- Home
- thunderball
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten thunderball als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Ultimate Warrior, The (1975)
Vind dit maar een matige B-film.
Op zich interessant gegeven en met goede acteurs tot zijn beschikking weet Clouse er toch bar weinig mee te doen.
Feitelijk heeft hij maar 1 echt goede film weten te maken en dat is uiteraard Enter the Dragon, maar zelfs daar zijn iig filmisch de meningen over verdeeld.
Goede rol van Brynner, toch vraag ik me af hoe hij in een film als deze is verzeild geraakt, waarschijnlijk was toen zijn starpower al tanende?
2 sterren.
Ultimo Killer, L' (1967)
Alternatieve titel: Django the Last Killer
Deze net zitten kijken.
Lekkere ouderwetse Spaghetti western met Eastman in de hoofdrol, die inderdaad makkelijk door kan gaan voor Mexicaan.
Dit is een pure wraakfilm, waarbij hoofdkarakter in de leer gaat bij gunslinger om de kneepjes als pistolero onder de knie te krijgen, maar uiteindelijk tegenover diezelfde leermeester zal komen te staan.
Ietwat langzame, maar uiteindelijk bevredigende typische Italiaanse western, waarbij Eastman en Bojanic een goed duo vormen als leerling en leermeester.
De moeite waard voor de fans van dit specifieke genre.
Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.
Unbearable Lightness of Being, The (1988)
Mooie film met verhaal zich afspelend tegen de achtergrond van de Praagse Lente (Pražské jaro) en de inval van het Russische leger.
Uitmuntende acteerprestaties van de drie hoofdrolspelers:
Day-Lewis als arts, die vrouwen telkens als een verovering ziet, maar gaanderweg zich gaat realiseren echt te houden van de aanvankelijk kwetsbare Binoche.
Lena Olin, die ik met deze film voor het eerst leerde kennen en een zeer sterk en enorm sexy karakter weet neer te zetten.
Alles prachtig in beeld gebracht en film houdt ondanks de lange speelduur de aandacht van de kijker vast
en toch.... komt het me allemaal iets te simplistisch over en kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het boek (wat ik nooit gelezen heb) waarschijnlijk veel minder oppervlakkig zal zijn.
Een acht, ofwel vier sterren.
Unbekannter Rechnet Ab, Ein (1974)
Alternatieve titel: And Then There Were None
Film gebaseerd op misschien wel de beroemdste titel uit oeuvre van Agatha Christie, maar ik kende het eerlijk gezegd tot nu toe slechts van naam, dus was wel benieuwd hier naar, daar ik die andere titels als "Death on the Nile" en "Evil Under the Sun" ook erg amusant vond.
Deze film kan echter niet tippen aan boven genoemde films, want het oogt allemaal stukken rommeliger en het verhaal komt pas echt in de laatste dertig minuten flink op gang.
Ook zitten er veel minder bekende sterren in de cast. Ok, je hebt Reed en Sommer (die laatste was toen al ietwat vergane glorie), terwijl de rest meer bekende karakter acteurs zijn ( Frobe uit "Goldfinger, Lom uit de Pink Panther reeks, Attenborough uit The Great Escape" en Celi uit Thunderball), aangevuld met een verdwaalde Franse zanger.
Vooral het eerste uur is vrij traag en oninteressant, zo zingt Aznavour maar liefst twee muzak liedjes, wat het al trage tempo bepaalt geen goed doet (gelukkig wordt ie daarna snel om zeep gebracht, zodat hij niet nog een derde liedje kan inzetten) en zijn sommige acteurs ook vrij slecht te verstaan met hun zware Europese accenten.
De locatie van een verlaten luxueus hotel midden in de Iraanse woestijn is een goed en origineel alternatief voor het originele idee van het huis op een verder verlaten eilandje.
Verder schijnen er twee verschillende versies van dit verhaal rond te gaan, de één gebaseerd op het oorspronkelijke boek, de ander op de toneel versie en heeft een compleet andere dader. Dat nodigt in ieder geval uit ook eens de jaren '60 versie te gaan bekijken.
Leuk om een keer hebben gezien, een mager zeventje, ofwel 3,5 ster.
Under Siege (1992)
Hoewel een van zijn bekendste en waarschijnlijk de meest ambitieuze blijft ook dit een standaard Seagal werkje.
Dus vermakelijk, maar nergens echt geweldig.
Feitelijk was dit zoveelste variant op het veel betere Die Hard:
held moet het opnemen in afgebakende omgeving tegen overmacht aan schurken.
