Meningen

Leuke en verrassend creepy horrorfilm voor het hele gezin, zich afspelend rond kerstmis. De film heeft precies de juiste balans tussen humor, drama en griezelige toestanden, daarbij flink geholpen door de uitstekende en sympathieke cast. Misschien iets te dun qua plot en echte gruwelijkheden blijven uit (het is tenslotte een familiefilm), maar de film is spannend en steekt visueel indrukwekkend in elkaar, met sfeervol camerawerk en uitstekende special effects. Vormt met Gremlins een leuke double bill voor de kerstdagen!

Ergens in dit rommeltje zit een best aardige aktiefilm verborgen, maar je moet dan wel door de lelijke cgi-effecten (vooral alles dat te maken heeft met dieren ziet er niet uit) en de zweverige mystiek heen kunnen kijken. Regisseur J.C. Chandor brengt het spektakel met voldoende flair in beeld maar verslikt zich zoals gezegd in de vele opzichtige special effects, die de film feitelijk niet eens nodig heeft. Met een meer realistische en low budget aanpak was dit waarschijnlijk een heel wat betere film geworden.

Geen makkelijk kijkvoer, maar stilistisch en inhoudelijk wel intrigerend en uiteindelijk behoorlijk aangrijpend. De statische cameravoering en het opdelen in veertien losse scenes, allemaal bestaande uit één take, zal niet iedereen kunnen bekoren, maar voor mij werkte deze aanpak prima, bijna hypnotiserend. Het sterke akteerwerk van de hoofdzakelijk jonge cast helpt ook flink mee. De thematiek zet tot nadenken aan en de film blijft na het schrijnende einde nog lang in de gedachten rondspoken.

Weinig nieuws onder de zon, maar dit taiwanese horrorwerkje is beslist een aanwinst binnen het inmiddels behoorlijk uitgekauwde zombie/ pandemie-genre. Bepaalde aspecten van de plot zijn overigens voor mij wel nieuw; zo is de seksuele drijfveer van de geïnfecteerden behoorlijk origineel (en weerzinwekkend), net als het feit dat men na infectie nog volledig bij kennis is. De mannelijke hoofdrolspeler is een beetje suf, maar zijn vriendin (gespeeld door ene Regina) is wel een heel leuke verschijning. De meeste indruk maken echter bepaalde geïnfecteerden, vooral die beleefde man in de metro die uiteindelijk verandert in een nachtmerrie-achtige verschijning. Goed gemaakt en heel erg bloederig, maar wel wat onevenwichtig qua toon en tempo.

Schitterend vormgegeven en verrassend grappige animatiefilm uit de Laika-studio, die ons eerder Coraline, Paranorman en The Boxtrolls bracht. Dit is hun beste film tot nu toe, met een mooi plot, leuke personages en heerlijk onderkoelde humor. De animatie is van zeer hoog niveau en ook qua kleurgebruik en belichting is dit een feest voor het oog. De uitstekende stemmencast maakt het tenslotte helemaal in stijl af. Vooral de rol van Matthew McConaughey is erg leuk.

Dromerige, sprookjesachtige film over een opblaaspop die menselijke gevoelens ontwikkeld. Geen sprookje voor kinderen in ieder geval, met best ranzige details en voor japanse begrippen veel expliciet naakt. De film heeft rake dingen te zeggen, onder andere over eenzaamheid in de grote stad, maar gaandeweg wordt het script steeds rommeliger en neemt het geheel zelfs een behoorlijk lugubere wending, die nogal haaks staat op de melancholische sfeer van het eerste uur. Uiteindelijk kon ik er helaas niet zoveel mee.

Maffe, droogkomische film over een eenzame japanse vrouw (Rinko Kikuchi) die tot de conclusie komt dat de in de film Fargo begraven tas met geld daadwerkelijk bestaat. Gewapend met niet veel meer dan een zelfgemaakte schatkaart reist zij af naar de Verenigde Staten om haar geluk te beproeven. Qua plot is dat het wel zo'n beetje, maar de licht surrealistische toon is goed getroffen en de lotgevallen van de hoofdpersoon zijn vermakelijk en ontwapenend in beeld gebracht.

Deze japanse verfilming van Shakespeare's Macbeth heeft zo zijn momenten, al heeft de film over de hele linie genomen de tand des tijds matig doorstaan. Het verhaal is en blijft ijzersterk, maar het overdreven akteerwerk en de sobere cinematografie laten te wensen over. Hier en daar wat mooie shots en sfeervolle scenes (het oprukkende 'bos' bijvoorbeeld), waardoor het geen straf is de film te bekijken, maar ik heb betere films van regisseur Kurosawa gezien.

Verzorgd in elkaar gezet historisch spektakel uit Zuid-Korea, aan de lange kant maar gelukkig nergens saai. Er zijn niet heel veel aktiescenes, maar de vaart zit er desondanks goed in en personages en plot zijn net boeiend genoeg. Vooral de goed uitgewerkte bad guy is zeer charismatisch. Het ziet er allemaal prachtig uit in ieder geval, van camerawerk tot production design. Groot pluspunt is dat de film steeds beter wordt naarmate hij vordert. Dan wil je de sporadisch flauwe humor best door de vingers zien.

