Meningen

Wel aardige film, maar nergens speciaal. Als Roger Moore fan voor mij destijds verplichte kost, maar -net als bij die andere sterrencastoorlogavonturenfilms The Wild Geese en Escape to Athena- had hij maar bitter weinig te doen en is hij in de finale niet van de partij!

3,5 ster is wel zat!

Deze vanavond ook maar eens geprobeerd nadat ik hem destijds net niet genoeg de moeite waard vond 't in de bioscoop te gaan zien.

Heb mij er behoorlijk mee vermaakt, lekker rauw en creepy sfeertje en werd net als de hoofdrolspelers tot op3/4 van de film op verkeerde been gezet qua identiteit meisje.

Cage en Perlman zijn zoals meestal goed opdreef en passen goed in dit middeleeuwse verhaal wat kruissing is tussen ridderspektakel en horror vehikel.

Voor mij zeer vermakelijk en de moeite waard.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze vandaag gekeken nadat ik hem al jaren wilde zien.

Beetje vreemde film is nog zwak uitgedrukt.

Allereerst vond ik het begin erg sterk, ook zeer goed geacteerd door beide hoofdrolspelers, die allebei geknakte, obsessieve en sociaal geremde karakters zeer goed weten neer te zetten.

Vooral Gyllenhaal zet werkelijk een zeer goede prestatie neer.

Spader is niet echt een acteur die mij goed ligt, maar toch weet hij mij vaak positief te verassen en dat doet hij ook hier met deze film weer.

De film is zowel serieus, als geregeld grappig, maar toch ging ik gaanderweg wel wat qua plot en opbouw missen.

Na een tijdje leek de film niet echt qua verhaal ergens naar toe te gaan en was het meer curieus dan echt boeiend.

Het begint als psychologische film, maar het geforceerde happy end pastte er eigenlijk totaal niet bij en maakte voor mij de film toch een lichte teleurstelling.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar niet echt heel goed.

Ik geef hem een zeven, ofwel 3,5 ster.

Hier een aantal jaren geleden de Spaanse dvd van gekocht en die is te kijken in de originele taal (talen).

Dit bleek één groot nadeel te hebben: de vier segmenten zijn opgenomen in de taal waar het zich afspeelt. Kortom: het Parijse en Rome segment zijn ook daadwerkelijk in het Frans en Italiaans en vooral dat laatste ben ik niet bepaald meester, waardoor ik eigenlijk alleen de twee Engels talige gedeeltes echt goed kon volgen.

Het eerste is met Moore in de hoofdrol (en de enige reden van mijn aankoop) en dat is best een geinig kluchtachtig gedeelte, waarbij hij een chauffeur speelt van een rijke, adellijke pief en zich uitgeeft in diens afwezigheid als zijn baas, om zo makkelijk leuke, rijke dames te kunnen versieren, uiteraard gaat dit natuurlijk een keer fout.

Het vierde gedeelte is ietwat teleurstellend, zeker omdat Wilder dit zelf ook heeft geregisseerd en ik er meer van verwachtte dan dit hele flauwe nergens echt leuke verhaaltje over een onzekere, mannelijke psychiatrische patiënt, die feitelijk niet weet zichzelf te zijn bij vrouwen en zich veelte hip en jeugdig voordoet.

Alles bij elkaar is dit maar een matige internationale productie met vrij doorsnee verhaaltjes ieder zo'n half uurtje durend, louter interessant wanneer je fan bent van één van de hoofdrolspelers Moore, Ventura, of Wilder.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

ik vond deze film echt een teleurstelling, heel bar slecht!

En dat terwijl de vorige zo leuk was!

Zo zie je maar weer dat regiseren een pak apart is en dat de bedenker en schrijver vd serie nog geen goede film kan maken.

Ik zal hem nog eens binnenkort kijken, want zat me de eerste maal voor al te vervelen en ergeren, dus helemaal precies kan ik me het verhaal ook niet meer herinneren.