Seagal acteert voor zijn doen acceptabel, Busey en vooral Jones zijn weer ontzettend aan het schmieren en Eleniaks rol is er met de haren bij gesleept.
Verder zitten er weinig vechtscene's in, Seagal staat hier te vaak slechts met wapens te schieten.
Ondanks de wat hogerstaande production value blijft het allemaal erg gemiddeld.
Een vijf, ofwel 2,5 ster.
Underworld (2003)
Aardige combinatie van horror + actie film, hoewel er qua stijl, uiterlijk en actie wel heeeeel erg leentje buur wordt gedaan bij de Matrix.
Kate ziet er in haar sexy leren pakjes erg lekker uit, dat wel natuurlijk! 
Heel de film heb ik het gevoel dat personen constant zich ergens naar toe bewegen of binnenkomen, maar daar aangekomen er niet bar veel te zeggen of te doen hebben en dan binnen de kortse keren weer rechts om keer maken.
Let hier bij het kijken eens op, je zult zien dat ik gelijk heb! Heeft natuurlijk alles met de visie, of juist het ontbreken er van, van de regisseur te maken.
Er wordt ook een halve film met ontzag over de leider vd weerwolven gesproken, maar die wordt toch wel heel teleurstellend makkelijk uitgeschakeld.
Maar de grootste afknapper vond ik het eindmonster, om het zo maar even te noemen, dat leek wel het mieterige jonge broertje vd hulk!
Waren ze daar nou zo bevreesd voor dat ie zou ontstaan? Teleurstellend einde wat mij betreft!
een krappe 3 sterren!
Underworld: Awakening (2012)
Alternatieve titel: Underworld: New Dawn
Vanavond deze in Antwerpen gaan zien.
Bleek ook nog eens in 3-D te zijn met een paar leuke effecten, maar verder was het zoals gewoonlijk: vrij overbodig.
Film zelf was met behoorlijke actie, maar van een juiste kadering, namelijk een fatsoenlijk verhaal (of iets wat er op lijkt) was nauwelijks spraken, met als gevolg dat het vrij stompzinnig allemaal was, met een hoofdrolspeelster, die er nog steeds lekker uit zag, maar die geen greintje sympathie uit straalde en waarmee moeilijk te identificeren valt, wat toch redelijk belangrijk is bij het kijken van een film.
Verder kijkt het lekker weg en de korte speelduur zorgt er voor dat je je geen moment verveelt.
Goede sfx en spektaculair om naar te kijken, maar verder net als de 3- D overbodig.
Een mager zeventje, ofwel 3,5.
Underworld: Evolution (2006)
Tja, moeilijk geval deze film voor mij.
Heb hem twee keer bekeken (nooit gezien in de bios, omdat hij iig hier in de regio (en Nederland?) niet draaide, alleen in Antwerpen maar ook daar was ie al uitgedraaid toen ik er goed en wel achter kwam) op dvd, echter: de eerste keer maakte hij zo weinig indruk en viel ik tegen het einde in slaap en bij een tweede poging heb ik het in twee gedeeltes gedaan (deels ook vanwege de slaap).
Twee dingen:
-het verhaal is stukken minder intrigerend dan deel 1, maar daar tegen over staat dan wel dat
-de actie en special effects veel beter zijn!
en uiteraard blijft het lekker om Kate in die pakjes te zien rond huppelen!
Van mij hoeft er niet direct nog een vervolg eigenlijk te komen.
3,5 ster.
Underworld: Rise of the Lycans (2009)
Deze vanavond bekeken.
Dit tweede vervolg, of beter deze prequel op de vorige twee, is mooi gemaakt en ziet er in de puntjes verzorgd uit.
Echter: heeft als groot nadeel wanneer je deel 1 gezien hebt je al wel zo'n beetje weet wat er te gebeuren staat en hoe het allemaal uiteindelijk zal gaan eindigen.
Het wordt ook nog eens niet heel erg spannend gebracht, waardoor er van enige spannningsopbouw nauwelijks spraken is.
Beckinsale wordt nauwelijks gemist, daar Mitra bijna een cloon van haar lijkt te zijn en net zo'n sexy en coole uitstraling heeft.
Kortom: mooi gemaakt, maar had zeker qua spanning nog een stuk beter gekund.
Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.
Unknown (2011)
Deze afgelopen week gaan zien.
Behoorlijke thriller met tegen het eind wat actie.
Niet zo goed als ik had gehoopt, maar beduidend beter dan de standaard Hollywood-troep.
