Meningen

Een film vol seksuele nonsens. Parodieporno? Absoluut.

Toegegeven: Het script is prima, de acteurs zijn leuk en er hangt een natuurlijk en vrolijk sfeertje. De chemie tussen de hoofdrolspelers is ook zichtbaar, wat niet onbelangrijk is bij een film waarbij twee vrienden na jaren plots toch meer voor elkaar voelen dan ze willen toegeven. De grappen zijn flink over the top, soms niet eens zo héél grappig maar het feit dat niemand zich geneert maakt het draaglijk.

Hoogtepunt is Elizabeth Banks als Miri. Zij weet de film met haar natuurlijke uitstraling te dragen. Ze laat een prettig, verfijnd spel zien in tegenstelling tot de ietwat lompe Seth die met zijn dikke buik een beetje heen en weer hobbelt.

Erg melodramatisch wordt het niet, ondanks het standaard en clichematig boy loves girl verhaaltje. De romantiek die er in voor komt is alles behalve romantisch, maar typisch mannelijk. Een vrouw zou nooit haar liefde verklaren aan een man die net een grote (of kleine) boodschap aan het doen was. Fijn dat het een keer niet de kleffe kant opgaat, maar lekker recht voor zijn raap, net als de rest van de film.

De sterkste scene, die voor mij de film naar de voldoende trok, was de schoolreünie. Brandon en Bobby Long stelen de show als homo-paar. Ik had goede hoop op nog meer momenten als deze, maar helaas. De echte lachen gieren brullen grappen bleven uit. Jammer.

Net deze film weer bekeken, en god, wat blijft hij goed. De acteurs, het verhaal, de grimmige sfeer...alles wist me meteen weer te boeien. De spanning zit al snel op een hoog niveau. Dankzij de geweldig gecaste acteurs als Gyllenhaal, Ruffalo en Downey jr. blijf je de hele film geboeid kijken, en valt het je niet eens op dat hij zo lang duurt. De openingsscene vond ik al zeer pakkend, en zo zitten er nog meer scenes in die indruk op me hebben gemaakt zoals bijvoorbeeld de steekpartij op klaarlichte dag op het koppeltje..
Heel fijn filmpje! Absoluut zijn 4 sterren waard.

Niet goed, niet slecht. Gigi was inderdaad leuk om te zien, die luidruchtige vent van die 'Mamaaaa, ik bel alleen nog maar met jou.' reclame was ook prima te doen, maar verder.. Beetje mwoah-mwoah. Dat hele broedergebeuren vond ik eerder irritant dan grappig (De ene broer is ontiegelijk saai, en de andere is echt een cliché foute allochtoon), net als de hele reddingsactie. De dialogen zijn traag en nietszeggend, dus de film moet het vooral hebben van het gore gehalte en de grappige quotes hier en daar.

2.5*

Nee. Dit was 'm niet voor mij. In het begin nog wel redelijk vermakelijk, maar gaandeweg steeds belachelijker. Dat het low budget is spat er vanaf, hoeft niet erg te zijn, mits er niet constant storende factoren aanwezig zijn. De cast deed het beter dan verwacht (Ving heeft een abonnement op dit soort films?), gelukkig, want anders had het waarschijnlijk lager gescoord. Halverwege de film begon het wat saaier te worden, althans voor mij, waardoor ik 20 minuten voor het einde in slaap sukkelde. De dag daarna zei mijn vriend nog iets over een tijger aan 't einde (?), gelukkig dat ik dat gemist heb. Dat soort dingen vind ik namelijk een gevalletje 'beetje jammer'.

Sweet jesus. Ik ben echt niet vies van een slecht horrorfilmpje op zijn tijd, vanavond was mijn humeur zo !@#$%^ dat ik ook echt de behoefte had aan bagger, maar dit was té erg.

En toch heb ik hem uitgekeken. Ik verdien een medaille, of op zijn minst een klein standbeeld. Het acteerwerk was werkelijk ondermaats, het verhaal heeft niks om het lijf en spanning.... Spanning? Waar? Het meest spannende van de hele film was dat ik telkens naar het klokje van de DVD speler staarde om de minuten voorbij te zien gaan, weer een minuut dichter bij de aftiteling..

Gelukkig had ik mijn zieke hondje naast me om mee te knuffelen en was ik er toch niet helemaal met mijn gedachten bij, anders was ik waarschijnlijk met dingen gaan smijten.

En ik maar goede hoop hebben, dat hij echt niet zó slecht kon zijn, maar eerder leuk slecht. Niet dus.