Gisteren de Duitse blu ray hiervan zitten kijken in het Italiaans met Duitse ondertitels.

Wederom een goede rol van Gemma, die er hier al iets ouder en afgeleefder uitziet als in zijn hoogtijdagen midden jaren '60, maar het staat hem goed en eindelijk speelt hij niet meer de rookie met babyface, maar een door het leven getekende man en pistolero.

De film zelf is niet perse heel speciaal, maar Gemma weet met zijn charisma en atletische fysiek zo'n film altijd wel boven het gemiddelde te trekken en dat is ook nu weer het geval.

Ook de aanwezigheid van de Amerikaanse karakteracteur Geoffrey Lewis (vooral bekend van zijn optredens in meerdere Eastwood films) als sidekick "Il Serpente" is amusant en verder was het jongetje ook alleraardigst en niet zo irritant als vaak zijn acterende leeftijdsgenoten.

Muziek is sfeervol, maar de titelsong, die te pas en te onpas te horen is tijdens de film, past er totaal niet bij en is een typische jaren '70 song, die meer thuis hoort in het oeuvre van The Carpenters, dan in een spaghetti western.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze net zitten kijken op Duitse dvd in het Italiaans met Engelse subs.

Film begint sterk in de woestijn, waarin we twee mannen- een flink stuk van elkaar verwijderd- zien lopen, die ogenschijnlijk niet de beste vrienden zijn.

Hierna volgt een soms ietwat rommelig plot, voorzien van een flinke scheut aan flashbacks, dat niet altijd voor de volle 100 % even boeiend blijft. Zo is er een kaart scene, die eindeloos lijkt te duren en nog al de vaart er flink uit haalt.

De acteurs zijn goed, hoofdrolspeler Clark is een soort van kruising tussen een jonge Clint Eastwood en Jeffrey Hunter.

In deze typische "wraak Spaghetti" zijn de bijrollen van de schurken stuk voor stuk juweeltjes van sterke casting: zo zien we Conte (bekend van latere maffia rollen), Salerno (Badidos en tevens de stem van Clint in de Italiaanse versies van de Dollars Trilogy) en Celi (Thunderball, Sandokan),

maar het is Milian, die de show steelt in zoveelste krankzinnige rol, ditmaal als Albino, die helemaal wild wordt van goud en blondines (drie keer raden hoe de held hem in de val laat lopen).

Muziek was wisselvallig: vaak uiterst sfeervol, maar ook een paar keer bijna jazz achtig, wat totaal niet bij de betreffende beelden paste en me wat uit de bewuste scènes haalde.

Over het algemeen een aardige en sfeervolle, maar nergens écht hele goede film.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Deze vorig weekend aangeschaft en bekeken.

Viel een beetje tegen, na alle lofbetuigingen en possitieve reacties had ik er toch eigenlijk meer van verwacht.
Dit kan natuurlijk ook aan mij gelegen hebben:
ik verwachte eigenlijk dat ze a la Game of death op iedere verdieping weer een ander soort van tegenstand/ gevechtstechniek zouden moeten bestrijden en dat ze daadwerkelijk dertig verdiepingen hoog zich naar boven moesten gaan vechten, zoals wat misleidend op de hoes gesuggereerd werd.

Dit bleek niet zo te zijn: veelal hetzelfde geschiet en gevechten. Verder bleven ze ook op de 5e/6e verdieping driekwart van de film hangen, om tegen het eind nog naar de vijftiende door te stoten, wat overigens een eens vrij gemakkelijk verliep.
Ook kwamen sommige momenten de gevechten wat al te ingestudeerd over en was het te vaak wat pover allemaal qua beeldvoering.

Ik begreep trouwens niet wat die ene man met zijn zieke vrouw in het gebouw deed, omdat werd gezegd, dat de appartementen allen aan andere misdadigers werden verhuurd?!
Ook vond ik het meestal vrij duf, wanneer even de actie werd stilgezet om plaats te maken voor een rustige scene, die meestal niet kon boeien.