Herzien. Visueel een lust voor het oog, met ingenieuze choreografie en special effects, al laat de plot te wensen over. Het is ook allemaal wat gekunsteld en afstandelijk, zeker vergeleken met Stephen Chow's vorige film, het veel leukere Shaolin Soccer. Niettemin een onderhoudend spektakel, waarbij je van de ene verbazing in de andere valt.

Leuke animatiefilm, kleurrijk en vlot in elkaar gezet, maar geen topper. Aardige grappen hier en daar en het geheel is onderhoudend genoeg, maar naast Black en Hoffman heeft de uitgebreide stemmencast bijzonder weinig te doen en het verhaaltje is erg dun. De fraaie animatie is een groot pluspunt (vooral de aktiescenes zien er goed uit), maar uiteindelijk is het allemaal net iets te vlak en gewoontjes.

Een aangename verrassing, dit prima vervolg op het al niet onaardige origineel. Ik had vooraf weinig hoop dat dit wat zou worden, maar al snel blijkt dat de film niet slechts goedkoop wil inhaken op het succes van het eerste deel. De animatie is bijzonder mooi verzorgd, de aktiescenes zijn energiek in beeld gebracht, de humor werkt overwegend naar behoren en het allerbelangrijkste: het verhaal zit leuk in elkaar. De overdaad aan bekende akteurs in de stemmencast slaat nog steeds een beetje dood en moraal en sentiment zijn dik aangezet, maar een positief gevoel overheerst.

Kleurrijk maar qua plot nogal flets derde deel, met te veel nadruk op goedkoop sentiment en flauwe humor. Begint erg spectaculair, maar al snel loopt de boel vast. Daar kan de fraaie animatie dan weinig meer aan veranderen. Grote namen als Angelina Jolie en Seth Rogen hebben dit keer overigens bijzonder weinig te doen.

Het waargebeurde verhaal van Murat Kurnaz, die om volstrekt onduidelijke redenen vijf jaar in gevangenschap heeft doorgebracht in Guantánamo Bay, is schrijnend en aangrijpend, maar deze film weet dit slechts ten dele over te brengen. Eén en ander zit wellicht iets te onderhoudend en vlot in elkaar, waardoor de film weliswaar makkelijk wegkijkt maar niet de benodigde indruk weet te maken. Niettemin uitstekend geregisseerd en vakkundig in beeld gebracht, met een prima hoofdrol van Sascha Alexander Gersak, die vooral met baard veel wegheeft van Tom Hardy.

Niet heel eng, maar deze Japanse horrorfilm beschikt toch wel over enkele creepy scenes en een lekker lugubere sfeer. De lokatie, een semi-vervallen wooncomplex, ziet er in ieder geval bij daglicht al naargeestig uit. De ogenschijnlijk voorspelbare plot pakt verrassend inventief uit en gaandeweg wint de film eigenlijk steeds meer aan kracht. Hier en daar wat suffe elementen die je binnen het genre liever niet meer wilt zien (een overdreven in beeld gebrachte 'duiveluitdrijving' bijvoorbeeld), maar al met al geen verkeerd filmpje.

Arthouse specialist Thomas Vinterberg lijkt een beetje een vreemde keuze als regisseur van deze Luc Besson produktie, maar gelukkig valt dat in de praktijk wel mee. Hij weet vaardig om te gaan met de meer spectaculaire aspecten van de film; het is juist in de meer dramatische scenes dat de film een beetje tegenvalt. Hoewel er degelijk spel wordt geleverd komen de personages er een beetje bekaaid af en nergens wordt het tragische lot van de hoofdpersonen echt voelbaar. Het blijft allemaal wat aan de oppervlakte. No pun intended.

Uitstekende verfilming van het eerste Afdeling Q-boek van schrijver Jussi Adler-Olsen. De plot steekt economisch maar vakkundig in elkaar en is erg spannend uitgewerkt, met Nikolaj Lie Kaas en Fares Fares prima in de hoofdrollen. Dit smaakt absoluut naar meer en gelukkig komt er ook meer: regisseur Mikkel Norgaard heeft inmiddels de verfilming van het tweede Afdeling Q-boek, De Fazantenmoordenaars, ingeblikt.

Bizarre, nogal verontrustende film met een origineel uitgangspunt. Helaas wordt het nergens echt duidelijk wat de bedoeling van de ouders is. De kille, afstandelijke benadering van het geheel doet een beetje denken aan het werk van regisseur Michael Haneke, maar hierdoor is het moeilijk mee te leven met de personages. De plotselinge uitbarstingen van extreem geweld liggen ook wat zwaar op de maag, net als de scenes van expliciete incestueuze seks. Het is uiteindelijk een wat statische film geworden, interessant maar nogal vervreemdend.