Meningen

Misschien naief van me om te denken dat dit vast weer een vrij braaf Amerikaans product zou worden, omdat de aanwezigheid van Seth Rogen op zich wel een aanwijzing had moeten zijn. Ik ben niet echt preuts, maar vond dit toch wel vrij expliciet af en toe, op zo'n typische 'we mogen eindelijk een keer, dus dan kun je het krijgen ook'-Amerikaanse manier. Is altijd vrij irritant wat mij betreft.

Heel leuk of grappig was het verder ook allemaal niet, vooral Elizabeth Banks was behoorlijk vervelend, net als de rest van de cast. Eigenlijk vond ik alleen de romance (hoewel ontzettend cliché en uber-voorspelbaar uitgewerkt) nog wel de moeite waard, hoewel ik wat dat betreft altijd wel makkelijk te pleasen ben.

Geen hoogvlieger dus (viel te verwachten), maar op zich nog wel net de moeite waard om eens gezien te hebben. Hier en daar een grapje dat wel leuk is (hoewel op een hand te tellen) en eigenlijk vooral Rogen die wel weer een sympathiek personage neerzet.

2,75*

Een heel lieve film. Olivier Tuinier vind ik voor zijn leeftijd (hoewel hij in de film niet echt 6 is, maar oke) heel goed acteren. Ook de rol van de vader is heel erg leuk.

In de eerste helft gebeurt er net iets te weinig, en is het net teveel een herhaling van zetten. Ook de liedjes tussendoor zijn wat overbodig.

Voor de rest gewoon een hartstikke sympathieke film, hoewel mijn mening gekleurd kan zijn omdat het jeugdsentiment is.

3,5*

Heel knap gedaan. In het begin had ik wat moeite om erin te raken, maar als je eenmaal gewend ben aan de vorm dan is het erg amuserend. Het is niet altijd even makkelijk om het te volgen doordat het geluid vaak niet al te best is, en er veel geschakeld wordt tussen interviews, 'archiefbeelden', stukken tekst en andere dingen, maar daardoor blijft het wel heel de rit interessant en boeiend.

De jaren 20 is goed uitgebeeld, de muziek is passend en leuk, heel creatief. Wel iets te lang, maar ach.

4*

Mja, geen slechte film, maar wist me ook zeker niet de volle 2,5 uur op het puntje van m'n stoel te houden.

Het is wat fragmentarisch, daar ontkom je nu eenmaal niet aan als je een tijdsspanne van 10 jaar wil behandelen met slechts een aantal ijkpunten. Kan daar ook niet al te moeilijk over doen, maar het zorgt er wel voor dat je er nooit lekker inkomt. De structuur wordt op den duur ook wat voorspelbaar. Nieuwe locatie, datum in beeld, en oja, toen was blijkbaar die en die aanslag, boem, explosie.

Het wordt eigenlijk pas echt interessant als het huis in Abbottabad in beeld komt. De eindoperatie is spannend gedaan, hoewel het wel enorm donker is. Kijkt irritant weg, maar wel een heel knap opgezette finale van de film.

Beetje jammer ook dat het allemaal zo om Chastain draait. Ik vind haar wat apart gecast. Een goede actrice is het natuurlijk, maar ik vind haar niet overkomen als de keiharde dappere bitch die ze blijkbaar moet uitstralen. Ze is me iets te mooi, iets te delicaat, iets te Hollywood om geloofwaardig te zijn voor haar rol.

Als de onvermijdelijke verfilming van een belangrijke historische gebeurtenis is het degelijk, maar laaiend enthousiast ben ik verder niet.

3,5*

Op zich een prima film, zolang het om de grote lijnen gaat dan. Want proberen om de volle 2,5 uur alle details te volgen vond ik persoonlijk vrij ondoenlijk. Alles gaat behoorlijk snel en alle namen van getuigen, politiemensen, locaties en verdachten wisselen elkaar in rap tempo af, met om de paar minuten tijdssprongen. Je krijgt als kijker eigenlijk nauwelijks de kans om even op adem te komen en zelf veel in te vullen, dit is meer een film die je van moment tot moment meebeleefd.

Best oke, maar ergens in het middenstuk worden dingen wel te warrig en te repetitief, en vond ik het redelijk inzakken. Je moet dan maar aannemen dat ze op een bepaald spoor zitten, maar erg duidelijk is het voor de kijker dan niet meer. Daarnaast gaat het nu eenmaal om een onopgeloste zaak en je krijgt dus een hele berg aan losse eindjes voorgeschoteld.