Verder zou ik zweren dat die ene politieman, die met de hoofdpersoon op het eind mee naar buiten strompeld en wordt ondersteund, al lang was gedood.

Aardig b-werkje vol actie, maar achteraf niet waard om op blu ray te hebben.

Een zes, ofwel 3 sterren.

Deze afgelopen middag in Antwerpen gaan zien.
Wij waren aanvankelijk de enigen die in de zaal waren (er kwamen uiteindelijk nog twee mensen binnen toen de film al 10/15 minuten bezig was).

Aardig geschoten, mooie beelden, Lively weet de film in haar eentje redelijk boeiend te houden, maar een heel goede film, ook niet in het genre, is het natuurlijk niet.

Na de originele Jaws, uit 1975 alweer, moet je wel met een hele goede en originele insteek komen om die nog te proberen te evenaren, laat staan te overtreffen. Ik heb het sindsdien nog niet meegemaakt.

De film heeft in ieder geval -in tegenstelling tot de meeste andere haaienfilms- goede SFX en dan met name die van de haai, zodat dat niet afleidt en deze roofvis ook echt dreigend overkomt.

Verder is Lively natuurlijk een plaatje en fijn om naar te kijken.

Verhaaltje stelt natuurlijk niet veel voor (welk verhaal?) en de poging om ietwat diepgang te creëren via flashbacks van haar moeder is er met de haren bijgesleept en komt wat krampachtig over. Hoe de haai uiteindelijk verslagen wordt is erg matig en ongeloofwaardig bedacht en in beeld gebracht.

Kijkt aardig weg, maar nergens geweldig en een beetje overbodig.
Gewoon de enige echte Jaws nog eens kijken is dan ook het advies!

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze net bekeken.
Film heeft een aantal aardige actie- en massascene's, maar dat kan niet verhullen dat verhaal voortdurend van hak op tak springt en eigenlijk nooit werkelijk boeiend wordt.
Beste scene is waarbij Chang in zijn eentje een hele legereenheid tegen houdt.

Lichte teleurstelling.
Een zes, ofwel drie sterren.

Deze een tijdje geleden zitten kijken, het was niet een film die mij genoeg aansprak om er voor naar de bioscoop te gaan.

Feitelijk heb ik een bloedhekel aan de onuitstaanbare Downey Jr., maar dit soort rollen van arrogante ijdeltuit lijken hem op het lijf geschreven en valt hij iets meer te pruimen.

De makers hebben weinig begrepen van het karakter en de hele opzet van de Sherlock Holmes verhalen, geschapen door Arthur Conan Doyle en lijken er meer een hippe actiefilm van te hebben willen maken, incl bullet time, wat natuurlijk nergens op slaat. Dat soort films zijn er tegenwoordig al genoeg, waarom dat dan ook in een film als deze stoppen? Zo kun je zelfs bij wijzen van speken een film over de bouwfraude nog hip maken.....

Om er dan toch nog een soort van Holmes sfeer in te krijgen zie je hoe hij hier en daar toch nog onbegrijpelijke raadsels op lost, maar die feitelijk ,wanneer je heel eerlijk bent, uit de lucht lijken komen te vallen.

Zoals gezegd: Downey Jr. doet het aardig goed in de hoofdrol, maar ik vraag me altijd bij dit soort dingen af waarom je voor een typisch Brits karakter een Amerikaan gaat casten. Er zijn zoveel Britse acteurs die dit minstens zo goed zouden doen. Commercieel gezien natuurlijk wel een goede zet en daar zal de reden in dit geval wel te zoeken zijn.

Best geinig, maar heeft nog weing van doen met de echte Holmes verhalen.

Geef mij maar de briljante en onovertroffen Jeremy Brett.

Een zes, ofwel drie sterren.

Erg leuke sfeervolle film, oorspronkelijk voor de TV gemaakt.

Men heeft handig een aantal bekende verhaallijnen van Arthur Conan Doyle gecombineerd en er een nieuw spannend Holmes avontuur van gefabriceerd.

