Meningen

Eindelijk ook deze film een keer gezien.

Viel me eerlijk gezegd nog al tegen:

het basis-idee is goed en het begin erg sterk, maar na een minuut of twintig wordt het steeds gezapiger en eerlijk gezegd ook regelmatig niet al te boeiend tot saai.

DeNiro vrij op de automatische piloot en Hoffman start in zijn eerste scene's ijzersterk, maar begint daarna toch wel te veel met zijn spel te overdrijven en zit tegen "schmieren" aan.

Over het geheel genomen had de film veel harder en scherper gemoeten en is uiteindelijk daardoor toch een teleurstelling te noemen.

Leuke bijrol van Willy Nelson trouwens!

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze pas bekeken op een Amerikaanse R1 dvd (Wild East).

Gemma speelt een jonge, pas benoemde sheriff, die in een speciaal voor hem opgezette val loopt en onterecht wordt beschuldigd van moord. Hij weet echter te ontsnappen en keert terug om orde op zaken te stellen.

Dit klinkt wellicht interessant, maar helaas wordt het vrij vlak en doorsnee gebracht. Gelukkig weet aanwezigheid van Gemma het geheel nog wat op te krikken, maar een echte klassieker wordt het niet.

Verder is opvallend dat twee acteurs, die in desbetreffende genre altijd rol van schurk spelen, dit maal een karakter vertolken aan de goede kant van wet. Het gaat hierbij om Benito Stefanelli, wiens karakter Gemma helpt te ontsnappen en Benito Stefanelli, die een bevriende monnik speelt.

Aardig, maar nergens echt bijzonder!

Een zesje, ofwel drie sterren.

Ik houd ontzettend van blockbusteractiefilms, maar deze film viel me toch wel vies tegen.
Dit is wel zooo over the top dat het naar het belachelijke toe gaat. Meerdere keren tijdens het kijken kon ik een lach niet onderdrukken op momenten dat ik het eigenlijk gaaf en cool had moeten vinden.

Het verhaaltje is ook vrij belachelijk, het lot om een bepaald persoon uit te gaan kiezen wordt bepaald door een weefgetouw??? Verder worden veel actiescene's weer onduidelijk, vaag en nerveus gemonteerd in beeld gebracht, om letterlijk niet goed van te worden. Micheal Bay zou er nog jaloers van worden.

Positieve punten:
Angelina is zo als gewoonlijk een lust voor het oog, echt heerlijk om naar te kijken.
Hoofdrolspeler McAvoy doet het erg leuk,
maar voor de rest...???

Ik geef hem een vier, ofwel 2 sterren.

Deze vanavond bekeken.

Redelijk vermakelijk actie vehikel met het duo Statham - Lee, waarbij die eerste -zonder enige verassing-zijn gebruikelijke ding doet en de ander -hoewel minder in beeld- veel meer charisma blijkt te hebben.

Stereotype misdaadverhaaltje met aardige plottwist, behoorlijke actiescene's en vlot tempo.

Jammer dat de montage hier en daar weer zo hyper is, blijkbaar tegenwoordig gebruikelijk bij dit soort van films.

Het blijft vreemd om Li in dit soort Amerikaanse films te zien, terwijl hij in eigen land schittert in films als Hero.

Een ruime voldoende, ofwel een 3,5 ster.

Deze alweer een tijdje geleden gaan zien.

Viel wat tegen. Natuurlijk was de film met zeer veel passie en respect voor het origineel en de vorige twee delen gemaakt, was het hier en daar zelfs emotioneel te noemen en zijn de SFX van vooral uiteraard de apen weer ongelooflijk goed, maar....

een film met deze titel en met o.a. posters waar we een grote groep apen en mensen tegenover elkaar zien staan, wekt toch op zijn minst de verwachting dat we met deze derde (en wellicht laatste?) film uit deze nieuwe reeks toch eindelijk de onvermijdelijke strijd annex oorlog tussen mens en aap te zien zullen krijgen. En dat blijkt er dan 0,0 in te zitten. Zit toch tegen volksverlakkerij aan en levert een grote teleurstelling op.

In plaats van een film rond een grote eindstrijd krijgen we nu juist een relatief kleine film, waarin we bijna een opeenstapeling krijgen van apen die gedood, gemarteld en vernederd worden. Dan wil je tegen het einde toch als kijker een pay off (waarbij de apen terug slaan), die er feitelijk dus nooit komt. Zelfs de confrontatie tussen Caesar en het Harrelson karakter valt tegen, want ook dat loopt met een sisser af.