Aargh.

''Okay uber-sluts, we have new meat! ''

Ik snap nooit goed waarom er zo gezeikt wordt op dit soort films. Wat wordt er nou verwacht? Een hoog kwaliteitsniveau met uitstekende dialogen, fantastisch acteerwerk en een verhaallijn waar je stijl van achterover slaat omdat het zo tot in de puntjes perfect is? Het is toch nooit de intentie geweest van de makers om een serieuze film te maken of om een hoogwaardig meesterwerk te creëren waar ze bakken vol geld mee verdienen? Dit is een heerlijke film voor de liefhebbers van echte, goedkope pulptroep. Ik ben daar één van. De zwarte humor weet mij wel te bekoren, en vooral het feit dat de film zichzelf nooit serieus neemt en dat het vaak lijkt alsof je naar een of andere parodie aan het kijken bent. Ook zit er nog een aardig politiek ondertoontje in.

Vanaf de eerste minuut zat ik al met een big smile op mijn gezicht. Waarschijnlijk vooral omdat ik er zo naar uit had gekeken om deze film te zien. Natuurlijk omdat ik hou van mooie, schaars geklede vrouwen, maar ook omdat deze film me echt onzin eerste klas leek. Dat vindt Eline wel leuk!

Ex-pornoster Jenna Jameson is eye-candy. En ze doet het nog eens beter dan ik verwacht had. Je kunt zeggen wat je wil, maar ze staat er toch wel mooi even. Samen met Robert Englund draagt zij de film. Je moet het maar kunnen, biljartballen met je vagina op je tegenstanders afvuren Ook heeft elke vrouw er wel eens stiekem aan gedacht hoe het zou zijn om het geslachtsdeel van de man eraf bijten. Of is dat alleen mijn sick mind? Nouja, vast dat laatste. (Ik kijk teveel van dit soort films denk ik.)

Ik hou van dit soort films. Verstand op 0 (Moet ook wel wanneer je kijkt naar een bebloede stripper met een opengereten nek, die geil langs een paal aan het dartelen is en de mannen hartstikke wild maakt.), en dan krijg je genoeg sexyness, humor, gore en zwoele dansscènes te zien. Het entertainment gehalte van deze film is hoog.

Ik heb hem gisteravond opgezet, en ben na 50 minuten gaan slapen.. dat is voor mij al een teken dat hij me niet echt boeide, anders kijk ik hem, hoe moe ik ook ben, graag af. Vanochtend heb ik hem afgekeken, maar ik heb er een dubbel gevoel bij.

Tuurlijk, er zaten wel een maar komische stukken in, maar ik heb dit soort films te vaak gezien denk ik waardoor het weinig verrassend is. Wel moet ik toegeven dat er een paar oneliners in zaten die zeker blijven hangen. Acteerwerk was ook niks op aan te merken, dus ik denk dat ik gewoon niet in de stemming was voor deze film.

Twijfel tussen een 3 en een 3,5, maar vanwege de komische momenten die toch een glimlach op mijn gezicht wisten te toveren, een 3.5*

Moe. Uitgeteld. Lusteloos. Geen zin om na te denken. Zo voelde ik me vanavond. Wat is dan lekkerder om de kaarsjes aan te doen, een fles passoa en een fles jus d'orange on the side te hebben en een film als Zombie vs. Strippers te kijken? Dit is echt Eline-tijd voor mij. Pure ontspanning.

En het was net zo onnozel als verwacht, al dan niet nog wat erger. (Het feit dat het zo lang duurde voordat ze doorhadden dat het zombies waren. ) Gelukkig waren de strippers, hoe stereotype ook, wel erg leuk. De negerin inclusief afro kapsel (oeps, ik bedoel donkergekleurde dame, of mag dat ook niet?), de stoere brunette, de domme blondine, de barbie.. Ja hoor. Vooral zonnebank blondie in haar zwart/rode lingeriesetje en de brunette mogen er zeer zeker zijn.

De overige personages zijn niet zo schitterend. De zombies zijn lekker houterig en dom, het bloed sijpelt over hun paarsblauwe lippen, maar scary... nee, dat zijn ze niet. Eigenlijk sowieso niet echt voelbare 'dreiging'. De humor is vaak niet leuk, slaat de plank regelmatig mis. Irritante soundtrack, de DJ die je vrij snel op je zenuwen werkt en de stripclub eigenaar die vastgelijmd lijkt te zijn aan zijn sigaret;

Maarja toch hè, ondanks alle negatieve punten, is het een heerlijk slechte film. Precies wat ik nodig had. Vooral de tweede helft komt hij aardig op gang, wanneer er enkele bizarre kills in beeld komen. (Iemand een potje biljarten?)

