Meningen

Snap weer eens niets van het gemiddelde.

Een zeldzaam irritant begin, met die ruzie. Snap niet waarom iemand op zo'n irritante onsympathieke manier zijn film zou willen beginnen, en zijn personages zou willen introduceren.

In ieder geval begint het niet goed, en ook na die eerste scene gaat het gewoon nog een half uur door met werkelijk helemaal niks.

De momenten met Gerry zijn als je in een romantische bui bent in de verte nog wel lief of mooi, verder heeft de film niets te bieden. Heb hem verspreid over 2 dagen en grotendeels op 1,5 snelheid bekeken. Er gebeurt nauwelijks iets van betekenis, dingen zijn cheesy, simpel, irritant, ontzettend truttig, en Hilary Swank is vreselijk gecast.

Ik zag dat het gebaseerd was op een boek. Kan me niet voorstellen dat het een boeiend boek is, maar als film werkt het in ieder geval al helemaal niet.

1,5*

Ik had verwacht hier minder aan te vinden. Doorgaans verlies ik nogal snel mijn interesse tijdens actie-scènes vol gedoe, maar dit was eigenlijk best leuk. Scheelt dat het best mooi en prettig voor het oog is omdat alles behoorlijk kleurrijk is. Zelfs heel af en toe nog een quasi-cyberpunk stijltje in die verregende straten van Hong Kong.

Ook het achterliggende idee met de Jaegers en de 'neural handshake' was eigenlijk nog best oke.
De personages zijn een beetje all over the place. Af en toe zijn ze een beetje te karikaturaal en cartoony, zoals dat wetenschapper/dokter-duo (en die soort-van-badguy (?) die overigens helaas terug tot leven moet komen in de flauwste after-credits scène ooit), terwijl anderen dan weer bloedserieuze militaire figuren zijn.

Maar best een vermakelijke film.

3,5*

Kan me herinneren dat ik vroeger iets van boekjes had van Paddington, en toen vond ik het maar een irritante beer, zeker wat betreft zijn worrying marmalade habit. Had dan ook niet direct veel verwacht van deze film maar hij is echt behoorlijk leuk, zeker voor een familiefilm die geschikt moet zijn voor alle leeftijden. Ook voor volwassenen is het meer dan prima te kijken, vooral omdat het regelmatig echt heel grappig is.

Misschien iets teveel door Paddington veroorzaakte chaos, en daar hou ik nooit zo van, maar verder is hij schattig en sympathiek, is de rest van de cast ook heel leuk en zit het verhaal heel aardig in elkaar.

Ook ziet de film ziet er geweldig uit, vooral het huis van de familie Brown is superleuk (en ik ben fan van die muurboom!).

Onverwachte verrassing, verdient wel een kleine 4*

Nou geen idee what I was thinking toen ik deze film destijds 3,5* gaf en hem veel minder leuk vond dan deel 1. Dit is een geweldig gemaakte film, eigenlijk is alles er goed aan. De humor, een geweldig spelende cast, het plot, een lach, een traan, de vaak creatieve visuals, de pacing, een heerlijke rol van Hugh Grant, gewoon alles.

Verdient bijna 5*

De kans was natuurlijk vrij groot dat dit deel niet zo goed zou zijn als de vorige twee, aangezien die echt bijzonder vermakelijk en uitstekend gemaakt waren.

En inderdaad vond ik dit veruit het minste deel. Het is wel weer prima gemaakt, maar qua plot is dit nu eigenlijk een vrij standaard avonturenverhaal geworden. Die hele setting van de Peruaanse jungle interesseerde me helemaal niet, en afgezien van een klein handjevol aardige grappen was de humor ook lang niet zo leuk. Echt duidelijk meer een kinder- en avonturenfilm.

Wat de cast betreft, jammer dat Sally Hawkins niet wilde terugkeren in dit deel. Emily Mortimer doet het op zich prima, maar toch, Hawkins is wel meer een karakter.
Olivia Colman is prima op haar plek in een film als dit (hoewel ze geen Hugh Grant is), Antonio Banderas vond ik nogal een cliché-casting en zijn rol met die figuren uit het verleden vond ik irritant en niets aan.