Het eerste gedeelte vond ik het sterkste. Samen met de hoofdpersoon heb je geen idee wat er aan de hand is en je blijft naar het "waarom" gissen.
Na tweederde van de film krijg je dan de zgn plottwist, die ik absoluut niet aan zag komen, maar toen werd het wel gaanderweg meer doorsnee en ongeloofwaardiger.
Neeson en Kruger konden bv hun achtervolgers omzeep brengen, zonder dat dit ook maar enig gevolg had (wordt er nooit iemand door de politie gevonden?).
Wat de acteurs betreft dat zat wel snor:
Neeson is goed op dreef en weet met zijn personnage zowel wanhoop als standvastigheid uit te stralen.
Kruger doet het als side-kick ook aardig, hoewel haar rol nog wel iets belangrijker had gemogen. Nu is ze meer een reddende engel, die steeds op het juiste moment ingrijpt.
Het is vooral Bruno Ganz die de show steelt als ex-Stasi. Zijn scene's zijn het sterkste van heel de film, vooral die samen met Frank Langella (wat heeft die een oude, dikke kop gekregen!) en het is eigenlijk zonde dat hij niet meer in de film zit.
Januari Jones (lijkt bijna een naam van een James Bond girl?!) als de vrouw van Neeson valt wat tegen, ze speelt vrij vlak en is behalve een leuke verschijning verder totaal oninteressant.
Verder hoor je hier en daar de vergelijking met Taken, maar behalve dezelfde hoofdrolspeler, zie ik de overeenkomst niet zo. Dat was echt een kick-ass actiefilm, terwijl dit toch meer een thriller is. Persoonlijk vind ik deze film meer te vergelijken met Frantic (1988) van Polanski.
Geen superfilm, maar wel beter dan de doorsnee thiller.
Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.
Unleashed (2005)
Alternatieve titel: Danny the Dog
Deze net gezien.
Ongeloofelijk stupide verhaaltje enerzijds, tamelijk goede vechtscene's anderzijds.
Li blijft me verbazen door in dit soort van Amerikaanse troep op te blijven draven, terwijl hij in eigen land veel betere en stijlvollere films maakte, als bv Once upon a time in China, Hero etc..
Wel weet hij met zijn charisma en veel grotere acteertalent als zijn actie-collega's (JVC, Seagal etc..) ook in de meer dramatische scene's te overtuigen in zijn rol.
Hoskins staat lekker te schmieren en Freeman speelt een voor hem inmiddels gebruikelijke rol als mentor.
Hier en daar aardig, maar verder gewoon niet goed genoeg en feitelijk een belediging voor de kijker met enige intelligentie.
Een drie, ofwel 1,5 ster.
Unlocked (2017)
Deze afgelopen zaterdag in Antwerpen gaan zien.
Vrij doorsnee actiethriller, die in het rijtje valt van films als Salt en Survivor, waarin een vrouwelijke overheidsbeamte /spionne een complot ontdekt en dan zelf verdachte wordt en zowel collega's als badguys achter zich aan krijgt.
Erg cliché matig en af en toe tegen saai aan, ondanks aardige cast, die behalve hoofdrolspeelster ondermaats presteert. Douglas was volledig op automatische piloot, Malkovich doet maar wat en lijkt het allemaal niet al te serieus te nemen (misschien was dat ook de enige juiste aanpak?), Collette wordt per film steeds magerder en zag er niet uit met kort, blond kapsel en Bloom blijft een zeer beperkt acteur.
Meer een film om eens een keer te bekijken als het toevallig op TV wordt vertoont, maar absoluut geen aanrader.
Een vijfje, ofwel 2,5 ster en dan ben ik eindeloos coulant.
Uno a Uno, sin Piedad (1968)
Alternatieve titel: One by One
Deze eindelijk ook eens bekeken, nadat ik 'm een aantal jaren geleden op had genomen van de WDR.
Maar goed ook, want kennelijk was ik toen erg moe, ik dacht even vijf minuutjes mijn ogen dicht te hebben gehad, doe ik ze weer open, zie ik hoofdrolspeler Lawrence te paard de horizon tegemoet rijden. Ik dacht nog: "Dit zou een mooi einde van de film kunnen zijn!", begint er na tot mijn verbazing de aftiteling. Kennelijk waren het vijf zeer lange minuten....
Wat de film zelf betreft:
redelijk doorsnee werkje met onze favoriete pedante jongeling in hoofdrol. Verder een aantal bekende koppen uit het genre, zoals Fajardo, dit keer aan goede kant van de wet (namelijk als sheriff).