Wanneer er dan tegen het einde eindelijk een veldslag begint, gaat die niet tussen de mens en de apen, maar tussen twee groepen mensen en zelfs dat wordt nog heel karig, bijna terzijde op de achtergrond, in beeld gebracht. De apen blijven in deze film dan ook meer slachtoffers dan dat ze zelf de strijd aangaan.

Wat ik ook heel ongeloofwaardig vond is dat de aanhangers van Koba de kant van de mens hebben gekozen en daar een zeer onderdanige en slaafse rol vertolken, iets wat natuurlijk compleet het tegenovergestelde was, wat Koba nastreefde. Die wilde juist keihard, zonder enige nuance, terugslaan op de mens en ze vernietigen.

Einde is dan wel mooi gedaan. Uiteindelijk weet Caesar zijn apen, als ware hij Mozes zelve, naar het beloofde land te loodsen en net als Mozes zal hij het zelf nooit kunnen betreden.

De vallei die ze bereiken, lijkt ergens wel ietwat op die waar de apen leven in de originele film en zo lijkt de cirkel rond (Maar wat is er gebeurd met het Vrijheidsbeeld?)

Een zesje, ofwel drie sterren.

Vorige zomer gaan zien en was er niet kapot van. Er had meer ingezeten.

Waar ik me altijd zo aan erg bij deze films is (en dat had ik destijds ook met ID) dat je de aliens zelf nauwelijks ziet!

Ik bedoel, ik ga naar een film over een buitenaardse aanval met aliens, dus wat verwacht ik dan op zijn minst te gaan zien.....? (Nee, niet de smurfen!)

Verder vond ik het al hier vaker genoemde einde ook vrij zwak. Ok ze volgen het boek dan wel, maar wie zegt dat dat voor een film ook goed werkt. Het gebeurt zo vaak dat ze bij een film het nodige veranderen, omdat het toch een ander medium is dan een boek.

Ze hadden wel naar een climax toe kunnen werken, bv Cruise met zijn dochtertje in gevaar en net als een alien wil toe slaan en er geen redding meer mogelijk was, dat dan alles uit elkaar valt en dat hij er zelf achter komt wat er gebeurd is, dat is dan toch een stuk bevredigender dan dat een stem het ons even snel verteld.

Overigens wel zonde dat ze zo wie zo de stem van Richard Burton niet gebruikt hebben, net als op de plaat. Ik heb in mijn tienertijd die LP grijs gedraaid en kan me dan eigenlijk ook geen andere verteller voorstellen.

Burton heeft echt een mooie vertelstem. Zal wel een rechte kwestie zijn, of er is uberhaubt niet eens aan gedacht. Trouwens nu ik er aandenk, die muziek vd plaat had ook niet misstaan bij de filmbeelden!

Wat mij betreft is de film goed zo lang ie duurt.

3 sterren!

Deze gisteren met moeite afgekeken.

Op zich aardige poging tot satire over hoe de V.S. in oorlogsgebieden als Afganistan en Irak de boel verkloot voor eigen gewin,

de film heeft ook zo zijn momenten, maar daar staat tegenover dat op te veel momenten de plank volledig mis wordt geslagen.

Grootste probleem van deze prent is dat het te vaak niet-leuk (lees: saai) is en scenario springt te veel van hak op tak.

Er wordt te veel geschmierd, Duff weet zich er nog aardig uit te redden, maar vooral Kingsley bakt er weinig van. Hij lijkt de laatste tijd volledig de weg kwijt te zijn en het alleen nog maar voor het geld te doen. Alleen Cusack en zijn zus weten de juiste toon te vinden, maar verschilt hun spel niet veel van wat ze eigenlijk altijd doen in bijna ieder andere film waarin ze verschijnen.

Vechtscene van Cusack tegen einde film is cool, maar past niet echt bij rest van film.

Geen voldoende: een vier, ofwel twee sterren.

Watchmen....
Hier keek ik meer dan een jaar naar uit.
De synopsis vond ik al meteen erg origineel en intrigerend.

Eerst gisteren in de namiddag nog even snel de Filmvalley gehaald, omdat daar een uitgebreid artikel over de film in stond en die avond was het dan eindelijk zo ver.

De begintitels waren werkelijk de mooiste, knapste, boeiendste en leukste die ik ooit gezien heb.