Moore is verassend goed als Holmes en weet tijdelijk zijn Saint en Bond imago van zich af te werpen en ex- Wreker Magnee is ok als zijn assistent en biograaf Watson (hoewel hij de gehele film een ietwat raar schor stemmetje op zet), Charlotte Rampling is Irene Adler, de grote liefde van Holmes en de enige vrouw, waarvan hij ooit heeft gehouden, maar het is regisseur John Huston als aartsvijand/Nemesis Moriarty, die de show steelt.

Mooie ouderwetse aankleding en art direction in deze zeer verzorgde, luxe productie.

De Engelse blu ray is van zeer goede kwaliteit en je kunt de film zowel in de oorspronkelijke 4:3 Tv versie als in een speciale theater breedbeeld versie kijken.

Deze eindelijk gisteren ook gezien.

Prachtige film, ontzettend mooi in beeld gebracht, begeleid door sfeervolle muziek.

Het verhaal doet er dan niet zo veel toe, maar had toch nog een paar verassende plottwists.

Ik vond trouwens dat het bij deze film wel relatief mee viel qua onrealistische gevechten. Het was niet zo overdreven als in bv Hero, waar bij ieder gevecht bij wijze van spreken zich louter in de lucht afspeelde. Dat ging me na een tijdje toen wel wat vervelen.

Bij deze film zat genoeg variatie in zowel de gevechten als in de locaties.

Enige kritiek heb ik dan wel bij een aantal slordig afgewerkte plotelementen:

Wie was nou de werkelijke leider van de Flying Daggers?

Hoe liep het nu af tussen de regeringssoldaten en de FD, die op het punt stonden te worden belegerd?

Hoewel de eindscene estetisch mooi en ontroerend, had ik niet het gevoel dat het verhaal echt uit was.

Ik geef hem daarom niet het volle pond, maar een acht, ofwel 4 sterren.

Ik ben gisteren al naar de voorpremiere geweest in Utrecht, georganiseerd door het Stonesforum. Dit was absoluut een fantastische gebeurtenis en compleet uniek, want nergens anders in de wereld was er een voorpremiere.

Als docu stelt de film behoorlijk teleur, daar het er gewoon geen is.

De film is een fantastische concert registratie en daar beoordeel ik hem dan ook op!

De Stones zijn nog nooit zo mooi in beeld gebracht als bij deze film en dan kun je echt wel het verschil zien tussen doorsnee TV mensen die een concert opnemen, of echt goede cameramensen zoals bij deze film.

Prachtige setlist, nu eens niet helemaal doorsnee zoals meestal en ook een paar onverwacht hilarische momenten (die ik niet zal veraden).

Hoogtepunt was voor mij Keith die You got the silver zong. Staande in een lange, donkere jas en begeleid door Ronnie op een accoustische gitaar. Wonderschoon!

Verder was ook het duet tussen Mick en Christina Aquilera voor mij een hoogtepunt en ze heeft me bijna fan van haar gemaakt.

Ook was de film behoorlijk lang voor een concertfilm (ik geloof wel ruim twee uur), maar hij verveelde geen moment.

Het docu-achtige, of wat er voor door moest gaan, bestond slechts hier uit, dat er tussen de nr's wat oud beeldmateriaal was geedit, maar behalve dat het voor fans allemaal bekend was, leek het ook vaak vrij lukraak er in te zitten.

Voorbeeldje:

De legendarische uitzending van News of the World werd gestart met Mick die per helicopter gebracht werd. Vervolgens werden alle deelnemers aan het gesprek geintroduceerd, waarna er aan Jagger 1 vraag werd gesteld. Vervolgens kreeg je hele andere fragmenten te zien, die er niks mee te maken hadden. Waarom dan al die mensen geintroduceerd werden is me een raadsel, want daar werd verder toch niks mee gedaan en deed er voor de film dus ook niet toe.

Ook door het nr Connection een aantal interviewfragmenten editen was wat mij betreft doodzonde.