Het laatste kwartier is dan wel weer ouderwets hartverwarmend met El Dorado en zijn berentribe. Ook een leuke cameo van Hugh Grant nog tijdens de credits.

Geen slechte film verder, maar ik ben niet meer echt de doelgroep voor dit deel.

3,25*

Nooit echt een Michael Bay gezien, in ieder geval niet de films die exemplarisch zijn geworden voor zijn stijl (lees: Transformers). Ook absoluut niet benieuwd naar, gezien zijn reputatie. Alleen deze film daar werd ik wel nieuwsgierig naar. Het uitgangspunt leek me wel grappig, een komedie over spierbundels on steroids, en Dwayne Johnson is best oke. Geschikte film om met mijn vriend te gaan kijken dacht ik zo.

Was uiteindelijk ook wel goed ingeschat van me, want het is best een leuke film. Vooral de eerste helft overigens, die nog wel stoer en tof uitgewerkt is, want de tweede helft wordt allemaal iets te ridicuul en lollig. Voor de rest zit het ook vrij rommelig in elkaar allemaal.

Het valt Bay wel te prijzen dat er maar 1 explosie inzit, en dat er voor de rest ook eigenlijk helemaal niet zo overdreven is qua actie.

Het ziet er ook gelikt en kleurrijk (soms een beetje te) uit allemaal. Alleen totaal niet geloofwaardig dat het zich afspeelt in 1995, want dat is echt helemaal nergens aan te zien.

Best een dankbaar verhaal om te verfilmen, bijna jammer dat Bay degene is die het heeft verfilmd, vraag me af wat een betere regisseur er van gemaakt had (een Scorsese, of de Coen Brothers ofzo), maar best vermakelijk.

3,5*

Het moet nu eens afgelopen zijn met films die nog willen teren op het succes van Alles is Liefde.

Ik wist natuurlijk al best dat dit hoogstwaarschijnlijk niks zou worden, dat is ook waarom ik dit soort werkjes eens in de zoveel tijd opzet. Maar deze was eigenlijk niet eens leuk uit slechtheid. Vooral eigenlijk zo onorigineel als het maar kan. Het idee dat je alles weer opnieuw moet gaan zien dat al in tig andere film is gedaan is nogal vermoeiend.

Daarnaast straalt het allemaal wat houterigs en amateuristisch uit. Ik denk dat ik daar eerder de scenaristen de schuld van geef dan Kees van Nieuwkerk. Die jongen was waarschijnlijk gewoon blij dat hij zoiets 'groots' als dit te doen kreeg en ik kan me best voorstellen dat hij uiteindelijk meer in zijn mars heeft dan standaard romkoms.

Benja Bruijning is altijd fijn om te zien, en ook Chantal Janzen weet er nog wel wat van te maken. Afgezien daarvan gewoon echt helemaal niks mee te beleven.

1,5*

Mja. Vond het iets minder leuk dan ik op basis van het gemiddelde hier had verwacht. Het concept voelt niet echt meer nieuw aan (is het natuurlijk ook niet) en veel wordt er verder ook niet mee gedaan. In de film Edge of Tomorrow is er een soortgelijk iets aan de hand met de hoofdrolspelers maar daar is het ook interessant onderdeel van het plot. Deze film verzandt eigenlijk alleen in maffe dingen doen en een licht-filosofische/relationele inslag die ik er zelf eigenlijk helemaal niet vond uitkomen. Wat de film nu eigenlijk precies wil zeggen, geen idee.

Puur als fun is het wel oke, er zitten wel grappige dingen in en de hoofdrolspelers (met name Cristin Milioti, want Andy Samberg heeft wat mij betreft teveel B-film uitstraling) maken het verder wel het aanzien waard. Ook altijd fijn om J.K. Simmons tegen te komen.

3,25*

Tja, het hele uitgangspunt is nogal dunnetjes en onwaarschijnlijk. Moeder en dochter gaan wonen in een groot huis, met goh een panic room, en goh, meteen de eerste nacht komt er een stel kibbelende inbrekers die zo weggelopen lijkt uit 101 Dalmatiërs (en goh, een van hen maakt zelfs deze panic rooms).