Het spannende en aangrijpende begin met de dood van The Comedian hakte er meteen in.
Vervolgens ontvouwt zich een detective/filmnoir-achtig verhaal met een fantastiche Haley als Rorschach en kreeg ik het idee dat ik wel eens een van de beste films van de laatste jaren te zien ging krijgen.....

En toen ging het mis!

Het verfilmen van een strip, die oorspronkelijk in 12 (!) delen, van in totaal 340 blz. is verschenen, bijna letterlijk naar het witte doek brengen, vraagt om moeilijkheden.
Je krijgt dan een fragmentarisch verhaal, opgebouwd uit allerlei verschillende verhaallijnen en karakters, die, wanneer je dat allemaal in 1 film wilt gaan proppen, al snel van alles te veel wilt laten zien.

Grootste probleem is ook dat je nergens echt met een karakter mee leeft, laat staan je kunt personificeren, want zo krijg je 1 van de Watchmen te zien en zo komt ie er weer minuten lang niet meer in voor.
Of simpeler gezegd: het is allemaal wat van de hak op de tak.
Dit hoeft geen probleem te zijn (zie bv Pulp Fiction), maar dan moeten WEL alle karakters en verhaallijnen even boeiend zijn.
Helaas was dat allesbehalve het geval.

Wanneer ze nou vooral voor het grootste gedeelte van de verhaallijn waren uitgegaan met Rorschach en zijn zoektocht naar de moordenaar, of een duistercomplot, was het vele malen beter geweest. Hij is sowieso samen met The Comedian, het sterkste karakter.

Vooral de scene's en verhaallijn met Dr. Manhatan waren regelmatig te saai en langdradig voor woorden.
Die blauwe reus praatte louter in cliche's en zijn pretentieuse geneuzel begon me al snel op de zenuwen te werken. De film werd hier ook ontzettend door vertraagd.

De paar actiescene's, die er in zaten vond ik, hoewel goed gedaan, nergens echt bijzonder en zeker niet anders of beter dan wat we gewend zijn van hedendaagse films.

De muziekkeuze vond ik soms goed gevonden, maar vaak ook te bedacht en kwam meer over als een gimmick. Het waren trouwens zeker niet allemaal jaren '80 songs. The sound of Silence is bv uit de jaren '60 en dat geldt ook voor Hendrix.

De ontknoping vond ik ook alles behalve overtuigend en een redelijke anti-climax.

Ik kan wel begrijpen dat fans van de gelijknamige strip, het wel ECHT goed zullen vinden. Voor hen zal het waarschijnlijk geweldig zijn om alles nu op zo'n mooie manier als film voorgeschoteld te krijgen. Echter voor de objectieve kijker is het toch even wat anders.

Dit is voor mij -hoewel het jaar pas begonnen is- toch wel al de grootse filmteleurstelling van 2009. Kan me niet voorstellen, dat dit jaar een film, waar ik me op verheug, zo zal kunnen tegenvallen als deze Watchmen.

Natuurlijk zaten er ook sterke scene's in.
De beste was zonder twijfel die van Kovacs/Rorschach in de gevangenis, wanneer hij een crimineel, die hem net bedreigde, heeft onschadelijk gemaakt en naar de andere gevangenen roept:
"None of you understand. I'm not locked up in here with YOU, you're locked up in here with ME!". Geniaal!
En eigenlijk waren alle scene's met hem goed. Geldt ook voor die met Blake, ofwel The Comedian.

Maar over de dikke 2 1/2 uur gezien was de film gewoon niet boeiend en goed genoeg. Het was te fragmentarisch en het niveau schipperde iedere keer van boeiend/spannend naar langdradig en saai.

Meer dan een vijf, ofwel 2,5 ster, vanwege de mooie beelden, goede FX, een paar goede verhaallijnen en sterke acteerprestaties van Haley en Morgan en een redelijk goede Wilson, kan ik er toch echt niet aan geven.
Hoe graag ik het ook zou willen en hoe graag ik ook hier echt van had willen genieten:
Ik vond het gewoon niet goed genoeg.
En daar baal ik eerlijk gezegd ontzettend van.

Leuke film, niet briljant, maar moest er wel voldoende om lachen. Het eerste gedeelte is echt hilarisch en voor een Holywood meanstreamfilm redelijk anarchistisch, maar daar na wordt het wel wat te braaf en te soft.

Moet hem binnenkort maar een keer aanschaffen, want er zaten een paar versierzinnetjes in die ik goed genoeg vond om uit te proberen (maar kan ze me niet meer herinneren).

