Meningen

Vreemde film. Kan aan mij liggen, maar ik vond de scènes en dialogen regelmatig stroef lopen en niet erg lekker wegkijken. Niet op een manier die gerechtvaardigd zou zijn binnen de film, maar gewoon zwak, onduidelijk.

Maar het meest jammere is eigenlijk dat er zo gefocust is op dat vervelende stel, terwijl het zo'n mooie lieve film zou kunnen zijn over vooral Jack en Connie. De paar momentjes tussen hen die we zien zijn makkelijk de hoogtepunten van de film. De rest is eigenlijk saai, stroef, en voelt ontzettend irrelevant. Zeker dat vervelende etentje met die escalatie is geen doorkomen aan.

Philip Seymour Hoffman maakt het - zoals altijd - het kijken waard, maar voor de rest verdient dit voor mij geen voldoende.

2,5*

Het is wel te merken dat dit een boek is, want het plot zit behoorlijk volgestouwd. Het vergt wel constant bijblijven en vond het ook niet altijd even lekker in elkaar zitten. Echt heel veel ruimte voor wat leeghoofdig genieten is er niet. Er zit dan wel een carchase in, maar die voelt aan als nodeloze filler en is behoorlijk saai en nutteloos in het geheel.

Het grootste kijkplezier moet worden gehaald uit het personage Jack Reacher. Altijd leuk om een 'alleskunnend' karakter als hij aan het werk te zien, hoe ongeloofwaardig dat misschien soms ook wordt (en hij blijft toch wel leven, dus heel spannend is het niet), vermakelijk is het wel, ook door zijn opmerkingen die toch best humoristisch zijn.

Pluspunt is ook het sterke begin. Een erg spannende en goed gemaakte scène die je direct de film insleurt. Zouden meer films moeten doen.

Zo goed als die eerste 10 minuten wordt het nergens echt meer, en het verhaal vond ik persoonlijk wat twijfelachtig soms, maar op zich wel vermakelijk.

3*

Dit was de enige Tarantino die ik nog moest zien. Snap wel dat ik deze zo lang uitgesteld heb, want na een halve kijkbeurt zo'n tien jaar geleden besloot ik dat ik er weinig aan vond, en dat is eigenlijk nog steeds wel min of meer zo. Er zitten hier en daar zeker vermakelijke stukken in - vrijwel allemaal afkomstig van Samuel L. Jackson- maar voor de rest weet deze film toch een stuk minder bij me teweeg te brengen dan de rest van Tarantino's oeuvre.

Het hele verhaal sleept ontzettend lang aan, zonder dat er echt veel spanning of funfactor inzit. Weinig beklijvend ook, kan me nu al heel weinig herinneren van wat ik gezien heb. Het is allemaal net wat teveel moeizaam en stroef plot, in plaats van de gebruikelijke Tarantino-schwung uit zijn andere films. Niet mijn ding.

3*

Ik heb wat moeite met hoe dik het er allemaal bovenop ligt. Alles gaat nogal zonder diepgang en volgens het boekje bergafwaarts. Het meisje dat geintroduceerd wordt als wat problematisch en fantasievol, de juffrouw die in eerste instantie keurig doet wat ze moet doen, en vervolgens vliegt het allemaal behoorlijk voorspelbaar en zelfs wat cliché uit de bocht. Meisje dat suggestieve vragen krijgt, dingen aangepraat krijgt, massahysterie bij de ouders en het dorp, zelfs de obligate steen door het raam ontbrak niet.
Tuurlijk is zoiets frustrerend en boosmakend om te kijken, maar maakt dat ook meteen een goede film, en als ik Moviemeter moet geloven, een meesterwerk? Het verbaast me eigenlijk hoe dit vrijwel unaniem geslikt wordt als zoete koek. Laten we wel wezen, het is een redelijk rechtoe-rechtaan valse beschuldingsfilm, met alle obligate elementen die daarbij komen kijken.

