Deze gisteren middag uit de kast gehaald en bekeken het is tenslotte vakantie (zag toevallig dat ie ook op de BBC vandaag was). Deze film, gebaseerd op het beroemde boek van Alistair Maclean volgt het boek getrouw (maar dat is toch net nog iets beter), dit was één van de eerste, zo niet dé eerste, van zgn. oorlogsavonturenfilms, waarbij een speciaal bij elkaar gezocht team van militaire specialisten met een onmogelijke opdracht op pad wordt gestuurd tijdens de W.W.2.
Deze film staat er om bekend dat het één van de beste in zijn soort is en een razend spannende en met spektakel gevulde actie-/avonturenfilm is, des te opvallender is dan ook dat er eigenlijk relatief weinig actie in zit en alles niet meer dan degelijk in beeld wordt gebracht en er ook veel tijd ingeruimd wordt voor drama en de verhoudingen tussen de verschillende karakters, die wat meer worden uitgediept dan gebruikelijk in dit soort van films, waarbij de goede acteerprestaties van vooral Peck, Niven en Quinn en de sfeervolle score van Dimitri Tiomkin de spanning er in weten te houden, maar vooral... kijkt de film erg lekker weg, vliegt de tijd om en de zinderende finale knalt letterlijk van het scherm.
De beklimming van de steile rots lijkt duidelijk jaren later te zijn gekopieerd voor de Bondfilm "For Your Eyes Only", incl. wegvliegende duif.
Kortom: een klassieker die perfect is om tijdens de Kerstvakantie te bekijken.
Alternatieve titel: Planes, Trains and Automobiles, 3 januari, 13:36 uur
Deze film ooit in de zomervakantie (!) in London in de bioscoop gaan zien.
Zag hem toevallig van de week op tv en er bij blijven hangen.
Het is geen heel bijzondere film, maar gewoon geinig en de chemie tussen Martin en Candy, die in het echt ook goede vrienden waren, werkt aanstekelijk.
Candy is natuurlijk een kei er in om irritante, maar ergens tóch ook wel weer sympathieke figuren neer te zetten en Martin, die ik meestal niet heel goed kan hebben, is de zuurpruim wiens reis opgehouden en onbedoeld twee keer zo zwaar wordt gemaakt, door zijn reisgenoot.
Allerlei melige en absurde belevenissen volgen elkaar in rap tempo op, om uiteindelijk je toch met een feel good gevoel achter te laten.
Beste scene: Candy luidkeels lachend in duivelsoutfit regelrecht op twee vrachtwagens afrijdend.
