Meningen

Goed.

Klassiek uitgevoerd oorlogsdrama dat nergens echt weet uit te blinken en vooral op veilig speelt. Maar mede dankzij prachtige decors en uitstekende acteerprestaties van Laurent én van de kinderen is dit een erg mooie film geworden.

Zoals gezegd, dit hebben we allemaal al eens eerder gezien, maar de uitvoering is prima. Minpuntje wat al vaker is aangehaald hier is de karikaturale Hitler. Overbodig.

What you choose to call hell, he calls home.

John Rambo in z'n natuurlijke habitat, de jungle van Vietnam opgejaagd door Vietnamezen en ander communistisch schorem, werkt geweldig!

Rechttoe rechtaan film waar geen seconde tijd wordt verspeeld aan overbodig geneuzel , we zijn nog geen 10 minuten verder of Rambo bevindt zich al in het oerwoud. Van dan af gaat het verhaal wat langzamer, in die zin dat de gebeurtenissen wat meer gedetailleerd worden uitgewerkt, maar actie en vaart zitten er nog genoeg in.

Had deze film als kind als eens gezien, en die maakte toen zo'n indruk op me dat bepaalde scènes (met de bloedzuigers, en de scène waarin Rambo met elektroshocks gemarteld worden) in m'n geheugen gegrift staan. Zoveel jaren later blijven het bijzonder sterke scènes. Mooie setting en decors ook, jungle blijft een fotogenieke locatie.

Stallone als Rambo vind ik een prima keus. Als hij weer eens een oerschreeuw uitstoot komen m'n haren recht, met z'n bek die altijd wat scheef trekt, mooi toch die karakterkop! Ook de acteur die Murdock vertolkt (Charles Napier) vond ik prima spelen. Echt zo'n bureaucratisch mannetje dat er een tweede agenda op nahoudt.

Enige minpuntje is misschien de wat overduidelijke politieke boodschap die Rambo op het einde van de film uit z'n strot moet persen. Kwam nogal geforceerd over. Maar voor de rest prima filmpje!

Goed hoor.

Bij momenten zelfs behoorlijk indrukwekkend, zoals wanneer er wordt ingezoomd op Bill met z'n masker op en je de doffe knallen uit zijn machinegeweer hoort met daaronder dan de dreigende muziek. Kippevel.

Alles valt op zijn plaats in deze film, en net als je denkt dat dit gewoon een loslopende gek op een zelfmoordmissie is komt wellicht nog de grootste verrassing. Visueel erg apart maar zeker meer dan de moeite waard.

Jammer van een paar kleine schoonheidsfoutjes, maar verder erg goed.

Niet meteen briljant, maar onderhoudend.

Hier en daar wel eens moeten lachen en de animatie zag er goed uit. Het hele verhaal kon me eerlijk gezegd niet boeien en vond het op de langen duur zelfs wat vervelend worden.

Leuk als tussendoortje, meer niet.

Vrij klassiek en saai drama eigenlijk.

Haal de robots weg en er blijft helemaal niet veel over. Verder allemaal erg traditioneel en erg braafjes uitgewerkt. Enkele dagen geleden gezien en nu al is er niet één scène die me nog bijblijft.

Nee, tegenvaller dit.

Erg fijne film.

Er zit vanalles in: wat humor, wat drama, wat spanning. Het leukste is echter het feit dat je samen met het hoofdpersonage binnenkijkt in het leven van verschillende mensen en al dan niet een eigen verhaal bij de beelden bedenkt. Het decor is trouwens fantastisch. Deed me wat denken aan een toneeldecor eigenlijk (en da's zeker niet pejoratief bedoeld). De hele film speelt zich af op die ene locatie. En verveelt eigenlijk ook geen seconde. Knap!

Tegenvaller.

Spannend wordt het nagenoeg nergens en wat actie betreft valt het ook erg tegen. Eerste deel van de film is het sterkst, met als hoogtepunt de monoloog van Abin Cooper. Tot dan zit er nog een zekere sfeer in het verhaal en zelfs hier en daar wat spanning. Maar zodra de politie ten tonele verschijnt wordt er alleen maar wat over en weer geknald. Film dooft helemaal als een kaars uit met dat slappe einde.