Daarnaast ontbreekt er een heel stuk diepgang, vooral omdat de hoofdpersoon nooit eens zijn mond opentrekt. Het wordt erg frustrerend dat hij nooit eens zegt waar het op staat. Zelfs een verhoor met de politie ontbreekt, dus waarom hij nou eigenlijk onschuldig wordt bevonden is uiteindelijk ook maar gissen. Ik snap dat de focus ligt op de gemeenschap en hun houding, maar alsnog, vond dat allemaal nogal gemiste kansen. Kon daardoor uiteindelijk niet zoveel met zijn personage. Die geweldsuitbarstingen van hem maken het lekker dramatisch natuurlijk, maar ik had wat meer woorden willen horen.

Slecht zou ik het verder niet willen noemen, het acteerwerk is prima, zeker het acteerwerk van het meisje is bewonderingswaardig, en de manier waarop alles gefilmd wordt ontstijgt zeker het gemiddelde Hollywooddrama.

Toch heb ik het idee dat het thema en het feit dat het actueel is meespeelt in mensen hun waardering, want afgezien van dat het allemaal heus wel ingrijpend is, heb ik nergens het gevoel dat ik weggeblazen ben door een meesterwerk. Zeker het wat laffe einde (oh, we fastforwarden een jaar, en alles is weer koek en ei. Weer een ontzettend gemiste kans en gebrek aan diepgang) zorgt voor een lichte anti-climax. Een film als Festen, om de vergelijking maar even te maken, is wat mij betreft toch een stuk creatiever dan dit.

kleine 3,5*

De suspense-opbouw plus het muziekje is bij deze film zo overbekend (ook bij degenen die de film nooit helemaal gezien hebben, gok ik) dat blasé doen op de loer ligt. Maar laten we eerlijk zijn, het werkt over het algemeen aardig.

Ik vrees dat dat vrijwel het enige positieve is dat ik over de film te zeggen heb, want erg onder de indruk ben ik voor de rest niet.

De film had gerust 20 minuten tot een half uur korter kunnen zijn, want het stuk op de boot is echt veel te lang. De suspense is op momenten grotendeels weg omdat de haai dan al lang en breed een paar keer in beeld geweest is, en de wat zwakke schrikmomentjes als de haai dan toch tevoorschijn komt werken maar matig.

Uiteindelijk eindigt het nog redelijk, maar of het zijn status echt verdiend? Ik geloof best dat het destijds een heel ding was, en dat de film een generatie angstige kindertjes achergelaten heeft, maar droog bekeken is het gewoon een wat B-achtige film over het wat langdradige proberen vangen van een haai. Vooruit, de haai was oké.

Meer dan een matige 3* kan ik er niet uitpeuren.

Een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Supersaai en traag met personages die voor geen meter boeien, maar vooral het gebrek aan daadwerkelijke spanning is opvallend. Pas de laatste 20 minuten ofzo komt het enigszins los, maar zelfs dan is de boel nog retetraag en mist het elke urgentie of actie. Lijkt erop of het geschikt moest zijn voor kinderen van 6 jaar, want elke kans op bloed en horror wordt vermeden.

Daarnaast zijn de effecten natuurlijk om te huilen. Of lachen eigenlijk.

0,5*

Ongeveer net zo slecht als deel 3. De film heeft een iets minder armoedige look en is net wat beter geschoten (en die treurige 3D effecten ontbreken gelukkig) maar daar is alles dan ook wel mee gezegd. De haai is wel weer net zo slecht, is weer een plastic statisch ding dat echt geen seconde kan overtuigen of angst aanjagen. Dat is in principe nog tot daaraan toe, maar weer wordt er vergeten waarom deel 1 een succes was; elke vorm van suspense ontbreekt totaal. De haai is gewoon ineens in beeld, knabbelt een beetje aan een boot, en dat was het dan wel weer. Die momenten zijn alleen nog in de verte vermakelijk omdat het zo slecht is dat het grappig wordt.

Verder is al het andere rondom de oma en de familie op de Bahama's oersaai en vervelend waardoor je een film overhoudt waar echt helemaal niks in zit. En het hele uitgangspunt van een haai die 'this time it's personal' uit is op wraak is in dit deel natuurlijk extra belachelijk, waardoor ik gewoon weer uitkom op een 0,5*.