Conclusie:

voor een documentaire is de film te ligt en met te weinig inhoud, maar als primaire concertregistratie is ie subliem en overweldigend!

Alleen verwacht je gewoon van iemand als Scorsese meer dan alleen een concert mooi in beeld brengen. Ik wel iig!

Voorlopig vier sterren!

Deze vrijdags opgenomen en een dag later bekeken.
Was zeker vijftien jaar geleden dat ik deze gezien had.

Destijds had ik de fout gemaakt om vlak er voor het boek te lezen, waardoor je toch ongewild gaat zitten vergelijken, met als resultaat dat de film toen tegen viel.
Ik weet nog dat ik het heel jammer vond dat die dieren er niet in zaten, die tot leven kwamen.

Nu zoveel jaren later, terwijl ik niet veel meer van het boek weet, de film zonder voorbehoud bekeken.... en vond hem nu vele malen beter.

De sfeer is echt fantastisch en ook het camerawerk en het volgen van de jongen op zijn driewieler door de verlaten gangen maakt indruk.

DE scene, die ik vroeger doodeng vond, die met de dame in het bad, viel helaas nu zwaar tegen, het maakte nergens meer indruk en was nu eerder een anti-climax. Vreemd.

Wat ik wel ook jammer vond is dat Nicholson eigenlijk al meteen vanaf het begin als een psychopaat overkomt. Bij de solicitatiescene had ik de hele tijd de indruk dat hij zich vooral ontzettend zat in te houden en zich beter en normaler voordeed dan hij werkelijk was.
Een langzamere opbouw had ik mooier gevonden, desalniettemin een zeer goede rol van Nicholson.

De vaak verguisde Duvall vond ik persoonlijk ook zeker niet slecht.
Ze speelt natuurlijk WEL een vrouw, die haar geliefde in een psychopatische moordenaar ziet veranderen, dus erg gek vind ik het niet, dat ze hier door hysterisch reageert,bovendien lijkt het mij -nadat ze honderd en nog wat takes telkens moest doen- dat Kubrick juist hier naar op zoek was, dus valt het hem zeker zo veel te verwijten, zo niet meer.

Ik heb zeker genoten van de film, hoewel mij de kortere versie misschien wel beter lijkt.
Veel van de extra scene's, zoals bv dat je ziet hoeveel moeite dat die oude kok moet doen om terug bij het hotel te geraken, doen er voor het verloop van het verhaal niet echt toe. Het haalt toch een beetje de vaart uit de film.

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Voor alle mede-Bondfans nog even dit:
de eigenaar van het hotel, die het solicitatiegesprek leidt, is acteur Barry Nelson. Dit was de eerste acteur ooit die James Bond speelde, te weten in de TV versie van Casino Royale (als aflevering van de TV-serie Climax!) uit de jaren '50. Ik ken hem ook alleen maar van deze twee rollen. Geen idee wat hij verder nog heeft gedaan.

Geinige actie nonsens.

Film begint meteen, zonder verdere introducties of plotlijnen.

Gewoon meteen "bam, knal!"

en neemt zich zelf dan ook nergens serieus, maar weet desondanks toch de aandacht er bij te houden en is op sommige momenten zelfs nog spannend ook.

Owen lijkt perfect voor dit soort van coole rollen en Giamatti is op zijn manier ook niet minder dan briljant.

Het plezier druipt er bij beiden dan ook van af.

Belucci is eigenlijk alleen maar mooi en lekker, maar dat is genoeg.

Lekkere non stop -compleet over the top- idiote actie met hilarische momenten.

Dit alles zeer stijlvol in beeld gebracht en flitsend gemonteerd.

Echt geweldig genoten gisteren, kortom: een acht, ofwel 4 sterren.

Deze film, feitelijk gebaseerd op een toneelstuk, maar compleet omgebouwd tot Clouseau prent was de tweede samenwerking tussen Sellers en Edwards en hoewel de heren na iedere film zworen NOOIT meer een film samen te maken was de verleiding toch telkens te groot om zich hier aan te houden.