Heb hem in de bioscoop gezien, maar we moesten de laatste trein halen en het allerlaatste heb ik gemist, Owen komt dan op zijn onhandige manier in de kerk spijt betuigen, maar hoe loopt het nou precies af? (Ja hij zal haar wel terug krijgen, dat kan niet anders bij dit soort films, dit is dan ook nauwelijks een spoiler).

3 sterren!

Deze vanavond bekeken.

Behoorlijk goede (anti-)oorlogsfilm over Franse soldaat Belmondo die in 1940 aan de kust bij Duinkerken pogingen onderneemt om naar Engeland te komen en hierbij allerlei vooral vreemde types ontmoet en zelf feitelijk geen haar opschiet.

Mooi in beeld gebracht, vooral de massascene's op het strand, mooie kleuren, goede acteurs en prachtige muziek,

maar, juist omdat er niet een echte verhaallijn verder in zit, blijft het allemaal wat van de hak op de tak gaan en omdat, behalve Belmondo zelf, alle andere karakters telkens maar even aan bod komen, omdat de hoofdpersoon, dan weer verder gaat, heeft de verhaalstruktuur meer weg van een soort vermomde roadmovie.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vandaag bekeken op een Duitse dvd en helaas slechts ook in een Duitse nasynchronisatie.

Dit is de tweede Alleluja film van regisseur Carnimeo, met wederom persoonlijke favoriet Hilton in de titelrol.

Toch is er wel een groot verschil met de eerste film, want werd daar nog behoorlijk in afgeknald, dit maal vloeit er geen enkele druppel bloed en lijkt deze film voor de gehele familie bestemd te zijn, met als gevolg dat alles nog meliger en flauwer wordt gebracht, incl. Spencer/Hill achtige knokpartijen.

Film gaat globaal over het verkrijgen van een Indiaans afgodbeeldje wat verschillende partijen in handen proberen te krijgen en waarin ook nog een gestolen voorraad sieraden zit verstopt.

Zowel Alleluja, als een louche zakenman, soldaten van de Keizer, Mexicaanse revolutionairen, een Schot en een non (Oh! Nee! Same woman, different character, maar wat is ze weer mooi!) zijn hier naar op zoek en weten elkaar telkens de loef af te steken.

Film doet erg kluchtig en kinderachtig aan (verwachtte ieder moment John Lanting te gaan zien verschijnen), hoewel Hilton zijn coolheid en waardigheid over het algemeen wel weet te behouden, sommige scene's zijn echt té erg voor woorden, maar zoals gezegd: aanwezigheid van de bloedmooie Agata Flori maakte het voor mij sowieso al de moeite van het kijken meer dan waard!

Een zesje, ofwel drie sterren.

Dit heb ik altijd een fascinerende film gevonden, typisch Crichtons stokpaardje (futuristisch pretpark, waar alles fout gaat en de bezoekers moeten rennen voor hun leven, zie Jurrasic Park).

Spannend en vooral in het begin grappig tegelijk. De rol van Brynner is fantastisch, eigenlijk zeer verbazeningwekkend dat een toendertijd toch wel steracteur de rol van schurk/doorgedraaide robot speelt (maar wellicht was ie toen al op zijn retour?), maar hij doet dat dan wel met verve (en met een knipoog naar The Magnificent seven).

Alleen het einde vond ik wat onbevredigend en net niet spectaculair of spannend genoeg,

daarom geef ik hem net geen vier, maar 3,5 ster.

Deze twee maanden geleden in Antwerpen gaan zien, toen heette het nog "Seven Sisters", maar nu plotseling is de titel verandert in "What happened to Monday", want zelfs in Antwerpen zag ik hem nu onder die titel staan.

Dit was weer zo'n typische toekomst thriller, waarbij een totalitaire staat zijn wil op de bevolking probeert op te leggen, in dit geval mogen ouders -vanwege overbevolking en daaruit voortvloeiend voedseltekort- nog slechts één kind krijgen.

Het gegeven dat een grootvader de zevenling, van zijn in het kraambed gestorven dochter, heeft weten te verbergen en groot te brengen en ze inmiddels dertig jaar zijn geworden zonder ooit door iemand te zijn opgemerkt of gesnapt, is wellicht ietwat moeilijk te geloven,

maar wanneer je hierin mee gaat, krijg je toch een boeiende thriller te verhapstukken, zeker het eerste uur, wat het sterkste gedeelte was.