Afgezien daarvan is het qua spanning en kat-en-muis-spel wel vrij sterk gedaan, en ik hou ook altijd wel van films die gebruik maken van weinig middelen of 1 bepaalde ruimte. De computereffecten zijn soms wat gedateerd anno nu, maar verder wordt er wel inventief omgesprongen met het camerawerk en de ruimte. Twintig minuten korter had ook gemogen, maar vooruit.

3,5*

Godsamme wat een beproeving dit. Een musical met liedjes is tot daar aan toe, maar de hele tijd gezongen tekst? Je denkt dat het even wennen is, maar het wordt hoe langer hoe erger, om gillend gek van te worden. Op een gegeven moment heb ik hem gekeken met het geluid uit, zodat ik wel de tekst nog zag, en op dubbele snelheid, om er maar zo snel mogelijk vanaf te zijn.

Daarnaast heeft het verhaaltje ook weinig tot niks om het lijf. Alleen het kleurgebruik was nog wel aardig, het is een kleurrijke film.

Verder heb ik er niks positiefs over te melden.

1,5*

Best een leuk filmpje, maar je moet wel ook Woody Allen-fan zijn om dit helemaal te kunnen waarderen. Nu ben ik dat wel, en vond daarom ook eigenlijk de laatste 10 minuten veruit het leukst van allemaal. In de rest van de film speelt Woody, afgezien van af en toe wat gesproken woorden, niet echt een grote rol, ook niet heel erg in het leven van Alice.

De rest van de film wil zelf ook een soort Woody Allen-relatiekomedie zijn, maar slaagt daar niet echt in. Het is niet echt grappig of heel erg interessant, maar door de korte speelduur, de mooie hoofdrolspeler(s) en Parijs als decor is het op zich best uit te kijken.

3,5*, maar dat extra halfje is alleen door het warme gevoel dat ik kreeg elke keer als Woody Allen wat zei of zijn films genoemd werden. Mijn liefde zit, ondanks zijn matige/slechte recente jaren toch dieper dan ik dacht.

Ongeveer 50/50 wat leuk/niet leuk betreft. Sommige dingen zijn onafgerond en gaan nergens over en zijn ook niet creatief. Aangezien je in 5 minuten narratief niet zoveel kan klaarspelen (en regisseurs daar soms duidelijk moeite mee hebben) valt het me tegen dat er bij veel van de segmenten vormtechnisch zowat niks is gedaan.

Overigens helpt het wel als je iets met de stad hebt, want puur voor de verhaallijntjes hoef je dit zeker niet te kijken.

2,5*

Echt een heel leuke film.

Dit soort dingen ligt wel echt in mijn straatje. Dat schip alleen al! Geweldig om te zien, ik werd eigenlijk bijna jaloers op de personages. Ik zag mezelf daar wel een aantal jaar leven (oke, wel met een leuk heerschap om me gezelschap te houden). Erg leuk vormgegeven allemaal, en hoewel er het eerste uur natuurlijk op zich niet zo heel veel gebeurt kijkt het wel heerlijk weg.

Voor mij had dat laatste rampstuk met het repareren en falen van het schip dan ook niet per se gehoeven. Snap wel dat de film er nog enigszins actie/sf van wilde maken, maar voor mij had het ook best alleen mogen gaan over Aurora en Jim en hun leven en dilemma's op het schip. Had ook eigenlijk wel een scene verwacht waarin je ziet dat ze oud zijn, maar die richting ging de film uiteindelijk niet op, dat was misschien ook weer iets te tacky of cliché geweest (hoewel de bijna-dood van Jim dat op zich ook was).

Hoe dan ook, blijft een erg vermakelijke film met indrukwekkend gemaakte scènes (zoals dat stuk in het zwembad tijdens het verlies van de zwaartekracht). Het 'morele dilemma' heeft uiteindelijk misschien niet voldoende impact, en op zichzelf is alles ook niet superorigineel, maar het kijkplezier maakt alles meer dan goed.