De wisselwerking tussen Lawrence en Spoletini werkt doeltreffend en is erg leuk, zowel qua samenwerking als elkaar de loef af proberen te steken.
Voor de rest niet veel bijzonders, je hebt het allemaal al eens beter gezien, verhaaltje gaat alle kanten op, met zelfs nog een plottwist aan het eind, wat de held van het verhaal er ook beslist niet sympathieker op maakt.
Voor mij de minste Spaghetti met Lawrence tot nu toe.
Een mager vijfje, ofwel 2,5 ster.
Uno di Più all'Inferno (1969)
Alternatieve titel: One More to Hell
Deze zondagavond zitten kijken.
Hilton is toch wel uitgegroeid tot één van mijn favoriete Spaghetti western helden en is iemand, die zowel komische scene's als meer dramatische met gemak kan spelen.
Ook in deze film laat hij dat weer ijzersterk zien. In het begin is hij nog vol bravoure en relaxt en weet hij zich meestal met een grapje uit een penibele situatie te redden, maar uiteindelijk is de schurk zo'n grote engerd en sadist, dat hij zijn lotsbestemming niet langer meer kan ontlopen.
Wat speciaal is aan Hiltons rol in deze film is, dat hij nu opgevoed is door een dominee, die hem uit de bijbel heeft geleerd en waaruit hij nu ook voortdurend citeert, wat lekker wrang overkomt wanneer hij weer net op het punt staat iemand af te gaan knallen.
Gérard Herter, die ik nog kende van The Big Gundown aka La Resa dei Conti, speelt ditmaal de hoofdschurk en blijkt ook nu weer een wapen freak en fetisjist te zijn en zoals gezegd een grote sadist. Kortom: echt iemand om vrijwel meteen een hekel aan te krijgen en de perfecte tegenstander voor Hilton!
Film vond ik behoorlijk goed, met aardig wat spannende scenes en Hilton weet de film met gemak te dragen. Gewoon goed!
Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.
Overigens de Duitse dvd heeft als titel Django, Melodie des Todes, maar je raad het al: ook ditmaal komt er geen Django in de hele film voor, want het hoofdkarakter heet Johnny King.
Uno Dopo l'Altro (1968)
Alternatieve titel: Uno Después de Otro
Deze vanavond zitten kijken en deel uitmakend van de 25 films op één blu ray schijfje geknalde films.
Eerlijk is eerlijk: dit was best een geinige film, vol schieten, knokpartijen én een paar mooie dames!
Wat wil een man nog meer? Een goed verhaal? In een spaghettiwestern? Just kidin'!
Harrison in de lead, doet het naar behoren en het is weer eens wat anders: een gunslinger aka pistolero met een bril op!
En in plaats van messen, of revolvers, a la Sabata, heeft hij nu een arsenaal van talloze brillen in de binnenkant van zijn jas zitten.
Verder de gebruikelijke ingrediënten: held wordt halverwege in elkaar gerost door zo'n beetje de hele gang van schurken (die er vaak bij staan te lachen, uiteraard!), maar tegen het eind stelt hij orde op zaken en krijgen we zelfs nog een onverwachte plottwist.
Erg leuke film, zeker het kijken waard voor de fan!
Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.
Untergang, Der (2004)
Alternatieve titel: Downfall
Zeer goede en sterk geacteerde film over de laatste dagen van Hitler.
Het spel van Bruno Ganz is werkelijk fenomenaal. Ik betrapte mezelf er een paar maal op dat ik het idee had naar de echte Hitler te zitten kijken.
Hij speelt de rol niet als monster, maar als een echt mens, die zelfs hier en daar redelijk sympathiek over komt (wat hem alleen maar enger maakt) en dan plotseling vh een op het andere moment in woede uit barst. Je ziet ook duidelijk dat hij steeds meer en meer de werkelijkheid niet meer onder ogen lijkt (te willen?) zien en denkt dat hij nog steeds de geallieerden kan verslaan.
Echt zeer goed gedaan.
Ook de andere acteurs waren allen zeer goed, van hoofdrollen tot de kleinste bijrol (op misschien die vijf, zes kinderen na).
Verder vond ik het zeer interessant om te zien hoe zo'n gigantische bunker er van binnen uit heeft gezien. Ik ging er kennelijk onterecht altijd van uit dat die maar bestond uit een of twee ruimtes.
Dit leek echter op bijna een heel hotel.
Toch vind ik de film niet perfect.