Daarna komt het meer actierijke deel aan de beurt en hoewel de actie niet echt speciaal of werkelijk memorabel is te noemen, is het in ieder geval wel degelijk en goed gedaan en behoorlijk spannend. Je wilt als kijker weten wat er aan de hand en precies gebeurt is met Monday.

Rapace zet werkelijk een fantastische prestaties neer en weet je als kijker al snel te overtuigen dat je naar zeven verschillende personages zit te kijken, met allemaal een verschillend karakter en smaak.

Qua uiterlijk zijn ze misschien dan iets te stereotype neergezet. Zo is b.v. de slimste van het stel de enige met een bril en ietwat sjofele kleding aan en de verleidelijkste heeft als enige blond haar. Een kniesoor die daar over valt.

Misschien geen meesterwerk, maar zeker de moeite waard, wanneer je eens een ander soort van actiethriller wilt gaan zien.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze film voor het eerst midden jaren 80 midden in de nacht op de Belg-Frans gezien. Kon er geen hout van verstaan (hoewel ze wel de Duitsers echt Duits lieten praten, dat weer wel!), maar vond hem toch fantastisch

Burton had eindelijk weer eens een hitfilm nodig en Alistair Maclean werd gevraagd om speciaal voor hem een spannend filmscript te schrijven, wat hij daarna slim weer omzette in een nieuw boek.

Het was zeker voor die tijd geweldige non-stop actie, gave muziek en het duo Burton-Eastwood wat met z'n 2en zo'n beetje de oorlog wint! Cool

Wat mij betreft: 4 sterren!

Deze net op TCM bekeken (mijn eerste echte vakantiedag, je moet toch wat!).

Duidelijk gemaakt tijdens de spy-rage halverwege de jaren'60 ontketend door de james Bondfilms.

Film twijfelt aanvankelijk tussen lichtgewicht comedy en thriller. Op beide vlakken niet echt denderend. Er gebeurt van alles, maar eigenlijk ook weer niks en zeker niets boeiends.

Niven is op dreef: dit is typisch zo'n rol, waar hij voor geboren lijkt te zijn en die hij slapend nog kan spelen.

Dorleac is een prettige verschijning om naar te kijken. Verder nog wat bekende bijrolspelers uit een ECHTE Bondfilm (Thunderball) herkent.

Naar het einde toe wordt de film steeds meer een serieze spionage thriller, maar echt boeiender wordt het er niet op. Redelijk saai en niet volledig de tand des tijds doorstaan.

Met een wel zeer afgeraffeld einde.

Een film die je snel weer vergeten bent.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze gisteren gaan zien.

Vreemde film met vreemde pesonages is het minste wat je er van kunt zeggen, hoewel ik me wel aardig vermaakt heb.

Verfilming van kinderprentenboek, met nauwelijks meer dan 120 woorden tekst, uitgerekt tot een film van anderhalf uur.

Hoofdpersonage is een jongetje, dat zich onbegrepen voelt bij moeder en oudere zus en vlucht in een droomwereld, waar hij op een eiland vol vreemde wilde creaturen terecht komt.

Deze beesten vertegenwoordigen allen een bepaalde eigenschap of gemoedstoestand van de jongen.

Die beesten zijn erg goed geslaagd, evenals verbeeldingskracht van de regisseur. Echter loopt het verhaal met horten en stoten en lijkt het ook nauwelijks ergens naar toe te lijden, dan plotseling besluit de jongen dat hij terug naar huis wil. Klaar, einde. De bioscoopbezoeker met een onbevredigend gevoel achterlatend.

Film mikt niet echt op een doelgroep, maar lijkt meer droomproject van regisseur Jonze, die vooral een film voor zich zelf heeft gemaakt en niet zo zeer voor de kijker.

Niet slecht, maar helaas ook maar half geslaagd.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Matig werkje en zeker niet zo goed als het origineel met oa James Mason. Vond de film vooral erg saai en niet lekker lopen, ondanks dat Dunaway wel behoorlijke girlpower uit straalt en hier en daar wat erotiek zit.

Wilson lijkt niet de juiste regisseur hier voor. Hij is meer een regisseur voor ongenuanceerde actie-vehicles als Death Wish nr zoveel, want van subtiliteit heeft hij geen kaas gegeten.

Erg middelmatig,

dus een vijf, ofwel 2,5 ster.

Een van mijn favoriete films, al een jaar of 20! Alleen Once upon a time in the west vind ik nog net iets beter, hoewel voor beiden geldt dat ik ze niet te vaak moet zien, want dan gaan ze wel wat vervelen.

