Deze gisteren middag uit de kast gehaald en bekeken het is tenslotte vakantie (zag toevallig dat ie ook op de BBC vandaag was). Deze film, gebaseerd op het beroemde boek van Alistair Maclean volgt het boek getrouw (maar dat is toch net nog iets beter), dit was één van de eerste, zo niet dé eerste, van zgn. oorlogsavonturenfilms, waarbij een speciaal bij elkaar gezocht team van militaire specialisten met een onmogelijke opdracht op pad wordt gestuurd tijdens de W.W.2.
Deze film staat er om bekend dat het één van de beste in zijn soort is en een razend spannende en met spektakel gevulde actie-/avonturenfilm is, des te opvallender is dan ook dat er eigenlijk relatief weinig actie in zit en alles niet meer dan degelijk in beeld wordt gebracht en er ook veel tijd ingeruimd wordt voor drama en de verhoudingen tussen de verschillende karakters, die wat meer worden uitgediept dan gebruikelijk in dit soort van films, waarbij de goede acteerprestaties van vooral Peck, Niven en Quinn en de sfeervolle score van Dimitri Tiomkin de spanning er in weten te houden, maar vooral... kijkt de film erg lekker weg, vliegt de tijd om en de zinderende finale knalt letterlijk van het scherm.
De beklimming van de steile rots lijkt duidelijk jaren later te zijn gekopieerd voor de Bondfilm "For Your Eyes Only", incl. wegvliegende duif.
Kortom: een klassieker die perfect is om tijdens de Kerstvakantie te bekijken.
Alternatieve titel: Planes, Trains and Automobiles, 3 januari, 13:36 uur
Deze film ooit in de zomervakantie (!) in London in de bioscoop gaan zien.
Zag hem toevallig van de week op tv en er bij blijven hangen.
Het is geen heel bijzondere film, maar gewoon geinig en de chemie tussen Martin en Candy, die in het echt ook goede vrienden waren, werkt aanstekelijk.
Candy is natuurlijk een kei er in om irritante, maar ergens tóch ook wel weer sympathieke figuren neer te zetten en Martin, die ik meestal niet heel goed kan hebben, is de zuurpruim wiens reis opgehouden en onbedoeld twee keer zo zwaar wordt gemaakt, door zijn reisgenoot.
Allerlei melige en absurde belevenissen volgen elkaar in rap tempo op, om uiteindelijk je toch met een feel good gevoel achter te laten.
Beste scene: Candy luidkeels lachend in duivelsoutfit regelrecht op twee vrachtwagens afrijdend.
Deze vanavond weer zitten kijken zoals ik ieder jaar rond deze tijd doe.
Ooit, in de jaren '80, zond de Belgische tv iedere zaterdagmiddag een ouderwetse film uit en in hun oneindige wijsheid besloten ze om twee zaterdagen achterelkaar eerst de oude zwartwit versie uit 1937 uit te zenden en een week later deze nieuwe kleurenversie, waardoor je als kijker de indruk kreeg dat je twee keer naar dezelfde film had zitten kijken, want dit is haast een letterlijke kopie van de eerste film. Scene op scene is gekopieerd en bijna letterlijk hetzelfde op kleine veranderingen na, die meestal ook nog nadelig uitpakken.
Daar komt bij dat bijna alles aan deze versie minder is op de uiteraard mooie kleuren na.
Het enige wat echt een verbetering lijkt te zijn is het eind duel, waarbij het dit keer Granger vs. Mason is en dat schermgevecht is één van de betere in zijn soort en ziet er werkelijk fantastisch uit.
Verder voelde ik ook een betere en sterkere emotionele band tussen Granger en Kerr, dan tussen Coleman en Carroll in de eerste film, maar misschien ben ik niet geheel objectief, omdat ik deze nieuwere film vaker zag.
Mason is goed in zijn rol als gluiperige metgezel van de schurk en hoewel hij uiteraard een goed acteur is en ook het nodige charisma heeft, kan hij toch niet de vergelijking weerstaan met zijn voorganger Fairbanks Jr. die werkelijk in de vorige versie niet minder dan briljant was!
Toch is dit geen slechte film, zeker voor ieder die de oudere zwartwit film niet zag, is dit beslist een mooie, romantische en spannende avonturenfilm en het verhaal staat nog steeds als een huis, maar kijk ook zeker een keer de versie uit 1937.
Ondanks dat er van enige artistieke intentie niet veel te bespeuren valt, want het is een bijna één op één her verfilming, is de amusementswaarde wel heel groot en geef ik 'm net als de vorige film een acht, ofwel vier sterren.