De film is zeer belangrijk voor de rest vd serie, want voor het eerst worden de belangrijke bijrollen geintroduceerd van Dreyfuss en Cato

en de vernielgrappen nemen steeds meer de overhand.

Zelf vind ik de biljartscene echt briljant (ze zouden van te voren er voor moeten waarschuwen dat je hier van scheurbuik krijgt vh lachen!). En wat te denken vh nudistenkamp? Gaaaaf!!!

Elke Sommer is een hele leuke, schone dame die zo wie zo het kijkgenot verhoogd en George Sanders (de stem van Shere Khan uit het Jungle Book) geeft de nodige klasse aan de film.

Deze een tijdje geleden aangeschaft op dvd.

Britse avonturenfilm uit de jaren '70 met een voor zijn doen serieuze rol van Moore en een Marvin, die de halve film ook echt ladderzat lijkt.

Film had hier en daar wat vlotter gekunt en duurt daardoor misschien iets te lang.

Goede rol ook van Parkins (die ik verder niet ken) en prachtige natuuropnames op locatie in Afrika gefilmd.

Zeker de moeite waard.

Een acht ofwel vier sterren.

Dit vind ik nou een leuke film, kan me niet schelen wat iedereen er van denkt!

OK er wordt zeker door Elizabeth Berkley bar slecht geacteerd en de meer bekendere gezichten doen het ook niet al te goed, maar who cares?

Ik geloof dat Verhoeven en Walgvogel samen met mezelf de enige zijn die hem echt goed vinden.

Ik kon niet wachten tot dat ie op dvd uitkwam en had hem jaren geleden al op Engelse import dvd gekocht, zo tof vind ik hem!

Mooie plaatjes, mooie vrouwen, goede muziek, mooi geschoten, verstand op nul en genieten maar!

Toch wel 4 sterren!

Gisteren eindelijk deze gaan zien te Antwerpen in Metropolis (altijd weer een belevenis!).

Ik las van te voren in een Engels blad dat de film One big mind fuck werd genoemd..... nou, dat kun je wel zeggen!

De film begint heel sterk, vooral wanneer -onder dreigende, onheilspellende muziek- het eiland op doemt en we samen met de hoofdpersoon door de poorten van het instituut gaan.

Zeer indrukwekkend, hier is echt een zeer getalenteerde filmmaker aan het werk.

Eerlijk gezegd vond ik dit ook meteen het allersterkste van de hele film.

DiCaprio is erg goed en weet de film in zijn geheel te dragen.

Ik vond hem al goed bij die andere Scorsese, The Departed, maar in die film had hij nog niet in zijn eentje de absolute hoofdrol.

Scorsese weet een op zich niet eens zo boeiend verhaal naar grotere hoogtes te brengen. Vooral de sfeer en locatie zijn zeer goed gekozen en hij weet hier mee een zeer unheimliche gevoel te crieeren.

De film blijft de gehele ca twee uur boeien, maar toch ging mij het op een gegeven moment allemaal net ietsje te lang (te langzaam?) duren.

De laatste half uur/drie kwartier werd de spanning weer opgevoerd.. om te resulteren in de verbijsterende climax.

Kingsley speelt goed het hoofd van de kliniek, waar je de hele film niet goed hoogte van kunt krijgen. Is hij goed bedoelend, of heeft hij wat te verbergen en frustreert hij het onderzoek?

Cameo/bijrol van J. E. Haley was indrukwekkend, maar Von Sydow vond ik vrij vlak acteren.

Prachtige, opvallende muziekscore weet de film nog intenser te maken.

Eindelijk eens een nieuwe film die niet teleurstelt!

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Deze een tijdje terug voor weinig aangeschaft en bekeken.

Spencer en Palance samen in een spaghetti western, dat belooft veel goeds, zou je denken...

Helaas is het niet zo zeer een typische spaghetti western als meer een van de vele Spencer knokfilms.

