Meningen

Deze twee dagen geleden bekeken en stond samen met "His name was King" op een Wild East dvd, waarvan duidelijk dit de beste film bleek te zijn.

Viel me Harrison wat tegen in die boven genoemde film, bij deze "Gunfight at High Noon" wist hij mij volledig te overtuigen. Goede rol en sterk spel! Je ziet hem uitgroeien van ietwat naïeve, jonge man tot vastberaden, sterk in zijn schoenen staande man van de wet.

Wanneer de vader van drie broers vermoord wordt zit de moeder vol wraak en voedt haar kinderen ook vol haat voor de maatschappij en mensheid op.

Harrison, die de jongste zoon vertolkt, wil echter dat de daders berecht worden en besluit marshall te worden.

Leuke rol van Sancho als de gebruikelijke side kick, maar dat is hem wel toe vertrouwd.

Erg mooie, ietwat broeierige spaghetti western, die zeker boven de middelmaat uitsteekt en de sfeervolle score van Riziero Ortolani heeft daar zeker een groot aandeel bij.

Beslist een aanrader voor liefhebbers van het genre!

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan zien.

Altijd leuk om Schwarzenegger op een groot doek bezig te zien.

Film is aardig vermaak, maar behoort zeker niet tot zijn beste werk. Daarvoor was het gewoon niet goed genoeg.
Behoorlijk begin en flauw einde, daartussen zat vooral vrij atypisch gedeelte voor een film met de Oostenrijkse Eik.
We zien vooral een mutserige dame van de recherche, die onderzoek doet naar de moorden op zijn teamleden. Ze zou zo uit een oubollige Engelse detective van de KRO kunnen weg zijn gelopen. Daaaar zit je niet op te wachten wanneer je naar een Schwarzenegger film gaat! Om nog maar te zwijgen over de kus (en de gesuggereerde nacht) tussen die twee! Bleeeh!

Ook behoorlijk irritant was het voortdurend niet stilhouden van de camera, ook in gewone "praat"-scene's moest de camera schokkerig van links naar rechts, of een stuk van boven naar beneden bewegen, waar ik op een gegeven moment bijna niet goed van werd. Fijn, hoor, zo'n handcamera!

Verder vond ik de scene's met de leden van zijn DEA-team wel erg op die van The Expendables lijken, incl een honk, waarin oa tattoos worden gezet.

Het einde had echt gaaf kunnen zijn, maar op de een of andere manier om Schwarzenegger met cowboy hoed op en met slechts een lullig pistooltje op zijn tegenstanders te zien schieten, was voor mij toch een afknapper. Waar is de tijd gebleven dat hij met een machinegeweer of een bazooka zijn vijanden aan flarden schoot?

Het overige actie gedeelte zat wel goed, maar was niet speciaal genoeg om lang bij te blijven.
Redelijk, maar kan niet in schaduw staan van zijn klassieke actiefilms en valt daar bij in het niet.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

waardeloze film, heeft niets maar dan ook niets met de figuur van de Saint te maken.

Kilmer wilde perce in allerlei vermommingen opduiken en heeft dat ook doorgedrukt.

Saai, langdradig en oninteressant.

Flop, helaas kun je hier geen nul geven.

Dit is een pilot die al enkele jaren geleden is gemaakt en op de planken is blijven liggen, want door geen enkel TV station was er voldoende belangstelling en is daardoor nooit aangekocht en uitgezonden, laat staan een verdere reeks van gemaakt. Moores rol stelt niet veel voor en is bijna zelfs groter in de trailer dan in de uiteindelijke versie. Ogilvy heeft een aardige rol verspreidt over de hele aflevering.

Hoofdrolspeler is een miscast van jewelste, maar Dushku als zijn -in de boeken jarenlange- vriendin Patricia Holm is goed.

Op iTunes te verkrijgen.

Deze film voor het eerst op een woensdag middag ergens halverwege de jaren '80 op de Belg Frans gezien, toen ik er halverwege in kwam vallen. Jaren over gedaan om er achter te komen welke film het was en pas toen de Criterion versie uit kwam in het geheel terug gezien.

