Meningen

Erg, erg goede en helaas tegenwoordig vrij onbekende film.

Verhaal over eer, trouw en loyaliteit.

Met een waanzinnige finale!

vier sterren.

Deze net zitten kijken, kwam van het stapeltje Spaghetti westerns, die ik al jaren in de kast heb staan, maar tot nu toe niet aan toe was gekomen.

Aardige Spaghetti western, die zich onderscheidt met ietwat vreemde, of zoals je wilt bijzondere, camera standpunten en close ups, vaak slechts van een half gezicht, en/of slechts één oog in beeld en vaak snelle beeldwisseling en montage.

Hoofdrolspeler Leroy doet het aardig, maar heeft niet het charisma van een Gemma, of Nero.
Hoofdschurk Celi heeft voor de verandering eens niet zijn witte haar, maar een zwarte pruik op gezet.
Beiden zouden elkaar in de jaren '70 wederom tegen komen in de tv serie "Sandokan".

Vooral in eerste helft van film zie je iets te vaak held op zijn paard rijdend in typisch berglandschap met niet een bepaald doel en lijkt eerder van vullen extra tijd om zo aan de benodigde minuten speelduur te komen, dit alles natuurlijk onder begeleiding van zich telkens herhalende trompet muziek.

Verhaaltje is het standaard plot waarbij held schurken telkens te slim af is, totdat hij zijn geluk overspeelt, gesnapt en gemarteld wordt, maar weet te ontsnappen en bloedig wraak neemt.

Niet slecht, maar ook geen Leone kwaliteit.
Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Ik vond dit een uiterst saaie film met weinig actie, het duurt maar en het duurt maar.

Helemaal op het eind is het dan wel even spannend en spectaculair, maar dat is niet genoeg om de hele film te redden.

En hoe kan er een deel 2 en 3 zijn wanneer de hoofdrolspeler het einde van dit deel al niet meer haald? Speelt hij dan een ander karakter (heb ooit op Duitsland deel 2 gezien, maar kan me niet meer herinneren wie hij toen speelde).

2 sterren (maar waarschijnlijk nog te veel!)

Deze gisteren (samen met deel drie) bij de Media Markt te BoZ aangeschaft. Eindelijk kon ik dan vanavond eens goed van het vervolg op deel 1 gaan genieten, daar ik die ooit alleen -ingekort en nagesichroniseerd- op Duitsland had gezien en dat was toen niet echt bevallen.

Dit keer echter heb ik zitten genieten van deze Woo! ok, toegeven: het is op zich allemaal vrij symplistisch en de muziek is vaak tenenkrommend, maar het zijn de actiescene's die het hem doen!

De drie (eigenlijk vier) hoofdrolspelers zijn goed opdreef, al hoewel die oudste broer het wat overdrijft met zijn zenuwinzinkingspel, en Fat is immer mr Cool himself (waarom kan ie dat nou niet in Amerikaanse films waarmaken).

Drie sterren.

Hoewel overbodig, redelijke prequel op de Woo films.

Even buiten beschouwing latend dat het wel wat vreemd is dat Yun-Fat hier een compleet andere achtergrond krijgt en dat de film een totaal andere setting en sfeer krijgt, door het in Vietnam te plaatsen, weet Hark er toch nog een redelijk genre-vehikel van te maken.

De film heeft wel weer een hele trage opbouw en komt hierdoor over als een behoorlijk lange zit.

De actie is -hoewel stilistisch regelmatig van een behoorlijk hoog niveau- ook niet zo spetterend als bij Woo.

Daar tegen over staat dat Yun-Fat weer al zijn charisma ten toon spreidt en mr. Cool himself is en Mui behalve een genot om naar te kijken ook een goede actrice blijkt te zijn.

Verder was het leuk om de rol van die oom gespeeld te zien worden door dezelfde acteur, die in Enter the dragon de crimelord is. Had hem verder nog nooit in een andere film gezien.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze net gezien.

Ik moet meteen bekennen dat ik een bloedhekel heb aan martial artsfilms, die te pas en te onpas in gevechtscene's gebruik maken van touwen. Het komt dan zo ongeloofwaardig over, dat ik er niet meer in kan geloven.

De films van Bruce Lee worden tegenwoordig door nog al wat mensen (ook hier) als slecht en amateuristisch beschouwd, maar voor mij zijn ze altijd nog stukken amusanter dan films als deze.

Begrijp me goed: stilistisch en qua vormgeving niet te vergelijken en wint deze film het op alle fronten met gemak,

maar qua spanning en verhaal is het toch stukken minder. Prachtig in beeld gebracht, bijzonder kleurengebruik, mooie muziek, mooie choreografie,

maar na ik weet niet hoe vaak dezelfde duels, gevechten en verhaallijnen op een andere manier te hebben bekeken, begon het me toch wat te vervelen.

Net als bij Crouching gaan de beeldenpracht ten kosten van de vaart en verhaallijn. Alleen mooie plaatjes maken nog geen meesterwerk of op zijn minst een super boeiende film.

3,5 ster.

Vanavond erg genoten van deze film.

Ik had er nog nooit van gehoord, maar ik vond het een heerlijke zwarte comedy en tevens karakterstudie over een man, die vecht tegen zijn alcoholisme en daardoor in de problemen raakt ivm zijn job als hitman, maar tevens moeite heeft om relaties aan te gaan.

Erg goede rol van de onvolprezen Kingsley, die goed wordt ondersteund door de heerlijke Leoni.

De rest van de cast was ook ok, met name Wilson, Dennis Farina en Bill Pullman.

Wat mij betreft zeker een aanrader.

Een acht, ofwel vier sterren.

Ik vind het jammer dat er niet meer uit het boek van Flemming is gebruikt, het kasteel met dodelijke plantentuin had fantastisch geweest (kunnen ze daar Daniel Graig niet ingooien?) en de special effects met name die van de ruimtevaart, doen erg gedateerd aan.

Connery heeft er duidelijk niet veel zin meer in, maar is toch ondanks dat nog altijd heel erg goed.

De film is ontzettend mooi geschoten, oranje horizons etc, misschien wel het mooiste van allemaal.

De titelsong vind ik dan wel weer vrij saai, maar de rest van de score van Barry is erg goed, maar die van OHMSS is de allerbeste, toch?!

Het is in ieder geval de spectaculairste Bondfilm van Connery en verveelt geen moment.

4 sterren!

Aardige comedy.
Nergens ECHT hilarisch, maar het is vooral de rol en aanwezigheid van Wilson, die de film net dat beetje meer geeft.

Feitelijk hebben de eigenlijke hoofdrolspelers Dillon en Hudson iets wat ondankbare rollen, daar zij eigenlijk alleen dienen als kapstok voor Wilsons capriolen.

De film is feitelijk iets te braaf en voorspelbaar om als echt goed beschouwd te worden, maar heeft een aantal scene's die de film toch de moeite waard maken,
hierbij wil ik vooral nog even de volgenden noemen:

*de solicitatiescene van Dupree
*Dupree die afscheid neemt en meteen met fiets recht tegen een auto op knalt.

Verder is Micheal Douglas als schoonvader from hell ook erg leuk.

Ik geef hem een zeven, ofwel 3,5 ster.