4*

Mooie film, met zeker tegen het einde volwassen emoties zonder dat er soapachtig drama of een koppel dat uit elkaar gaat aan te pas komt. Ik was de laatste 20 minuten een beetje bang dat er nog iets radicaals zou gebeuren, maar gelukkig was dat niet het geval. Hoe ze rustig terugloopt en uiteindelijk huilend ('sorry') met hem naar binnen gaat is erg sterk.

Erg prettig en relaxed om te kijken en veel scènes zijn interessant in beeld gebracht, ook door de mooie achtergronden van onder andere de skyline van New York. Wat me wel opviel, maar dat was misschien omdat ik er toevallig op lette, was dat de figuranten op een gegeven moment allemaal bestonden uit idyllische stelletjes. Geen drommen toeristen, geen ‘echte personen’, en toen kwam het ineens allemaal wat artificieel over, maar goed, dat is een klein punt verder.

Weet niet helemaal wat ik ermee moet. Het is eigenlijk meer een soort gedachteoefening, ‘wat gebeurt er als de wereld langzaam al zijn zintuigen verliest’, zonder dat er echt iets interessants met dat concept wordt gedaan. We zien wel zo’n beetje wat er gebeurt, maar daar blijft het verder bij. De romance van de hoofdpersonages fungeert daarin eigenlijk maar nauwelijks als kapstok, het wil niet echt een geheel worden.

De beelden tussendoor van de wereld en de mensen die alles meemaken zijn wel aardig om te zien, geeft het nog wel een soort poëtisch tintje mee. Sowieso is alles wel op een mooie manier geschoten. Ewan McGregor is ook altijd leuk om bezig te zien, maar voor de rest vond ik dit vooral veel concept en minder inhoud.

3*

Het wil maar niet interessant worden. Misschien omdat ik highschoolfilms wel zo'n beetje gezien heb, misschien omdat ik heel het sfeertje plus de personages nogal irritant vond.

Ik vond al de problematiek niet echt werken. Zeker die van Charlie, die pas op het laatst aan het licht komt. Je weet dat er wat achterliggend drama is, maar meer dan die wetenschap is het ook niet. We zien wat feestjes, wat samenzijn, wat eerste zoenen, wat gedoe over muziek, maar aangrijpend of interessant vond ik het nooit echt worden.

Ezra Miller, die ik al kende van We Need To Talk About Kevin, vind ik een erg charismatisch acteur, die het waarschijnlijk nog wel ver gaat schoppen, maar verder was er eigenlijk weinig te beleven met deze film.

2,5*

Erg mooie film, zowel inhoudelijk als visueel. Hou wel van die creatieve animaties die ook nog iets te vertellen hebben, zoals bijvoorbeeld ook Mary and Max.

In het begin denk je dat het wat houterig geanimeerd is allemaal, maar het went snel, en er zitten echt heel veel mooie stukken in. Inhoudelijk is het soms ernstig, maar meestal ook heel frivool, met leuke grapjes, en grappige details. Vond de balans tussen de twee goed gedaan.

Misschien dat het wat beter overgekomen was als het iets compacter was verteld. Vond het nu tegen het einde wat te lang doorgaan allemaal, en soms de kernboodschap (als die er al echt was) wat uit het oog verliezen. Maar dat is eigenlijk het enige minpunt, voor de rest een prima mooie film. Zou wel meer van dit soort dingen willen zien.

nipte 4,5*

Jeetje, wat is dit. Een totaal gebrek aan achtergrond en opbouw. De kinderen mogen Peter Pan dan al wel kennen en niet echt onder de indruk zijn van zijn komst (wat ik al een wat vreemd uitgangspunt vind, maar oke), maar dat wil niet zeggen dat het voor de kijkers ook geldt. Walt schijnt te denken van wel, en gooit ons in het verhaal alsof het een sequel is.