Leuk omdat het niet leuk is.

Gisteravond gezien tijdens een 'couplesdate'. Omdat ik alles verder al gezien had en het de rest niets uitmaakte, werd het deze film. Al bij al viel het nog reuze mee.

Kevin James was inderdaad niet op zijn best, maar hij blijft iets schattigs hebben. Een heerlijke, lieve teddybeer. Hoewel het verhaal voorspelbaar is van begin tot eind, vond ik dat niet zo storend. Vooral de dieren maken het leuk, en het raden van de stemmen achter de dieren ook. (Ik had er twee goed, HA!).

Er zitten inderdaad een paar scènes in die niet even geslaagd zijn, bijvoorbeeld wanneer de onhandige Griffin weer eens ergens tegenaan loopt, maar andere scènes maken het dan toch weer net iets beter, neem de scène waar de gorilla samen met Griffin op het dak van het busje ligt. Dit is eigenlijk telkens het geval, een mindere scène, een betere, een mindere, etc. Toch is het leuk genoeg om je niet te vervelen. Het aapje (Donald the Monkey) is schattig (Ik riep meteen dat ik ook zo eentje wil) evenals de gorilla. De andere dieren zijn ook grappig (de olifant) maar eerder genoemde twee sprongen er met kop en schouders bovenuit.

Ook leuk om Ken Jeong voorbij te zien komen, ik krijg al een lach op mijn gezicht wanneer ik zijn hoofd zie.

Best aardig.

Ik ben dan blijkbaar erg volwassen, want de film kon me niet bekoren. Leuk om 'Monica' te zien, Tim Allen past wel goed in dit soort rollen, maar nergens moest ik lachen, zelfs een klein glimlachje verscheen niet.

Ach, hij duurt maar 83 minuutjes, die zijn zo om, en het kijkt ook wel redelijk vlot weg. Zeker voor de jongere doelgroep is dit een leuke film, voor de volwassenen dus inderdaad niet.

Vreselijk. Als je zonodig iets helemaal namaakt, zorg dan op zijn minst dat het met vlagen grappig is. Omdat het een exacte remake is kun je de tekst vrijwel de hele tijd meepraten, en wanneer de acteurs er dan ook nog niet in slagen om de humoristische momenten écht grappig te maken... Nee. Bij een komedie of een romantische komedie zou je toch moeten kunnen lachen? Als ik 2 keer een kléin glimlachje heb gekregen, is het vaak. Geen wonder dat de we de enige waren in de zaal.

Geen chemie, ze straalden niet.. de timing was beroerd.. Het enige koppel dat me nog enigzins kon bekoren, was het homo-stel.. maar verder vond ik het onaantrekkelijke lui die netjes de zinnetjes een voor een opzeiden, en daar bleef het bij.

Jammer. Wat een talent heeft Nederland dan maar weer, vergeleken bij dit slappe aftreksel..

Edit: Toegegeven, de 'tennisser' was wel knap. En Kurt ook wel. Daar bleef het bij.

Boeiend, maar heeft tijd nodig om te overtuigen. Het duurde even voordat ik in de film zat. Ik was bang dat het tempo traag zou blijven en dat er weinig zou gebeuren. Gelukkig was het acteerwerk prima in orde. Whitaker zie ik heel graag spelen en Bloom wist ook te overtuigen met zijn personage. De rollen die ze vertolkten waren behoorlijk stereotype maar dit stoorde me niet, al vreesde ik de eerste paar minuten even voor Orlando. Het acteerwerk van de twee draagt de film ook naar een hoger niveau.

Plots lijkt er een knop om te gaan en wordt de film rauwer, donkerder en schokkender. Gebeurtenissen doen zich voor die je even van je apropos brengen en je flabbergasted naar het beeld laten staren. Best brute scènes krijg je zo nu en dan voorgeschoteld. Met het personage van Whitaker, Ali, leefde ik naar het einde toe ook steeds meer mee. Hij heeft iets sympathiek over zich heen, hij kan niet snel iets fout doen hij mij, ongeacht welke rol hij speelt. Alleen al vanwege hem is de film de moeite waard.

Laten we eerlijk zijn: Een beetje filmliefhebber heeft dit natuurlijk al (te) vaak gezien: een bovennatuurlijke, psychologische thriller over een verlaten spookhuis. Dat kindjelief geesten kan zien viel dan ook wel te verwachten. Toch ben ik nieuwsgierig gebleven naar dit Nederlandse werkje, en ik moet zeggen.. het stelde niet teleur.