Een film die van alles wil doen. Komedie, drama, liefde, sport. Ik vond dan ook niet alles even geslaagd. Met name alles rondom het agentschap van Jerry vond ik eigenlijk niet interessant genoeg en liet mijn aandacht vaak afdwalen. De verhaallijn met Dorothy vond ik dan ook telkens een welkome afwisseling, en het leek even of ik naar twee films voor de prijs van een zat te kijken, maar later komen dingen wel afgerond bij elkaar. Zij het ietwat gekunsteld en rommelig, en de film heeft nogal wat tijd nodig om zijn punt te maken. Ik vond het aanvankelijk jammer (maar verfrissend) dat het een film bleek waarin een getrouwd stel erachter komt dat ze de foute keuze hebben gemaakt, maar hoe kan het ook anders, toch nog een happy end omdat Jerry eindelijk snapt waar het om draait. Kon allemaal korter en bondiger wat mij betreft, maar ach uiteindelijk toch wel oke.

De acteurs en de rollen die ze vertolken maken hier en daar wel wat goed. Met name het zoontje (omg cute!) van Dorothy en haar zus zijn heel leuke personages, en ook Tom Cruise zelf is voor zijn doen erg goed aan te zien (zowel qua uiterlijk als acteerprestaties is dit wel een hoogtepuntje in zijn oeuvre denk ik). Dorothy is degelijk maar niet erg bijzonder, Rod vond ik wat overdone.

bescheiden 3,5*

Van begin tot eind behoorlijk irritant, zeker het eerste uur. Daarna wordt de film wel wat interessanter en ontstijgen de leuke ideeën en cinematografische vondsten de irritatiefactor, maar het had iets waardoor ik eigenlijk weerzin voelde om er in mee te gaan.

Het is dat het erg mooi geschoten is - hoewel ik me (zeker in het begin) niet aan de indruk kon ontrekken dat het nogal een Amélie ripoff is, met dat overduidelijke rood-groen contrast - en dat zorgt ervoor dat het nog wel een aardig ruime voldoende verdient. Verder maar een irritante film die ik wat te in your face bijdehand vond. Kan het niet beter verwoorden.

heel kleine 3,5*

Ik ben wat minder enthousiast dan iedereen, en dat zal wel komen omdat ik van tevoren al wist dat er een fragment in zou zitten waarin hij per ongeluk bekent dat hij 'killed them all'. Dan zit je er toch heel de serie anders naar te kijken en is het zeker vanaf de laatste afleveringen toch wel een behoorlijke lange zit. Ook vond ik het jammer dat het letterlijk na dat moment afgelopen is. Je ziet niet eens de reacties van de makers of hoe een en ander verder gaat.

Best een boeiende documentaire verder, maar ik denk dat spoilervrij kijken wel echt een must is omdat het anders een stuk minder impact heeft.

kleine 3,5*

Niet veel aan. Nu heb ik al niet bijster veel met sushi (in ieder geval niet met die ophemeling), en uiteindelijk viel het me ook tegen wat we ervan zagen. Voor de rest een hoop hetzelfde. Had ook in een kwartier gekund.

Verder vond ik de muziekkeuze vreemd. Westerse klassieke muziek, Bach... Had sfeervoller en passender gekund.

2,5

Welja, na gisteren Steve Jobs ook deze maar gekeken. Ik merk dat ik toch wel geinteresseerd ben in de persoon Jobs en de weg die Apple aflegt. Ik heb overigens helemaal niks met het merk zelf, van wat ik er tot nu toe van wist vond ik het zelfs een behoorlijk naar bedrijf.

Het is best een oke film, natuurlijk wel een rechttoe rechtaan biopic, maar de zonnige 70's sfeer kijkt wel aardig weg. Het is wat lastig om langs Ashton Kutcher heen te kijken, maar hij doet het op zich wel prima (hoewel dat loopje echt too much is, wtf).

De hele opbouw van Apple de eerste anderhalf uur is best onderhoudend, maar helaas gaat er puur voor het laatste half uur een halve ster af, want wat een gevecht om het uit te zitten wordt het dan ineens. Ik had gehoopt dat we zouden zien hoe het beeldmerk van de producten tot stand zou komen en hoe Jobs daarin de boel zou leiden tot aan de iPhone aan toe, maar helaas wordt er naar mijn smaak teveel gefocust op conflicten met the board en al het interne gedoe om het leiderschap. Natuurlijk is dat een deel van het levensverhaal van Jobs, maar een interessantere film levert het wat mij betreft niet op.