Vind ik vreemd, want voor ik de film ging bekijken las ik dat er wel degelijk goed over nagedacht is hoe het verhaal precies verfilmd zou worden, en dat er een hoop verschillende scenario's de revue zijn gepasseerd. Peter Pan lag al vanaf de jaren '30 op de plank en is noodgedwongen door onder andere de Tweede Wereldoorlog uitgesteld, dus je zou toch eigenlijk wel verwachten dat ze met meer aankomen dan het uiteindelijke eindproduct.

Wie is Peter Pan en waarom, hoe komt zijn schaduw daar verzeild, wat is Neverland? Wie is Kapitein Haak, en wat is de relatie tot Peter Pan? Nou ja, eigenlijk kan ik bij alles in de film wel vraagtekens zetten. Bovendien nodigt het idee "Neverland' en de achterliggende filosofieën bij het Peter Pan-verhaal uit tot een sprookjesachtige omgeving en dito gebeurtenissen, maar nee hoor, wat krijgen we? Strapatsen met een piraat, een krokodil en indianen.

Waarschijnlijk dat kleine kinderen dit filmpje slikken als zoete koek hoor, met alle slapstick-achtige gevechten en kinderachtige actie, maar Disneyallure heeft het echt nergens.

1,5*, m'n laagst beoordeelde Disney ooit.

Leuke film. De konijnen zijn schattig en leuk gemaakt en zijn ook mooi in de omgeving geplaatst. Sowieso ziet de film er kleurrijk en vriendelijk uit.

En ik ben ook nog eens dol op Domhnall Gleeson dus dat was een leuke bonus. Zelfs zodanig dat ik eigenlijk vanaf ongeveer de helft van de film meer zijn kant koos dan die van de konijnen, die wat vervelend worden af en toe.

De humor (en sowieso veel dingen) vond ik erg Amerikaans overkomen, het is echt te merken dat de makers allemaal Amerikaans zijn en een beetje vergaten dat ze schreven voor Britse acteurs en een Engelse setting. Vind dat ergens eigenlijk wel een beetje slordig en wat dommig. Ik denk, had dan de schrijvers van Paddington erop gezet. Dat was ook een grappige film, en was waarschijnlijk meer passend geweest.

Maar goed, denk niet dat dat per se veel mensen opvalt, en los daarvan heb ik me er over het algemeen prima mee vermaakt.

3,5*

Best een mooie film, maar heeft nu 32 jaar later lang niet meer de impact die het toen waarschijnlijk had.

Vreemde is ook dat er ondanks alles voor mij toch nog een soort zweem van homohaat om de film blijft hangen, vooral omdat Denzel Washington als Joe Miller hem dan wel wettelijk bijstaat, maar blijkbaar (?) nooit zijn angst of weerzin voor homoseksualiteit herziet. Het krijgt zo een beetje een vreemde boodschap; het recht moet natuurlijk zegevieren, maar homo’s zijn nog steeds raar en eng of zo (in ieder geval in zijn ogen en in die van anderen).

Verder is het een beetje over de top qua sentiment (dat stuk met die aria werkte voor mij ook totaal niet). Tom Hanks speelt verder een goede rol, maar natuurlijk wel typisch Oscarbait.

Ook ben ik niet altijd erg fan van een courtroom-drama, kan wat langdradig worden. Maar goed, als eerste mainstream film die AIDS behandelde verdiend het natuurlijk wel wat credits.

3,5*

Heb net het boek weer eens uitgelezen, dus besloot voor de grap de film er maar meteen achteraan te doen. Tja, dan ontkom je natuurlijk niet aan een vergelijking tussen de twee.

De letterlijk uit het boek overgenomen zinnetjes tekst die razendsnel worden opgerateld werken niet zo. Voor mensen die het boek gelezen hebben is het misschien nog wel herkenbaar en te plaatsen, maar voor iedereen die dat niet heeft lijkt het me maar irritant.

Ook de stukjes in de camera zijn stuk voor stuk overbodig.

Nederlanders die Amerikaans spelen, Nederlanders die spelen dat ze Vlaams zijn (wel overtuigend overigens) die Amerikaans praten, Vlamingen die Engels praten met het belachelijkste accent ooit (Kurt Rogiers) nah, het is een beetje een zooitje.