Palance speelt hier wel weer maniakaal en over the top, maar is hier niet echt de badguy en doet zelfs tegen het einde van de film mee als soort van invaller voor Hill in grote knokpartij (en dat gaat hem redelijk af).

Spencer wordt weer eens gekoppeld aan een jong kind, om hem een meer sympathieke uitstraling te geven, want verder slaat ie de hele film lang -tig man de hersens in.

Nergens echt slecht, maar ook niet geweldig, laat staan bijzonder.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze gisteren middag zitten kijken.

Aardig, maar erg standaard Zorro-verhaaltje en te duidelijk oude afleveringen van de TV-serie gebruikt. Hier en daar wat oudbollig, maar toch met genoeg vaart en swung verteld.

Williams is een goede Zorro en de actie- en schermscene's zijn ok, toch was Fairbanks van een geheel andere categorie.

Geen topper, maar redelijk vermakelijk.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Deze gisteren zitten kijken.

Typische jaren '70 koude oorlog paranoia film, waarin één man op de loop is en niemand echt is te vertrouwen.

Degelijke en vakkundig gemaakte Franse thriller, die echter nergens echt beklijfd en geen enkele noemenswaardige scene heeft, die er boven uit steekt.

Louter aanwezigheid Ventura in hoofdrol weet de film een meerwaarde te geven.

Einde is erg abrupt en teleurstellend zwak.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Deze pas geleden aangeschaft en bekeken.

Het was zeker drie decennia geleden dat ik deze film nog had gezien. In de jaren '80 kwam ie regelmatig op diverse zenders, maar er na nauwelijks meer.

Erg leuke, amusante, romantische actie komedie, die zich in een lekker rustig en ontspannen tempo aan je voltrekt. Dit maakt het als het ware de ideale film om bij te onthaasten.

Hoofdrolspeler Wilder heeft van nature meteen de sympathie van de kijker en neemt je mee op een reis vol mysterie en avontuur. Opvallend is trouwens dat maatje Pryor pas halverwege mee gaat doen, maar -dat moet worden gezegd- dan is er meteen ook een ongelooflijk sterke chemie tussen de twee, die nog vervolg zou gaan krijgen in meerdere succesvolle films, maar dit blijft toch wel hun beste samenwerking.

De rest van de cast is ook sterk bezet: McGoohan als de schurk, Clayburgh als de love interest en allerlei bekende koppen in diverse bijrollen (Clifton James, Ned Beatty en Ray -My Favorite Martian- Walston).

Dit was tevens voor de boomlange Richard Kiel het ticket om uitgenodigd te worden om in de volgende James Bond film, "The Spy Who Loved Me", als de levensgevaarlijke henchman met het stalen gebit "Jaws" op te treden. Toen Bond producer Albert Broccoli hem in deze film zag en dan met name in de scènes in en op de trein, wist deze dat hij de perfecte acteur voor die rol had gevonden.

Hoewel hier en daar inmiddels ietwat gedateerd, nog altijd een zeer leuke familiefilm, die zeker niet zal teleurstellen.

Een acht, ofwel vier sterren.

Dit was nou weer eens een echt goede film. Hij leek me al goed, maar toen ik hem had gezien tijdens een blind date (m'n date was een verschrikking, maar de film was geweldig) vond ik 'm echt de beste film in tijden.

In ieder geval de beste sinds Kill Bill en misschien zelfs sinds Fight Club.

5 sterren!

Deze film gisteren in Antwerpen gaan zien.

Tot mijn verbazing bleek het in 3-D te zijn en kreeg ik een bril in mijn hand gedrukt en ook nog een gratis opgerolde poster (met Eva Green er op afgebeeld).

Begrijp alle slechte kritieken op deze film niet echt goed, misschien is het originele en frisse van het eerste deel er nu na negen jaar wel af, maar het is zeker geen slechte film.

De verhaallijnen zijn wellicht iets minder en het is ook een fout om het waarschijnlijk meest populaire personage van het eerste deel, Rourke als Marv, geen eigen verhaal meer te geven, maar –op de melige intro scene na- nog louter op te laten treden in andermans verhaal (Brolin en later bij Alba). Dat is toch beetje een domper!