Verder is het wel erg modern en fris geschoten en eigenlijk constant heel prettig voor het oog (je zou niet zeggen dat dit alweer tien jaar oud is), en ook de acteurs, met name Gyllenhaal, doen het prima. Het wist me toch wel de hele speelduur vast te houden en dat zegt in mijn geval wel iets.

Beetje dubbel gevoel dus. Als kijkervaring in het moment op zich prima, maar door alle vluchtige informatie niet iets dat denk ik lang beklijft (kan nu eigenlijk al heel weinig meer terughalen).

3,5*

De laatste film van Drake Doremus die ik nog wilde zien. Het is duidelijk dat (onmogelijke) liefde telkens het thema is dat hij behandelt en binnen een bepaalde context plaatst. Maar afgezien van Like Crazy, de eerste die ik van hem zag, hebben zijn films nooit meer een echte snaar bij me weten te raken.

Ook deze heeft het weer nét niet. Het is audiovisueel prima uitgewerkt en het thema is best amusant en interessant, maar ik heb het gevoel dat hij met 1001 ideetjes zat die nooit echt tot een lekker lopend script kwamen. Zeker door dat stuk met het Benysol-gebruik wordt het thematisch en narratief allemaal een beetje all over the place en zat ik me echt regelmatig af te vragen waar het nu precies heenging.

Hij houdt dit filmuniversum ook iets té kleinschalig vind ik (iets wat ik ook vond van de film Equals). Je hebt nooit het gevoel dat hier een hele wereld achter zit, maar dat het zich slechts afspeelt in dit lab (en deze stad) en verder nergens en dat geeft het een beetje een apart sfeertje (en niet per se in de goede zin van het woord, hoewel ik me voor kan stellen dat het voor anderen juist wel werkt op deze manier).

De film is overigens wel heel sterk gecast. Vond Léa Seydoux en met name Ewan McGregor echt zeer geknipt voor de rol en het heel erg sterk doen. Zelfs Christina Aguilera (moest even checken of ze het wel echt was, was nogal verbaasd haar te zien) werkt echt perfect in de rol die ze heeft.

3,25*, maar ik rond het af naar boven. Toch best leuk om te zien telkens, dat Doremus qua thema's en uitwerking zo'n eigen gezicht heeft.

Heel leuk! De cast beloofde al heel wat, en dan ook nog eens geweldige humor, een goede soundtrack, en eigenlijk was ik wel blij dat het uiteindelijk nog meeviel met de zombies, want hoewel het niet echt horror was, vond ik ze toch behoorlijk eng en vies. De leuke en nog wel enigszins spannende climax (pretparken zijn altijd een geweldig decor in films, wat mij betreft) was voor mij ruim voldoende zombiegeweld.

Erg leuk ook, de wat absurde gastrol van Bill Murray, met daarbij een van de leukste grappen die ik in tijden in een film gezien heb "I'm sorry, he just gets me. But it still is sad'', van Emma Stone, als hij sterft. Hilarisch.

Als je wil mierenneuken zou je kunnen zeggen dat het wat te kort is, en dat het einde beter gekund had, maar dat is eigenlijk ook alleen maar omdat het van mij nog een uur langer had mogen doorgaan. Ik wil niet meteen te hard van stapel lopen, maar eigenlijk weet ik bijna zeker dat dit na herziening 4,5* gaat worden. Ik had na het kijken eigenlijk zin om 'm meteen weer op te zetten.

4*

Ik weet eigenlijk vrijwel niets meer van het eerste deel, behalve dat ik hem erg leuk vond. Dit deel is sowieso minder. Het is, als je er niet al teveel van verwacht, op zich nog wel vermakelijk wat humor betreft (hoewel soms wat al te hard geprobeerd en flauw) maar met name de nieuwe personages die geïntroduceerd worden voegen weinig leuks toe en maken het een beetje een suf geheel. Die domme blonde is eigenlijk te irritant en simpel voor een film als deze en het verhaallijntje van Little Rock met haar songwriter is ook flinterdun en voegt zeer weinig toe.

Redelijk weinig zombies en kills ook moet ik zeggen, het is vooral een wat flauwe komedie geworden op deze manier terwijl de vorige film het volgens mij toch meer moest hebben van cool/grappig zombiegeweld. Dat is nu eigenlijk bijzaak geworden, er gaat ook geen enkele dreiging meer van de zombies uit, zelfs met de geëvolueerde sterkere zombies wordt uiteindelijk helemaal niets gedaan.

3*

Grotendeels was dit precies de film die ik dacht en hoopte dat het zou zijn.