Wel kudos voor Smith dat hij de drie jonge protagonisten al vrij vroeg in het verhaal laat omkomen. Toch een beetje onconventioneel. Verder nergens memorabel.

Sterke oorlogsfilm!

Vreemd dat hij hier zo'n lage waardering krijgt, want dit is zeker één van de betere oorlogsfilms van de laatste jaren. Wellicht omdat het niet de typische oorlogsfilm met veel actie is, maar eerder een collage van documentaires/handy-cams/videoblogs.

Voor mij werkte dat in ieder geval prima, verhoogt het gevoel van realiteit, je wordt als kijker ook dichter betrokken bij het hele gebeuren.Goeie keus dus van De Palma, conventioneel drama had niet gewerkt. Schitterende muziek trouwens telkens we terugkeerden naar het checkpoint! Werkte haast hypnotiserend.

Enkel die foto's op het einde hadden niet gehoeven wat mij betreft, boodschap was tegen dan al wel overgekomen.

Ja, heel erg leuke verzameling kortfilms!

Ziet er allemaal uitstekend uit, er wordt prima geacteerd en vooral, de korte verhaaltjes zijn stuk voor stuk erg boeiend. Ik had op voorhand een klein beetje de vrees dat je na elke korte film opnieuw in het verhaal zou moeten komen, maar dat viel reuze mee. Aangezien de tijd beperkt is is er nauwelijks tijd voor introductie maar is het meteen knallen geblazen! De film eindigt met het laatste verhaal letterlijk op een hoogtepunt!

Heel erg goed!

Slappe hap.

Erg flauwe rommelige film die een interessant politiek thema wil aankaarten, maar uiteindelijk schaamteloos de kaart van de Amerikanen trekt, bah! Hoe kan je anders het ongelooflijk zwakke einde veklaren? De plotse gewetensbezwaren van Gyllenhaals personage zijn gewoonweg belachelijk. Hij werkt voor de CIA, komt plots in een andere functie terecht, ziet wat onrecht en hupsakee, genoeg voor hem om z'n nek te riskeren voor een (mogelijke) terrorist. Tja...

Regisseur maakt er zich ook enorm gemakkelijk van af door daar het verhaal gewoon te laten stoppen. Hetzelfde geldt voor het El-Ibrahimi. Kan zonder enige problemen terug naar vrouw en kindjes. Wat een barslecht einde zeg.

Maar da's niet het enige minpunt. Heel de film hangt gewoon als los zand aan elkaar. We krijgen wel een inkijk in de levens van bepaalde personages, maar de uitwerking is niet diep genoeg om voor iemand ook maar sympathie te koesteren. Zo'n Corrine Whitman bijvoorbeeld wordt lekker ééndimensionaal als pure evil afgeschilderd, terwijl die mensen toch ook hun redenen (hoe fout ze wellicht ook zijn) hebben.

En wat een hemeltergende muziek ook zeg, past eerder bij een epische film à la Lord of the Rings, maar toch niet bij een politieke thriller.

Jammerlijke tegenvaller.

Best nog een aardige film.

Niet voor gevoelige magen echter, het gaat er bijtijds behoorlijk bloederig en gruwelijk aan toe, al zit er rond het geheel af en toe wel een komisch randje dat het allemaal wat makkelijker verteerbaar maakt.

Wat me wel wat stoorde is dat de film niet echt een constante lijn vasthoudt: dan weer (zwart-)komisch, dan weer doodernstig. Zeker naar het einde toe wordt het allemaal wat serieuzer (wat overigens geen slechte zaak hoeft te zijn) en er zit zowaar nog een diepere laag in.

Verder lekker brute over-the-top actiescènes die er best mogen zijn.

Niet slecht.

Herbekeken.

En een halfje erbij.

