- Home
- Jawaddedadde
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten Jawaddedadde als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
w Delta z (2007)
Alternatieve titel: Waz
Gestoord filmpje zeg!
Zie de vergelijking met Saw en Se7en wel, maar het zou afbreuk aan deze film doen om het slechts als een rip-off te beschouwen. Film heeft weldegelijk een eigen smoelwerk.
Erg grimmige beelden, vaak erg shaky ook en erg duister. Even wennen in het begin maar het geeft de film wel een erg (g)rauwe look.
Skarsgård steelt wat mij betreft de show als de cynische en destructieve flik Eddie Argo. Kettingrokend en grommend loopt hij de hele film rond op zoek naar verlossing, en vindt die uiteindelijk ook.
Pluspunt is dat de moordenaar niet gepakt wordt, maar gewoon haar werk kan afmaken. No happy ending here.
Sterk.
Walk the Line (2005)
Mooie film!
Kende behalve 'Walk the line' en 'Ring of Fire' weinig over Johnny Cash. In dat opzicht biedt de film wel een interessante inkijk in 's mans leven. Maar los van het biografische karakter is dit ook een mooi liefdesverhaal. De chemie tussen Phoenix en Witherspoon is geweldig. Was ook oprecht blij toen ze eindelijk als koppel door het leven gingen. Echt een uitstekende rol van Witherspoon. Verder mooie muziek uiteraard.
Wall Street (1987)
Toffe film!
Heb de beurs en de aandelenmarkt en alles wat daar bij komt kijken altijd geweldig interessant gevonden, wellicht omdat ik er eigenlijk geen snars van begrijp. Maar ik hou wel van die opgefokte sfeer, die sappige one-liners waarmee malafide aandelenhandelaars hun klanten dubieuze aandelen willen aansmeren. En da's hier niet anders. Leuke rol voor Charlie Sheen die als jonge ambitieuze yup maar één ding wil: money money money, en dan vooral easy money.
En zoals het een goede yup betaamt wil hij dit geld ten koste van alles en iedereen verdienen: Greed is good, weet je wel. En zo komen we bij dé ster, Gordon Gekko, fantastisch neergezet door Michael Douglas. Mag de hele tijd eigenlijk niks anders doen dan een arrogante poenerige snob spelen die de ene na de andere krachtterm op je afvuurt, maar o wat doet hij dat met een geweldige overtuiging!
Verder een vrij standaard verhaal, beetje moralistisch hier en daar, blijft allemaal behoorlijk braaf, wat me tegenhoudt een iets hogere score te geven. Maar prima film voor de rest.
Ward, The (2010)
Alternatieve titel: John Carpenter's The Ward
Best aardig.
Had op basis van het gemiddelde vrij lage verwachtingen maar alles bij elkaar valt deze horrorthriller best mee. Voornamelijk de sfeer is goed te pruimen, voor de rest is het inderdaad allemaal erg standaard. Zeker de obligate twist van het meevoudige persoonlijkheidsstoornis is uitgekauwd.Toch zitten er een aantal leuke kills en effectieve schrikmomenten in. Zo schrok ik me bij het eindshot toch de pleuris, al wist ik dat dit gewoon nog ging komen.
Warrior (2011)
Prima drama doorspekt met actie-elementen.
En beide delen worden erg overtuigend gebracht. Het dramagedeelte is best aangrijpend en mooi om zien hoe beide broers elkaar finaal terugvinden. Ook de vader krijgt vergiffenis.
Ik ben niet vertrouwd met MMA, maar vond de gevechten er erg realistisch uit. Ik heb echter één kanttekening en dat is dat ik wat last had met de fysieke uitstraling van Joel Edgerton. Vergeleken met de andere vechters is hij fysiek echt van een ander kaliber. Dat hij dan ook het toernooi wint was toch even slikken. Maar goed, er zijn meerdere manieren om te winnen en kennelijk kon hij goed incasseren en was hij erg bedreven in houdgrepen.