Erg goede klassieke Franse avonturenfilm, waarbij de tijd wordt genomen de verschillende hoofdkarakters te introduceren. Maar het is uiteraard vooral het tweede langere gedeelte over de waanzinnige, bizarre tocht door het gebergte en het oerwoud wat het meeste fascineert.

Ook de ontwikkeling van de karakters is om je vingers bij af te likken. Vanel is de gangster, de tough guy, die via vuil spel alsnog aan de barre tocht mee kan doen, echter: ze zijn nog niet vertrokken, of hij blijkt een enorme angsthaas en zwakkeling te zijn, zijn hele stoere act was slechts schijn. Montand echter, die aanvankelijk overkomt als een nietsnut, een flierefluiter en meeloper, ontpopt zich al snel als een geboren leider en iemand, die zich onder aller omstandigheden weet te redden en zijn hoofd koel houdt.

Ergens is het wel jammer dat we van het andere duo veel minder te zien krijgen en we amper te weten komen hoe het is geëindigd, behalve dat we een ontploffing in de verte zien.

Een aantal scènes, zoals met de brug, of door de modderpoel, zijn klassiek. Alleen het einde vind ik dan weer wat moeilijk te rijmen met de rest en is een beetje een sof.

Toch een film die zeker de moeite waard is en nog niets van zijn aantrekking kracht heeft ingeboet.

Een negen, ofwel 4,5 ster.

ongeloofelijke weerzinwekkend smerig gedrocht. Uiterst saaie langdradige scene's volgen niet te kijken sadistische op.

Moest vaak wegzappen omdat ik het te vreselijk vond om het te willen blijven zien.

Wie in mijn ogen dit goed, mooi en normaal vindt, is niet goed bij zijn hoofd.

0,5

Deze vanmiddag in Antwerpen te Metropolis gaan zien (blijft toch de gaafste plek een film te bekijken).

Coole, lekkere actie rollercoaster, met hier en daar een minpuntje.

Allereerst moet ik toegeven dat regisseur Noyce niet tot mijn favorieten behoort. Al zijn films hebben gemeen dat ze vooral de grootste gemene deler zoeken en daardoor niet avontuurlijk (lees: niet bijzonder genoeg) en meestal ook nog behoorlijk saai zijn (Patriot Games, Sliver, The Saint, die laatste had echt niets meer te maken met het personnage uit de boeken van Leslie Charteris).

Salt is gelukkig niet saai, misschien hier en daar wat standaard, maar hoofdrolspeelster Jolie weet met haar uiterlijk en charmes dit toch behoorlijk weg te werken.

Blond blijkt haar niet al te best te staan, het was dan ook even wachten tot dat ze weer gewoon haar haren zwart had. Wow! Wat is ze dan cool!

Verhaal was vooral in het eerste gedeelte excuus om zoveel mogelijk actie en achtervolgingen in te plannen en dat gaf een behoorlijke adrenaline rush.

Tweede gedeelte is wat minder hectisch en eerlijk gezegd ook daarmee een stuk minder boeiend. Je krijgt dan ook meer tijd om na te denken over wat je nu eigenlijk allemaal op het scherm ziet gebeuren en dat blijkt niet allemaal even geloofwaardig te zijn.

Tja, wat de plottwist betreft.... ik weet niet hoe het met andere filmkijkers is, maar met iemand als Schreiber in de cast, denk ik al vanaf minuut 1 dat hij waarschijnlijk wel niet zal deugen. Of ligt dat aan mij? Goed en prettig acteur, dat wel.

Voor de rest ziet alles er gelikt uit, goede actie en special effects, niet al te overdreven lange speelduur en een stoere, lekkere hoofdrolspeelster.

Niet perfect, einde kon stukken beter, maar als primair actiespektakel zeker wel een aanrader.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze gisteren wezen kijken.