Zoals altijd weer enorm genoten van de gestoorde personages, de übercoole dialogen en de fantastische soundtrack. En meer heeft deze film eigenlijk niet om het lijf. Dat hij desondanks keer op keer weet te boeien en te entertainen zegt alles over deze uitstekende film. Misschien wel de beste van Tarantino.

Op naar de vijf sterren (da's gewoon een kwestie van tijd).

Matig.

Hier en daar een coole scène (de lasers, de honden) maar voor de rest erg standaard allemaal. Jovovich is leuk om naar te kijken, idem voor Rodriguez waar ik een zwak voor heb. Zwakke special effects trouwens, kan je anno 2002 niet mee wegkomen.

Verder gewoon erg flauw. Geen speciale gore scènes, nergens echt spanning, geen sfeer. Vrij warrig script ook. Als het verhaal ergens dreigde stil te vallen komen er plotseling tientallen zombies/geïnfecteerden tevoorschijn...totally out of the blue. Kreeg het gevoel dat die dwangmatig opgevoerd werden om toch maar iets te laten gebeuren.

Om positief te eindigen: My Plague van Slipknot

Vermakelijke Se7en kloon.

Opnieuw een verhaal over een geschifte seriemoordenaar die om religieuze redenen mensen op een zo gruwelijke mogelijke wijze afmaakt. Niet bijster origineel dus, maar de film kijkt wel lekker weg. Lambert is wel geen Pitt of Freeman, en komt nogal houterig over.

De overeenkomsten met Se7en zijn ruimschoots aanwezig (de regen, de sadistische moorden, de religieuze ondertoon, de moordenaar die zich laat pakken omdat hij nog iets speciaals in petto heeft,...), maar toch weet deze film te boeien, al was het maar om die verminkte lijken te aanschouwen. Visueel zat het dus wel snor.

Waar de film een klein beetje de mist ingaat is het einde. Ik had de indruk dat men hier een overgetelijk einde à la Se7en aan wou breien, maar uiteidelijk komt het er toch niet helemaal uit. (Had hij die baby nu laten vallen he!)

Alles bij elkaar toch een prima filmpje.

Bah, niet slecht maar nergens super.

Zeker geen straf om te kijken hoor, maar echt hilarisch wordt het nooit. Poelvoorde is als Belg maar een verzuurd mannetje dat de hele tijd loopt te schreeuwen en Boon is als Fransman een behoorlijke sof. Maar goed, de chemie tussen beide is wel aanwezig, al komt ze er niet altijd even goed uit. Desalniettemin toch een aardige komedie. De aankleding was wel perfect.

Aardig.

Vond deze eigenlijk tegenvallen.

Ik kan er niet juist de vinger opleggen wat me tegen de borst stuitte, maar vond er maar weinig aan. Toch maar een poging. Om te beginnen vond ik de stem van Eissenberg niet echt geschikt voor deze papegaai. Verder weer een hoop onzinnig gedans en gezang. En tot slot een te grote voorspelbaarheid en te veel clichés.

Ongetwijfeld leuk voor de jongere kijkers, niet voor mij.

Erg fijne blockbuster.

Film met een hart die de juiste snaren weet te raken. De relatie tussen Ceasar en Will staat centraal en wordt mooi naar voor gebracht. Goed, de bad guys in deze film zijn wel erg stereotyp en de apen zijn mijns insziens net iets te braaf. Zeker op de best wel indrukwekkende eindscène op de Golden Gate brug. Daar waar de mens geen genade toont zijn de apen te braaf. Had iets rauwer gemogen.

Visueel best verrassend. Mooie shots en de computerapen zien er werkelijk levensecht uit. Worden nagenoeg perfect weergegeven.

Franco is best aardig, net als Lithgow trouwens. De rest van de cast loopt er een beetje als opvulling bij want de enige echte hoofdrolspelers zijn de apen.

Okee.

Zeker niet verveeld bij deze bij momenten aardige film. Visueel ziet het er allemaal piekfijn uit. Wat het verhaal betreft moet je wel een beetje affiniteit hebben met dat typische religieuze mumbo jumbo, maar dat vormde geen enkel probleem.

