld, met als diepte punt Harvey Keitel, wiens aanwezigheid bijna een veredelde cameo was.

Verder was er van te voren nog al wat te doen over het digitaal jonger maken van de hoofdacteurs. Eerlijk gezegd keek ik er heel even naar in de eerste paar minuten en er na is het mij eigenlijk totaal niet meer opgevallen, doordat ik in het verhaal werd gezogen.

Zelfde geldt eigenlijk ook voor de "beruchte kruideniers" scene, waarin een feitelijk te oude De Niro een kruidenier in elkaar schopt en hij moet doorgaan voor een veel jonger en dus meer atletischer en fitter iemand. Natuurlijk oogt het wat houterig, maar wanneer er niet zo'n ophef over was gemaakt, was het mij nauwelijks opgevallen, zeker omdat het in totaal misschien maar twintig seconden in beslag neemt.

Toch boeide mij de film genoeg om de tijd snel vooruit te laten gaan... tot helaas de laatste twintig minuten (de aftiteling van tien minuten voor het gemak niet mee gerekend), die afbreuk deden aan de rest van de film,
want veelte uitleggerig, na de begrafenis scene begrijp je als kijker ook wel dat het feitelijk met alle hoofdpersonen niet goed is afgelopen en op het einde van zijn leven Sheeran eenzaam is en geen contact meer met zijn dochter heeft. Dat hoef je niet allemaal nog eens twintig minuten expliciet en tergend traag in beeld te brengen. Beetje zonde, want dit verpeste het toch wel wat voor mij.

Uiteindelijk is dit een behoorlijk goede film geworden, die het echter niet haalt bij eerder werk van deze regisseur en zijn hoofdrolspeler.

Van de andere kant... heb ik eigenlijk al weer flink zin om 'm binnenkort nog een keertje te gaan bekijken.
Vooruit... een magere acht, ofwel vier sterren.

Deze destijds volkomen vermeden,
omdat ik eigenlijk een bloedhekel heb aan Downey Jr, maar -eerlijk is eerlijk- deze rol van irritante blaaskaak, die vol is van zichzelf, is hem op het lijf geschreven.

Ik vond het dan ook een zeer leuke, spectaculaire en goed uitgevallen superhero film, die ook bij een volgende kijkbeurt leuk blijft.
De SFX zijn zeer goed en overtuigend en het spektakel knalt dan ook van het scherm, maar de scene's in gevangenschap en de poging een prototype pak te maken om te ontsnappen is het beste gedeelte van de film.
Paltrow is er voor de seks-appeal en is zoals gewoonlijk een plaatje.

Misschien geen hoogstaande cinema, maar erg vermakelijk is het wel.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze laatst ook eens bekeken, omdat ik het origineel verassend leuk vond.

Helaas maakt dit vervolg alle cliche's van een sequel meteen pijnlijk waar.

Nergens krijg je dezelfde sfeer, leuke vlotte verhaaltrend, of gewoon heerlijk simpel amusement wat deel 1 zo'n lekkere wegkijkfilm maakte.

Het eerste uur is er nauwelijks of geen noemswaardige actie waar te nemen en wanneer het dan los gaat is het erg standaard en al te laat om de film nog enigsinds de moeite waard te maken, laat staan te redden.

Johansson is een leuke toevoeging, is lekker stoer en ziet er geweldig uit, maar Rourke is echt een belachelijk slecht geschreven schurk.

Nee, dit vervolg was voor mij echt een teleurstelling.

Saai, vervelend en kan niet in de schaduw staan van zijn origineel.

Een drie, ofwel 1,5 ster.