Alle stukjes die het bovendien nog wat extra's hadden kunnen geven (het stuk bij Letterman, het stukje in de boot met LT, uitkijkend op Manhattan) zitten er dan net weer niet in.

Maar goed, zonder het al te flauw met het boek te blijven vergelijken; als op zichzelf staande film is het ook maar zeer matigjes, juist OMDAT het een boekverfilming is, in dit geval. Kim van Kooten doet het aardig, het is licht amusant, en soms aardig creatief, meer kan ik er niet uitpeuren.

2,5*

Totaal geen idee wat ik hiervan moest verwachten. De enige aanwijzing die ik had was Aranofsky, en dus wellicht een Requiem of a Dream-achtige cinematografie, maar de inhoud?

De Aranofsky-stempel is voornamelijk meteen te merken door de score van Clint Mansell, die dezelfde 'feel' heeft als die van RoaD, en waar de film een heel lekker ritme van krijgt. Sluit ook naadloos aan bij de inhoud wat mij betreft.

Die inhoud bleek gedeeltelijk sureëel en gedeeltelijk heel concreet - want wiskunde - te zijn.

Ook al heb ik heel weinig met wiskunde en cijfers, vond ik dat aspect nog wel het beste aan de film. De verhalen van Sol, de inkijkjes in de reeks van Fibonacci, Da Vinci, pi, de Thora, allemaal erg interessant en ook zeer pakkend naar film vertaald. Ga er maar aanstaan om zulke droge kost interessant te brengen.

Had eigenlijk gewild dat de hele film meer zo was - wie had dat gedacht, bèta-noob als ik ben- omdat ik echt heel weinig heb met sureële cinema. Ik hou van realisme, en vooral begrijp ik dingen graag. En van deze film hoopte ik echt dat ik 'm ging begrijpen omdat het onderwerp in combinatie met de vorm me echt boeide. Is uiteindelijk redelijk gelukt. Denk dat het allemaal wat minder moeilijk is dan het overkomt, maar een herkijkbeurt kan en wil ik er nog wel aan wijden.

Overigens is de vergelijking met Christopher Nolans Following snel gemaakt; een wat obscure zwartwitfilm als opmaat naar het eerste grotere commerciele werk. Best opvallend, en dan ook nog in hetzelfde jaar. Ik heb hier uiteindelijk meer mee dan met Following, de inhoud is daadwerkelijk intelligent (of moet ik zeggen, de intelligentie heeft daadwerkelijk inhoud), in tegenstelling tot Nolans wat gekunstelde moeilijkdoenerij.

voorlopig 4*

Doe die jas uit dan!

Wat een doffe ellende. Ik kan best een hoop hebben aan narigheid en schokkende dingen, maar ik moest toch af en toe wel even slikken hoor. Niks wordt aan de verbeelding overgelaten. Alles is ook zo gefilmd en in beeld gebracht dat het net is alsof je er zelf tussenstaat, echt heel goed gedaan.

En ik denk dat het lag aan het feit dat ik oordopjes inhad, maar het geluid was ook ontzettend goed, nog nooit zulke realistische explosies gehoord, wederom alsof je er zelf bijstaat.

Heel de film lang heb ik meegeleefd met de hoofdpersoon, en hoewel vooral de tweede helft traag was, is m'n aandacht eigenlijk geen minuut verslapt.

Wat een prestatie van Brody, je hebt vreselijk medelijden met hem. Die scene met de augurken, het blik dat hij als een schat met zich meesleept, hartverscheurend.

De openingsscene vond ik trouwens ook meteen al prachtig en intens.

Adembenemende decors ook trouwens, de verwoeste straat waar hij op het laatst alleen loopt, de huizen, de interieurs overal, echt zeer gedetailleerd en perfectionistisch gedaan allemaal.

Geen film die ik (snel) vaker zal bekijken, mede door de lengte, en omdat hij het vooral moet hebben van de spanning, (wat zal er gaan gebeuren?) die de tweede keer bijna volledig weg is, verwacht ik.

