menu

Hier kun je zien welke berichten Elineloves als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

B.T.K. Killer (2005)

1,0
Het trailertje riep al vraagtekens op, maar de kijkbeurt zelf.. Ik heb zelden gehad dat ik tijdens het kijken van een horrorfilm, zovaak heb gelachen en telkens met een big smile op mijn gezicht zat. Erg jammer, vooral als je je verheugde op een avondje lekker griezelen.

Er zitten een aantal rare en onnodige wendingen in de film die het geheel er niet beter op maken. En het klonk nog wel zo veelbelovend, een BTK killer. En wat riann al goed aangeeft: waarom telkens maar hameren op die slachthuizen? Het heeft toch amper nut? Moet het de spanning verhogen? Nee, het roept eerder irritatie op.

Diepgang? Nee. Ik denk dat de wikipedia pagina over de B.T.K. Killer enger is dan deze film, en ook nog eens veel meer duidelijkheid verschaft.

Prul.

Baantjer het Begin (2019)

Alternatieve titel: Amsterdam Vice

2,0
Ik heb elke aflevering van de tv serie gezien, Tygo is mijn held, maar toch deed het me niets. Het verhaal sprak me totaal niet aan en wist mijn aandacht niet vast te houden. Had ook echt moeite om alles te kunnen verstaan. Had denk ik te hoge en verkeerde verwachtingen hier van. De magie van de serie was hier niet voelbaar.

Babadook, The (2014)

3,0
Apart. Regelmatig werd ik op het verkeerde been gezet. Ik wilde begrijpen wat er precies aan de hand was in dat huis maar bij de aftiteling had ik nog geen antwoord. Achteraf gezien niet meer erg, ik geef er mijn eigen interpretatie aan.

De personages waren ronduit vervelend, vooral moeder en zoon haalden je soms het bloed onder je nagels vandaan. Zoontjelief was vooral in het begin een vreselijk kind, tot op het punt dat je er van overtuigd bent dat hij bezeten. Zijn geschreeuw gaat door merg en been. Op die momenten voel je de onmacht van zijn moeder goed, hoewel haar reacties ook niet altijd even logisch zijn. Halverwege zijn de rollen plots omgekeerd en wordt de sfeer grimmiger. De locatie leent zich daar perfect voor en ook het boek ziet er erg goed uit. Het monster zelf weet niet altijd angst aan te jagen maar is effectief genoeg om de spanning vast te houden en nieuwsgierig te maken naar meer.

Die scène met de hond kon ik niet verdragen, waarom moet dat toch altijd

Babe (1995)

Alternatieve titel: Babe - Een Buitengewone Big

4,0
'' This is a tale about an unprejudiced heart, and how it changed our valley forever. ''

Babe, wie kent het lieve, roze biggetje niet? Ik vind Babe geweldig. Vroeger zat ik met open mond voor de TV te roepen dat ik later als ik groot was ook een biggetje wou, en laatst, toen ik de film na jaren weer eens herzien had, kreeg ik nog steeds af en toe een krop in mijn keel. Ja, ik ben een sucker voor kleine, ambitieuze biggetjes en de andere dieren. Standaard kinderfilmpje? My ass. Babe is zwaar onderschat.

Biggetje Babe is schattig en weet direct je hart te stelen. Het onschuldige en zoete stemmetje maakt 't helemaal adorable. De band tussen Babe en Fly, de vrouwtjesherdershond is ontroerend. Mooi om te zien hij zij de zorg voor het schattige varkentje op zich neemt Babe opvoedt alsof het haar eigen pup is. Ferdinand, de eend die dolgraag een haan zou willen zijn, is dan ook een goede vriend voor Babe, die zelf graag een herdershond wil zijn. Ook de kleine muisjes zorgen voor een komische noot.

Het is een bloedeerlijk en origineel verhaal. Hier en daar een morele levensles, maar deze zijn subtiel en worden absoluut niet door je strot geduwd. Het is allemaal zo lief, schattig het heeft gewoon echt een dieper verhaal dan je zou verwachten van een film over een pratend varken.

Enkele memorabele scènes, denk bijvoorbeeld aan de scène van dat lieve schaap, de band die Babe krijgt met de boer, en natuurlijk, niet te vergeten, Rex....

Wonderful.

Baby Mama (2008)

3,0
'' It looks like a squirrel. Ehm.. A cute, cute squirrel. ''

Tina Fey.. Ik ben nooit echt een fan van haar geweest. Na het zien van Date Night al helemaal niet meer. De film begint redelijk. Korte introductie van het probleem, en al snel komt ze terecht bij de draagmoederkliniek. De momenten die grappig moeten zijn, zijn vaak niet grappig. Alhoewel ik de dansende en rappende portier stiekem toch wel leuk vond.