Niet echt geweldige film, kwam op mij allemaal wat te kleinschalig over.

Tuurlijk had het een aantal geweldige SFX, maar daar tegenover stond dan weer dat je maar bar weinig mee kreeg van reddingsacties en ook het totaal ontbreken van reacties en handelen van de regering, tijdens een nationale ramp van deze omgang, maakte het er niet beter en geloofwaardiger op.

Nee, we moesten het doen met feitelijk alleen de perikelen van The Rock en zijn gezinnetje en -vooruit- een wetenschapper met zijn team van een stuk of vijf -net geen- tieners meer, die even iedereen waarschuwen.

Toegeven Johnson is ideaal voor een film als deze en hij overtuigt dan ook volledig in zijn rol, maar eigenlijk had hij maar bar weinig fysiek te doen, want veel meer dan een helikopter of boot besturen deed hij niet.
Gugino, als zijn bijna ex, deed het ook zeer goed en wist emotioneel vaak de juiste snaar te raken. Samen hadden ze ook een zeer goede emotionele scene, over het verlies van hun eerste dochter, waarbij Johnson laat zien dat hij langzaam uit aan het groeien is naar een actieheld, die wel degelijk ook behoorlijk is gaan acteren. Sterk!

Verhaal technisch is er op zijn minst nog al wat mis en raar te noemen.Dat niemand het vreemd vond van zijn team dat hij weg bleef met zijn helikopter en niet deel nam aan de reddingsacties en hij er ook nooit verder over gebeld werd, kwam bij mij zeer idioot en ongeloofwaardig over. Dus als reddingswerker kun je gewoon ongestoord doen waar je zin in hebt, niemand die zich af vraagt waar je blijft en wat the heck je aan het doen bent.

En net toen ik tegen het einde dacht geen patriottische Amerikaanse vlaggen te hebben gezien werd er nog eentje prompt in beeld uitgerold.

Voordeel is dat de tijdsduur niet idioot lang is en er een aantal mooie shots van oa een tsunami in zitten, die op een groot bioscoopscherm behoorlijk indruk maken.

Alles bij elkaar is dit een onderhoudende, maar beslist geen geweldige film.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.

Deze afgelopen week bekeken.

Aardig goede en spectaculaire politiefilm met een Chan, die hier duidelijk wat serieuzer en dus minder kinderachtig is dan gewoonlijk, hoewel ook deze film nog steeds niet echt heel serieus valt te nemen.

Chan is goed, maar sommige bijrolspelers, zoals zijn jonge zwager, bakken er niet veel van.

Veel spektakel, gave stunts, behoorlijke spanning en mooie beelden.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze net zitten kijken. Ik verwachte er eerlijk gezegd niet al te veel van en ging er vanuit dat ik na een half uurtje wel weg zou zappen,
echter ik vond het een enorme meevaller en het boeide mij tot het eind toe.

Tuurlijk, het was geen meesterwerk, maar ik vond dat er prachtige onderwaterbeelden en sowieso veel mooie natuurbeelden, van vooral ondergrondse gangen en spelonken, bij zaten en de gebeurtenissen en acteerwerk kwam allemaal behoorlijk naturel en realistisch over.

De enige twee acteurs, die ik kende, waren Roxburgh en Gruffudd, wiens karakters ook duidelijk het beste overkwamen, al hoewel die laatste een steeds zich idioter gedragende rol kreeg.

Houd je van realistische onderwaterbeelden en door nauwe ondergrondse gangen klimmen, zonder idiote monsters etc., dan is dit zeker een aanrader.

Ik las dat deze film oorspronkelijk in de bioscoop in 3-D is vertoond. Ik kan mij voorstellen, dat dat bij een film als deze een meerwaarde zou kunnen zijn.

Wel moet ik toegeven dat het verloop van het verhaal wat voorspelbaar was: iedereen waarvan ik vermoede dat ze het niet zouden halen, ging ook daadwerkelijk dood en ik ging er van uit dat de zoon het wel zou halen, dit kwam ook uit; dat hij de enige was, had ik dan weer niet verwacht..