Zeer geslaagde film, bijna geen minpuntjes aan te ontdekken, hou het voorlopig op een 4,5, omdat voor mij de herkijkwaarde van deze film denk ik minder is, en dat vind ik altijd wel belangrijk.

4,5*

Dit leek een erg boeiende film te gaan worden. Een portret van een zeer interessante kille vrouw, die geen emoties lijkt te kennen maar in haar eigen tijd vreemde dingen doet om zich te kunnen uiten.

Dat iemand gestoord is is allemaal prima, graag zelfs, maar persoonlijk hou ik dan toch van wat meer achtergrond waarom iemand zo is (geworden). Boeiende materie vind ik het zeker, maar deze film is voor mij iets teveel een aaneenschakeling van bizarre gedragingen, zowel van Erica als van Walter. Het jammere is namelijk dat ik ronduit een hekel aan haar kreeg, terwijl dat volgens mij, als je haar hele geschiedenis zou kennen, absoluut niet terecht zou zijn. Als we er even vanuit gaan dat Erica een slachtoffer is van iets (of dat nu misbruik, mishandeling, onderdrukking, of wat dan ook is), vind ik het nogal 'oneerlijk' (ook voor slachtoffers die zich wellicht herkennen in haar beschadigde natuur) dat we alleen haar gemankeerde gedrag zien, en nooit echt hoe dit te verklaren is. De band met haar moeder en de zijdelingse opmerkingen over haar vader zijn natuurlijk hints, maar niet voldoende wat mij betreft. Doet een beetje afbreuk aan het onderwerp, en aan de betekenis die het zou kunnen hebben.

Ik heb me er, ondanks de schokkende scenes, toch best mee verveeld. Iets te 'abstract' uitgewerkt naar mijn smaak. Vraag me af of het boek meer vragen beantwoordt.

2,5*

Het eerste half uur is erg intens en (ik denk ook) vrij realistisch. Vrij naar om te zien, maar ik ben sowieso al niet echt een fan van bevallingen zien. Alles daarna echter is eigenlijk op een bepaalde manier vrij voorspelbaar en wat platgetreden. Een koppel dat elkaar kwijtraakt, een vrouw die met het verlies moet dealen, bladiebla. Hoewel het op zich sfeervol in beeld is gebracht en ook wel prima is geacteerd weet het eigenlijk niet zo te boeien. Teveel films die al min of meer hetzelfde hebben gedaan over hetzelfde of een vergelijkbaar onderwerp.

Daarnaast vond ik het nogal vreemd dat Ellen Burstyn haar moeder was, leek eerder haar oma, maar goed dat is een detail I guess.

Verder eigenlijk maar weinig over te melden. Vast een film die hoge ogen gooit door het zware onderwerp, dat zie je wel vaker, maar waar ik persoonlijk niet erg door geboeid was.

3*

Hartstikke leuk! Heb de film nooit als kind gezien, maar ik vond hem echt leuk. Vooral het eerste half uur is 5 sterren waard, wat lief, wat grappig, wat hartverwarmend.

Jammer dat het vanaf het ezel-gedeelte wat minder werd, en helemaal het stuk van de walvis is jammer. Hoe komt Gepetto uberhaupt ineens in een walvis terecht, en waarom is de walvis een enorm bloeddorstig beest met tanden?!

Ohja, en ik vond het nogal frappant dat dat neus-groei gedoe maar één keer in de film voorkomt! Terwijl Pinokkio daar nu toch vooral om bekend is. Vond ik wel verbazend.

Maar goed, prachtig voor die tijd, leuk verhaal, gewoon lief.

4* (8,5/10)

Na jaren weer eens gekeken omdat ik benieuwd was hoe deze film zich houdt na bijna 20 jaar. En ik moet zeggen dat het op bijna alle vlakken een bijna perfecte film is. De productie, de editing is 100% on point, de effecten kunnen er anno nu nog verrassend mee door, acteerwerk van iedereen is sterk, de muziek is waarschijnlijk de meest bekend geworden filmscore van deze eeuw.