We zien niets van het succes dat de Apple producten wereldwijd hebben (en vooral niet echt waaróm dat zo is), van de gekte, van de vernieuwing, maar slechts wat geouwehoer in conference rooms. Die laatste Think Different speech valt dan ook totaal weg in het niets, en raakt echt niet de snaar waarop wordt gemikt. Jammer.

2,5*

Vooral benieuwd geworden naar deze serie door het hoge budget wat erin gestoken is. En om en passant wat van de Amerikaanse geschiedenis op te steken, want van dit stuk uit de Amerikaanse historie wist ik eigenlijk nagenoeg niks.

Dat eerste viel ergens wat tegen. Een verzorgde en mooie serie is het natuurlijk absoluut, maar dat hoge budget kwam niet echt tot uiting in epische scenes of echt een heel grote schaal, met oorlogen, etc.

De inhoud is qua historische waarde ongetwijfeld zo nauwkeurig en correct als het zijn kan, jammer alleen dat er in het geheel eigenlijk wat weinig entertainmentwaarde zit. Prima serie om op middelbare scholen te tonen bij geschiedenis, en voor de Amerikanen vast een heel waardevol historisch product, maar als je een beetje vermaak verwacht kom je toch enigszins van een koude kermis thuis. Voor mij zat de meeste amusementswaarde eigenlijk nog in de scenes van het dagelijks leven uit die tijd. De politieke onderonsjes waren voor mij eigenlijk too much. Ben duidelijk meer een geschiedenis- dan een politiekliefhebber, en dat moet je toch zeker wel zijn voor deze serie (zeker als niet-Amerikaan).

Verder natuurlijk kwalitatief gezien van erg hoog niveau. Paul Giamatti zet een indrukwekkende rol neer, vooral de laatste aflevering als oude man is echt bewonderenswaardig, net als Laura Linney.

4*, maar ben je op zoek naar een vooral vermakelijke serie, laat deze dan maar beter links liggen, want dan heb je er een hele kluif aan.

Niet echt mijn genre dit, maar ik was weleens benieuwd wat dit is. En al snel bleek dat ik hier inderdaad niet zoveel mee kan. Vrij simpel uitgangspunt, vooral veeeel geschiet, wat John Wick allemaal zo makkelijk afgaat dat het gewoon saai wordt en die hele ons-kent-ons criminele onderwereld met hitmen en gouden munten en geheime locaties, mja, nee.

De stijl van de film kun je dan nog op een bepaalde manier cool of leuk vinden, maar los van wat aardige scènes in bijvoorbeeld die nachtclub en dat ‘spa’-gedeelte wat er wel mooi uitziet is het allemaal nogal grauw en kil. En je wordt ook doodmoe van de soundtrack die je heel de tijd tegemoet brult, ook op momenten dat het niet per se passend is. Dat in combinatie met het geschiet dat maar door- en doorgaat en het wat onbeholpen plotje maakt dat ik dit op den duur echt zat was. Er zal vast een publiek voor zijn die het helemaal gaaf vindt getuige het aantal sequels, maar ik geloof het wel aan de hand van dit deel.

2*

That's life...

Ik had hier behoorlijk hoge verwachtingen van en ook heel veel zin in, dat is natuurlijk recept voor teleurstelling. Toch is dat het zeker niet geworden.

Grotendeels is dit wel de film geworden die ik hoopte te gaan zien. Een megaprestatie van Joaquin Phoenix, mooie sfeervolle cinematografie, ziek en compromisloos geweld en de psychologische achtergrond van het personage, iets waar ik sowieso altijd wel van kan genieten.

Het enige wat me heel de tijd wel een klein beetje bleef 'naggen' is de spanningsboog en de opbouw van het personage. Hij is eigenlijk al behoorlijk gek vanaf het begin, de trammoorden vinden ook redelijk snel plaats, en dat blijft daarna dan een beetje doormodderen (gek/minder gek) allemaal. Dat valt pas echt op zijn plek tegen het einde, als na die scène met zijn oud-collega's bij hem thuis (hoogtepuntje wel) Joker echt geboren wordt.