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Goede interigerende misdaad thriller.

Trintignant is goed op zijn plaats als doortastende rechercheur, die moordzaak op probeert te lossen.

De film is behoorlijk spannend en gaat langzaam maar zeker richting de ontknoping. Helaas is het einde dan weer wat flauw en te gemakkelijk, waardoor de film net te licht uitvalt om als werkelijke klassieker te gelden.

Muziek van Morricone is de hele film nadrukkelijk aanwezig, weet de spanning extra op te voeren en is wellicht zelfs het beste wat deze film te bieden heeft.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze net zitten kijken.

Heeft behalve de titel niets met Sartana of de vorige films te maken. Het hoofdkarakter heet niet eens Sartana, maar Lee Galloway, wordt ook nergens als zodanig genoemd, heeft niet hetzelfde dodelijk en originele wapenarsenaal als de echte Sartana en lijkt mij gewoon een totaal ander persoon.

Bijrol speler en sidekick uit andere spaghettiwesterns, William Berger, incl. in een "echte" Sartana film "If You Meet Sartana Pray for Your Death" , speelt nu de hoofdrol en doet dat verdienstelijk in een verder vrij doorsnee, maar op zich vermakelijke, westernfilmpje.

Aardig zolang het duurt.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Deze van de week ontvangen en bekeken.

Het was de enige Dracula film met Lee, die ik nog nooit gezien had.

Dit vervolg op Dracula A.D. speelt zich wederom in het heden af en Dracula is nu een rijke en machtige industrialist, die via een duivelsplan de pest weer op aarde wil brengen om de mensheid definitief uit te roeien.

Film heeft nog maar weinig met het originele Bram Stoker verhaal te maken en lijkt meer op een langgerekte aflevering van De Wrekers, wat nog maar eens wordt versterkt door aanwezigheid van ex-wreekster Lumley (Lee en Cushing speelden hierin ooit een gastrol).

Eerste helft van de film is vrij knullig en saai te noemen en Lee ontbreekt praktisch volledig, echter... de confrontatie tussen Lee en Cushing op het kantoor van die eerste is een geheide klassieker en de finale is spannend en hoewel ver gezocht, vrij origineel te noemen.

Niet fantastisch, maar een aardige nieuwe insteek.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze vorige week ook eindelijk eens bekeken.

Sterk uitgangspunt: twee mensen die bijkomen in een kelder en als het ware mentaal getest worden hoe ver ze zullen durven/kunnen gaan ten kostte van alles en de ander.

Echter niet helemaal bijster goed uitgewerkt. Eigenlijk vond ik de flashbacks eerder irritant en overbodig dan spannend. Had liever gehad dat men alleen de twee in de kelder had gevolgd en dat tussen hun twee een grotere rivaliteit om te overleven had ontstaan.

Ook het welliswaar onverwachte, maar helaas ook ongeloofwaardige einde was een regelrechte afknapper.

Het verhaal is niet geweldig, alles berust op 1 aardig idee, of gimmick, maar verder stelt het niks voor.

Ook de rol van Glover is niet al te geloofwaardig en vrij overbodig. Wellicht wilden de makers er een bekende naam bij hebben?

Kortom: leuk bedacht, maar niet sterk uitgewerkt.

Ik geef hem een zes, ofwel 3 sterren.

Gisteren deze maar eens bekeken.

Kon het nog matiger na de eerste niet meer dan wel aardige film?

Ja, hoor! Makkelijk!

Wat een ongeloofelijke b-film, die alleen op de faam en bekendheid van het origineel teert.

Ik vond de film nergens echt spannend, dit had vooral ook te maken met het feit dat de personen, die al de ontberingen moesten ondergaan, nergens mijn sympathie wisten te winnen. Wat een stelletje losers en slecht acterende personen waren dat.

Ook waren vaak de gore-scene's zo snel gemonteerd dat het alleen maar irriteerde ipv shockeerde.