Hopkins doet het zoals altijd okee (sprak prima Italiaans trouwens) en ook de andere acteurs doen het prima. Het wordt nergens verheffend maar dit is gewoon een aardig filmpje over duiveluitdrijvingen.

Prima misdaaddrama waarin vooral het gestileerde camerawerk en de mooie muziek opvallen.

Ook de acteerprestaties zijn goed. Hanks (Michael Sullivan) die de koele afstandelijke killer speelt, maar die gaandeweg toch schijnt te ontdooien als hij beseft dat z'n zoon het enige is wat hem nog rest. Ook Paul Newman komt sterk over als getormenteerde maffiabaas en huurmoordenaar Jude Law is met z'n psychokopje een sterk staaltje van casting te noemen, maar wat ik niet snap is dat Law een credit krijgt en Craig niet. Het aandeel van deze laatste in dit drama is immers niet te onderschatten. Als geflipte zoon van de grote baas, wat hij overigens met verve speelt, is hij immers verantwoordelijk voor de dood van vrouw en kind van Michael Sullivan.

Het verhaal zit goed in elkaar, is op zich ook niet zo erg ingewikkeld, en er zitten ook een aantal mooie en spannende scènes in. Ook het einde vond ik zeer sterk, en kwam (voor mij) totaal onverwacht, ook al omdat Jude Law zo weinig speeltijd krijgt en ik hem eerlijk gezegd al vergeten was op dat moment. Maar het is wel eens iets anders dat het niet allemaal fijn afloopt voor de hoofdpersonages, er zijn al genoeg happy endings.

Zoals eerder al gezegd, zat het visueel allemaal mooi in elkaar. Het verhaal speelt zich af in 1931, en dat zie je ook, en meer hoef ik daar niet over te zeggen. Pluim voor de mensen die zich bezig gehouden hebben met de aankleding, kostuums, rekwisieten, enz. Zag er allemaal zeer netjes uit.

Kortom: prima film zonder er echt bovenuit te steken: 3.5

Erg gave post-apocalyptische film.

Gek veel gebeurt er niet, beetje een roadmovie, maar dan eentje in een bijzonder duistere en grauwe setting, een feelbad-film zeg maar. Want het is eigenlijk één doffe ellende zonder één sprankeltje hoop.

Uitzichtloosheid troef en dat vertaalt zich ook in de beelden. Alleen maar grijze grauwe tinten, kale verdorde landschappen en dreigende hemels. Machtig om zien! Het gevoel alleen op de wereld te zijn is duidelijk voelbaar.

Inhoudelijk valt er niet zoveel te zeggen. Man en zoontje op weg naar het zuiden in de hoop daar te overleven nadat één of andere ramp het leven op Aarde onmogelijk heeft gemaakt. That's about it. En elke mens die ze tegenkomen wordt met dezelfde instelling benaderd: achterdocht en argwaan. Mortensen speelt dit geweldig, hij probeert z'n zoontje te beschermen met slechts twee kogels. Tegelijktijd wil hij hem voorbereiden op het onvermijdelijke: z'n dood. Mooi ingetogen moment overigens als het zover komt. Niet bij het haar getrokken of overgedramatiseerd.

Zag op de hoes de namen van Robert Duvall en Guy Pearce, maar hun rollen zijn wel heel erg beperkt, al was die van Duvall best te pruimen.

Goed dat de titel Robin Hood is want anders had ik niet geweten over wie de film nou in hemelsnaam zou gaan.

Vroeg me tijdens het kijken meermaals af wat dit nou met Robin Hood te maken heeft. Achteraf blijkt dat dit een soort van prequel of zo op het leven van de vrijbuiter moet voorstellen. Mja, noem het dan ook zo.

In ieder geval, dit is gewoon een middeleeuws drama dat niet eens goed werkt. Warrige gevechten, flauwe personages, duffe soundtrack, het zit er allemaal in. En als klap op de vuurpijl een belachelijk einde: hoe die Marian haar kleutertuin aanvoert, sjonge, hou je toch niet voor mogelijk. Als Fransman zou ik me trouwens zwaar in de aars getast voelen.