In de filmencyclopedie stond destijds over deze film:

voor de een een meesterwerk voor de ander een bloederige orgie van geweld!

Lees hier over een extra lange versie, dat is dus blijkbaar niet de versie die ik eindelijk sinds een half jaartje op dvd heb?

Ik heb de Engelse versie (die je halverwege moet omdraaien), er staat wel op de achterkant dat het de director's cut is!

Hij duurt 135 minuten, is er iemand die kan zeggen wat er dan voor scene's extra in die langere versie zitten?

The Wild Geese is een van die Britse sterrencast actiefilms uit de jaren '70, waar in Roger Moore zit, maar die -hoewel met zijn naam groot op de affiche- feitelijk relatief weinig sreentijd heeft.

Gebaseerd op de roman van Daniel Carney over een groep huurlingen die naar een Afrikaans land wordt gestuurd, om al daar een -door de aan de macht zijnde dictatuur gevangen gezette- belangrijke man te bevrijden en aan de macht te helpen.

Volgens Moore vond hij het oorspronkelijke boek beter en belangrijker dan het over het min of meer zelfde onderwerp gaande Dogs of War van Frederick Forsyth, waar van hem het filmscript aan geboden werd, maar wat hij aan hem voor bij liet gaan om deze Wild Geese te maken. Lijkt me vrij sterk, omdat zijn rol en iig ook het boek stukken minder is als die Forsyth-roman.

De film zelf is een geval apart.

Voor een oorlogsavonturenfilm is ie te serieus en te bloederig, maar voor een realistische oorlogsfilm net weer niet geloofwaardig genoeg. Aardige kijkvoer, meer een mannenfilm, denk ik. De rollen van Burton en Harris zijn behoorlijk goed uitgewerkt en zij spelen naar behoren. Moore is met zijn bekende, wat minder serieuze karakter, een leuk kontrast hier bij en de vriendschap tussen de drie komt geloofwaardig over, wat vrij belangrijk is voor zo'n film.

Vier sterren!

Vond deze film vroeger (eind jaren '80/begin '90) altijd erg goed, maar een tijdje terug weer eens bekeken en hij is nu toch wel erg langzaam en redelijk saai geworden.

Jack speelt natuurlijk wel duivels goed en ook de dames (mijn voorkeur gaat uit naar Cher!!) zijn goed opdreef.
Overigens gebaseerd op het gelijknamige boek van John Updike, waar trouwens de man gewoon een soort van mieterig achtige charmeur blijkt te zijn en niet de gehoornende himself zoals in de film.
Leuk maar nergens serieus te nemen.

Deze daarnet ook gezien.

Film begint ontzettend traag, met scene's die nauwelijks tot iets leiden.

Na ruim een half uur komt het dan eindelijk wat op gang en wordt het ook steeds beter en neemt de spanning toe. Vanaf dan is het een geinig en goed gemaakte thriller anex horror.

Het grootste probleem van de film is dat er bij de "goodguys" niet 1 echt hoofdkarakter is, waar je dus mee mee kunt leven.

Film krijgt wel een voldoende, want de tweede helft is vrij aardig, maar het begin verpest een hoop.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze gisteren in Antwerpen gaan bekijken. Gekozen voor de 2-D versie, daar ik niet veel goeds hoorde over de 3-D variant.

Moeilijk deze te waarderen.
Begin vond ik vrij matig en op b-film niveau, maar vanaf het moment dat het verhaal zich in Japan ging afspelen wordt de film duidelijk stukken beter. Wolverin tussen samoerais en Yakuza klinkt hoopvol en wekte de nodige verwachtingen, die deels werden waargemaakt.

Behoorlijk aantal coole gevechts- en actiescènes, met als hoogtepunt de scene op het dak van de trein (al hoewel het me wel enigszins deed denken aan een gelijksoortige scene op het eind van Mission Impossible1).

Daarna ging het voor mij redelijk snel achter uit en vroeg ik mij af of ik nog wel naar een echte X-men film zat te kijken.
Diepte punt was toch wel het gevecht met die "robot", echt zo standaard en makkelijk. Totaal niet bijzonder of speciaal.

Ook was -als niet fan of X-men expert- mij totaal de beweegredenen niet duidelijk van die blonde, vrouwelijke mutant. Vond het erg vaag allemaal en het leek er op dat ze er louter in zat als excuus om nou eenmaal minstens nog een mutant in de film te hebben. Geen idee of zij ook in de comics en tekenfilms voor komt.