En dan hebben we Amy Poehler. Ik kende haar ergens van, maar kon niet goed plaatsen van welke films. En toen viel het kwartje. Mrs. George uit Mean Girls! Jesus, dat was wel even een schock.

Dat was niet de enige schock. Dat ze bij de inseminatie een prachtig nummer laten horen, namelijk ''My Endless Love'' van Lionel Richie ging me toch echt te ver.

Hoewel de film pretendeert luchtig te zijn over een vrij beladen onderwerp, onvruchtbaarheid is natuurlijk niet niks, is het eerder een flink afgeraffeld verhaal. Natuurlijk kun je 9 maanden lastig in 1,5 uur proppen, maar soms voelde het alsof het grote en belangrijke stappen oversloeg. Het werd een opvolging van typische zwangerschapsdingen waardoor het weinig verrassend was. Ook de rol van Rob kon je in het begin al direct inschatten, maargoed.

Toch is er een duidelijke chemie tussen de twee bekvechtende vrouwen. De irritaties lijken echt, maar de vriendschap die ze langzaam opbouwen ook. Soms leek Amy wel de baby, wat best grappige momenten oplevert. Denk aan alle stomme dingen die ze doet, en hoe daar op gereageert wordt. (Het haren verven, én uitspoelen ) Het blijft ergens wel vertederend. Een vrouw die zó graag een kind wenst, zal er alles aan doen om de ongeboren spruit al te beschermen tegen al het kwaad in de wereld.

Greg Kinnear is, ondanks zijn (te) kleine inbreng, wel een sympathieke verschijning. Ik zie hem steeds liever. Steve Martin daarentegen had wat mij betreft beter thuis kunnen blijven. Als dát humor is, is het niks voor mij.

Het einde.. het viel natuurlijk te verwachten. Een plottwist en dan een mierzoet einde.. Ach, voor de liefhebbers is het een must natuurlijk. Het blijft een vrouwenfilm, en die willen graag een happy ending zien. Voor mij hoeft dat niet zo, maar vooruit.

Dubbele gevoelens, maar vanwege de chemie tussen de twee wordt het alsnog een voldoende. (En de SingStar momenten!)

Babymakers, The (2012)

2,0
Niet grappig nee. Zit vol voorspelbaarheden en irritante grappen, zoals bijvoorbeeld de pornofilm in de manage (En ik heb al een hekel aan paarden!) of het cuisine tijdschrift. Daarbij inderdaad om de 3 minuten een sperma- en /of masturbatie opmerking, die eigenlijk totaal niet grappig is.

En toch bleef ik kijken, ondanks dat het niet grappig was. Waarschijnlijk door de mooie Olivia. Helaas werd het er ook niet beter op. gedurende de film. Er blijft doorgeblaat worden over hetzelfde, oninteressante, niet boeiend in beeld gebrachte probleem. Na een dikke 45 minuten bereikt de film zijn dieptepunt, wanneer hij samen met zijn vrienden een 'plan' gaat bedenken. Vanaf daar gaat 't snel bergafwaarts.

Niet zo heel tof, toch uitkijkbaar.

Babysitters, The (2007)

2,5
De film begint met een fijne, duidelijke intro. Shirley verteld als voice-over direct waar de film over gaat en stelt voor om terug te blikken. Zo krijg je langzaamaan het hele verhaal te zien.

Katherine Waterston en John Leguizamo zetten overtuigende rollen neer. Michael is, ondanks dat hij eigenlijk een viespeuk is, toch een schatje en ergens begrijp je hem ook. Shirley haar verliefdheid is ook logisch, want Michael is een aantrekkelijke en lieve man. Maar hoe je het ook wendt of keert, het blijft tienerprostitutie en dat is natuurlijk not done.

Het is natuurlijk heel wat, een jonge meid die op eigen houtje even een hele business opricht. Af en toe twijfel je even of je het nog serieus moet nemen, zeker op de momenten dat het lijkt alsof je naar een waargebeurd RTL woensdagavond drama kijkt. Het grootste struikelblok is inderdaad de transformatie van Shirley. Van een verlegen en bescheiden meisje verandert ze in no time in een koele, sluwe en manipulerende hoer en zelfs pooier. Nouja, hoerenmadam dan. Ook haar vriendinnen waren allemaal brave, nette meisjes die absoluut niet met zichzelf te koop liepen. Toch leenden ze zichzelf er voor.

Redelijk.