Ik had van te voren eigenlijk verwacht dat het louter over Hitler zelf zou gaan.
De belevenissen van dat jongentje interesseerden me bv niet enorm. Ook het feit dat de film na Hitlers zelfmoord nog een uur (!) door gaat vond ik wat teveel van het goede. Hoe het verder met bv die typiste verging vond ik weinig boeiend.
Het had naar mijn mening allemaal wat korter en beknopter gekund.
Vanwege vooral Ganz' performance en de beklemmende, authentieke sfeer:
een acht, ofwel vier sterren.
Untouchables, The (1987)
Goede film hoewel met de realiteit wel hier en daar een loopje wordt genomen:
in het echt hebben Ness en Capone elkaar NOOIT ontmoet
maar ok, zoals het hier is is filmisch natuurlijk wel leuker.
Costner bakt er weel helemaal niks van. Ik ben destijds de film met mijn vader gaan zien en hoewel ik nog nooit van Costner gehoord had, vond ik hem toen al slecht.
Hij acteert hier al als een houten indiaan (let bv op de scene wanneer een van zijn medewerkers zo juist in de lift is vermoord: lijzig zegt hij halfbakken "Oh no!" Slecht!!)
Connery en de geweldige DeNiro spelen hem compleet van het scherm.
De film kijkt vlot weg en is behoorlijk sfeervol en spannend, hoewel er wel wat jatwerk uit andere films op te merken valt (brugscene uit The Wild Bunch, trappenscene uit Pantserkruiser Potemkin), maar dat is zo'n beetje een trademark van DePalma!
Zeer goede muziek van Morricone!
Al bij al 4 sterren!
Uomini dal Passo Pesante, Gli (1966)
Alternatieve titel: Showdown
Deze vannacht bekeken op een R1 Wild East dvd.
Hoewel de film meer aanvoelt als een Amerikaanse western, incl. het ontbreken van grote close-ups van markante koppen en een final duel met de hoofdschurk, is dit toch wel een behoorlijk goede Spaghetti western geworden, vol steeds meer opgevoerde spanning en emotie richting het einde toe.
Vooral de casting is geslaagd met ex-Tarzan Scott in hoofdrol en Cotten als zijn vader en het recht in eigen handen nemende schurk.
Ook zeker een positieve bijdrage is aanwezigheid van Nero (op begintitels en posters als Frank Nero) in vroege rol en zoontje Mitchum, want voor zijn doen niet zó houterig als in b.v. "Grand Canyon Massacre", hij toont daadwerkelijk hier en daar wat emotie.
Verder zien we zelfs een mooi in beeld gebrachte scene, waarbij honderden koeien te paard worden gedreven, dat er van alles qua koeienrassen door elkaar loopt vergeten we dan maar even, een film met veel koeien is voor mij altijd een plus!
Eindconfrontatie met hoofdschurk annex vader is misschien ietwat teleurstellend, maar paste op de één of andere manier wel bij de film.
Kan niet anders stellen dat ik heb genoten, dus laat ik gul zijn: een acht, ofwel vier sterren.
Uomo, l'Orgoglio, la Vendetta, L' (1967)
Alternatieve titel: Man: His Pride and His Vengeance
Hiervan een tijdje geleden de Blue Underground blu ray van aangeschaft en vanmiddag bekeken.
Viel wat tegen, vooral omdat ik mij eigenlijk een heel ander soort van film had voorgesteld.
Feitelijk is dit niet een echte western pur sang.
Dit kwam vooral omdat het zich niet in het wilde westen, of Mexico afspeelde, maar in Spanje, wat als gevolg had:
nauwelijks of geen echte cowboys (op de drie medeboeven in het laatste gedeelte na), geen western stadjes, maar typische Spaanse witte gebouwen en -helaas ook- een onnodige en wrede stierengevecht scène, waarbij we de stier nog half levend met speren in zijn lijf en een touw aan zijn horens weg gesleept zien worden. Bah! Schandalig!
Nero speelde goed en nog meer dan anders viel mij hier ontzettend op dat hij zoveel gelijkenis heeft met Terence Hill. Wanneer ik niet beter had geweten had ik op sommige momenten gezworen dat ik naar Hill zat te kijken.
Tina Aumont is als femme fatale goed gecast en weet zowel de filmkarakters als de kijker vrijwel meteen om haar vingers te winden. Wow! Wat een vrouw!
Kinski -groots vermeld- had feitelijk maar een relatief kleine rol in tweede helft van de film, maar was wel weer lekker psychotisch bezig. Blijft een bijzonder acteur en verschijning!