Fijn als "Famke Janssen fan" om haar nog even een paar keer in een gastrolletje voor bij te zien komen, maar verder had haar rol niet veel om het lijf.

Over het algemeen kun je concluderen dat deze The Wolverine gelukkig wel een stuk beter is als de eerste poging een solofilm te maken rond dit populaire X-men karakter, doch is bij lange aan nog niet echt geweldig, maar als primaire actiefilm wel aardig om te bekijken.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vorig weekend op een groot scherm in Antwerpen gaan kijken.

Na alle goede recensies en lofbetuigingen was de kans dat deze film zijn vooruitgesnelde reputatie niet kon waarmaken en ging teleurstellen vrij groot.

Gelukkig was dit niet het geval en was het een leuke, mooie bioscoop ervaring.

Mensen van mijn leeftijd, die in de jaren '70 zijn opgegroeid, zullen bij de naam "Wonder Woman" automatisch denken aan Lynda Carter. Vandaar dat Gadot mij aanvankelijk tegen viel, toen ik haar voor het eerst in dezelfde rol zag in "Batman v Superman".

Ik moet toegeven: ik had het mis! Wat is ze goed in deze nieuwe film en kan mij nu al niemand anders meer voorstellen in deze rol. Ze is perfect!

De film zelf is rustig van opbouw, we leren de hoofdpersoon tamelijk goed kennen (zover dat in een actie/superhelden blockbusterfilm kan) en je gaat ook echt van haar houden en met haar meeleven en -voelen.

De actie is goed gedoseerd, met aardig wat rustpunten en wanneer we haar dan voor het eerst eindelijk als Wonder Woman zien, is het een enorme kick en in de finale gaat het ook echt helemaal los. De SFX zijn van een heel hoog niveau en nooit te veel of overdadig aanwezig.

De andere hoofdrol wordt vertolkt door Chris Pine en dat is normaal niet echt een favoriete acteur van mij: de arrogantie straalt er meestal van af, maar hier valt het wel mee en toegeven: de chemie tussen hem en Gadot is wel degelijk aanwezig en is een pluspunt voor de film.

De muziek is goed en het W.W. thema wordt niet te vaak gebruikt, maar wanneer het dan te horen is, vond ik het ook erg effectief.

Is de film dan perfect? Nee, dat is ook weer overdreven. Waarschijnlijk krijgt de film iets wat te veel krediet, omdat het in ieder geval geen zeperd is, zoals de vorige superhelden films, gebaseerd op de DC Comics, dat wel waren, maar hij heeft ook zo zijn foutjes:

*de scene, waarin Gadot in een chique kledingzaak te London, telkens een andere outfit aan het uitkiezen is en erna showt, is meer iets voor een romantische comedy als "Pretty Woman" en had voor mij er niet in gehoeven

*het groepje van drie mannen, die samen met de twee hoofdkarakters, in tweede helft van film, ten strijde trekt, bestaat uit louter karakterituren, die vooral voor flauwe humor zorgen. Vooral de plat pratende scherpschutter, die aan een Simon Peck in het kwadraat doet denken, is soms tenenkrommend irritant.

*die zelfde mannen zijn allen ergens een specialist in, maar hier wordt tijdens de finale totaal geen gebruik van gemaakt. Neem nu de scherpschutter: het had toch veel beter geweest, wanneer we hem minstens één keer op een belangrijk moment tegen het eind een fantastisch schot hadden kunnen zien uitvoeren, want nu was hij (en ook zijn makkers) feitelijk totaal overbodig.

Daar ik bij de aftiteling Snyder zowel als (mede-) scenarioschrijver als producer vermeldt zag staan, lijkt hij wel over de juiste, goede ideeën te beschikken, maar rammelt het bij hem bij de uitvoering ervan. Mocht hij nu met de "Justice League" weer falen, dan kan hij misschien voortaan de regie beter aan een ander overlaten en Jenkins heeft hierbij al haar visitekaartje afgeleverd!

Kortom: geen perfecte, maar wel een hele amusante en goede superheldenfilm.

Een acht, ofwel vier sterren!

Deze film donderdag ontvangen en bekeken (Engelse 4K versie).

De kritieken op deze film zijn niet mals, maar vond het eigenlijk wel meevallen.

Het begin met de jonge Diana vond ik vrij goed, mooi gefilmd, spannend en spectaculair. Helaas leek men daar het meeste kruid al meteen te hebben verschoten, want er na kregen we nog maar sporadisch iets van actie voorgeschoteld.