Zwart Water begint met een geheimzinnige intro. Mooie beelden, goede ondersteuning van de muziek en de (beklemmende) sfeer is direct voelbaar. De openingscredits beloven veel goeds.

En een beetje positiviteit kunnen we wel gebruiken! Na Dood Eind en Sl8n8 bleef het stil rondom de Nederlandse horror. Beide films zaten boordevol de gebruikelijke cliché's en geforceerde schrikmomenten, maar Zwart Water weet zich te onderscheiden. Het geheel blijft fris en vernieuwend. Ook is het meer dan alleen horror, er zit een flinke portie -geloofwaardig- drama in. Fijn gegeven dat het niet alleen de jonge Nederlandse acteurtjes zijn die je ziet, maar ook de volwassen acteurs en actrices die al langer meedraaien in het vak.

Barry Atsma begint toch wel een van mijn favoriete Nederlandse acteurs te worden. Misschien wel met stipt op één, na (het tegenvallende) ''De Storm'' en ''Komt een vrouw bij de Dokter''. Hadewych Minis (waar ken ik haar nou ook alweer van?) vind ik daarentegen een beetje jammer. Ze doet het absoluut niet slecht, maar het niveau van Barry haalt ze niet. Ook vind ik haar uiterlijke voorkomen en haar stem eerder storend dan vermakelijk. Haar rol werkt ook niet in haar voordeel, hoe kun je nou sympathie kweken voor een vrouw met een hart van steen en die zo koud is als een diepvries?

Guido van Gennep laat wederom zien dat hij de beste Nederlandse cameraman is: perfecte camerastandpunten, veel groothoek, set-up etc. Knap staaltje visuele overtuigingskracht, waardoor het ietwat mindere script niet meer zo erg lijkt. Mooie balans tussen realiteit en fantasie, waardoor je meer dan eens op het puntje van je stoel zit. Al met al een verrassend speelfilmdebuut van Elbert van Strien, waar ik nog meer van hoop te zien.

'' Ik ben gewoon zo bang dat jij niet hetzelfde voelt. ''

Zo slecht nog niet. Carice en Dragan zijn beide favorieten van mij wat betreft Nederlandse acteurs, en samen zijn ze helemaal goed.

Direct chemie tussen de twee, de beginnende verliefdheid en gevoelens zijn goed in beeld gebracht en de personages zijn overtuigend en raken je, vooral omdat ze zo verschillend zijn. Het is mooi om vanaf een afstandje de opbloeiende liefde van de twee te mogen volgen, wat ze samen doen, hoe ze elkaar liefhebben maar ook hoe ze elkaar gek lijken te maken.

Hoewel je in het begin nog vraagtekens hebt bij Dragan, wat zijn zijn intenties en deugt die knaap wel, leer je hem wel steeds beter kennen. Carice lijkt op de automatische piloot te staan, maar ik blijf haar geweldig vinden. Haar mimiek, haar gezicht, haar non-verbale voorkomen.. Wat een vrouw.

Halverwege de film daalt het tempo een beetje, maar dit wordt naar 't einde toe herpakt. Mooie muziek, mooie beelden van de landschappen, en een goede sfeer.

Best redelijk.

Wat is Katherine Heigl toch een snoepie. Al speelt ze een domme, sletterige bimbo, ze blijft leuk. Toch wel een actrice die meer in haar mars heeft dan alleen komedies maken.

Film begint rustig en het verhaal wordt prima opgebouwd. Je ziet natuurlijk dat de accountant rijden met een bloederige hoofdwond, maar pas als hij dingen begint te zien die er niet zijn begrijp je dat er nog iets staat te gebeuren in die auto.

En toegegeven: het klinkt best spannend. Een accountant die samen met zijn veel jongere minnares het lichaam van haar gewelddadige vriendje willen begraven, om er vervolgens achter te komen dat het lijk weg is. Wat volgt? Uiteraard, een kat en muis spel.

Helaas is het te belachelijk voor woorden. Vriendlief komt met een mes naar binnengerend, en meisjelief grijpt haar oversized teddybear. Dit is meer het Scary Movie niveau.

Wat doe je als je er achter komt dat de man waarvan je dacht dat je hem vermoord had, ineens weg is? Natuurlijk, midden in de nacht opsplitsen in een donker bos, om die boom van een vent nogmaals om het leven te brengen.

Ach, voor een zondagmiddag is het redelijk te doen.