De plottwist op het einde kwam in zo verre niet helemaal als een volledige verassing, omdat je na deel 1 gewoon aanvoelt dat er waarschijnlijk wel weer iets dergelijks zal komen.

Meer dan een 1,5 ster is dit brouwsel niet waard.

Deze afgelopen week ook maar eens bekeken.

Film borduurt voort op eerste beetje overgewaardeerde deel, maar kan nergens ook maar er van in de schaduw komen.

Verhaal gaat echt nergens over, spanning is er nauwelijks en de zogenaamde gore-scene's vallen in de praktijk ook reuze mee.Waar deze serie films zijn beroemde status van daan haalt is me dan ook een raadsel.

Jigsaw vergelijken met horror-iconen als Jason, Freddy of Micheal vindt ik veelste veel eer:

waar je anderhalf uur na zit te kijken is een zieke, oude man en een van weeklaag gevulde trien.

De slachtoffers van hun zieke geesten volgen elkaar snel op, maar omdat er niet veel logica en samenhang in zit, is er van veel spanning en meeleven niet veel sprake.

Er wordt in ieder geval wat beter geacteerd als in deel 2 en sommige vallen zijn wel aardig bedacht.

Verder behoorlijk b-film niveau en het einde maakte kennelijk zo weinig indruk dat ik het me nu al niet meer kan herinneren.

Een vier, ofwel 2 sterren.

Nee, jullie bedoelen natuurlijk:

fantastische scherm en degen avonturenfilm zoals ze ze nu niet meer maken!

Granger is perfect als de held tegen wil en dank, maar ook Mel Ferrer als de doortrapte, sadistische schurk is goed opdreef!

Met op het eind een klassiek degengevecht om bij te watertanden!

4,5 ster!

Goede film, maar toch wel zeer overschat!

Het gekke is dat toen hij uitkwam hij juist door de serieuse critici de grond in werd geboord.

Ik had hem ooit eind jaren tachtig van Veronica opgenomen en keek hem een tijdje iedere week wel een keer, maar nu volwassen en al vind ik hem wel goed voor een keer, maar zeker geen meesterwerk, daarvoor is de film te lang en op bepaalde momenten te melodramisch, bijna soapachtig.

Dat nu plotseling de jeugd en allerlei tuig deze film ontdekt hebben en er mee weglopen (en hele stukken tekst citeren) geeft me toch een wat nare smaak in de mond.

Het eind is wel erg cool en origineel.

Pacino is heel goed opdreef, maar dit soort rollen liggen hem nu eenmaal erg goed!

De muziek vind ik ook erg goed bij de beelden passen.

vier sterren.

Volgens sommigen een van de beste en meest bloederige Dracula films uit de Hammer stal, maar in vergelijking met de meer authentieke eerstelling is dit toch maar een matig werkje.

Eigenlijk is het een zwak kostuum/periode filmpje met af en toe ook Dracula er in, want zijn rol is relatief klein:
veel meer dan aan het begin en in de finale komt hij er zelf niet in voor.
Lee lijkt er ook niet echt veel zin meer in te hebben en is behoorlijk op de automatisch piloot bezig.

De special effects zijn matig (die vleermuis kan echt niet) en de manier er wordt afgerekend met de graaf is ook vrij simpel (en erg toevallig dat er net op dat moment een bliksemflits is).

Op zich wel vermakelijk en kijkt prettig weg.
Een vijfje ofwel 2,5 ster.

ja leuke film! Destijds in de bios gaan zien met vriendjes (ik was toen 11,12 jaar).

Spencer iedere keer:Wat is je naam?

jongetje: ik heet H7-25.

Spencer: zucht, nee JE NAAM!!

jongetje: ik heet H7-25!

enz enz lol!

Toch wel 3 sterren!

Deze laatst -na een jaar of twintig- weer eens bekeken.

