Solo Mio (2026)

Ik had Kevin James nooit als hoofdrolspeler in een film verwacht, maar hij deed het fantastisch.

Deze vijftigplusser, diep verliefd voor het eerst, plande een bruiloft in Rome, gevolgd door een romantisch arrangement samengesteld door een reisbureau.

De blik op zijn gezicht terwijl hij wachtte tot de bruid het altaar afkwam, is onvergetelijk. Het besef dat er iets mis was gegaan, raakte iedereen die toekeek. Je kon zijn hart voelen breken, ondanks het feit dat hij dagenlang ontkende dat ze weg was. Hij spreekt geen Italiaans, maar blijft toch, omdat hij het arrangement al betaald heeft en geen reden heeft om terug te keren naar de VS.

Hij raakt bevriend met andere Amerikaanse toeristen, min of meer gelukkig getrouwde mensen, die hem meeslepen in het ene avontuur na het andere. En op de een of andere manier duikt de eigenaresse van een café steeds weer op in zijn gezelschap, en zij spoort hem aan om dingen te proberen die hij nooit eerder heeft durven doen. Hij ontdekt een andere man in zichzelf, maar dan, dan keert de weggelopen bruid terug, zich afvragend of ze een fout heeft gemaakt.

De locaties in Italië waren ons bekend, de taal is prachtig en Kevin James horen zingen met Andrea Bocelli is iets wat niemand mag missen. Een groot deel van de muziek is van Bocelli, en voor romantiek... of gebroken harten... is er geen betere zanger. Het verhaal is leuk en de tijd vloog voorbij. Toen de film was afgelopen, hadden we het gevoel dat we Italië verlieten.

Een fraaie 8 voor dit kunststukje!

Originele schattige feelgood film. Heerlijk ook dat Italiaanse temperament.

Ik was van in het begin al mee. De film sleepte me direct mee. Zeer aangename film die nooit verveelde.

Kevin James bewijst hier dat die een hele goeie acteur is, zie die graag bezig.

Vermakelijke feelgoodfilm maar niet meer dan dat. Volkomen voorspelbaar en vrij clichematige personages. Rome wordt neergezet als een gezellig dorp. Volgende keer ook graag beelden van toeristenmenigten en voor de deur van het Termini-treinstation.

Prima analyse van waarom dese film werkt: Review 'Solo Mio': Kevin James Stars in Family-Friendly Romance | National Review - nationalreview.com

Niet z'n eerste hoofdrol.

Je hebt helemaal gelijk, grote fout van mij.

Hij heeft in hoofdrollen gehad in de sitcom "The King of Queens" (1998-2007) en in films zoals "Paul Blart: Mall Cop" (2009), "Zookeeper" (2011), en "Here Comes the Boom" (2012) en nog enkele films tot aan deze "Solo Mio".

Leuke feelgood film. Het verhaal is best aardig, maar wel voorspelbaar. De uitwerking is zeer geslaagd. De vaart zit er lekker in en de film kijkt prima weg. Voor een komedie is deze film minder plat dan voorgangers van James. Daarnaast is ook de toon wat serieuzer wat ten goede komt van James' acteerniveau want hij draagt de film prima. Ook de chemie met Grimaudo is uitstekend. Verder leuke bijrollen van Coates en Bocelli. Visueel is de film om te smullen met prachtige beelden van Rome, wat extra bijdraagt aan de romantiek. 3.5/4.0

Ik hou niet van romantische films, maar als het aandeel comkedy groot genoeg is dan kan het 'net'. Kevin vind ik een leuke acteur in films, dus maar een kans gegeven. Komisch voorspelbaar verhaal. Best nog wat grappen hebben ze er in gekregen, vooral aan het begin. I

Zo zoet als tiramisu bij dat Italiaanse restaurant bij jou in de buurt. Met authentieke cuisine heeft het weinig van doen, maar het roept toch een positief verlangen op naar een Italië uit de reisboekjes. Het ietwat bespottelijke plot in 'Solo Mio' (2026) hangt namelijk aan elkaar van Italiaanse clichés en ongeloofwaardige verwikkelingen. Rome is net zo weinig Rome als Parijs in 'Emily in Paris' of in het klassieke zoete hapje 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain' (2001). Maar maakt het uit? Kevin James is uiteindelijk toch het leukst als je de olijke dikkerd koppelt aan een iets te knappe vrouw en de twee chemie hebben met elkaar. Af en toe een hinniklach en een obligate traan, terwijl de Italiaanse fantasie over het scherm rolt als een gelikte advertentie voor een reisbureau. Geef mij ook de Trevifontein, het Colosseum en het landelijke Toscane. Ik ben zelfs bereid om de onuitstaanbare zeikmuziek van Andrea Bocelli en Ed Sheeran te doorstaan!