Vond sowieso de uitstraling van Hardy geweldig. Wat een beer. Ben nu al benieuwd naar z'n vertolking als Bane in The Dark Knight Rises.
Prima!
Warriors, The (1979)
Erg sfeervolle film.
Foute kapsels, kleurrijke kostuums, typische muziek voor die periode zorgen voor die sfeer.
Film speelt zich nagenoeg volledig 's nachts af, en voor een groot deel in metrostations. Dit zorgt ervoor dat er toch een beetje een sombere vervallen sfeer wordt geschept. Dit is niet het New York zoals je dat de dag van vandaag kent.
Tofste personages om volgen waren Swan en Ajax, beetje jammer dat deze laatste vrij snel wordt opgepakt. De intermezzo's van die radio-omroepster die als het ware telkens een stand van zaken geeft waren een erg fijne vondst.
Op het einde wordt het iets serieuzer, in die zin dat Swan en z'n vriendinnetje zich beginnen af te vragen of deze manier van leven wel de juiste manier is. Wordt nog eens pijnlijk onderstreept door de twee nette koppeltjes die ook de metro nemen.
Toffe film.
Watchmen (2009)
Watchmen
Uiteindelijk toch ook maar eens bekeken, en daar heb ik geen spijt van.
Superheldenfilm met een donker randje. De film duurt lang, da's ook nodig om elke superheld een beetje degelijk uit te werken. Want daar kruipt toch het grootste gedeelte van de film in. Flashbacks over het leven van de gemaskerde helden. Op zich niet erg, kijkt lekker weg, interessant ook, maar het verhaal van de superheldenmoordenaar verhuist daardoor een beetje naar het achterplan.
Ik heb het niet echt voor dames in latexpakjes die de mensheid moeten redden, of gemaskerde helden met een batman-achtige cape op hun kop, daarom ook dat Miss Jupiter en Dan "Nite Owl" Dreiberg me niet echt boeiden. Komt daar nog bij dat het beiden ongelofelijk duffe personages zijn. Vooral die Nite Owl. Dat de 2 een liefdesrelatie aanknopen was al van mijlenver aan te zien en boeide dus absoluut niet.
Nee, geef mij dan maar Rorschach en Dr. Manhattan, en - in beperktere mate, door z'n vroegtijdige dood - The Comedian. Rorschach - my favorite - is een compromisloze, beenharde superhero met een rauwe stem waar zelfs een kettingroker jaloers op is. Ik was even bang dat de magie zou verdwijnen eens z'n masker weg was, maar nee hoor, wat een rotkop heeft die kerel toch, en da's positief bedoeld. Deed me overigens een beetje denken aan Marv, die andere anti-held in Sin City.
Op een andere manier boeiend is dan weer Dr. Manhattan, die met z'n filosofisch, contemplatief ja soms zelfs depressief gewauwel een ander licht werpt op het heldendom. Eentje waarbij eenzaamheid, isolatie en gevoelloosheid centraal staan. In het begin vond ik hem vrij saai, maar naarmate het einde dichterbij komt wint z'n personage toch aan sympathie wat mij betreft.
Visueel zitten er een paar leuke shots in. Snyder gebruikt hier hetzelfde truukje als in 300, namelijk het slowmotion gevecht in de gevangenis. Alleen springt hij er nu iets spaarzamer mee om.
Muziekkeuzes waren soms vreemd, maar al bij al wel okee. Wel grappig om 99 luftballon in deze film te horen.
Het laatste half uur vond ik het sterkst, met een knappe finale als afsluiter.
Waterworld (1995)
Prachtige film zeg!
Erg onder indruk. Een grootschalig avontuur met een uitstekende Kevin Costner in de rol van een mutant in een vijandige waterwereld.
Eerst en vooral: visueel is deze film een pareltje met prachtige shots op het water, heel wat spectaculaire explosies en indrukwekkende stunts. Vooral het setdesign is van erg hoge kwaliteit.