Dit is qua Nederlandse films toch wel een van de knallers uit de jaren '80 en een mega hit.
Nauwelijks verouderd en nog steeds even leuk als toen.
Faber is erg leuk in hoofdrol, De Jong doet niet voor hem onder en De Gooijer krijgt de lachers op zijn hand, maar het zijn uiteraard de kinderen die de show spelen, met name Akkemay is wel erg... leuk (op hier en daar een klein rolletje voor TV na, nooit meer wat van vernomen).

Vele hilarische -inmiddels klassieke- scene's volgen elkaar in rap tempo op, incl een homage aan Nicholsons rol in The Shining.

Het enige zwakke moment blijf ik -net als destijds- toch het plotselinge muzikale nr vinden, wat werkelijk nergens op slaat.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze vanavond eindelijk ook maar eens bekeken. Iedere keer dat ie werd uitgezonden kwam er wat tussen, of was er iets leukers in mijn ogen te zien.

Tja en niet voor niks.... want het was zeer middelmatig allemaal. Erg doorsnee en de drie acteerkannonnen maakten ook nergens de van te voren opgewekte verwachtigen waar.

Allereerst kwam de film erg, erg moeizaam op gang, was het verhaal zeker de eerste helft nergens ook maar speciaal en de acteursprestaties niet meer dan wel ok...

terwijl je toch zou verwachten dat deze drie, de besten van hun eigen generatie, gezamenlijk iets geweldigs zouden voortbrengen.

Verder was de geloofwaardigheid vaak ver te zoeken en het einde kwam nog vrij abrupt, zonder dat allerlei losse eindjes nog werden verklaard.

Meer dan een zesje, ofwel drie sterren vond ik het niet waard.

Redelijke, sfeervolle, typische jaren '70 misdaadthriller. Echte actiefilm kun je het niet noemen, maar er zit een zeer spannende achtervolging te voet in. Ik herinner me de film ook als vrij paranoia, iedereen wordt afgeluisterd/geschaduwd etc-sfeer.

Het plot doet er eigenlijk niet zo toe:

het zijn de twee hoofdrolspelers die de film maken (zonder hen zou het niet echt bijzonder allemaal zijn).

Ongeloofelijk dat Winner in de jaren '80 zo veel rotzooi (oa met Bronson) zou gaan maken.

3,5 ster.

Redelijk overbodige herverfilming van de al niet heel erg goede Un nomme la Rocca.

Enig interessante is dat Belmondo inmiddels elf jaar later en met meer levenservaring dezelfde rol nog een keer speelt en doet dit naar behoren.

Zijn goede vriend, die hij uit de moeilijkheden wil houden, wordt dit maal gespeeld door Michel Constatine, die ook al een klein rolletje in het origineel had.

Verder ziet deze modernere kleurenfilm er natuurlijk stukken gelikter uit als het wat gedateerdere zwart/witte origineel, maar een echte toegevoegde waarde is het niet te noemen,

daarvoor is deze nieuwe versie niet verschillend en onderscheidend genoeg.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze pas geleden ontvangen en bekeken op 4K.

Aardig, maar nergens echt bijzonder deel uit de Scream reeks. Stukken beter dan de vorige, maar dat is niet een heel erg grote prestatie, daar die erg teleurstellend was.

Deze nieuwe film is voor een groot gedeelte een feitelijke herhaling van het origineel, maar waar die film origineel en fris oogde, krijg je bij dit verse deel toch vaak het gevoel het allemaal al lang en -ergo- beter te hebben gezien.

Op de twee zusjes na is de nieuwe groep tieners ook nergens interessant, vrij saai en volledig inwisselbaar, waardoor je ook niet veel voelt wanneer ze het loodje leggen. De moorden, of pogingen daartoe, zijn ook nog eens teleurstellend doorsnee en alles behalve inventief.

De oude garde, die ook nu weer is opgetrommeld, bakt er niet veel van. Op Arquette als Dewey na dan, hij weet als enige nog wat sympathie en emotie op te roepen, maar tegelijkertijd slim genoeg was om er voor te zorgen dat hij onmogelijk nog in een mogelijk volgend deel op hoef te komen draven.