Kan zijn dat dat me een tweede kijkbeurt minder stoort want wil hem zeker nog eens gaan kijken, kans is groot dat ik dat ook nog eens in de bioscoop doe. De cinematografie is fijn (had het misschien nog net iets sfeervoller en bijzonderder verwacht, maar alsnog niets mis mee) en de score is erg lekker met die lage strijkers. Goed geluid is wel een must om dit te kijken.

Voor mij maakt het overigens niets uit of en hoe dit past binnen de Batmanwereld. Het enige dat ik daarvan ooit heb gezien is The Dark Knight, en dat vond ik helemaal ruk (met uitzondering van Heath Ledger) en ook zonder dat dit zich afspeelt in Gotham en het Batman-universum is dit een aansprekend thema, met die bezuinigingen op geestelijke gezondheidszorg en 'verwarde mannen' ook nog eens actueel. Je hoopt ook maar dat er geen copycats ontstaan, want het is eng genoeg ergens nog inspirerend ook.

Bijzonder trouwens ook wel, dat de film begint met 'het is 15 oktober', uitgerekend vandaag...

4,25*, ben nog niet helemaal zeker of dit 4.5* wordt/blijft (maar denk het wel), ga hem sowieso nog eens kijken.

Ik ben best fan van Joker uit 2019, maar had hier al weinig meer van verwacht na het lage gemiddelde van dit vervolg. En eerlijk gezegd heb ik nog steeds niet echt een idee wat ik hiervan vond. Ik heb normaal gesproken geen moeite met musicals, maar in deze film is het natuurlijk best raar en voegt het weinig toe. De nummers die worden gezongen helpen het verhaal niet vooruit, worden over het algemeen niet bijzonder gezongen (vooral niet door Phoenix, hoewel ik Ne Me Quitte Pas wel een geslaagde scène vond) en ook niet op een boeiende of creatieve manier gestaged. Dus tja, ‘waarom?’, vraag je je af.

Maar afgezien van het musical-aspect vond ik het niet slecht. De film is wel érg grimmig, donker en naar, maar Joaquin Phoenix geeft weer alles en zet weer een geweldige rol neer.

Wat ik misschien nog wel het beste vind, ook met terugwerkende kracht nu aan de vorige film, is dat we helemaal niet gekeken hebben naar The Joker van Batman. Veel mensen vinden het juist een soort ‘fuck you’ naar het publiek, maar ik vind het wel een interessante vondst dat Arthur Fleck slechts de inspiratiebron blijkt te zijn voor de echte Joker. Op het einde zie je dat de jonge man die hem vermoordt zichzelf de ‘Jokersmile’ geeft met het mes. We weten natuurlijk niet zeker of hij de echte Joker wordt (hoewel daar dus wel op die manier naar gehint wordt) maar Arthur Fleck is slechts een tragische, mentaal zieke gefaalde clown. We wilden allemaal kijken naar een originstory van een opwindende schurk, maar – heel meta – net als in de film zelf wordt het publiek teleurgesteld als hij slechts Arthur Fleck blijkt te zijn. Best een aardig thema zo.

Het lage gemiddelde snap ik verder wel, musicals zijn over het algemeen al niet populair, laat staan dat mensen erop zitten te wachten in een film als dit. Toch is het los van de muziek geen slechte film, voor het drama en het personage is het best het bekijken waard.

3,5*

Gezien toen ik een jaar of 13 was, en ineens moest ik weer aan deze film denken. Ik was benieuwd wat ik er nu van zou vinden. Nou, het was niet best.

Het mag dan wel een komedie zijn, maar dat betekent niet dat je overal mee wegkomt. Het is gewoon niet grappig. Een heel flauw gegeven ook. Ergens zou het nog wel een acceptabel concept kunnen zijn, kritiek op de pop- en massacultuur, subliminale boodschappen. Maar erg matig, flauw en irritant uitgewerkt.

Ook technisch zat het slecht in elkaar, camerawerk, montage, af en toe gezochte effecten.