Zware tegenvaller van een regisseur die ik nochtans hoog heb zitten. Hopelijk komt het goed met Prometheus, lijkt me sowieso meer in zijn straatje passen dat dit.

Nu pas gezien, en wat een gat in m'n (film)cultuur zeg!

Fantastische, gewelddadige film met een uitmuntend set design die bijdraagt tot een apocalyptisch sfeertje.

Verhoeven schetst hier een grimmig toekomstbeeld dat nog steeds brandend actueel is. Een stukje maatschappijkritiek is nooit ver weg.

De actie is hard en snel, het geweld nietsontziend en erg grafisch en de finale is ronduit fenomenaal. En tussen alle actie door wordt er ook nog een verhaal verteld en blijft er voldoende ruimte tot uitdieping van het centrale personage RoboCop. Sterk hoor.

Heel goed.

Erg matig vervolg op Verhoevens uitstekende klassieker RoboCop.

Ja, het is gewelddadiger maar daarmee is ook alles gezegd. Script is een rommeltje en vond het allemaal net een tikkeltje aftandser uitzien dan deel 1. Wel positief is de bijtende humor die in de film gestopt wordt (die nieuwslezers!).

Maar verder over de hele lijn een stuk minder dan zijn illustere voorganger.

Matige en voorspelbare actiefilm. Noch op het vlak van cinematografie, noch op acteervlak, noch wat het verhaal betreft springt deze film eruit. Script is natuurlijk een serieuze beperking voor deze film.

Acteurs komen ongeloofwaardig over, maar ze zijn natuurlijk gebonden aan een idioot script.

Hier en daar wel een leuke actiescène (de achtervolgingsscène door San Fransisco was wel leuk) maar daar houdt het dan ook bij op.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar niet meer dan dat.

Na het uitstekende Wolf Creek een iets matigere doch nog steeds vermakelijke film.

Verhaaltje is simpel en uiteindelijk redelijk voorspelbaar allemaal, maar de eindscène in het hol van de krok (vat dit niet verkeerd op) maakt veel goed. Sterk staaltje van spannende cinema daar. Net zoals in Wolf Creek krijgt ook hier de Australische natuur de nodige aandacht wat voor heel wat mooie plaatjes zorgt. De krok zelf zag er meer dan behoorlijk uit, toch niet onbelangrijk.

Voor de rest geen straf om deze film uit te zitten maar steekt er nergens echt bovenuit.

Behoorlijk.

Best een goed drama hoor.

Inderdaad wel erg zwart-wit, en uiteraard komt de bezetter er behoorlijk slecht uit. In dat opzicht absoluut een anti-oorlogsfilm. Maar de intensiteit van hoofdrolspeler Mark Womack is aandoenlijk en stuwt de film vooruit.

Er wordt inderdaad behoorlijk wat afgevloekt maar lijkt me in dit milieu niet meer dan normaal. Het zijn geen koorknaapjes.

Goed.

Een wat vreemde film die een geweldig uitgangspunt heeft maar een vervelende uitwerking die vooral te lijden heeft onder het repetitieve karakter van de kills.

Zoals gezegd, uitgangspunt is natuurlijk briljant en het begint ook allemaal erg goed met die No Reasons-monoloog. Ook de eerste 'stapjes' van de band zijn visueel erg mooi om zien.

Maar het leukste vond ik nog wel het film-in-de-film gegeven. Het zogezegde publiek dat gelijktijdig naar de film kijkt en er zelf deel van uitmaakt. Zorgde soms voor lekker surrealistische momenten.

Jammer dat er verder weinig inhoud in zit en uiteindelijk maar wat aanmoddert.

Lang niet slecht.