De andere twee, Campell en Cox, ogen futloos en lijken volledig op de automatische piloot door de film heen te wandelen. Campell is in de afgelopen tien jaar plotseling wel erg verouderd, terwijl het gezicht van Cox in vergelijking met de vorige film, nog erger onder de botox lijkt te zitten. Bij een volgend deel zal er nog nauwelijks verschil waarneembaar zijn tussen haar gezicht en en dat van Ghostface.

En waarom moet de dader (of daders) in deze reeks altijd volledig hysterisch handelen en reageren in de finale? Verder best een leuke tijdpassering, maar uiteindelijk toch ietwat teleurstellend.

Kortom: redelijk vermakelijk en spannend, maar nergens bijzonder en stukken minder dan het origineel uit 1996.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Deze vanmiddag in Antwerpen wezen zien.

Tja... matig, zeer matig.
Een schim van het origineel, minder dan deel 2 en misschien ietsje beter dan 3.

Het zogenaamde fantastische openingsfragment stelde ook niet veel voor en was eerder irritant en flauw ("grappig", dat zag ik er al helemaal niet in). Zelfs de opening van Scream3 was nog spannender.

De nieuwe groep tieners hadden weinig charisma (de leukste meid ging er als eerste aan), ze waren volkomen inwisselbaar en het kon me niet veel schelen of ze er aan gingen, of niet.
Jamie Kennedy: where are you, when we need you?!

Film is nauwelijks echt spannend, de drie hoofdrolspelers (die we de afgelopen jaren ook nauwelijks, of niet, nog in iets goeds hebben zien optreden) lopen er op de automatische piloot bij en krijgen nauwelijks nog iets fatsoenlijks te doen. Het lijkt of Craven heeft gedacht: als ze er maar in zitten is het voor de fans al voldoende.... don't think so!

Campbell ziet er nog net zo kinderlijk uit als tien jaar geleden, wat haar niet echt geloofwaardig maakt om voor een volwassen vrouw door te gaan, Cox -hoewel nog steeds een leuke vrouw- heeft duidelijk te veel aan haar gezicht laten doen en Arquette slaapwandelt door de film heen (Waar is zijn grappige schuchterheid en onhandige manier van doen gebleven?).

Het einde stelde ook niet veel voor en ik had al zo'n vermoeden
(ik dacht: zal wel iemand zijn die jaloers is op de aandacht die Sidney al die tijd heeft gekregen. Mijn eerste verdachte was die politieagente, de tweede die tante, toen die afvielen was het niet moeilijk meer.)

Film is duidelijk gemaakt door een regisseur, die al lang niet meer top of the bill is en terug grijpt op een eerder succes.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze inmiddels twee keer bekeken (op 4K en de bijgeleverde blu ray).

Ik vond deze een stuk leuker en spannender dan de vorige film, wellicht omdat de originele, ietwat vermoeiend ogende oude garde praktisch nu uit deze reeks is geschreven, alleen Gale is nog over, een rol van de steeds meer op Ghostface lijkende, plastic gezicht achtige Cox, maar haar rol is nog slechts een onbelangrijke bijrol, al is haar confrontatie (sterfscène?) met Ghostface razend spannend en wellicht de beste scene uit de hele film.

In interviews werd ons verteld dat de locatie van New York, de film een geheel andere sfeer en look zou geven, maar dat valt in de praktijk wel mee. Of mensen nu aangevallen worden in een huis ergens in een voorstad, of in een appartement, daar merk je verder niet zo heel veel van.
Wel is de zogenaamde ladder scène tussen twee door een steegje van elkaar afstaande appartementen wel een leuk, origineel idee, maar afgezien daarvan, is het verder toch allemaal veel van het zelfde.

De openingsscène viel wat tegen. Begon nog wel aardig, maar uiteindelijk deed het niet veel met me.
De finale was op zich goed bedacht en zag ik persoonlijk niet aankomen, maar dat praktisch iedereen alles weer overleefde (nadat sommigen echt tig maal met een mes waren raak gestoken in hun buik) komt ietwat geforceerd over.