Het verhaal spitst zich op meerdere aspecten toe. Zo is er enerzijds de zoektocht naar het beloofde Dryland en anderzijds de relatie tussen de brutale mutant Costner (van wie we de echte naam nooit te weten komen) en zijn gezelschap (een jonge deerne en een brutaal kind dat haar mond geen twee seconden weet te houden maar wel de sleutel tot het droge land op haar rug getattoeëerd heeft) waarmee hij tegen wil en dank opgescheept zit.
Daarbij komt nog dat tussen het zoeken naar Dryland en het gekibbel door het trio nog moet oppassen voor de gevreesde Deacon (Hopper in een heerlijke rol) die uiteraard ook op zoek is naar dit land en daarvoor het kind gevangen wil nemen. Dit zorgt ervoor dat de film geen moment verveeld.
Naar het einde toe wordt het zowaar nog wat emotioneel (gelukkig niet klef) met dank aan de oprechte acteerprestatie van het kleine meisje.
Uitstekend!
We Need to Talk about Kevin (2011)
Zware hap.
Bijzonder onaangename film. Maar wel één die vakkundig gemaakt is.
Wat meteen opvalt is de bijzondere manier van filmen. Erg dicht op de huid, verstikkend haast. Maar het schept wel de juiste sfeer. Niet enkel visueel apart trouwens, een groot deel van de beklemmende onheilspellende sfeer vloeit voort uit de geluiden. Subliem gedaan.
Los van de sfeer en de audiovisuele kwaliteiten van deze film zijn er natuurlijk nog de acteurs. En die zijn voortreffelijk. Zowel Swinton als Miller spelen de pannen van het dak. Swinton geeft de weifelende moeder Eva grandioos gestalte. Ze probeert het wel en heeft de beste bedoelingen, maar stiekem heeft ze dat kind nooit gewild. Blijkt dat kind ook nog eens psychopatische trekjes te hebben... Zelden zo'n creep als Kevin gezien, om koude rillingen van te krijgen.
De film valt gelukkig niet in de valkuil van de sensatie. Er wordt erg veel gesuggereerd, vanzelfsprekend want dit is het relaas van Eva, geen perfecte weergave van de feiten. Zo weten we als kijker niet of Kevin iets met de verdwijning van de hamster te maken heeft en of z'n zus door zijn schuld haar oog kwijt is. Maar zelfs het bloedbad op school (het enige echte 'feit') wordt subtiel maar zeer efficiënt weergegeven. Wanneer echter de doorboorde lichamen van Franklin en Celie in beeld komen is de impact des te groter. Moest toch even slikken... De finale afrekening met z'n moeder.
Slotsom: sterke en beklijvende film. Leunt dicht bij een 4.5 aan en wie weet bij een herziening. Alleen heb ik nu even geen zin in een herziening.
We Own the Night (2007)
Prima misdaadfilm
Sterk begin (Eva Mendes, wat een snoepje
), en wat volgt mag er ook gerust zijn, met als hoogtepunt de inval in het drugspand en de carchase. Nadien wordt het iets minder, en met name het einde vind ik iets te snel afgeraffeld. Had een ietwat spannendere confrontatie tussen Vadim en Bobby verwacht. Er wordt verder ook weinig gedaan met de afwezigheid van z'n vriendinnetje.
Acteerprestatie van vooral Joaquin Phoenix is fantastisch. Hij gaat op een geloofwaardige manier van een feestende losbol over een geslagen hond naar een op wraak beluste man. Prima vertolking.
Verder zitten er een aantal erg mooie actiescènes in (hierboven al genoemd) en ook het verhaal is aardig (maar niet onvergetelijk).
Leuke muziek ook.
Wicker Park (2004)
Haha, wel lachen deze film.