Maar ook niet overweldigend. Beetje standaard allemaal. Begin in Vietnam mag er zeker wezen, de broeierige situatie nadien in Jemen wordt mooi weergegeven. Nadien wordt het allemaal wat slapjes en zo kabbelt de film verder naar het einde. Niet echt een spectaculair oid: ik had tenminste nog verwacht dat die ambassadeur (gespeeld door Kingley) nog op z'n stappen zou terugkeren, maar niet dus.

Acteerprestaties waren okee, en acteurs als TL Jones en SL Jackson kunnen altijd wat meer. Ook Guy Pearce vond ik goed acteren.

Alleen jammer dus van dat standaard einde.

Een beetje een dubbel gevoel.

Eerste uur is sterk. Zowel wat sfeer als wat verhaal betreft. Een aantal intriges steken de kop op, een prachtige dame (wat een godin die Amber Heard!) in de mix, overmatig drankgebruik, lekker avontuur.

Helaas zakt de film nadien als een pudding in elkaar en blijft er van al het bovenvermelde weinig over. Meisje verdwijnt, met de intriges gebeurt niets meer en van het zuipen blijft maar weinig over. Onze journalist ziet het licht en besluit plots wat goeds te doen maar ook dat komt er niet uit en wat erger is; het haalt de sfeer er helemaal uit.

Over de acteurs niks dan lof. En eindelijk nog eens een film waarin Depp geen typetje moet spelen. Speciale vermelding voor Ribisi, lekker maf personage dat hij mag spelen en hij doet dat dan ook met overgave.

Jammer dat de film de lijn van het eerste niet kan doortrekken.

Ik heb het boek van Grisham gelezen (Boek) en, zoals dat wel vaker het geval is, is het boek toch een stuk beter dan de film. Da's natuurlijk nogal cliché om te zeggen maar ik verklaar me nader.

Eerst en vooral is de rechtzaak tegen de sigarettenindustrie, en niet tegen de wapenindustrie. Op zich maakt dit niet zoveel uit, zowel sigaretten als wapens liggen slecht bij het algemene publiek en beschikken allebei over bijzonder machtige lobby's. Toch vond ik het geforceerd overkomen dat iemand een proces aanspant tegen een wapenfabrikant omdat haar echtgenoot doodgeschoten is met een wapen dat illegaal was aangekocht. Mèh...In het boek wordt een proces aangespannen tegen iemand die aan longkanker gestorven is omdat hij kettingroker was. Dat vond ik al net op het randje, maar dankzij uitstekende bewijsvoering begon ik al de kant van de echtgenote te kiezen. Hier kon ik me niet echt inleven in de partij van de echtgenote.

Anyway, ik vond heel de bewijsvoering in het boek een stuk interessanter dan in de film. Er wordt eigenlijk niet echt veel tijd aan het proces besteed in de film. Ook worden sommige sideplots (zoals bijvoorbeeld de kwestie met Millie Dupree' echtgenoot die smeergeld aanneemt en door Fitch in de val wordt gelokt, Ronnie Slaver die een beter betaalde baan aangeboden krijgt door de verdediging, enz...) volledig onderbelicht gelaten. Al deze zaken worden in enkele bijzonder korte scènes afgehaspeld terwijl er in het boek net veel aandacht aan besteed wordt. Terecht. Ze geven een goed beeld van hoever de verdediging en de sigarettenbonzen willen gaan om hun zaak te winnen. Miste ik hier een beetje.

Hetzelfde geldt eigenlijk voor de zoektocht naar Nicolas en Marlees verleden. Komt intenser over in het boek.

Uiteraard heeft de film zijn tijdsduur tegen, en niet alles kan aan bod komen.

Over de acteerprestaties ben ik wel tevreden. Cusack speelt Easter zoals ik hem verwacht had, ook Rachel Weisz en Hoffman zijn goed. Hackman vond ik ook best goed, maar ik vond hem net iets te sympathiek. Ik keek naar hem en had best nog wel respect voor hem, terwijl ik de Fitch van Grisham een walgelijk figuur vond.

Kortom: degelijke rechtbankfilm die helaas net iets te veel wil proppen in zijn beperkte speelduur.