Het acteerwerk was ook tenenkrommend soms, vooral de rol van Tara Reid is gewoon té overdreven, maar weet niet of dat lag aan het slechte script of de acteurs. Er zaten een hoop trage irrelevante scenes tussen.

Nee, helemaal niks dit, en nauwelijks vermakelijk. Eigenlijk is het echt meer een kinderfilm, bedenk ik me nu. Dus laat ik nog enigszins mild blijven, ook omdat de muziek het nog een béétje leuk maakt.

2*

Behoorlijk vervelende film. En als ik had geweten dat het van de regisseur van Silver Linings Playbook was (met dezelfde acteurs) had ik 'm niet eens opgezet. Ik ben waarschijnlijk de enige die een hekel heeft aan Robert de Niro.

Het sfeertje was weer ongeveer hetzelfde als in Silver Linings Playbook. De karakters zijn niet leuk, en het is allemaal wat vreemd en gekkig maar ook net weer te weinig gekkig om de film echt een heel eigen gezicht te geven.

Eigenlijk is Jennifer Lawrence het enige dat het nog kijkbaar maakt, plus het stuk in het midden van de film met het verkopen van de producten op het verkoopkanaal. Had best meer uitvindingen willen zien, als ze blijkbaar zoveel verzonnen heeft, maar die weg wordt helaas niet ingeslagen. In plaats daarvan wordt er veel te veel gefocust op het gedoe met haar familie, een vreemde keuze, want op zich is het onderwerp van die teleshoppingwereld best wel leuk. Met een andere insteek en wellicht een andere regisseur was het misschien best nog iets geworden.

2,25*

Renée Zellweger zal altijd wel 'Bridget Jones' aan zich hebben kleven, bij mij in ieder geval, en dus ben ik toch steeds weer verrast als ze iets anders en goeds neerzet. Deze rol doet ze wat mij betreft ook erg goed, dus daar ligt het niet aan. Ik had verwacht niet om haar als persoon heen te kunnen kijken maar dat was eigenlijk helemaal niet zo.

De film zelf is echter behoorlijk aan de saaie kant. Slechts de scènes waarin we een heel jonge Judy zien vond ik nog wel boeiend. De filmwereld van de jaren '30, hoe ze geleefd werd, uppers en downers kreeg toegeschoven, en waar de basis werd gelegd voor de problematische getekende persoon die ze later zou worden.

In plaats daarvan wordt vooral gefocust op Judy in haar laatste periode, maar eigenlijk is dat ook maar eventjes boeiend (als dat het al is) en daarna slechts veel meer van hetzelfde. En het zal wel 'sensatiezucht' van me zijn, maar vond het toch ook een beetje zwak dat we niets zien van haar dood. Op deze manier is het helemaal een wat loos geheel.

Wellicht dat ik gewoon niet geïnteresseerd genoeg ben in de persoon Judy Garland, maar ik vind alsnog wel dat de film iets teveel vertrouwt op dat een film over haar laatste periode zonder verder al teveel context interessant genoeg is. Ik had zelf liever willen zien hoe het begon dan hoe het eindigde.

2,5*

Het uitgangspunt is even wennen, en de film blijft heel de tijd wel een beetje apart, maar wel leuk. De richting van silly misverstandskomedie wordt gelukkig meestal vermeden, alleen zo'n scene in het ziekenhuis met alle exen en kinderen is dan best irritant.

Fijne setting, leuke personages, Ethan Hawke is toch altijd leuk om bezig te zien.

Vermakelijk filmpje, al had er voor mij wel wat meer nadruk mogen liggen op romance tussen de twee. En het eindigt misschien wat underwhelming.

3,5*

Weer eens gekeken na ruim 10 jaar.

Ik vind het lastig om hem te beoordelen, want ik vond hem wel vrij leuk (jeugdsentiment of herinnering?) maar erg goed is hij niet.

Vooral de animatie laat nogal te wensen over. Ik ben nogal verbaasd dat sommigen hier het juist goed getekend vinden. Ik had dan misschien wel een niet al te goede versie, maar alsnog, de karakters zijn erg schetserig, op het storende af, en de jungleachtergronden zijn wel erg simpel. Flets en saai zou ik het zelfs willen noemen.