Bachelorette (2012)

2,0
Mijn eerste gedachte: Oh gosh, geen SATC achtige film! Maar toen zag ik de castlist. Lizzy Caplan! Yaay! *Klapt in dr handen* Ik vind haar zó leuk, was blij verrast te zien dat zij in deze film speelde. Dan neem ik die irritante -ja sorriehhh- Isla Fisher graag voor lief. En James Marsden niet te vergeten hè... He's cute. Meer plussen dan minnen. Kijken dus!

Gosh, Lizzy was echt woest aantrekkelijk. Wat voelde ik me tot haar aangetrokken zeg, echt my kind of girl. *Fangirl alert*. En Kristen Dunst vind ik altijd lekker naturel, leuke meid, maar toch weet ze nooit echt een grote indruk achter te laten.

Isla was zoals ik al verwacht had: bloedirritant. Ik kan niet goed tegen dat meisje. Haar presence, haar stemgeluid, gewoon haar hele voorkomen staat me niet aan. Komt grotendeels ook wel door haar vervelende personage.

Erg stereotype wel. Typische fatgirl, sluttygirl, smartgirl etc. karakters. Slaat vaak de plank mis. Bijvoorbeeld de 'rap' tijdens de receptie. Zó niet grappig. Net als de taal die de vriendinnen onderling uitkramen, gevloek, nicknames etc.

Grootste minpunt is dat de personages totaal niet sympathiek zijn. Leuk om naar te kijken, zolang je het geluid op mute hebt. Plots herinnerde ik het me weer, waar het me aan liet denken. Niet SATC, maar Bridesmaids, een film die ik niet kon waarderen. Dit is eigenlijk hetzelfde geval, alleen heeft deze film Lizzy nog.

Nee, het deed niet veel met me. Naar het einde toe wel iets beter, maar nog steeds niet goed te noemen. Zonde. Had wel zin in een chickflick vanavond.

Back-Up Plan, The (2010)

3,0
Lopez is prachtig om naar te kijken, en ze kan ook nog wel redelijk acteren. The Back-Up Plan is een eigentijdse romcom die een actueel thema aan probeert te snijden: tegenwoordig hoef je geen man meer te hebben om zwanger te raken en een kindje op te voeden.

De beginscène is verschrikkelijk slecht geacteerd, maar na verloop van tijd wordt het allemaal iets beter. De Australische acteur Alex O'Loughlin is wel een fijne verrassing, knappe vent met dito uitstraling, en hij doet het ook niet slecht. De echte spetterende chemie tussen de twee ontbreekt, maar ergens kun je je wel voorstellen dat ze elkaar leuk vinden en gun je ze ook wel een toekomst samen. De echte komische noot gaat naar Anthony Anderson die zorgt voor een leuke bijrol.

Voor tussendoor prima, maar snel opzetten zal je 't niet meer. Of je moet gecharmeerd zijn van de tot in de puntjes gestylde JLO, dan is het een feest voor het oog.

Bad Boys II (2003)

Alternatieve titel: Bad Boys 2

3,0
Herziening viel tegen. Ik had hem beter in mijn gedachten zitten dan hij daadwerkelijk was. Minder humor dan ik gehoopt had, het heeft een veel te lange speelduur en zelfs de actiescènes waren niet al te vermakelijk. Soms trekt de film zich véél te lang waardoor het vermoeiend wordt om naar te kijken. Op momenten herpakt het zich aardig en lijkt het weer een stijgende lijn te krijgen, maar helaas, dit wordt niet waargemaakt. Jammer.

Bad Teacher (2011)

2,5
Gezien in de Sneak.

Hoewel de Pathe uiteraard weer een fout maakte door Insidious te draaien i.p.v. De Sneak en direct 3/4 van de zaal naar buiten liep, waren we blij verrast toen we hoorden dat het een fout was. Snel van zaal veranderd, en we kwamen bij Bad Teacher.

Dit was een film waar mijn vriend en ik best naar uitkeken, plat vermaak, maar voor mij viel het een beetje tegen. Ik had kunnen verwachten dat de 'leuke' stukken in de trailer zaten, dit bleek ook het geval te zijn, maar toch waren er een aantal dingen anders dan in de trailer. Deze scene, maar een andere locatie of andere zinnen/woorden. Dit viel wel op.

Cameron is niet echt een van mijn favoriete actrices, maar ze deed het wel aardig. Justin was ook oke, alleen veel te suf en te cliche nerd naar mijn smaak. De slaapkamerscene wist wel voor een hoop gelach en ophef te zorgen in de zaal, was toch zijn hoogtepuntje (Lol).

Op zijn tijd vind ik een film als deze wel leuk, maar bij de aftiteling blijf je jezelf afvragen waar je nou naar gekeken hebt en ik liep met het gevoel naar buiten dat ik liever Insidious nog een keer gezien had in plaats van deze film.