Begin is lastig, vroeg me soms echt af naar wat ik nu aan het kijken was. Maar gaandeweg stapelen intriges en plotwendingen zich op en vallen de puzzelstukjes in elkaar. En ik moet zeggen dat ik het wel kon smaken. Allemachtig hoeveel tegenslag kan je hebben zeg?
Zorgt er wel voor dat je als kijker zit te smachten naar een hereniging van het hoofdduo. En ik was dan ook oprecht opgelucht en blij wanneer de geliefden elkaar eindelijk terugvinden. Het doet wat met een mens!
Niet dat dit verder een topfilm is. Zo zijn er vervelende splitscreens en op het einde moet de verloofde van Matthew nog snel even afgescheept worden (was dit echt nodig?!). Kleine dingen die er toch voor zorgen dat de score niet hoger oploopt.
Slotsom: wel een mooie romantische film met uitstekende rollen van Hartnett, Kruger (prachtige dame) en Byrne.
Wild Bunch, The (1969)
Hmm, viel me toch wat tegen.
Onlangs Cross of Iron gezien en danig onder de indruk. Rauw, uitzichtloos, spetterende actie. Had gehoopt een soortgelijke film te zien. Nu zijn westerns m'n ding niet, al probeer ik wel de bekendere te bekijken.
De actie is ook hier wel aanwezig, zij het minder spectaculair en ook in mindere mate. Zeker, de beginscène en de treinroof waren behoorlijk indrukwekkend. De finale shoot-out daarentegen vond ik dan weer wat overdreven. De toon wisselt nogal eens, het leek niet altijd even serieus, soms een beetje theatraal zelfs om dan weer snoeihard te worden. Ik weet het niet, het werkte niet altijd even goed.
Vond de film ook gewoon te lang, met te veel nutteloze, vaak saaie scènes die de sfeer helaas niet altijd ten goede komen. Verhaal is niet meteen speciaal maar onderhoudend genoeg.
Nee, na het fantastische Cross of Iron is dit toch een lichte tegenvaller.
Wild Things (1998)
Alternatieve titel: Sex Crimes
Geinig filmpje.
Lekker geil en broeierig sfeertje (met dank aan Denise Richards die nagenoeg enkel in badpak ofwel in bh schijnt rond te lopen). Verder een razend tempo, er gebeurt altijd wel wat. En da's nu net ook het euvel van deze film: te veel plotwendingen, te veel connecties tussen de verschillende personages. Ik werd op de duur zelf paranoïde van.
Om goed te zijn zou ik de film nog eens moeten herbekijken met alle informatie en plotwendingen die ik nu ken. Ben er zeker van dat er dingen niet kloppen. Maar goed, tijdens het kijken niet echt aan gestoord en zoals gezegd kijkt de film lekker weg.
Win Win (2011)
Fijn klein filmpje.
Houdt perfect het evenwicht tussen drama en komedie, al mist het misschien wel de grote emoties om echt goed te scoren. Desalniettemin kijkt het lekker weg, mede dankzij uitstekende acteerprestaties van Giamatti en de jonge Alex Shaffer die een intense performance geeft. Bobby Cannavale als gekke Terry zorgt voor de komische noot.
Prima!
Winter's Bone (2010)
Harde en deprimerende film zeg.
Mooi in beeld gebracht, dat wel. En erg goed geacteerd ook. Heb wel al van Jennifer Lawrence gehoord (momenteel best hot met The Hunger Games) maar had haar nog niet zien acteren. Bij deze dus wel, en met vlag en wimpel geslaagd! Haar personage, bikkelhard doch fragiel, zet ze met veel overtuiging neer.
Interessante kijk verder in het leven van de onderbuik van de samenleving, want veel sympathieke personages passeren niet de revue. Van je familie moet je het trouwens hebben...
Best een goeie maar wel een zware film, al is er op het einde wel hoop. En da's toch ook belangrijk.
Wolf Creek (2005)
Erg fijn filmpje.
Lekker sfeervol dankzij mooie beelden van de Australische Outback, lekker ziek en bij wijlen spannend dankzij een erg goed neergezette psycho.