De eerste helft heeft wat leuke dingen, het begin is sterk, Bagheera met de kleine Mowgli, de olifanten, de kennismaking met Baloo en King Louie. Maar daarna zakt de film enorm in, wat betreft tempo, dialogen en verhaal.

De muziek is overigens wel een erg groot pluspunt. De openings- en achtergrondmuziek scheppen meteen de Jungle Book sfeer, en ook alle liedjes zijn prima geslaagd.

Ik vind overigens, hoewel het een hele tijd geleden is dat ik hem heb gezien, de Nederlandse stemmen wel een stukje leuker en karakteristieker dan deze originele versie.

Al met al nog wel 3,5* waard.

Toen deze uitkwam wilde ik hem eigenlijk niet gaan kijken, ik vond het er in de trailer nogal vreemd uitzien.

Maar daar kwam ik tijdens het kijken al snel op terug; het is even wennen in het begin aan die dieren, maar na een tijdje vond ik het niet raar meer en gewoon prima werken en echt heel knap gedaan.

Het meeste van de originele animatie is best wel losgelaten en eigenlijk maakt dat niet uit omdat die nu ook weer niet al te sterk is. De personages en een paar elementen zijn wel behouden gebleven, waardoor het nog wel herkenbare momenten heeft, maar dan anders (en soms beter) ingevuld. Enige jammere is misschien dat de liedjes er niet (echt) inzitten, maar goed, dat is een keuze die ik ook wel begrijp.

De film heeft een erg sterke pacing waardoor alles enorm vloeiend is en er eigenlijk geen enkel moment inzit dat saai is of te lang gaat duren (in tegenstelling tot de animatie die soms stroeve dode momenten kent). De humor wordt niet overdreven, maar is leuk genoeg wanneer wel gebruikt en vooral de acteerkwaliteiten van Mowgli vallen op. Echt supernaturel en heel innemend gedaan.

4*

Lastig om deze film te beoordelen. Ik heb me er zeker bij vermaakt, maar eigenlijk is hij wel erg leeg en gezapig. De film kabbelt voort, wat dankzij het karakter van Juno eigenlijk altijd wel amusant blijft, maar tot echte spanning komt het eigenlijk nergens. Ze regelt haar zaakjes, blijft cool, heeft een goede band met haar vader en ook met haar stiefmoeder, komt nergens echt in conflict of in moelijkheden.
Ook vind ik het plotje met de adoptievader een nogal halfslachtig uitgewerkt iets, wat heel spannend had kunnen worden, maar wat abrupt ophoudt als ze toch weer met Bleeker verder wil. Komt voor mij nogal uit de lucht vallen, net zoals de scheiding van de adoptieouders niet bijster veel toevoegd aan het verhaal.
Een wat lege film dus, waarin ik zo op het eerste gezicht ook geen boodschap in heb kunnen ontdekken die bleef hangen. De film moet het vooral van Juno hebben, en het moet gezegd, die sprankelt van het scherm. Toch nog 3*

Zeven jaar geleden heb ik deze film nogal afgekraakt. Nog maar eens gekeken en ik vond hem nog steeds niet best, maar het is eigenlijk vooral de eerste helft die echt slecht is. Het wil totaal niet op gang komen, is oninteressant en duurt veel te lang allemaal.

Alles met de dinosaurussen en het avontuur daarentegen is eigenlijk nog best oke. De spannende momenten werken best goed, en daar komt bij dat de dino's er 25 jaar na dato nog heel geloofwaardig uitzien. In ieder geval is het nergens lachwekkend geworden en dat valt toch best te prijzen.

Halfje omhoog dus weer, maar ik blijf erbij; die eerste helft is ontzettend zonde, en Jeff Goldblum is nog steeds een verschrikking.

3*

Ja, gewoon ruk.

Ik vond deel 1 - al zal ik een van de weinigen zijn - al niet zo best, maar dit is helemaal niks. Het idee van intelligente dino's is natuurlijk gewoon ridicuul. They set a trap, uhuh.

De personages zijn stuk voor stuk vervelend, met die vrouw en Macy als dieptepunt. Baal altijd als ik die man zie opduiken in een film.