Misschien waren de verwachtingen te hoog en had ik gehoopt verrast te worden door deze komedie, zeker omdat ik hoorde dat dit dé must see komedie van 2011 zou zijn, maar helaas. Dit was voor mij niet het geval.

Teveel voorspelbaarheid op een vervelende manier, aan elkaar gehaakte cliché's en terugkerende ergernissen, zoals het gepreek van Amy telkens opnieuw.

Jammer.

Bait (2012)

Alternatieve titel: Bait 3D

2,5
Leuk concept, matige uitwerking.

Een haai in een supermarkt, hilarisch bedacht. De film kent enkele goede momenten, maar minstens evenveel heuuule slechte. De personages zijn niet allemaal even sterk, (Vooral dat uitermate vervelende Gucci koppel) maar wat verwacht je? Step Up meisje was samen met Tonkin voor mij 'het bekende gezicht', maar zij weten allerminst indruk te maken. Het hele 'romance' gebeuren sloeg de plank ook volledig mis. Ik hou daar niet van, dat verplichte dramatische nummertje wat je de strot door wordt gedouwd.

Je moet vooral niet teveel nadenken bij deze film. Als je je eenmaal afvraagt hoe het kan dat zo'n beest in de supermarkt terecht komt, waarom de personages zulke achterlijke ideeen en acties hebben en waarom ze het pistool niet eerder hebben gebruikt wordt het een lange zit. Wanneer je je verstand op 0 zet is het best genietbaar.

Bandslam (2009)

2,5
Laat 1 ding duidelijk zijn. Kudrow zal nooit meer haar 'Phoebe' personage van zich af kunnen schudden en had het beter bij Friends kunnen laten. In films heeft ze de neiging eerder irritant te zijn dan leuk, zeker in een geforceerde moederrol als deze.

Verder heeft Bandslam weinig te bieden. Hij duurt te lang, hij is met vlagen vrij kinderlijk en de humor had wat sterker aanwezig mogen zijn. Toch is het belangrijkste minpunt dat je voor geen enkel personage iets voelt. Ze blijven oppervlakkig,terwijl er soms toch aardig wat uitdieping is. Ze interesseren je niet, daarvoor blijven ze te oninteressant.

Het acteerwerk is wisselend, met vlagen geloof je de acteurs nog wel maar het moment daarna zit je weer in jezelf te mopperen dat het amateuristisch lijkt.

Op zijn tijd vind ik een dergelijk 'High School' filmpje wel aardig, maar deze valt buiten de boot. Niet swingend, vrolijk of leuk genoeg. Gemiste kans.

Bar, El (2017)

Alternatieve titel: The Bar

3,5
Ja, dit was wel leuk inderdaad. Random gekozen om te kijken en heb me er best mee vermaakt.

Weer zo'n film waarbij je denkt: Wat zou ik in zo'n situatie doen? Hoe zou ik me voelen of gedragen, opgesloten met een stel vreemde mensen? De personages leer je steeds steeds beter kennen en de claustrofobische setting (vooral in de kelder en het riool sterk) weet de aandacht ook vast te houden. Al snel begon ik me het "wie, wat en waarom" af te vragen en bij de aftiteling was ik nog geen stap verder. Als iemand een theorie heeft over het einde, be my guest please.

Sátur was mijn favorietje (lieve vent), Trini irriteerde me mateloos met haar ondoordachte en lompe acties en de psychotische Jezus had ik na een tijdje ook wel gezien, maar toch leefde ik met ze mee en was ik benieuwd hoe ze het er vanaf zouden brengen.

Juist dat einde hè, dat wil bij mij nog niet zakken en laat vraagtekens achter. Beetje jammer, verder wel tof om gezien te hebben.
***1/2

Barnyard (2006)

Alternatieve titel: Beestenboel

3,0
'' See ya around. Get it? "Round"? You're fat. ''

Lekker maan, mannetjeskoeien met uiers. Verder is Barnyard eigenlijk één groot, wandelend op 2 poten, cliché. Otis de koe is altijd wel in voor een lolletje, terwijl hij eigenlijk de grote beschermer moet zijn van alle boerderij dieren. Echt komisch wordt het nergens. Ze raken verstrikt in avonturen waar ze zich uit moeten zien te redden. Ook de stemmen vond ik niet altijd even geslaagd. Sommige dieren kwamen niet echt 'tot leven'. Jammer, want er zitten grote namen achter die stemmen. Kevin James, Courteney Cox, Sam Elliott, Danny Glover, Andie MacDowell... Soms was het ook niet altijd even kindvriendelijk, gezien het er op bepaalde momenten toch best wel 'hard' aan toe ging.