Ik heb niet zo lang geleden nog ‘Ik ontsnapte uit Auschwitz’ van Rudolf Vrba gelezen, en dus had ik de verschrikkingen en de details van Auschwitz nog vrij vers in het geheugen. Dan helemaal weet je wat de film allemaal toont zonder het echt te tonen. Terwijl je kijkt naar een zonovergoten tuin, zomerse taferelen en spelende kinderen weet je maar al te goed wat zich op slechts een paar meter afstand afspeelt. Elke scène is doordrongen van die wetenschap en dat is precies de wrange en surrealistische kijkervaring die ik hoopte te gaan zien.

Terwijl de kinderen in het zwembad spelen zie je de stoom van de binnenkomende trein in de lucht, of de donkere rook van de verbrandingsovens. Je hoort de geweerschoten in de verte en het geschreeuw. Het is sowieso heel knap wat de film allemaal weet te doen met geluid. Er is een jaar lang besteed aan het samenstellen van een ‘geluidsbibliotheek’ met onder meer geluiden van productiemachines, crematoria, ovens, laarzen, geweerschoten, etc. De regisseur beschrijft het als ’the other film, and, arguably, the film’. En dat is inderdaad precies hoe ik de film vaak ervaarde.

Tegen het einde vond ik het helaas een beetje die sterke sfeer verliezen als we Höss zien in Berlijn, dat had voor mij niet echt gehoeven.

De scène ineens in het heden, met de schoonmaaksters in het huidige Auschwitz is trouwens echt surreëel om te zien, ook los van de context van de film.

4*

'The welfare and safety of all animals present on set during filming was constantly monitored'.

Nou, dat zal best, maar toch vind ik dat gesol met al die dieren in deze film niet echt fijn om te zien.

Die hele dierentuin is uiteindelijk ook niet eens echt heel interessant of erg aanwezig in de film, afgezien van het begin. Het voegt dan ook allemaal niet zoveel toe aan films die er al zijn gemaakt over dit onderwerp. Alles is best 'seen it all before'. Bovendien is het nogal saai en traag verfilmd, waardoor het een behoorlijk lange zit is.

Wel degelijk gedaan, alles ziet er prima uit en is ontroerend op momenten wanneer het dat hoort te zijn, maar dit komt voor mij niet boven de middenmaat uit.

3*

De hele moraal van het volk bang houden en daarmee minderheden geen kans geven ligt er natuurlijk vrij dik bovenop. De verwijzing naar onze wereld met vooroordelen en discirimatie is snel gemaakt, en dat zal waarschijnlijk niet iedereen bevallen, maar ik kan niet zeggen dat ik me daar echt aan stoorde. Want los van het misschien wat belerende toontje is het gewoon heel vermakelijk, en vond het plot uiteindelijk nog wel aardig in elkaar zitten ook, hoewel het voor het jongere publiek wel net even een twist teveel is. Denk niet dat veel kinderen dat met die mayor-assistente echt hebben gesnapt.

Disney en Pixar die ons creatieve werelden laten zien met verwijzingen naar onze maatschappij, met alle leuke vondsten die daarbij horen, ik zal daar toch altijd wel van blijven kunnen genieten.

Ook de personages zijn weer tip top in orde. Die maffiabaas is leuk, Nick de Vos is een innemend personage, en de luiaarden waren hilarisch. Zelfs Bulletje kwam even voorbij

Gewoon weer een erg geslaagde Disney, die al een tijd echt op het goede spoor zit wat mij betreft.

4,5*

Heb ‘m destijds wel in de bioscoop gezien, maar wist me er nagenoeg niets meer van te herinneren. Prima film wel. Iets aan de lange kant misschien, de eerste anderhalf uur vond ik eigenlijk wel echt het sterkst, daarna worden de verwikkelingen een beetje te hak op de tak en rommelig. Op zich een interessant plot, maar misschien met net een twistje teveel.

Voor het grootste deel is dit natuurlijk een on-Nederlandse film in zijn opzet en algehele niveau (tja sorry, heb nog altijd niet vaak een goede Nederlandse film gezien), maar wel met hier en daar een Paul Verhoeven-knipoog, doordat alles net wat grover is, zoals bijvoorbeeld de dood van de notaris met die lekker expliciete hoofdwond, het frivole naakt en hier daar een beetje de Hollandse knulligheid (bij die scène op de kade dat ze van Gein doden is het heel even of je in een Dick Maas-film beland bent).

Carice weet de hele film toch wel eigenhandig naar een hoger plan te tillen. Denk wel de beste rol die ze ooit speelde, en ze is prachtig om te zien.

Kleine 4*