Zo gauw het verhaal naar de jaren '80 ging verdween de magie van de beginscène en werd het al snel erg melig en vrij "corny" en zag het er over het algemeen ook stukken minder mooi en vooral goedkoop uit.
De actie scene in het winkelcentrum deed eerder denken aan "Superman 3" dan aan het superieure "Superman the movie" (verwachtte dat ieder moment Richard Pryor kon gaan verschijnen).

Gelukkig zat Gadot nog steeds goed in haar rol, ziet ze er werkelijk fantastisch uit en weet ze ons, de kijkers, ook door de minder geslaagde gedeeltes van de film te loodsen. Zij vormde ook nu weer een leuk liefdeskoppel met Pine en wederom waren zij het hart van de film.

Opvallend was wel dat comédienne Wiig erg indruk maakte in schurkenrol, ik vond haar zowel grappig, als sexy en op het eind als Cheetah zelfs levensgevaarlijk en ietwat creepy er uitzien.

Pascal als de hoofdschurk ging volledig over the top met zijn optreden, op zich niet erg, maar het slot was wel erg matig en gewoon een sof, daar er van een echte eindconfrontatie geen enkele sprake was.

Met op het gevaar af voor seksistisch uitgemaakt te worden, maar ik denk niet dat met een mannelijke regisseur, als Bay, of Snyder, aan het roer, we zo'n soft en spectaculair loos einde zouden hebben gekregen.
Na bijna 2,5 uur verwacht je gewoon een grandioze finale en niet emo tv toestanden.

Toegeven: je kreeg eerst wel het duel tussen WW en Cheetah, maar dat was niet bepaald memorabel te noemen, want vaak veel te afstandelijk gefilmd en met totaal geen spanning, waardoor het nauwelijks indruk maakte.

Conclusie: geen werkelijk slechte film, maar zeker tegen het einde toch wel teleurstellend.

Let ook op cameo van de originele Wonder Woman Lynda Carter tijdens de aftiteling, meteen het leukste moment uit de hele film.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Ik vind TWINE de minste met Brosnan.

De openingscene is natuurlijk wel fantastisch, maar het lijkt wel of daar al het geld, tijd en energie in is gestoken, want daarna wordt het nooit meer zo goed!

Sterker nog:
ik vind dat de film eigenlijk verder geen enkele memorabele scene meer bevat. Echt doorsnee!

Van te voren werd aangekondigd dat de schurk vanwege een kogel in z'n hoofd geen pijn meer voelde!

Toen ik dat hoorde dacht ik dat oude tijden -Bond versus Oddjob- zouden gaan herleven. Wow! Dat zou een pracht gevecht gaan opleveren!

Wat een teleurstelling! Een flut gevecht op het einde en Carlyle mag dan misschien een goed akteur zijn, als Bondschurk bakt hij er niet veel van. Ik las destijds ergens dat hij werd omschreven in TWINE als een tot leven gekomen condoom! En inderdaad....!

Verder ziet Denise Richards er welliswaar lekker uit, maar is ze veeeeelste jong voor Brosnan en dat ze er ook nog jonger voor haar leeftijd uitziet helpt ook niet. Het lijkt wel of Bond een 16 jarige date! En ze is uiteraard compleet ongeloofwaardig in die rol, op zich lachen, maar dan moeten ze niet doen of dit een serieuze Bondfilm is.

Overigens was Richards niet de keuze van de Broccoli's maar werd zij door de filmmaatschappij naar voren geschoven en feitelijk opgedrongen.

Verder vind ik nog een ding een gemiste kans en dat is de aktie scene met die helicopters! Ik had de eerste keer duidelijk het gevoel dat dat in de studio was opgenomen (en later las ik dat dat ook het geval was!). Daarom verzinnen ze ook maar gauw dat de auto kapot moet, want in de studio kan hij natuurlijk niet ver gaan rijden.

Super zonde: hier had een waanzinnige auto achtervolging met die 2 helicopters achter Bond aan ingezeten in de trend van The spy who loved me. Dan was het echt een memorabele actie scene geweest en dat had de film flink goed gedaan! Nu is het weer meer geren en gespring van Brosnan en dat kennen we na 3 films nu wel. Mee eens?

De titelsong van Garbage vind ik trouwens erg mooi, de mooiste van de laatste jaren, helaas werd het geen hit, dus ik vrees dat David Arnold voorlopig weer geen song mag leveren die dan bij de begintitels gebruikt gaat worden.

Al bij al vrij doorsnee, maar heeft zo zijn momenten:
2,5 sterren!