Jammer, hier had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Barry Munday (2010)

Alternatieve titel: Family Jewels

2,5
Oei, je zou het maar hebben.

Er worden wel eens grapjes gemaakt tussen vrienden over elkaar, of als vriendin zijnde tegen haar vriend, met: 'Je hebt geen ballen!'. In dit geval is het pijnlijk waar. Wat ik gemist heb in deze film, is goed overkomende zelfspot en wat goed doordachte, scherpe grappen van de andere personages. Het blijft tenslotte een komedie en ik denk dat veel mensen toch er spot mee zouden drijven, wanneer ze zo iemand kenden.

Het is geen nieuw gegeven, het 'meisje staat voor de deur en zegt zwanger te zijn' gebeuren. Af en toe voelt het ook een tikkeltje vervelend cliché aan. Voor een komedie valt er naar mijn smaak ook te weinig te lachen. De personages zijn op zich oké, maar nergens krijg je een band met ze of voel je überhaupt iets. Het blijf leeg en 'hol' aanvoelen en dat is jammer. Wat meer tempo, een grotere (of was het nou hogere?) grapdichtheid en een tikkeltje meer uitdieping wat betreft de personages had het allemaal net iets beter gemaakt.

Bates Haunting, The (2012)

1,5
Ken je dat, dat je een film kijkt en denkt: ''Die ken ik! Is het hem nou wel of niet?'', er over blijft nadenken, om vervolgens je telefoon/laptop erbij te pakken om te gaan IMDB-en of je vermoeden juist is. Dat had ik hier dus. Is het nou Zach Galifianakis, of niet? Nee dus. En toen dacht ik: Hij lijkt er eigenlijk helemaal niet zoveel op. Vermoeiend.

Dus helaas mensen, geen Zach Galifianakis. Dat had de film nog enigszins leuk kunnen maken. Eigenlijk speelde er geen enkele bekende mee. Voor mij niet althans.

Het start als een echte boutfilm. Met name de mannen acteren alsof ze voor het eerst een acteerklus hebben, wat ook wel zo zal zijn geweest. Na een minuut of 20 begint het iets beter te worden, of je raakt gewend aan het slechte acteerwerk. De sfeer wordt iets donkerder, maar helaas houden ze dit niet lang vol. De film balanceert telkens op het randje dat het zó ridicuul is dat je er om moet lachen. Anderzijds vraag je je ook af of je nou naar een film voor volwassenen zit te kijken, of dat de doelgroep een stuk jonger is. Een stapje verder dan de Twilight-meuk, maar dan in een ander jasje gestoken. In ieder geval totaal niet mijn ding.

Het begon als een boutfilm, en eindigt als een boutfilm.

Batoru Rowaiaru (2000)

Alternatieve titel: Battle Royale

3,5
Gisteravond gezien en wanneer ik er aan terugdenk moet ik lachen. Het was gewoon met vlagen belachelijk. Dat ik me op zat te fokken en riep: 'Dat kan toch helemaal niet!' waarop mijn vriend zei: 'Misschien Japanse humor?'. Door tien kogels geraakt worden, neervallen, opstaan, even naar de bank lopen om te bellen, en dan dood gaan is daar inderdaad een voorbeeld van. Ik wist ook niet goed of dat soort scènes nou bewust als grappig waren bedoeld of niet.

Zo zaten er meer idiote dingen in, ook de manier HOE ze stierven, zo BAM! hoofdje viel op schouder en dood. Niet één keer, maar gewoon twintig keer. Zat ik er nou de serieus in, had ik de film met een knipoog moeten bekijken? Ik weet het niet. Ik vond het best een goed verhaal, het had ook realistisch(er) neergezet kunnen worden. Aan de andere kant ook wel een verademing dat ik af en toe van belachelijkheid heb kunnen lachen, dat haalde de druk een beetje van de ketel. Maar enfin.

Nou, Japanners. Sorry, maar ik heb altijd moeilijk om ze, zeker in zo'n grote groep, uit elkaar te houden. Wie was Kitano nou? Maar dat is toch Nanahara? En wie is Sinoba nou? Nou, zo ging het dus ook meer dan één keer. Toch vond ik het acteerwerk best meevallen, had het beroerder verwacht.

Ook heel typisch dat de verliefde pubertjes telkens vlak voor ze de laatste adem uit zouden blazen, nog met een liefdesuiting kwamen. Beetje de cliché der clichés om dat op je sterfbed te doen. En wederom, dit gebeurde ook erg vaak.