Het verhaal was op zich weer eens wat anders en het is toch origineel te noemen om het te baseren op de opera Carmen en dit naar een western achtige setting te verplaatsen. Helaas was men vergeten er een echte Spaghetti western van te maken en zat er veelte veel melodrama in.
Verder was het gevecht tussen Nero en Kinski nauwelijks te volgen, daar het beeld veel en veel te donker was.
Een vijfje, ofwel 2,5 ster.
Uomo, un Cavallo, una Pistola, Un (1967)
Alternatieve titel: A Man, a Horse, a Gun
Deze net zitten kijken en zat in een Duitse box samen met de eerste "The Stranger" film. Ik heb de Amerikaanse print gezien (de originele Europese versie zit er ook bij) in het Engels met Duitse ondertitels.
Erg leuk en duidelijk beter vervolg op de op zich al vermakelijke eerste "The Stranger" film. Dit maal wat meer verhaal, over een gestolen postkoets, waarin goud wordt vervoerd. Maar geen nood: daar is dan altijd nog Anthony (werkelijke naam: Roger Pettito), als het titelkarakter, om wederom, op zijn eigen onhandige, ietwat stuntelige manier, de schurken mores te leren.
Nog steeds sterk beïnvloed door de Leone films en hoewel nog redelijk normaal, al wat maffer dan de eerste film en dit zou met de volgende delen alleen maar erger gaan worden.
Ook maatje Baldassarre is uiteraard weer van de partij, samen met andere reguliere Spaghetti acteurs.
Erg vermakelijk en ik denk dat ik de mij tegenvallende "Blindman" nog maar eens een kans moet geven. Daarna maar eens op zoek gaan naar "Comin' at Ya!", want die schijnt ook geinig te zijn.
Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.
Urban Legends: Final Cut (2000)
Deze net gezien.
Tja, deel 1 ging nog, want had zo zijn momenten,
maar dit vervolg deel (geen idee hoeveel er zijn) bevat -zoals gewoonlijk voor dit soort van horror-reeksen- nog maar weinig spanning en scene's die de moeite waard zijn.
Edoch, de achtervolgingsscene, waarbij de heldin achtervolgd wordt door de killer, is behoorlijk spannend.
De finale is erg doorsnee en dus een tegenvalller.
Echter een film met Eva Mendez heeft ook zo zijn positieve "punten". 
Blijkbaar zie je de dader uit het origineel op het eind als verpleegster, maar ik zou echt niet meer weten hoe de acteurs van deel 1 er ook al weer uit zagen.
Vrij doorsnee film dus, niet meer dan een vijf, ofwel 2,5 ster waard.
Urbanus: De Vuilnisheld (2019)
Deze afgelopen vrijdag in Antwerpen gaan zien.
Verrassend leuk en anarchistisch werkje, zeker gezien het feit dat dit blijkbaar als een familiefilm wordt beschouwd, gezien de op kinderen gerichte voorfilmpjes en trailers die eerst werden vertoond. Daar de zaal louter gevuld was met volwassenen (of -kijkend naar mijzelf- wat daar voor door moet gaan) vond ik dat al zeer grappig en toen moest de hoofdfilm nog gaan beginnen! Zit je met zijn allen te kijken naar trailers van "De Fabeltjeskrant" en "Missing Link". Hahaha!!
De film zelf begon meteen met flink veel vaart en vele grappen en hilarische situaties volgden elkaar in rap tempo op. Opvallend en heerlijk verfrissend was ook dat van enige politieke correctheid of het aannemen van algemeen aanvaarde conventies geen enkele spraken was en het plot als een olifant in een porseleinen kast dwars door dit alles heen denderde.
Halverwege werd het misschien even wat teveel van het goede en werd het wat vermoeiend en wellicht iets teveel van hetzelfde, om vervolgens weer met flink veel vaart de "over the top" finale in te gaan.
Zeker een pluspunt vond ik dat behalve de typische tekenstijl ook de geest en sfeer van de originele strips erg goed werd gevangen en dat gold zeker ook voor de erin voor komende karakters, met name Juffrouw Pussy stal natuurlijk de show (Wow!)!
Kortom: houd je van een lekker dwars en maf filmpje en ben je ook nooit echt volwassen geworden, dan is deze film echt iets voor jou!
Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.
PS: Dus één + één = ...eh...eh... wij weten dat niet! 
(Waar is Juffrouw Pussy wanneer je haar nodig hebt?)