De twee zusjes zijn nog steeds goed en komen geloofwaardig over; Panettiere is een leuke toevoeging, hoewel ik haar tien jaar geleden helemaal niet zo goed vond en echt geloofwaardig als FBI agente is ze natuurlijk ook niet; Mulroney was in zijn jongere jaren een serieus acteur en is nu blijkbaar afgezakt naar schmierende bijrol speler in een horrorfranchise en dan is er nog Savoy Brown, die zo mogelijk nog betweteriger, irritanter en onuitstaanbaarder is dan in de vorige film (Jamie Kennedy, where are you, when we need you the most?).

Kortom: beslist geen slecht vervolg, maar ook niet bepaald een klassieker in wording.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze afgelopen weekend (midden in de nacht) bekeken.

Eindelijk eens een Sartana film, die ik echt leuk vond en met een behoorlijke cast.

Naast een goede Garko zien we Berger (die ik al vaker in dit soort films voorbij heb zien komen) in een voortreffelijke rol als sidekick/rivaal, want hij weet met aanwezigheid werkelijk een meerwaarde te zijn.

Ook Kinski heeft een iets grotere rol als gebruikelijk en is -hoewel ietwat op automatische piloot- aardig opdreef.

De film is goed geschoten, heeft passende score en is gewoon leuk en redelijk boeiend om naar te kijken en weet zelfs een aantal keer te verassen.

Erg leuk! Is zeker een aanrader om een keer te bekijken wanneer je van het genre houdt.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze laatst aangeschaft en bekeken (Blue Underground blu ray).

Beetje tegenvaller:
Begint vrij maf met dode Millian, die als een soort van levende dode uit de grond komt gekropen, omdat hij wraak wilt op de schurken, die hem en zijn metgezellen hebben vermoord.
Vervolgens loopt hij de rest van de film achter de feiten aan, want...

de groep schurken worden in stadje al door bevolking vermoord
Vervolgens wil Milian jongen beschermen, maar die pleegt na ontucht zelfmoord.
Dan wordt hij ingehuurd door man, die zijn vrouw opgesloten houdt. Milian wil dame bevrijden en meenemen, maar die steekt huis met haar man en zichzelf in brand en komt om.

Kortom: heel aanwezigheid van hoofdkarakter doet er eigenlijk niet toe. Wanneer hij niet aan het verhaal had deel genomen, was alles ook ongeveer zo verlopen. Al zijn acties zijn tevergeefs en doen er eigenlijk niet toe.

Verhaal trend film is ook rommelig en te langzaam om werkelijk de volle speelduur te blijven boeien.
De enige attractie lijkt dan eigenlijk nog de -vooral voor toen- behoorlijk bloederige scènes.

Milian is voor zijn doen erg ingetogen en heb ik wel eens beter gezien, de rest van de cast is niet echt noemenswaardig.

Het is altijd aardig wanneer een film probeert anders te zijn en het genre uit een andere invalshoek te benaderen en dat waardeer ik dan ook van deze regisseur, maar als geheel vind ik de film toch uiteindelijk een mislukt experiment.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze vorige week weer eens bekeken, nadat ik hem zeker in geen tien jaar meer had gezien.

Erg creepy en duistere, beklemmende sfeer, begint al bij de speciale begintitels en grijpt je gedurende de hele film bij de strot. Waarschijnlijk Finchers beste film.

Het kat en muis spel wat de dader annex seriemoordenaar speelt, met de politie en jou als kijker, weet je op het puntje van je stoel te houden tot aan het verbijsterende en onverwachte eind.

Duo Freeman en Pitt zijn beiden op hun eigen manier goed op dreef; goede bijrol van Paltrow, die de film ook nog een hart geeft,

maar het is uiteraard Spacey die de show steelt.

Een negen, ofwel 4,5 ster.