Oh ja, ook wel grappig dat die knul zijn vriendjes even op pad stuurde voor allerlei 'ingrediënten' als kunstmest, zwavel, houtskool etc etc. Dat ligt natuuuurlijk ook allemaal in grote voorraden op een onbewoond eiland.

Nouja, veel 'kritiek' en gemopper, maar ik heb me wel vermaakt. Mijn vriend keek me vol verbazing aan dat zijn vriendin, die zichzelf opperde tot grootste filmliefhebster van Zuid Limburg en omstreken, nog nooit gezien had. Nu dus wel, en het tweede deel zal snel volgen.

Oh ja, nog 1 vraag: Waren er nou kids die op het verkeerde moment in een gevarenzone zaten en daardoor ontploften? Dit heb ik namelijk niet gezien volgens mij, terwijl dat toch best vaak aangehaald werd dat het kon gebeuren. Wel een flink aantal suicides gezien maar dit is me ontschoten geloof ik.

Batoru Rowaiaru II: Chinkonka (2003)

Alternatieve titel: Battle Royale II: Requiem

2,0
Vergeleken bij het eerste deel is dit echt een fikse tegenvaller. Hoewel het idee leuk is, valt de uitwerking tegen. Ik voelde niks voor de leerlingen, het interesseerde me niet wat er zou gebeuren, wie er zou sneuvelen en hoe het af zou lopen. Jammer, want in het eerste deel had ik dat meer, die nieuwsgierigheid en het 'meer' willen zien. Film neigt natuurlijk meer naar een 'oorlogsverhaaltje' dan dat er pure, voelbare spanning is. Veel geknal, veel doden, veel geschreeuw en veel geneuzel, en dan heb je het wel gehad. Acteerwerk was stukken minder en ontzettend geforceerd. Nu ben ik niet echt bekend met Aziatische cinema, maar ik begin te geloven dat dat laatste er gewoon een beetje bij hoort.

Jammer, ik had er echt zin in na het zien van het eerste deel.

Beach, The (2000)

2,5
Ik hoor het mezelf nog zeggen, een paar weken geleden: ''The Beach? Vette film! Moet je zeker eens kijken'. Voor mij was het ook alweer dik 10 jaar geleden, als het niet langer was, dus gisteravond haalden we de dvd uit de kast. Met zulke goede herinneringen aan de film, hoopte ik dat ik twee uur gegarandeerd kijkplezier zou hebben.

Ja, mooi niet dus. Volledig anders dan hoe ik het in mijn hoofd had. Dat er eigenlijk niet eens zoveel gebeurde vond ik nog niet zo erg, maar het complete gebrek aan spanning deed het de das om. Leonardo, duidelijk nog een broekie daar, doet het -zoals we van hem gewend zijn- zeker niet onaardig, maar zijn personage gaat nergens boeien. Typische mooiboy die het droomleven aan het leiden is op een prachtig eiland, en er na een tijd achterkomt van hè, dit is eigenlijk helemaal niet zo fantastisch als het lijkt.

Ook hier leek ik valse herinneringen te hebben. Het stond me bij dat Swinton een veel heftigere rol had, dat zij Leo volledig in haar macht had en er een diepere, psychologische ondertoon zou komen. Nou, helaas. Situaties werden afgeraffeld, zonder verklaring, om dan weer voort te kabbelen naar een volgend zogenaamd spannend moment, wat eigenlijk totaal niet spannend of boeiend is maar juist nog meer de vaart er uit haalt.

Teleurgesteld, de herinnering aan de film was veel beter.

Beastly (2011)

2,0
Tsja..

Tsja.........

Dat gevoel heb ik nou al sinds ik de film gezien heb. Ik kan er weinig zinnigs over zeggen, ik heb normaal geen problemen met mijn gevoel over iets te uiten, maar bij deze film weet ik het niet.

De film duurt nog geen 1,5 uur, maar voelde aan als het dubbele. Het lukte me niet om ook maar iets te voelen voor de personages, alles wat in mijn ogen 'zou moeten' werkte averechts bij mij. Moest ik, als kijker, sympathie voelen, begon ik te lachen. Moest ik iets grappig vinden, kon het me weer niet bekoren. Het acteerwerk, tsja, van wisselend niveau. De personages waren niet per se slecht, maar ze hebben totaal geen diepte of inhoud.

Aan de ene kant vraag ik me af of ik niet 'te streng' ben wat betreft deze film, en of een herziening niet positief uit zou kunnen pakken, maar voorlopig even niet. Misschien bevalt hij over een tijdje beter.

Beautiful Wave (2011)

1,5
"Life's a lot easier if you let go of whatever is holding you back."