Voor de verandering ook een keertje hoofdpersonages die niet smeken om afgemaakt te worden, vond het best sympathieke jongeren. Des te wreder natuurlijk wat er nadien met hen gebeurt. Hier en daar wordt er wel traditioneel de verkeerde keuze gemaakt door één van de hoofdpersonages, maar al bij al vond ik het allemaal redelijk naturel overkomen, al kan je je wel afvragen hoe die killer al die jaren ongestoord te werk kan blijven gaan. Maar goed, die locatie zeker?
Verfrissend en erg goed!
Wolf of Wall Street, The (2013)
Waanzinning, woest, wild, wellustig. Wolfie.
Na de rise en fall van Henry Hill en die van Sam Rothstein is het nu de beurt aan die van Jordan Belfort. En net als in Casino en in mindere mate Goodfellas geeft Scorsese dit op spectaculaire wijze weer.
The Wolf of Wall Street is een waanzinnige rollercoaster geworden aan een hels tempo dat de extravanganza en de uitwassen van Wallstreet perfect weerspiegelt. Die drie uur vliegen gewoon voorbij.
Verhaal is redelijk standaard (typische rise en fall thema) maar wordt uitstekend uitgewerkt. De zo kenmerkende voice-over wordt ook hier regelmatig toegepast - zoals in Casino en Goodfellas - maar in tegenstelling tot voorgenoemde films bevat The Wolf of Wallstreet één element extra: humor! Toegegeven, ik maakte me een beetje zorgen omtrent de genreaanduiding 'komedie', en alhoewel het uiteraard geen zuivere komedie is, is de humor toch alomtegenwoordig. Er zijn tig scènes die hilarisch zijn. Uitschieter voor mij is de scène waarin Belfort en Azoff zich te goed doen aan 15 jaar oude pillen waardoor ze spraakvermogen en motoriek verliezen. En zo zijn er tal van scènes, die door hun absurditeit grappig worden.
En zo kom ik automatisch bij de acteurs. En ere wie ere toekomt: DiCaprio zet hier weer een dijk van een rol neer. Draagt de film en doet dit met verve! Ook de bijrollen van Hill en vooral McConaughey (jammer dat z'n rol zo klein was) waren top. En dan is er ook nog een bijzondere vermelding voor Margot Robbie (toch een klein beetje m'n favorietje) die er niet alleen adembenemend uitziet maar het vooral toch ook erg goed doet in haar eerste grote rol.
Slotsom: dikverdiende 5 sterren en wellicht nu al de beste film van 2014.
Woman, The (2011)
Heerlijk filmpje inderdaad!
Niet bepaald een conventionele horrorfilm, en zowel op visueel gebied als op het gebied van de uitwerking van het verhaal erg geslaagd. Zeer aparte sfeer en bijzonder intens bij momenten. Van bizar naar hilarisch naar gestoord. Maak kennis met het disfunctionele gezin Cleek, waar papa Cleek op huiveringwekkende wijze de plak zwaait. Wat een fantastische rol van Sean Bridgers! Totaal onvoorspelbaar en geschift. Pluim ook voor The Woman zelve. Prima accteerprestatie ook daar.
De soms wat vreemde maar lekker klinkende soundtrack past mijns inziens niet echt bij een horrorfilm, maar gek genoeg zorgt het voor een lekker sfeertje.
Uitstekend!
Wrong Turn (2003)
Toffe film.
Niet bijster origineel of zo, maar wel een leuke horror met lelijke inteeltkannibalen die wat mij betreft net iets meer screentijd hadden mogen krijgen. Zagen er echt geweldig uit.
Verder een aantal leuke scènes, waaronder de scène in de bomen, best verfrissend. Qua gore viel het allemaal nog wel mee, hier en daar ook best spannend en mede dankzij de korte speelduur verveelt deze film geen minuut, en zo heb ik ze graag.