Op bijna alle vlakken dus, want waarom dan toch die 3,5*? Omdat veel scènes zo’n beetje twee keer te lang doorgaan, en het verhaal me nauwelijks tot niet weet te boeien. Ik weet van de volgende films nog dat ze qua plot dermate onnavolgbaar werden dat ze bijna onkijkbaar werden, maar deze film heeft dat ergens ook al wel. Of het ligt gewoon aan mij dat het plot (en hoe deze zich uitrolt) van deze films gewoon niets voor mij zijn. Na een half uur kijken begin ik al te zuchten omdat ik het ergens allemaal zo oninteressant vind. Sommige scènes zijn wel leuk, en op meta-filmniveau valt er vaak nog wel van de film te genieten (en natuurlijk van Jack Sparrow, moet toch even obligaat genoemd worden), maar dat is het dan ook wel voor mij.

Blijft staan op 3,5* en no way dat ik me nog waag aan de andere delen.

Ik weet niet waarom, maar op een of andere manier trekt deze documentaire me ontzettend aan. Het begint al meteen geweldig en een beetje ontroerend, met de beelden van animatie van toen naar nu.

Heb 'm al een aantal keer bekeken, vooral de eerste helft vind ik geweldig, de geschiedenis van de computeranimatie, hoe ze steeds een stapje verder komen, hun moeite om een voet aan de grond te krijgen, en uiteindelijk hun daverende succes. Dankzij de gelukkige samenloop van omstandigheden, en samenkomst van de juiste personen met de juiste vaardigheden, kunnen wij nu genieten van (computer)animatie zoals het anno nu is geworden.

Ben een grote fan van Pixar, en door deze documentaire alleen nog maar meer. Tuurlijk is het geheel een beetje veer-in-de-reet, maar dat is logisch, aangezien ze dat ook gewoon verdienen. Petje af ook voor het vele leuke archiefmateriaal dat gebruikt is.

4,5*, net geen 5 omdat de tweede helft iets minder interessant is. Had daar iets meer details en achter de schermen van het animeren zelf willen zien.

Het lijkt erop dat alle budget en moeite is gaan zitten in de sfx, want de rest gaat he-le-maal nergens over. Wat een zwak script vol dom geleuter, belachelijke grappen, opmerkingen die constant de plank misslaan, flauwe personages, en een achterlijk uitgewerkt verhaal. Echt, een slechte 'hersenloze' film is tot daaraan toe, maar dit script was gewoon van stuitent amateurniveau.

1* voor de moeite

Een slechte film zal het vast niet zijn met deze status, maar mij liet het eigenlijk vrijwel helemaal koud, en ik weet niet eens precies waarom. Voor mij bleef het teveel een groep gasten met een conflict hier en een ambush daar, waarbij de cast voor mij ook nog eens te groot was om echt geïnvesteerd te raken in de personages en de verwikkelingen. Het blijft op die manier, ook door het ontbreken van een echt plot of spanningsboog toch vooral kijken naar een vrijwel anonieme groep schreeuwerds. Er vliegt een arm af of iemand wordt overhoop geschoten? Prima joh.

Een aantal oke geschoten dingen en wat aardige actie-oorlogsscènes, maar daar viel ik ook niet echt steil van achterover verder.

Die laatste zinnen van Sheen waren ook echt zeer onnodig, een paar platitudes over 'we didn’t fight the enemy we did fight ourselves' en 'find meaning in life', de scène was echt 10x beter geweest als hij gewoon in stilte was weggevlogen met de beelden op de achtergrond. Vond dat zo flauw en slecht dat ik er bijna nog een halve punt af zou halen.

Ik denk dat ik de Vietnamoorlog persoonlijk niet de meest boeiende oorlog vind om te verfilmen. Apocalypse Now heb ik hoog beoordeeld maar voor de rest geloof ik dat gebloed en geschiet in de jungle allemaal wel. In theorie is het natuurlijk een interessante oorlog met al die unfortunate sons die daar jaren een zinloze oorlog hebben uitgevochten, maar op film komt het toch vooral neer op eindeloos gedoe in de jungle. Kan lukken als je echt je best doet (Apocalypse Now dus), maar doe je dat minder dan wordt het al vrij snel saai en vervelend.

2,25*