Levitt was goed (normaal kan ik hem niet uitstaan), maar hij had een wat beter verhaaltje verdient, vooral de afloop was wel erg abrupt en teleurstellend.

Alba was weer ontzettend lekker en cool, maar zij is niet de ster van de film. De show werd gestolen door Eva Green, die hier werkelijk een fenomenale femme fatale neerzet, die je normaal nog alleen in oude films aantreft (denk bv aan Rita Hayworth in Gilda, 1946). Zij beheerste werkelijk iedere scene, waar ze in zat, een goed acterende Brolin ten spijt.

De 3-D was eindelijk eens behoorlijk goed te noemen en voor een film als deze zeer doeltreffend.

De F/X waren uitstekend en dat geldt ook voor de hele look van deze prent.

Kortom: niet zo overweldigend als het origineel, maar nog altijd veel vermaak.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze vorige week aangeschaft en eindelijk bekeken.

Ontzettend goed -misschien wel geniaal?- bedacht concept en leuk tot aardig goed uitgewerkt.

Film is nergens echt spannend, maar -in de juiste melige mood- uiterst onderhoudend en regelmatig hilarisch (al dan niet bedoeld).

Stapel is briljant gecast als de horror Sint, zonde dat zijn enige zinnetje tekst "Zijn hier nog stoute kinderen?" er uit weg is geknipt en ook niet als extra op de dvd/blu ray is gezet.

Verder is Weeber niet echt geweldig en had het waarschijnlijk ook spannender geweest, wanneer een van de dames over was gebleven en oog in oog met de Sint en zijn trawanten had komen te staan.

Film begint erg sterk, helaas zitten er daarna te weinig "kills" en sterke scene's in om daadwerkelijk indruk te maken om als echte klassieker uit te groeien.

Scene met achtervolging over de daken is zeer goed gedaan (op 1 fout shot na), maar helaas wel wat kort en daarna wordt de film ook nooit meer beter.

Einde is dan weer wat te gemakkelijk, hoewel laatste shot leuk bedacht was.

Toch heb ik mij -ondanks al zijn gebreken-er erg bij vermaakt.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze van de week 's avonds op het MGM kanaal zitten kijken.

Een van de weinige Belmondo films die ik nog nooit helemaal gezien had.

Film begint interessant en zeker de eerste helft is de moeite waard wanneer je als kijker al door hebt dat Deneuve niet geheel te vertrouwen is en later wordt de spanning opgevoerd wanneer Belmondo naar haar op zoek is.

Echter gaat de film als een nachtkaars uit en is het slot zelfs zonder enig soort van climax een teleurstelling.

De twee Franse sterren vormen een goed koppel, Belmondo is altijd goed & cool en ijskoningin Deneuve is zoals gewoonlijk beeldschoon en een ondoorgrondelijk.

Aardig om te kijken, maar geen klassieker.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze van de week 's nachts op TCM zitten kijken. Ik had er eerlijk gezegd zelfs nog nooit van gehoord.

Typisch jaren '70 Engelse misdaadfilm, met een -zoals gewoonlijk- zeer intens acterende Reed, die door een goede supporting cast wordt bij gestaan. Jill St. John is een plaatje, verder een goede en nog jonge McShane en Edward Woodward, die ik eigenlijk alleen in zijn nadagen ken van de TV serie The Equalizer.

Geen meesterwerk, of must-see, maar wanneer je eenmaal aan het kijken bent, blijf je toch zitten, omdat je benieuwd naar de afloop bent, die nog een aardige twist in petto heeft (zag hem niet aankomen).

Een zes, ofwel drie sterren lijkt me redelijk.

Blijft een mooie, spannende en emotionele film. Destijds twee keer in de bios gaan zien en daarna een paar keer op TV. Ondanks dat je de clou al weet blijft het een boeiende film.

Mooie rol van het jongetje en van een zeer ingetogen Willis.

4,5 ster.