Verder heeft het niks om het lijf. Een irritante zoektocht, wat achtervolgingen door matige dino's, nauwelijks spanning, en alleen momenten om te lachen, danwel je aan te ergeren. Wat er nou precies gaande was op het eiland dat wordt ook nooit helemaal duidelijk, of ik heb niet opgelet. Had nog een semi-interessant zijspoor kunnen worden, maar nee.

Geen 0,5 of 1 omdat ik toch de moeite van de dino's nog wel waardeer.

1,5*

Deze film is eigenlijk precies wat je ervan verwacht. Spektakel anno 2015, met hier en daar de clichés die er nu eenmaal bij horen, en eigenlijk wel weer grappig zijn.

Valt verder eigenlijk niet zo heel veel over te vertellen. Prima dino's, prima rollen (Chris Pratt, nice), leuk themepark (vind ik sowieso altijd erg leuk, die dino-kinderboerderij, haha!), goede spanning, wat minder verhaal, nog mindere badguys (wist eigenlijk tot aan het einde niet wat die inGen-vent nu moest voorstellen), maar zeker als je dit in de bioscoop bekijkt zorgt het voor prima vermaak.

Eigenlijk de beste in de serie, ik was afgezien van de uiteraard fantastische dino's in 1993 nooit zo kapot van deel 1 (of 2 of 3).

kleine 4*

Vermoeiend en niet echt leuk. Ik had het einde van de vorige film totaal niet meer vers in het geheugen en dus wist ik in het begin even niet echt waar ik naar zat te kijken, vooral niet met alles rondom de ‘gekloonde’ Maisie.

Waar bij de eerste Jurassic Parkfilm (en later in zekere mate ook nog wel) alles vooral draaide om de verwondering en spanning rondom de dino’s gaat deze film vooral om het vervelende en vermoeiende plot met allerlei mensen op verschillende locaties, en op momenten is het meer een soort Mission Impossible, vooral dat hele stuk op Malta wat behoorlijk vervelend en soort van out of place is met de hele franchise.

Van tevoren dacht ik, lekker dino’s kijken, maakt niet uit hoe stom het plot is, maar helaas is de realiteit dat 30 jaar na dato en ontelbare films met CGI-wezens verder de dinosaurussen totaal niet boeiend meer zijn (voor mij in ieder geval niet echt, afgezien van een aantal schattige baby-varianten), en dat je dus eigenlijk zit te kijken naar een standaard matige actie/avonturenfilm.

Dat Laura Dern en Sam Neill weer meedoen is op zich wel oke. Wat Jeff Goldblum betreft, ik zal wel een van de weinigen zijn, maar ik vond hem in de eerste film al vervelend en hier zet hij zijn rare personage nog even extra aan. Vond trouwens die slechterik Lewis Dodgson wel een leuk neergezet personage. Niet overdreven de villain, maar meer een soort overtuigende nerd-autist.

Hier en daar wel een aardige scène, verder matigheid troef. Oja en véél te lang.

2,5*

Ik ga niet zo heel vaak naar de bioscoop, en elke keer als ik dan weer een 3Dfilm zie verbaas ik me erover dat 3D nog steeds een ding is. Zo ontzettend overbodig en storend. En donker door dat brilletje (bij een film die van zichzelf al heel donker is).

Maar goed. De film is verder best entertaining en goed gemaakt, alleen het hele gegeven heeft wat moeite om nog een originele 'hook' te vinden. Ja er zijn weer badguys die de dino's willen exploiteren, en is er een nóg engere gevaarlijkere dino gemaakt (want wie vindt immers de T-rex en de raptors nog écht spannend?).

Teveel actie die zich binnen afspeelt ook, hou ik nooit zo van, en vond ik ook een wat vreemde keuze in dit geval. En zoals gezegd daardoor ook erg donker allemaal.

In die zin kijk ik eigenlijk meer uit naar het onvermijdelijke vervolg hierop waarin de dino's vrij over de wereld banjeren, wat ongetwijfeld leukere en mooiere situaties oplevert dan in deze film. Met hopelijk ook meer daglicht en fun. Al die angst en ellende, ik mis steeds een beetje de blije verwondering uit het eerste deel.

Duidelijk een opzetje naar het vervolg.

3,25*