Ai. Spijtig. Had meer in kunnen zitten. Aimee Teegarden is een leuke meid, maar haar personage niet. Ik had er niks mee. De road trip naar Mexico was misschien wel het hoogtepunt, maar dat was meer omdat voornamelijk het begin van de film me niet wist te boeien. Een verlegen, maar schattig meisje die weg wordt gestuurd naar oma, nog bezig is met rouwverwerking, gaandeweg nieuwe vrienden leert kennen en de puzzel valt langzaamaan in elkaar. Niet dat ze slecht acteert, helemaal niet, maar ik heb wel iets gemist bij haar wat ik toch graag heb bij een dergelijk hoofdpersonage. Binding, empathie.. Dat ontbrak er aan. Haar 'ontwikkeling' ging me op een gegeven moment ook iets te ongeloofwaardig.

Soundtrack was wel oké, verder niet mijn ding.

Beauty and the Beast (1991)

Alternatieve titel: Belle en het Beest

2,0
"Een echte vrouw leest toch niet?"

Throwback Thursday.

Ik ben geen Disney miep. De luierdragende Eline vond het vast heel leuk, maar eenmaal in groep 4 aangekomen was ik mijn aandacht verloren. Nu was ik sowieso wel een selectieve kijker, sommige Disney verhalen boeiden me totaal niet. Belle en het Beest was volgens mij wel één van de films die ik kon waarderen. 22 jaar later was het tijd voor een herziening.

Ik moest even wennen aan dat eeuwige gezang, en aan die etter van een Gaston. Wat een misbaksel, die vent. Ook Belle stond me een beetje tegen. Ik vond haar eigenlijk helemaal niet zo leuk. Eenmaal in het kasteel, toen ik Pendule en Lumière (Zo heten die dingen toch?) zag, begon er een klein lachje op mijn gezicht te verschijnen. Wel spijtig dat ik de liedjes niet zo leuk vond. Ik herinnerde me ook maar één enkel liedje.

Ik ben niet zo'n fangirl. Dat jeugdsentiment en dat nostalgische gevoel had ik niet. Het middenstuk vond ik behoorlijk tegenvallen. Ik kon niet helpen om te denken: 'Als deze Disney me als één van de betere bijstond, hoe bagger ga ik die andere dan niet vinden?'. Dat zal ik binnenkort vast ondervinden.

Nouja, om toch maar met iets positiefs af te sluiten: Ik wil Belle haar jurk hebben.

Beaver, The (2011)

2,5
Aparte filmervaring.

Ik weet nog steeds niet goed wat ik met deze film aan moet, en ik heb nu toch al een paar uur de tijd gehad om hem te laten bezinken. Enerzijds voelt het erg 'zwaar' aan, wat ook logisch is, want het thema is niet om vrolijk van te worden. Af en toe komt er licht relativerende humor in voor, maar dat wordt weer snel weggeveegd door zwaarmoedigheid. Van komedie is er dan ook nauwelijks sprake. In het begin betrap je jezelf nog wel op een glimlach, maar wanneer je aan de bever gewend bent, kom je er al snel achter dat er helemaal niet veel te lachen valt.

Het duurde mij te lang. Teveel bever. Ik ging me aan hem irriteren en na ruim drie kwartier was ik ook wel klaar met het beest, en met het verhaal. Er worden zoveel verschillende dingen ingestopt waardoor het lijkt of de film zelf niet weet waar het heen wilt. De zoveelste moeilijke vader-zoon relatie, de zoveelste ongelukkige echtgenote, het zoveelste worstelende pubermeisje.. het is dat de bever nog enigszins vernieuwend en verfrissend was, want anders was het niks wat je nog niet tien keer eerder hebt gezien.

Mel Gibson, met zijn geslagen puppyhoofd, doet het zeker niet onverdienstelijk en ook Jodie Foster weet te overtuigen met haar bezorgde personage. De kinderen doen het prima, maar zijn niet altijd even geloofwaardig. Het jongste zoontje was schattig, maar er werd mijn inziens te weinig gedaan met zijn situatie. De focus lag voornamelijk op Walter, die natuurlijk ook wel centraal staat in deze film, maar de invloed op de familie had ik graag wat beter uitgewerkt gezien.

Al met al geen slechte film, maar ook niet iets wat mij kan bekoren. Wanneer je hem eenmaal gezien hebt is dat ook genoeg, een herziening zit er voor mij in ieder geval niet in.

Bedtime Stories (2008)

3,5
Ik vind Sandler in de meeste films juist niet leuk... vind hem een overdreven kerel. Dit ligt natuurlijk ook aan de rollen die hij altijd speelt.. maar in deze film vond ik hem niet zo storend als in andere films.
Het is een leuke kinder/familie film, en vooral de cavia met koeienogen zorgt voor grappige momenten. Schattig beest.

