Alternatieve titel: Wages of Fear, 12 april, 15:18 uur
Deze eindelijk na jaren vorig weekend weer bekeken.
Dit was zo'n film die ik dertig jaar geleden ooit eens op tv heb bekeken, maar die ik toen niet volledig wist te appreciëren, omdat ik het origineel bewonderde en een nieuwe versie nooit echt een eerlijk kans wilde geven.
Ik merkte nu tijdens het bekijken ook dat ik beide films door de jaren heen nog al door elkaar had gehaald, want in mijn herinneringen speelde de oude, originele Franse versie zich veel meer in het oerwoud af, maar dat bleek juist bij deze "nieuwere" film te zijn.
Hoewel uitgaand van het zelfde bronmateriaal verschillen beide versies genoeg om ze ook apart te kunnen waarderen.
Waar deze film meer gave rauwe realistische scènes heeft in de woeste natuurlijke omgeving, schiet de film nog al te kort bij de karakterontwikkeling, weliswaar laat men hier zien hoe en vooral waarom ze aan het begin in het lamlendige schuiloord zijn gekomen, maar verder leer je praktisch niets over de verschillende personages (hoewel Cremer het wel even over zijn relatie en vrouw heeft, maar dan weet je bij dit soort films kan hij het hoogstwaarschijnlijk qua overleven verder wel schudden).
Dit geldt dan vooral voor hoofdrol speler Scheider, die wel een heel vlak en nauwelijks opvallend karakter neerzet, als je hem zelfs al echt als het hoofdpersonage kan en mag beschouwen. Montand, in de oude versie, verslaat hem dan ook op ieder vlak.
Het hoogte punt van de film, de beruchte brugscene, vond ik wel naar behoren, maar ook weer niet zo geweldig als ik hier door alle commentaren en loftuitingen zou moeten geloven. Vooral het tussendoor switchen naar het andere team haalde voor mij de spanning eruit, ik vond een gelijksoortige scene in de originele versie daardoor veel meer nagelbijtend dan hier het geval was.
Het einde was wel minder flauw en tamelijk sterk. De muziek was functioneel en in orde.
Voor mij geen echte klassieker en zeker ook geen must-have, maar wel boeiend voor een keer.