Bij mijn jaarlijkse avonturenfilm festival in de Kerstvakantie inmiddels beland bij deze klassieker.
Deze stijlvolle avonturenfilm is een van de betere in zijn soort en weet na al die decennia nog steeds te boeien.
De nadruk bij dit verhaal ligt meer op de romantiek dan bij avontuur en actie, maar uiteindelijk eindigt het toch met het langverwachte schermduel tussen de held en de charismatische sidekick van de schurk (maar daar over later meer).
In de hoofdrol in een dubbelrol lijkt Coleman perfect gecast en met zijn tegenspeelster, de destijds eveneens bekende en geliefde Carroll (een tijd lang de best betaalde actrice ter wereld), vormt hij een goed liefdes duo.
Het zijn echter de schurken die hier het meest indruk maken:
allereerst is daar Massey, die qua uiterlijk een soort van Nazi avant la lettre lijkt, maar het is tóch écht Fairbanks Jr. die met zijn smiechtige glimlach en zijn enthousiasme, de show steelt!
Let ook op de bijrol van een nog hele jonge David Niven aan het begin van zijn carrière.
Ouderwetse spanning, romantiek én een goed uitgevoerd degenduel tussen Coleman en Fairbanks Jr. als climax, waarbij beide kemphanen eindelijk tegenover elkaar komen te staan.
Wat kan een mens nog meer verlangen?
Alternatieve titel: Wil de Krokodil, 31 december 2025, 00:42 uur
Deze afgelopen middag op tv, de BBC1, bekeken. Dit was zo'n film, waar ik over gelezen had toen ie uitgebracht werd, maar die ik dan net niet interessant genoeg vond om er moeite voor te gaan doen hem te bekijken, maar... gratis op tv is andere koek natuurlijk!
Erg leuk werkje, mooie animatie van de comic achtige krokodil, geinig bedacht, alle acteurs geven zich voor de volle 100%, maar de vele liedjes hadden voor mij niet gehoeven, hoewel dat natuurlijk wél deel uitmaakt van het hoofdkarakter, die al zingend zich slechts kan uiten.
Ik vond eigenlijk de zangstem totaal niet passen bij zijn uiterlijk, je verwacht een geheel ander soort van stem, als dat al mogelijk is uiteraard bij een krokodil. Haha!
Verder een vrij standaard verhaaltje waarbij uiteraard het ergens in het midden van het verhaal mis dreigt te gaan en de krokodil weg moet, maar geen nood: alles komt vlak voor het einde allemaal weer goed... en zo hoort het ook!
Net de 4K van Criterion zitten kijken, die ik hier nog geseald had liggen, nadat ik 'm mijzelf cadeau had gedaan toen ie rond black Friday voor de helft was afgeprijsd, Wow! Prachtige verbetering op mijn oude dvd.
Weer genoten. Wat een sterke film met in alle rollen goede acteurs. Hopper zet een dijk van een schurk neer. Tijdens het kijken weet hij mij zelfs een enorme hekel aan hem te laten krijgen, terwijl ik eigenlijk toch een enorme Hopper adept ben. Sterk spel van hem! Na Hopper steelt Stockwell toch wel de show! Ook worden alle belangrijke rollen op een heel aparte wijze geïntroduceerd, waarbij Dern, die vanuit het donker langzaam te voorschijn komt, de prachtigste en meest memorabele is. Ook een vrij onvoorspelbaar script, je weet nooit precies welke kant het op gaat en hoe het zal gaan eindigen. Gaaf en vaak uniek gebruik ook van de bekende songs. Prachtig alles in beeld gebracht.
Ik kan eigenlijk geen min punt bedenken, gaat van vier naar vijf sterren!
Eerlijk gezegd had ik nog nooit van deze film gehoord. Tussen alle zoetsappige Kerstshit, vond ik dit een verassend leuke actierijke Kerstfilm over een Kerstman, die ontvoerd wordt en een soort uit de kluiten gewassen Elfachtige lijfwacht en een ietwat vage internet bounty hunter, die ongewild moeten samenwerken om hem terug te zien krijgen.
Geinig, met hier en daar onverwachte verwikkelingen en geinige intermezzo's, behoorlijk wat bekende namen en gezichten en over het algemeen goede SFX's (hoewel sommigen ook wel pijn deden aan je ogen) en een leuke sfeer met vele hals wagerij & heldhaftige momenten.
Geen meesterwerk, of instant klassieker, maar wél de moeite waard om een keer te bekijken in de Kerstvakantie.