Bel Ami (2012)

1,5
Wat een snoozefest. Robert deed het best aardig, maar toch niet overtuigend genoeg en ik kan hem niet los zien van Twilight. Ik vind hem geen knappe charmeur, zeker niet met de getergde blik in zijn ogen.

Het verhaal kon me niet bekoren, de hele stijl van de film trouwens niet. Pattinson zie ik liever in andere rollen. Volgens mij is dat gewoon zijn ontspannen gezicht. De vrouwen om hem heen deden me weinig, zelfs Ricci werkte me op mijn zenuwen. Uma vind ik een hele lelijke vrouw, dus dat hielp ook niet mee.

Met pijn en moeite wel afgekeken, hopend op iets wat de moeite waard zou zijn, maar helaas.

Ben X (2007)

4,0
De eerste keer dat ik deze film zag was ik tot tranen geroerd. In 2007 heb ik deze film gezien, en in 2006 heb ik een jaar lang gewerkt als onderwijsassistente op een school voor autistische kinderen. De leeftijd waar ik mee werkte was 13/14 jaar. Dit was dan ook een van de redenen waarom ik tijdens het bekijken van deze film vaak emotioneel werd.

Ben X is ontzettend krachtig en realistisch neergezet. Je krijgt niet alleen te zien hoe Ben zijn dagelijkse leven is, hoe zijn fantasiewereld is, maar ook hoe de andere mensen om hem heen het beleven. De film is visueel erg sterk: de beelden zijn schitterend. Zo zien je de actie vaak parallel in beide werelden, maar ook het feit hoe deze acteur 'zijn autisme' realistisch over weet te brengen is zeer geloofwaardig.

Ook de verschillende thema's die aan bod komen wisten mij te boeien. Je ziet een jongen die vlucht uit de realiteit, hij vereenzaamt, wordt gepest, worstelt elke dag met de dagelijkse dingen, krijgt op school weinig mee en daarbovenop heeft hij ook nog gescheiden ouders die het hem ook niet altijd gemakkelijk maken. Dat zijn toch aardig wat problematieken in één film, een stevige portie thematiek.

Hij heeft bij mij zeer zeker een gevoelige snaar geraakt. Vooral voor 'kenners' is dit een zeer herkenbaar en geloofwaardig werkje. Chapeau.

Bende van Oss, De (2011)

2,5
Begon aardig. Op zich een leuke introductie, grappig accent. '' Ze noemen me niet voor niks Johanna de Snol. '' Ook wel meteen een goede toonzetter wanneer er binnen 4 minuten al een vinger afgesneden werd.

Helaas zakt de film al vrij snel in. Toch blijft het de moeite waard om te kijken. Naast Hoeks sprongen Matthias Schoenaerts, Daan Schuurmans, Pierre Bokma en Frank Lammers er toch wel uit voor mij. Charismatische en/of krachtige kerels die ik graag zie spelen. Het verhaal an sich viel me nogal tegen. Ik wist weinig over 'De Bende van Oss' en ging er dus zonder veel voorkennis in. Helaas werd ik niet gegrepen door het verhaal. Af en toe gebeuren er wat heftige dingen gevolgd door vervelende dialogen. Wanneer Matthias bijv. neer wordt geschoten, brengt hij toch nog een verontwaardigd: 'Wat doede nou gij!' uit. Is dat humor? Ik weet het niet.

Verder voelt de film voor mij te 'droog' en stoffig aan. Ondanks enkele goede scènes is het niet onderhoudend of interessant genoeg om écht te kunnen vermaken of intrigeren. Gelukkig had ik al niet echt hoge verwachtingen, dus tegenvallen deed het niet.

Beneath the Skin (2005)

2,0
Beetje langdradig. De clichés maken het er niet veel beter op, laat staan het vreemde acteerwerk op sommige momenten (dialogen waren niet sterk). Met name de vrouwen wisten niet echt sympathie op te roepen, wat het lastig maakt om echt meegesleept te worden in het verhaal. Jammer, want de boeken heb ik vroeger met plezier gelezen.

Bennie Stout (2011)

2,0
Verkeerde tijd om deze film te kijken. Ik ben zwaar Sinterklaas moe. Ik hoef er de komende maanden dan ook niets over te zien, horen of lezen. Ondanks dat punt, vond ik het een wisselvallige film. De sfeer is er zeker, maar met vlagen ook veel te druk en de kinderen waren ook niet altijd even best, maar enfin. Bennie zelf had wel iets, leuk joch. Soms tikkeltje vervelend, maar dat waren ze allemaal wel. Voor de kids is dit natuurlijk wel puur genieten. Voor mij iets minder.